เมื่อคีตาแห่งเทพสวรรค์เริ่มบรรเลง◆BL,YAOI (END)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 36,503 Views

  • 424 Comments

  • 2,882 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    113

    Overall
    36,503

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 เด็กน้อยที่ร้ายกาจ (Re-write)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7080
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    25 ต.ค. 58





บทที่ 2

เด็กน้อยที่ร้ายกาจ



 

 

            นา…..

          “นาเรมนี่….”

            เหมือนมีคนกำลังเรียกอยู่รึเปล่านะใครกัน...? ร่างกายก็โดนเขย่า รู้สึกได้ถึงฝ่ามือร้อนที่ลูบไปทั่วใบหน้าให้สัมผัสรู้สึกคุ้นเคยยิ่ง... ครุ่นคิดซักพักก็พอจะนึกออก

            “อืมไรเซล ข้ายังไม่อยากตื่นเลย…” ข้าค่อยๆปรือตาขึ้นมามองเทพสวรรค์ผมสีทองตรงหน้าที่มีรอยยิ้มอ่อนโยนให้เสมอ ไรเซลค่อยๆปัดผมข้าไปด้านข้าง

ก่อนตาที่ฝืนไว้จะปิดลงดังเดิม...รู้สึกได้ถึงริมฝีปากร้อนที่ประทับลงบนหน้าผาก

            “ช่วยไม่ได้นะ

 

            ข้าเดินออกจากห้องไปหาคุลอาลที่เป็นทั้งมือขวาและกุนซือของไรเซล นี่เป็นวันที่สองแล้วที่ข้ากลายสภาพหนแรกคุลอาลบอกว่าข้าจะกลายสภาพกี่รอบไม่อาจทราบได้และจะหยุดลงเท่าอายุไขที่ข้าตายก่อนมาเกิดที่ภพสวรรค์นี้

            ความทรงจำก่อนกลายสภาพนั้นเลือนลางจนเหมือนเป็นอดีตหลายปี ทั้งที่ในความจริงแล้วข้าเพิ่งผ่านร่างเด็กวัยสามขวบมาแค่สองวันเท่านั้น แต่กลับลงลืมชีวิตวัยเด็กไปบางส่วนเสียแล้ว

คุลอาลบอกว่าเทพสวรรค์จากตำหนักครรภ์นั้นจะมีอุปนิสัยเหมือนคนเดิมก่อนจะเสียชีวิต เนื่องเพราะว่าพอตื่นขึ้นมาพวกเขาคือคนเดิม ในกรณีของข้านั้นเขาก็ไม่ทราบสาเหตุเหมือนกันว่าทำไมข้าถึงจำอดีตไม่ได้

            ท่านนาเรมท่านตื่นแล้วคุลอาลเอ่ยทักข้า ก่อนเขาจะหันมามองข้าเต็มตัวสีหน้าค่าตาของเขาค่อยๆทวีความตกใจ รีบก้าวเดินอย่างสง่างามมาจับเสื้อผ้าอาภรณ์ที่ข้าสวม

            ท่านนาเรม ข้าต้องขอเตือนว่าตอนนี้รูปร่างท่าน เป็นอายุมนุษย์อยู่ที่สิบสองปีแล้ว การแต่งอาภรณ์ให้เรียบร้อยก่อนออกจากห้องนั้นสำคัญมากคุลอาลบ่นกับข้าพลางจัดแจงเสื้อผ้าอาภรณ์ที่ไม่เรียบร้อยในตอนแรกให้เข้าที่

            ข้าว่ามันใส่ยากนี่นา…”

            คงอีกซักพักกว่าท่านจะสวมคล่องท่านไรเซลตอนนี้อยู่ที่ห้องทำงาน

            เจ้ารู้ใจข้าดีจริงๆข้ายิ้มให้คุลอาลแล้วจับแขนเขาไว้ก่อน เจ้าจะไปหาไรเซลหรือเปล่า?

