ตอนที่ 33 : Chapter 32 ชอกี.. (ที่รัก)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 ม.ค. 58

Chapter 32 ชอกี.. (ที่รัก)

 

 

                “ยิ้มแป้นเชียวนะคะ” เสียงหวานเอ่ยหยอกคนตัวเล็กที่เอาแต่ยิ้มกว้างไม่หยุดตั้งแต่มาถึงบ้าน วันนี้เป็นวันแรกที่คิมแทยอนได้ออกจากโรงพยาบาลหลังจากที่พักฟื้นอยู่ที่นั่นเป็นเวลาเกือบหนึ่งเดือน ถ้าถามถึงอาการเจ็บป่วย..แน่นอนว่าตอนนี้ดีขึ้นมาก อาจเพราะมีพยาบาลดี(มิยอง)ก็ด้วย..แต่นอกเหนือจากนั้นคงเป็นเพราะคนตัวเล็กดวงดีเสียมากกว่าที่ไม่ได้บาดเจ็บหนักมากมายจากการประสบอุบัติเหตุ
 

                “อยู่แต่โรงพยาบาล น่าเบื่อ..” แทยอนกล่าวพร้อมเอนกายนอนหนุนตักอุ่นของคนรัก เปลือกตาบางหลับพริ้มปล่อยให้เจ้าของตักลูบเรือนผมสีบรอนซ์ของเขาเล่น

                “เกเร..”
 

                แทยอนรีบลืมตามองเจ้าของเสียงหวานนั้นทันทีที่ได้ยินคำกล่าวหา “เกเรอะไร..นอนหนุนตักแฟนผิดตรงไหน?” เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มเป็นเอกลักษณ์ ไหนจะสีหน้านิ่งเฉยนั้นอีก..แต่ไม่รู้ว่าทำไมมิยองถึงคิดว่าน่าหมั่นไส้นัก? คนหน้าหวานย่นจมูกใส่พร้อมด้วยบีบปลายจมูกรั้นของเขาเบา ๆ อย่างนึกหมั่นไส้ “ย่าห์ มาหยิกจมูกเขาทำไม??เขาทำอะไรผิด??”
 

                “ผิดตรงที่ชอบทำตัวน่าหมั่นไส้นี่ล่ะค่ะ”
 

                “อะไรกัน??น่าหมั่นไส้ตรงไหน??” แทยอนมองอีกคนตาโต จนมิยองอดไม่ได้ที่จะหัวเราะคิกคักออกมาก่อนจะเปลี่ยนเป็นหยิกแก้มเขาเบา ๆ แทน แทยอนอมยิ้มพลางจับมือของเธอไปแนบแก้ม ปิดเปลือกตาซึมซับความอบอุ่นจากฝ่ามือบาง ..ทุกเวลา ทุกนาทีที่มีเธออยู่ด้วย แทยอนไม่ปฏิเสธหรอกว่าเขามีความสุขมากแค่ไหน.. เรียวปากแดงกดจูบบนหลังฝ่ามือบาง ดวงตาสีเข้มช้อนสายตามองเด็กสาวที่นั่งมองเขาพร้อมรอยยิ้มหวาน “มิยอง.....”
 

                “คะ??”
 

                “ชอกียา...”
 

เสียงหวานนุ่มที่เรียกเธอว่า ที่รัก ทำให้หัวใจของคนฟังหวามไหวจนแทบหลอมละลาย พวงแก้มของมิยองแดงปลั่งขณะที่แทยอนค่อย ๆ ชันตัวขึ้นนั่ง ประคองดวงหน้าของเธอเบามือ ปลายนิ้วโป้งไล้วนไปตามพวงแก้มนวลที่แดงจัดเหมือนลูกสตรอเบอร์รี่ ก่อนดวงหน้ากระจ่างจะเคลื่อนเข้ามาใกล้.. แทยอนกดจูบแผ่วเบาลงบนริมฝีปากอิ่มบดเบียดอย่างนุ่มนวลก่อนกล่าวกระซิบด้วยคำพูดที่ทำให้มิยองยอมเขาได้ทุกอย่างอย่างไร้ข้อกังขาใด..
 

“....เธอไม่ใช่แค่หัวใจ..แต่เธอคือทั้งชีวิต..และเป็นโลกทั้งใบของฉัน..”

 

“ฉันรักเธอ..ไม่ใช่แค่ตอนนี้ แต่เป็นตลอดไป..”

 

 

 

“ป้อน” เสียงนุ่มเอ่ยอย่างเอาแต่ใจพร้อมอ้าปากรอให้อีกคนม้วนเส้นสปาเก็ตตีส่งเข้าปากให้ แถมยังมีการยักคิ้วกวนประสาทให้มิยองที่ตอนนี้นั่งหน้ามุ่ยไปแล้ว “เร็ว ๆ สิ..หิวแล้วนะ ป้อนหน่อย” ร้องด้วยน้ำเสียงกึ่งงอแงเล็ก ๆ เมื่อเห็นว่าอีกคนยังไม่หยิบส้อมเงินขึ้นมาเสียที เอาแต่ส่งสายตาค้อนใส่อยู่นั่นแหล่ะ
 

“มือตัวเองก็ไม่ได้หักอยู่เสียหน่อย”
 

“ก็มือเจ็บนี่นา เห็นมั้ย ๆ ?” แทยอนส่งสายตาอ้อนไม่พอ ซ้ำยังมีการขยับแขนที่เข้าเฝือกให้ดูอีกต่างหาก แต่คนหน้าหวานกลับเอาแต่หรี่ตามองการกระทำของเขานิ่งก่อนจะย้อนกลับมาด้วยประโยคที่ทำให้แทยอนสะอึก
 

“พี่ถนัดข้างขวาไม่ใช่เหรอไงคะ?ฉันจำได้ว่าพี่จับส้อมข้างขวาตลอดนะ..แต่แขนพี่เข้าเฝือกข้างซ้าย...”
 

