Kuroshitsuju │ The Demon inside (??xOC)

ตอนที่ 2 : ❶ : ᴘʀᴏʟᴏɢᴜᴇ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    25 ส.ค. 62




บทนำ

สถานการณ์ใน​ตอนนี้​ช่างน่าอึดอัดยิ่งนักสำหรับเหล่าคนงานในคฤหาสน์แฟนท่อมไฮฟ์เป็นอย่างมาก
พวกเขามองหญิงสาวผู้มาใหม่ที่มีรูปร่างทรวดทรงเป็นสตรีเพศชัดเจน และสิ่งที่ทำพวกเขาแปลกใจกว่าเธอสวมเครื่องแต่งกายที่ไม่ต่างจากคุณเซบาสเตียนมากเท่าไหร่นัก
ไม่นานนักดวงตาสีแปลกประหลาดครู่นั้นก็ห​รี่​ลงพร้อมรอยยิ้มแปลกๆ
และเธอคนนั้นจะโน้มตัวลง มือเรียวของเธอคว้ามือของนายน้อยขึ้น ก่อนจะบดริมฝีปากเรียวสีแดงระเรื่อที่ไม่ได้ทาลิปสติกที่หลังมือของนายน้อย
"เป็นความกรุณา​อย่าง​ยิ่งค่ะ นายน้อย" เธอเอ่ยออกมาก่อนที่เธอจะย่อกายลงแทบเท้าของนายน้อย
“เอคิลล์ ซัลลิแวน…”เธอยกยิ้มและน้อมรับชื่อใหม่ในฐานะองครักษ์ของตระกูล
“ฝากตัวด้วยนะคะทุกคน”