            ท่านไรเซลมีแขกแล้วก็ขออภัยข้าไม่ทราบว่าท่านยังจำได้ไหม ระวังคำพูดของท่านด้วย คุลอาลเอ่ยย้ำอย่างเกรงใจ

            “ข้าจำได้ งั้นเราไปกันข้าออกแรงดึงแขนคุลอาลให้เขาวิ่งตาม คุลอาลเป็นเทพสวรรค์ที่สง่างามอีกองค์ถ้าเทียบกับเทพรับใช้ในตำหนัก คุลอาลมักจะรวบผมยาวสีดำสนิทของเขาให้เรียบร้อยเสมอ ผิดจากข้าที่ปล่อยให้ผมสีน้ำตาลอ่อนยุ่งเหยิงอยู่แบบนั้น หลังจากที่กลายสภาพแล้วผมที่ยาวขึ้นก็ถูกช่างตัดผมประจำตัวข้างๆตัดทันที

            ข้ากับคุลอาลมาหยุดอยู่หน้าประตู คุลอาลเคาะประตูสองทีก่อนก้าวเข้าไป

องค์เทพไรเซล

            มีอะไรรึเปล่า?

            ขออภัยท่านไรเซล ท่านอิลพอดีว่า…”

            ท่านอิล ท่านมาเยี่ยมข้าแล้วคุลอาลยังพูดไม่ทันจบข้าก็วิ่งเข้าไปหาคนในห้องแล้ว ท่านอิลเป็นสหายกับไรเซล ข้าเจอเขามาตำหนักอยู่เป็นประจำจนเขากลายเป็นอาจารย์สอนสิ่งต่างๆให้ข้าอีกคน ท่านอิลมักจะสอนข้าเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์และพิภพต่างๆนอกเหนือพิภพสวรรค์

            อิลมาเยี่ยมข้าต่างหาก เดี๋ยวก่อนเจ้าต้องมาหาข้าก่อนสิ เสียงประท้วงดังขึ้นจากเทพสวรรค์สีทอง เขาขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจ

            ข้าคุยกับท่านไปตอนเช้าแล้วองค์เทพไรเซล

            ไรเซลเจ้าเจอนาเรมทุกวันอยู่แล้วนี่เหตุใดยังทำตัวหวงเช่นนี้อีก ไหนนาเรมเจ้ากลายภาพแล้วโตขึ้นมากเลยนะ ข้าโผเข้าสู่อ้อมกอดของท่านอิลที่กำลังสำรวจใบหน้าข้า อีกฝ่ายกล่าวอย่างขบขันด้วยน้ำเสียงล้อเลียน เจ้าจะไม่ร้องไห้ตามข้ากลับตำหนักเหมือนเมื่อเคยแล้วใช่ไหม

            “ข้าไม่ใช่เด็กน้อยเมื่อสองวันก่อนแล้วนะข้าทำหน้าไม่พอใจใส่เขา เรียกเสียงหัวเราะให้คนในห้อง ร่างกายเด็กสิบสองขวบคงทำให้หน้าไม่พอใจของข้าตลกมากกว่าน่ากลัว

            เอาเถอะ ข้ามาเยี่ยมเจ้าวันนี้มีของมาให้ พูดจบมือของข้าก็ถูกจับไว้ ท่านอิลหยิบอัญมณีรูปทรงปริซึมสีดำเป็นประกายออกมา แสงส่องกระทบราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนกับหมู่ดาวท่านอิลวางใส่บนหลังมือข้า...ก่อนมันจะสัมผัสผิวก็จมหายไป

            นี่มันอัญมณีจากพิภพอสูรของหายากขนาดนี้ท่านให้ข้าจะดีเหรอ?” 

            ไม่เป็นไรข้าได้ทุนคืนมาแล้ว นอกจากนี้ข้ายังเอาหนังสือมาฝากเจ้าอีกนะ เทพสวรรค์หนุ่มกล่าว พลางส่งสายตาล้อเลียนไปทางเจ้าของตำหนัก ผู้ให้ทุนที่ว่า

            มันทำสิ่งใดได้...?ข้ายกมือขึ้นมา มองผิวที่ปริซึมจมหายไปอย่างสงสัย

            ซักพักเจ้าจะรู้เองท่านอิลยิ้มมีเล่ห์นัย เห็นได้ชัดว่าเขากลั่นแกล้งข้าอีกแล้ว

            แต่เนื่องจากเป็นคนมีมารยาท ผู้ใดให้ของมาข้าก็ต้องขอบคุณ ท่านอิลข้าขอบคุณท่าน

            ฮ่าๆ ยามนี้เจ้าไม่ร้องตะโกนดีใจรีบวิ่งไปเปิดหนังสืออีกแล้ว ค่าตอบแทนเอาเป็นเจ้าช่วยบอกให้ไรเซลทำงานของข้าไวขึ้นหน่อยก็พอท่านอิลยิ้มขำให้ข้า ก่อนเขาจะลุกขึ้นเดินไปที่ประตู ข้าต้องขอตัวกลับแล้ว

