เมื่อคีตาแห่งเทพสวรรค์เริ่มบรรเลง◆BL,YAOI (END)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 36,557 Views

  • 424 Comments

  • 2,884 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    167

    Overall
    36,557

ตอนที่ 22 : บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    23 ต.ค. 58







บทส่งท้าย

 

 

           


            ไม่

            “องค์เทพไรเซลข้าเพียงแต่ลงไปเยี่ยมเฟิ่งอิงในฐานนะเพื่อน

            “เจ้ากับมันไปเป็นเพื่อนกันตอนไหน

            คุลอาลสายหัวอย่างเบื่อหน่าย การดูคู่รักทะเลาะแง่งอนกันเกือบทุกวันไม่ใช่เรื่องสนุกแต่อย่างใด สำหรับท่านนาเรมแล้วคุลอาลคิดว่ามันน่ารัก สำหรับองค์เทพไรเซลกลับน่าหมั่นไส้สิ้นดี

            ผ่านมาเกือบร้อยปีแล้วตั้งแต่ท่านนาเรมมาอยู่ที่นี่ คุลอาลคิดว่านี่เป็นเรื่องดี องค์เทพไรเซลผู้ที่เขาเคยคิดว่าอีกฝ่ายเย็นชาและไร้ความรู้สึกหรือไม่ในอดีต มายามนี้ตำหนักไรเซลราวกับมีฤดูใบไม้ผลิทุกวัน

            เทพสวรรค์องครักษ์หนุ่มเก็บของ... เขาคิดว่าถึงเวลาที่ควรจะหลีกหนีไปให้ไกลแล้ว

            ท่าน! ไรเซลเหตุท่านจึงพูดไม่รู้เรื่อง

            ไรเซลถ้าท่านไม่ยอม...อ้ะอื้ออ...อย่าจับ...!”

            “อื้มม...ไรเซลเดี๋ยว...อึก ตรงนั้นท่าน! ไรเซล!”

            “ยะ...อย่า...อ้ะ...อ๊า

            นั่นอย่างไร...

            เขายังไม่ทันเดินเลยห้องมาแท้ๆ คุลอาลได้แต่ภาวนาให้ผู้ถูกกระทำในใจ ก่อนเคลียร์เอกสารที่จะล่าช้าไปอีกเพราะองค์เทพไรเซลออกนอกลู่นอกทาง เป็นวันที่อารมณ์ขุ่นมัวจริงๆ

 

-1-

 

            ข้ากำลังก่อสงครามประสาทกับไรเซล

            เมื่อคืนก่อนตอนออกไปทำงานจับสัตว์หน้าตาประหลาดตัวหนึ่งได้ ทำเอานึกถึงเฟิ่งอิงที่พิภพมนตรา ข้าเคยคิดว่าจะนำสัตว์แปลกๆไปแนะนำเขา อีกทั้งยังอยากโผล่ไปทักทายอาจารย์ด้วย พอบินกลับตำหนักมาจึงบอกกล่าวไรเซลว่าข้าจะไปภพมนตราซักพักหนึ่ง

            ข้าไม่คาดคิดว่าไรเซลจะหึงได้หน้ามืดตามัวขนาดนี้!

            เทพสวรรค์ผู้หล่อเหลา หน้าที่การงานดี มีตำหนักใหญ่โตผู้นี้ยังต้องหึงอะไรกับข้าอีก...? ผู้อื่นที่เข้าหาข้านับแล้วมีสิ่งใดสู้เขาได้บ้าง ไม่นับว่าอีกฝ่ายขยันทำการบ้านบนเตียงบ่อยเกินความจำเป็นอีก ข้ายังกลัวว่าเขาอยู่กับข้าซักร้อยๆปีคงจะเบื่อด้วยซ้ำ

            เฮ้อ...เมื่อวานนี้ข้ากำลังคุยกับเขาอย่างจริงจังแท้ๆ

            นาเรมเทพสวรรค์ที่เพิ่งนินทาในใจมากอดอกทำหน้าบึ้งตึงอยู่ตรงหน้า

            .......ข้ามองหน้าเขาไม่ตอบคำ

            เจ้าไปได้ แต่ข้าไปด้วย

            ข้าชะงักกึก ไรเซลไปด้วยก็ไม่มีสิ่งใดเสียหาย ยกเว้นแต่ว่าคุลอาลจะบ่นเขาเรื่องงานไปอีกสองวัน เห็นดังนั้นข้าจึงรีบตกลงทันที ถ้าต้องแอบหนีไปแล้วโดนจับได้อีกสู้ให้เขาไปด้วยเลยดีกว่า

            ได้รอยยิ้มดีใจระบายออกมา

            แล้วข้าก็ถูก...จูบ...

            ปากแดงที่บวมเล็กน้อยถูกบดขยี้ลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับคนจูบไม่รู้สึกเบื่อ เราแลกเปลี่ยนพัวพันลิ้นกันอยู่เนิ่นนาน แต่สุดท้ายข้าก็ถูกผู้เก่งกาจมากกว่าตักตวงฉกฉวยอยู่ดี

            ข้าไม่รู้ตนเองทำสีหน้าอย่างไร ไรเซลถึงได้คำรามเบาๆในลำคอ คล้ายขัดใจอย่างยิ่ง

            ข้าจะอดทนได้อย่างไร...? เขาคล้ายกำลังพยายามอดกลั้นอะไรบางอย่าง

            “งั้นข้าจะไปที่อื่น...

