เมื่อคีตาแห่งเทพสวรรค์เริ่มบรรเลง◆BL,YAOI (END)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 36,610 Views

  • 425 Comments

  • 2,887 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    220

    Overall
    36,610

ตอนที่ 4 : บทที่ 3 ไร้พลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    12 มี.ค. 58





บทที่ 3

ไร้พลัง

 

 

 

          ตำหนักเทพสวรรค์ไรเซลที่เงียบสงบวันนี้กลับวุ่นวายแต่เช้า นี่เป็นเพราะนายน้อยคนใหม่ที่องค์เทพไรเซลเป็นคนพามากำลังจะไปสถานศึกษาเป็นวันแรก เทพผู้รับใช้ต่างเช็ดถูเกี้ยวจนเงาแวบก้มตัวรอที่หน้าตำหนักอย่างเพรียบพร้อม เสียงย่ำเท้าดังสะท้อนไปทั่วทางเดิน

            ท่านไม่ต้องไปกับข้าก็ได้

            “ไม่ได้ๆข้าจะไม่ไปกับเจ้าได้ยังไง

            ไรเซลตื่นเต้นยิ่งกว่าข้าเสียอีก ทั้งๆที่ตอนแรกนั้นคุลอาลจะบินไปส่งข้าที่สถานศึกษา พอไรเซลตั้งใจจะไปส่งข้าด้วยทั่วตำหนักก็เลยต้องวุ่นวายยกใหญ่บรรดาเทพรับใช้ต่างก็วิ่งมาเตรียมเกี้ยวทำเอาข้าแอบขอโทษพวกเขาอยู่ในใจแทนเทพที่เอาแต่ใจนี้

 ข้าสงสัยจริงๆว่าเขาบินไปแบบเทพสวรรค์องค์อื่นๆไม่ได้หรืออย่างไร

แถมชุดที่ข้าอุตส่าบรรจงสวมตั้งนานสองนานเป็นอันต้องยับยู่ยี่หมด ไรเซลกอดข้าแน่นเหมือนกับข้าจะจากเขาไปนานแสนนาน ถ้าคุลอาลไม่มาลากเขาออกไปและไรเซลตัดสินใจจะไปส่งข้าดูท่าตอนนี้เราก็ยังคงอยู่ที่เดิม

คุลอาลที่กำลังจัดชุดของข้าหันไปส่งส่ายตาเหนื่อยหน่ายให้คนในเกี้ยวแล้วพูดว่า การไปสถานศึกษานั้นเป็นเรื่องธรรมดามาก อีกทั้งท่านนาเรมก็ไม่มีเรื่องใดให้น่าเป็นห่วง

            เจ้าไม่ใช่หรือไรที่เมื่อคืนบินวุ่นไปหาข้อมูลมาทั้งคืนไรเซลยิ้มอย่างรู้ทันให้คุลอาล

            ข้ายิ้มให้คุลอาลแทนคำขอบคุณที่มักจะจัดการเรื่องต่างๆให้ข้าเสมอ ทั้งๆที่ไรเซลน่าจะทำให้เขาปวดหัวมากพอแล้ว เกี้ยวสีขาวแดงเคลื่อนที่ออกจากตำหนักโดยเทพผู้รับใช้สี่องค์ คุลอาลคอยบินอยู่ด้านหน้า

            หลังจากล้มเหลวในการพยายามไปนั่งอีกฝั่งของเกี้ยวและโดนไรเซลลากมานั่งกับเขาแทน ข้าก็ได้แต่ทำใจมองลอดออกไปข้างนอกทางหน้าต่างจ้องมองปีกสีขาวบริสุทธิ์ของเทพสวรรค์ที่ต่างบินไปมา

            เจ้ามองอะไรหรือนาเรมข้าละสายตากลับมามองไรเซล

            ข้าอยากกระพือปีกของข้าบินแบบนั้นบ้าง…” ไรเซลเคลื่อนตัวเข้ามากอดข้าไว้ในอ้อมแขนเขา

            “วันนี้คุลอาลจะสอนเจ้าแล้วนี่ อีกอย่างยังไงซักพักทางสถานศึกษาก็จะสอนเจ้าเองล่ะ

            “ข้าไม่อยากรอนี่นาข้าขมวดคิ้วแล้วถามเขาต่อว่าไรเซลท่านเองก็เคยไปสถานศึกษาด้วยหรือเปล่า

            ไรเซลส่ายหัวแล้วพูดว่ามีแต่พวกเจ้าเพราะนอกจากข้าเทพองค์อื่นๆที่รับเลี้ยงเด็กเทพจากตำหนักครรภ์ล้วนเป็นแค่เทพระดับสองเท่านั้น พวกเขาไม่สิทธิ์สอนเจ้า

