[SF/OS/etc.] Renjun is everything... ( Jamren / Minren , Noren , Markren , etc... )

ตอนที่ 3 : [SF] Close-knit . . . I | JamRen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    24 มี.ค. 61

. . . C L O S E – K N I T . . .

 

 

 




 

 

...กริ๊งงงงง...

 

 







"อินจุนเอ้ย อยู่ไหนลูก


เสียงผู้เป็นพ่อร้องเรียกลูกชายคนเล็กที่อยู่ตรงไหนสักแห่งของบ้านให้ไปรับโทรศัพท์ที่ดังอยู่ห้องรับแขก... "รับโทรศัพท์ซิลูก"


"ครับพ่อ..." ว่าแล้วเด็กหนุ่มวัย 21 ก็รีบวิ่งดุ๊กดิ๊กไปรับโทรศัพท์ตามที่พ่อบอก "ฮัลโหลครับ บ้านคุณจองแจฮยอนครับ"


(อินจุน! นี่แจมเองนะ)


"แจม!" 


เด็กหนุ่มเผลอโพล่งออกมาก่อนจะตะครุบปากตัวเองไว้เมื่อรู้ว่าไม่ควร.. ก่อนจะเปลี่ยนเป็นคำกระซิบ "ไอ้แจม.. มึงโทรเข้าเบอร์บ้านทำไม"


(ก็อินจุนไม่รับสายนี่ แจมโทรหาตั้งหลายรอบ) สิ้นคำพูดของอีกฝ่าย อินจุนก็แทบจะอ๋อในทันที เพราะตนได้ลืมมือถือไว้บนห้องนอนแล้วลงมาช่วยแม่จ๋าทำกับข้าว


"ใครโทรมาลูก?" เสียงจากผู้เป็นพ่อ ทำเอาอินจุนสะดุ้งเฮือกก่อนจะเปลี่ยนโทนเสียงแล้วตอบพ่อกลับไป


"เพื่อนครับพ่อ อินจุนลืมมือถือบนห้องมันเลยโทรเข้าเบอร์บ้านครับ"


(ใครว่าเพื่อน ผัวต่างหาก)


"ไอ้แจม... อย่ามาปากเสียนะ" อินจุนกัดฟันกรอกเสียงส่งไปยังปลายสายด้วยใบหน้าแดงก่ำด้วยความอาย...


(อะไรกัน เรื่องจริงนี่ ถ้าท้องได้อินจุนท้องไปแล้วมั้ง แม่อินจุนยังท้องได้ อินจุนอาจจะท้องเหมือนแม่ก็ได้)


"ท้องบ้าอะไร พลาดแค่ครั้งเดียว แล้วแม่กูก็เป็นเคส 1 ใน 10 ล้าน มึงอย่ามาลามปามถึงแม่กู"


(แจมป่าวลามปาม แจมแค่ยกตัวอย่าง อินจุนหน้าหวานขนาดนี้ น่าจะได้แม่มาเยอะ อาจจะเป็นเหมือนแม่ก็ได้นะ)


"พอเลย กูผู้ชายทั้งแท่ง แล้วผู้ชายด้วยกันกูไม่คิดอะไรหรอกเว่ย แล้วกูก็จะไม่ท้องด้วย เลิกยุ่งกับกูได้ละ ถ้าพี่กับพ่อกูรู้ มึงตายโหงแน่"


(อินจุนจอมยอมให้พ่อของลูกอินจุนโดนฆ่าได้ลงคอหรอ... รู้หรอกน่าว่าอินจุนก็มีใจ ไม่วั้นจะครางชื่อแจมทำไม... แจมิน อื้อ... แจมิน อินจุนไม่ไหวแล้ว...)


"ไอ้แจม... มึงตายแน่ เจอครั้งหน้ากูจะเอาให้สูญพันธุ์!!"

 

 



...แกร๊ก!!!...



