คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ไม่สามารถเข้าถึงเนื้อหานิยายได้ เนื่องจากผู้แต่งปิดการเข้าถึง

สารบัญ อัพเดท 22 ก.ค. 60 / 19:56

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ SCYX จากทั้งหมด 10 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

"CHERRY พันธุ์ดีที่รสชาติกลมกล่อม"

(แจ้งลบ)

ถ้าให้เปรียบฟิคเรื่องนี้เป็นอะไรสักอย่างน่ะหรือ? ฟิค CHERRY จะให้เปรียบเป็นอะไรได้ล่ะนอกจากหนึ่งในผลไม้ตระกูลพร...››อ่านต่อ

ถ้าให้เปรียบฟิคเรื่องนี้เป็นอะไรสักอย่างน่ะหรือ? ฟิค CHERRY จะให้เปรียบเป็นอะไรได้ล่ะนอกจากหนึ่งในผลไม้ตระกูลพรุนอย่าง 'เชอร์รี่~' ชนิดไหนพันธุ์อะไรเราไม่รู้ รู้แต่เมื่อตัดสินใจหยิบเข้าปากแล้วก็ไม่เสียใจเลยที่ได้ลิ้มลองรสชาติของมัน คำแรกที่กัดเข้าปากนำโด่งมาด้วยรสเปรี้ยวจี๊ดที่เชิญชวนให้อยากเคี้ยวครั้งต่อไป พอเคี้ยวไปได้สักพักความหวานหอมนุ่มลิ้นก็แทรกเข้ามาเป็นระยะ ความเปรี้ยวหวานของเนื้อและน้ำที่ปริแตกไปตามจังหวะการขบกัดส่งให้ความชุ่มฉ่ำอบอวลไปทั่วโพรงปาก แต่แล้วก็มีรสฝาดเข้ามาปะปนเมื่อฟันกระทบเข้ากับเมล็ดที่อยู่ข้างใน ความเพลิดเพลินกับหลากรสชาติที่สัมผัสอยู่ตามต่อมรับรสนี้แหละ คือเสน่ห์อันเย้ายวนใจให้เรารับประทานได้จนหมด และพร้อมจะหยิบผลต่อๆไปขึ้นมาลิ้มรสได้อีกอย่างไม่รู้เบื่อ เพราะฉะนั้นถ้าถามว่า ชอบอะไรในฟิค CHERRY ? ก็คงต้องบอกว่าชอบ 'รสชาติ' ซึ่งผสมผสานกันจนกลายเป็นฟิคเปรี้ยวเข็ดฟันที่แซมด้วยความหอมหวานกล่อมกลมผสมขมฝาดเรื่องนี้นั่นแล ...เสน่ห์ของเชอร์รี่คือรสชาติเปรี้ยวจี๊ดเมื่อแรกสัมผัส... ก็เหมือนชีวิตของท่านบยอนฮิปสเตอร์และหนูเชอร์รี่ที่จี๊ดจ๊าดน้อยเสียเมื่อไหร่ แต่ละอย่างนี่โอ้วววววจีซัสซะจริง! แค่เปิดตัวมาด้วยการระบายอารมณ์ให้กับความฟัคของชีวิตจากท่านบยอนฮิปสเตอร์เพียง 9 บรรทัดแรกก็ตีหัวเรากระจุยแล้ว สตาร์ทมาด้วยความก๊าวซะขนาดนี้จะไม่ให้กดเพลย์และเน็กซ์ต่อคงไม่ได้ ชีวิตของผู้ชายคนนี้ถือเป็นความสนุกอย่างไม่มีที่สิ้นสุด มีอะไรแปลกให้รู้สึกประหลาดใจตลอดเวลา ก็คนมันฮิปสเตอร์นี่เนอะ แหม่! ชีวิตอันแสนเฟี้ยวฟัดฉวัดเฉวียนเวียนหัวที่ทำให้ได้แต่ย้อนถามตัวเองว่าทำไมฉันถึงยังเป็นสาวปลาแห้งแบบนี้(วะคะ) โดยเฉพาะเวลาทำสงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เอเลี่ยนกับคุณเชฟนี่นะ โอ๊ยยยยยยยยยยย อิฉันอยากจะบ้าตาย! อยากจะทิ้งชีวิตเรียบง่ายแล้วได้ก่ายกับผู้ชายอย่างเชฟปาร์คสักครั้ง ก็อยากจะลองมีชีวิตซี๊ดซ๊าดอู้ว์อ้าว์เยี่ยงนี้บ้าง คงจะเป็นกำไรให้ชีวิตเหี่ยวๆนี้น่าดูชม เฮ้อออออออ ต้องขอบคุณผู้เขียนจริงๆที่ทำให้เราได้โลดโผนไปกับชีวิตที่ไม่ธรรมดาของบยอนแบคฮยอน อ่านแล้วสนุกมากค่ะ เหมือนได้อ่านบันทึกเจ๋งๆของใครสักคน ส่วนน้องเชอร์รี่นั้น ... อ่านแล้วถึงกับต้องยกมือขึ้นทาบอกให้ประสบการณ์อันแสนหฤหรรษ์ของเด็กชายโอเซฮุน ขุ่นพระ! ค่ำคืนอันอ่อนโยนของเด็กหนุ่มวัยแรกแย้ม(?)