ตอนที่ 36 : Chapter 35 ..ลึก ๆ แล้ว..ฉันกลัว..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1415
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    18 ม.ค. 58

Chapter 35 ..ลึก ๆ แล้ว..ฉันกลัว..                                          

 

 

ห้องสภานักเรียนในช่วงพักกลางวันนั้นเงียบกริบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศสลับกับเสียงพลิกหน้ากระดาษไปมาเท่านั้นที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ คิมแทยอนใช้เวลาที่เหลือจากพักทานอาหารกลางวันเข้ามาเคลียร์เอกสารที่ต้องจัดการ ดูเหมือนว่าเอกสารและงานมากมายที่เขาต้องสะสางในฐานะประธานนักเรียนมันมีมากเสียจนคนตัวเล็กต้องวางปากกกาและนั่งหลับตาเพื่อพักสมองเงียบ ๆ
 

..พอจะเข้าใจอยู่..เล่นหายไปพักรักษาตัวอยู่นานต้องมีเอกสารและงานมากมายมาให้เขาจัดการเป็นธรรมดา.. ดวงตาสีเข้มลืมตามองงานบนโต๊ะแล้วถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย ..แต่เยอะขนาดนี้ก็ไม่ไหวนะ..
 

                “ให้ตายสิ..ไอ้เจ้าฝาแฝดนั่นไปไหนนะ” ขยับปากบ่นถึงเพื่อนสนิททั้งสองคนอย่างไม่ค่อยจริงจังนัก แทยอนวางปากกาในมือก่อนจะเอนหลังพิงกับพนักเก้าอี้นุ่ม ตัดสินใจงีบพักสายตาและสมองในระยะเวลาสั้น ๆ แต่เพราะความเหนื่อยล้าจากการเรียนและงานในสภาทำให้คนตัวเล็กเข้าสู่ห้วงนิทราในเวลาไม่นาน
 

                บานประตูไม้ถูกเปิดออกอย่างเงียบเชียบ ตามด้วยร่างบอบบางของฮวังมิยองลงฝีเท้าแผ่วเบาเคลื่อนกายเข้าใกล้คนที่กำลังงีบหลับ รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าหวานขณะที่ลงมือเก็บกองงานบนโต๊ะของเขาให้ ตอนแรกตั้งใจว่าจะมาช่วยเขาเรียงเอกสารและจัดการงานของสภานักเรียนเหมือนอย่างที่เคยทำแต่พอเห็นแทยอนหลับสนิทแบบนั้นมิยองจึงตัดสินใจจัดการกองงานบนโต๊ะแยกไว้เป็นระเบียบเพื่อให้เขาหยิบใช้ได้ง่าย ก่อนจะหันไปยืนจ้องเสี้ยวหน้าของคนที่กำลังหลับสนิท ใบหน้าของเขายามหลับช่างเหมือนเด็กน้อยที่ไร้พิษภัยไม่เห็นจะเหมือนยามปกติที่ดูเจ้าเล่ห์แสนกลเลยสักนิด
 

                มือบางเอื้อมไปปัดปอยผมสีทองที่ตกลงมาเกะกะหน้าให้เขาอย่างใส่ใจ แต่กลับถูกคนที่หลับในคราวแรกคว้ามือเอาไว้คล้ายกับเจ้าตัวรู้สึกได้ว่าเธอมาหาอย่างไรอย่างนั้น ดวงตาสีน้ำตาลโกโก้ปรือตามองเธอ เขาขยับยิ้มบางส่งให้ “..รอตั้งนานแหน่ะ” ขยับปากพึมพำเสียงเบาพร้อมออกแรงเพียงนิดพอให้ร่างบอบบางปลิวเข้ามานั่งตัก สองแขนสวมกอดรอบเอวคอด ปลายคางมนเกยเบา ๆ ที่ไหลลาดเอียงหน้าซุกซบกับลำคอหอมกรุ่นและเรือนผมนุ่ม
 

                “คิดถึงจัง..”
 

                “คิดถึงอะไรคะ ห่างกันไม่ถึงชั่วโมงเลยนะพี่ล่ะก็...” มิยองว่าอย่างหมั่นไส้แต่กระนั้นก็อดไม่ได้ที่แก้มนวลจะแดงเรื่อขึ้นมากับคำหวานของคนที่เคยขี้เก๊กฟอร์มจัดอย่างเขา
 

                “แค่ไม่มีเธออยู่ข้าง ๆ เพียงวินาทีเดียวมันก็เหมือนนานนับชั่วโมงแล้วล่ะ”
 

                คำหวานจากเขาทำให้มิยองเหลือบตามองค้อนหมั่นไส้ เธอขยับกายเล็กน้อยเพื่อนั่งในท่าทางที่ถนัดขึ้นก่อนจะเอนหัวซบอกอุ่นของเขา “คนบ้า..ทำไมชอบขยันทำให้เขินจังนะ” เสียงหวานบ่นงุบงิบแก้เขิน ทั้งยังซุกหน้ากับอกอุ่นเพื่อซ่อนพวงแก้มแดงของตัวเอง
 

                “เพราะฉันรักเธอไง”
 

                “ไม่อยากจะเชื่อเลย....”
 

                “ไม่อยากจะเชื่ออะไร หืม?” แทยอนส่งยิ้มอ่อนโยนให้คนบนตัก
 

มิยองผละออกมามองใบหน้าใสที่เจือด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนแล้วมุ่ยหน้าใส่เหมือนกำลังหมั่นไส้เสียเต็มประดา “ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนเย็นชาอย่างพี่จะปากหวานเป็นกับเขาด้วย ทั้งที่เมื่อก่อนปากแข็งจะตายไป...” เธอย่นจมูกใส่คนที่เอาแต่หัวเราะเบา ๆ หลังจากที่เธอพูดประโยคตัดพ้อกลาย ๆ นั้นออกไป “หัวเราะอะไรคะ”
 

“เพราะการที่เกือบจะสูญเสียเธอไปสอนให้ฉันรู้ว่าคำพูดก็ไม่ได้สำคัญน้อยไปกว่าการกระทำนะสิ” แทยอนกล่าวเสียงอบอุ่น ปลายนิ้วเล็กจับปอยผมสีน้ำตาลอ่อนของคนน้องทัดหลังใบหูให้ เขากดจูบบนขมับของเด็กสาวแผ่วเบาไล่เรียวปากจูบบนใบหูนุ่มขยับริมฝีปากกระซิบ “ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่คนปากหวานเท่าไหร่..แต่ทุกคำที่พูดออกมามันมาจากใจของฉันทั้งนั้น...อะไรที่ทำให้เธอมีความสุข..ฉันก็พร้อมจะทำ..ทุกอย่างเลย..” ฝ่ามือเล็กประคองใบหน้าหวาน ทอดสายตามองด้วยแววตาแสนรัก “ฉันอาจจะไม่ได้เป็นคนดีอะไร..พูดจาหวาน ๆ หรือทำอะไรโรแมนติกอย่างที่คนอื่นไม่ค่อยจะเป็น..แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันรักเธอมากนะ”
 

“....รู้แล้วค่ะ พี่แทงคนบ้า...”
 