            ขอบใจเจ้ามากอิล คุลอาลฝากส่งด้วยไรเซลพยักหน้าให้คุลอาล เทพสวรรค์องครักษ์เดินตามหลังแขกออกไป

หลังผู้มาเยือนเดินลับหายจากประตูไปร่างของข้าก็โดนรวบเข้าไปกอดทันที

            นาเรมเจ้าเหมาะกับชุดที่ข้าตัดมาให้ใหม่มากเลย

            ข้าหลงนึกว่าเป็นคุลอาลวางเอาไว้ที่แท้เป็นท่านนี่เองไรเซลข้าไม่ได้เป็นเด็กสามขวบแล้วนะ ข้าขยับตัวหลีกหนีลมหายใจร้อนๆที่เป่าอยู่ข้างหู

ไรเซลอ้างว่าเขายังปรับตัวต่อการกลายสภาพของข้าไม่ได้จึงปฎิบัติเหมือนข้าเป็นเด็กสามขวบ แต่คุลอาลแอบบอกข้าว่าต่อให้ข้ากลายสภาพอีกกี่รอบไรเซลก็ยังคงจะทำตัวเหมือนเช่นดังเดิมอยู่ดี เพราะเขาพอใจจะทำเช่นนั้น

            ไรเซลเป็นเจ้าเทพสวรรค์ของตำหนักและเป็นเทพที่รับเลี้ยงข้า เวลามีผู้อื่นอยู่ด้วยข้าจะต้องเรียกเขาว่าองค์เทพไรเซล(ไม่นับเวลาต้องการแดกดัน) เวลาไม่มีผู้อื่นอยู่ด้วยไรเซลอนุญาตให้ข้าเรียกไรเซลเฉยๆแทน

            คุลอาลอธิบายให้ข้าฟังว่าตำหนักเทพสวรรค์ไรเซลตั้งอยู่บนกลุ่มเมฆชั้นสูงและอยู่ลึกแยกตัวออกมา เป็นกลุ่มเมฆที่ไม่ค่อยมีเทพบินผ่าน... นอกจากไรเซลกับคุลอาลแล้วที่นี่มีเทพรับใช้อยู่อีกแค่สามองค์เท่านั้น

เมื่อก่อนนั้นพวกคนในตำหนักมักจะมาห้อมล้อมข้าราวกับเป็นข้าเป็นแผ่นแก้วบางๆ  ถึงแม้หลังจากข้าชนเสาตำหนักหักโค่นไปพวกเขาจะไม่มาห้อมล้อมเหมือนเดิมก็ตาม แต่ข้าก็รู้ว่าพวกเขาต่างก็รักข้าอยู่ดี

            ที่ท่านอิลให้ข้าคือสิ่งใด?ข้ายกมือข้างที่ถูกวางอัญมณีใส่ขึ้นมาดู ไรเซลเอื้อมมาจับมือของข้า นิ้วโป้งลูบผ่านเบาๆบนหลังมือ

            เด็กน้อยมันเป็นอัญมณีเพิ่มพลังไม่ส่งผลอะไรต่อเจ้ามากนักหรอก

            ข้าพยักหน้าอย่างเข้าใจ จริงสิ วันนี้ท่านจะสอนอะไรข้า

            “เจ้ามันเด็กขยันเกินไป ข้าสอนเจ้าที่ต้องสอนไปหมดแล้ว

            ท่านสอนข้าบินสิ

            ไรเซลยิ้มอ่อนโยนตอบ ลูบหัวข้าเบาๆ เอาไว้ให้คุลอาลสอนเจ้าดีกว่านะ

            ข้าพยักหน้าตอบเขา สายตาเห็นคุลอาลกำลังเดินมาทางนี้พอดี ถือโอกาสขยับตัวออกจากอ้อมกอดของเทพสวรรค์สีทองติดลูกเลี้ยง ข้าไม่รบกวนงานท่านแล้ว ข้าไปหาคุลอาลดีกว่า

            ข้าวิ่งไปออดอ้อนคุลอาลให้สอนข้าบิน คุลอาลรับปากข้าว่าเขาจะสอนให้วันพรุ่งนี้ แต่วันนี้ข้าต้องท่องจำของวิเศษจากพิภพต่างๆต่อจากคราวที่แล้วให้หมดเสียก่อน

