เมื่อคีตาแห่งเทพสวรรค์เริ่มบรรเลง◆BL,YAOI (END)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 36,496 Views

  • 424 Comments

  • 2,879 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    106

    Overall
    36,496

ตอนที่ 16 : บทที่ 14 ใคร่ครวญ... ไม่พบ... คงดี...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    30 มิ.ย. 58






ความเดิมตอนที่แล้ว

ท่านท่านมันโง่เขลาสิ้นดี อึกท่านกลับรอคอยข้าเกิดถึงสองร้อยปี…”

            ไรเซลยิ้มอย่างอบอุ่นให้ข้า ราวกลับจะกล่าวว่าเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

            ข้าไม่โทษท่าน ข้าจะโทษท่านได้อย่างไร

            “ชีวิตข้าที่จะตายก็มีท่านช่วยไว้ชีวิตที่จะดับสูญก็มีท่านนำกลับมาชีวิตข้าที่เกิดใหม่ก็มีท่านเลี้ยงดูข้าเป็นของท่าน เป็นสมบัติสำคัญของท่าน

            เสียงทุ้มอ่อนแรงกระซิบเบาๆ “…ข้าไม่เคยผิดสัญญาต่อเจ้า

ไรเซลแตะริมฝีปากลงมา

แล้วเวลาทั้งหมดดั่งหยุดลง

 





 

 

บทที่ 14

ใคร่ครวญ… ไม่พบ… คงดี

 

 

 

บันทึกวันที่xx เดือนxx ปีxxxx


            ในอดีตคนที่ข้ารักได้ถามคำถามกับข้าคำถามหนึ่ง

            ท่านว่าคนผู้หนึ่งสามารถตกหลุมรักถึงสองครั้งสองคราได้หรือไม่?

          ได้

          บางครั้งมากกว่าสองครั้งสองคราก็ยังมีเช่นกัน

           

            ข้าชื่อนาเรม ท่านอย่าเพิ่งขยับตัว

          เด็กน้อยน่ารักในวัยสิบหกปีเอ่ยพลางจัดการบาดแผลตรงปีกของข้า

            ท่านไม่ใช่มนุษย์ หรือว่าท่านเป็นเทพเซียน

          “ข้าเป็นเพียงแค่ไรเซล เทพสวรรค์ที่ตัดสินใจสิงสถิตอยู่กับเจ้า

          ตอนนั้นเจ้าอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนส่งยิ้มที่ดูขมขื่นให้

          ท่านคงเป็นเทพสวรรค์ที่ตัดสินใจผิดพลาดมากเลยกระมั้ง

          ข้าเพียงส่งรอยยิ้มบางๆตอบเท่านั้น

          เพราะเจ้ากำลังจะตายข้ารู้

            เพราะเจ้ามีชีวิตที่โดดเดี่ยวเสมอข้ารู้

            อีกอย่างหนึ่งที่ข้ารู้เช่นกันตัวเจ้าไม่เคยยิ้มจากใจเลยแม้แต่น้อย

            เด็กน้อยข้าไม่ได้ยินยอมให้คุลอาลเสียบกระบี่เข้าที่ปีกข้า โดยไร้ประโยชน์แน่นอน

            ข้าคิดเช่นนั้น คราแรกอยากให้เจ้ายิ้มออกมาจากใจซักครั้ง

           

 

            ท่านจะลงไปอาศัยยังภพมนุษย์? ท่านล้อข้าเล่น เรื่องเช่นนี้จะเป็นไปได้อย่างไร

          คุลอาลทำสีหน้าลำบากใจทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น

            แค่ชั่วชีวิตของมนุษย์ผู้นึง ไม่ได้ยาวนานเท่าไหร่นัก

          “แต่เราไม่อาจลงไปตามใจชอบได้

          “ข้าก็จะลงไปในฐานะหน้าที่ของข้า

          “หรือว่าท่าน…”

          “ข้าจะก่อสงคราม นำจดหมายข้าลงไปคุลอาล

 

 

          สงครามก็เกิดแล้วราชโองการก็มาแล้ว ท่านจะทำสิ่งใดต่อองค์เทพไรเซล ข้าเป็นมนุษย์ผู้นั้นคงไล่ส่งท่าน เหตุใดต้องมาเลี้ยงเทพสวรรค์ให้วุ่นวายในบ้านเรือนตนเองด้วย

           เรียกกระบี่เจ้าออกมา

          “เอ้ะ กระบี่ข้าหรือ?