            “แล้วทำไมท่านถึงพาข้ามาล่ะข้าถามด้วยความงุนงง

            อาจจะเป็นเพราะตำหนักที่กว้างใหญ่ของข้าเงียบเหงาจนเกินไปล่ะมั้งไรเซลยิ้มบางๆให้ มือใหญ่จับใบหน้าของข้าให้เงยขึ้นสบตา เขาทำสีหน้าจริงจังก่อนกล่าวว่าหากมีคนแปลกๆมาคุยกับเจ้าให้เจ้ารีบหนีเข้าใจหรือไม่ ห้ามตามคนแปลกหน้าไปเด็ดขาด

            “พิภพสวรรค์ยังจะมีคนลักพาตัวเด็กอย่างข้าอีกเหรอ

            ตอนเป็นมนุษย์เจ้าอาจโต แต่ที่นี่เจ้ายังใหม่มาก พิภพสวรรค์ไม่เคยสะอาด

            ประโยคสุดท้ายดังขึ้นแผ่วเบาจนข้าได้ยินไม่ถนัด ไรเซลก้มลงจูบหน้าผากข้า ซักพักคุลอาลก็เลิกผ้าม่านขึ้นแล้วเรียกข้าออกไป ดูเหมือนข้าจะมาถึงแล้ว มีเทพเด็กอย่างข้าเดินตามเทพสวรรค์ที่โตพากันเดินเข้าไปมากมาย คุลอาลพาข้าเข้าไปในสถานศึกษา เขาส่งข้าที่หน้าประตูเหมือนเทพสวรรค์องค์อื่นๆ

            ตอนกลับข้าจะมารับท่าน อย่าเดินออกจากสถานศึกษาก่อนข้ามาข้าพยักหน้าให้คุลอาลแล้วมองเขาเดินกลับจนพ้นเขตรั้วไป

            ข้าเดินตามเด็กเทพคนอื่นๆไปผ่านจุดลงชื่อ เทพสวรรค์ผู้มีหน้าที่เช็คชื่อพอเห็นว่าเด็กเทพรุ่นข้ามาครบสามสิบแล้วก็พาเราเดินต่อไปยังห้องเรียนที่มีโต้ะเก้าอี้อยู่พอดีสามสิบชุด จากที่มองภายนอกสถานศึกษาแห่งนี้ไม่ได้กว้างขวางนักตั้งอยู่บนกลุ่มเมฆกลุ่มเดียวด้วยซ้ำ เมื่อเทียบกับตำหนักของไรเซลที่ตั้งอยู่บนกลุ่มเมฆสี่กลุ่มที่นี่ดูธรรมดาไปเลย

            เทพที่เช็คชื่อพาเราเข้าไปในห้อง เขาจัดการพาเด็กเทพต่างๆให้นั่งที่ เทพเช็คชื่อพาข้าไปนั่งแถวที่สามทางซ้ายสุดแล้วออกจากห้องไป เด็กเทพที่ถูกทิ้งไว้ในห้องต่างมองหน้ากัน เด็กโต้ะข้างๆหันมาทักทายข้าเสียงพูดคุยเริ่มดังจอแจจนกระทั่งมีคนเปิดประตูก้าวเข้ามา

            ชายชราแต่งกายดูภูมิฐานเดินมาหยุดอยู่กลางห้อง ข้าเป็นเทพผู้ดูแลตำหนักครรภ์มีชื่อว่าครูซเป็นอาจารย์ของพวกเจ้าในสถานศึกษาแห่งนี้ หน้าที่ของข้าคือผลักดันให้พวกเจ้าสอบผ่านจากเทพขั้นต้นแล้วสถานศึกษาแห่งนี้ก็จะปิดลงชายชราสะบัดมือหนึ่งทีก็มีกระดาษเก่าๆลอยอยู่ในอากาศ

            เหตุที่ต้องมีสถานศึกษาแห่งนี้เพราะเทพระดับสองไม่มีสิทธิ์สอนพวกเจ้าจงตระหนักถึงคุณค่าในตัวเองไว้พวกเจ้าคือผู้ที่เกิดจากตำหนักครรภ์มีอำนาจและพลังมากมาย พวกเจ้าหลายคนอาจเหนือกว่าเทพสวรรค์บริสุทธิ์ไต่เต้าไปเป็นแม่ทัพแห่งสวรรค์ชายชราสะบัดมืออีกทีปรากฎข้อความมากมายขึ้นบนกระดาษ

            เทพสวรรค์ดำรงเพื่อรักษาสมดุล พวกเราจะสอดมือเข้าไปยุ่งกับพิภพอื่นเมื่อจำเป็นเท่านั้นชายชรากวาดตามองรอบห้องแล้วกล่าวต่อ