 

 

มือบางกระแทกหูโทรศัพท์ลงบนแท่นดังลั่น ทั้งอายทั้งโกรธ ไอ้แจมๆ ไอ้ผีจีน มึงมอมเหล้ากูมั้ยล่ะ แล้วเคลมกู ยังมาพูดจาน่าอายแบบนั้นอีก ฮือออออ ถ้าพ่อรู้อินจุนโดนขังลืมกลายเป็นราพันเซลบนหอคอยแน่ TT


"อินจุน... เป็นไรวางหูแรงขนาดนั้น


พี่ชายของอินจุนที่เพิ่งกลับจากปั่นจักรยานไปซื้อผักให้แม่เดินเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าแปลกใจกับน้องชายที่ทำหน้าเหมือนเพิ่งกินรังแตนมา


"โดนเพื่อนปากหมาใส่น่ะพี่ ไม่มีไร นี่ไปซื้อผักถึงฮงแดเลยรึเปล่า ทำไมนานขนาดนี้ แวะจีบยัยดงฮยอกลูกเจ๊จูฮยอนร้านเสริมสวยอยู่อ่ะดิ" อินจุนหันไปเหวี่ยงพี่ชายแทนด้วยความหัวเสีย


"อ้าวไอ้เด็กนี่ โมโหเพื่อนมาลงที่พี่... ก็น้องเค้าอยากกินบิงซูพี่เลยปั่นพาน้องไปซื้อแปปนึง"


"นั่นไง... เอาผักมานี่เลย" อินจุนฉวยถุงผักจากมือพี่ชายก่อนจะเดินกลับไปหาแม่ในครัว...


"เป็นอะไรมาอีกล่ะลูก หื้ม" ร่างบางในครัวเอ่ยถามลูกชายคนเล็กด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะที่มือบางยังคงบรรจงปรุงอาหารอย่างตั้งใจ


"ป่าวครับ... แม่โดยองจ๋า อินจุนขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย


อินจุนเขยิบไปยืนข้างแม่ก่อนจะเริ่มเด็ดผักไปเรื่อยพร้อมทั้งเปิดประเด็นคุยกับแม่


"ได้สิลูก"


"แม่รู้ตัวเมื่อไหร่ว่าแม่ท้อง" ประโยคคำถามของลูกทำเอาโดยองถึงกับชะงัก ก่อนจะยิ้มบางๆแล้วปฏิบัติภารกิจทำอาหารต่อ


"ตอนนั้นแม่เพิ่งเรียนจบใหม่ๆ ทำงานอยู่ในบริษัทแห่งหนึ่ง แล้วแม่ก็เริ่มมีอาการ หนักมากจนแม่ทำงานไม่ไหวเลยล่ะลูก เลยตัดสินใจไปหาหมอ แล้วก็รู้ว่าตัวเองกำลังมีลูก เคสประหลาด ต้องอุ้มท้องอย่างระวังที่สุดเพราะตั้งครรภ์นอกมดลูก แรกๆก็กลัวว่าครอบครัวจะรับไม่ได้ แล้วกลัวว่าพ่อของลูกจะรับแม่ไม่ได้เหมือนกัน... แต่แล้วก็ผิดคาด พ่อของลูกรักแม่มาก เราสองคนแต่งงานกันทันที คุณตาคุณยายก็ไม่ขัดข้อง และยินดีที่แม่ได้เจอคนดีๆแบบพ่อ..." คำบอกเล่าของแม่ทำให้อินจุนยิ้มบางๆกับตัวเอง ที่โชคดีได้เกิดมาอยู่ในครอบครัวที่น่ารักนี้ แต่แล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อนึกถึงข้อสงสัยอีกอย่าง..


"แล้วพ่อกับแม่มีอะไรกันกี่ครั้งครับถึงได้มีพี่มินฮยอง..."

 



...เคร้ง...