อายุ 13 ปีกับไคซัง -- หนุ่มผิมเข้มซึ่งโซแดมฮ๊อตแอนด์สไปซี่ /กรีดร้องงงงงงงงง แล้วยังมีพวกพร๊อพเสริมอย่างกางเกงชั้นในของผู้หญิงและตาข่ายถุงน่องเวลาทำกิจกรรมอีกนะ!!! ชอบความแฟบบูลัสนี้อย่างที่สุด! อีกอย่างที่ชื่นชมคือรูปแบบการนำเสนอเรื่องที่ให้แบคฮยอนเป็นตัวละครหลักโดยมีเส้นเชื่อมโยงมาจากเซฮุน โดยส่วนตัวคิดว่าการดำเนินเรื่องเช่นนี้ยากพอสมควร เพราะต้องคอยระมัดระวังไม่ให้เขวไปจากเส้นที่โยงไว้ เรื่องต้องดำเนินไปในลักษณะของความสัมพันธ์ที่คนหนึ่งเอื้อส่งต่ออีกคนอย่างมีน้ำหนักเพียงพอ ไม่เช่นนั้นก็จะกลายเป็นแค่ตัวละคร 2 ตัวที่มีความเกี่ยวข้องกันแต่ไร้ซึ่งการเชื่อมโยงใดๆ ถึงเวลาอ่านบริบทของข้อความจะไม่ได้บอกเราชัดเจนว่าทั้งสองเกี่ยวโยงกันอย่างไร แต่เราสัมผัสได้ว่าในเกือบทุกช่วงเวลาของแบคฮยอนมีน้องชายอย่างโอเซฮุนอยู่ในนั้นเสมอ ...ความหอมหวานนุ่มลิ้นเป็นอีกรสชาติที่คละเคล้ากับความเปรี้ยวได้อย่าลงตัว... หากได้กัดเชอรี่แล้วรีบเคี้ยวให้หมดผลเหมือนการอ่านผ่านเลยไปที่เลือกเอาแต่ความบันเทิง ก็คงจะได้สัมผัสแค่รสเปรี้ยวเพียงอย่างเดียว ไม่มีโอกาสดื่มด่ำกับความหอมหวานซึ่งเป็นอีกหนึ่งรสชาติที่ทำให้เชอรรี่ผลนี้อร่อยมากยิ่งขึ้น เราขอเปรียบให้ความอบอุ่นของ 'ครอบครัว' เป็นรสชาติละมุนลิ้นที่แทรกซึมในทุกสัมผัสของการเคี้ยวเชอร์รี่ผลนี้ เพราะถึงแม้ความแซ่บจะเป็นจุดดึงความสนใจ หากแต่ประเด็นหลักที่แท้จริงที่คุณผู้เขียนต้องการสื่อก็คือ บ้าน(home) และครอบครัว 'เวลาที่เราต้องการเริ่มต้นอะไรใหม่สักอย่าง เราก็มักจะเลือกกลับไปยัง 'บ้าน' ให้กลายเป็นจุด start อีกครั้งในทามไลน์ชีวิต' นี่แหละคือใจความสำคัญของฟิค คุณผู้เขียนมักจะแฝงคำว่าบ้านและครอบครัวไว้แทบจะทุกอณูของเนื้อหา เพราะฉะนั้นแล้ว แม้ความแซ่บนัวรัวจังหวะ(?)ของสองคู่จะเปล่งรัศมีแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจกลบความอบอุ่นกรุ่นไอรักของสายใยครอบครัวที่กระจัดการะจายอยู่ในทุกพื้นที่ของฟิคเชอร์รี่ได้เลยค่ะ ยกตัวอย่างเหตุการณ์ร้ายแรงที่คุณยายมาเห็นชานยอลกำลังจะรุกฆาตเซฮุน แต่คุณยายกลับเลือกที่จะกอดคนพี่และปลอบโยนคนน้องแทนการดุด่าว่ากล่าวอย่างร้ายกาจ แต่เพราะชานยอลทำสิ่งที่ผิดจึงต้องมีการลงโทษ โดยตัดสินใจใช้วิธีส่งชานยอลไปเกาหลีเพื่อให้ออกห่างเซฮุนและเป็นการเตือนสติแทน ทั้งหมดนี้คือการแสดงให้ประจักษ์แจ้งถึงคำว่าสถาบันครอบครัวที่ยิ่งใหญ่และเห็นได้ชัดที่สุดในความรู้สึกเรา คนเราอาจจะมีหลายบ้าน แต่กับครอบครัวนั้นมีแค่ครอบครัวเดียว หากครอบครัวที่เป็นศูนย์รวมใจของสมาชิก--ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่สำคัญที่สุด และมีผลต่อจิตใจมากที่สุดด่าทออย่างขาดสติอาจส่งผลให้เกิดความรวดร้าวที่ยากจะสมาน แล้วคนคนนั้นเล่าจะหันไปพึ่งใครได้อีก แต่กลับกันหากได้ครอบครัวคอยพยุงไว้ ก็จะสามารถก้าวเดินต่อไปได้อย่างเข้มแข็งโดยมีความผิดพลาดไว้เป็นบทเรียน เพราะฉะนั้นด้วยความรักความเมตตาของคุณยาย ท่านจึงต้องทำทุกอย่างให้ถูกต้องเหมาะสมเพื่อรักษาครอบครัวซึ่งเป็นที่รักเอาไว้ให้ดีที่สุด หรืออีกตัวอย่างคือ โอเซฮุนที่อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อและบยอนฮิปสเตอร์ที่ชีวิตยังไม่ปักหลักมั่นคงนัก ทั้งคุณยาย พี่จุน ชานยอล และไคต่างก็ห่วง หมั่นคอยพูดคุยแนะนำ กระตุ้นให้เกิดความนึกคิด ถึงแม้จะพูดอะไรได้ไม่มากนักเพราะจะเป็นการก้าวก่าย แต่ทุกคนก็รักและคอยให้กำลังใจอยู่ตลอด สิ่งที่แฝงอยู่ในความหวังดีเหล่านั้นคืออย่างไรทั้งสองคนก็ยังมีบ้านไว้ให้พักพิงอยู่นะ ยังมีครอบครัวที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างไม่ให้รู้สึกว่าต้องเดินอย่างโดดเดี่ยว