          ข้าบาดเจ็บในวันที่พบกับนาเรมครั้งแรกบนภพมนุษย์

            เพราะตัวเจ้านั้นใจดีเสมอ เจ้าไม่มีทางไล่ผู้ใดก็ตามที่บาดเจ็บหรือลำบาก ไม่เคยสนใจสภาพตัวเองแต่อย่างใด ปล่อยให้ผู้อื่นเอาเปรียบแล้วเอาเปรียบเล่า

            เป็นดั่งเฉกเช่นภาพวาดของเจ้า

            เหตุใดลูกค้าถึงตกใจทุกครั้งที่พบเจอตัวจริงของข้ากัน

            เพราะภาพวาดของเจ้า มันงดงามแต่ก็เศร้ามากเช่นกัน

          ภาพวาดของข้างั้นหรือหากเป็นท่านลองวาดภาพบ้าง...คงจะอบอุ่นมาก

          “คงมีเพียงเจ้าคนเดียวที่รู้สึกถึงมัน

งดงามแต่ก็แสนเศร้า

            ในขณะที่ภายนอกของเจ้ากลับแย้มยิ้มดั่งดวงอาทิตย์อ่อนๆ

            เป็นเช่นนี้เสมอ

           

 

            เพียงแค่สี่ปีจากเด็กน้อยวัยสิบหกของข้า กลายมาเป็นผู้ใหญ่ที่งดงาม

            แม้กระทั่งความคิดเจ้าก็เติบโตเช่นกัน

            นาเรมเริ่มเอ่ยปากไล่ข้ากลับสวรรค์หนักขึ้นทุกวัน

            ท่านตั้งใจจะอยู่กับข้าไปอีกนานแค่ไหน ท่านจะอยู่ถึงข้าตายเลยหรือไรเซลท่านมีเรื่องสมควรทำมากกว่ามาใช้เวลาอยู่กับข้านะ

          เจ้ากำลังฝืนยิ้ม...

          เทพสวรรค์ล้วนสามารถอ่านใจมนุษย์ได้

            ข้าได้แต่ยิ้มบางๆ แล้วกอดนาเรมไว้แน่น

            ไรเซล! ท่านปล่อยข้า ทำไมพอข้าพูดถึงเรื่องนี้ทีไรท่านถึงได้กอดข้าทุกที ข้าพูดจริงจังนะ

            ขอปฏิเสธ ต่อให้เจ้าไล่ข้าอีกกี่พันครั้งก็ตาม

          นาเรมกลัวเสมอว่าข้าจะจากไป

แต่เจ้าใจดีเกินไป เกรงใจผู้อื่นเกินกว่าจะเอ่ยปากไล่โดยตรง

            รีบเอ่ยปากไล่ข้าทางอ้อมก่อนตัวเจ้าจะผูกพันกับข้าไปมากกว่านี้ก่อนจะถอนตัวไม่ขึ้นไปมากกว่านี้ ในขณะที่อีกเสียงหนึ่งใจกลับร่ำร้องไม่อยากให้ข้าจากไป

            ความรักเช่นนี้ข้าอาศัยอะไรไปคู่ควร

 

 

            เทพสวรรค์อย่างเราไม่สามารถเดินทางไปภพอื่นได้ตามใจชอบเท่าไหร่นัก

            ข้าส่งคุลอาลลงไปก่อสงคราม แลกเปลี่ยนกับการที่ข้าสังหารผู้นำปีศาจ แล้วจอมทัพปีศาจจึงจะกรีฑาทัพไปต่อสู้กับข้าที่ภพมนุษย์ให้

            เป็นการต่อสู้ที่หลอกลวง

            ข้าขอให้นาเรมมาอาศัยอยู่กับข้าชั่วชีวิต แน่นอนว่าหลังจากพาตัวขึ้นมายังภพสวรรค์ได้แล้ว การจะเปลี่ยนอีกฝ่ายให้เป็นเทพสวรรค์ก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นนัก