เรียวแขนเล็กสวมกอดร่างบอบบางไว้แน่น เขาซุกปลายจมูกกับกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนของเด็กสาว เรียวปากแดงกดย้ำซ้ำ ๆ ด้วยความทะนุถนอม กลิ่นหอมจางจากคนในอ้อมแขนทำให้เขาอยากจะกอดอีกคนไว้แน่น ๆ แบบนี้ทั้งวันนัก ..ยิ่งเห็นพวงแก้มแดงของคนน้องแล้วด้วย.. อ่า..ชักอยากจะฟัดคนในอ้อมกอดขึ้นมาชอบกล ..อยากทำอะไรที่มากกว่ากอดแล้วสิ.. ใบหน้าใสเอียงคอเล็ก ๆ เมื่อมิยองจูบเข้าที่สันกราม สัมผัสแผ่วเบาจากริมฝีปากอิ่มที่วนเวียนจูบเขาไม่ห่างยิ่งกระตุ้นให้ความต้องการเพิ่มมากขึ้น ..แทยอนรู้ว่ามิยองไม่ได้ตั้งใจจะยั่วเขา เธอแค่อยากจะอ้อนเขาเหมือนเวลาที่เราอยู่ด้วยกันสองคนเท่านั้นเอง..
 

..แต่มิยองจะรู้ไหมว่าการออดอ้อนแบบนั้นทำให้เขาควบคุมตนเองไม่ได้และอดใจที่จะกินเธอไม่ไหวเหมือนกัน.. เชื่อเถอะว่าแทยอนกลายเป็นคนที่มีความอดทนต่ำสุด ๆ เลยเวลาที่อยู่ใกล้ ๆ เธอ ..ใบหน้าหวานที่งดงามราวรูปสลักทำให้เขาละสายตาไปจากเธอไม่ได้แม้เพียงแค่วินาทีเดียวก็ตาม.. คิ้วเรียวเข้ม นัยน์ตาหวานเป็นประกายราวกับมีดวงดาวนับพันในแววตาคู่นี้ ..จมูกกลมมนโด่งรั้น..ริมฝีปากอิ่มเอิบสีธรรมชาติ....รวมถึงเสียงหวานชวนฝันที่ทำให้เขาเหมือนถูกสะกดให้อยู่ในภวังค์ทุกครั้งที่เธอเอื้อนเอ่ยคำพูด ..ทุกอย่างดูลงตัวไปเสียหมด..ยังไม่นับเรือนร่างบอบบางที่งดงามราวกับเป็นประติมากรรมชั้นยอดที่ถูกปั้นแต่งด้วยช่างฝีมือดี ..ผิวขาวผ่องดุจสีของงาช้าง.. ทุกอย่างที่รวมเป็นฮวังมิยองนั้นดูน่าหลงใหลและน่าทะนุถนอมไปเสียหมด..
 

“รู้บ้างมั้ยว่าตัวเองน่ารักขนาดไหน” เสียงหวานนุ่มถามแผ่วเบา เขาซุกหน้ากับซอกคอของเด็กสาวสูดกลิ่นกายหอมจางของคนในอ้อมกอด ยิ่งเห็นอีกคนไม่ดิ้นขัดขืนเหมือนสมยอมให้เขาได้กอดได้ซุกซบแบบนี้ก็ยิ่งได้ใจ แทยอนหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ กระชับอ้อมแขนกอดรัดร่างบอบบางแน่น “น่ารักเสียจนไม่อยากปล่อยให้ไปไหนเลย..อยากกอดแบบนี้ทั้งวัน..”
 

“กอดไว้ทั้งวันก็เมื่อยแย่สิคะ ไม่ต้องไปไหนกันพอดี”
 

แทยอนหัวเราะในลำคออย่างนึกเอ็นดูกับคำพูดยอกย้อนของคนรัก มือเล็กข้างหนึ่งละจากการประคองกอดเอวคอด เสยผมหน้าม้าที่ตกลงมาเกะกะดวงหน้าหวานของเธอก่อนจะกดริมฝีปากบนหน้าผากนวลด้วยความทะนุถนอม เรียวปากแดงลากสัมผัสแผ่วเบาลงมาตามสันจมูกโด่ง ปลายจมูกกลมมน กดเน้นหนักบนพวงแก้มทั้งสองข้างก่อนจะจบลงที่ริมฝีปากอิ่มเอิบ ค่อย ๆ เลาะเล็มจูบปะเหลาะเอาใจ เสียงหวานแหบครางอื้ออึงในลำคอยามที่ลิ้นเล็กรุกเร้าเอาแต่ใจ สองมือบางยึดแผ่นหลังเล็กของเขาเป็นที่พึ่ง จูบของแทยอนทำให้เธอร้อนเสียจนแทบจะละลายคาอ้อมกอดของเขา ริมฝีปากผละออกมากอบเอาอากาศหายใจในระยะเวลาสั้น ๆ ก่อนที่คนพี่จะบดเบียดริมฝีปากลงไปอีกครั้งอย่างใจร้อน เรียวลิ้นผลัดกันเกี่ยวกระหวัดโต้ตอบ ความหวานหอมแต่เผ็ดร้อนส่งผลให้หัวใจของเราเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง ความต้องการทางกายที่พยายามข่มมันไว้ปะทุขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
 

“..มิยองอา...ขอได้มั้ย” เสียงของเขากระซิบข้างหู มันทั้งแหบพร่าและชัดเจนไปด้วยความต้องการ แทยอนจูบลงบนใบหูที่แดงจัดขบเม้มแผ่วเบาเพื่อกระตุ้นให้เธอโอนอ่อน คนถูกถามก็ได้แต่ปรือตามองด้วยแววตาหวานฉ่ำไร้ซึ่งคำปฏิเสธใด ..ราวกับยินยอมให้เขาเชยชมเธอได้ตามใจชอบ แทยอนจูบเข้าที่ขมับของเด็กสาวอีกครั้งแทนคำขออนุญาต ลากไล้ริมฝีปากลงมาตามแนวลำคอจูบซับแสนเบาให้อีกคนได้อ่อนระทวยในอ้อมแขนของเขา

 

------------------------------------ NC -------------------------------

 

“เย็นนี้ต้องพามิยองไปทานเค้กด้วยนะคะ...”
 

แทยอนอมยิ้มกับเสียงงึมงำของเธอ ก้มมองเสี้ยวหน้าที่กำลังหลับตาพริ้มหลังจากเสียพลังงานไปมากโขแล้วกดจูบบนกลุ่มผมสีน้ำตาลอ่อน “..อื้อ จะให้เติมพลังจนเต็มเลยล่ะ..” เขาส่งยิ้มน่ารักให้คนน้องได้ใจเต้นแรง “เผื่อว่าคืนนี้ฉันจะได้กินเธอให้หนำใจอีกสักรอบสองรอบ” แววตาพราวระยับที่ส่งไปทำให้มิยองได้แต่ถลึงตามองกลับมา แทยอนรู้ว่ามิยองไม่นึกเคืองเขาหรอกที่พูดออกไปแบบนั้น
 

..อย่างมากมิยองก็แค่เขิน.. เพราะแก้มแดง ๆ ของเธอน่ะเป็นคำตอบที่ดีเลยล่ะ..