            เวลายามบ่ายของข้าที่ห้องหนังสือจึงหมดไปกับการท่องจำของวิเศษ คุลอาลเข้ามาเปลี่ยนชาจากลูกท้อสวรรค์ให้ข้าเป็นระยะ ทันทีที่คุลอาลเห็นว่าข้าท่องจำได้หมดแล้วเขาก็ทดสอบ พอทดสอบผ่านแทนที่ข้าจะได้ไปเล่นอย่างอื่นเสียทีกลับได้หนังสือกฏหมายพิภพสวรรค์มาท่องต่อแทน

            คุลอาลเจ้าเป็นเทพสวรรค์หรือปีศาจกันแน่

            กฏหมายของพิภพสวรรค์นั้นค่อนข้างรุนแรง ถ้าเป็นเรื่องเทพสวรรค์แหกกฏเล็กๆน้อยๆจะถูกส่งไปสอบสวนที่ตำหนักของเทพสวรรค์วียา พระธิดาองค์โตแห่งองค์เทพสูงสุดตามบทลงโทษต่างๆที่ตราไว้

            แต่ถ้าหากเป็นการฝ่ากฏร้ายแรงหรือผู้กระทำผิดเป็นเทพสวรรค์ระดับสูง องค์เทพสูงสุดจะเป็นผู้ตัดสินทั้งหมดโดยไม่มีกฏหมายตราไว้ องค์เทพสูงสุดมีสิทธิ์จะสั่งลงโทษแบบใดก็ได้

            จะลงโทษหนักหรือเบา...หรืออภัยโทษ ก็ขึ้นอยู่กับคำพูดคำจาหน้าบัลลังก์แล้ว

            ขณะที่ข้าปิดหนังสือหน้าสุดท้ายของกฏหมายหลังท่องจำได้หมด ประตูห้องหนังสือก็ถูกเปิดพอดี ไรเซล...คุลอาลและเทพพี่เลี้ยงตอนที่ข้าเกิดได้ก้าวเข้ามา

            นี่หรือว่าคุลอาลจะมีตาทิพย์? ข้ารีบบอกเขาอย่างร้อนรน ข้าไม่ท่องเพิ่มแล้วนะคุลอาล

            ข้าบอกแล้วว่าเขาเป็นปีศาจ ดวงตาไรเซลทอประกายขบขันพลางสนับสนุนคำพูดของข้า

            “ท่านองค์เทพไรเซลกรุณาอย่าย้ายเผ่าพันธุ์ให้ข้าท่านนาเรมวันนี้เทพเด็กรุ่นเดียวกับท่านกลายสภาพกันครบหมดแล้ว ตั้งแต่พรุ่งนี้ท่านต้องไปตำหนักสถานศึกษาจนกว่าท่านจะผ่านการสอบ

            ข้าพยักหน้าให้คุลอาลอย่างเข้าใจ ไรเซลส่งยิ้มบางๆ หันไปโบกมือให้เทพพี่เลี้ยง เทพพี่เลี้ยงเดินมาหาข้านางก้มลงโอบกอด

...ความรู้สึกเช่นนี้นี้เหมือนตอนที่ยังอยู่ในไข่ไม่มีผิด

            พรุ่งนี้ตำหนักครรภ์จะปิดแล้วข้าไม่รู้ว่าจะได้พบท่านอีกตอนไหน

            ข้าโอบกอดนางตอบ ข้าขอบคุณเจ้ามาก

            ข้าไม่เคยพบเด็กเทพคนไหนที่พิเศษอย่างท่านมาก่อน ขอท่านรักษาตัวด้วยเทพพี่เลี้ยงกอดข้าเป็นครั้งสุดท้าย นางหันไปคำนับให้ไรเซลกับคุลอาลแล้วบินออกจากห้องไป

            ก่อนคุลอาลจะอ้าปากพูดอะไร ข้าก็วิ่งไปกอดเอวไรเซลไว้ก่อน

            ไรเซลข้าไม่อยากท่องหนังสือแล้วให้ข้าไปเล่นห้องท่านนะ ข้าพูดพลางเขย่ามือเขา ข้ารู้ว่าไรเซลกับคุลอาลรักข้ามาก พวกเขาต้านทานไม่ได้หรอกเวลาข้าเอ่ยปากขออะไร

            นาเรมเจ้าหัดเป็นปีศาจน้อยตามคุลอาลตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ไรเซลอุ้มข้าขึ้นมายิ้มน้อยๆให้คุลอาลที่ทำหน้าตาบูดบึ้ง เขาพาข้าไปห้องเหมือนทุกที มีคุลอาลเดินตามหลังมาอย่างช่วยไม่ได้