 

ทัพพีในมือผู้เป็นแม่หลุดลงพื้นทันทีที่ลูกชายคนเล็กเอ่ยถาม


"แม่! คือ.. อินจุนขอโทษครับที่ถาม ต่อไปอินจุนจะไม่ถามอีกแล้วครับ" เด็กน้อยของแม่รีบหยิบทัพพีให้แม่ก่อนจะยกมือไหว้ด้วยความรู้สึกผิด


"ไม่ลูกไม่ ถามได้ แม่ควรเป็นคนที่ให้คำปรึกษาลูกได้ดีที่สุดสิ" โดยองลูบหัวลูกชายเบาๆก่อนจะหันกลับไปทำอาหารต่อ... 


"แม่เริ่มมีความสัมพันธ์เกินเลยกับพ่อครั้งแรกตอนอยู่ ปี 3 แม่ก็ดราม่าอยู่เรื่อยๆเพราะพ่อของลูกเป็นคนเจ้าชู้มาก่อน แม่น้อยใจในสิ่งที่ตัวเองไม่มีเหมือนผู้หญิงคนไหนของพ่อ พยายามหลบหน้า พยายามเลิก แต่สุดท้ายแม่ก็แพ้พ่อทุกที จนแม่รู้ตัวว่าพ่อรักแม่จริงๆก็ตอนเรียนจบ แล้วเราก็อยู่กินด้วยกันมาเรื่อยๆ ถามว่ามีอะไรกันมากี่ครั้ง... สามวันเว้นวันนึง อินจุนก็ไปคำนวนเอาแล้วกันลูก" โดยองพูดติดตลกทำเอาใบหน้าหวานที่คล้ายแม่ราวกับถอดออกมาเจือสีแดงบนแก้มนิดๆ


"เอ่อ... จนทุกวันนี้พ่อกับแม่ก็ยังคงสามวันเว้นวันนึงอยู่นะครับ..." อินจุนแซวแม่ก่อนจะหันไปทำหน้าที่ของตัวเองบ้าง


"ก็เติมไฟรักให้กันหน่อยจะได้ไม่อ่อนไงลูก ฮ่าๆๆๆ" โดยองตอบลูกชายไปปนขำ


"แล้วอินจุนจะมีโอกาสท้องเหมือนแม่ไหมครับ..." 


โดยองนิ่งไปชั่วครู่กับคำถามนั่น แต่ก็ยังคงปรับสีหน้าทัน ก่อนจะยิ้มให้ลูกชายพร้อมทั้งลบหัวทุยนั้นเบาๆ


"แม่ไม่รู้หรอกลูก แต่ตอนนี้ทางที่ดีถ้าเกิดฉุกเฉิน อยากให้อินจุนรู้จักป้องกัน ไม่ว่าจะอินจุนจะเป็นคนโดนทำหรืออินจุนไปทำคนอื่น... อย่างน้อยก็ป้องกันโรค เรายังเด็ก แม่อยากให้อินจุนเรียนดีกว่าจะต้องมานั่งเลี้ยงลูกทั้งๆที่อายุยังน้อย แม่โชคดีที่มีพี่ชายของอินจุนตอนเรียนจบแล้ว อินจุนอาจจะไม่โชคดีเหมือนแม่นะ"


"ครับแม่..." อินจุนยิ้มรับคำสอนของแม่


"ว่าแต่ อินจุนมีอะไรรึเปล่าลูกถึงถามแม่แบบนี้


โดยองเอ่ยถามลูกชายคนเล็กด้วยความแปลกใจ แต่แล้วก็ต้องหยุดแค่ตรงนั้นเมื่อเด็กน้อยส่ายหัวก่อนจะหันไปเด็ดผักต่อ... 


ไม่รู้ตรงจุดไหนที่ทำให้โดยองนึกถึงคืนนั้นที่ลูกชายคนเล็กกลับมาพร้อมกับอาการไข้ขึ้น พอไปเช็ดตัวให้ ตามร่างกายบางนั้นเต็มไปด้วยรอยแดงที่เขารู้ดีว่าเกิดจากอะไร... 