 กล่าวจบวงแขนแข็งแกร่งก็รัดเอวข้าไว้แน่นหนา ริมฝีปากอีกฝ่ายจุมพิตเบาๆที่ต้นคอ ไล้เลียใบหูนิ่ม...ไล่ลงมายังกระดูกไห้ปลาร้า...หัวไหล่มน ขบเม้มต้นคอขาวจนผู้อยู่ในอ้อมกอดต้องหลับตา ข่มความรู้สึกหวิวๆที่กำลังเกิดขึ้น

ไรเซล!”

ข้าเรียกเขาเสียงดัง เมื่อมือข้างนึงอีกฝ่ายสอดเข้ามาใต้ร่มอาภรณ์ ลูบไล้บริเวณสะโพก นิ้วเรียวลากผ่านหน้าท้องเนียนอย่างยั่วเย้า ทำเอาคนที่ไม่ว่าจะโดนสัมผัสกี่คั้งกี่คราก็ร้อนผ่าวขึ้นมาต้องเม้มปากแน่น

ให้ตายสิ ทำหน้าแบบนี้มันเร้าอารมณ์จริงๆ เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบข้างหู

เทพสวรรค์สีทองผู้นี้เป็นคนมาเร้าร่างกายข้าก่อนแท้ๆ กลับชอบกล่าวหาว่าข้าเป็นคนที่ทำให้ความอดทนของเขาขาด ถ้ารู้ว่าร่างกายข้ามันอ่อนไหว เช่นนั้นอีกฝ่ายก็ไม่ควรทำรุ่มร่ามสิถึงจะถูกต้อง

ข้ามองเขาอย่างขุ่นเคือง ไรเซลทำเพียงยิ้มชบขันแล้ว...จูบ

เพียงเท่านี้ร่างกายก็ไม่สามารถพยุงตนเองได้อีก ข้าทิ้งน้ำหนักลง ใบหน้าที่แดงก่ำเจือไปด้วยอารมณ์ที่เริ่มก่อตัวหันหนีไปที่อื่น เสียงหายใจคล้ายปลุกปั่นอารมณ์ผู้ปลุกเร้ายิ่ง

ตอนนี้ให้ข้าเถอะ แล้วไปที่นู่นข้าจะตามใจ

อืออ...แน่นะ....อ๊า...

...รับคำส่งๆแล้วไรเซลก็ลากข้าไปกดลงบนเตียงนอนหนานุ่ม

เอาเป็นว่าหลังจากนี้ข้าสามารถลุกขึ้นได้อีกทีก็ยามเช้าแล้ว เทพสวรรค์นั้นมีร่างกายที่แข็งแกร่งก็จริง ทว่าหากมีร่างกายอย่างแม่ทัพใหญ่ที่ไม่ใช่แค่สามสี่รอบอย่างน้อยเป็นคู่นอน จะอย่างไรก็ยากจะลุกขึ้นได้อยู่ดี...

 

-2-

 

            องค์เทพไรเซลกำลังหงุดหงิดเป็นอย่างยิ่ง ดวงตาสีทองมองคนรักคนตนเองกำลังยิ้มอย่างขัดเขินให้กับชายหนุ่มชาวมนุษย์ ดูท่าใบหน้าของเขาคงย่ำแย่มากถึงขนาดที่คุลอาลยังต้องขมวดคิ้วหันมามอง นาเรมนัดหมายไว้กับสหายสองคนในภพมนตรา นอกจากนี้คนรักของเขายังชวนคุลอาลมาด้วยอีกต่างหาก

            ต้องการอยู่แค่สองคน...

ความคิดราวกับเด็กหวงของผู้หนึ่ง ทำให้ไรเซลเริ่มรู้สึกว่าตนเองย่ำแย่แล้ว แม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะมีวันที่โดนปั่นหัวมากมายเช่นนี้มาก่อน

ท่านนาเรมไม่มีวันไหนข้าไม่คิดถึงท่าน

ใบหน้าของเทพสวรรค์สีทองบึ้งตึงขึ้นไปอีก เจ้าเฟิ่งอิงที่ว่าขยับเข้าใกล้นาเรมมากยิ่งขึ้น

ข้าหลงนึกว่าจะไม่ได้พบท่านอีกแล้ว...

เขาตัดสินใจเดินหนี ก่อนจะเกิดเรื่องวุ่นวาย ร่างสูงใหญ่เดินออกนอกห้องไปอย่างหงุดหงิด ภายในใจเริ่มมีตะกอนแห่งความชั่วร้ายคอยกระซิบ ทำเอาต้องท่องกับตัวเองไว้หลายๆหนว่านาเรมจะโกรธเขา

ห้ามฆ่า ถ้าฆ่านาเรมจะโกรธ... นอกจากนี้คุลอาลยังบ่นอีก พนันได้เลยว่าแม้กระทั่งองค์เทพสูงสุดก็คงเรียกเขาไปดุด่า แต่ทว่าพอนึกถึงดวงตาที่จับจ้องคนรักของเขาอย่างหลงใหลแล้ว โทสะในใจก็เหมือนโหมกระพือขึ้นมาอีกรอบ

ไว้แอบลงมาฆ่าคราหลังก็ได้...

