:: Seetakarn's GOT7 Fiction Room :: MarkJin , 2JAE

ตอนที่ 24 : [OS] #จริงๆแล้วผมก็คิดถึงมาร์คนะ (MarkJin)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 733
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    7 เม.ย. 60

Seetakarn's Note : สั้นแบบสั้นมากๆ และไม่มีอะไรเลย รักในแท็กนี้จนอยากแต่งอะไรนิดๆ หน่อยๆ ค่ะ Enjoy reading^^

""""""""""""""""""""""""""""




มาร์คเพิ่งได้เปิดสัญญาณโทรศัพท์ครั้งแรกก็เมื่อเท้าแตะสนามบินอินชอน เขาไล่เช็ก SNS ต่างๆ หลังจากอัพรูปที่ถ่ายกับพี่ๆ ซึ่งไปเข้าป่าด้วยกันแล้วเรียบร้อย ระหว่างที่นิ้วเรียวกดเข้าไปดูนั่นนี่ หูก็ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบกับเสียงกดชัตเตอร์ของแฟนคลับที่ยืนอยู่ไม่ห่างนัก

 


สองขาของเขาหนีบกระเป๋าเดินทางสีเงินเอาไว้ระหว่างที่ยืนรอ มาร์คกดคั่นหน้าที่มีคลิปไลฟ์ของพวกเขาระหว่างที่ตัวเองไม่อยู่เอาไว้แล้ว กะว่าตอนขึ้นรถจะกดเข้าไปดู แต่ตอนนี้ใจของมาร์คไม่ค่อยอยู่กับคลิปนั่นสักเท่าไหร่ เมื่อกี้ตอนลงจากเครื่องบินเขาส่งข้อความไปในห้องแชทสองห้อง หนึ่งคือห้องแชทรวมของ GOT7 มาร์คส่งไปว่ากลับมาแล้ว เขารู้ดีว่าน้องๆ ในวงคงกำลังเตรียมตัวสำหรับกู๊ดบายสเตจวันนี้อยู่ อาจไม่ว่างมาตอบก็ได้ แต่ไม่นานคนติดมือถืออย่างน้องเล็กทั้งสองของวงก็เข้ามาแปะสติ๊กเกอร์เอาไว้ เช่นเดียวกับแจบอมที่ส่งข้อความตอบรับมาสั้นๆ กับแจ็คสันที่ส่งข้อความหวานเลี่ยนโอเวอร์มา ยองแจเข้ามาแปะสติ๊กเกอร์คนสุดท้าย มาร์คคิดว่าทุกคนในวงอ่านข้อความของเขาครบแล้ว แต่เสียงตอบรับกลับขาดไปหนึ่ง

 


เช่นเดียวกับในห้องแชทอีกห้องที่เขาส่งข้อความเข้าไปมากกว่าห้องแรก แต่กลับไม่ถูกเปิดอ่าน


 

มาร์คนั่งดูคลิปไลฟ์ของพวกเขาตอนอยู่ในรถ ใบหน้าใต้มาส์กปิดปากสีดำอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นคนคนนั้นทำหน้าที่แร็พแทนเขาได้ดีทีเดียว เชื่อว่าแฟนคลับคงชื่นชมยินดีกับภาพที่ไม่ค่อยได้เห็นแบบนี้กันพอสมควรเชียวละ ที่จริงก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่เพราะเอาจริงๆ สมัย JJ Project หน้าที่แร็พก็เป็นของคนคนนี้ และคนอย่างปาร์คจินยอง ไม่ว่าทำอะไรก็ทำได้ดีเสมออยู่แล้ว


 

มาร์คมาถึงหอพักในอีกหนึ่งชั่วโมงให้หลัง พอทิ้งกระเป๋าลงข้างเตียงได้ก็คว้าผ้าเช็ดตัวตรงเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ ใช้เวลาไม่นานก็เดินตัวหอมฟุ้งออกมาในเสื้อยืดตัวหลวมกับกางเกงวอร์มเนื้อนิ่มพร้อมนอน มาร์คเดินไปอุ้มโคโค่ออกมาจากห้องของยองแจแล้วมานั่งที่ห้องนั่งเล่น กดรีโมทเปิดทีวีรอดูรายการเพลงที่สมาชิกไปออกวันนี้แล้วก็ฟัดลูกสาวขนปุยให้หายคิดถึงไปพลางๆ มาร์คเลิกคิ้วนิดหน่อยเมื่อเห็นว่ายองแจกับยูคยอมเป็นพิธีกรพิเศษวันนี้ พอภาพในจอตัดไปเป็นการแสดงของศิลปินคนอื่น เขาก็เบือนสายตาไปยังโทรศัพท์มือถือที่นอนนิ่งอยู่ข้างตัวอีกครั้ง