โดยองทำได้แค่ภาวนาให้ลูกไม่ได้เป็นตัวประหลาดจนท้องไส้ขึ้นมาเหมือนตัวเอง ไม่อย่างนั้นแจฮยอนได้อาละวาดบ้านแตกแน่...

 






 


หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จ อินจุนรีบขึ้นห้องนอนก่อนจะเปิดลิ้นชักหยิบห่อกระดาษที่ซ่อนไว้ขึ้นมาเปิดออก... ยาคุมกำเนิดฉุกเฉิน




'มึงแน่ใจนะเฉินเล่อว่ามันจะได้ผล'


'กูอ่านในเน็ตมา มันควรกินหลังฉุกเฉิน แบ่งเป็นสองชุด นับจากช่วงเวลาแล้วมันน่าจะทัน'


'หวังว่าจะทันแหล่ะ ถึงไม่ทันก็ขอให้กูไม่เป็นแบบแม่ก็พอ...'




ใบหน้าหวานปรากฏความกังวลออกมาอย่างชัดเจนก่อนจะกดมือถือโทรออกหาเพื่อนรักที่คอยเป็นที่ปรึกษาให้มาตลอด...

 

 








 

"แจฮยอน..." เสียงหวานเรียกสามีที่นอนดูโทรทัศน์อยู่บนเตียงก่อนจะทรุดนั่งลงฝั่งของตัวเอง...


"จ๋าแม่" แจฮยอนหยิบรีโมทกดปิดก่อนจะรั้งร่างบางของภรรยาเข้ามากอด


"นายหวงลูกมากไหม?" โดยองเอ่ยถาม แจฮยอนขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถามกลับ


"ลูกคนไหนล่ะหื้ม?"


"ทั้งสองคนเลย"


"ทั้งสองหรอ... เจ้ามินฮยองนี่ผมไม่ห่วงหรอก มันเอาตัวรอดได้ กับหนูดงฮยอกมันก็อยู่ในสายตาผู้ใหญ่ตลอดเวลา"


"แล้วอินจุนล่ะ" โดยองถามพร้อมทั้งจ้องตาอีกฝ่ายเหมือนทุกครั้งที่ต้องต้องการคำตอบ


"อินจุนน่าห่วงสุด เพราะมันสวย... เหมือนแม่ไง" ว่าแล้วก็ฟัดภรรยาไปหนึ่งฟอด แต่โดยองกลับดันหน้าสามีไว้พร้อมทั้งจ้องหน้าอย่างจริงจัง


"แจฮยอน... พี่จริงจัง"


"งื้อ... ก็ได้ :( หวงสิ... ผมกลัวว่าลูกจะท้องได้เหมือนกัน คอยระวังตลอด แล้วหน้ามันก็หวานซะขนาด ถ้าวันนึงโดนฟันมาผมคงใจขาดตาย แต่ก่อนตายต้องให้ได้ฆ่าไอ้เวรนั่นก่อน..." แจฮยอนพูดอย่างเลือดเย็น ทำเอาโดยองกลืนน้ำลายดังเอื้อก 


ตอนนี้ยังไม่อยากให้มีแฟน เรียนจบค่อยว่ากัน อย่างเจ้ามินฮยอง เรียนจบ มีงานทำแล้วค่อยมีความรัก"


"แต่พี่ก็โดนแจฮยอนฟันตั้งแต่อายุเท่าอินจุนนะ... นายไม่กลัวเวรกรรมตามทันหรอ"


"หือ... ใช้ศัพท์น่ากลัวไปนะพี่ ผมไม่ได้ฟันแล้วทิ้งก็แล้วกัน ก็ยังฟันกันมาเรื่อยๆจนลูกสองนี่ไง~" แจฮยอนเริ่มนัวเนียภรรยาอีกครั้ง โดยองขำเบาๆกับนิสัยกะล่อนของสามีแต่ก็ยอมโดยดี ก่อนที่กิจกรรมสานสัมพันธ์ยามค่ำคืนของคู่พ่อแม่จะเริ่มขึ้น...

 

 










 

 

... 1 เดือนผ่านไป ...