“ใช่สิ..เธอเบื่อสินะที่ต้องมานั่งดูแลคนเอาแต่ใจแบบฉัน”
 

คำตัดพ้อและท่าทางน้อยอกน้อยใจของคนตัวเล็กทำให้มิยองตาโต ..นาน ๆ จะได้เห็นคนขี้เก๊กฟอร์มจัดอย่างเขาจะทำท่าน้อยอกน้อยใจเธอสักทีนี่นา.. ยิ่งเห็นคนเย็นชาแบบเขาพองลมใส่ปากจนแก้มป่องแถมยังเมินหน้าหนีทำปากบึนเล็ก ๆ แสดงออกทุกอย่างเพื่อให้รู้ว่าเขางอนเธอแล้วและต้องการให้เธอง้อโดยด่วนก็นึกเอ็นดู ..นึกเอ็นดูเสียจนมิยองอดไม่ได้ที่จะหลุดขำพรืดออกมา เด็กสาวรีบกระแอมไอเพื่อกลบเกลื่อนเสียงหัวเราะของตัวเองเพียงเพราะเกรงว่าแทยอนจะโกรธเธอเอา แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นเสียงหัวเราะเบา ๆ ของเขาพร้อมกับแขนเล็กที่รั้งร่างของเขาเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาอีกครั้ง
 

“ตกใจหมดเลยค่ะ นึกว่าจะโกรธเสียอีก” มิยองส่งค้อนให้คนที่เอาแต่กลั้วหัวเราะในลำคอ ยอมนั่งนิ่งให้แทยอนซุกหน้าคลอเคลียโดยไม่ได้มีท่าทีขัดขืนอะไร “ฮื้อ..อย่าเพิ่งอ้อนกันสิคะ ทานก่อนนะคะจะได้ทานยา” เอ่ยปากเอ็ดเจ้าของอ้อมแขนอย่างเสียไม่ได้ที่อีกคนไม่ยอมหยุดอ้อนหยุดคลอเคลียเสียที เสียงหวานร้องออกมาก่อนจะหลุดครางในลำคอด้วยความลืมตัวยามเมื่อแทยอนละเลียดริมฝีปากไปตามพวงแก้มนวลไล่ต่ำไปตามลำคอเปลือยเปล่า เสียงสัมผัสจากริมฝีปากที่ไล่กดจูบไปตามลำคอที่หอมกรุ่นทำให้เด็กสาวถึงกับขนลุกซู่ออกปากห้ามเสียงสั่น “ป ปล่อยสิคะ..อย่าเล่นแบบนี้น่า..”
 

“ก็เธอบอกให้ทานก่อนนี่..ฉันก็กำลัง ทาน อยู่นี่ไง”
 

“หมายถึงทานอาหารกลางวันต่างหาก.. คนบ้า”
 

สองแขนบางยันร่างเล็กออกห่าง ดวงตาหวานส่งค้อนวงโตจนอีกคนเจ้าเล่ห์ได้แต่ส่งยิ้มตอบกลับมาและผละกายออกห่าง ยกสองมือเป็นเชิงว่ายอมแพ้แล้ว แต่คนเจ้าเล่ห์ก็ยังเจ้าเล่ห์วันยังค่ำ.. แทยอนฉวยเอาความหอมจากพวงแก้มดวงที่ยังคงขึ้นสีแดงก่ำด้วยปลายจมูกฟอดใหญ่ “ตกลง..ฉันจะยอมทานจานนั้นให้หมดแล้วจะยอมทานยาก็ได้..แต่มีข้อแลกเปลี่ยนนะ” ดวงตาสีอัลมอนต์หรี่ตามองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ทำให้มิยองนึกร้อน ๆ หนาว ๆ พิกล
 

“คืนนี้..เธอต้องให้ฉันกินเธอ..เป็นมื้อดึก..โอเคนะ??”

 

..คิมแทยอนคนบ้า!!!!ไม่มีวันซะหรอก!!!..

                ******************************************************
 

                ดวงตาสีเข้มของคิมแทยอนเอาแต่จับจ้องใบหน้าหวานที่เจือสีแดงเรื่อตรงพวงแก้มเงียบ ๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสนิทในห้องนอนมีเพียงเสียงลมหายใจเบาบางของทั้งคู่เท่านั้นที่ดังขึ้นในความเงียบงันเช่นนี้ แทยอนขยับตัวเล็กน้อยและนั่งนิ่งให้คนน้องติดกระดุมเสื้อนอนให้ แอบเห็นมือบางที่กำลังไล่ติดกระดุมนั้นสั่นนิด ๆ ก็ลอบยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู ..จะว่าไปแล้ว..ถ้าเขาไม่บาดเจ็บที่แขนอยู่อย่าหวังเลยว่ามิยองจะมาอาบน้ำให้หรือช่วยเขาแต่งตัวแบบนี้

                “ยังเขินอยู่หรอ..” เอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมกับทอดสายตามองเด็กสาวด้วยสายตาเอ็นดู แต่สิ่งที่ได้รับกลับมากลับเป็นสายตาค้อน ๆ ที่วันนี้ได้รับเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วแทยอนก็ไม่ได้นับ
 

                “ถามมาได้นะ พี่บ้า..”
 

                “ก็แค่สงสัยว่าเขินอะไร..” แทยอนกลั้วหัวเราะในลำคอ ขบขันกับสายตาค้อน ๆ ซึ่งขัดกับพวงแก้มที่แดงปลั่งนั้นเหลือเกิน เขายกมือลูบเรือนผมสีน้ำตาลอ่อนของเธอโยกศีรษะทุยเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู “ใช่ว่าเราจะไม่เคยมีอะไรกันเสียหน่อย..”
 

                “ทำไมพูดแบบนั้นล่ะคะ!!

                “ก็มันจริงนี่นา..หรือเธอจะปฏิเสธ หืม??” แทยอนส่งสายตาเจ้าเล่ห์ให้คนน้องที่เอาแต่นั่งหน้าแดงก่ำ คนตัวเล็กหัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นว่ามิยองไม่ยอมหายทำหน้างอเสียที เขาวางฝ่ามือเล็กบนกลุ่มผมสีน้ำตาลนุ่มโคลงศีรษะทุยด้วยความเอ็นดู แต่พอสังเกตเห็นแก้มนวลถูกพองลมจนป่องจึงเปลี่ยนเป็นดึงกายบอบบางนั้นเข้ามากอดแทน ปลายคางมนเกยบนไหล่ลาดพร้อมกดปลายจมูกบนพวงแก้มนวลฟอดใหญ่ “นี่..ล้อเล่นน่า..อย่างอนสิ”
 

                “........”
 

                “ทำหน้างอแล้วไม่สวยนะ รู้ไหม?”
 

