เมื่อคีตาแห่งเทพสวรรค์เริ่มบรรเลง◆BL,YAOI (END)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 36,536 Views

  • 424 Comments

  • 2,884 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    146

    Overall
    36,536

ตอนที่ 21 : บทที่ 19 เมื่อคีตาแห่งเทพสวรรค์สิ้นสุดลง [จบ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    21 ต.ค. 58




ความเดิมตอนที่แล้ว

ท่านว่าคนผู้หนึ่งสามารถตกหลุมรักถึงสองครั้งสองคราได้หรือไม่?”

 ไรเซลตอบข้าอย่างมั่นใจเช่นเคย ได้...มากกว่าสองครั้งสองคราก็เคยเช่นกัน

 

ฉับพลันแสงสีทองรอบข้างก็สว่างวาบที่สุดจนแสบตา...จากนั้นก็ค่อยๆดับลง

แล้วอดีตผู้นำปีศาจที่ข้าเป็นคนผนึกก็ปรากฎตัวออกมา...







 

 



บทที่ 19

 

เมื่อคีตาแห่งเทพสวรรค์สิ้นสุดลง


 

 

            แสงสีทองสว่างจนเหล่าทหารเทพบริเวณใกล้เคียงต้องปิดตา แต่ทว่าเพียงไม่นานแสงสีทองนั้นก็ถูกขับไล่โดยควันไอสีดำพลังมืดเอ่อล้นออกมาจากรอยปริแยกของบ่อน้ำ เสียงแตกร้าวดังต่อเนื่อง

            ปีศาจที่มีผมสีดำยาวจรดพื้น ใบหน้าดูสีม่วงถูกแต้มด้วยรอยดำเป็นลวดลายที่ข้างศีรษะประดับด้วยเขาคู่สีดำ ปีศาจผู้นี้ก้าวออกมาจากกลุ่มไอควันสีดำ พลังมืดเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

            ดวงตาปีศาจกวาดตามองรอบๆ ริมฝีปากได้รูปยกยิ้มขึ้นช้าๆ

            หึ ผู้คนมากมายถึงเพียงนี้ ต้องการแสดงความยินดีกับการคืนชีพของข้าหรือ?

            ไรเซลค่อยๆปล่อยมือจากข้าราวกับเสียดาย แม่ทัพใหญ่ก้าวไปยืนเผชิญหน้ากับปีศาจที่คืนชีพขึ้นมามือที่ถือทวนสามแฉกยังคงมั่นคง ปีกสีขาวบริสุทธิ์สี่คู่แสดงถึงอำนาจ ดวงหน้าหล่อเหลาไม่มีแววเกรงกลัวหรือขาดเขลาแม้แต่น้อย

            เจ้าคืออดีตผู้นำปีศาจรุ่นที่แล้วลูเฟอร์?

            ปีศาจเพียงหนึ่งเดียวเหลือบตามามองไรเซล เขาตอบคำถามอย่างเบื่อหน่าย

            เจ้าเป็นใคร…” พอกล่าวไปได้ครึ่งหนึ่ง สายตาของข้ากับปีศาจผู้นั้นเผอิญผสานกันพอดี แววตาสีดำสนิทที่ดูชั่วร้ายนั้นทอประกายตกใจเพียงชั่วครู่ จากนั้นเปลี่ยนไปเป็นจิตสังหารแทน คาดไม่ถึงว่าจะได้พบพานสหายเก่าที่นี่ด้วย

            อดีตผู้นำปีศาจยิ้มเล็กน้อย สองเท้าเดินเข้ามาใกล้ข้าเรื่อยๆ  ฉับพลันเบื้องหน้าของข้าถูกบดบังไรเซลก้าวมายืนขวางไว้ตรงกลาง

            สำหรับภพมนุษย์นั้นข้าสามารถจดจำเรื่องราวได้ทั้งหมด เพราะวิญญาณของข้าไม่ได้กลับเข้าวัฎจักรดวงวิญญาณกลับได้รับพลังเทพอย่างคาดไม่ถึง ถูกตำหนักครรภ์ดึงมาเกิดยังภพสวรรค์

            สำหรับความทรงจำช่วงที่เป็นนาเรเอลนั้น นอกเหนือจากเรื่องราวที่ไรเซลเล่าให้ฟังแล้ว ข้ากลับนึกเรื่องใดไม่ออกอีก ดูท่าคงเป็นเพราะวิญญาณของนาเรเอลถูกส่งกลับเข้าวัฎจักรเป็นแน่

            ไม่จำเป็นต้องเสวนากับคนที่ควรตายไปแล้วเทพสวรรค์สีทองกล่าวอย่างบึ้งตึงไรเซลท่าทางราวกับมีความแค้นกับปีศาจตรงหน้ามาอย่างลึกล้ำจริงๆ

            จำได้แล้วหนูน้อยที่ข้าเคยละเว้นเติบโตมาได้อาจหาญนักกล่าวจบพลังมืดก็ทวีความรุนแรง อาวุธคู่กายจอมปีศาจปรากฎออกมา ดูกันเถิดว่าครานี้ต้องมีนาเรเอลบินมาช่วยเจ้าอีกหรือไม่