            การต่อสู้ระหว่างสองทัพเสร็จสิ้น ร่ำลากับจอมทัพปีศาจที่หลงรักคุลอาลหัวปักหัวปำแล้ว ข้ารีบตรงดิ่งกลับมายังบ้านหลังเล็กๆของเรา

            ในมือถืออาภรณ์สีฟ้าอ่อน  ตัดอย่างปราณีตบรรจงด้วยฝีมือช่างแห่งภพสวรรค์

            แต่ทว่า

            มีผู้คนในชุดคลุมดำมากมายมาขัดขวาง โดยที่ข้าไม่ทราบว่าพวกเขาเป็นกองทัพของใคร

            ลางสังหรณ์ของข้าชวญให้หนาวยะเยือกจนไม่อยากคาดคิด

           

            ท่ามกลางเรือนหลังเล็กที่ไร้ผู้คนกลับมีร่างที่งดงามราวกับภาพวาดนอนอยู่  ของเหลวสีแดงที่ย้อมพื้นไม้ราวกับปูพรมไม่ได้ทำให้ความงดงามนั่นลดลงเลยแม้แต่น้อย โลหิตสีแดงฉานกลับเพิ่มสเน่ห์ดึงดูด

            ใบหน้าที่คุ้นเคยนั้นหลับสนิท

            มือที่หยิบอาภรณ์ออกมาตั้งใจจะอวดโฉมสั่นระริก แม้แต่แม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ผู้ไม่เคยหวาดหวั่นต่อสิ่งใดกลับรู้จักความกลัวขึ้นมา

            ข้าลูบใบหน้าที่เคยมีชีวิตชีวาด้วยมืออันสั่นเทาเกินจะควบคุม

            ตัวข้านั้นมีทุกอย่างมากมาย เงินทอง ทาสรับใช้ อำนาจ พลัง ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งไร้ค่า

นึกถึงระยะเวลาเนิ่นนานเกือบสามร้อยปีตื่นขึ้นมาบนเตียงที่ว่างเปล่า ตำหนักที่เงียบเหงา ทุกสิ่งล้วนเป็นเรื่องเดิมๆ ที่แสนธรรมดากลับกันแล้วช่วงเวลาสี่ปีที่ผ่านมามันช่างมีความหมายเหลือเกิน

ชีวิตที่ไม่มีเจ้าข้ากลับไม่คุ้นชินเสียแล้ว

            แม่ทัพใหญ่สวรรค์ ยามเกิดท้องฟ้าทั่วสวรรค์เป็นสีแดงฉานคล้ายโลหิต...สายฟ้าแห่งสวรรค์ผ่าลงมาเจ็ดสิบสองสาย...อาวุธเทพของเทพสวรรค์ทุกองค์สั่นไหวเกิดเสียงดังกังวานทั่วภพสวรรค์

            แม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์องค์นั้นแม้แต่คนรักของตัวเองกลับปกป้องไม่ได้ด้วยซ้ำ

            เรื่องที่แม้แต่ผู้ใดสังหารเจ้า ข้าก็ไม่สามารถรู้ได้เลย


            ข้าฝ่าฝืนกฏสูงสุดของภพสวรรค์

ดวงวิญญาณที่ถูกทำลายโดนอาวุธเทพจะแตกสลาย ไม่สามารถกลับเข้าสู่วัฏจักรได้อีกต่อไป ยกเว้นเพียงแต่ว่า จะมีเทพสวรรค์อีกองค์ยอมเสียสละอาวุธเทพของตัวเอง

ข้าโดนองค์เทพสูงสุดเรียกคืนปีกทั้งสองคู่ พลังเทพทั้งหมด พักตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์

ทำได้เพียงขนรูปมากมายของเจ้ากลับมาไว้ที่ตำหนักของข้าเองเท่านั้น

ข้าใช้เวลาที่ว่างเปล่าอีกสองร้อยปีคาดหวังว่าความคิดของข้าจะถูกต้อง เจ้าจะไม่ได้เกิดใหม่ที่ภพอื่น คาดหวังว่าเจ้าจะมาเกิดในตำหนักครรภ์