คิดเช่นนี้จึงทำให้ไรเซลรู้สึกดีขึ้น เสียดายที่ตอนนาเรมออกมาดู เขาทำเพียงแค่ยิ้มบางๆให้อีกฝ่ายไม่ต้องกังวล ลูบเส้นผมสีน้ำตาลนั่นอยากรักใคร่ ไม่ได้ทักท้วงอย่างจริงจัง

ข้าไม่ได้โกรธ อย่างไรพวกเขาก็เคยช่วยเหลือเจ้า

นาเรมมองข้าด้วยอัญมณีคู่งาม ดวงตาคู่นั้นสะท้อนว่าอีกฝ่ายใส่ใจความรู้สึกเขาแค่ไหน มองมือเรียวที่ดึงแขนเสื้อเขาไว้แล้วเกิดความรู้สึกอยากจะจับขึ้นมาจูบ... คนรักที่เขาเฝ้าโหยหามานานกว่าที่คนผู้หนึ่งจะสามารถอดทนได้ เวลาเจ็ดร้อยปีที่ทำได้มากสุดแค่ไขว่ขว้าเงาในความฝัน

ไม่เอาแล้วเขามองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ นาเรมมีนิสัยเม้มปากเมื่อคิดมาก เห็นท่านเป็นแบบนี้ ข้าไม่พบพวกเขาแล้วก็ได้

ข้าไม่สังหารคนที่เข้าใกล้เจ้าพร่ำเพรื่อหรอก...ไรเซลยิ้ม แต่ภายในใจเขารู้ดีว่ากำลังโกหก

ท่านไม่ได้ทำหน้าอยากสังหารใคร ท่านทำหน้าเหมือน... เหมือนโดนทิ้ง

แม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์เลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เป็นเรื่องจริงที่เขาแอบคิดน้อยใจอีกฝ่าย แต่ไม่คาดคิดว่าใบหน้าตนเองจะแสดงออกไปเช่นนั้น...ดวงตาคู่สวยที่มองมาอย่างกังวลใจ ทำเอาโทสะที่ครุกกรุ่นหลอมละลายอย่างอ่อนไหวในทันที

เขาเชยคางอีกฝ่ายขึ้น มอบของรางวัลที่ทำให้องค์ชายสี่ต้องตกอยู่ภายใต้ห้วงแห่งความรัก

จุมพิตที่ไม่ได้ทำอย่างอื่นนอกจากปล่อยให้ริมฝีปากสัมผัสกัน ชวนให้รู้สึกวาบหวาม

ข้าไม่เป็นไร

 ไรเซลคลี่ยิ้มอ่อนโยน ทว่าเมื่อฟังประโยชน์ถัดมาที่คนรักกล่าวทำเอาเขาอยากจะข้ามกลับไปภพสวรรค์ กดอีกฝ่ายลงบนเตียงให้รู้แล้วรู้รอด

นาเรมส่ายหัว ข้าคุยพอแล้ว ยามนี้ข้าอยากอยู่กับท่าน…”

นี่จะโทษเขาที่หลงใหลอีกฝ่ายจนโงหัวไม่ขึ้นตามที่คุลอาลชอบต่อว่าได้อย่างไร...?

เห็นอยู่ชัดๆว่าเขาเป็นฝ่ายโดนขุดหลุมให้ตกลงไป

ถึงแม้ว่าหลังจากนั้นจะปีนขึ้นมา จัดการเอาคืนกับคนขุดหลุมอย่างเต็มอิ่มคุ้มค่าก็ตาม...

 

-3-

 

            คุลอาลเดินตามหลังเจ้านายที่เลือกซื้อของแปลกในภพมนตราอย่างกระตือรื้อร้น ถึงแม้กว่าครึ่งจะเป็นการซื้อภาพวาดไปเอาใจ ภรรยาที่นอนลุกไม่ขึ้นอยู่บนเตียงในตำหนักแพทย์หลวงก็ตาม

            เดิมทีท่านนาเรมอยากออกมาเดินเที่ยวเป็นอย่างมาก เพียงแต่ว่าหลังจากที่ท่านไรเซลเดินออกไปจากห้อง ไม่รู้ทั้งคู่ไปงอนง้อกันอย่างไร ถึงได้ไปเปิดห้องเดิมในตำหนักมอบความรักจนท่านนาเรมลุกไม่ขึ้นเช่นนั้น คนอยู่บนเตียงมองค้อนอย่างขุ่นเคืองแล้วเอ่ยปากไล่ไปซื้อภาพวาด