            คล้ายราดน้ำมันลงในกองเพลิง

            ไรเซลสีหน้าไร้อารมณ์มากกว่าเดิม ดวงตาสีทองนั่นเย็บเฉียบไอสังหารแห่งการฆ่าฟันรุนแรงยิ่ง เพียงแต่ทวนมังกรสามแฉกในมือไม่ได้สงบนิ่งดั่งผู้ถือครอง มันร้องคำรามเปล่งแสงสีทองสว่างราวกับขู่เข็ญ ใบด้านคมถูกฟาดฟันไปยังด้านหน้า

            ยามเมื่อศาสตราวุธทรงพลังสองชนิดปะทะกันราวกับเสียงอัสนีฟาด ทั้งคู่มองตากันเพียงชั่วครู่การต่อสู้ก็ดำเนินต่อ เสียงปะทะดังรวดเร็วเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด

            เหล่าทหารเทพกู่ร้องเมื่อเห็นว่าแม่ทัพใหญ่ของเขาเป็นผู้ได้เปรียบ ทวนมังกรสามแฉกบดขยี้อีกฝ่ายจนแทบไม่เหลือทางรอด ไรเซลลงมือแต่ละครั้งหนักหน่วงรุนแรงกระบวนท่าก็แปลกพิสดาร ล้ำลึกเกินเข้าใจ

            เป็นไปไม่ได้!?อดีตผู้นำปีศาจลูเฟอร์สบถ อาวุธประจำกายหลุดกระเด็นออกจากมือ

            โง่เขลายิ่ง นาเรเอลทำได้เพียงผนึกเจ้าก็ทะนงตนแล้วหรือ?ไรเซลออกกระบวนท่าจู่โจมต่อ ประมือกันไปได้อีกซักพักปีศาจเพียงหนึ่งเดียวก็เสียหลักล้มลง

            เท้าของแม่ทัพใหญ่เหยียบลงไปบนหน้าอก “…เจ้าออมมือ ในเมื่อจงใจแพ้ข้าก็ไม่ปราณี

            ปีศาจหนุ่มยิ้มบางๆอย่างปลงตก ดวงตามองไรเซลก่อนจะปิดลงช้า ปากเอื้อนเอ่ยถ้อยคำ

            กาลเวลาผ่านมานานเช่นนี้ผู้คนที่ข้ารักล้วนได้จากไปแล้ว ข้ายังจะอยู่ไปเพื่อสิ่งใดเล่า? ถึงคราที่ต้องตามพวกเขาไปเสียที ตำแหน่งของเจ้าน่าจะเข้าใจความรู้สึกของข้าไม่ต่างกัน…”  

ชื่อเสียงเรียงนามของเจ้าเล่า ผู้ที่จะรับหัวของข้า?

            แม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ไรเซล

            ไรเซลตอบอย่างไม่ยินดียินร้าย ท่าทางของเขาศึกนี้คล้ายเป็นการฝึกซ้อมอย่างไม่กินแรงเท่านั้น

 

            ศีรษะของอดีตผู้นำปีศาจถูกเก็บใส่หีบอย่างเรียบร้อย

            ในที่สุดเรื่องบุญคุณความแค้นทั้งหมดก็จบลงเสียที

 

 


            ผ่านจากเรื่องวุ่นวายทั้งหมดมาได้ก็ประมาณอาทิตย์หนึ่งแล้ว สถานการณ์บนภพสวรรค์ที่เกิดโกลาหลครั้งใหญ่ก็กลับมาเรียบร้อย โดยฝีมือขององค์เทพสูงสุดองค์ใหม่นั่นคือองค์ชายใหญ่ ส่วนด้านองค์ชายรองกุมอำนาจฝ่ายซ้ายของฝ่ายราชสำนัก องค์ชายลำดับที่สี่กุมอำนาจทางการทหารทั้งหมด

            คำกล่าวที่ไรเซลมักกล่าวอยู่บ่อยครั้ง เช่นว่าเขาชี้นกเป็นกวาง นกก็ต้องเป็นกวาง ดูท่าจะกลายเป็นความจริงขึ้นมาแล้ว อำนาจที่ล้นเหลือขนาดนี้ทำให้ตำหนักแต่เดิมรกร้างว่างเปลี่ยวกลับคึกคักขึ้นมาผิดหูผิดตา

            ส่วนตำแหน่งของข้าหรือ?

            เทพสวรรค์ผู้หนึ่งต่อให้ใหญ่คับฟ้าแค่ไหนก็มีเทพสวรรค์ผู้ติดตามได้เพียงองค์เดียวเท่านั้น แต่เนื่องจากไรเซลเป็นผู้ที่ตัดศีรษะอดีตผู้นำปีศาจได้ องค์เทพสูงสุดคนใหม่จึงมีราชโองการพิเศษให้เทพสวรรค์นาเรม เลื่อนเป็นเทพสวรรค์ระดับสี่เป็นเทพสวรรค์ติดตามของไรเซลไป

            แทนที่เทพสวรรค์สีทองผู้นี่จะดีใจ กลับทำหน้าบึ้งตึงตอบกับผู้นำราชโองการมายังตำหนัก

          ผู้ใดบอกว่าข้าอยากได้เทพสวรรค์ติดตามกัน? เจ้าไปบอกพี่ใหญ่ข้าจะเอาราชโองการแต่งงาน!”