จนในที่สุด

คุลอาลมารายงานข้าว่าเขาพบดวงวิญญาณของนาเรมอยู่ในไข่ใบหนึ่งของคำหนักครรภ์

ผู้ใดที่สังหารนาเรมก็ยังจับไม่ได้ ยิ่งในตอนนี้ตัวข้าไม่มีพลังจะไปปกป้องใครได้ทั้งนั้นข้ากับคุลอาลตัดสินใจบุกเข้าไปขโมยกระจกส่องอดีตและบันทึกดวงวิญญาณตัดทางเชื่อมโยงทุกอย่างของนาเรมคนนี้กับคนในอดีตออกจากกัน

ข้าต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อม เพื่อให้เจ้าจะไม่ได้รับอันตรายอีก

ในยามที่ไปรับนาเรมจากตำหนักครรภ์ ข้าแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองมือข้าสั่นระริกลูบใบหน้าที่มีเค้าโครงไม่แตกต่าง ความโหยหามากมายเอ่อล้นออกมา

สองร้อยปีที่ผ่านมา ท่ามกลางภาพวาดของเจ้ามากมาย

ช่างเดียวดายเหลือเกิน

 

 

นาเรมที่เติบโตขึ้นเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติทุกอย่าง ซักถามข้าถึงเรื่องราวทุกอย่าง

ต่อให้เจ้าคุกเข่าอยู่ด้านหน้าข้าข้าก็มิอาจบอก

            ข้าสูญเสียไม่ได้อีกแล้ว    

 

            แต่เรื่องทุกอย่างกลับเลวร้ายลง ความพยายามที่จะปกป้องคนที่ข้ารักกลับทำให้โศกนาฏกรรมนี้วนเวียนมาอีกคราและอีกครา

            แท้จริงแล้วผู้ที่นำพาเรื่องทุกอย่างให้เข้ามาสู่เจ้าคือข้าเอง

            ความรักของเจ้าชีวิตของเจ้า ข้าไม่คู่ควรกับมันแม้แต่น้อย

 

            ไม่ว่าจะนาเรเอลหรือนาเรม 

            ข้าติดค้างเจ้ามากมายเหลือเกิน

           

……………………………………………………………

 

 

พัดสีดำในมือองค์ชายหกยกสูงขึ้นตรงหน้าข้า

ไม่ต้องห่วง ข้าไม่มีทางยอมให้ท่านพี่ตายก่อนคนที่ท่านรักหรอก

ไรเซลแย่งทวนสามแฉกของข้าไปหรือแท้จริงแล้วคือของเขาก็ตามไปถือ

ไม่ว่าข้าจะยื้อแย่งยังไงเขาก็ไม่ปล่อยแม่แต่น้อย ด้วยสภาพเช่นนี้หากต้านรับพลังขององค์ชายหกอีกที ไม่ช้าต้องไปเยือนภพวิญญาณแน่นอน

แต่ก่อนที่องค์ชายหกจะปล่อยพลังเทพอันรุนแรงใส่ข้า เสียงกระพือปีกมากมายอีกกองกำลังหนึ่งก็ล้อมรอบเราปรากฎองค์ชายใหญ่ดึงพัดสีขาวออกมา สะบัดมือวูบเดียวพวกชุดคลุมดำมากมายถึงกับกระเด็นออกไปหมด

คุลอาลโผล่มาด้านหน้าของเราด้วยสภาพไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก กระบี่สีฟ้าอ่อนของเขาเทียบไปยังลำคอขององค์ชายหกสีหน้าของผู้ถูกกระบี่จ่อคอบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ เขาถามด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น

เป็นไปไม่ได้เหตุใดเจ้าคุลอาล พี่ใหญ่ พี่รอง กองทัพมากมายจึงมาที่นี่ได้ 

หากเจ้าหมายถึงทัพปีศาจที่ไปปิดล้อมตำหนักหมื่นห้องนั้นเปล่าประโยชน์ องค์ชายใหญ่ตอบพลางเดินเข้าใกล้ สายตาเหลือบมองคุลอาล