                ดวงตาหวานเหลือบมองเจ้าของอ้อมกอดเล็กน้อย เอ่ยถามเสียงกระเง้ากระงอดให้คนพี่อมยิ้มชอบใจออกมา “ทำไมคะ ถ้ามิยองไม่สวยไม่น่ารักพี่จะไม่รักมิยองหรือยังไงคะ” แต่คนถูกถามกลับหัวเราะออกมาน้อย ๆ กับท่าทางแสนงอนของเด็กสาวที่เป็นทั้งคนรักและน้องสาว “ไม่หรอก..”
 

                “........”

                “เพราะฉันรักเธอตั้งแต่เธอเป็นยัยขี้อายแว่นหนาแล้วล่ะ..”
 

                “......พี่บ้า..”
 

                “บ้าแล้วรักไหม”
 

                “......บ้า..”
 

                “ก็รู้ไงว่าบ้า..ถึงได้ถามเธอไง..ว่าถ้าฉันบ้า..แล้วเธอรักฉันไหม” แทยอนเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง พร้อมทอดดวงตาสีโกโก้มองเด็กสาวที่เอาแต่ก้มหน้าแดง ๆ หลบสายตาอ่อนโยนของเขา “ว่าไง..หืม?”
 

                “....รักค่ะ..”
 

                เรียวปากแดงฉีกยิ้มกว้างจนเกิดลักยิ้มที่มุมปาก แทยอนฝังริมฝีปากเข้ากับพวงแก้มนวลสีแดงก่ำของคนน้องเบา ๆ ลากเรียวปากไปใกล้กับใบหู ขยับปากเอ่ยคำบอกรักเสียงนุ่มเสียจนอีกคนสะเทิ้นอาย “..ฉันก็รักเธอเหมือนกัน” เรียวแขนเล็กดึงร่างบอบบางเข้ามากอดรัดแน่น พร้อมเอ่ยคำมั่นสัญญาให้อีกฝ่ายได้ฟัง “จากนี้ไป..ฉันจะบอกรักให้เธอฟังทุกวัน จะทำทุกอย่างให้เธอมีความสุข..จะไม่ทำให้เธอต้องมีน้ำตาอีกแล้ว..”
 

                “ฉันจะปกป้องน้ำตาของเธอเองนะ มิยองของฉัน”
 

                น้ำเสียงหวานนุ่มที่เจือความหนักแน่นในน้ำเสียงทำให้คนฟังผันใบหน้าสวยหวานหันมอง ดวงตาหวานช้อนสายตาสบกับดวงตาสีโกโก้ของเขา แววตาหนักแน่นมั่นคงทำให้เธอมั่นใจและไว้ใจเขาอย่างไม่มีข้อแม้ ทุกอย่างที่สื่อออกมากำลังบอกเธอว่าเขาจะไม่มีวันโกหกและผิดสัญญา.. คิมแทยอนไม่มีวันทอดทิ้งฮวังมิยองไปไหนอย่างแน่นอน ศีรษะทุยเอนซบกับบ่าเล็กที่แม้จะไม่กว้างเท่าชายชาตรีแต่ก็อบอุ่นยิ่งกว่าใครในความรู้สึก เรียวแขนบางกระหวัดตอบกลับอ้อมแขนเล็กที่ตระคองร่างของเธอไว้ ก่อนเด็กสาวจะเอ่ยให้สัญญากับเขาเช่นกัน
 

                “ฉันจะรักพี่เพียงคนเดียว ..ไม่มีวันไหนที่ฉันจะทอดทิ้งพี่.. ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันจะอยู่ข้าง ๆ พี่เองนะคะ”

 

                ร่างบอบบางกำลังนอนตัวเกร็งในอ้อมแขนอุ่นของคนพี่ แทบไม่กล้าขยับตัวไปไหนเพราะเกรงว่าจะเผลอไปกระทบอาการบาดเจ็บที่แขนของแทยอนเข้า ..จะว่าไปแล้วนี่คงเป็นครั้งที่สามกระมังที่ฮวังมิยองได้เข้ามาเหยียบห้องนอนสีฟ้าของเขา ..คิดแล้วรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าอย่างไรก็ไม่รู้ที่รู้ว่าคืนนี้ต้องมานอนห้องนี้กับแทยอน..แม้จะเคยนอนกอดกันมาไม่รู้ต่อกี่ครั้ง..แต่นี่เป็นครั้งแรกจริง ๆ ที่เราได้มานอนกอดกันที่ห้องนอนของเขา.. ดวงตาหวานช้อนตามองเจ้าของอ้อมแขนที่เอาแต่สนใจหนังสือเรียนในมือก็อดไม่ได้ที่จะแอบทำหน้ามุ่ย
 

                ..ดูสิ นอนอยู่ข้างกันแท้ ๆ เอาแต่สนใจหนังสือเล่มนั้นอยู่ได้นะ.. ไหนบอกว่าเธอคือที่หนึ่งของเขายังไงล่ะ ไม่ทันข้ามวันก็ไม่สนใจกันเสียแล้ว..
 

                ..ก็ได้แต่คิด เอาเข้าจริงมิยองกล้าพูดตัดพ้อเขาเสียที่ไหน ขืนเอ่ยออกไปพาลจะโดนดุว่าไม่รู้จักโตเสียมากกว่า.. เด็กสาวพ่นลมหายใจเบา ๆ ก่อนจะขยับกายซุกเข้าหาไออุ่นจากตัวเขา อาการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ นั้นทำให้คนตัวเล็กยอมละสายตาจากบทเรียนในมือมาสนใจกันจนได้
 

                แทยอนวางหนังสือในกับโต๊ะข้างเตียง โน้มใบหน้าเพื่อฝากรอยจูบบนกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนของคนน้อง รอยยิ้มอบอุ่นเจือบนใบหน้าที่เคยเย็นชาเป็นนิจ “ง่วงแล้วเหรอ?” เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงรักใคร่ มือเล็กคอยเสยผมที่ปรกหน้าของคนน้องไปพลาง แต่เด็กสาวกลับไม่ได้ตอบอะไรนอกจากซุกกายเข้าหาแล้วนอนนิ่ง ไร้เสียงตอบรับ..มีเพียงการขยับกายเล็กน้อยและสีหน้าง้ำงอของเธอเท่านั้นแต่ก็ทำให้แทยอนเดาได้ไม่ยากว่าเขาคงเผลอไปทำอะไรขัดใจเธอเป็นแน่ “งอนอะไรหรือเปล่า”
 

                “เปล่าค่ะ”
 

                “แน่ใจนะ???”
 