            เหลวไหลยิ่ง! คนผู้นี้ไม่ได้มีนิสัยเสียอย่างได้คืบจะเอาศอกแต่อย่างใด เพียงแต่มีนิสัยเสียกว่ามาก คือต้องได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยากได้

            แต่เห็นเขาอดกลั้นมาเป็นเจ็ดร้อยปี ทรมาณตัวเองซ้ำๆอยู่วิญญาณของข้า ทำให้แม้อยากจะต่อว่าเขาเพียงใดแต่ริมฝีปากของข้ากลับไม่สามารถพูดสิ่งใดได้เลย

            เอางานทั้งหมดนี้ไปส่งที่ห้องคุลอาล”  

            ข้ายืนกอดอกมองไรเซลที่โยนงานอยู่หน้าประตู ข้าจะฟ้องคุลอาล

            พอเห็นข้า เขาก็วางมือจากบรรดาของวิเศษ(ของเล่น)แล้วรีบลุกขึ้นมา ดวงตาสีทองนั้นยังไม่ลืมหันไปส่งสายตาขับไสไล่ส่งให้เทพรับใช้

            เจ้าเอะอะก็ฟ้องคุลอาลแล้วหรือ เขาซื้อตัวเจ้าไปด้วยสิ่งใดกัน? ไรเซลเดินประชิดตัวเข้ามา ดวงตามีแววอันตรายวาบผ่าน ตั้งแต่เกิดเรื่องครานั้น ข้าทำงานไม่หยุดไม่หย่อนตอนนี้ทุกอย่างลงตัวแล้ว ได้เวลาที่ข้าจะพักเสียที”   

            ท่านทำงานจริงจังด้วยหรือ คุลอาลสมควรได้พักมากกว่าท่านอีก

            จากความดีความชอบศึกในครานี้ องค์เทพสูงสุดก็ประทานพลังทั้งหมดคืนให้ไรเซล รวมถึงปีกทั้งสองคู่ของเขา ทางด้านพลังของข้าไรเซลไม่ได้เรียกพลังของเขากลับคืน นอกจากนี้องค์เทพสูงสุดยังส่งแกนจิตวิญญาณของเทพสวรรค์มาให้ข้าด้วย ทำให้ต่อจากนี้พลังเทพที่เติบโตขึ้นเป็นพลังจริงๆของข้า

            จะว่าไปแล้วอีกเรื่องหนึ่งที่ข้าเพิ่งทราบเกี่ยวกับปมด้อยในวัยเด็กของข้า สมัยเด็กนั้นที่ข้าไร้พลังจนเก็บไปเศร้าเสียใจตั้งนาน เป็นผลมาจากอัญมณีที่ท่านอิล เทพสวรรค์ผู้เป็นสหายของไรเซลฝังให้

            นึกแล้วสมัยก่อนที่เขามาทำเป็นปลอบใจข้าแล้วแค้นใจนักผู้ก่อเหตุจริงๆก็คือตัวเขาไม่ใช่หรือ?

            สมัยเด็กนาเรเอลก็พร่ำสั่งสอนข้า ตอนนี้ยังมีเจ้าคอยติเตียนอีกถึงจะบ่นแบบนั้น แต่บนดวงหน้าหล่อเหลากลับกลายเป็นรอยยิ้มบางๆอย่างมีความสุข

            หากท่านเบื่อเสียงข้าคราใดข้าจะหยุดบ่น

            ข้าจะไปเบื่อได้อย่างไร? เพียงแต่เปลี่ยนเป็นเสียงอย่างอื่นบ้าง…” ไรเซลคว้าข้อมือข้าแล้วลากออกห่างจากห้องทำงาน

            เดี๋ยวก่อนนี่ท่านจะพาข้าไปไหนกัน

            ทำงานของเจ้า

            งานของข้า? ข้าถามไรเซลเพิ่มเติมอีกแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบ สุดท้ายก็ล้มเลิกไปเอง

            ตั้งแต่กลับมายังตำหนักไรเซลก็กลับมาเป็นเทพสวรรค์องค์เดิมเสียที เหล่าทหารเล่าว่าหลังจากที่ข้าถูกองค์ชายหกส่งไปยังภพมนตราแล้ว มีผู้เคราะห์ร้ายต้องตกตายใต้คมดาบของแม่ทัพใหญ่เป็นร้อย

            ข้าไม่คุ้นชินและไม่ค่อยชอบไรเซลที่เป็นแบบนั้นมากนัก ความเย็นชาและเหี้ยมโหดของเขาเป็นที่โจษจันกันทั่วภพสวรรค์ นับนิ้วดูแล้วผู้ที่ได้พบเจอรอยยิ้มอ่อนโยนเห็นจะมีเพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น