"รุกฆาต!" 
"แหมๆ ชิเอลจังนี่ชนะอีกแล้วนะเนี่ย" มาดามเรดเอ่ยขึ้นหลังจากแพ้เป็นรอบที่สิบของวันนี้
ส่วน​ผู้ชนะ​ก็ไม่ได้แสดงสีหน้ายินดียินร้ายใดๆออกมาตามเดิม
และน้ำชาถูกเสิร์ฟ​ใหม่​อีกครั้งโดยคุณเซบาสเตียน ทำให้กลิ่นหอมกรุ่นล่องลอยในอากาศ​
วันนี้มาดามเรดผู้เป็นป้าของนายน้อยชิเอลได้เดินทางมาหาหลานลายของตนอย่างที่เคย พร้อมกับพ่อบ้านที่ไม่สามารถ​เทียบชั้นกับคุณเซบาสเตียนได้
ฉันไม่ได้ยกย่อง​คุ​ณเซบาส​เตียน​เกินเหตุนะ กรุณาอย่าเข้าใจผิดนะคะ! 
มาดามเรดเป็นแพทย์แต่ฉันไม่รู้​ว่าเป็นแพทย์สาขาไหนทำงานที่ไหน
"ตามประกบไม่ห่างเลยนะเอคิลล์" มาดามเรดเอ่ยแซวเด็กสาวที่สวมเครื่องแต่งกายที่ทะมัดทะแมงและห้อยดาบแบบญี่ปุ่นไว้ที่เอวเช่นเดิม
ส่วนเอคิลล์ยกยิ้มให้มาดามเรดไม่ได้เอ่ยตอบอะไร ตามปกติของเธอ
"เดินทางปลอดภัยครับคุณป้า" นายน้อยเอ่ยบอกกับมาดามเรดที่ออกไปและทิ้งคุณพ่อบ้านซานโตคริฟต์ไว้ โดยใช้เหตุผลว่าอยากให้คุณเซบาสเตียนอบรมให้คุณซานโตคริฟท์มีคุณสมบัติของพ่อบ้านที่ดีมากขึ้น
ฉันเห็นแววความวุ่นวายจังค่ะ
"ฝากตัวด้วยนะคะ คุณซานโตคริฟต์" ฉันฉีกยิ้มมากกว่าเดิมและยื่นมือออกไปเพื่อจะจับมือผูกมิตร แต่ดูว่าอีกฝ่ายจะไม่อยากจะจับมือนี่สิ เป็นคนไม่ได้เรื่องที่ใจร้ายชะมัดเลยเนอะ
หลังจากที่ฉันทำหน้าที่ตามอารักขา​นายน้อย คอยดูแลความปลอดภัย ดังนั้นนายน้อยอยูไหนฉันต้องอยู่ที่นั้น ไม่เว้นแต่ตอนนายน้อยอาบน้ำ (-///-)​ 
อย่าไปบอกคุณเซบาสเตียนเชียวนะคะไม่งั้นฉันโดนลงโทษเพราะทำตัวไม่เหมาะสมแน่นอนเลยค่ะ
แต่ว่า...นายน้อยผิวขาวมากเลยล่ะค่ะ คิดถึงแล้วจิตใจชุ่มชื้น ฮ่าห์~
"เอล…" 
"คะ?" เธอก้มลงไปหานายน้อยอย่างเชื่องช้า เพราะส่วนสูงที่ค่อนข้างจะต่างกันเล็กน้อย
"ฉันไม่อยากเรียนเต้นรำ…" ดวงตาสีฟ้าเข้มราวอัญมณีเม็ดงามจ้องประสานกับดวงตาของฉัน
แค่นั้นก็ทำให้ใจของฉันเหลวยิ่งกว่าขี้ผึ้งโดนลนไฟ และต่อให้ฉันอยากทำอย่างที่นายน้อยต้องการมากเพียงไร ฉันก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้เพราะว่า เพื่อตัวนายน้อยเองที่จะได้ไม่อายเวลาออกงานสังคม และเพื่อตัวฉันเองจะได้ไม่ต้องไปฟังมหากาพย์โดยคุณเซบาสเตียน มิคาเอลลิสที่ว่าด้วยเรื่อง ‘ตามใจนายน้อยมากไป’
เมื่อคิดได้เช่นนั้นฉันจึงขยับยิ้มให้ชัดเจนมากขึ้นก่อนจะขยับริมฝีปากสีสวยข้างหูของเด็กหนุ่ม "ไม่ได้ค่ะ นายน้อยต้องเรียนนะคะ"
และใช่ค่ะ! นายน้อยก็ทำหน้าบูดทันที
แต่คนที่ทำหน้าบูดกว่านายน้อยก็เป็นฉันไงคะ เพราะว่า นึกขึ้นได้ว่าคุณเซบาสเตียนไม่อยู่ด้วยแล้วเพราะจัดการงานอื่นๆอยู่ คู่เต้นรำคือฉันที่สูงกว่าเช่นนั้นนายน้อยต้องรับบทเป็นผู้หญิง และฉันต้องรับบทเป็นสุภาพบุรุษในรอบหลายปี
และมันก็เห็นได้ชัดว่านายน้อยไม่เก่งเท่าใดในด้านนี้นัก ทั้งยังเหยียบเท้าฉันหลายต่อหลายครั้ง
แต่จะว่านายน้อยก็ไม่ได้หรอกค่ะ เราทั้งคู่​ไม่เหมาะกับงานเลี้ยงเต้นรำ //ร้องไห้หันหน้าเข้ามุม ฉันก็เต้นคร่อมจังหวะเอาเรื่องนะคะ โซแซดจัง
"วันนี้ก็ดีขึ้นนะคะท่านเอิร์ลคราวหน้าเราจะมาเริ่มบทเรียนใหม่กัน ขอบคุณสำหรับความร่วมมือค่ะมิสซัลลิแวน" คนที่ยิ้มอยู่แล้วขยับยิ้มแย้มมากกว่าเดิมและเปิดประตูเพื่อเชิญครูสอนเต้นให้ออกจากห้องเรียนในคฤหาสน์​
เด็กหนุ่มที่สวมชุดสีน้ำเงินมีสีหน้าไม่ชอบใจและบึ้งตึงอย่างเห็นได้ชัดอย่าง ต่างกับอีกคนที่ยิ้มแย้มตลอดเวลา
"ไปห้องสมุด" 
"ค่ะ" ฉันพยักหน้าและเปิดประตูให้นายน้อยเดินออกจากห้องทรมาณนี้ไปยังห้องสมุด