มีคนคอยพยุงคอยหนุนหลังหากวันใดวันหนึ่งที่เกิดอ่อนแรงและเดินต่อไปไม่ไหว ครอบครัวพร้อมจะเป็นกำลังใจให้อยู่เสมอ จาก 'ครอบครัว' แตกประเด็นสู่ 'การเติบโต' ซึ่งเราคิดว่ามันเป็นอีกใจความสำคัญของเรื่อง ถ้าชีวิตของแบคฮยอนคือความสนุกที่ชวนให้ติดตาม ชีวิตของเซฮุนก็คงเป็นความลึกลับที่เย้ายวนให้ค้นหา เราว่ามันเป็นอะไรที่ยากมากนะที่สามารถเขียนเรื่องราวของบุคคลอายุเท่านี้ให้มันไม่ใช่แค่ 'เท่านี้' คนอื่นอาจจะมองว่าแรงไปไหมที่เขียนให้วิถีในแต่ละวันของทั้งสองคนโตมาด้วยเรื่องสุดจะกร้านโลก เราเองก็ว่าแรงนะ แต่ Genre ก็เขียนอยู่ทนโท่ค่ะว่า Coming of age -- ว่าด้วยการเติบโต คนเราไม่จำเป็นต้องเติบโตด้วยเส้นทางที่เหมือนกัน และการเติบโตตามลำดับไม่สำคัญเท่าสมองคุณคิดได้ ใช้ชีวิตเป็นและมีความสุขโดยไม่เบียดเบียนผู้อื่น ซึ่งผู้เขียนถ่ายทอดประเด็นนี้ได้อย่างชัดเจนว่า ถึงแม้เซฮุนและแบคฮยอนอาจเริ่มต้นโดยไร้ซึ่งความเพียบพร้อม หากเมื่อเวลาผ่านไป การเรียนรู้จากทุกอย่างที่พบเจอในชีวิต และสิ่งสำคัญที่สุดอย่าง'ครอบครัว' จะเป็นตัวขับเคลื่อนให้เราโตขึ้นเอง ซึ่งทั้งสองคนก็เติบโตได้อย่างมีความสุขเพราะรายล้อมไปด้วยความรัก ความเข้าใจ ความห่วงใย และความเอาใจใส่จากคุณยาย พี่จุน ชานยอลและไค ชื่นชมคุณผู้เขียนจากใจจริงค่ะที่ถ่ายทอดคำว่าครอบครัวออกมาได้ลึกซึ้งแยบคาย พร้อมเชื่อมโยงไปสู่การเติบโตด้วยเรื่องราวที่แปลกอรรถรส ...รสฝาดที่ฉุดรั้งให้ยั้งคิด... รสชาติสุดท้าย ความฝาด ในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าเป็นสิ่งไม่ดี ไม่ได้ทำให้เสียรสชาติในการรับประทานเชอร์รี่แต่อย่างใด แต่เป็นรสที่ทำให้เราต้องสะดุ้งเป็นระยะหลังดื่มด่ำอยู่กับความเปรี้ยวหวานเสียส่วนใหญ่ เปรียบกับเราได้เจอสิ่งที่ทำให้ฉุกคิดหลังจากเพลิดเพลินอยู่กับเนื้อหาส่วนอื่นๆ เราประทับใจทุกแนวคิดที่ผู้เขียนฝากไว้ตลอดทั้งเรื่อง แน่นอนว่าถึงเราจะชื่นชอบอย่างไร ย่อมต้องมีความคิดเห็นที่ตรงกันและมีบ้างที่เห็นต่าง แต่ต้องยอมรับจริงๆว่ามุมมองที่แหก(ขีดเส้นใต้ห้าสิบบรรทัด) แปลกและหลากหลายนี่แหละทำให้ความคิดเราแตกหน่อต่อยอดไปสู่สิ่งใหม่ๆได้เยอะเลยค่ะ ไคซังมักจะปรากฏตัวมาพร้อมกับทัศนคติแปลกใหม่และคำพูดให้กำลังใจมากมาย เพราะฉะนั้นจึงเป็นตัวละครที่เราชอบมากที่สุด (รองจากคุณยาย เบื้องหลังความสุขของหลานๆคือความรักจากท่านที่หล่อเลี้ยงให้พวกเขาเติบใหญ่ได้อย่างมีคุณภาพ เพราะฉะนั้นคุณยายจึงเป็นตัวละครที่เรารักและเคารพอย่างยิ่งค่ะ) เราได้อะไรจากการตกตะกอนทางความคิดของผู้ชายคนนี้เยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกก ขอบคุณการเดินทางที่สอนให้ไคซังเป็นคนมีความคิดดีที่ไม่ตีกรอบอยู่แต่กับการจำกัดความเดิมๆ ทั้งหมดที่ได้กล่าวมา แสดงให้เห็นว่า CHERRY ไม่ใช่ฟิคที่อ่านเพื่อความบันเทิง(โดยเฉพาะในเชิงวาบหวาบหัวใจ ไอ๊หย่ะ!)เท่านั้น แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังสร้างสรรค์ที่แตกต่าง ต้องขอบคุณคุณ slotcandy มากค่ะที่เขียนงานชิ้นนี้ออกมาให้พวกเราได้อ่านกัน มีทั้งความสนุกครบรสและเนื้อหาคุณภาพ นี่สิคะถึงจะเรียกว่า 'สาระบันเทิง' อย่างแท้จริง ปัจฉิมลิขิต. ขออนุญาตนำสิ่งที่เคยเขียนในกิจกรรมชิงฟิคมาลงไว้ที่นี่นะคะ เพราะคิดว่ามันบอกเล่าเกี่ยวกับฟิค CHERRY ได้โอเคพอจะเป็นคำนิยมได้ ขอบคุณค่ะ :)‹‹ย่อ