            จู่ๆไรเซลก็หยุดลง ข้าหันหน้าไปมองที่หมายด้วยความงุนงงเล็กน้อย

            นี่มันห้องนอนไม่ใช่หรือ…”

            ยังพูดไม่ทันจบตัวข้าก็ถูกดึงเข้ามาในห้องแล้ว ร่างกายถูกไรเซลดันเข้ากับกำแพง มือเรียวของอีกฝ่ายจับคางข้าเงยขึ้น

            “ข้าจะชดเชยเวลาเจ็ดร้อยปีทั้งหมดของข้าคืน

            เดี๋ยวอื้อ…”

            ริมฝีปากอุ่นร้อนประกบลงมา ปลายลิ้นที่คล่องแคล่วหยอกไล้อย่างชำนาญ เพิ่มความร้อนในห้องให้โหมกระพือ ล่องลอยตามจุมพิตที่ลึกล้ำทำได้เพียงยอมรับจูบที่แสนเอาแต่ใจของอีกฝ่ายเอาไว้อย่างไร้ทางหนี ไรเซลฉกฉวยอย่างโหยหา มือสอดเข้าไปใต้ท้ายทอยของข้า ลิ้นที่รุกรานขยับเล็กน้อยหามุมพัวพันที่ชำนาญ ข้าจับแขนของอีกฝ่ายไว้สูญสิ้นซึ่งเรี่ยวแรงซักพักลิ้นร้อนจึงค่อยถูกถอนออกไป

            ข้าหอบหายใจอย่างหนัก ไรเซลอืม…”

            เอ่ยยังไม่ทันจบเขาก็จูบข้าอีกแล้ว ราวกับความปรารถนาที่รุนแรงในตัวอีกฝ่ายกำลังมอดไหม้ รสจูบที่ยิ่งจูบยิ่งดื่มด่ำ เราจูบกันอยู่เนิ่นนานจนสุดท้ายเหมือนเทพสวรรค์สีทองผู้นี้จะพอใจจึงได้ปล่อยริมฝีปากเล็กที่บวมเล็กน้อยให้เป็นอิสระ

            “…เทพสวรรค์อย่างท่านข้าหายใจถี่ ซุกใบหน้าที่แดงก่ำลงในอ้อมกอดของอีกฝ่าย

            “อย่างข้าทำไมหรือ? ไรเซลยกตัวข้าขึ้น ก่อนปล่อยลงบนเตียงอันกว้างใหญ่ เรือนร่างสูงใหญ่ของอีกฝ่ายตามขึ้นมาคร่อมทับ ดวงตาสีทองจ้องมองด้วยไฟแห่งความปราถนา ข้าเบือนหน้าหนีด้วยไม่อาจจ้องมองตรงๆได้

            นาเรม…” เสียงทุ้มที่เว้าวอนถึงอะไรบางอย่าง ห้ามเจ้าหายไปอีก แต่ถึงจะหายไปอีกกี่ครั้งข้าก็จะนำเจ้ากลับมาอยู่ข้างๆข้านิ่งๆบ้าง ข้าคิดว่าหัวใจตัวเองเริ่มอายุสั้นขึ้นทุกที

            เรื่องทั้งหมดข้าไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อยใบหน้าข้าถูกเขาลูบอย่างแผ่วเบา รับรู้ถึงความรู้สึกทั้งหมดที่ส่งมา อีกฝ่ายให้ความสำคัญกับข้าเพียงไร

            แม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ที่เกรียงไกรผู้นั้น สุดท้ายแล้วเขาก็ต้องการความรักเช่นกัน

            ต่อไปนี้ข้าจะไม่อดทนต่อสิ่งใดแล้ว…” ไรเซลไม่ปกปิดความต้องการแม้แต่น้อย ลิ้นร้อนและเขี้ยวขาวคมมุ่งจู่โจมไปยังต้นคอขาวเนียน ฝ่ามืออุ่นลูบไล้ไปทั่วสอดเข้าไปใต้อาภรณ์ ปลายนิ้วสัมผัสอย่างแผ่วเบา แต่จุดที่โดนลากผ่านนั้นกับร้อนราวลุกไหม้

            ข้ารู้สึกจักจี้เล็กน้อยที่คอ ลิ้นกับฟันที่ย้ำลงบนต้นคอ ขบเม้มสร้างรอยแดงอย่างตั้งใจนั้นกระตุ้นให้รู้สึกสะท้านครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงครางอดไม่ได้ที่จะเล็ดลอดออกมา

            “…ไรเซลเดี๋ยวอื้อช้า…” ข้าเหมือนดวงตาพร่าเลือนไปแล้ว ร่างกายตอบสนองต่อการจู่โจมที่รุงแรงโหยหายดุจอัสนีคำราม “…ข้ามีสิ่งใดจะกล่าว…”

            ไรเซลหยุดชะงักการจู่โจม มือเรียวหยุดการปลดเปลื้องอาภรณ์ของข้าที่กระจัดกระจายไปหมด