คุลอาลกระแอมก่อนพูดขึ้นด้วยสีหน้าฝาดเลือด กองทัพปีศาจที่เจ้าซื้อตัวมาถูกเรียกกลับไปหมดแล้ว

แม้แต่ไรเซลก็ยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย

องค์ชายหกใช้พัดในมือปัดกระบี่คุลอาลออกวูบ ถอยร่างกายไปอย่างรวดเร็วแต่ยังเร็วไม่พอ องค์ชายใหญ่ องค์ชายรอง รวมทั้งหัวหน้ากองทัพต่างล้อมเขาไว้หมดแล้ว

ดูอย่างไรก็ไม่มีหนทางเหลือรอดแล้วจริงๆ

องค์ชายใหญ่ประกาศเสียงดัง โทษของเจ้าคือการสังหารองค์เทพสูงสุด ลักพาเทพสวรรค์ที่ไม่เกี่ยวข้องมาเป็นตัวประกัน

องค์ชายหกยกยิ้มอย่างถือดี แบบนี้ข้าก็ช่วยพี่ใหญ่ขึ้นเป็นองค์เทพสูงสุดแบบทางลัดพอดี

เจ้าอย่าบังอาจ…”

เหล่ากองทัพทหารที่ล้อมรอบเริ่มตะโกนด่าองค์ชายหก คุลอาลเดินมาช่วยข้าพยุงไรเซลที่หน้าตาดีขึ้นแล้วหลังจากกลืนลูกกลอนฟื้นฟูจากคุลอาลลงไป

องค์ชายหกกวาดตาไปรอบๆ มองเหล่าผู้คนชุดดำที่เหลือเพียงซากศพเกลื่อนกลาด

มันจบแล้วนาล์ฟเฟองค์ชายใหญ่โบกมือวูบ กองทัพทหารวิ่งเข้าไปหาองค์ชายหกเตรียมจับกุม

ทันใดนั้นเสียงหัวเราะราวกับเยาะเย้ยในโชคชะตาตัวเองก็ดังก้องไปทั่วสนามรบ

ไม่หรอกพี่ใหญ่มันยังไม่จบ รวมถึงท่านด้วยพี่สี่...กับท่านก็ยังไม่จบเช่นกันสิ้นคำองค์ชายหกก็ยื่นมือออกมาด้านหน้า ควันสีดำประหลาดมากมายพวยพุ่งออกมา ป้องกันไม่ให้เหล่าทหารเข้าใกล้

ไรเซลมีสีหน้าเคร่งเครียด เขากุมมือข้าไว้แน่นจนเจ็บ

จนสุดท้ายท่านก็ไม่ได้อยู่กับคนรักเช่นเดิม…” ผู้ร้ายเพียงหนึ่งเดียวหันหน้ามา ส่งรอยยิ้มที่ดูประหลาดลึกลับให้ข้า มือของเขาถือขวดแก้วใบเล็ก ข้างในบรรจุด้วยของเหลวสีแดง

ควันประหลาดจะครอบคลุมตัวเขาเกือบทั้งหมด องค์ชายหกถือขวดแก้วนั้นยื่นเข้าไปในควันที่กำลังหมุนวนบิดเบี้ยว ริมฝีปากของเขาขยับครั้งสุดท้ายก่อนจะจมหายไปในควันสีดำ

ขอให้เจ้าโชคดี

ข้ารู้สึกถึงมือตัวเองที่หลุดออกจากไออุ่น สีหน้าของไรเซลดูตื่นตระหนก

ควันสีดำที่กลืนข้าเข้าไปจนมิด

 




 

 

พวกเจ้าส่งนาเรมไปที่ไหน

เสียงราบเรียบจากแม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ดังไปทั่วของโถงแห่งตำหนักหมื่นปี

องค์เทพสูงสุดกลับสู่ภพวิญญาณแล้ว องค์ชายใหญ่ขึ้นเป็นองค์เทพสูงสุดแทนตอนนี้องค์เทพไรเซลจึงกลับมาดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์อีกครั้ง ได้ปีกสองคู่และพลังเทพทั้งหมดกลับคืน