CHAN's | 4 ก.พ. 59

  • 2

  • 0

"เชอร์รี่....."

(แจ้งลบ)

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เราอ่านแล้วเรามาเขียนวิจารณ์ ^__^ เรื่องนี้เราพูดเลยว่าการดำเนินเรื่องแปลกจากฟิค...››อ่านต่อ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เราอ่านแล้วเรามาเขียนวิจารณ์ ^__^ เรื่องนี้เราพูดเลยว่าการดำเนินเรื่องแปลกจากฟิคเรื่องอื่นมากๆ ถ้าเปรียบเทียบเป็นสี..เรื่องนี้ก็เหมือนกับสีชมพูอ่อนๆแบบพาสเทลที่มีสีเทาเข้ามาปะปน ไม่ได้มีความสุขตลอดเวลา ไม่ได้หวานตลอดเวลา เรื่องนี้แสดงให้เราเห็นว่าบางทีความสุขก็มาพร้อมๆความทุกข์ ขอบอกเลยว่า..เราชอบครอบครัวของเชอร์รี่มากๆ คุณย่า/คุณยาย พี่จุนมยอนก็พยายามประคับประคองทุกๆคนให้อยู่ถูกที่ถูกทาง แต่บางครั้งตอนที่เราอ่านเรารู้สึกว่าบางทีคุณย่ากับพี่จุนก็เหมือนกับยัดเยียดสิ่งต่างๆมากเกินไปทั้งๆที่ถ้าปล่อยให้มันเป็นไป ทุกๆอย่างอาจจะดีกว่านี้ เชอร์รี่อาจจะไม่ต้องกลายเป็นเด็กที่แข็งนอกอ่อนในแบบนี้ก็ได้ ค่อยๆให้หลานโตด้วยตัวเอง เพราะบางทีการยัดเยียดความหวังดีของเราอาจจะส่งผลร้ายกับคนอื่นก็ได้ (ความรู้สึกนี้เราอาจจะคิดไปเองคนเดียวก็ได้ ._. 555555) แต่เราจะไม่โทษคุณย่ากับพี่จุนนะ เพราะเราก็เข้าใจว่าทุกๆคนที่มาอยู่รวมกันในบ้านนี้ ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ทั้งคุณย่าและพี่จุนก็เลยต้องทำแบบนี้ การโตเป็นผู้ใหญ่...เราขอบอกว่าเราคิดต่างตรงที่ให้เซฮุนเลือก เราพูดเลยว่าคนเราสามารถรักษาสิ่งสำคัญสองอย่างไว้ได้ ความคิดเราอาจจะเด็กด้วยมั้ง แต่สำหรับเราต่อให้มันจะยากอ่ะ ถ้าเราคิดว่ามันสำคัญเราจะค่อยๆประคองไปพร้อมๆกัน แต่ผิดกับผู้ใหญ่ทั้งสองในเรื่องที่ขีดเส้นทางเดียว แต่เราก็เข้าใจอีกนั่นแหละ 555 ส่วนเรื่องความรักในเรื่องนี้ เราชอบตรงที่ทุกคนมีความเข้าใจ และช่วยกันเติมเต็มในส่วนที่เหลือส่วนที่ขาด สุดท้ายเราจะบอกเลยว่าขอบคุณมากๆที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา มันให้เราเห็นมุมที่ต่างออกไป เราอาจจะคิดเยอะ ไปเองหรือเปล่าไม่รู้ 55555 แต่เราชอบมากการที่เขียนเรื่องแล้วทิ้งตะกอนอะไรบางอย่างให้เราคิดถึง และเราขอโทษด้วยถ้าหากเราความเห็นไม่ตรงกับใคร หรือทำให้ไม่พอใจ ขอโทษจริงๆนะคะ ^^ ขอคุณมากๆค่ะ ‹‹ย่อ

เห็'ป | 16 ม.ค. 59

  • 0

  • 0

ดูต่อทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"CHERRY พันธุ์ดีที่รสชาติกลมกล่อม"

(แจ้งลบ)

ถ้าให้เปรียบฟิคเรื่องนี้เป็นอะไรสักอย่างน่ะหรือ? ฟิค CHERRY จะให้เปรียบเป็นอะไรได้ล่ะนอกจากหนึ่งในผลไม้ตระกูลพร...››อ่านต่อ