            เจ้าว่ามา

            ข้าเหลือบมองเล็กน้อย เอื้อมมือไปโน้มคอเขาเข้ามาใกล้ๆ กระซิบตอบถึงสิ่งที่อีกฝ่ายพร่ำบอกข้าเรื่อยมาถึงเจ็ดร้อยปีดวงตาสีทองของไรเซลถึงกับทอประกาย เขาคำรามเล็กน้อยในลำคอ

            จนกว่าจะถึงพรุ่งนี้เช้า เจ้าห้ามลุกจากเตียงนี้

            เหตุใดอ้ะ…” เรียวขาเบื้องล่างถูกจับให้แยกออก ด้วยความอับอายข้าหลับตาแน่นพยายามฝังใบหน้าตนเองลงยังหมอนนุ่มให้ได้มากที่สุด ศีรษะของไรเซลเลื่อนลงเบื้องล่าง ใบหน้าของข้าร้อนผ่าว ส่วนสำคัญอยู่ในโพรงปากของอีกฝ่าย ภายใต้อารมณ์สุขสมที่พุ่งสูง นอกจากครางเสียงเย้ายวน สิ่งอื่นรอบข้างต่างลืมเลือนสิ้น

            ไรเซลแสดงความเป็นเจ้าของ ราวกับชดเชยความหิวโหยที่ต้องฝืนทนในเจ็ดร้อยปีที่ผ่านมา ครานี้ดูท่าเทพสวรรค์สีทององค์นี้คงตั้งใจไม่ให้ข้าลุกจากเตียงยันเช้าจริงๆ

            นาเรมรัก...”

            “ข้ารักเจ้า…”

            “อืม…” เสียงครางตอบรับออกมาดังอย่างแผ่วเบา

            ในวันที่ยาวนานจนถึงค่ำคืนหรือยามเช้าเช่นวันนี้ นอกจากตอบรับความเร่าร้อนอันใหญ่โตของแม่ทัพสวรรค์แล้ว แม้กระทั่งทุกอย่างที่เขากล่าวข้ากลับได้ยินเลือนรางยิ่ง

 

 


            ข้าค้นพบแล้วว่าเรี่ยวแรงของไรเซลนั้นไม่มีวันแห้งเหือดอย่างแท้จริง รอจนข้าได้แต่พิงเขาอย่างเหนื่อยอ่อนจึงได้หลับนอนกัน ตื่นเช้าในวันถัดมาก็ค้นพบว่าเสียงกลับแหบพร่ายิ่ง

            คุลอาลไม่พลาดที่จะเหน็บแนมเจ้านายตนเอง ถึงงานที่โยนไปให้เขาทำ

            ทางด้านไรเซลนั้นอารมณ์ดียิ่ง เขานำภาพแม่ทัพใหญ่สวรรค์นาเรเอลที่แอบซ่อนข้าไว้ในห้องสมุดคราแรกออกมาแขวน นอกจากนี้เขายังถือวิสาสะนำภาพตนเองมาแขวนไว้ข้างๆข้าด้วย

            อาจารย์จากตำหนักครรภ์ ท่านอิล องค์ชายใหญ่ องค์ชายรอง ต่างก็ทยอยมาเยี่ยมเยียนเรา รวมถึงเทพลิขิตและตัวแทนจากภพวิญญาณที่มาทวงของสำคัญคืนไรเซลกับพี่น้องของเขาต่างสนทนากันถึงเรื่ององค์ชายหกทำให้ข้าได้ทราบสาเหตุที่แท้จริงไปด้วย

            แท้จริงแล้วผู้ที่เป็นไส้ศึกชักนำผู้นำปีศาจลูเฟอร์ขึ้นมาบุกโจมตีภพสววรค์ อันเป็นเหตุทำให้อดีตแม่ทัพใหญ่สวรรค์อย่างนาราเอลต้องดับสูญไปนั้นคือพระมารดาขององค์ชายหก พระนางทรงเคียดแค้นองค์เทพสูงสุดยิ่งจึงได้กระทำการอุกอาจ

            ไรเซลในตอนนั้นที่ขึ้นดำรงตำแหน่งแล้ว ทำการสืบสวนความย้อนหลัง ส่งพระสนมหรือพระมารดาขององค์ชายหกเข้าคุกเย็นของภพสวรรค์ทันที ด้วยเหตุนี้องค์ชายหกนาล์ฟเฟถึงได้มีความแค้นรุนแรงนัก

            นาเรมเจ้าคิดเรื่องอันใดอยู่?ไรเซลเอ่ยถามหลังจากไปส่งเสด็จองค์เทพสูงสุดกับองค์ชายรองหน้าตำหนัก อีกฝ่ายกางแขนกอดเอวข้าไว้หลวมๆ

            ข้ากำลังวางแผนหนีไปจากท่าน

            เช่นนั้น ข้าจะจับเจ้ามัดกุญแจใส่กรงแน่นหนายิ่งกว่าคุกเย็นเสียอีก

            “นี่ท่าน…” ข้าอดที่จะตีเขาไปทีมิได้

            เจ้าเป็นของขวัญเพียงอย่างเดียวในโชคชะตาอันโหดร้ายของข้านะ ทิ้งข้าไปอีก แล้วข้าจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร? ข้าทนความสูญเสียไม่ได้อีกแล้ว…” น้ำเสียงเว้าวอนเปลี่ยนกลายเป็นเสียงเจ้าเล่ห์อย่างร้ายกาจ ยิ่งผ่านการเสพสุขมาแล้วด้วย…”