                “....พี่ไม่สนใจกันเลย..” เสียงหวานตอบหงุงหงิงกลับมา ก่อนเจ้าของเสียงจะมุดหน้ากับอกอุ่นของเขาเพื่อหนีความผิดที่ทำตัวงอแงเป็นเด็กใส่เขาแบบนั้น เรียวแขนบางกระชับกอดเอวเล็กของเขาเอาไว้แน่น “...เอาแต่สนใจอย่างอื่น”
 

                คิมแทยอนหัวเราะออกมาน้อย ๆ ..เขาชอบจริง ๆ นะเวลาที่มิยองงอแงใส่แบบนี้..ดูน่ารักน่าฟัดชะมัด..แบบนี้จะไม่รักได้อย่างไรเล่า??.. คนตัวเล็กคิดกับตัวเองขณะรอยยิ้มเอ็นดูยังเจือมุมปากแดง แทยอนจับร่างบอบบางนอนหนุนกับหมอนนุ่ม พร้อมใช้แขนข้างหนึ่งท้าวลงกับเตียงแต่ยังไม่ทันจะได้โน้มหน้าลงไปจูบหน้าผากก็โดนเธอทักท้วงออกมาเสียก่อน
 

                “นอนลงดี ๆ เถอะค่ะ..ท้าวแขนแบบนั้นจะกระเทือนแผลเอานะคะ” มิยองค้านออกมาด้วยความเป็นห่วง มือบางลูบแขนที่เข้าเฝือกอ่อนของเขาเบา ๆ
 

                “น่ารักจริง ๆ เลยนะ”
 

                “เอ๋??” ฮวังมิยองทำหน้าซื่อตาใสกับคำชมของเขา ก่อนใบหน้าหวานจะแดงเรื่อยามที่ได้สบสายตาเจ้าเล่ห์คู่นั้น “พี่คะ..อย่าค่ะ..” เอ่ยทักท้วงเมื่อแทยอนซุกหน้ากับลำคอขาว ลากไล้ริมฝีปากไล่ตามกลิ่นหอมทั้งยังฝากรอยจางบนผิวนุ่ม ลมหายใจอุ่นของเขาคลอเคลียไม่ห่างจนมือที่ยันกายห้ามในคราวแรกวางไว้ที่บ่าเขานิ่งก่อนจะลากผ่านเป็นโอบแผ่นหลังเล็กไว้แทนยามที่ความรู้สึกวูบไหวเข้ามาแทนที่..
 

                ..สุดท้ายแล้วฮวังมิยองก็ได้แต่ยินยอมให้เขาเชยชิมความหวานหอมจากเรือนกายไปตลอดค่ำคืน..เสียงครางหวานสอดประสานกับคำบอกรักของเขาไปตลอดเวลาที่กายของเขาแนบชิดเข้าหากัน.. ร่างกายของเธอร้อนผ่าวยามที่เรียวปากแดงลากไล้ไปทั่วร่างฝากร่องรอยแดงจางแสดงความเป็นเจ้าของไว้ สัมผัสร้อนจากฝ่ามือเล็กลากไปทั่วเรือนกาย เขาสร้างความทรมานแสนสุขให้เธอด้วยปลายนิ้วและลิ้นอุ่น ฝากย้ำไว้ตลอดคืน..คล้ายกับจะสลักลงไปถึงหัวใจว่าไม่เพียงแต่เธอเป็นของเขาเท่านั้น..แต่ทุกอย่างของเขาก็เป็นของเธอเช่นกัน..
 

                ..แทยอนฝากสัมผัสสุดท้ายเอาไว้พร้อมกับเสียงกรีดครางของมิยอง.. เขาเคลื่อนกายขาวโพลนทาบทับ.. ฝากรอยจูบบนหน้าฝากมน และขมับแทนคำขอบคุณก่อนจะดึงรั้งกายบางที่ชุ่มเหงื่อของเธอไว้ในอ้อมแขน ..เราหลับไปพร้อมกันพร้อมกับความรู้สึกอิ่มเอม ..และตระคองกอดกันไว้ตลอดคืน..

*************************
 

ดวงตาหวานทอดมองร่างที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียงกว้างเงียบ ๆ รอยยิ้มบางเจือบนใบหน้าหวานของเด็กสาว.. ฮวังมิยองตื่นขึ้นมาก่อนเป็นคนแรกในเช้าวันถัดมาแต่เด็กสาวกลับไม่ได้ปลุกคนตัวเล็กที่ยังคงหลับสนิทแต่อย่างใด เธอแค่อยากให้เขาหลับพักผ่อนต่ออีกหน่อยหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยจากเมื่อคืน ..อีกอย่างแทยอนเองก็ยังป่วยอยู่ เขาควรจะพักผ่อนมาก ๆ สิจริงไหม?? ..พอฉุกคิดถึงตรงนี้ใบหน้าหวานก็มุ่ยปากด้วยความหมั่นไส้ อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปหยิกปลายจมูกรั้นของคนตัวเล็ก
 

..หมั่นไส้คนป่วยไม่เจียมตัว.. ทั้งที่ตัวเองก็ยังไม่หายดีก็ยังจะซ่า..รังแกเธออยู่ค่อนคืน กว่าจะยอมปล่อยให้เธอหลับได้ก็ต่อเมื่อเธอเป็นฝ่ายร้องขอนั่นแหล่ะว่าให้พอได้แล้ว.. แล้วดูสิ ยังจะหลับไม่รู้เรื่องอีกนะ..
 

..ถ้าตื่นขึ้นมาแล้วงอแงว่าปวดแขนอย่างนั้นอย่างนี้จะสมน้ำหน้าเลยเลย ชิ!..
 

เหลือบเห็นรอยข่วนจาง ๆ บนแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเขาก็หน้าแดงเรื่อ ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนเข้ามาในหัวเป็นฉาก ๆ ..ใช่ว่าแทยอนจะทำร่องรอยบนตัวเธอฝ่ายเดียวเสียเมื่อไหร่ ..เพราะเมื่อคืน..มิยองเองก็ทำร่องรอยบนผิวขาวจัดของเขาด้วยเช่นกัน.. เสียงครางเบา ๆ ของเขาทำให้เธอสะดุ้งหลุดจากความคิดตัวเอง มองแทยอนพลิกกายใต้ผ้าห่มผืนหนาด้วยสายตาเอ็นดูก่อนเด็กสาวจะโน้มหน้าลงหอมแก้มใสของเขาอีกครั้งแล้วตัดสินใจลุกไปอาบน้ำล้างตัวเพื่อจะไปเตรียมอาหารเช้าให้คนรักตามที่ตั้งใจไว้..