            ปกติแล้วไรเซลจะตื่นมาทำงานแต่เช้า ข้ามักจะเห็นคุลอาลอยู่ในห้องกับเขาบ้างหรือว่าถูกใช้ไปที่อื่นบ้าง ก่อนไปคุลอาลจะมาโยนหนังสือให้ข้าท่องเสมอ หลังจากไรเซลทำงานเสร็จเขาก็จะเดินมาหาข้ายิ้มอ่อนโยนให้กับการงอแงและตามใจข้าเหมือนเคย

            ไรเซลวางข้าลงข้างโต้ะสำหรับเด็กที่ถูกนำวางเพิ่มในห้องทำงานให้ข้าโดยเฉพาะ ข้านั่งลงบนเบาะประจำที่เดิมแล้วหยิบพู่กันกับกระดาษออกมา พลางนึกหน้าเทพพี่เลี้ยงก่อนจะลงมือวาดภาพ

            ข้าตั้งใจจะวาดภาพของเทพพี่เลี้ยง นางกล่าวว่าตำหนักครรภ์จะปิดพรุ่งนี้บางทีข้าอาจจะวานให้คุลอาลนำไปส่งให้ทัน

 ฝีมือการวาดภาพของข้านั้นคุลอาลบอกว่าอยู่ในระดับเยี่ยมยอดมาก น่าจะเป็นผลมาจากความทรงจำเก่า ข้ามักจะรู้ว่าต้องวาดอย่างไร...ใช้สีเช่นไรจึงจะสวยเสมอ

            แต่นั่นเทียบไม่ได้เลยกับภาพวาดในห้องของไรเซล เหตุที่ข้าชอบมาวาดภาพในห้องนี้เพราะว่าห้องของไรเซลนั้นถูกตกแต่งด้วยภาพวาดที่ข้าชอบ ภาพวาดต่างๆในห้องนั้นถูกวาดขึ้นมาจากคนวาดคนเดียวกัน งานของเขาทำให้ข้าที่เพิ่งเห็นเป็นครั้งแรกไม่อาจละสายตา มันบ่งบอกถึงอารมณ์อันหลากหลายของผู้วาด...เศร้า...สับสน...ยุ่งเหยิงปนเปกันไปหมด

            ถึงกระนั้นภาพวาดเหล่านั้นก็สวยงามมากเป็นแรงบันดาลใจที่ดีของข้า

            นาเรมเจ้ายังวาดสวยเหมือนเคย ไรเซลเอ่ยชมภาพวาดเทพพี่เลี้ยงที่ข้าฝากให้คุลอาลนำไปส่ง ภาพค่อยๆ ถูกม้วนอย่างระวัง

            ข้าอยากวาดให้ได้ดั่งภาพวาดในห้องของท่าน

            ไรเซลชะงักไปครู่นึง จากนั้นก็อุ้มข้าขึ้นไปนั่งบนตัก เอ่ยคำอนุญาตให้คุลอาลไปส่งภาพวาดให้ข้า เสียงกระซิบที่ทุ้มนุ่มของเทพสวรรค์ผู้อ่อนโยนดังขึ้นข้างๆหู

ซักวันเจ้าจะวาดได้เอง

เสียดายที่ข้าเป็นเทพที่เกิดมาจากตำหนักครรภ์ ไม่อย่างนั้นผู้อื่นต้องคิดว่าท่านองค์เทพไรเซลกลายเป็นพ่อที่ติดลูกมากองค์นึง

เมื่อไหร่ข้าจะได้พบเทพพี่เลี้ยงอีก

เมื่อตำหนักครรภ์เปิด

ข้าขมวดคิ้วกับคำตอบ ท่านอธิบายให้ข้าด้วยสิ เมื่อไหร่ตำหนักครรภ์จะเปิดอีก

ตำหนักครรภ์จะเปิดก็ต่อเมื่อพิภพอื่นๆ มีผู้มีวาสนาพอจะเกิดใหม่เป็นเทพสวรรค์ครบสามสิบองค์ ไรเซลรีบตอบคำถามข้า มือใหญ่ลูบหัวของข้าอย่างเอาใจ

ข้ามาจากพิภพไหนแล้วท่านละไรเซล ท่านเกิดจากตำหนักครรภ์เหมือนข้าหรือไม่?