            ข้าหยิกลงไปบนมือที่กำลังลูบไล้บั้นท้าย พลางเอ่ยเสียงอย่างหมั่นไส้ ข้าจะไปนอนกับคุลอาล

            “ปีศาจที่ร้ายกาจนั่นนัดแนะสิ่งใดกับเจ้ามาไรเซลหรี่ดวงตาเขาลงอย่างระแวง

            ข้าหยอกต่างหาก ข้าไม่ไปนอนกับท่านได้หรือ?

            “ไม่ได้ เจ้าคงไม่อยากให้มีผู้เคราะห์ร้ายหรอก…”

            “ท่านมันแม่ทัพใหญ่เอาแต่ใจ ท่านไประบายความอัดอั้นกับทหารได้อย่างไรข้าอดติเตียนเขามิได้ ไรเซลกัดแก้มข้าเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว นิ้วเรียวของเขาเขี่ยริมฝีปากที่ช้ำจากการจูบมา

            คืนนี้ข้าจะทำอย่างเบามือยิ่ง

            “นั่นเป็นเรื่องดีแล้วเอ้ะ ไรเซลท่านพูดว่าคืนนี้เหรอ

            “ใช่ ข้ารักเจ้ามากมายขนาดนี้ ให้ข้ากอดเถอะ”        

            “แต่คืนนี้ข้ามีนัดกับคุลอาลแล้ว…” ข้าอดแกล้งเขาไม่ได้จริงๆ

            คุลอาล!”

            ไรเซลคำราม เขารีบเดินตัวปลิวไปยังห้องทำงานของคุลอาล ช่างเป็นแม่ทัพใหญ่ที่ขยันโยนงานเอกสารให้ผู้อื่นเสียจริง

            แต่นี่เท่ากับว่านาเรเอลสมความปราถนาของเขาแล้ว

            ไรเซลเติบโตขึ้นมา มิได้เป็นเพียงแค่หุ่นฟางสังหารดั่งที่เขาตั้งใจไว้จริงๆ

            ข้าอดอมยิ้มเล็กน้อยไม่ได้ หูฟังเสียงที่กำลังถกเถียงกันของเจ้านายกับลูกน้อง ดูท่าตำหนักไรเซลที่เจ้าของมัน อยู่อย่างเงียบเหงามาเนินนาน ถึงฤดูกาลที่มันจะได้บรรเลงเพลงแห่งความสุขเสียที

 

 

 

 

บันทึกวันที่xx เดือนxx ปีxxxx

          ขอบคุณที่เทพลิขิตส่งให้ข้ามาเกิด แล้วส่งคนที่ข้ารักมาด้วยเช่นกัน

 

◆◆◆◆ END  ◆◆◆◆





 

LET’S TALK

          ชื่อเรื่องนี้มาจากวังวนนั่นเองค่ะ อารมณ์ประมาณว่าถึงไรเซลจะหลบเลี่ยงเรื่องที่เคยทำในอดีตอย่างไร แต่มันก็ยังคงเริ่มบรรเลงซ้ำใหม่อีกครั้ง

          แรกเริ่มเดิมทีไรเซลเป็นคนที่เราจะตั้งใจให้เขาอ่อนโยนและแข็งกร้าวในทีค่ะ (เทพที่ยาซาชี่นี่ดีจริงๆ) แต่ไม่รู้ไปๆมาๆทำไมถึงกลายเป็นโหดมากไปได้ /ปาดเหงื่อ ไรเซลเป็นคนที่ถูกอุปสรรคมากมายเคี่ยวกรำมากคนหนึ่งเลยค่ะ นิสัยจากวันที่นาเรเอลตายเขาก็เปลี่ยนเป็นตัวตนจริงๆของเขาเช่นเดิม (ความอบอุ่นนี่คงต้องไปเกิดเป็นนาเรมอย่างเดียว)

          กับคุลอาลที่ร่วมเป็นร่วมตายมาหลายครั้ง และช่วยเขาตามหาดวงวิญญาณที่กระจัดกระจายของนาเรเอลกลับสู่วัฎจักร เจ้าตัวถึงเปิดใจให้

          ส่วนทางด้านนาเรม (ไม่พูดถึงได้ไหม55) นาเรมจะอธิบายยากจริงๆค่ะ55 ตัวเอกของเรื่องเรามักจะเขียนจากอินเนอร์ล้วนๆ ต้องเป็นตัวละครอื่นถึงเขียนนิสัยได้ U-U

          ผลงานbabyเรื่องนี้จบลงแล้ว แต่เดี๋ยวคงมีตอนพิเศษมาเรื่อยๆค่ะ  กว่าจะมารีไรท์คงจะเก็บประสบการณ์ไปอีกซักพัก อาจจะดูกระท่อนกระแท่นนิดหน่อย(เช่นอดนอนเขียน) ก็ขอบคุณทุกคนมากนะคะ!