****************************
 

                “พี่เหมันต์พามิยองน้อยของพวกเราหายไปไหนมาเนี่ย” เสียงเจื้อยแจ้วของวิกตอเรียท้วงขึ้นเมื่อเห็นร่างเล็กของประธานนักเรียนคนเก่งเดินจูงมือมิยองมาส่งที่หน้าห้องเรียน
 

                “ฉันไปช่วยพี่แทงจัดเอกสารมานะค่ะ” มิยองตอบเสียงค่อย ก้มหน้างุดหลบสายตาจับผิดของเพื่อนสาวทั้งสอง ทิ้งกายนั่งกับโต๊ะเรียนแล้วเริ่มหยิบหนังสือออกมาจากกระเป๋าแก้เขิน ใบหน้าหวานหันมองคนตัวเล็กทันทีที่เห็นเขาทำท่าจะเดินจากไป มือบางคว้าแขนเล็กของเขาเอาไว้แล้วช้อนสายตาอ้อน ๆ มองเขา “พี่จะไปแล้วหรอคะ?”
 

                “ฮื่อ ..ตอนบ่ายมีเรียนพละน่ะ” แทยอนยิ้มเล็ก ๆ ให้คนน้องที่ทำหน้างอ
 

                “อยู่ด้วยกันแค่แป๊บเดียวเอง....”
 

                เห็นท่าทางงอแงเล็ก ๆ ของมิยองก็ได้แต่หัวเราะด้วยความเอ็นดู แทยอนยีเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนของเด็กสาวด้วยความหมั่นเขี้ยว “งอแงจังนะ..” เอ่ยแซวให้อีกคนได้ส่งค้อนกลับมา “เดี๋ยวคืนนี้ก็ได้อยู่ด้วยกันทั้งคืนแล้วไง” ดวงตาสีเข้มมองเธอด้วยแววตาอ่อนโยนแถมด้วยกดริมฝีปากกับแก้มนุ่มแรง ๆ อีกที “วันนี้เลิกเร็วแต่ต้องไปช่วยชมรมของคิมหันต์..คงจะมารับที่ห้องเรียนไม่ได้..”
 

                “งั้นเดี๋ยวฉันจะไปหาพี่ที่โรงยิมเองนะคะ”
 

                “อา..เอาอย่างนั้นเหรอ?แต่เดี๋ยวจะเบื่อเสียเปล่า ๆ นะ”
 

                ฮวังมิยองส่ายหน้าดิกแทนคำตอบ “ไม่หรอกค่ะ..ไปรอพี่บ้าง ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ใบหน้าหวานทำหน้ามุ่ยให้อีกคนได้แต่ยิ้มเอ็นดู “อีกอย่าง...เย็นนี้พี่แทงสัญญาว่าจะพาไปทานเค้กด้วยนี่นา” ดวงตาหวานช้อนมองด้วยแววตาออดอ้อน “ให้มิยองไปรอพี่นะคะ”
 

                “ตามใจเธอแล้วกันนะ” แทยอนทอดเสียงอบอุ่น “ตั้งใจเรียนล่ะ..แล้วก็..อย่าไปทำตัวน่ารักให้คนอื่นเห็นมากนักรู้ไหม? ฉันขี้หึงมากนะ ..รู้ใช่ไหม?” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะเหลือบตามองรอยแดงจางบนต้นคอของเธอ “ถ้ามีคนมาจีบหรือมาวุ่นวายกับเธออีก.. ฉันจะทำรอยชัดกว่านี้นะ”
 

                “รีบไปเรียนเลยคนบ้า!
 

                คนตัวเล็กหัวเราะเบา ๆ กับสีหน้าง้ำงอของคนน้อง เขาจูบริมฝีปากเธอหนัก ๆ อีกครั้งแทนคำบอกลา ก่อนจะเดินออกจากห้องเรียนไปท่ามกลางเสียงกรีดร้องของนักเรียนหญิงหลายคน มิยองทำหน้างอพวงแก้มแดงก่ำกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ สัมผัสหนักบนริมฝีปากทำให้เด็กสาวพูดอะไรไม่ออกนอกจากพึมพำต่อว่าคนฉวยโอกาสซ้ำ ๆ อยู่คนเดียว โดยไม่ทันได้สังเกตถึงสายตาเจ้าเล่ห์สองคู่ที่จ้องมองเธอมาตั้งนานแล้ว
 

                “ที่หายไปตอนพักกลางวันนี่แสดงว่าไปมีซัมติงกันมาสินะมิยองน้อย” ซูยอนถามพร้อมหัวเราะคิกคัก เอียงคอมองหน้าแดงก่ำของเพื่อนสาวขี้อายด้วยสายตาล้อเลียน “แหม ..จริง ๆ ด้วยแฮะ มิน่าพี่เหมันต์ดูอารมณ์ดีจัง” ดวงตาคู่สวยหรี่ตามองรอยแดงบนต้นคอที่แทยอนทำไว้แล้วยิ้มกริ่ม “ท่าจะรอยใหม่ด้วยนี่..ถึงว่าทำไมมิยองน้อยดูเพลีย ๆ”
 

                “ก ก็..พี่แทงเขาขอ....”
 

                “ก็เลยให้??? แหม มิยองน้อยนี่น่ารักจังเลยน้า แฟนขอก็ให้..ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่เหมันต์ถึงหวงมิยองน้อยนัก ท่าจะขี้หึงด้วยนะนี่ทำรอยซะแดงขนาดนี้ กะให้รู้กันหมดเลยใช่ไหมเนี่ยว่ามิยองน้อยมีเจ้าของแล้ว”
 

                “เลิกแซวมิยองน้อยได้แล้วละน่า ซูยอนก็.. มิยองน้อยของพวกเราเขินจนหน้าแดงไปหมดแล้วเห็นไหม?” วิกตอเรียออกปากห้ามเพื่อนสาวที่เอาแต่หัวเราะคิกคักไม่หยุด ดวงตากลมหรี่ตามองคนขี้อายที่เอาแต่ก้มหน้างุดแล้วยิ้มกริ่ม “แต่ฉันว่านะ..ถ้ามิยองน้อยไปทำให้พี่เหมันต์หึงมาก ๆ พี่เหมันต์ต้องแสดงความเป็นเจ้าของบ่อยกว่านี้แน่ ๆ เลยล่ะ คิก~”
 

                ..งือ...เลิกแซวได้แล้วล่ะค่ะ ทั้งสองคนก็ T//T..

               

 

                “อ รุ่นพี่มิยองครับ”
 

                ร่างบอบบางชะงักฝีเท้าทันทีเมื่อได้ยินชื่อของตัวเอง ดวงหน้าหวานสวยหันมองยังต้นเสียงด้วยสีหน้าแปลกใจเล็ก ๆ ก่อนริมฝีปากอิ่มจะส่งรอยยิ้มที่สามารถกุมหัวใจของคนมองให้อีกฝ่ายตามประสารุ่นพี่ เด็กหนุ่มร่างสูงที่เธอค่อนข้างคุ้นหน้าส่งยิ้มขัดเขินตอบกลับมา เพราะเป็นเด็กหนุ่มที่ค่อนข้างคุ้นหน้าเนื่องจากเขาคอยมาป้วนเปี้ยนให้เห็นหน้าบ่อย ๆ ทำให้มิยองค่อนข้างจะผ่อนคลายและวางตัวเป็นกันเองกับอีกฝ่าย
 

                “รุ่นพี่จะไปไหนหรือครับ?”
 