ถ้าให้เปรียบฟิคเรื่องนี้เป็นอะไรสักอย่างน่ะหรือ? ฟิค CHERRY จะให้เปรียบเป็นอะไรได้ล่ะนอกจากหนึ่งในผลไม้ตระกูลพรุนอย่าง 'เชอร์รี่~' ชนิดไหนพันธุ์อะไรเราไม่รู้ รู้แต่เมื่อตัดสินใจหยิบเข้าปากแล้วก็ไม่เสียใจเลยที่ได้ลิ้มลองรสชาติของมัน คำแรกที่กัดเข้าปากนำโด่งมาด้วยรสเปรี้ยวจี๊ดที่เชิญชวนให้อยากเคี้ยวครั้งต่อไป พอเคี้ยวไปได้สักพักความหวานหอมนุ่มลิ้นก็แทรกเข้ามาเป็นระยะ ความเปรี้ยวหวานของเนื้อและน้ำที่ปริแตกไปตามจังหวะการขบกัดส่งให้ความชุ่มฉ่ำอบอวลไปทั่วโพรงปาก แต่แล้วก็มีรสฝาดเข้ามาปะปนเมื่อฟันกระทบเข้ากับเมล็ดที่อยู่ข้างใน ความเพลิดเพลินกับหลากรสชาติที่สัมผัสอยู่ตามต่อมรับรสนี้แหละ คือเสน่ห์อันเย้ายวนใจให้เรารับประทานได้จนหมด และพร้อมจะหยิบผลต่อๆไปขึ้นมาลิ้มรสได้อีกอย่างไม่รู้เบื่อ เพราะฉะนั้นถ้าถามว่า ชอบอะไรในฟิค CHERRY ? ก็คงต้องบอกว่าชอบ 'รสชาติ' ซึ่งผสมผสานกันจนกลายเป็นฟิคเปรี้ยวเข็ดฟันที่แซมด้วยความหอมหวานกล่อมกลมผสมขมฝาดเรื่องนี้นั่นแล ...เสน่ห์ของเชอร์รี่คือรสชาติเปรี้ยวจี๊ดเมื่อแรกสัมผัส... ก็เหมือนชีวิตของท่านบยอนฮิปสเตอร์และหนูเชอร์รี่ที่จี๊ดจ๊าดน้อยเสียเมื่อไหร่ แต่ละอย่างนี่โอ้วววววจีซัสซะจริง! แค่เปิดตัวมาด้วยการระบายอารมณ์ให้กับความฟัคของชีวิตจากท่านบยอนฮิปสเตอร์เพียง 9 บรรทัดแรกก็ตีหัวเรากระจุยแล้ว สตาร์ทมาด้วยความก๊าวซะขนาดนี้จะไม่ให้กดเพลย์และเน็กซ์ต่อคงไม่ได้ ชีวิตของผู้ชายคนนี้ถือเป็นความสนุกอย่างไม่มีที่สิ้นสุด มีอะไรแปลกให้รู้สึกประหลาดใจตลอดเวลา ก็คนมันฮิปสเตอร์นี่เนอะ แหม่! ชีวิตอันแสนเฟี้ยวฟัดฉวัดเฉวียนเวียนหัวที่ทำให้ได้แต่ย้อนถามตัวเองว่าทำไมฉันถึงยังเป็นสาวปลาแห้งแบบนี้(วะคะ) โดยเฉพาะเวลาทำสงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เอเลี่ยนกับคุณเชฟนี่นะ โอ๊ยยยยยยยยยยย อิฉันอยากจะบ้าตาย! อยากจะทิ้งชีวิตเรียบง่ายแล้วได้ก่ายกับผู้ชายอย่างเชฟปาร์คสักครั้ง ก็อยากจะลองมีชีวิตซี๊ดซ๊าดอู้ว์อ้าว์เยี่ยงนี้บ้าง คงจะเป็นกำไรให้ชีวิตเหี่ยวๆนี้น่าดูชม เฮ้อออออออ ต้องขอบคุณผู้เขียนจริงๆที่ทำให้เราได้โลดโผนไปกับชีวิตที่ไม่ธรรมดาของบยอนแบคฮยอน อ่านแล้วสนุกมากค่ะ เหมือนได้อ่านบันทึกเจ๋งๆของใครสักคน ส่วนน้องเชอร์รี่นั้น ... อ่านแล้วถึงกับต้องยกมือขึ้นทาบอกให้ประสบการณ์อันแสนหฤหรรษ์ของเด็กชายโอเซฮุน ขุ่นพระ! ค่ำคืนอันอ่อนโยนของเด็กหนุ่มวัยแรกแย้ม(?)อายุ 13 ปีกับไคซัง -- หนุ่มผิมเข้มซึ่งโซแดมฮ๊อตแอนด์สไปซี่ /กรีดร้องงงงงงงงง แล้วยังมีพวกพร๊อพเสริมอย่างกางเกงชั้นในของผู้หญิงและตาข่ายถุงน่องเวลาทำกิจกรรมอีกนะ!!! ชอบความแฟบบูลัสนี้อย่างที่สุด! อีกอย่างที่ชื่นชมคือรูปแบบการนำเสนอเรื่องที่ให้แบคฮยอนเป็นตัวละครหลักโดยมีเส้นเชื่อมโยงมาจากเซฮุน โดยส่วนตัวคิดว่าการดำเนินเรื่องเช่นนี้ยากพอสมควร เพราะต้องคอยระมัดระวังไม่ให้เขวไปจากเส้นที่โยงไว้ เรื่องต้องดำเนินไปในลักษณะของความสัมพันธ์ที่คนหนึ่งเอื้อส่งต่ออีกคนอย่างมีน้ำหนักเพียงพอ ไม่เช่นนั้นก็จะกลายเป็นแค่ตัวละคร 2 ตัวที่มีความเกี่ยวข้องกันแต่ไร้ซึ่งการเชื่อมโยงใดๆ ถึงเวลาอ่านบริบทของข้อความจะไม่ได้บอกเราชัดเจนว่าทั้งสองเกี่ยวโยงกันอย่างไร แต่เราสัมผัสได้ว่าในเกือบทุกช่วงเวลาของแบคฮยอนมีน้องชายอย่างโอเซฮุนอยู่ในนั้นเสมอ ...