 

แสงแดดที่ส่องลอดผ่านผ้าม่านสีฟ้าปลุกให้คนตัวเล็กที่เอาแต่นอนหลับอุตุอยู่บนเตียงกว้างปรือตาตื่น เสียงท้องร้องดังประท้วงกันโครกครากเป็นสัญญาณว่าเขาควรจะหาอะไรใส่ท้องเสียตั้งแต่ตอนนี้ แทยอนบิดตัวไล่ความคร้านก่อนจะนิ่วหน้าเล็ก ๆ เมื่อรู้สึกตึง ๆ ที่แขนข้างซ้ายชอบกล คนตัวเล็กยันกายขึ้นนั่งเรียบเรียงสติก่อนจะเอื้อมไปหยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายข้างเตียงมาสวม
 

..มิยองไปไหน???..
 

ไม่ทันที่จะอ้าปากร้องเรียกคนรัก กลิ่นข้าวต้มหมูหอมฉุยชวนให้น้ำลายสอก็ลอยเข้ามาในห้องเสียก่อน พร้อมกับร่างบอบบางเดินยิ้มหวานเข้ามา ชามข้าวต้มถูกวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง มิยองทิ้งกายนั่งลงข้าง ๆ สองมือบางของเธอเอื้อมมาประคองดวงหน้ากระจ่างของเขาไว้ ทอดสายตาคู่หวานมองสบตาด้วยแววตารักใคร่
 

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ผู้ใหญ่เกเร” เสียงหวานเอ่ยทักทายพร้อมด้วยรอยยิ้มตาปิดแบบที่แทยอนชอบ มิยองหยิกแก้มใสดึงไปมาเล็ก ๆ เป็นเชิงหยอกเย้า “หิวหรือยังคะ??แต่ฟังจากเสียงท้องร้องแล้วคงหิวมากแน่ ๆ เลย..ถ้าอย่างนั้นไปอาบน้ำก่อนนะคะ จะได้มาทานข้าวแล้วก็ทานยา”
 

“ไม่อยากกินยา..” แทยอนตอบกลับมาเสียงอ่อย ส่งสองแขนเล็กดึงร่างบอบบางของคนน้องเข้ามากอดแน่น ซบใบหน้ากับไหล่ลาดเป็นการออดอ้อน “แขนมันตึง ๆ ยังไงก็ไม่รู้อ่า..เด็กดื้อ”
 

“หืม??เมื่อก่อนเรียกเค้าว่าเด็กดีบ้างล่ะ เด็กน้อยบ้างล่ะ แต่ทำไมเดี๋ยวนี้เรียกเด็กดื้อล่ะคะ”

“ทีเธอยังเรียกฉันว่าผู้ใหญ่เกเรได้เลยนี่”
 

“ก็ตัวเองเกเรจริง ๆ นี่นา..” มิยองมุ่ยปาก ดันคนตัวเล็กออกเล็กน้อย “เมื่อคืนก็แกล้งมิยองทั้งคืน..ทั้งที่ตัวเองก็ยังเจ็บแขนอยู่แท้ ๆ ไม่เจียมตัวเลยนะคะ”
 

“ก็คนมันคิดถึงนี่นา..” แทยอนทำหน้าอ้อน ก่อนจะฉวยโอกาสหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ “หิวจัง..” บ่นลอย ๆ ออกมาให้คนฟังได้อมยิ้มเล็ก ๆ ก่อนจะทำหน้าเจ้าเล่ห์สายตาวิบวับให้อีกคนได้ถลึงตามองกลับมา “แต่หิวคนนี้นะ..ไม่ได้หิวข้าว”
 

“ทะลึ่ง!!
 

แทยอนหัวเราะลั่นชอบใจที่แกล้งคนน้องให้หน้าแดงก่ำได้สำเร็จ ใบหน้าใสยิ้มอารมณ์ดี ..หัวใจพองโตเสียจนไม่ลังเลที่จะพึมพำออกมาเบา ๆ ให้เธอได้ยินว่าเขามีความสุขแค่ไหนที่ได้มีมิยองเคียงข้างแบบนี้ ส่วนคนน้องได้แต่อมยิ้มกับคำพูดของเขาทั้งที่สองพวงแก้มนวลยังคงแดงก่ำ ดวงตาหวานช้อนสายตาขึ้นสบตากับเขา แววตาอ่อนโยนที่เต็มไปด้วยความรู้สึกรักใคร่ทำให้หัวใจของมิยองสั่นไหว เธอกระพริบตามองมือเล็กที่ปัดผ่านหน้าไปมาขณะที่เขากำลังตั้งใจจัดทรงผมให้เธอ แทยอนจับเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนทัดหลังใบหูมืออีกข้างขยับเข้ากอบกุมมือนุ่มของเธอเอาไว้เบา ๆ และได้แต่นั่งมองตาเธอโดยไม่ได้พูดอะไร.. มีเพียงแววตาเท่านั้นที่กำลังบอกเธอว่าเขารักเธอมากแค่ไหน
 

“..รักนะ..รู้ใช่ไหม?”
 

ฮวังมิยองได้แต่อมยิ้มเขินกับคำพูดนั้นของเขา แต่เธอไม่ได้ตอบรับอะไรกลับไปนอกจากพยักหน้าเบา ๆ เหลือบเห็นรอยยิ้มเล็ก ๆ บนใบหน้าใสก็อดที่จะผลักไหล่ของเขาด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้ “ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ..เดี๋ยวมิยองจะเตรียมเสื้อผ้าไว้ให้” แต่อีกคนก็ยังคงนั่งนิ่งทำหน้าซื่อตาใสราวกับไม่ได้ยินเสียงเธอ “ไปอาบน้ำสิคะ..จะได้มาทานมื้อเช้า”
 

“มอร์นิ่งคิสล่ะ” แทยอนทักท้วงพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ “ถ้าไม่มีมอร์นิ่งคิสจะไม่ลุกจริง ๆ นะ”
 