 


นิ้วเรียวกดเข้าโปรแกรมแชทเป็นครั้งที่ยี่สิบสองตั้งแต่เหยียบแผ่นดินเกาหลี ข้อความที่เขาส่งไปหาจินยองยังไม่ถูกเปิดอ่านอยู่ดี หน้าประโยคที่ว่า กลับมาแล้วนะครับ คิดถึงจัง ยังคงมีเลขหนึ่งสีเหลืองเด่นหรา แสดงให้เห็นว่าจินยองยังไม่เปิดอ่าน

 


ในกรุ๊ปแชทรวมน่ะจินยองเข้ามาอ่านแล้ว เพียงแต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา


 

ที่จริงมันก็เป็นเรื่องปกติสำหรับเด็กคนนั้น ถึงแจ็คสันจะเคยบ่นเอาไว้ว่ามาร์คพูดในกรุ๊ปแชทน้อยมากเสียจนเขาอยากจะลีฟกรุ๊ปให้รู้แล้วรู้รอด แต่เอาเข้าจริงคนที่พูดน้อยยิ่งกว่าคือจินยองต่างหาก ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญที่แต่ละคนต้องแสดงความเห็นละก็ จินยองจะทำเพียงแค่อ่านแล้วก็ไม่พูดอะไรเสมอ บางเรื่องถ้าจินยองรู้สึกอะไรต่างจากที่คนอื่นๆ ในวงรู้สึก จินยองก็จะไม่พูดมันในกรุ๊ปแชททันที แต่ถ้าอยู่ต่อหน้าสักพักคนที่จะจับความรู้สึกนั้นได้ก็จะเป็นแจบอม และคนที่จะได้รับฟังความรู้สึกจริงๆ แบบหลังไมค์ก็คือมาร์ค


 

แต่กับเรื่องบางเรื่อง มาร์คก็คิดว่าจินยองควรพูดมันออกมาบ้าง

 


ก่อนไป มาร์คเคยถามจินยองว่าเขาไม่อยู่หนึ่งสัปดาห์จินยองจะคิดถึงไหม จินยองเฉไฉไปเรื่องอื่นแล้วก็ไม่ยอมตอบ

 


แม้แต่ตอนที่มาร์คออดอ้อน บอกว่าต้องคิดถึงจินยองมากแน่ๆ จินยองก็ยังไม่พูดอะไร

 


มาคราวนี้ จินยองไม่แม้แต่จะอ่านข้อความของเขาด้วยซ้ำ

 


รายการเพลงจบไปแล้ว มาร์ควางโคโค่ไว้บนอกพลางนอนเหยียดยาวบนโซฟา เขาเลื่อนดูโน่นนี่ในทวิตเตอร์ไปเรื่อยๆ ด้วยความอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างระหว่างตัวเองไม่อยู่ แต่ตราบใดที่จินยองยังไม่ตอบข้อความของมาร์ค หัวใจของเขาก็จะยังคงฟุบฝ่อห่อเหี่ยวอยู่เช่นนี้ เล่นกับโค่ก็ไม่ช่วยอะไร อาบน้ำสบายตัวกินอิ่มนอนสบายก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาหรอก

 


จนกระทั่งมาร์คไถไทม์ไลน์ไปเจออะไรบางอย่างเข้า

 

มันเป็นข้อความที่แฟนคลับคนหนึ่งเล่าสิ่งที่เธอคุยกับจินยองในงานแฟนไซน์ ตอนแรกอ่านตรงที่จินยองเอาตุ๊กตาของเขามาทุบแล้วมาร์คก็ทำปากยื่น จินยองจะใจร้ายกับเขาตั้งแต่ตัวจริงยันตุ๊กตาเลยหรือไงนะ แต่พออ่านถึงบรรทัดสุดท้ายเท่านั้นละ มุมปากของมาร์คก็ค่อยๆ ยกขึ้นเรื่อยๆ...เรื่อยๆ...กระทั่งกลายเป็นยิ้มกว้าง

 

 

.

.