ความหอมหวานนุ่มลิ้นเป็นอีกรสชาติที่คละเคล้ากับความเปรี้ยวได้อย่าลงตัว... หากได้กัดเชอรี่แล้วรีบเคี้ยวให้หมดผลเหมือนการอ่านผ่านเลยไปที่เลือกเอาแต่ความบันเทิง ก็คงจะได้สัมผัสแค่รสเปรี้ยวเพียงอย่างเดียว ไม่มีโอกาสดื่มด่ำกับความหอมหวานซึ่งเป็นอีกหนึ่งรสชาติที่ทำให้เชอรรี่ผลนี้อร่อยมากยิ่งขึ้น เราขอเปรียบให้ความอบอุ่นของ 'ครอบครัว' เป็นรสชาติละมุนลิ้นที่แทรกซึมในทุกสัมผัสของการเคี้ยวเชอร์รี่ผลนี้ เพราะถึงแม้ความแซ่บจะเป็นจุดดึงความสนใจ หากแต่ประเด็นหลักที่แท้จริงที่คุณผู้เขียนต้องการสื่อก็คือ บ้าน(home) และครอบครัว 'เวลาที่เราต้องการเริ่มต้นอะไรใหม่สักอย่าง เราก็มักจะเลือกกลับไปยัง 'บ้าน' ให้กลายเป็นจุด start อีกครั้งในทามไลน์ชีวิต' นี่แหละคือใจความสำคัญของฟิค คุณผู้เขียนมักจะแฝงคำว่าบ้านและครอบครัวไว้แทบจะทุกอณูของเนื้อหา เพราะฉะนั้นแล้ว แม้ความแซ่บนัวรัวจังหวะ(?)ของสองคู่จะเปล่งรัศมีแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจกลบความอบอุ่นกรุ่นไอรักของสายใยครอบครัวที่กระจัดการะจายอยู่ในทุกพื้นที่ของฟิคเชอร์รี่ได้เลยค่ะ ยกตัวอย่างเหตุการณ์ร้ายแรงที่คุณยายมาเห็นชานยอลกำลังจะรุกฆาตเซฮุน แต่คุณยายกลับเลือกที่จะกอดคนพี่และปลอบโยนคนน้องแทนการดุด่าว่ากล่าวอย่างร้ายกาจ แต่เพราะชานยอลทำสิ่งที่ผิดจึงต้องมีการลงโทษ โดยตัดสินใจใช้วิธีส่งชานยอลไปเกาหลีเพื่อให้ออกห่างเซฮุนและเป็นการเตือนสติแทน ทั้งหมดนี้คือการแสดงให้ประจักษ์แจ้งถึงคำว่าสถาบันครอบครัวที่ยิ่งใหญ่และเห็นได้ชัดที่สุดในความรู้สึกเรา คนเราอาจจะมีหลายบ้าน แต่กับครอบครัวนั้นมีแค่ครอบครัวเดียว หากครอบครัวที่เป็นศูนย์รวมใจของสมาชิก--ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่สำคัญที่สุด และมีผลต่อจิตใจมากที่สุดด่าทออย่างขาดสติอาจส่งผลให้เกิดความรวดร้าวที่ยากจะสมาน แล้วคนคนนั้นเล่าจะหันไปพึ่งใครได้อีก แต่กลับกันหากได้ครอบครัวคอยพยุงไว้ ก็จะสามารถก้าวเดินต่อไปได้อย่างเข้มแข็งโดยมีความผิดพลาดไว้เป็นบทเรียน เพราะฉะนั้นด้วยความรักความเมตตาของคุณยาย ท่านจึงต้องทำทุกอย่างให้ถูกต้องเหมาะสมเพื่อรักษาครอบครัวซึ่งเป็นที่รักเอาไว้ให้ดีที่สุด หรืออีกตัวอย่างคือ โอเซฮุนที่อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อและบยอนฮิปสเตอร์ที่ชีวิตยังไม่ปักหลักมั่นคงนัก ทั้งคุณยาย พี่จุน ชานยอล และไคต่างก็ห่วง หมั่นคอยพูดคุยแนะนำ กระตุ้นให้เกิดความนึกคิด ถึงแม้จะพูดอะไรได้ไม่มากนักเพราะจะเป็นการก้าวก่าย แต่ทุกคนก็รักและคอยให้กำลังใจอยู่ตลอด สิ่งที่แฝงอยู่ในความหวังดีเหล่านั้นคืออย่างไรทั้งสองคนก็ยังมีบ้านไว้ให้พักพิงอยู่นะ ยังมีครอบครัวที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างไม่ให้รู้สึกว่าต้องเดินอย่างโดดเดี่ยว มีคนคอยพยุงคอยหนุนหลังหากวันใดวันหนึ่งที่เกิดอ่อนแรงและเดินต่อไปไม่ไหว ครอบครัวพร้อมจะเป็นกำลังใจให้อยู่เสมอ จาก 'ครอบครัว' แตกประเด็นสู่ 'การเติบโต' ซึ่งเราคิดว่ามันเป็นอีกใจความสำคัญของเรื่อง