มิยองยิ้มอ่อนใจขณะที่อีกคนเริ่มงอแงเป็นเด็ก จะเอาจูบตอนเช้าจากเธอเสียให้ได้ ..ไม่อยากตามใจเขามากเดี๋ยวแทยอนจะเคยตัว..คนเย็นชาที่วางมาดเหมือนเจ้าชายผู้สง่างามหายไปไหนกันหนอ ทำไมถึงกลายเป็นลูกหมาขี้อ้อนแถมเอาแต่ใจที่หนึ่งได้เล่า? มิยองได้แต่คิดอย่างขบขัน.. แต่ก็นั่นแหล่ะ เธอเป็นคนเดียวที่ได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของแทยอนนี่นา..มันน่าดีใจออกว่าไหม??? ฝ่ามือบางประคองใบหน้ากระจ่างใสของคนป่วยไม่เจียมบอดี้เบามือ เห็นอีกคนหลับตาพริ้มก็นึกอยากแกล้งบีบปลายจมูกรั้น ๆ นั่นสักที
 

“ไม่ต้องคิดจะแกล้งกันเลยนะ..ไม่อย่างนั้นฉันจะจับเธอฟัดให้ไม่ต้องลุกไปไหนทั้งวันเลย”
 

“...ฮึ คนบ้า” เสียงหวานพึมพำ นึกหมั่นไส้กับรอยยิ้มกรุ้มกริ่มกับคำพูดรู้ทันนั่นนักเชียว ก่อนจะกดเรียวปากลงบนตำแหน่งเดียวกันกับเขา.. นิ่งค้างไว้พักหนึ่งแล้วกดย้ำอีกสองสามครั้งก่อนจะถอนเรียวปากออกมาจ้องตากัน ปล่อยให้ลมหายใจอุ่นได้คลอเคลียกันเล็ก ๆ “ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ”
 

แทยอนครางตอบในลำคอ.. นึกเสียดายสัมผัสนุ่มนิ่มเหมือนเจลลี่ที่เขาชอบกินนัก ..แต่ยังมีเวลาอีกมากที่ได้อยู่ด้วยกันนี่นะ.. ร่างเล็กค่อย ๆ ลุกจากเตียงอย่างอ้อยอิ่ง เขาทิ้งสายตามองเธอเล็ก ๆ “อยากไปอาบน้ำด้วยกันไหม??” ก่อนจะหัวเราะร่าแล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป หลบหมอนที่ปลิวตามมาได้อย่างฉิวเฉียด..

 

..ไอ้พี่แทยอนคนบ้า!ทะลึ่งเป็นที่สุด คอยดูนะ คืนนี้จะไม่ยอมตามใจอีกแล้ว!!..
 

                                                                ********************************
 

                “เราไปเดทกันไหม?” เสียงหวานนุ่มเอ่ยถามขึ้นขณะที่เราทั้งคู่ใช้เวลาว่างกับการนั่งดูรายการโทรทัศน์ ใบหน้าหวานหันมามองยังคนถามเล็กน้อย สองตาของแทยอนยังคงจับจ้องอยู่กับหน้าจอทีวีแต่เธอรู้ว่าเขาเองก็ใจจดใจจ่อกับคำตอบของเธอเช่นกัน
 

                “ทำไมอยู่ ๆ ถึงชวน....”
 

                “ก็ตั้งแต่เป็นแฟนกันเรายังไม่เคยไปเดทกันเลยนี่..” แทยอนกล่าว เขาขยับตัวพิงโซฟาสีเบจก่อนจะใช้แขนข้างที่ไม่ได้เข้าเฝือกรั้งร่างบอบบางให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขน มิยองโอนอ่อนร่างตามแรงดึงนั่งนิ่งในวงแขนอุ่นของแทยอนเงียบ ๆ จนคนตัวเล็กจำต้องละสายตาจากจอทีวีหันมองคนน้องที่เอาแต่นั่งก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย “เธออยากไปที่ไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า”
 

                ฮวังมิยองไม่ตอบอะไรนอกจากเงยหน้ามองหน้าจอทีวีที่ฉายรายการแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวของแหล่งวัยรุ่นเป็นคำตอบ ..เสียงพิธีกรรายการยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ พอเห็นเธอเอาแต่จ้องสถานที่ยอดนิยมของคู่รักก็ลอบยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน
 

“...อยากไปคล้องกุญแจคู่รักที่หอนัมซานล่ะสิ”
 

“แล้วมันแปลกหรือคะ??ใคร ๆ ก็อยากไปที่นั่นกับคนรักทั้งนั้น...”
 

“ก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่พาไปเสียหน่อย” แทยอนยิ้มอบอุ่นให้คนน้องที่นั่งทำหน้างอ เขาโยกหัวเธอเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู “อยากไปก็จะพาไป..พาไปตอนนี้เลยก็ยังได้นะ”
 

แต่มิยองกลับส่ายหน้าแทนคำตอบ “แขนพี่ยังไม่หายดี..เอาไว้แขนพี่หายดีแล้ว..และพ้นช่วงสอบไปก่อนดีกว่าค่ะ พี่จะได้มีเวลาทบทวนหนังสือด้วย”
 

“แล้วฉันก็ต้องทบทวนบทเรียนให้เธอด้วยเหมือนกัน” แทยอนหยิกปลายจมูกของเธออย่างหมั่นเขี้ยวแล้วก้มลงหอมแก้มนวลของคนน้องฟอดใหญ่ “เอาอย่างนี้สิ..ถ้าคะแนนสอบคราวนี้ดีกว่าคราวที่แล้วฉันจะให้ของขวัญเธอดีไหม?เป็นพวกเครื่องประดับหรือเสื้อผ้าน่ารัก ๆ ดีล่ะ”
 

“..ไม่ต้องหรอกค่ะ.. ฉันไม่ค่อยแต่งตัวเท่าไหร่ อีกอย่างเสื้อผ้าของฉันก็มีเยอะแยะอยู่แล้วด้วย..ส่วนพวกเครื่องประดับ..สร้อยที่ฉันใส่ก็เป็นสร้อยเส้นเดิมที่พี่เคยใส่ให้ฉัน สร้อยข้อมือที่เรามีฉันก็ยังใส่อยู่..แล้วฉันก็ชอบมันมาก ๆ ด้วย..”
 

“แล้วมิยองอยากได้อะไรล่ะ??”
 