          คุลอาลเจ้าตามไรเซลไปด้วย ห้ามเขาซื้อชุดอาภรณ์อะไรแปลกๆมาให้ข้าอีก

            อ้อ... นี่คงเป็นเพราะอาภรณ์วาบหวิวโปร่งใสยามกลางคืนที่องค์เทพไรเซลไม่รู้ไปสรรหามาจากไหนคราก่อน กว่าคนใส่จะรู้ตัวก็กลายเป็นอาหารตาให้ผู้ร่วมเตียงอีกคนไปหลายคืนแล้ว

            คุลอาลครุ่นคิดไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งสายตาไปสะดุดกับอะไรบางอย่าง

            ...ใช่ บางอย่างที่ทำให้หัวใจสั่นไหวขึ้นมา

            คุลอาลใบหน้าที่หล่อเหลาอย่างร้ายกาจจ้องมองมา สายตาอีกฝ่ายเต็มไปด้วยการตัดพ้อ

            คุลอาลองค์เทพไรเซลก็เรียกชื่อเขาเช่นกัน

            ข้าขอเวลาซักครู่

            ลูเธอร์ เอส ราล์ฟา หรือ ลูธ ก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งสเน่ห์ส่องประกายสีเงิน ผู้นำปีศาจองค์ปัจจุบันที่หล่อจนชวนให้ลุ่มหลงนั้นคือเผ่าพันธุ์....อินคิวบ์

            ปีศาจแห่งตัณหาราคะที่กลืนกลินความสุขสมเป็นอาหาร รูปร่างหน้าตาลักษณะภายนอกที่โดดเด่นเช่นนี้มีไว้เอ่ยคำหวานหู ล่อลวงให้ผู้ที่อ่อนไหวไปติดกับดัก...

            เหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่

            “เจ้าถอดมันลูธไม่ได้ตอบคำถาม อีกทั้งยังกล่าวขัดขึ้นมาอย่างขุ่นเคืองระคนน้อยใจ

            ...เขาหลบตาด้วยไม่สามารถสู้ดวงตาสีเงินประกายที่จ้องมองมาได้

            ลูธข้าทำงานอยู่

            “สำหรับเจ้าแม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ก็เป็นที่หนึ่งอยู่ทุกครั้งอีกฝ่ายพูดประชดประชัน แต่ดวงตากลับสะท้อนความเจ็บปวดราวร้าว ส่วนข้าต้องรอจนเจ้าเดือดร้อน ต้องการอะไรบางอย่างจึงมาข้าหาได้

            คุลอาลหลับตา...เขาผ่อนลมหายใจพยายามทำให้ตนเองใจเย็น

            ทำร้ายใจอีกฝ่ายมากแค่แค่ไหน...เขารู้

            มีคนรอเติมเต็มให้ท่านมากมายบนเตียง ท่านผู้นำปีศาจถ้ามาหาข้าด้วยเหตุผลแค่นี้ท่านกลับไปเถิด

            “เจ้า!!!”

            ลูธกัดฟัน สายตายังคอยทิ่มแทงให้รู้สึกละอายอยู่ร่ำไป อีกฝ่ายปาของสิ่งหนึ่งใส่เขา จ้องมององค์เทพไรเซลอย่างขุ่นเคืองก่อนจะเดินจากไป...ทิ้งท้ายด้วยคำพูดที่ล้วงเอาความรู้สึกส่วนลึกกระจายออกมา

            บางที...ข้าก็อยากจะรู้ว่าข้างในนั้นเจ้ามีหัวใจจริงๆหรือเปล่า…”

            เขารู้สึกจุก...แต่ควรแล้วที่อีกฝ่ายจะกล่าวอะไรเช่นนี้

            มือก้มเก็บสิ่งที่อีกฝ่ายปาไว้ขึ้นมา โดยไม่รู้ตัวเขาเผลอปล่อยให้หยาดน้ำตาไหลรินอย่างน่าละอาย

            ...คุลอาลองค์เทพไรเซลถอนหายใจ คราวหลังเจ้าก็เลิกเอาข้าไปอ้าง ดูเสียว่าปีศาจนั่นเกลียดชังข้าแค่ไหน ครานี้ข้าไม่ใช่เป็นคนริเริ่มสงครามนะ

            ผู้เป็นเจ้านายทำสีหน้าเอือมระอา แต่สายตายังสะท้อนความเป็นห่วงจางๆ

            เจ้าเลิกหลอกตนเองเสียเถิด เลิกเอาเหตุผลไร้สาระทั้งหมดขึ้นมาอ้าง หาความชอบธรรมให้ตนเองหลีกหนีความจริง... เจ้าทำทั้งหมดเพื่อให้ตนเองเจ็บปวดเช่นนี้หรือ? ท้ายที่สุดแล้วทั้งเจ้าและปีศาจนั่นต่างก็เจ็บปวด เจ้าคิดว่ายอมทำร้ายตนเอง...คาดคิดไหมว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกกว่าเจ้าเช่นไรบ้าง

            “คุลอาลเจ้ามีหัวใจ... และไม่ว่าเทพสวรรค์ ปีศาจหรือมนุษย์ เราต่างไม่สามารถบังคับหัวใจได้ ปัดเรื่องกังวลไร้สาระของเจ้าทิ้งไป ทำตามหัวใจของเจ้าบ้าง