ถ้าชีวิตของแบคฮยอนคือความสนุกที่ชวนให้ติดตาม ชีวิตของเซฮุนก็คงเป็นความลึกลับที่เย้ายวนให้ค้นหา เราว่ามันเป็นอะไรที่ยากมากนะที่สามารถเขียนเรื่องราวของบุคคลอายุเท่านี้ให้มันไม่ใช่แค่ 'เท่านี้' คนอื่นอาจจะมองว่าแรงไปไหมที่เขียนให้วิถีในแต่ละวันของทั้งสองคนโตมาด้วยเรื่องสุดจะกร้านโลก เราเองก็ว่าแรงนะ แต่ Genre ก็เขียนอยู่ทนโท่ค่ะว่า Coming of age -- ว่าด้วยการเติบโต คนเราไม่จำเป็นต้องเติบโตด้วยเส้นทางที่เหมือนกัน และการเติบโตตามลำดับไม่สำคัญเท่าสมองคุณคิดได้ ใช้ชีวิตเป็นและมีความสุขโดยไม่เบียดเบียนผู้อื่น ซึ่งผู้เขียนถ่ายทอดประเด็นนี้ได้อย่างชัดเจนว่า ถึงแม้เซฮุนและแบคฮยอนอาจเริ่มต้นโดยไร้ซึ่งความเพียบพร้อม หากเมื่อเวลาผ่านไป การเรียนรู้จากทุกอย่างที่พบเจอในชีวิต และสิ่งสำคัญที่สุดอย่าง'ครอบครัว' จะเป็นตัวขับเคลื่อนให้เราโตขึ้นเอง ซึ่งทั้งสองคนก็เติบโตได้อย่างมีความสุขเพราะรายล้อมไปด้วยความรัก ความเข้าใจ ความห่วงใย และความเอาใจใส่จากคุณยาย พี่จุน ชานยอลและไค ชื่นชมคุณผู้เขียนจากใจจริงค่ะที่ถ่ายทอดคำว่าครอบครัวออกมาได้ลึกซึ้งแยบคาย พร้อมเชื่อมโยงไปสู่การเติบโตด้วยเรื่องราวที่แปลกอรรถรส ...รสฝาดที่ฉุดรั้งให้ยั้งคิด... รสชาติสุดท้าย ความฝาด ในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าเป็นสิ่งไม่ดี ไม่ได้ทำให้เสียรสชาติในการรับประทานเชอร์รี่แต่อย่างใด แต่เป็นรสที่ทำให้เราต้องสะดุ้งเป็นระยะหลังดื่มด่ำอยู่กับความเปรี้ยวหวานเสียส่วนใหญ่ เปรียบกับเราได้เจอสิ่งที่ทำให้ฉุกคิดหลังจากเพลิดเพลินอยู่กับเนื้อหาส่วนอื่นๆ เราประทับใจทุกแนวคิดที่ผู้เขียนฝากไว้ตลอดทั้งเรื่อง แน่นอนว่าถึงเราจะชื่นชอบอย่างไร ย่อมต้องมีความคิดเห็นที่ตรงกันและมีบ้างที่เห็นต่าง แต่ต้องยอมรับจริงๆว่ามุมมองที่แหก(ขีดเส้นใต้ห้าสิบบรรทัด) แปลกและหลากหลายนี่แหละทำให้ความคิดเราแตกหน่อต่อยอดไปสู่สิ่งใหม่ๆได้เยอะเลยค่ะ ไคซังมักจะปรากฏตัวมาพร้อมกับทัศนคติแปลกใหม่และคำพูดให้กำลังใจมากมาย เพราะฉะนั้นจึงเป็นตัวละครที่เราชอบมากที่สุด (รองจากคุณยาย เบื้องหลังความสุขของหลานๆคือความรักจากท่านที่หล่อเลี้ยงให้พวกเขาเติบใหญ่ได้อย่างมีคุณภาพ เพราะฉะนั้นคุณยายจึงเป็นตัวละครที่เรารักและเคารพอย่างยิ่งค่ะ) เราได้อะไรจากการตกตะกอนทางความคิดของผู้ชายคนนี้เยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกก ขอบคุณการเดินทางที่สอนให้ไคซังเป็นคนมีความคิดดีที่ไม่ตีกรอบอยู่แต่กับการจำกัดความเดิมๆ ทั้งหมดที่ได้กล่าวมา แสดงให้เห็นว่า CHERRY ไม่ใช่ฟิคที่อ่านเพื่อความบันเทิง(โดยเฉพาะในเชิงวาบหวาบหัวใจ ไอ๊หย่ะ!)เท่านั้น แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังสร้างสรรค์ที่แตกต่าง ต้องขอบคุณคุณ slotcandy มากค่ะที่เขียนงานชิ้นนี้ออกมาให้พวกเราได้อ่านกัน มีทั้งความสนุกครบรสและเนื้อหาคุณภาพ นี่สิคะถึงจะเรียกว่า 'สาระบันเทิง' อย่างแท้จริง ปัจฉิมลิขิต. ขออนุญาตนำสิ่งที่เคยเขียนในกิจกรรมชิงฟิคมาลงไว้ที่นี่นะคะ เพราะคิดว่ามันบอกเล่าเกี่ยวกับฟิค CHERRY ได้โอเคพอจะเป็นคำนิยมได้ ขอบคุณค่ะ :)‹‹ย่อ