 

 

 

 










 

"อินจุน เดี๋ยวตักข้าวต้มในหม้อใส่ถ้วยแล้วตั้งโต๊ะเลยนะลูก


โดยองบอกลูกชายคนเล็กที่เดินเหมือนคนไร้เรี่ยวแรงลงมาจากชั้นบนของบ้าน มือบางแตะหน้าผากลูกชายเบาๆด้วยความเป็นห่วง 


"ไหวมั้ยลูก ไปหาหมอมั้ย?"


"ไม่เป็นไรครับแม่ นอนซักพักก็คงหาย.. เดี๋ยวอินจุนช่วยนะครับ


อินจุนบอกกับแม่ด้วยรอยยิ้มอ่อนแรงก่อนจะตรงไปเตรียมถ้วยจำนวนพอสมาชิก แต่แล้วเมื่อเปิดฝาหม้อ... "อุ๊บ!!"

 



...เคร้งงงง...



 

เสียงฝาหม้อหล่นลงบนพื้นดังลั่น ร่างบอบบางของคนเป็นลูกตรงดิ่งไปที่ซิงค์ล้างจาน โก่งคออาเจียนออกมาหนักจนโดยองต้องรีบวิ่งตามไปลูบหลังให้..


"อินจุน ไหวมั้ยลูก... มินฮยอง! มินฮยองลูก เอายาดมมาให้แม่หน่อยเร็ว" โดยองตะโกนเรียกลูกชายคนโตก่อนจะประครองลูกคนเล็กที่ตอนนี้ทรุดลงไปกองกับพื้นแล้ว..


"พี่โดยอง ลูกเป็นอะไร!!" แจฮยอนที่วิ่งมาจากหน้าบ้านรีบรุดเข้ามาช่วยกันประครองลูกชาย


"ไม่รู้แจฮยอน อยู่ดีๆก็อ้วก อินจุน!" โดยองร้องลั่นเมื่อลูกชายคนเล็กตอนนี้หมดสติไปแล้ว..


"มินฮยอง! ไปเอารถออก พ่อจะพาน้องไปโรงพยาบาล" แจฮยอนบอกลูกชายคนโต่ที่เอายาดมมาให้แม่


"ครับพ่อ" ทันทีที่มินฮยองรับคำสั่งจากพ่อ ผู้เป็นพ่อก็รีบช้อนร่างบางของลูกชายคนเล็กออกจากครัวตรงดิ่งไปทางโรงรถ ส่วนโดยองก็รีบคว้าหลักฐานจำเป็นของลูกก่อนจะปิดบ้านแล้ววิ่งตามขึ้นรถไปทันที...

 

 

 

 

 


 

"จองอู! ลูกชายพี่เป็นยังไงบ้าง?" โดยองรีบถามรุ่นที่มีฐานะเป็นหมอเจ้าของไข้ลูกชายคนเล็กที่ตอนนี้อยู่ในห้องฉุกเฉิน..


"พี่โดยอง ผมขอคุยด้วยหน่อยนะ... คุณพ่อจะมาด้วยก็ได้นะครับ" หมอจองอูหันไปยิ้มให้แจฮยอนด้วยรอยยิ้มท้าทาย ทำเอาแจฮยอนถึงกับถลึงตาด้วยความโมโห แต่ก็เดินตามไปด้วยความหวงเมีย...


"จองอู... ลูกพี่เป็นอะไร" โดยองรีบเปิดประเด็นทันทีที่นั่งได้... จองอูถอนหายใจเบาๆก่อนจะยิ้มให้ร่างบางตรงหน้า


"อินจุน ลูกชายของพี่เกิดมาในสถานะที่พี่กึ่งจะเป็นผู้หญิง ทำให้ร่างกายของอินจุนมีความคล้ายคลึงกับผู้หญิงมากกว่าพี่ พี่พอเข้าใจที่ผมพูดใช่มั้ย?"