            ไปเถิด...ข้าจะบอกนาเรมว่าเจ้าลาหยุดซักสัปดาห์

            องค์เทพไรเซลผู้ยิ่งใหญ่... คนผู้นี้ยังคงเป็นคนที่เขาชื่นชมอย่างยิ่ง จะมีผู้ใดบ้างจะกล้ารักจนเหตุผลไม่อาจฉุดรั้งเช่นนี้ องค์เทพไรเซลจะไม่ปล่อยให้ผู้ใดมาขัดขวางสิ่งที่เขาอยากทำ สายตาที่น่าชื่นชมนั้นไม่มีความหวาดหวั่นยามปัดอะไรก็ตามที่ไม่ชอบทิ้งไป เจ้านายของเขามีความแน่วแน่ในอุดมการณ์มากกว่าผู้ใด ผ่านอุปสรรคในความรักมามากกว่าผู้ใด

ถึงคราแรกเจ้านายของเขาจะหลงทางไปบ้าง แต่อีกฝ่ายค่อยๆค้นพบระหว่างทาง เทพสวรรค์ผู้นี้ผ่านความเจ็บปวดมามาก...มากพอที่จะมาสั่งสอนผู้อื่นไม่ให้ซ้ำรอย

 

...ข้าเอ่ยปากขอยืมของวิเศษข้ามภพกับองค์เทพไรเซล

 

-4-

 

            คุลอาลเล่า?

            ไรเซลนั่งลงบนเตียงจุมพิตเบาๆข้างหน้าผากคนรัก วางภาพวาดที่คิดว่าคนบนเตียงจะชื่นชอบ

            ลาหยุดซักพัก

            “ท่านไม่ได้รังแกเขาใช่ไหม? เห็นดวงตาที่หรี่ลงอย่างจับผิดแล้วหมั่นเขี้ยวอดดึงหน้าอีกฝ่ายเบาๆไม่ได้ ยิ่งจับก็ยิ่งมันมือจนถูกมือห้ามปรามตีจนแดง พร้อมสายตาดุๆ

            ข้าเคยรังแกเขาที่ไหน มีแต่เขาต่างหากที่รังแกตนเอง

            “ผู้ที่ชอบกลั่นแกล้งผู้อื่นที่สุดก็ท่านนั่นละ...นาเรมบ่นเบาๆ ไรเซลดึงคนที่นอนอยู่มาพิงอก ฝังหน้าลงบนซอกคอขาวของอีกฝ่าย สูดกลิ่นอายที่สงบนิ่งราวกับระรอกคลื่น

            พวกเขาต่างพักพิงกันและกัน ปล่อยให้บรรยากาศในห้องเงียบสงบ งานที่ภพสวรรค์นั้นมากมายจนเกินไป บางครั้งเวลาที่มีร่วมกันก็น้อยจนน่าใจหายในบางวัน

            นาเรม

            “หืม...

            “เจ้าเลื่อนเป็นเทพระดับห้าแล้ว ย่อมต้องได้รับทั้งตำหนัก ทั้งเทพรับใช้ นางกำนัลที่หน้าตาดี

            เทพสวรรค์ในอ้อมแขนเขาเคลื่อนไหวเล็กน้อย อีกฝ่ายหัวเราะเบาๆ รอยยิ้มที่ส่งมาราวกับจะปลอบใจนั้นคล้ายเชิญชวนให้ปิดปากด้วยสิ่งเดียวกันยิ่ง

            แล้วอย่างไรเล่า...?

            นาเรมไม่ยอมเป็นฝ่ายง้อเอาใจเขา แต่ในเมื่อโดนคนรักกลั่นแกล้งเช่นนี้เขาจะยังทำสิ่งใดได้...? เทพสวรรค์อย่างแม่ทัพใหญ่ก็ได้แต่ง้อเอาใจแทนน่าจะเรียกว่าเอาใจก็ไม่ได้ ในเมื่อเขาเอาตนเองเป็นที่ตั้ง ทำสิ่งที่เขาสบายใจมากที่สุด

            ข้าเอาตำหนักนั้นยกให้ผู้อื่นไปแล้ว ที่เทพสวรรค์ที่ได้รับมาก็ส่งไปที่อื่นแล้วเช่นกัน

            “ข้าว่าจะเก็บตำหนักนั้นไว้แอบหนีไปหลบท่านเสียหน่อยนาเรมเอ่ย ส่งสายตาล้อเลียน

            นั่นล่ะ...เหตุผลที่เขารีบกำจัดตำหนักนั้นทิ้งๆไป

            เจ้ากล้าหรือ?