                “จะไปหาพี่แทยอนที่โรงยิมนะค่ะ”
 

“แล้ว แล้วไปคนเดียวหรือครับ” เด็กหนุ่มถามด้วยท่าทางที่ยังคงแลดูเคอะเขิน ไม่เคยรู้สึกลดทอนอาการตื่นเต้นหรือเก็บอาการขัดเขินได้เลยยามที่ได้พูดคุยกับรุ่นพี่ในดวงใจคนนี้ หลายครั้งหลายหนที่ได้แต่แอบมอง แอบไปตีเนียนป้วนเปี้ยนใกล้ ๆ บ้างเพื่อจะได้เห็นหน้า แต่ก็ไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปทักทายเพราะรู้ดีว่ารุ่นพี่ตรงหน้านี้มีตำแหน่งเป็นถึง เจ้าหญิงของเหมันต์ คนต้องห้ามที่ไม่ว่าใครก็ห้ามแตะต้อง ทำให้ความกล้าที่มีอยู่น้อยนิดนั้นหายไป
 

..ลึก ๆ แล้วก็รู้สึกอิจฉาพี่เหมันต์คนนั้นที่ได้เป็นเจ้าของหัวใจของพี่มิยอง.. แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าพวกเขาทั้งสองคนเหมาะสมกันมากจริง ๆ ..
 

 “ใช่ค่ะ พอดีเพื่อนพี่เขารีบไปธุระกันต่อนะค่ะ” เธอตอบพร้อมรอยยิ้มจางที่เจือบนใบหน้าหวาน เคยเจอหน้ากันก็บ่อย เขาชอบมาป้วนเปี้ยนใกล้ ๆ จนเธอจำหน้าได้แล้ว แม้แรก ๆ จะไม่ค่อยอยากจะยุ่งมากนักเพราะตัวเธอเองก็ไม่ได้เป็นคนอัธยาศัยดีอะไรมากมาย แต่เพราะว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ได้มาทำให้เธอลำบากใจ มิยองจึงรู้สึกปลอดภัยและคิดว่าไม่เสียหายอะไรหากจะพูดคุยกับเขาบ้าง
 

..อย่างน้อยเขาก็เป็นรุ่นน้องนี่ และถ้าจำไม่ผิดน่าจะเรียนห้องเดียวกับเซฮุนและลู่หานด้วย..
 

..แม้จะไม่เคยรู้จักชื่ออีกฝ่ายก็เถอะ..
 

 

“งั้น..ผมเดินไปเป็นเพื่อนนะครับ” เด็กหนุ่มอาสา ก่อนจะก้มหน้าหลบเพื่อซ่อนพวงแก้มแดงเรื่อของตัวเอง ..นึกอยากจะตีปากตัวเองนักที่หลุดพูดอะไรออกไปตามใจแบบนี้ ทั้งที่รู้แก่ใจว่าพี่มิยองเป็นคนของใครก็ยังจะพูด.. แบบนี้พี่มิยองจะนึกรังเกียจหรือถอยห่างจากเขาหรือเปล่า.. มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะเป็นคนที่พี่มิยองให้ความสนใจ ..หมายถึงจำชื่อหรือจำหน้าได้น่ะนะ.. ดวงตากลมเหลือบมองรุ่นพี่ตรงหน้าเพื่อหวังว่าเธอจะไม่มีปฏิกิริยาเชิงลบกับเขาเพียงเพราะเขาเผลอไปเสียมารยาทด้วยแบบนั้น
 

ฮวังมิยองเอียงคอครุ่นคิด ..ก็ไม่ได้อยากจะเดินไปคนเดียวเท่าไหร่ แต่อีกใจก็ไม่อยากให้แทยอนเข้าใจผิดเรื่องของเธอกับรุ่นน้องคนนี้ ..พี่แทยอนของเธอเป็นคนขี้หึง..ข้อนี้มิยองรู้ดีเธอจึงพยายามไม่ทำอะไรให้เขาไม่สบายใจ ไปยุ่งเกี่ยวเข้าใกล้ผู้หญิงน่ะไม่เท่าไหร่หรอก ..แต่กับผู้ชาย..แทยอนไม่ชอบใจแน่ ๆ ล่ะนะ แต่เด็กคนนี้เขาไม่ได้มีท่าทีว่าจะมาอ้อล้อกับเธอเสียหน่อย ..ถ้าตอบตกลงไปคงไม่เป็นไรหรอกแถมไม่ทำให้อีกฝ่ายเสียน้ำใจด้วย..
 

“ถ้าอย่างนั้นรบกวนด้วยนะคะ” เสียงหวานแหบชวนฝันที่ตอบรับกลับมาเรียกรอยยิ้มกว้างของเด็กหนุ่มได้ทันที เขารีบกุลีกุจอเข้ามาเพื่อจะถือกระเป๋าให้ แต่มิยองกลับส่ายหน้าปฏิเสธอย่างสุภาพและส่งยิ้มบางให้เพียงเท่านั้น
 

การปฏิเสธนั้นทำให้สีหน้าของเด็กหนุ่มเจื่อนลงเล็กน้อยแต่ไม่นานก็กลับมาส่งยิ้มสดใสให้เหมือนเดิม ขายาวก้าวตามร่างบอบบางด้วยท่าทีกระฉับกระเฉง พยายามเอ่ยปากชวนรุ่นพี่ในดวงใจคุยไม่หยุด ช่วงเวลาเล็ก ๆ ที่แสนมีค่าทำให้หัวใจของเขาพองโตและอัดแน่นด้วยความสุข คล้ายกับระยะห่างของเขาและรุ่นพี่มิยองแคบลงซึ่งมันเป็นสิ่งที่เขาคาดหวัง แน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ความประหม่า ความเขินอายทั้งหลายค่อย ๆ ลดลงไปและกลับถูกแทนที่ด้วยความกล้า.. กล้าที่จะเข้าไปทักทายให้มากขึ้น
 

..ไม่ได้คิดร้ายอยากจะแย่งเพราะรู้ดีว่าพี่มิยองนั้นเป็นเจ้าหญิงของเหมันต์ แต่แค่ได้พูดคุยได้ทำความรู้จักมันคงไม่มากเกินไปหรอก..

************************
 

                มือเล็กดึงเนกไทเพื่อคลายความอึดอัดและพับมันเก็บไว้ในกระเป๋ากีฬาใบโปรด คิมแทยอนไล่ปลดกระดุมเสื้อนักเรียนก่อนจะถอดมันกองไว้กับพื้นหลงเหลือไว้เพียงเสื้อกล้ามสีดำ ร่างเล็กถอนหายใจแล้วบิดกายไล่ความคร้านก่อนจะหันไปหยิบเสื้อเทควันโดสีขาวขึ้นสวม ..ดูเหมือนว่าในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าจะเหลือเขาแค่คนเดียวเนื่องจากนักกีฬาคนอื่นน่าจะออกไปวอร์มร่างกายกันในโรงยิมกันหมดแล้ว มือเล็กเอื้อมไปล็อกประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเมื่อได้ยินเสียงพูดคุยจากด้านนอก
 

                “แกคิดยังไงกับเรื่องที่รุ่นพี่เหมันต์คบกับรุ่นพี่มิยองวะ?”
 