นับว่าคุณเซบาสเตียนเป็นคุณพ่อบ้านที่สมบูรณ์แบบมากเลยค่ะ เพราะว่าที่ห้องสมุดนั้นคุณเซบาสเตียนได้เตรียมน้ำชาพร้อมของว่างไว้ให้แล้ว โดยที่นายน้อยไม่ต้องเอ่ยปากใดๆ
นี่แหละค่ะ คือ พ่อบ้านของแฟนท่อมไฮฟ์
ร่างเล็กทิ้งกายลงที่พื้นข้างๆเก้าอี้ของท่านเอิร์ลน้อยแห่งแฟนท่อมไฮฟ์ หลังจากที่ผู้เป็นนายนั่งบนเก้าอี้เป็นที่เรียบร้อย
ใบหน้าสวยก็ยังคงมีรอยยิ้มเช่นเดิมเพียงแต่เป็นรอยยิ้มบางๆที่ส่งเสริมให้บุคลิก​ของเธอดูเป็นมิตรมากและน่าเข้าหา
น้ำเสียงแบบโมโนโทนของคุณเซบาสเตียนยังคงอธิบายของว่างและน้ำชาพร้อมชุดเครื่องกระเบื้องที่ใช้
ฉันหาวเบาๆก่อนจะเอียงศีรษะซบต้นขาที่เล็กกว่าขาฉันเบาๆ
แน่นอนว่านายน้อยไม่ว่าอะไรแถมยังลูบหัวฉันเบาๆด้วย แต่หากไปสบตากับคุณเซบาสเตียนก็คงได้ตายเพราะสายตาทิ่มแทงเข้า แม้ว่าใจจริงอยากจะเอ่ยขิงซักหน่อยว่า นายน้อยด็รักฉันนะคะเห็นไหม ให้นอนพิงขาแถมลูบหัวให้ด้วย



สายลมที่พัดแผ่วเบาในยามบ่ายทำให้บรรยากาศ​ดูเงียบสงบและร่มรื่น​เป็น​อย่างมาก
ดวงตาสีชมพูอ่อนกลิ้งกรอกไปมาซักพักก่อนมาหยุดลงที่เด็กชายตัวน้อยที่คือผู้กอบกุมชะตาชีวิตของเธอ
ท่านเอิร์ลแห่งแฟนท่อมไฮฟ์ก็เหลือบมองหญิงสาวที่นั่งเอาหน้าเกยตักเขาอยู่
หญิงสาวแปลกประหลาดที่จู่ๆก็ปรากฎตัวขึ้น ทั้งยังไร้ประวัติใดๆให้สืบสาว เส้นผมสีขาวธรรมชาติที่ไม่ได้เกิดจากสารเคมีใดใด รอยยิ้มที่ไม่สามารถคาดเดาความคิดได้ที่มักจะประดับบนใบหน้าที่ชวนให้คนมองอาจหงุดหงิดใจได้ในบางครั้ง
ขนาดเซบาสเตียนที่เป็นปีศาจยังไม่สามารถหาข้อมูลจริงๆของยัยตัวประหลาดนี้ได้เลย
“ยัยตัวปัญหา”ชิเอลเอ่ยก่อนจะยีเส้นผมสีขาวที่แผ่สยายเต็มตักของเขาด้วยความหมั่นไส้

----------------------------
Talk To Seen
ฮ่อลลลล อย่าพึ่งสาปแช่งสาปส่งใด มาน้อยแต่มานะ
ขออนุญาติอิงบางส่วนนะฮะ ขออภัยอย่างสุดซึ้งเลย
คือซีนขอโทษแบบขอโทษฮะ จะพยายามสุดความสามารถให้ทุกท่านเอนจอยนะฮะ
ใครอยากทักอยากทวงอยากบ่นอยากคุยอยากด่าซีนสามารถติดต่อได้ทางข้อความลับไลน์เฟสทวิตไอจีได้เลยฮะแต่ไม่ให้วาร์ปหรอกนะ555555  เดี๋ยวมีคนรู้ความเคลื่อนไหวของซีน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

49 ความคิดเห็น