 

จินยองเปิดประตูห้องนอนตัวเองเข้ามาแล้วก็ต้องชะงัก เขาคิดว่าย้ายหอแล้วจะไม่เจอภาพแบบนี้เสียอีก แต่กลายเป็นว่าภาพที่เขาเห็นหลังกลับมาจากทำงานมันไม่เปลี่ยนไปสักนิด

 


สองพ่อลูก...มาร์คกับโคโค่ นอนกอดกันอยู่บนเตียงของเขาอีกแล้ว

 


จินยองถอนหายใจแล้วก็ยิ้มบาง เขารู้แล้วว่ามาร์คกลับมา ตอนอีกฝ่ายส่งข้อความเข้าไปในห้องแชทจินยองก็อ่านแล้วเหมือนกัน เห็นข้อความแจ้งเตือนขึ้นแล้วด้วยว่ามาร์คส่งมาในแชทส่วนตัวอีกอันหนึ่ง แต่ว่าจินยองมัวแต่ยุ่งๆ ก็เลยไม่ได้เปิดอ่าน รู้หรอกว่ามาร์คอยากได้ข้อความตอบกลับ แต่ว่าเดี๋ยวเขาก็กลับมาหอแล้ว เดี๋ยวก็เจอกันแล้วนี่ไง จะบอกผ่านตัวหนังสือทำไมก็ไม่รู้ มันได้ความรู้สึกเหมือนกันเสียที่ไหนล่ะ

 


แต่ก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะงอนบ้างหรือเปล่าที่เขาทำแบบนี้


 

จินยองหย่อนตัวลงนั่งบนเตียงของตัวเองให้เบาที่สุดเพราะกลัวอีกฝ่ายตื่น เขาไม่ได้เห็นภาพแบบนี้มาสักพักแล้ว เช่นเดียวกับที่ไม่ได้เห็นหน้าอีกฝ่ายมาตั้งอาทิตย์หนึ่งแล้ว...ตั้งหนึ่งสัปดาห์...เจ็ดวันเชียวนะ คิดดูว่าเขาจะรู้สึกยังไงกับการไม่ได้เห็นหน้าคนที่มักจะแอบเข้ามาจูบหน้าผากเขากลางดึก หรือว่านอนกอดกันในบางคืน จินยองก็ไม่ใช่คนด้านชาจนไม่รู้สึกอะไรเสียหน่อย เขาก็แค่ไม่พูด และคิดว่าคนไม่พูดอย่างมาร์คน่าจะเข้าใจอยู่หรอก

 


ร่างบางนอนตะแคงมองใบหน้าที่โกนหนวดมาเกลี้ยงเกลาของมาร์ค มาร์ครู้ว่าแฟนคลับอยากเห็นเวอร์ชั่นหนวดครึ้มเหมือนตอนแจ็คสันกลับมาจากป่า แต่จินยองก็รู้ว่ามาร์คโกนหนวดเพราะจินยองไม่ชอบเวลาหนวดที่ขึ้นเป็นตอมาถูผิวเนื้อของเขาให้รู้สึกระคายเคือง มาร์คมักบ่นว่าขี้เกียจอาบน้ำ แต่จะอาบน้ำประแป้งหอมฟุ้งก่อนขึ้นมานอนบนเตียงจินยองทุกครั้ง และ...เจ้าโคโค่แสนซนซึ่งไม่ค่อยถูกกับจินยองเท่าไหร่ก็จะกลับกลายเป็นหมาสงบเสงี่ยมนอนนิ่งทันทีที่มาร์คนอนกอดเอาไว้บนเตียงของจินยอง


 

จินยองไม่ค่อยชอบให้โคโค่ขึ้นมานอนบนที่นอนของเขาหรอก แต่ถ้าพ่อมันดูแลอยู่เขาก็พอจะหยวนให้ได้


 

อย่างน้อยวันนี้...หลังจากไม่เห็นหน้าตั้งหลายวันเขาก็ได้นอนมองมาร์คเต็มตาเสียที เพราะฉะนั้นต่อให้มาร์คไม่โกนหนวด ไม่อาบน้ำ หรือโคโค่ขึ้นมาเล่นซนบนที่นอนของเขา จินยองก็จะหยวนให้วันหนึ่งก็แล้วกัน


 

มือขาวเลื่อนไปเกาะกุมมือเรียวสวยที่กอดสุนัขตัวเล็กสีขาวเอาไว้หลวมๆ จินยองกะพริบตาช้าๆ ก่อนที่เปลือกตาจะค่อยๆ ปิดลง ง่วงแล้ว แต่ว่าเดี๋ยวตื่นมามาร์คก็คงรู้เอง จินยองคิดว่าเขาไม่จำเป็นต้องพูดอะไรแบบนั้นให้มาร์คฟังหรอก

 


ว่า...