                คำถามจากเด็กหนุ่มทำให้แทยอนยืนนิ่ง ..ถ้าให้เดาน่าจะเป็นเด็กใหม่ของชมรมในปีนี้เป็นแน่ คนตัวเล็กขยับตัวอย่างเงียบเชียบเพื่อไม่ให้คนด้านนอกรู้ว่ามีใครแอบฟังอยู่
 

                “รู้สึกยังไงเหรอ? ก็คงเสียดายว่ะ หน้าตาดีทั้งคู่..แต่ก็เหมาะสมกันดีนะ”
 

                “ฉันอิจฉาพี่เหมันต์ว่ะ” คนที่ถามขึ้นในคราวแรกพูด พร้อมตามมาด้วยเสียงถอนหายใจ “พี่มิยองทั้งสวยทั้งน่ารัก น่ากอดแถมยังนิสัยดีด้วย ไม่น่าไปคบกับผู้หญิงด้วยกันอย่างพี่เหมันต์เลยว่ะ”
 

                “พี่เหมันต์เราก็หน้าตาน่ารักอยู่นะ ถึงจะเข้าถึงยากสักหน่อยก็เถอะ แต่ไม่เห็นหรือไงว่าเวลาพี่เหมันต์อยู่กับพี่มิยองนี่น่ารักจะตาย”

“เออ..เห็นก่อนหน้านี้เห็นมีข่าวคราวเลิกกับพี่เหมันต์ไปแล้วรอบหนึ่ง นักเรียนชายนี่ตามจีบกันเป็นพรวนคงหวังจะเอาชนะใจพี่เขาได้ แต่พอเห็นเขากลับมาคบกันแถมยังรักกันดีนี่นักเรียนค่อนโรงเรียนนี่โอดครวญเสียดายกันเป็นแถว”
 

“แหม ใครจะไปกล้ายุ่งกับเจ้าหญิงของเหมันต์กันล่ะ รู้กันทั้งโรงเรียนว่าผู้หญิงของเจ้าชายสามฤดูนี่ห้ามแตะต้องโดยเฉพาะเจ้าหญิงของเหมันต์น่ะ” อีกคนตอบ “แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีคนจ้องจะแย่งเสียเมื่อไหร่”
 

“พี่ซูยอนกับพี่จูฮยอนน่ะไม่เท่าไหร่หรอก เพราะดูสูงขนาดนั้นใครจะไปกล้ายุ่ง แถมประธานชมรมของเรากับเจ้าชายวสันต์หวงเจ้าหญิงของตัวเองจะตายไป คนที่เข้าถึงง่าย ๆ หน่อยก็คงเป็นพี่มิยองนี่ล่ะ พี่เขาไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่ แถมพี่เหมันต์ก็ไม่ค่อยดูจะอะไรกับพี่มิยองด้วย”
 

“ก็จริงนะ ฉันไม่เห็นพี่เหมันต์จะออกอาการหวงพี่มิยองเลย หึงเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้คนเย็นชาแบบนั้น เฉยชามาก ๆ สักวันคงโดนคนอื่นแย่งพี่มิยองไปแน่ ๆ เลยว่ะ”
 

“คนจ้องจะแย่งเยอะออกจะตาย ถ้าฉันเป็นพี่เหมันต์ฉันจะแสดงความเป็นเจ้าของแล้วตามเฝ้าทุกฝีก้าวเลยเหอะ”

 

แกร๊ก...
 

ประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กในชุดเทควันโดเดินออกมาทำให้บทสนทนาที่กำลังดำเนินอยู่หยุดชะงัก ใบหน้าของเด็กหนุ่มทั้งสองคนซีดเผือดอย่างไม่คิดว่าคนที่พูดถึงจะอยู่ในห้องแต่งตัวนี่ด้วย และแทบไม่ต้องเดาเลยว่าประธานนักเรียนคนเก่งได้ยินบทสนทนาทั้งหมดมาตั้งแต่ต้น ดวงตาสีน้ำตาลเข้มปรายสายตามอง แววตาเย็นชาจนคนถูกมองเสียวสันหลัง ใบหน้าใสคมคายเรียบตึงคาดเดาอารมณ์ไม่ถูกแม้จะไม่แสดงอารมณ์ออกมาแต่คนมองก็ไม่ได้โง่ถึงขนาดไม่รู้ว่าแทยอนกำลังไม่พอใจ
 

“....ถ้าว่างถึงขนาดมานั่งแสดงความคิดเห็นกับเรื่องของคนอื่นแบบนี้สงสัยต้องบอกให้ประธานชมรมวางแผนฝึกซ้อมให้หนักกว่านี้แล้วสินะ”
 

น้ำเสียงนุ่มที่กล่าวออกมาด้วยเนื้อเสียงเย็นเยียบทำให้เด็กหนุ่มทั้งสองคนต่างก้มหัวขอลุโทษก่อนจะรีบปลีกตัวออกจากห้องแต่งตัวไปทันที ร่างเล็กทิ้งตัวนั่งลอบผ่อนหายใจระบายความรู้สึกหน่วงหัวใจ ..สิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่มันทำให้ใจของเขาเกิดความกังวลอีกครั้ง ..ความรู้สึกกังวลก็เหมือนกับตะกอน..หากกระทบเพียงนิดมันก็พร้อมที่จะทำให้กลับมาขุ่นมัวได้เสมอ ..ไม่ใช่ว่าไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้..ความจริงแล้วมิยองเหมาะสมที่จะคู่ควรกับผู้ชายดี ๆ สักคนที่ดูแลเธอได้ ..เพราะอย่างน้อยมันก็ไม่ได้เป็นเรื่องประหลาดในสายตาของสังคม ..แต่เขาเองก็รักเธอมากเสียจนขาดเธอไม่ได้เหมือนกัน..
 

หน้าจอไอโฟนสว่างวาบเมื่อข้อความในโปรแกรมแชทเด้งขึ้นมา ปลายนิ้วเลื่อนเปิดข้อความก่อนรอยยิ้มจะเข้ามาแทนสีหน้าหม่นหมองบนใบหน้าใส ..มิยองส่งข้อความมาว่าเธอกำลังเดินมาหาเขา พร้อมกับแวะซื้อน้ำเย็น ๆ มาให้เขาด้วย.. ความเอาใจใส่ของคนรักทำให้หัวใจของแทยอนพองโต ทุก ๆ การกระทำและแววตาที่มองกันมันเต็มไปด้วยความรักความเอาใจใส่อย่างที่แทยอนสัมผัสได้ ..มิยองเอาใจใส่และแสดงออกว่ารักเขามากขนาดนี้แล้วเขาจะมัวสนใจคำพูดพล่อย ๆ ของคนรอบข้างทำไม..ในเมื่อเป็นเขาเองไม่ใช่หรือที่บอกกับเธอว่าไม่จำเป็นต้องไปสนใจสายตาของคนรอบข้างเพราะพวกเขาเหล่านั้นไม่มีวันเข้าใจความรักมากไปกว่าเราสองคน..
 

..คนที่เขาควรสนใจคือฮวังมิยองไม่ใช่ใครคนอื่น..