            “ทำไมข้าจะไม่กล้าเล่าเทพสวรรค์ในอ้อมแขนขยับมานั่งบนตัก เอ่ยเสียงเข้มมองมาอย่างท้าทาย แขนเรียวยื่นมากอดรอบคอเขาไว้อย่างยั่วเย้า

            ...นี่นับว่าร้ายกาจยิ่ง

            ไรเซลมองอย่างอ่อนใจ กัดเบาๆที่จมูกรั้นเป็นการเอาคืน ถ้างั้นเปลี่ยนเป็น...ดวงตาสีทองมองนิ่ง สะท้อนความรู้สึก อยู่กับข้าเถิด เจ้าก็รู้ว่าข้ารักเจ้ามากแค่ไหน

            ครานี้คนที่นั่งบนตักกลับเริ่มเป็นฝ่ายเขินอายแทนแล้ว

            นาเรมเบือนหน้าที่ขึ้นสีหนี ขยับตัวจะลงจากตักเทพสวรรค์ที่ทองที่เริ่มมีสายตาอันตราย แต่ทว่าช้าไป... มือที่ซุกซนจู่โจมสะโพกกลมกลึงที่ไร้อาภรณ์ปกปิด บีบเค้นลูบไล้จนต้องส่งเสียงครางออกมา

            อืมม...

            ไฟปรารถนาเขาลุกติดอีกแล้ว ยิ่งมองใบหน้างามที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์นั่นทำให้ไรเซลคิดว่าเขาคงยากที่จะดับไฟ ดวงตาหวานฉ่ำกับเสียงครวญครางหวานหูเมื่อมือเขาไล้ผ่านทั่วทุกจุดบนร่างกายที่รู้จักเป็นอย่างดีราวกับเชื้อเพลิงที่คอยก่อเติม

            เมื่อกี้เพิ่งทำไปเอง...อ้ะ...ฮ้า...

            และแล้วบรรยากาศในห้องจากที่กลายเป็นวาบหวาม...ก็ร้อนแรง เสียงครวญครางกระเส่าอย่างสุขสมคล้ายจะร้องขอ...อ้อนวอนให้ผู้กระทำเห็นใจ แน่นอนว่าองค์เทพไรเซลตอบกลับความเห็นใจด้วยการ เคลื่อนไหวที่รุนแรงกว่าเดิม เขายั้งตนเองไม่อยู่ ต้องการให้คนข้างใต้ที่เร้าร้อนต้องครางเป็นชื่อเขา ลบเรื่องต่างๆจากคนรักให้เหลือเพียงกันและกัน

            มีทั้งกักขัง หน่วงเหนี่ยว สังหาร ความคิดดำมืดวนอยู่ในหัวเขาเต็มไปหมด

            ไรเซล...อ้า! ไรเซล...ไรเซล!”

            เมื่อพายุแห่งอารมณ์หมุนวนมาจนสุด จนอีกฝ่ายเติมเต็ม เขาชมชอบใบหน้าที่หอบน้อยๆแดงก่ำนั้นไร้ซึ่งสติ...ร้องเรียกชื่อเขายามถึงจุดปลดปล่อย ช่องทางคับแน่นร้อนดูดกลืนอยางละโมบ

            ก้มตอบแทนความน่ารักของอีกฝ่ายด้วยจูบร้อนแรง...ดูดดึงริมฝีปากบวมแดงไปด้วยเลือดฝาด

            ตอนเป็นเด็กเขาไม่ชอบความรัก ทั้งอึดอัด วุ่นวายใจคล้ายไม่เป็นตัวของตัวเอง เขาพยามยามมากมายที่จะหลบเลี่ยงความรู้สึกออกจากนาเรเอลผู้เป็นอาจารย์... แต่หัวใจผู้ใดก็ควบคุมมันไม่ได้ พอนาเรเอลจากไปเขาก็เคว้งคล้ายโดนทิ้งให้เผชิญหน้าเพียงลำพัง ทำทุกอย่างเพื่อให้นาเรเอลกลับมาอีกครั้ง ถึงแม้ว่าจะไม่รู้จักเขาก็ไม่เป็นไร

            พอรวบรวมดวงวิญญาณของนาเรเอลที่แตกสลายได้ นำกลับสู่วัฏจักรสสาร ดวงวิญญาณนั้นไปเกิดใหม่ที่ภพมนุษย์ คราแรกเขาเพียงขอได้พบหน้าอีกครั้งเท่านั้น...แต่แค่เพียงพบหน้าอีกฝ่ายเหมือนอะไรบางอย่างที่กัดกินหัวใจหลอมละลาย

            จนถึงทุกวันนี้ ไรเซลคิดว่าตนเองชอบความรักมาก ความอบอุ่นในหัวใจยามมองคนรักไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้ หากนาเรมไม่อยู่แล้วเขาไม่กล้าลองนึกคิดเลยว่าตนเองจะกลายเป็นอย่างไร

            ห้ามจากข้าไปไหนเด็ดขาด

            เขากระซิบเสียงเข้มงวด มือใหญ่สอดประสานนิ้วเข้าไปรวมกับมือของนาเรม ภาษากายเช่นนี้สามารถสื่อสารได้ดีกว่าคำพูดในบางครั้ง การจับมือมักทำให้เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายจะอยู่เคียงข้าง

            และไรเซลจะไม่มีวันปล่อยมือนี้หลุดไปไหน

 

            ...เขาไม่ใช่คนดีหรือใจเย็นอะไรมากนัก หวังว่าคงไม่มีใครบังอาจคิดมาท้าทายนะ?