เจ้ามาจากพิภพมนุษย์ ข้าเป็นเทพสวรรค์บริสุทธิ์กำเนิดจากพ่อแม่ที่เป็นเทพสวรรค์

ท่านต้องกลายสภาพเหมือนข้าหรือไม่?

เทพสวรรค์บริสุทธิ์จะไม่มีการกลายสภาพพวกเราจะค่อยๆ เติบโตไม่มีความทรงจำเก่าเหมือนเทพสวรรค์ที่เกิดจากตำหนักครรภ์

ข้าอยากรู้ว่าเด็กคนอื่นๆ เหมือนข้าหรือเปล่า พวกเขาต้องท่องหนังสือเหมือนที่คุลอาลทำกับข้าไหม เทพปกครองคนอื่นใจดีเหมือนท่านหรือไม่?ข้าสบตากับแววตาสีทองที่แสนจะเป็นประกายนั่น

ตำหนักอื่นไม่มีปีศาจคุลอาลอย่างตำหนักข้าหรอก แล้วพวกเขาก็ไม่ใจดีเพราะไม่มีเด็กเทพคนไหนน่ารักเท่าเจ้า ไรเซลว่าพลางขโมยหอมแก้ม

 ถ้าข้าเกิดมาเป็นสตรีข้าจะหาคู่ครองได้อย่างไรถ้ามีทั้งพี่ชายทั้งพ่อเป็นแบบเขา...

วันพรุ่งนี้ข้าจะไปยังไง ถ้าเด็กคนอื่นในสถานศึกษาบินได้กันหมดแล้ว…”

ก่อนที่ข้าจะพูดจบนิ้วชี้เรียวยาวก็มาทาบริมฝีปากของข้าเอาไว้ นาเรมยังไม่มีใครบินได้หรอก เชื่อข้าสินาเรมของข้าเจ้าเก่งและงดงามที่สุดแล้ว…”

ข้ามองเข้าไปในดวงตาที่อ่อนโยนของเขา ไม่ว่าตอนข้าสามขวบจะโกรธหรือร้องไห้ ไรเซลก็มักจะทำใบหน้าแบบนี้เสมอคลายความกังวล...ความเศร้า...ความโกรธของข้า

ฮะแฮ่ม ขออภัยท่านองค์เทพไรเซลคุลอาลกลับมาแล้ว เขายืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องทำงานด้วยใบหน้าแดงก่ำ สายตาหลีกเลี่ยงไปมองผนังห้องราวกับมันน่าสนใจมาก ข้าเห็นดังนั้นจึงลงจากตักไรเซลวิ่งไปหาเขาทันที

คุลอาลส่งภาพวาดให้ข้าแล้วเหรอ คุลอาลย้ายสายตาจากผนังห้องมามองข้า

เทพพี่เลี้ยงฝากขอบคุณท่าน

คุลอาลพรุ่งนี้เจ้าต้องสอนข้าบินจริงๆนะข้ากอดเอวคุลอาลอย่างออดอ้อน

ข้ารับปากท่านแล้วท่านเลิกออดอ้อนข้าแบบนี้เถอะ เทพสวรรค์องครักษ์รีบกล่าวตกลง เมื่อสัมผัสได้ถึงรังสีหึงหวงแผ่ซ่านออกมาจากเจ้านาย

ข้ายิ้มขำให้กับท่าทางพ่ายแพ้ของคุลอาล ปกติข้าทำแบบนี้แล้วเจ้ายอมข้าตลอดนี่นาเจ้าว่าข้าไปลองทำที่สถานศึกษาดีหรือไม่...? เผื่ออาจารย์จะสอนสิ่งที่ข้าสงสัยเพิ่มเติม

ไม่!!” ไรเซลกับคุลอาลประสานเสียงกันตอบ ข้ามองใบหน้าแสนอ่อนโยนของไรเซลที่กลายเป็นบึ้งตึง พวกเขาลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าข้าคือคนที่ชนเสาตำหนักหักภายในทีเดียวนะ

ห้ามเจ้าทำเด็ดขาดไรเซลเอ่ยย้ำกับข้าอีกที

อนาคตพวกท่านจะให้ข้าทำสิ่งใดได้บ้างเนี่ย

ไรเซลเมินคำบ่นของข้าเขาหันไปพูดกับคุลอาล คุลอาลบอกให้เทพรับใช้นำลูกท้อสวรรค์มาปิดปากเด็กน้อยนี่ได้แล้ว