 

“ส่งแค่นี้ก็พอค่ะ” เสียงหวานแหบบอกกับรุ่นน้องตัวสูงที่อุตส่าห์อาสาเดินมาเป็นเพื่อน ดวงตายิ้มส่งให้อีกฝ่ายพร้อมคำขอบคุณ ฮวังมิยองก้มหัวขอบคุณอีกฝ่ายเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปในโรงยิม
 

ดวงตาหวานกวาดสายตามองหาร่างเล็กของพี่แทยอนก่อนจะมองประสานสายตากับเขาที่มองมาทางนี้พอดี เธอส่งรอยยิ้มกว้างไปให้ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปหา แต่รอยยิ้มกว้างบนใบหน้ากลับต้องค่อย ๆ เจื่อนลงเมื่อเห็นสีหน้าแปลก ๆ ของเขา ยังไม่ทันที่เด็กสาวจะก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นกว่านี้แทยอนก็หมุนตัวเดินหนีไปโดยที่เธอไม่รู้เลยว่าตัวเองทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือเปล่าแต่สิ่งสุดท้ายที่เธอเห็นบนใบหน้าของเขาคือรอยยิ้มอ่อนเหมือนคนไร้เรี่ยวแรงกับแววตาวูบไหวคู่นั้น
 

“อ้าวเฮ้ย ไอ้เหมันต์ แกจะไปไหนวะ??”
 

“พี่แทงเป็นอะไรหรอคะ ..ทำไมถึง..” มิยองถามเพื่อนสนิทของเขาด้วยน้ำเสียงร้อนรน ดวงตาหวานมองตามแผ่นหลังของเขาไปจนหายลับไปในห้องแต่งตัว
 

“ไม่รู้มันเหมือนกัน..พอมันเห็นเธอมันก็เดินไปเฉยเลย” ควอนยูริขมวดคิ้ว แล้วหันมองรุ่นน้องสาว “นี่มากับใครล่ะ ซูยอนกับวิกตอเรียไม่มาด้วยนี่”
 

“รุ่นน้องมาส่งค่ะ”
 

“หืม?ผู้ชาย????” ยูริถามแล้วเงียบไปอย่างครุ่นคิดเมื่อมิยองพยักหน้าตอบกลับมา คนตัวสูงถอนหายใจเฮือกใหญ่กับนิสัยขี้น้อยใจของเพื่อนตัวเอง “พอจะรู้แล้วว่าไอ้ลูกหมานั่นงอนอะไรเธอ ยังไงก็ไปดูมันหน่อยละกันมิยองน้อย”
 

“ค่ะพี่ยูล..”

 

แรงสวมกอดจากด้านหลังทำให้คนที่ยืนเหม่อปล่อยตัวเองให้ตกอยู่ในภวังค์ความคิดเงียบ ๆ สะดุ้งเล็กน้อย คนที่หลบมายืนคิดอะไรคนเดียวก้มมองเรียวแขนที่กอดรัดแน่นตรงหน้าท้อง ความอบอุ่นจากอ้อมกอดและสัมผัสบนแผ่นหลัง..มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เขายอมให้ทำแบบนี้ได้.. มือเล็กจับเรียวแขนของเธอให้คลายออกแล้วหันไปมองหน้าเธอ
 

“มีอะไรเหรอ?”
 

“พี่แทงเป็นอะไรคะ..พี่โกรธอะไรมิยองหรือเปล่า ทำไมถึงเดินหนีกันแบบนี้ล่ะคะ”
 

แทยอนไม่ได้ตอบอะไรนอกจากยืนมองใบหน้าหวานของมิยองที่ปรากฏร่องรอยความกังวลใจชัดเจน เขายื่นมือไปโยกหัวเธอเบา ๆ แทนคำตอบว่าเขาไม่ได้เป็นอะไร
 

“...พี่โกรธอะไรมิยองหรือเปล่าคะ...”
 

“...ช่างมันเถอะ..” แทยอนตอบเสียงนุ่ม เบนสายตาไปมองวิวด้านนอกกระจก “แค่อยากหาที่เงียบ ๆ คิดอะไรนิดหน่อย” เขาตอบขณะที่สายตายังคงจ้องมองไปยังท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนสี ..ยังไม่อยากสบตากับเธอตอนนี้เพราะไม่อยากให้มิยองเห็นความหวาดระแวงในแววตาของเขา ไม่อยากให้เธอเสียใจหรือคิดมากว่าทำไมเขาถึงไม่เชื่อใจเธอเหมือนที่เธอเชื่อใจเขา แต่ลึก ๆ แล้วแทยอนก็แค่กลัว.. กลัววันที่มิยองจะปันหัวใจไปให้ใครคนอื่น กลัวว่ามิยองจะบอกเลิกเขาด้วยเหตุผลไร้สาระแต่เหตุผลนั้นคือความถูกต้อง
 

..แทยอนแค่กลัวว่ามิยองจะบอกเลิกเขาด้วยเหตุผลที่เขาเป็นผู้หญิง..ไม่เหมาะสมคู่ควรที่จะดูแลเธอ..
 

ทั้งที่พยายามแล้วที่จะไม่คิดมากกับคำพูดที่ได้ยินจากเด็กสองคนนั้นก่อนหน้านี้ แต่ภาพที่เขาเห็นเธอเดินยิ้มและหัวเราะมากับผู้ชายคนนั้นกลับทำให้หัวใจหนักอึ้งขึ้นมาทันที ราวกับตะกอนที่ถูกกวนจนขุ่นอีกครั้ง ..ภาพที่เห็นมันตอกย้ำความกังวลในคราวแรกจนไม่อาจส่งยิ้มให้เธอได้อย่างเคย ..สุดท้ายแล้วเขาก็เลือกที่จะเมินเธอ ..เดินหนีเธอมาหลบมุมคิดอะไรเงียบ ๆ คนเดียวในมุมอับของห้องแต่งตัว สถานที่ที่เขามักจะหลบมาหาความสงบยามที่มาช่วยชมรมของยูริ มุมที่แม้แต่ยูริก็ยังไม่รู้..แต่ไม่คิดว่ามิยองจะตามมาจนเจอ

                “เพราะมิยองเดินมากับน้องคนนั้นหรือเปล่าคะ พี่ถึงเป็นแบบนี้...”
 

                คำถามนั้นทำให้แทยอนสะอึก.. มันจี้ใจดำเสียจนเขาตอบกลับไปเต็มปากไม่ได้เลยว่าไม่ใช่ ..เพราะนอกเหนือจากความกังวลและความกลัวแล้ว ..ข้างในอกที่มันกำลังร้อนรุ่มนี้ก็เป็นอีกเหตุผลที่ทำให้เขาจำต้องหลบมาสงบสติตัวเอง ..คำพูดของเด็กสองคนนั้นย้อนกลับมาในหัวอีกครั้ง ..ใครบอกว่าเขาไม่หึงมิยอง..ไม่หึงงั้นหรือ??น่าตลกสิ้นดี.. ถ้าเขาไม่หึงไม่รู้สึกอะไรเลยที่เห็นคนรักของเขาถูกผู้ชายมองด้วยสายตาหลงใหลแบบนั้นและจ้องจะแย่งเธอไปจากเขาแบบนั้นเขาจะมานั่งกังวลจะมานั่งกลัวแบบนี้หรือ?
 