เด็กสาวเงียบไปพักหนึ่ง ..นึกทบทวนคำตอบที่อยากได้ก็ก้มหน้าด้วยความเขินอาย.. เห็นเขายังคงมองอยู่ด้วยสายตาอ่อนโยนแบบนั้น..จะบอกออกไปก็ไม่เสียหายอะไร.. มันไม่เสียหายแน่ ๆ ล่ะเพราะอย่างน้อยมิยองก็แน่ใจว่าแทยอนคงจะดีใจเอามาก ๆ ที่ได้ยินคำขอของเธอ.. ศีรษะทุยเอนซบไหล่เล็กที่แม้จะไม่แข็งแรงดังชายชาตรีแต่กลับให้ความรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยยิ่งกว่าใคร เธอส่งเรียวแขนไปพาดก่ายบนหน้าท้องของเขา กระชับกอดเอวเล็กแน่นก่อนจะเปิดปากกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงหวานชวนฝันที่ทำให้คนฟังยิ้มแก้มปริได้ทั้งวัน
 

“..มิยองไม่ต้องการอะไรมากมายหรอกค่ะ..ขอแค่เรารักกันอย่างนี้ไปตราบนานเท่านานก็พอแล้ว..”
 

                เรียวปากแดงปรากฏขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ..แต่มันกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกที่มีความสุขอย่างเต็มตื้น แทยอนส่งเรียวแขนเล็กออกไปดึงร่างบอบบางของเธอเข้ามากอดอย่างทะนุถนอม เอนซบใบหน้าแนบกับกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนหอมละมุน หันไปกดปลายจมูกกับขมับของเด็กสาวเบา ๆ กดย้ำหลายครั้งพร้อมกับกอดกระชับอ้อมแขนแน่น แทยอนกอดอีกคนนิ่งอยู่อย่างนั้นหลายนาที ..ซึมซับความอบอุ่นจากร่างกายของกันและกันอย่างมีความสุข
 

                ..ขอแค่ให้เราได้กอดกันแน่น ๆ ตลอดไปอย่างนี้..ก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว..
 

                ..แค่ให้เราได้รับรู้ว่ามีกันและกันอยู่อย่างนี้ก็พอแล้ว..

 

              ------------------------------ NC -------------------------------

 

“อยากจะนอนพักผ่อนต่อไหม?หรืออยากทานอะไร อยากไปไหนหรือเปล่า?ขอแค่เธอบอกฉันมา..ฉันพร้อมจะทำให้เธอทุกอย่างเลยนะ มิยองน้อยของฉัน”
 

แต่ฮวังมิยองกลับส่ายหน้าแทนคำตอบ เธอขยับตัวเล็กน้อยขณะที่แทยอนเริ่มหยิบเสื้อที่ตกอยู่ข้างโซฟาขึ้นมาสวมให้เธอทีละชิ้นอย่างตั้งใจ แม้จะทุลักทุเลไปหน่อยเพราะเขายังใช้แขนข้างที่บาดเจ็บไม่สะดวกนักและถึงแม้ว่ามิยองจะเอ่ยปากห้ามว่าไม่ต้องแต่มีหรือที่คนเอาแต่ใจแถมดื้อรั้น(เฉพาะกับเธอ)จะยอม? แทยอนเอาแต่ยิ้มน้อย ๆ พร้อมใส่เสื้อผ้าให้เธอไปด้วยลงท้ายด้วยการจัดทรงผมที่ยุ่งเหยิงของเธอด้วยท่าทางตั้งใจ ดวงตาสีน้ำตาลโกโก้ของเขาทอดมองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนก่อนจะรั้งตัวเธอเข้ามากอดหลวม ๆ ด้วยแขนข้างเดียว กดริมฝีปากจุมพิตหนักอีกครั้งที่หน้าผาก ..มิยองได้แต่หลับตาพริ้มกับสัมผัสที่เขามอบให้
 

..มิยองชอบที่สุดเวลาที่แทยอนจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากแล้วเธอเองก็ชอบเวลาที่แทยอนจูบเธอที่หน้าผากด้วยเช่นกัน..
 

“อยากทำอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่านอกจากนั่งอยู่ว่าง ๆ กันแบบนี้??”
 

“มีค่ะ” มิยองตอบเสียงหวาน เงยหน้ามองคนพี่ที่เอียงคอมองน้อย ๆ แล้วซุกหน้ากับอกอุ่นของเขา พร้อมสอดแขนบางสวมกอดเอวเล็กไว้แน่น ก้มหน้างุดเพื่อซ่อนพวงแก้มแดงเรื่อของตัวเอง “...มิยองอยากนั่งกอดพี่แบบนี้ทั้งวันเลยค่ะ”
 

“หืม????” แทยอนเลิกคิ้ว พวงแก้มเริ่มขึ้นสีเรื่อกับคำตอบของคนน้อง ..คำตอบซื่อ ๆ กับน้ำเสียงหวาน ๆ นั้นทำให้เขาใจเต้นแรงได้ไม่ยากเลยล่ะ คนตัวเล็กแสร้งขำกลบเกลื่อนความเขินอายแล้วยอมกระชับกอดร่างบอบบางที่เอาแต่นั่งมุดหน้ากับไหล่ของเขางุด ๆ ตอบ เอนหัวซบกับศีรษะที่เกยบนบ่าเล็ก “อืม..งั้นเรานั่งกอดกันแบบนี้ทั้งวันเลยแล้วกันเนอะ”
 

“อื้ม

แทยอนหัวเราะกับรอยยิ้มกว้างจนดวงตาคู่หวานวาดโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวของเด็กสาวข้างกาย เขายีเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนของเธอด้วยความเอ็นดู “แฟนใครเนี่ย น่ารักจัง” เอ่ยชมให้อีกคนได้หน้าแดงเรื่อก่อนจะตวัดแขนเล็กดึงร่างบอบบางมากอดรัดฟัดเหวี่ยงจนมิยองได้แต่ส่งเสียงงอแง เขาหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ด้วยความหมั่นเขี้ยว “น่ารักแบบนี้ต้องตามหวงทุกฝีก้าวหรือเปล่าเนี่ย หืม??”
 

“ปล่อยเค้าเลยนะ พี่บ้า”
 

“ไม่ปล่อยให้ยากหรอก ยัยเด็กดื้อ”
 

“อ๊า อย่าหยิกแก้มเค้าสิ ผู้ใหญ่เกเร”
 

แต่เสียงหยอกเย้าของทั้งคู่ต้องเงียบลงเมื่อได้ยินเสียงกดออดจากนอกบ้าน แทยอนละมือจากการแกล้งน้องแต่ยังไม่ปล่อยร่างบอบบางจากวงแขน เขาชะเง้อมองผู้มาเยือนผ่านหน้าต่างบานใหญ่แล้วขมวดคิ้วบางเมื่อไม่พบแขกที่มาขัดจังหวะช่วงเวลาแสนหวานของเขากับคนรัก.. คนตัวเล็กตัดสินใจที่จะไม่สนใจด้วยการกลับมารวบกอดมิยองไว้อีกครั้ง ขณะที่ใบหน้าใสกำลังจะโน้มลงกดริมฝีปากกับเรียวปากอิ่มของคนน้องเสียงกดออดก็ดังขัดจังหวะขึ้นอีกครั้ง คราวนี้คนตัวเล็กกลับถอนหายใจแรงพร้อมกับเดินไปเปิดประตูบ้านด้วยสีหน้าบูดบึ้ง แต่สีหน้าบูดบึ้งในคราวแรกกลับถูกแทนที่ด้วยสีหน้าประหลาดใจทันทีที่ได้เห็นหน้าของผู้มาเยือน

 

“ลู่หาน?????”