"... เข้าใจ"


"ฮอร์โมนของอินจุนมีการทำงานกึ่งหญิงกึ่งชาย บางครั้งก็จะแข็งแรงทะมัดทะแม่งเป็นผู้ชาย บางครั้งก็อ่อนไหวและบอบบางเหมือนผู้หญิง..."


"มึงจะลีลาทำไมไอ้หมอ จะพูดอะไรก็พูด ลูกกูเป็นอะไร!" 


แจฮยอนโวยวายขึ้นมา จนโดยองต้องจับแขนไว้เพื่อเป็นการปราม.. ก่อนจะหันไปหาจองอูเพื่ออ้อนวอนขอคำตอบ


"อินจุนกำลังตั้งท้องได้ 7 สัปดาห์แล้วครับ..."

 

 

 



 

...!!!!...

 

 

 









 

"บอกพ่อมาเดี๋ยวนี้ว่าไอ้เวรนั่นมันเป็นใคร!!!" แจฮยอนจับไหล่บางของลูกเขย่าอย่างบ้าคลั่ง 


อินจุนร้องไห้โฮด้วยความกลัว เอาแต่ส่ายหน้าไปมาไม่ยอมตอบคำถามพ่อ


"แจฮยอนหยุดนะ ปล่อยลูกเดี๋ยวนี้!" โดยองรีบแกะมือหนาออกก่อนจะรั้งลูกชายคนเล็กมากอดแนบอก 


อินจุนสะอื้นกับอกของแม่ด้วยความเหนื่อยล้า ทั้งอ้วก ทั้งเพลีย ทั้งร้องไห้ ตอนนี้เวียนหัวเพราะโดนพ่อเขย่า..... 


"ตั้งสติแล้วถามลูกดีๆ อย่าทำแบบนี้ มันไม่ได้ช่วยให้ลูกดีขึ้นเลย"


"พี่ให้ท้ายแบบนี้ไงลูกมันถึงใจแตกไปให้ไอ้บ้าที่ไหนมาไข่ทิ้งไว้แบบนี้ ยังเด็กแท้ๆแทนที่จะตั้งใจเรียน ไม่คิดถึงหน้าพ่อแม่บ้างรึไง!!"


"หยุดพูดนะ!! แล้วนายไม่คิดถึงใจพ่อแม่พี่บ้างหรอ ตอนที่นายฉวยโอกาสตอนพี่เมา พี่ก็อายุเท่าลูกนะ ไม่คิดว่าพี่ใจแตกบ้างหรอ!"


"พี่โดยอง..."


"ไม่ต้องเถียง! บ้ากาม ปล้ำเช้าปล้ำเย็นคิดบ้างมั้ยล่ะว่าพี่ก็เป็นลูกมีพ่อมีแม่น่ะ..."


"พี่โดยอง... อย่าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าลูกสิคนดี..." แจฮยอนเริ่มเสียงอ่อยเมื่อโดนภรรยาตบหน้าด้วยความจริง...


"ทีอย่างนี้ไม่อยากให้พูดต่อหน้าลูก แล้วทีด่าลูกล่ะ เคยฟังเหตุผลบ้างมั้ยว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะอย่างนี้ลูกมันถึงไม่กล้าปรึกษาอะไร จนต้องปล่อยให้เรื่องมันเลยเถิดแบบนี้... กรรมมันตามสนองไง นายคิดว่านายไม่มีลูกสาว แต่มันมาลงที่ลูกชาย ลูกของพี่เหมือนกัน!!!"


"... ผมขอโทษ.."


"ไม่ต้องพูดอะไร ไปคิดให้ดีแล้วค่อยมาคุยกัน ถ้าไม่เลิกใจร้อนก็ไม่ต้องมาคุย" โดยองทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะประครองลูกออกจากห้องพักฟื้นเพื่อไปรับยาแล้วโบกแท็กซี่กลับบ้าน... ทิ้งให้แจฮยอนทรุดนั่งกุมขมับอยากจิตตกกับสิ่งที่เกิดขึ้น 


ไม่คาดคิดไว้เลยว่าการที่ลูกโดนย่ำยีมันจะทรมานใจคนเป็นพ่อขนาดนี้ ลูกชายของเขาท้องทั้งๆที่ยังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย อนาคตของลูกเขาต้องมาพังเพราะไอ้เด็กเปรตที่ไหนก็ไม่รู้อย่างนั้นหรอ...