เพียงแต่ท่านนาเรมกลับไม่อยู่เสียแล้ว

นักโทษมากมายที่ถูกไตร่สวนแล้วว่ามีความเกี่ยวข้องกับองค์ชายหก คุกเขาตัวสั่นจนแทบจะติดพื้นอยู่เบื้องหน้า พวกเขาต่างสะดุ้งกันเป็นพักๆ เมื่อองค์เทพไรเซลขยับตัว

โลเรียเสียงเรียกออกจากปากขององค์เทพไรเซลทำให้อีกฝ่ายถึงกับร้องไห้ด้วยความหวาดกลัวข้าขยับก้าวเดินไปข้างหน้าเมื่อองค์เทพไรเซลพยักหน้าให้อย่างรู้งาน

เทพสวรรค์โลเรียเห็นแก่ท่านพ่อของท่าน พวกท่านส่งท่านนาเรมไปที่ภพไหน

อดีตพระสนมส่ายหัวด้วยความหวาดกลัว ขะข้าไม่รู้ พวกท่านสังหารข้าไม่ได้นะ ท่านพ่อของข้าเป็นถึงเป็นถึง…”

ท่านพ่อของท่านก็คุกเข่าอยู่ข้างๆท่าน

องค์เทพไรเซลกวาดตาที่เย็นสนิทจ้องมอง หมุนทวนสามแฉกของเขาเล่นราวกับไม่ได้กำลังถามเรื่องสำคัญ ใครเป็นผู้สังหารนาเรมตอนครั้งยังเป็นมนุษย์

เหล่าผู้ร่วมขบวนการร้ายมากมายต่างสะดุ้งเพราะพวกเขาเพิ่งรู้ นอกจากพวกเขาองค์เทพสูงสุดองค์ปัจจุบันหรือองค์อื่นๆ ในห้องต่างรับทราบกันหมดแล้ว

เทพสวรรค์โลเรียผู้น่าสงสารสะอึกสะอื้น นางพยายามไม่สบตาขององค์เทพไรเซลเป็นอย่างมาก

ข้ามีเวลาไม่มาก ข้าให้โอกาสพวกเจ้าตอบเพียงครู่เดียวเท่านั้น

องค์เทพไรเซลเริ่มเดินวนเสียงรองเท้าที่ดังก้องเป็นจังหวะราวกับกำลังล้อเล้นกับจิตใจของผู้คนที่คุกเข่าอยู่ พวกเขาต่างหวาดกลัวจนขวัญกระเจิง แต่ขุนนางระดับสูงกับมีสีหน้าเต็มไปด้วยความหวังเล็กน้อย

หึพวกเขาทำเหมือนจำแม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ของพวกเขาไม่ได้

ควับ ตึง!

ศีรษะแห่งขุนนางคนหนึ่งหล่นกระทบลงพื้น เลือดพวยพุ่งออกมาแปดเปื้อนเทพสวรรค์องค์ข้างๆ อดีตพระสนมกรีดร้องเสียงสูงเมื่อเห็นว่าพ่อของตัวเองไปเยี่ยมภพวิญญาณเสียแล้ว

เทพสวรรค์ที่ขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมที่สุดในภพสวรรค์สะบัดปลายทวน ไล่คราบเลือดเล็กน้อยดวงตาสีทองที่สามารถแช่แข็งผู้คนได้วาวโรจน์ ใครเป็นผู้สังหารนาเรมตอนครั้งยังเป็นมนุษย์

ข้า! เป็นข้าเอง!!” เทพสวรรค์โลเรียร่ำร้องอย่างเสียสติ นางกอดร่างของพ่อตะโกนอย่างโกรธแค้น ก็ผู้ใดใช้ให้ท่านไปหลงรักมัน! เป็นข้าต่างหากที่เป็นพระสนม….”