                คิมแทยอนเป็นคนขี้หึง..ข้อนี้เขารู้ตัวเองดี ..อารมณ์หึงหวงของเขามันมีมากไปเสียด้วยซ้ำ แทยอนพร้อมจะเป็นคนบ้าขี้โมโหอารมณ์ร้อนได้เลยเวลาที่เขาหึงเธอขึ้นมา แต่เขารู้ว่ามิยองกลัวที่เขาเป็นแบบนั้น เขาไม่อยากให้เธอกลัว ไม่อยากให้เธอเสียใจกับอารมณ์ร้ายของเขา แทยอนถึงต้องมาระงับสติของตัวเองแบบนี้ ..ทั้งที่จริงเขาทั้งหึงทั้งกังวลจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว
 

                “เพราะพี่ไม่พอใจใช่ไหมคะ ..ไม่ชอบใช่ไหมที่มิยองไปคุยกับผู้ชายคนอื่น พี่ถึงหนีมิยองมาแบบนี้” มิยองไม่อยากเซ้าซี้แต่เธอแค่ไม่อยากให้มีอะไรค้างคาในความสัมพันธ์ของเรา มิยองไม่อยากให้แทยอนไม่สบายใจ ถ้าแทยอนตอบว่าใช่ ตอบมาว่าเขาไม่พอใจ บอกเธอว่าเขาหึงเธอกับคนอื่น ..มิยองก็พร้อมที่จะตามใจเขา ถ้าเขาไม่อยากให้เธอไปคุยกับผู้ชายคนไหนมิยองก็พร้อมจะทำ ..ขอแค่แทยอนบอกมาแค่นั้น
 

                ..แต่เพราะเขาไม่พูด..มิยองเลยไม่สบายใจ..เธอก็แค่ไม่อยากให้อะไรมากระทบความสัมพันธ์ของเราก็เท่านั้น..กว่าจะรักกว่าจะได้คบกันกว่าจะได้ลงเอยกันเราเกือบเสียกันและกันไปเพราะการที่ไม่พูดกันมาแล้ว มิยองไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ต้องมาซ้ำรอยอีกก็เท่านั้นเอง..
 

                “ทำไมไม่พูดล่ะว่าพี่เป็นอะไร..พี่ไม่พูดแล้วมิยองจะรู้ไหมคะว่าพี่โกรธอะไรมิยองหรือเปล่า!!
 

                “....ฉัน..”
 

                “ถ้าพูดสักนิดมิยองจะได้รู้ว่าพี่ไม่ชอบ ถ้าบอกกันมิยองก็จะไม่ทำ แต่นี่พี่ไม่พูดอะไรเลยอยู่ ๆ พี่ก็เดินหนีมาแบบนี้..” เสียงหวานของเธอสั่นเครือ หยดน้ำตาเอ่อคลอดวงตาคู่หวาน มิยองทั้งไม่เข้าใจและกังวล ทั้งเป็นห่วง.. ทุกอย่างมันตีกันไปหมดจนเธอรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ เห็นสีหน้าหม่นหมองของเขาแบบนั้นมิยองเองก็ปวดใจเหมือนกัน ..ถ้าเขาบอกมิยองจะไม่ทำเพื่อความสบายใจแต่เขาไม่พูดเธอเลยไม่รู้ว่าจะทำให้แทยอนสบายใจขึ้นมายังไง เพราะเป็นห่วงแต่ทำอะไรไม่ได้ทั้งที่เป็นคนรักกันแท้ ๆ กลั่นให้น้ำตาเอ่อคลอและมันคงจะไหลอาบแก้มในไม่ช้า
 

                “พี่ไม่พูดแบบนี้ เอาแต่เก็บมันไว้..มิยองปวดใจนะคะ รู้มั้ย...”
 

                “มิยอง..”
 

                “เราเป็นคนรักกันไม่ใช่หรอคะ ..แล้วทำไมพี่ถึงไม่...”
 

น้ำเสียงหวานที่กำลังจะเอ่ยตัดพ้อถูกกลืนลงคอไปเมื่อคนพูดน้อยดึงร่างของเธอเข้าไปกอดแน่น เรียวปากแดงของเขาพุ่งเข้ามาบดเบียดจูบทำให้เสียงหวานที่กำลังจะตัดพ้อกันเงียบไป รสจูบเผ็ดร้อนที่เกิดขึ้นทำให้มิยองรู้ว่าแทยอนกำลังระบายความรู้สึกของเขาออกมาให้เธอได้รู้ เด็กสาวกอบเอาอากาศหายใจเมื่อเขาถอนเรียวปากออกไปก่อนที่แทยอนจะพุ่งเข้ามาจูบเธออีกครั้ง เรียวลิ้นที่ตวัดรัดอย่างเผ็ดร้อนทำเอาเธอร้อนรุ่มไปหมด เรียวแขนที่สวมกอดเขาลากฝ่ามือไปตามแผ่นหลังเล็กเคลิ้มกับรสจูบที่ร้อนแรงเสียจนสองขาแทบจะไร้เรี่ยวแรง ราวกับจูบของแทยอนได้ดูเรี่ยวแรงของเธอไปเสียหมดเสียอย่างนั้น
 

ดวงหน้าหวานเอียงคอให้เขาได้ก้มหน้าลงมาซุกไซ้แถวซอกคอ สัมผัสหนักจากริมฝีปาก ความเปียกชื้นจากปลายลิ้นที่เลาะเล็มไปตามผิวนุ่มของลำคอทำให้เด็กสาวได้แต่หลับตาพริ้มเคลิ้มไปกับสัมผัส ใบหน้าร้อนจัดจนขึ้นเป็นสีแดงก่ำ เธอแอบสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อแทยอนลากฝ่ามือไปขึ้นไปตามเรียวขา หากไม่ติดว่ามีพี่ยูริและสมาชิกชมรมรอเขาอยู่ด้านนอก เธอคงจะยอมให้แทยอนทำอะไรตามใจได้เหมือนทุกครั้ง แต่เพราะสถานที่นี้ไม่ใช่ที่ส่วนตัวอย่างบ้านของเรามิยองจึงต้องหยุดเขาไว้ทั้งที่ตัวเองก็ชอบใจกับสัมผัสของเขาและกำลังต้องการเขาเช่นกัน สุดท้ายมิยองจำต้องกลั้นใจดันอกเขาออกห่าง ปรือตามองคนเย็นชาที่ตอนนี้ร้อนดั่งไฟกำลังหอบหายใจเรียกสติตัวเองกลับมา
 

“พอ..ได้แล้วนะคะ..”
 

“ฉันหึง..” เสียงของแทยอนนั้นสั่นพร่า แววตาที่เรามองนั้นเต็มไปด้วยความหึงหวง แทยอนไม่อาจเก็บมันไว้ได้อีกแล้ว “ฉันหึงเธอ หวงเธอ..ที่เธอเดินมากับผู้ชายคนนั้น..ที่เธอไปคุยกับผู้ชายคนอื่น..”
 

“...พี่แทง..”

“ที่ไม่แสดงไม่ใช่ว่าไม่อยากให้รู้..แต่เพราะไม่อยากให้ไม่สบายใจ ..ไม่อยากทำรุนแรงแบบเมื่อกี้กับเธอ...”
 

                “......”
 

                “แล้วฉัน...ก็กลัว..” แทยอนหยุดพูด หลบสายตาของเธอที่มองตรงมา แววตาที่เหมือนจะอ่านเขาออกแบบนั้น “กลัวว่าจะมีคนแย่งเธอไปจากฉัน ..กลัวว่าสักวันเธอจะจากฉันไป..ไปหาผู้ชายดี ๆ สักคนที่ดูแลเธอได้ดีกว่าฉัน..เหมาะสมคู่ควรกับเธอมากกว่าฉัน....ที่เป็นผู้หญิง...” หางเสียงของเขาสั่นเครือจนมิยองได้ยินชัดเจน แทยอนมีท่าทางหวาดกลัวอย่างที่มิยองไม่เคยเห็นมาก่อน ไหล่เล็กที่ผึ่งผายของเขาสั่นเหมือนกำลังสะกดกลั้นความกังวลและความอ่อนแอของตัวเอง
 

                “ฉันกลัวว่าฉันจะเสียเธอไปในสักวัน..เพราะถ้าวันนั้นมาถึง..ฉันคง.....”
 