 

 

◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆


 

#TALK with แพนด้ารองเท้า

          สวัสดีค่ะ สุขสันต์วันพบกันในบทพิเศษเช่นนี้ ... ครั้งแรกที่เราเขียนตอนนี้จบก็คิดได้ว่าบทส่งท้ายนี่มันผ้าหลุดกระจายบ่อยๆจริง คิดเข้าข้างตัวเองไม่เป็นไรชดเชยที่ผ่านมาหลายๆตอน

          แต่พอเราย้อนกลับไปอ่านดูเนื้อเรื่องก็ถึงได้ร้อง เอ๊ะ...นี่ผ้ามันทั้งหลุดทั้งเกือบหลุดอยู่ตั้งแต่ต้นๆเรื่องแล้วนี่นา? สรุปก็คือนิยายเรื่องนี้ไม่ควรเป็นวรรณเยาวชนอย่างแรงค่ะ5555

          ยิ่งของคุลอาลเรามั่นใจมากเลยค่ะว่าผ้ากระจายไม่มีชิ้นดีแน่ ตอนนี้เรื่องของคุลอาลกำลังอยู่ในช่วงที่คิดว่าจะเปิดเรื่องใหม่ไปเลยดีหรือว่าจะอัพต่อจากเรื่องนี้ดี จะลงเรทมากก็กั๊กเกร็งๆกลัวเด็กดีขับไสไล่ส่งออกจากบ้าน555 

          

          เจอกันเมื่อเราพบกันค่ะ ขอบคุณทุกท่าน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

56 ความคิดเห็น

  1. #423 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 14:26
    เปิดเรื่องใหม่เลย รออ่าน คัทเยอะก็ตัดลงบล็อค ลงธัญ ลงช่องทางอื่นเลย เรารออ่านอยู่นะ
    #423
    0
  2. #409 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 20:27
    คุลอาลจะมีมั้ยอะะะะะะ อยากอ่านทากๆๆๆ
    #409
    0
  3. #402 MønZ (@maizii_np) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 00:02
    รอเรื่องของคุลอาลอยู่น้า
    #402
    0
  4. #383 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 01:33
    ขอบคุณคนเขียนค่า กว่าจะมาถึงจุดนี้ก็สงสารองค์ชายกับนาเรมนะ ให้เขาได้ทดแทนช่วงเวลาที่ผ่านมาเถ๊อะ แฮปปี้เกือบหมด ยังเหลือคุลอาล อยากอ่านน
    #383
    0
  5. #361 angle-wing (@angle-wing) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 10:18
    สนุกมาก รู้สึกเลยว่ากว่าไรเซลจะลงเอยอย่างมีความสุขขนาดนี้มันยาวนานมากจริงๆ
    #361
    0
  6. #356 Nm'mi (@nametaji_miho) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 12:08
    ชอบเรื่องนี้ภาษาดีมาก เนื้อเรื่องยิ่งกว่าวางได้ปมซ้อนปมมาก แต่แกะทีเดียวรู้เรื่องหมดไม่ค้างคา แต่ค้างเรื่องของคุลอาลนี่แหละ เอาเรื่องใหม่ไปเลยค่ะ ลงที่อื่นก็ได้ค่ะถ้าเรทเยอะ อยากอ่านฉบับเต็มมากกว่าตัดย่อ เรานึกมาตลอดว่าไรเซลหลงรักนาเรมตอนภพมนุษย์ แต่นี้ไม่ใช่ถึงขั้นรักอาจารย์หนักมาก ภพที่ 3 ระยะเวลา 700 ปี ไรเซลผ่านบทพิสูจน์แล้วว่ายอมทุกอย่าเพื่อให้คนที่รักกลับมาเคียงข้างกัน ตามหลงตามหึงตามหวง เหนื่อยแทนนาเรมเลยเทพอะไรหื่นจัง
    #356
    0
  7. #351 peach_salad_days (@peach-salad-days) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 12:40
    สนุกมากๆ เนื้อเรื่องดีงาม พลอตลุ่มลึก ทำให้คนอ่านอ่านตามไม่อยากหยุดเลย
    ขอบคุณที่สร้างสรรค์นิยายดีๆแบบนี้ขึ้นมา
    #351
    0
  8. #349 xiaoly (@xiaoly) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 16:48
    ชอบมากค่ะ จริงๆอ่านตั้งแต่ต้นวบสามจบแต่ไม่ได้เมนต์ให้เลย ขอโทษด้วยจริงๆค่ะ แต่ว่าอยากชมคนเขียนมากๆเขียนดีมากๆทำให้เราไม่วางมือถือเลย ถ้ามีขายก็อยากอุดหนุนช่วยเลยจริงๆ ชอบตัวละครทุกตัวมีความเป็นมา แต่หมั่นไส้ไรเซลที่สุดและสงสารนาเรมที่ติดกับดักปีศาจตัวจริงเสียงจริงเข้าให้แล้ว และอยากเชียร์คู่ของคูลอาลถ้าเป็นไปได้อยากให้คนเขียนเปิดเรื่องให้อ่านอีกซักเรื่อง ยิ่งคู่ของคูลอาลเป็นอินคิวบัสแล้วยิ่งน่าอ่านเลย คุณองครักษ์ผู้ภัคดีและรักนายเป็นหนึ่งกับคิวบัสหนุ่มผู้เฝ้าหวังการกอนเต้าหู้จากผู้มาเยือนต่างภพ แค่คิดหัวใจก็กระชุ่มกระชวยแล้ว อีกอย่างถือเป็นการคืนความสุขให้คุลอาลจากการที่เป็นผู้ถูกนายเหนือหัวกระทำทั้งเรื่องด้วนแล
    #349
    0
  9. #348 ATHAMAS (@buccaneerbcn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2560 / 15:32
    อยากรู้เรื่องราวของคุลอาลต่ออออออ
    #348
    0
  10. #347 Bewitchz (@everlastz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 18:46
    อยากอ่านของคุลอาลลลล แงๆๆๆ ชอบนิยายเรื่องนี้มากๆ >< ขอบคุณนะคะที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่าน
    #347
    0
  11. #346 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:35
    สนุกมากเลยคร้าาาาา น่ารัก ฟิน ไรเซลมีความหลงเมียหนักมาก >~< 5555
    นาเรมว่า แต่ก้ยอดตล้อดดดด 5555