"มินฮยอง... พอรู้มั้ยว่าไอ้เวรนั่นที่ทำน้องมันเป็นใคร..." แจฮยอนหันไปถามลูกชายคนโตที่ยังคงยืนรอเขาอยู่...


"ก็พอรู้ครับ... มันแอบมาด้อมๆมองๆบ้านเราบ่อยๆ แล้วยังเป็นเพื่อนที่คณะของอินจุนมันด้วย..." มินฮยองตอบพ่อด้วยความมั่นใจ ก่อนที่ทั้งสองจะสอดสายตาประสานกันอย่างร้ายกาจ...





 

ใครที่มันอาจทำให้แก้วตาดวงใจของเขาทั้งสองแปดเปื้อน มันต้องตาย...

 

 

 

 






หลังประตูห้องพักฟื้นมีร่างโปร่งของคุณหมอยืนยิ้มย่องอย่างดีใจกับสิ่งที่ได้รับรู้มา.. ลูกชายของพี่โดยอง คนที่เขารักมานาน กำลังตั้งท้อง และเป็นท้องที่มีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาอยู่ในนั้น..

 

 

 

 

"ไม่ผิดหวังจริงๆ... แจมินลูกพ่อ"

 

 


 

 

 
















จอง มินฮยอง : ทำน้องกูหรอ หึ...

 













 

. . . C L O S E – K N I T . . .

 




 

TALK : เช่นเคยคือฟิคที่แปลงคู่มา.... และใช้คู่หลักของไรต์ (v) โรคของน้องโดยองกับน้องจวิ้นเกิดจากการเชื่อมโยงมั่วๆของไรต์เอง ไม่ต้องตกใจนะคะ มันบ่มีจริงๆ ถถถถถถถถถถถถถ ไม่เกี่ยวข้องกับโอเมก้าเวิร์สด้วยค่ะ และไม่เกี่ยวกับตัวจริงของศิลปินด้วย ถ้ามีข้อผิดพลาดอะไร ขออภัยมา ที่นี้นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #83 SriradaThamthan (@SriradaThamthan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 06:37
    อยากให้ต่อเรื่องนี้ให้จบจังเลยยยยย
    #83
    0
  2. #51 NikoNiko (@alis-kks93) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 09:32
    จองอูคือป๊าแจมิน ที่เคยชอบโดยอง อย่างน้อยๆ ก็ต้องเกี่ยวดองกันสักทาง สุดยอดไปเลยครับป๊า แต่แตมินจะรอดมั้ยเนี่ย พ่อและพี่เขาหวงขนาดนั้น
    #51
    0
  3. #45 Injunny03 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 10:04

    ฮืออออชอบหาคู่นี้แนวนี้มานานมากTTขอบคุณไรท์ที่แต่งนะคะ เอาใจไปเลย รออยู่นะคะ♡♡

    #45
    0
  4. #24 byunnie88 (@byunnie88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 01:17
    แง้ววว สรุปคือจองอูเป็นป๊าแจมินหรอ555555555
    #24
    0
  5. #13 mochijun (@03230813) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 21:55
    พี่จองอูต้องพาลูกชายพี่มารับผิดชอบน้องอินจุนเลยน้าาาาาา แง้ สงสารน้องมากอ่ะตอนโดนพ่อแจฮยอนโกรธ ฮือ
    #13
    0
  6. #10 JoeyeyJo (@werose) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 17:07
    อ้าวแล้วแบบนี้แจมินจะรับผิดชอบมั้ยคะเนี่ย
    #10
    0
  7. #7 RenJun33 (@Huang68) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 17:31
    รออยู่นาจาาาาาา
    #7
    0