ตึง

ศีรษะของนางร่วงลงพื้นก่อนจะพูดจบเสียอีกองค์เทพไรเซลหันตัวหลังเดินจากมา เอ่ยคำสั่งต่อนายทัพที่อยู่ใต้บังคับบัญชา

ไม่ไว้ชีวิตเหล่าทหารโค้งตัวรับทราบ

ข้าเดินตามหลังองค์เทพไรเซลออกมาด้านนอก เขาจ้องมองไปทางด้านทิศตะวันตก

คุลอาลไปยังตำหนักของนาล์ฟเฟรวมถึงเทพสวรรค์ทั้งตระกูล กวาดล้างมาให้หมดไม่ไว้ชีวิต

รับทราบ

ข้านึกได้เรื่องนึงจึงหยุดเท้าที่จะบินไปยังกองทัพทหารที่คุ้นเคย ท่านจะไปยังที่ใดองค์เทพไรเซล

ไปเอาน้ำเต้าข้ามภพ

แต่นั่นเป็นของ…” ข้าหุบปากทันทีเมื่อนึกว่าเจ้านายตนเองเป็นเทพสวรรค์เช่นไร

ข้าเอ่ยว่าม้าเป็นนก ม้าก็ต้องเป็นนกข้าเอ่ยว่าจะเอาน้ำเต้าข้ามภพ ก็ต้องเป็นของข้า

 ข้าเชื่อว่าเพียงท่านประกาศออกไปเทพหงษาก็วิ่งแจ้นเอามาให้ท่านถึงตำหนักแล้ว ในเมื่อตอนนี้ทั้งภพสวรรค์ต่างล่วงรู้กันหมดทั้งเก้าชั้น

แม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ผู้เกรียงไกรของพวกเขากลับมาแล้ว

ของเพียงมีชื่อขององค์เทพไรเซลยังอยู่ในตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ ภพอื่นๆ ก็ไม่กล้ารุกรานเฉียดเขตแดนเข้ามาแม้แต่เพียงปลายก้อย

สองร้อยปีที่เทพสวรรค์ต่างหลงลืม เหล่าผู้ร้ายต่างอยู่อย่างสงบสุข เทพสวรรค์มากมายที่เหริมเกริม

. ตอนนี้ทหารในกองทัพมากมายต่างกู่ร้อง เหล่าผู้ร้ายต่างหวาดหวั่น ทั่วทุกภพต่างรับรู้ การกลับมาของแม่ทัพใหญ่ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ภพสวรรค์เคยมีมาผู้ที่ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีแดงฉาน

 

น่าเสียดายแต่เพียงตำหนักที่กว้างขวางของเทพสวรรค์ระดับเจ็ดผู้ยิ่งใหญ่องค์นี้

ต้องกลับมาเงียบเหงาอีกครา

 

 

◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆

 

-        จบพาร์ทแรกแล้วนะคะ ใครสงสัยปมตรงไหนถามได้เลยค่ะ หรือมีอะไรอยากพูดคุยก็คุยกันเลยค่ะ55 ข้างล่างแช้ปนี้เดี๋ยวเราจะตอบทุกคนเลยน้า <3 (แต่ปริศนาบางอันยังไม่เผยหมดนะ!)

-        เรื่องนี้อีกไม่กี่ตอนก็จบบริบูรณ์แล้วค่ะ นอกจากนั้นคงเป็นตอนพิเศษ รวดเร็วจนน่าใจหายจริงๆ (แต่ย้อนไปดูวันที่ อ้าวผ่านมานานขนาดนี้แล้วเหรอ)

-        แล้วก็เรากำลังจะเปิดเรื่องใหม่นะคะ555 เขินจัง <3 ยังไงก็ฝากเข้าไปอ่านบทนำเล่นกันก่อนได้น้า

เป็นเรื่องเกี่ยวกับการย้อนเวลา (พล็อตเรื่องสุดฮิต) Y เหมือนเดิมค่ะ


ปล. นี่เป็นโนเวลยาวเรื่องแรกของเราเลยค่ะ ขอบคุณทุกคนมากที่อ่านกันมาถึงจุดๆ นี้ มีอะไรก็ติชมกันได้นะคะ เราก็พยายามฝึกต่อไป *โค้ง*