    ว้าววว บรรยายถึงปีศาจที่ถุกขโมยใจด้วยยยย กริ้ดดดด 5555
    คุลอาลไปตามหาใจเร้ววว เหมือนโดนขโมยไปเหมือนกัน กริ้ดดด น่าร้ากกกก
    #346
    0
  12. #343 junenior03 (@junenior03) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 20:45
    สนุกมากกกกกก ชอบอ้ะ มันมีปมหลายอย่างให้เรื่องดำเนินได้โดยไม่น่าเบื่อ ติดตามๆ
    #343
    0
  13. #340 takizabum (@takizabum) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 11:45
    อยากให้แต่งเรื่องของคุลอาลต่อจังค่ะ เป็นความสัมพันธ์ที่น่าสนใจมากๆ
    #340
    0
  14. วันที่ 1 เมษายน 2560 / 10:31
    อยากอ่านของคุลอาลง่าาาาาา
    #333
    0
  15. #325 YisTheBEST (@fan-yaoi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:21
    เพิ่งตามมาจากอนธการจิ้งจอก
    เรื่องนี้ก็สนุกมากกกกอีกแล้ววว
    อยากอ่านเรื่องคุลอาลต่อจังเลยยยย
    เรื่องนี้น่าจะมีรวมเล่มนะคะเนี่ย พร้อมเปย์ 5555
    #325
    0
  16. #324 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 14:37
    หูยยยยย จบสะแล้ว รู้สึกใจหายอ่ะ
    ชอบมาก สนุกสุดๆ ขอบคุณไรท์เตอร์สำหรับนิยายดีๆสนุกๆนะคะ <3
    #324
    0
  17. #302 TBam_9397 (@ttlovesu) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 18:29
    ตามมาจากอนธกาลจิ้งจอกจ้า คือ อยากจะบอกว่า สำนวนไรท์ดีงามมากกกกกกกกกก ก ไก่ ล้านตัว ภาษาในการแต่งดีมาก อ่านเพลินสุดๆฉุดไม่อยู่ ู่อ่านลืมวันลืมคืนเลยทีเดียว จะตามสนับสนุนต่อไปจ้า ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้อ่านน้าา
    #302
    0
  18. #298 F4TE. (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 00:47
    หู้ยยย อยากอ่านของคุลอาล
    ตามมาจากอนธการจิ้งจอกอีกทีค่ะ ภาษาดีมากจนตอนแรกไม่ทันคิดว่าคนไทยแต่ง นี่ถ้าไม่บอกเราคงคิดว่าเป็นนิยายแปล นับถือจริงๆ สนุกมากกก ครบรสเลย
    #298
    0
  19. #295 wonsik♔ (@crazynoy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 13:11
    อยากอ่านของคุลอาลลลลลลลลล เปิดใหม่เล้ย!
    #295
    0
  20. #294 secret shadow (@shadowangle) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 19:43
    คุลอาลล่ะแงงงงง มันก็ค้างๆเรื่องของพี่แกอ่าาาาา
    #294
    0
  21. #293 Kkim_hyun (@tm_12345) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 18:42
    คุลอาลลลลอยากอ่าน
    #293
    0
  22. #292 XoployxO (@XoployxO) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 22:13
    อยากอ่านของคุลอาลลลล
    #292
    0
  23. #283 Wasanayun (@Wasanayun) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 02:48
    อ่านรวดเดียวจบเลย สนุกมาก
    ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้อ่านนะคะ
    #283
    0
  24. #282 Pop nomsod (@pop-_-) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 01:52
    อ่านรวดเดียวจบ ชอบมากกกก
    อยากให้เปิดเรื่่องของคุลอาลน่าจะสนุกเลยยยย
    นี่อ่านมา 2 เรื่อง สนุกทุกเรื่องเลยยยย
    #282
    0
  25. #280 Bluemoonnm (@boat1234) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 19:02
    อยากอ่านคุลอาน
    #280
    0