 


จริงๆ แล้วผมก็คิดถึงมาร์คนะ




::::::::::: EnD ::::::::::::




STAR
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

334 ความคิดเห็น

  1. #246 pa_ern (@pa_ern) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 18:47
    น่ารักมากๆๆๆๆ ชอบแท็กนี้ๆๆๆๆๆ
    #246
    0
  2. #228 meaw meaw (@meaw-007) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 18:47
    งื้อออออ ฟิคเรื่องนี้ขอวไรท์เตอร์ มันดีกีบใจจริงๆ
    น่ารักอ่ะ  มาร์คเนียร์น่ารักที่สุดเลย
    #228
    0
  3. #210 ppc ♡ (@eing-5) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 00:58
    น่ารักมากกกกกแงงงงน้องจินยองไม่พูดอะไรก็คิดถึงพี่มาร์คนะ เห็นบอสๆแบบนี่แต่หายไปเจ็ดวันเขาก็คิดถึงของเขาน่ารักเนอะฮืออออ
    #210
    0
  4. #209 JellyfishSong_ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 16:43
    จะเข้ามาดูว่าลบมัคจินอัพรึยัง แต่เห็นว่าอัพอันนี้แทน 55

    ปกติเราไม่ค่อยอ่านฟิคสั้น แต่เห็นชื่อเรื่องน่ารักดีเลยคลิกอ่าน เป็นฟิคที่ช่างอบอุ่น และแฮปปี้เอนดิ้ง (รึเปล่า????) ใจตรงกันก็ดีแล้ว ไม่รู้ว่าจินยองเข้าใจยากหรือมาร์คเป็นคนคิดมาก ลุ้นแทบแย่ อ่านจบถอนหายใจเฮือก จบดี..โล่ง

    โคโค่แย่งซีนมาก อยากจับลงมานอนข้างล่าง แล้วให้มาร์คนอนกอดจินยองแทน งื่อออออ

    แต่ยังไงก็เถอะ เป็นฟิคที่อ่านแล้วเบาๆ อุ่นๆ สั้นๆ แต่น่ารัก ก็นั่นแหละ ไม่ต้องพูดหรืออธิบายอะไรมากอย่างที่จินยองบอก



    ป.ล. ก็รอลบมัคจินอยู่ เป็นกำลังใจให้นะๆ

    ไรท์จะลงเดือนละตอนจริงอ้ะ????? 😢

    #209
    0
  5. #208 tonliwhunhan (@tonliwhunhan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 11:37
    ความบอสของปาร์คจินยองมันน่ารักตรงนี้แหละไม่แสดงออกไม่ใช่ไม่รู้สึกไม่เห็นไม่ได้แปลว่าไม่มี ฮือออออ
    #208
    0
  6. #207 benbenLN (@benbenLN) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 10:20
    จินยองยังคงมีความบอส มีความปากแข็ง 5555555 แอบคิดว่ามาร์คน่าจะแกล้งหลับหรือจินยองอาจจะทำอะไรเป็นการทักทายมาร์คมากกว่าจับมือไว้หลวมๆ.. -/////- 55555555555 น่ารักมากค่ะะ รักแท็กนี้เหมือนกัน ><

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ :)
    #207
    0
  7. #206 Ampy95 (@Piyawan95) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 10:04
    อ่านได้แล้วค่าาา เมื่อคืนเน็ตคงไม่ดีมั้งคะ

    จินยองนี่ก็ยังคงความบอส จะตอบแชทให้พี่เขาหน่อยก็ไม่ได้ พี่มาร์คไม่น่าหลับก่อนเลย น่าจะได้คุยกับยัยคนปากแข็งก่อน แต่ความมัคจินอะไม่ต้องมีอะไรมากก็ทำให้เขินได้
    ขอบคุณที่แต่งมาให้ได้อ่านนะคะ
    #206
    0
  8. #205 siri_bam (@siri_bam) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 02:01
    ไรท์ หลอกกันหรออ งื้ออออ
    #205
    1
    • #205-1 ศีตกาล (@seetakarn) (จากตอนที่ 24)
      7 เมษายน 2560 / 08:57
      เรายังเห็นอยู่เลยอ่า ยังหายอยู่มั้ยอะคะ
      #205-1