ข้าเป็นร่างอายุสิบสองแล้ว

พวกเขาทำเหมือนข้าเป็นเด็กเล็กอยู่เรื่อยเลย

สิ่งที่เทพรับใช้ยกเข้ามานั้นคือลูกท้อสวรรค์ รสชาติที่ฉ่ำไปด้วยน้ำหวานอมเปรี้ยวเป็นของโปรดของข้า ข้าลืมประโยคสนทนาที่คุยค้างไว้แล้วถูกดึงดูดให้เข้าหาสิ่งตรงหน้าแทน รีบนั่งลงให้เรียบร้อยก่อนหยิบมาทาน

ตามจริงแล้วการที่ข้ารับประทานก่อนไรเซลถือว่าไม่ควร แต่ไรเซลก็ไม่เคยตำหนิติเตียน นอกจากนี้ดูเหมือนว่า หากข้าไม่ทานก็ไม่มีใครทานอีกแล้ว เหล่าผู้คนที่นี่ดูมีความสุขกับการมองข้าทานมากกว่า

ไม่มีใครแย่งเจ้าหรอกนะนาเรมค่อยๆ ทานก็ได้ ข้าหันหน้าหนีสายตาสองคู่ที่มองมา

นี่พวกเขาไม่มีสิ่งใดทำกันแล้วหรือไงนะ! ทำไมถึงได้มาคอยจดจ้องมองข้าทานลูกท้อสวรรค์หรือพวกเขาคิดว่านี่สามารถกดดันทำให้ข้าทานช้าลงได้?

นับว่าพวกเขาคิดผิดแล้ว...ลูกท้อสวรรค์หนึ่งตะกร้าก็ถูกข้าขนย้ายลงไปในท้องอย่างรวดเร็ว คุลอาลเช็ดปากข้าด้วยผ้าเช็ดหน้าทีเผลอ

ข้ามองค้อนคุลอาลทีนึง คุลอาลข้าไม่ใช่สามขวบแล้วนะ เจ้าสามารถส่งผ้ามาให้ข้าเช็ดเองได้

คราวหน้าเขาจะไม่ทำอย่างนั้นกับเจ้าอีกแต่ตอนนี้เจ้าต้องไปนอนแล้ว

ไรเซลเดินมาอุ้มข้าออกไปจากห้อง สังเหตเห็นปากเขาขยับสนทนากับคุลอาลอยู่สองประโยคแต่กลับไม่ได้ยิน ดูเหมือนพวกเขาจะใช้พลังคุยกัน

ตอนแรกไม่ง่วงแท้ๆ แต่พอถูกบอกว่าให้ไปนอนหนังตาของข้าก็เริ่มจะหนักอึ้งทันที มือกอดคอของไรเซลเอาไว้ฝังหน้าลงบนบ่าที่โตกว่า

ซักพักร่างกายก็ถูกวางลงบนเตียงนุ่ม ไรเซลปัดผมตรงหน้าผากของข้าออกแล้วค่อยๆประทับริมฝีปากร้อนลงมา

...เทพสวรรค์สีทองบอกว่ามันคือจูบอรุณสวัสดิ์และราตรีสวัสดิ์

ต่อให้มันไม่ใช่ หรือไม่มีจริงตามที่คุลอาลบอก ข้าก็ขัดขวางเขาไม่ได้อยู่ดี

นาเรมถ้าตื่นก่อนก็ให้ไปหาข้าอย่าเดินเพ่นพ่านเข้าใจหรือไม่

ข้าพยักหน้าตอบ ตาที่กำลังจะปิดมองไปรอบๆด้วยสายตาลังเล ก่อนจะตัดสินใจจับชายเสื้อที่กำลังจะลุกขึ้นเอาไว้ ไรเซลหันมาส่งสายตาเชิงตั้งคำถามให้ข้า

ถ้าข้าก็จะโตแล้วก็จะสามารถมีตำหนักเป็นของตัวเองท่านก็ไม่จำเป็นต้องอยู่กับข้าแล้วใช่หรือไม่...? ข้าง่วงนอน...แต่ก็ต้องการถามเช่นกัน

ท่ามกลางภาพด้านหน้าที่พร่ามัวข้าเห็นไรเซลทำสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย ถูกแล้ว เจ้าสามารถมีตำหนักได้และก็ไม่มีได้เช่นกัน

ข้าไม่มีตำหนักได้ไหม ข้าอยู่กับท่านกับคุลอาลตลอดไปได้หรือเปล่า?