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #421 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 12:35
    อ่านจบแลเวถามได้บ่ ??
    #421
    0
  2. #404 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 18:40
    จริงๆแล้วเป็นคนแบดๆ ที่เห็นอยู่กับนาเรมก็คือต้องเกิดเป็นนาเรมเท่านั้นถึงจะได้โมเม้นนี้
    #404
    0
  3. #377 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 23:36
    อะหูว เป็นเทพที่น่าเกรงขามระดับต้นๆ แต่ตอนอ้อนนาเรมทีนี่กลายเป็นแมวเลย
    #377
    0
  4. #320 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 11:34
    อย่างเท่ ชอบไรเซลตอนนี้มากกกกก
    #320
    0
  5. #260 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 07:59
    ไรเซลลลลล ไรเซลๆๆๆๆ เจ้ามันยิ่งกว่าปีศาจด้วยซ้ำ
    ช่างเป็นความโชคดีและแสนพิเศษของนาเรมที่เป็นเพียงคนเดียวที่ได้เห็นในมุมมองที่คนอื่นไม่มีทางได้รับ

    โหดจริงๆคนอะไร

    แต่พระสนมตายง่ายไปนะ ที่ตริงคนอย่างนางควรจะทรมานให้มากกว่านี้ เอาให้สมกับความเจ็บปวดที่ต้องสูญเสียของไรเซล สูญเสียทั้งคนรัก พลัง อำนาจ และความสุข นางไม่ควรตายง่ายๆอย่างนี้เลย
    #260
    0
  6. #168 Smeagol (@smeagol) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 20:04
    กรี๊ดดด อ่านรวดเดียว
    #168
    0
  7. #124 Undergrond (@blove237) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 18:33
    นาเรมอยู่ไหนกัน?! นี่เรียกว่าเทพจอมวายร้ายกลับมาแล้วซินะ หึๆ
    #124
    0
  8. #98 A.Iliad (@minerva_18) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 04:24
    นาเรมหายไปตอนไหนหายปพร้อมองค์ชายหกเหรอ 

    ชอบท่านไรเซลตอนนี้ ไม่พูดมาก ตัดฉับๆเลย จะได้จบๆ ปล่อยไว้เดี๋ยวรอดอีก





    #98
    0
  9. #95 MP-MD (@mdmp) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 23:32
    ชอบไรเซล ชอบนาเรม ชอบคุลอาล ชอบอ่ะ หนูอยากได้ค่าาา กรี๊ดดดด
    เอ่อ ไม่ใช่ไม่ใช่ เอาใหม่ แต่งดีมากเลยค่ะ
    ปล.มาต่อเร็วๆนะคะ จะติดตามค่ะ 
    จาก นักอ่านเงา
    #95
    0
  10. #87 the`tsubaki_xiii (@whitetia) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 02:07
    อ่านมานาน (ยอมรับว่าเป็นนักอ่านเงาค่า)
    เนื้อเรื่องตอนนี้เข้มข้นจริงๆ ทำให้รู้สึกว่าอยากอ่านต่อ
    นาเรมไปไหน รอติดตามค่ะ 
    #87
    1
    • #87-1 senkou.pd (@senkou) (จากตอนที่ 16)
      1 กรกฎาคม 2558 / 23:52
      ขอบคุณที่มาพูดคุยกันนะคะ<3
      และขอบคุณที่ติดตามบทบรรเลง(ที่ดูเหมือนจะดราม่ามาก)ของสองคนนี้เช่นกันค่ะ&#128515;
      #87-1
  11. #86 ลี ฮายอน (@mejik) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 00:58
    ม่ายยยยยยยยยยยยยย เอานาเรมคืนมาน้า
    แล้วองค์ชายหกหายไปไหน จัดการมัน!!
    ปล.แต่ชอบไรเซลตอนนี้มากเลย
    #86
    1
    • #86-1 senkou.pd (@senkou) (จากตอนที่ 16)
      1 กรกฎาคม 2558 / 23:49
      ไรเซลฝากขอบคุณสำหรับเรทติ้งค่ะ (?)
      นานๆทีพ่อพระเอกของเราจะมาคนชอบบ้าง(นอกจากนาเรมน่ะนะ<3)
      ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ!
      #86-1