                “มันจะไม่มีวันนั้น..” เสียงหวานแหบแทรกกลับไป ฮวังมิยองขยับเข้าไปสวมกอดคนที่กำลังอ่อนแอและหวาดกลัวเอาไว้แน่น ซุกซบหน้ากับบ่าเล็กกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ฝ่ามือบางลูบเบา ๆ บนแผ่นหลังเป็นการปลอบคนที่กำลังอ่อนแอ “มันจะไม่มีวันนั้นที่มิยองจะทิ้งพี่แทง..ไม่มีวัน..ไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไร ไม่ว่าอะไรจะทำให้พี่คิดแบบนั้น..อย่าใส่ใจมันเลยนะคะ...”
 

                “เพราะคนที่มิยองรักคือพี่..แค่พี่แทยอนคนเดียว..แค่พี่คนเดียวที่มิยองอยากจะให้ดูแล..” มิยองคลายวงแขนบาง ผละออกมามองหน้าเขาแล้วส่งยิ้มที่แทยอนชอบไปให้ เธอกดจูบบนริมฝีปากของเขาเนิ่นนานแทนคำสัญญา “จูบนี้แทนคำสัญญาว่ามิยองจะรักพี่คนเดียวตลอดไป..หัวใจของมิยองเป็นของพี่แทยอนตั้งแต่ครั้งแรกที่เราสบตากันแล้ว..”
 

                “พี่แทยอนเชื่อใจมิยองนะคะ”
 

                “..อืม ..ฉันเชื่อใจมิยองนะ...”
 

                เด็กสาวยิ้มกว้างเมื่อเห็นท่าทีคลายกังวลของเขา มิยองกดริมฝีปากบนพวงแก้มของแทยอนจนครบทั้งสองข้างแล้วหัวเราะคิก “แล้วก็...แสดงออกมาว่าหึงได้นะคะ ไม่ต้องเก็บไว้..มิยองชอบให้พี่แทงแสดงตัวเป็นเจ้าของมิยองนะคะ”
 

                ....ใครสอนให้เธอพูดอะไรแบบนี้กันเนี่ย -///- ..
 

                =========================

© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

963 ความคิดเห็น

  1. #927 weena (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 08:39
    ขอncทุกตอนงับพึ่งเข้ามาอ่านน่ารักมาเลย

    kwankn25@gmail.com
    #927
    0
  2. #903 Radchada16 (@Radchada16) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 01:22
    ขอ NC หน่อยคะ ยังจะทันมั้ยนะ rutchada2000@gmail.com
    #903
    0
  3. #891 TaeNy39 (@TaeNy39) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 23:20
    ขอ nc ด้วยค้า ทุกตอนเลย
    bell_nuttacha@hotmail.com
    #891
    0
  4. #890 TaeNy39 (@TaeNy39) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 23:19
    ขอ nc ด้วยค่าาาา
    bell_nuttacha@hotmail.con
    #890
    0
  5. #854 sinsun_ananya (@sinsun_ananya) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 15:56
    เดี่ยวนี้พี่แทหื่นเนอะ 55+???????? ขอnc ทุกตอนด้วยนร้าาา
    fonthongsonsri@gmail.com
    #854
    0
  6. #814 กิ้ม (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 05:36
    พี่เเทขี้หึงเเต่มิยองชอบ 555 ขอ nc ด้วยนะค่ะ farh_0853@hotmail.com
    #814
    0
  7. #813 กิ้ม (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 05:36
    พี่เเทขี้หึงเเต่มิยองชอบ 555 ขอ nc ด้วยนะค่ะ farh_0853@hotmail.com
    #813
    0
  8. #794 Chompoo76 (@Chompoo76) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 00:25
    โอ้ววว กริ๊ดหนักมากกกก ขอnc ทุกตอนเลยได้ไหมค่ะ poosanokung_tk@hotmail.com ขอบคุณมากๆๆๆๆค่ะ
    #794
    0
  9. #697 Rororun (@Rororun) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 10:13
    ขอNC ทุกตอนเลยค่าาา ^-^ rungchunchai@gmail.com ขอบคุณค่ะ
    รักมาก หึงมากและหื่นมากกก55555
    #697
    0
  10. #674 wrtpunch (@wrtpunch) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 23:04
    ขอncด้วยยนะค่ะ
    wrtpunch@gmail.com
    #674
    0
  11. #658 Kim Han (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 23:35
    ไรท์ขอ nc ด้วยคนสินะ นะๆๆๆ ขอร้อง tiffytaeng.ss@gmail.com
    #658
    0
  12. #624 petcharin_love95 (@petcharin_love95) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 19:35
    ขอnc ทุกตอนเลยได้ไหมคร่

    nu_10535@hotmail.com
    #624
    0
  13. #580 not (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 12:50
    ขอ nc notebook1293@gmail.com
    #580
    0
  14. #545 Praew Pakaymas (@the_darknest) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 23:30
    ขอ NC ด้วยคร่า พึ่งมาใหม่กำลังตามอ่านให้ทันเน้อ ขอทุกตอนล่วงหน้าเลยก็ได้ค่ะ ทีเดียว 5555555 the_darknest0605@hotmail.com บอบพระคุนคร่า
    #545
    0
  15. วันที่ 22 เมษายน 2558 / 13:47
    ของ nc ด้วยนะคะ jan-2544@hotmail.com
    #404
    0
  16. วันที่ 11 เมษายน 2558 / 14:47
    อ่านแล้วเขิน>//< nc ด้วยนะะะะ satang.supitsara@gmail.com
    #385
    0
  17. #291 chutiporn (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:23
    ไรท์เตอร์ขอncด้วยนะค่ะ kat.ctp@gmail.com
    #291
    0
  18. #239 ฟรีไทร์ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:09
    พี่เหมันต์จอมหื่นหึงน้องมิยองน่ารักมากเลย

    #239
    0
  19. #219 coke (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:19
    มิยองน่ารักอ่า >\<

    ขอncด้วยน้า ขอบคุนล่วงหน้า cokeky@hotmail.com
    #219
    0
  20. #172 คิ้วแท (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 21:24
    ขอ nc ด้วยคนนะค้าาา nuntaka83@gmail.com >
    #172
    0
  21. #162 Lemonnowz2 (@now0821) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 21:37
    ขอ nc หน่อยค่ะ Chalina_123007@hotmail.com
    #162
    0
  22. #90 Puii (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 13:13
    มิยองน่ารักเนอะพี่แทงขอก็ให้ชอบอ่ะฟินไปดิ

    ขอ nc ด้วยนะคะไรท์ Ratree.Chanluean@gmail.com
    #90
    0
  23. #72 natee natee (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 มกราคม 2558 / 08:37
    ไรขอออ nc ด้วยนะ natee.tf@gmail.com

    รีบมาต่อเร็วๆ

    #72
    0
  24. #43 กัลยา มีพวก (@2527yamee) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 19:59
    มิยองน้อยน่ารักใครจะอดใจไหว
    #43
    0
  25. #30 ศินีนารถ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 18:15
    ชอบอะ ก ก็พี่แทงเขาขอ

    เลยให้??

    5555555555
    #30
    0