ไรเซลไม่ตอบในทันที คล้ายเขากำลังอดกลั้นอะไรบางอย่างอยู่

เสียงภายในห้องเงียบไปซักพัก ก่อนตาของข้าจะปิดลงเข้าสู้ห้วงนิทรา ในความฝันได้ยินเสียงของไรเซลดังขึ้นเบาๆข้างหู...

แต่ไหนแต่ไรข้าก็ไม่เคยปฎิเสธสิ่งที่เจ้าร้องขอได้ เจ้าอยากจะทำอะไรก็ตามใจเจ้าเถอะ

            ถึงแม้ว่าในฝันข้าจะไม่เห็นว่าไรเซลทำสีหน้าแบบไหนตอนตอบคำถามแต่ข้ามั่นใจว่าเขาต้องยิ้มอย่างอ่อนโยนให้แก่ข้าเหมือนเคย

 

 

บันทึกวันที่xx เดือนxx ปีxxxx

          นาเรมเจ้าโตขึ้นมาเป็นเด็กที่อันตรายจริงๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #411 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 02:16
    แหมมมมมมมมมมมม
    #411
    0
  2. #396 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 16:16
    น้องจะโตเป็นรุกหรือจะเป็นรับคะเนี้ยยยย อันตรายทั่กๆๆๆ
    #396
    0
  3. #364 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 15:34
    ดูท่าจะเป็นทาสเด็กทั้งนายทั้งองครักษ์เลยนะ
    #364
    0
  4. #328 Kanyaphat5979 (@Kanyaphat5979) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 17:07
    ที่ว่าอันตรายเนี่น อันตรายต่อหัวใจใช่ไหมค่ะ >/////////'<
    ฟินเงียบๆ
    #328
    0
  5. #306 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 22:07
    เราว่าคนที่วาดรูปพวกนั้นไว้คือนาเรมนั่นแหละ (ไม่ก็ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกัน)
    นาเรมน่ารัก ร้ายมาก ไรเซลตามใจทุกอย่าเลย 555555
    #306
    0
  6. #287 แกงส้ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 20:00
    ไรเซล ตามใจทุกอย่าง
    #287
    0
  7. #248 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 08:25
    นาเรมร้ายกาจจริงๆนะ รู้ว่าต้องทำยังไงถึงจะได้สิ่งที่ต้องการ
    น่ารักอ่า ><
    #248
    0
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #227 Zen_Darkness (@ghostbsd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:55
    น่ารักเกินห้ามจายยยย ฟินนาเล่เลยยย
    #227
    0
  10. #188 Flint (@v-v-vee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 18:47
    น่าร้ากกกกกก
    #188
    0
  11. #88 A.Iliad (@minerva_18) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 13:44
    ที่ว่านาเรมอันตรายนี้คือความน่ารัก ขี้อ้อนของนาเรมใช่มั้ย
    #88
    0
  12. #73 น้ำเขียว B1 (@---ww-ai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 22:52
    นาเรม ข้าว่า...เจ้าช่างอัตรายเสียจริง
    #73
    0
  13. #25 the`tsubaki_xiii (@whitetia) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 03:12
    อันตรายแต่เด็ก ท่านเทพก็ภูมิต้านทานต่ำจริงๆ 😝
    #25
    0
  14. #12 ทิกเกอร์แอล (@TiGGeR-L) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 20:31
    คือไรเซลกับคุลอาลเลี้ยงมาก็ย่อมหวงเป็นธรรมดา
    แต่เห็นด้วยว่านาเรมเป็นเด็กที่อันตราย ฮ่าาาาาา
    ทำเอาอยากรู้ตอนที่ความทรงจำกลับมาครบเลยค่ะ ว่าจะมีผลอะไรถึงสถานการณ์ปัจจุบันมั้ย แล้วก็ความสัมพันธ์ของทุกคนอีก 

    #12
    0
  15. #7 เงาเพลิง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 20:15
    ช่างเป็นเด็กที่อันตรายยิ่งนัก

    น่ารักอะ ฮ่าๆๆ
    #7
    0
  16. #5 Benzy_Benza (@23151benz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 17:29
    อยากอ่านอีกกกกกก นาเรมจ๊ะหนูเป็นนางเอกชิมิ ฮี่ๆๆๆ
    #5
    0
  17. #4 MadCat (@rambo-nat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 08:59
    ฟินจุง นาเรมขี้อ้อนนน~
    #4
    0
  18. #3 รินเน่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 21:17
    นาเรม.......เจ้าเป็นเด็กที่อันตรายจริงๆ //สนุกค่ะๆ
    #3
    0