 

================================================================

 

© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

963 ความคิดเห็น

  1. #960 Crystal-j (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 10:09

    ขอ nc ทุกตอนเลยได้มั้ยคะ

    jjkhanto@gmail.con

    #960
    0
  2. #909 booksa- (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 00:33
    555. พอดีเพิ่งเข้ามาอ่าน ถ้าจะขอ nc ทุกตอนเลยตอนนี้จะได้รึป่าวalisa_1321@hotmail.com
    #909
    0
  3. #902 Radchada16 (@Radchada16) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 09:14
    ขอ NC ทุกตอนเลยคะ
    rutchada2000@gmail.com
    #902
    0
  4. #901 Radchada16 (@Radchada16) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 09:12
    ขอ NC หน่อยคะ ยังจะทันมั้ยนะ rutchada2000@gmail.com
    #901
    0
  5. #889 TaeNy39 (@TaeNy39) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 12:55
    ขอ nc ด้วยค่ะ
    bell_nuttacha@hotmail.com
    #889
    0
  6. #885 kanyawantaey (@kanyawantaey) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:24
    จอ nc ทุกตอนเลยยยยย
    TOEY.1kan@gmail.com
    #885
    0
  7. #833 noggiiteam (@noggiiteam) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 15:45
    ขอ nc ด้วยคับ
    noggiiteam@gmail.com
    #833
    0
  8. #823 bettor (@bettor) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 09:35
    phenphinan@gmail.com ขอ nc ค่ะ
    #823
    1
  9. #811 กิ้ม (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 14:29
    เเม้พี่เเทขนาดเจ็บนะนิ 555ขอ nc ด้วยนะค่ะ farh_0853@hotmail.com
    #811
    0
  10. #792 Chompoo76 (@Chompoo76) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 03:26
    หลังจะปวดหนึบมาหลายตอน ในที่สุด พี่แทกับน้องมิยองก้อได้หวานกันสักที ขอบคุณไรท์จิงๆค่าาาา ขอ nc ด้วยคนนะคะ poosanokung_tk@hotmail.com ขอบคุณค่ะ
    #792
    0
  11. #744 DevilJ (@DevilJ) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 11:44
    หวานมากเลยค่ะ. ขอncด้วยงับบบบบ parkjiyeon787.pj@gmail.com
    #744
    0
  12. #739 AAir BeBear (@aairbebear001) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 04:13
    มีความสุขซักทีนะ มิยองน้อย รบกวนขอ NCทุกตอนเลยนะคะ air1234hahaha@gmail.com. ขอบคุณมากค่ะ
    #739
    0
  13. #726 piwey4456 (@piwey4456) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:09
    ขอncด้วยฮะ
    rebirdty456@gmail. com
    #726
    0
  14. #675 FAHTAENY (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 00:06
    ขอ nc ทุกตอนเลยน่ะคร๊าบบบบบ warana_fah@hotmail.com ขอบคุณคร๊าบบ
    #675
    2
    • #675-1 piwey4456 (@piwey4456) (จากตอนที่ 33)
      15 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:07
      ได้nc ยังฮะ??
      #675-1
    • #675-2 KimZeenior (@senior27) (จากตอนที่ 33)
      22 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:35
      กำลังจะตีพิมพ์เป็นเล่ม งดแจกแล้วค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ ^^
      #675-2
  15. #673 wrtpunch (@wrtpunch) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 21:50
    ขอ nc ทุกตอนโหน่ยนะค่ะ สนุกมากกก
    wrtpunch@hotmail.com
    #673
    0
  16. #656 love taeny (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 23:07
    ขอncทุกตอนเลยได้ไหมคะ sirinart.ladyphone@gmail.com
    #656
    0
  17. #655 Kim Han (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 19:08
    รบกวนขอ nc ด้วยได้มั้ยคะ tiffytaeng.ss@gmail.com
    #655
    0
  18. #621 petcharin_love95 (@petcharin_love95) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 18:19
    ขอ nc คร่
    nu_10535@hotmail.com
    #621
    0
  19. #583 Fah Infinity (@fah-infinity) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 23:37
    ขอncทุกตอนเลยได้ไหมค้ะ
    สนุกมาก
    Ricmantoey@gmail.com
    thank you kaas
    #583
    0
  20. #544 Praew Pakaymas (@the_darknest) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 21:45
    ขอncด้วยคร่า the_darknest0605@hotmail.com
    #544
    0
  21. #452 Eye Hussarin (@iieyeeye) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 17:20
    ขอncทุกตอนเลยค่ะ pim_eyez@hotmail.com
    #452
    0
  22. #445 Amara Wongsoonton (@0800797174) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 22:25
    ขอncด้วยคร้าamara-tan@hotmail.co.th
    #445
    0
  23. วันที่ 13 เมษายน 2558 / 04:47
    ขอ nc ด้วยค่า ทุกตอนเลยนะคะ ยังไม่ได้เลยย jan-2544@hotmail.com
    #389
    0
  24. #367 kwangzoo devil (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 11:41
    ฟินคูณร้อยจิกหมอนกระจาย แก้มจะแตกอ่านไปยิ้มไป ไรท์สุดยอดเลยแต่งได้สนุกมาก สู้ๆๆนะคะ

    ขอ NC ตอน 24,25,33 ถ้าไรท์ใจดีขอทุกตอนเลยได้ไหมคะ ขอบคุณมากคะ ยิ้มหวานให้ไรท์

    chatkaew.c2@hotmail.com
    #367
    0
  25. #364 Mind Sone (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 19:45
    หวานกันซะ แต่งสนุกมากเลยค่ะไรท์

    ขอ NC ด้วยนะคะ ^^

    sirilakmind@gmail.com
    #364
    0