CHAN's | 4 ก.พ. 59

  • 2

  • 0

"เชอร์รี่....."

(แจ้งลบ)

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เราอ่านแล้วเรามาเขียนวิจารณ์ ^__^ เรื่องนี้เราพูดเลยว่าการดำเนินเรื่องแปลกจากฟิค...››อ่านต่อ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เราอ่านแล้วเรามาเขียนวิจารณ์ ^__^ เรื่องนี้เราพูดเลยว่าการดำเนินเรื่องแปลกจากฟิคเรื่องอื่นมากๆ ถ้าเปรียบเทียบเป็นสี..เรื่องนี้ก็เหมือนกับสีชมพูอ่อนๆแบบพาสเทลที่มีสีเทาเข้ามาปะปน ไม่ได้มีความสุขตลอดเวลา ไม่ได้หวานตลอดเวลา เรื่องนี้แสดงให้เราเห็นว่าบางทีความสุขก็มาพร้อมๆความทุกข์ ขอบอกเลยว่า..เราชอบครอบครัวของเชอร์รี่มากๆ คุณย่า/คุณยาย พี่จุนมยอนก็พยายามประคับประคองทุกๆคนให้อยู่ถูกที่ถูกทาง แต่บางครั้งตอนที่เราอ่านเรารู้สึกว่าบางทีคุณย่ากับพี่จุนก็เหมือนกับยัดเยียดสิ่งต่างๆมากเกินไปทั้งๆที่ถ้าปล่อยให้มันเป็นไป ทุกๆอย่างอาจจะดีกว่านี้ เชอร์รี่อาจจะไม่ต้องกลายเป็นเด็กที่แข็งนอกอ่อนในแบบนี้ก็ได้ ค่อยๆให้หลานโตด้วยตัวเอง เพราะบางทีการยัดเยียดความหวังดีของเราอาจจะส่งผลร้ายกับคนอื่นก็ได้ (ความรู้สึกนี้เราอาจจะคิดไปเองคนเดียวก็ได้ ._. 555555) แต่เราจะไม่โทษคุณย่ากับพี่จุนนะ เพราะเราก็เข้าใจว่าทุกๆคนที่มาอยู่รวมกันในบ้านนี้ ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ทั้งคุณย่าและพี่จุนก็เลยต้องทำแบบนี้ การโตเป็นผู้ใหญ่...เราขอบอกว่าเราคิดต่างตรงที่ให้เซฮุนเลือก เราพูดเลยว่าคนเราสามารถรักษาสิ่งสำคัญสองอย่างไว้ได้ ความคิดเราอาจจะเด็กด้วยมั้ง แต่สำหรับเราต่อให้มันจะยากอ่ะ ถ้าเราคิดว่ามันสำคัญเราจะค่อยๆประคองไปพร้อมๆกัน แต่ผิดกับผู้ใหญ่ทั้งสองในเรื่องที่ขีดเส้นทางเดียว แต่เราก็เข้าใจอีกนั่นแหละ 555 ส่วนเรื่องความรักในเรื่องนี้ เราชอบตรงที่ทุกคนมีความเข้าใจ และช่วยกันเติมเต็มในส่วนที่เหลือส่วนที่ขาด สุดท้ายเราจะบอกเลยว่าขอบคุณมากๆที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา มันให้เราเห็นมุมที่ต่างออกไป เราอาจจะคิดเยอะ ไปเองหรือเปล่าไม่รู้ 55555 แต่เราชอบมากการที่เขียนเรื่องแล้วทิ้งตะกอนอะไรบางอย่างให้เราคิดถึง และเราขอโทษด้วยถ้าหากเราความเห็นไม่ตรงกับใคร หรือทำให้ไม่พอใจ ขอโทษจริงๆนะคะ ^^ ขอคุณมากๆค่ะ ‹‹ย่อ

เห็'ป | 16 ม.ค. 59

  • 0

  • 0

ดูต่อทั้งหมด

1,186 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #1186 c9us6n4 (@ninnnmheefan_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 11:46
    เปิดให้อ่านหน่อยนะคะไรท์ฮื่อ
    #1186
    0
  2. #1185 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 22:26
    แบคเหมือนเด็ก555
    #1185
    0
  3. #1184 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 17:42
    มีผัวอย่างเป็นทางการ555
    #1184
    0
  4. #1183 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 17:33
    ไคซังดูมีอะไรเยอะแยะ
    #1183
    0
  5. #1182 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 17:26
    อูยยยเชฟงานเข้าแล้วไง
    #1182
    0
  6. #1181 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 17:10
    ฮิปสเตอร์ทำไมไม่กลับบ้าย
    #1181
    0
  7. #1180 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 16:46
    กรัง5555
    #1180
    0
  8. #1179 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 16:41
    เทาตะกลับมาอีกไหม
    #1179
    0
  9. #1178 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 16:34
    เดียวนะอิคริส555
    #1178
    0
  10. #1177 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 16:24
    เทาาาาาา
    #1177
    0
  11. #1176 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 16:18
    คริส จื่อ แบคมีปมอะไร
    #1176
    0
  12. #1175 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 16:10
    ปี้คริสสสส เสียดายคัท
    #1175
    0
  13. #1174 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:56
    ฮิปสเตอร์เสียตัวให้เชฟแล้วไง555
    #1174
    0
  14. #1173 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:47
    เมรตคูณเมตร555
    #1173
    0
  15. #1172 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:42
    ทำมันซับซ้อนขนาดนี้อะ
    #1172
    0
  16. #1171 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:36
    เอ้าเชฟ
    #1171
    0
  17. #1170 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:26
    เชอรรี่...55555
    #1170
    0
  18. #1169 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 15:16
    โหยบ้าน555
    #1169
    0
  19. วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 03:27
    ช่วยเปิดให้อ่านทีค่ะ ค้างมาก
    #1168
    0
  20. #1167 AprilMiw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 12:36
    Oh my god นี่ไม่ใช่ฟิคสืบสวนถูกมะ แต่ทำไมมันซับซ้อนซ่อนเงื่อนเหลือเกิน
    #1167
    0
  21. วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 01:01
    เราพึ่งเข้ามาอ่าน หื้ออ กำลังอินเลย เปิดตอนต่อไปล็อคจ้า จาร้องไห้ มีความอยากรู้ว่าเปนไงต่อ รอนะคะ
    #1166
    0
  22. #1165 poplaomega (@poplaomega) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:43
    บออกตรงๆอยากอ่านคัทมาก5555555555เหมือนขาดอะไรไปเลยอ่ะ
    #1165
    0
  23. #1164 Mukami shsy (@shinnnxnice) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:12
    ตรวจอายุตอนซื้อไหมอ่ะคะ;-;
    #1164
    1
    • #1164-1 SCYX (@scyfic) (จากตอนที่ 24)
      21 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:22
      ไม่มีค่า
      #1164-1
  24. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  25. #1162 AikoPikachu (@aikolove) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 22:37
    เราราไรท์ตอบเมลอยู่น้าาาา เราจองทันไหมคะๆ อยากรู้จิได้เตรียมโอนเลย เพิ่งมีตังสั่ง 5555555
    #1162
    0