          สุดท้ายนี้ถ้าไม่มีคนอ่าน หรือคนมาคอยคอมเม้นท์ให้กำลังใจ เราคงอัพช้ากว่านี้มาก(อ่าว55) ยังไงก็ขอบคุณรีดเดอร์นะคะ! ซียูวจ้า

 

PS. ฝากเรื่องใหม่ของเราที่อัพบทนำรอเรื่องนี้จบไว้นานมากๆ ด้วยนะคะ /โค้ง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #422 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 14:10
    ขยายพี่คุลโหน่ยยยยย หยักอ่าน
    #422
    0
  2. #408 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 20:15
    ในที่สุดน้องแลพไรเซลก็ได้อยู่ด้วยกันนนนนนน
    #408
    0
  3. #393 MønZ (@maizii_np) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 00:35
    ไม่มีของคุลอานหรอคะ อยาดอ่านคุนอานเงง
    #393
    0
  4. #392 TAT47 (@TAT47) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 00:17
    ชอบบ สนุกมากๆค่ะ

    พอสนุกมันก็สนุก แต่พอถึงตอนเครียดก็ขมวดคิ้วอ่านเลย 55555

    นิยายสนุกมาก ขอบคุณค่ะ
    #392
    0
  5. #382 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 01:15
    เขียนได้ดีเลยนะคะ การใช้ภาษา เรียบเรียง เราแทบไม่สะดุดเลย เนื้อเรื่องก็ซับซ้อนดีเราเดาไม่ได้ (เราโง่) จะติดตามผลงานเรื่องอื่นๆ ด้วยค่ะ // อยากกลับไปอ่านอนธการจิ้งจอกอีกแล้วสิเนี่ย เห้อ
    #382
    0
  6. #323 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 14:12
    สนุกมากกกกกกก
    #323
    0
  7. #297 hazelham (@hazelham) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 21:10
    ขอบคุณค่ะ
    #297
    0
  8. #279 DsnoopyD (@linmin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:36
    อ่านรัวๆ2วัน ฮือ มันดูเป็นความรักที่มีหลายอย่างอะ กว่าจะฝ่าฟันมาถึงวันนี้ได้
    #279
    0
  9. #265 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 16:26
    เอาตามความจริงนะ ตอนแรกๆของตอนนี้ฟากลัวว่าไรเซลจะตาย แต่เพราะพี่บอกเอาไว้ว่าจบสวยแน่นอนฟาเลยเชื่อและพยายามไม่คิดไปในทางที่แย่ๆ แล้วมันก็เป็นอย่างที่พี่บอกจริงๆ

    ขอบคุณนะคะที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา แม้ว่าจะไม่ชอบแนวดราม่ามากก็ตาม ตอนแรกที่พี่พูดถึงเรื่องนี้ในเรื่องจิ้งจอก พี่บอกว่าเรื่องดราม่า ฟาเลยไม่กล้ามาอ่าน แต่สุดท้ายก็ได้มาอ่านจนได้ และยอมรับเลยว่ามันดราม่าจริงๆ แต่นอกเหนือจากความดราม่าแล้วมันยังมีปมต่างๆให้ต้องคิดไปต่างๆนานาเพื่อที่จะแก้ปมนั้น มันสนุกมากๆเลยล่ะ แล้วก็จะยิ่งดีใจเวลาที่ได้รู้ว่าสิ่งที่คิดไว้นั้นถูกต้อง อาจจะมีผิดย้างเล็กน้อย แต่ส่วนมากฟาก็ทายถูกนะเออ
    หลังจากนี้ก็เหลือตอนพิเศษแค่อีกตอนเดียว จะบอกให้พี่มาลงต่อมันก็ไม่ได้ เพราะดูเหมือนว่าช่วงนี้พี่จะไม่ว่างเลย ขนาดเรื่องจินยังอัพอาทิตย์ละไม่กี่ครั้งเอง

    แต่ก็ชอบจริงๆนะคะ ผลงานของพี่เนี่ย ฟาติดนิยายแนวย้อนยุคนี่เพราะพี่เลยรู้ไหมคะ
    ฟาเป็นคนที่ค่อนข้างเลือกอ่าน ถ้าการเขียนออกมาไม่สวยฟาจะไม่ค่อยอ่าน แต่ผลงานจองพี่การเขียนสวยมากเลยล่ะ

    หลังจากนี้ก็ขอให้พี่สู้ๆนะคะ ฟาติดตามผลงานของพี่อยู่นะค้าาา ^^
    #265
    1
    • #265-1 senkou.pd (@senkou) (จากตอนที่ 21)
      13 เมษายน 2559 / 00:25
      อ่านแล้วซึ้งใจมากเลยค่ะ (ซับน้ำตาปลื้มปิติ)
      นิยายเรื่องนี้เป็นผลงาน newbie ของเราเองค่ะ กะว่าเก็บเกี่ยวประสบการณ์แล้วจะมารีไรท์ ขอบคุณมากนะคะ <3
      #265-1
  10. #239 KERO (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 20:06
    จอบคุณค่าไรท์
    #239
    0
  11. #238 KERO (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 20:06
    จอบคุณค่าไรท์
    #238
    0
  12. #237 KERO (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 20:05
    จอบคุณค่าไรท์
    #237
    0
  13. #213 นักดาบสองตา (@maynotza) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 16:30
    ขอบคุณค่ะ น่ารักมากๆ
    #213
    0
  14. #207 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 13:10
    เย่ happy ending หวังว่าจะมีเสปเยอะๆ เพื่อชดเชยความขมขื่น 555
    #207
    0
  15. #192 Flint (@v-v-vee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 23:17
    สนุกมากจ้า เราสมัครเป็น FC ด่วนนน 
    #192
    0
  16. #160 คนริมคลอง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 09:29
    สนุกครับ ขอบคุณครับ
    #160
    0
  17. #159 kalio (@renessime) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 11:27
    สนุกมากค่า พอดีเราเพิ่งมาเจอเรื่องนี้เลยอ่านรวดเดียวเลย ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆมากให้อ่านนะคะ :D
    #159
    0
  18. #156 ทิกเกอร์แอล (@TiGGeR-L) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 23:44
    เราสงสารคุลอาลลลลลลล งานนี้เทพที่มีแต่ได้กับได้มีแต่ไรเซลเท่านั้น! ถึงคนอื่นได้รางวัลอะไรไป แต่ไรเซลคุ้มสุด อารมณ์เหมือนเจอของเซลล์ 90% เลยค่ะ เราหมั่นไส้มากกกกกก *เบะปาก* แต่ก็อดสงสารไม่ได้ 700 ปีแหนะ สำหรับเทพบางทีอาจจะไม่นาน แต่สำหรับไรเซลคงนานมากๆๆๆๆๆ เลย ตอนนี้เราอยากให้เป็น 7,000 ปีแทน :P จบแล้วใจหายเลยค่ะ ไว้จะรอตอนพิเศษนะคะ ถ้ามีมา แฮร่
    #156
    0
  19. #153 ALasTol (@mamee2543) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 18:54
    ขอบคุณค่ะ สนุกมากๆเลย ฟินสุดๆ อร๊าย เขินแทน ~◇~
    #153
    0
  20. #152 [:Wynn:] (@jemakub) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 12:52
    ขอบคุณที่แต่งนิยายเรื่องนี้ขึ้นมาใก้อ่านนะคะ จะเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีอีกอย่างหนึ่งของชีวิต
    #152
    0
  21. #151 Wind_late (@blove237) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 12:16
    สนุกมากกกก ชอบอ่ะ ขอบคุณไรต์ที่เขียนเรื่องสนุกๆอย่างนี้มาให้อ่านนะคะ
    #151
    0
  22. #150 นินรักจงอิ้ด (@nisara-k) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 08:34
    สนุกมากๆเลยค่ะ เสียดายที่จบลงแล้ว เขียนได้เก่งมาก ชอบนิยายแฟนตาซีอยู่แล้วก็รักเรื่องนี้ไปด้วยเลย
    #150
    0
  23. #149 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 07:58
    รออ่านเรื่องต่อไปนะไร
    #149
    0
  24. #148 KaiMook Vilasinee (@kmpearl) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 02:37
    ชอบมาก อยากอ่านต่อยาวๆ แบมือขอตอนพิเศษ >\\\<
    #148
    1
    • #148-1 senkou.pd (@senkou) (จากตอนที่ 21)
      1 ตุลาคม 2558 / 10:45
      เดี๋ยวพอว่างแล้วจะรึบมาลงให้นะคะ <3
      #148-1
  25. #147 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 00:08


    ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้อ่านนะค่ะ

    สนุกมากค่ะ และชอบตอนจบมาจริงๆ เนื้อเรื่องดำเนินมาได้อย่างน่าสนใจและน่าติดตาม เราไม่เคยเบื่อเลยสักตอน

    รู้สึกลุ้นไปกับตัวละครต่างๆ และรู้สึกร่วมกับตัวละครมาก ไม่ว่าจะ เศร้า สุข ขำ หรือดราม่า(ขำๆ) แต่งออกมาได้งดงามมากค่ะ

    แม้เราจะทำตัวเป็นนักอ่านเงา แต่เราก็ติดตามมาตั้งแต่3ตอนแรก จนมาถึงตอนจบ รู้สึกขอบคุณที่นักเขียนไม่ทิ้งกันและแต่งได้จนจบ

    ปล.ตัวละครที่เราชอบที่สุดคือคุลอาล แอบแปลกใจตัวเองเหมือนกันที่ไปชอบตัวรองไม่ใช่ตัวหลัก

    #147
    1
    • #147-1 senkou.pd (@senkou) (จากตอนที่ 21)
      1 ตุลาคม 2558 / 10:42
      ขอบคุณมากค่า <: เราดีใจที่ชอบนะคะ
      คุลอาลนี่แอบเขียนๆไว้นิดหน่อยแล้วค่ะ อิอิ
      #147-1