 เทพสวรรค์จะมีทั้งหมดเจ็ดระดับชั้นองค์เทพสูงสุดมีหกปีก รัชทายาทและเหล่าองค์ชายมีสี่ปีก ส่วนเทพทั่วไปจะมีสองปีก เทพระดับหนึ่งถึงสามจะเป็นเทพสวรรค์ทั่วไป เทพสวรรค์ระดับสี่ขึ้นไปจะเป็นเหล่าทหาร

สำหรับพวกเจ้าจะเรียกว่าเทพสวรรค์ขั้นต้นหมายถึงยังไม่ได้สอบเลื่อนระดับใดๆมีใครมีคำถามใดเกี่ยวกับเรื่องข้างต้นนี้อีกไหมชายชราโบกมืออีกครา กระดาษประมาณปึกนึงก็ถูกส่งไปที่แต่ละโต้ะของเหล่านักเรียนพร้อมทั้งปากกาและหนังสืออีกสองเล่ม ทันใดนั้นก็มีเด็กเทพคนนึงในห้องยกมือขึ้นมา

ท่านอาจารย์เทพระดับเจ็ดนี่คือองค์เทพสูงสุดเหรอ

องค์เทพสูงสุดไม่ถูกจัดอยู่ในระดับใดทั้งสิ้น เทพระดับเจ็ดนั้นมีแค่ตำแหน่งเดียวคือแม่ทัพใหญ่แห่งสวรรค์ผู้กุมกำลังกองทหารทั้งหมดชายชราตอบคำถามกวาดสายตามองไปทั้งห้องก็พบว่าไม่มีข้อสงสัยใดอีกจึงกระแอมสองทีแล้วกล่าวต่อว่า หนังสือตรงหน้าพวกเจ้าคือภาษาของพิภพมังกร พวกเจ้าต้องจำให้คล่องภายในวันนี้แล้วมาทดสอบกับข้า

ท่านอาจารย์นั่งอยู่หน้าห้องรอทดสอบ เด็กเทพคนอื่นๆในห้องก็รีบเปิดหนังสือท่องกัน นี่เป็นการเรียนการสอนวันแรกใครที่ท่องได้ก่อนหรือหลังสุดจะเป็นการตัดสินอนาคตต่อจากนี้ในสายตาคนอื่นๆ

ข้าสามารถพูดภาษาของพิภพมังกรได้อยู่แล้ว คุลอาลเป็นยิ่งกว่าปีศาจเขาบังคับให้ข้าอ่านทุกวันจนตอนนี้ข้าสามารถพูดภาษาของพิภพที่แข็งแกร่งได้ทั้งหมด แต่การออกไปสอบคนแรกนั้นไม่ใช่เรื่องที่ข้าชอบนัก ข้ารออยู่ซักพักมีเด็กเทพออกไปสอบแล้วประมาณสองคนข้าถึงค่อยเดินออกไป

ข้าเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับชายชรา อีกฝ่ายจ้องมองข้าก่อนเอ่ยเป็นภาษามังกรออกมา

เจ้าชื่ออะไร

ข้าชื่อนาเรม ข้าตอบเขาเป็นภาษามังกรเช่นกัน

ในบันทึกของเจ้า อืม เขียนว่าเจ้าชนเสาหักจริงหรือไม่

ข้ามองอาจารย์อย่างงุนงง ใช่แล้ว ชนตอนข้ายังไม่กลายสภาพ

เจ้าปราถนาสิ่งใดเมื่อได้มาเป็นเทพสวรรค์แล้ว

ข้าไม่ทราบว่าได้เป็นเทพสวรรค์แล้วต้องทำสิ่งใดข้าไม่ทราบมาก่อนว่าจะได้เป็นเทพสวรรค์

ชายชราหรี่ตามองข้าอย่างสงสัยหมายความว่าอย่างไร เจ้าไม่ได้สะสมวาสนาหรือบำเพ็ญเพียรเพื่อขึ้นมาเป็นเทพสวรรค์หรือ เจ้าต้องได้พบเทพสวรรค์บอกกล่าวกับเจ้าก่อนตายอยู่บ้าง

ข้าไม่ทราบจริงๆท่านอาจารย์ ข้าจดจำอดีตไม่ได้

งั้นรึถ้าอย่างนั้นตอนนี้เจ้าปราถนาจะทำสิ่งใดที่สุด

ข้าครุ่นคิดอย่างลังเลข้าปราถนาจะอยู่กับคนที่ตำหนักตลอดไป

ดีเจ้าผ่านกลับไปนั่งที่เดิมได้แล้วชายชราจดอะไรยุกยิกในกระดาษ

ข้ากลับมานั่งทีเดิม เหล่าเด็กเทพที่ทดสอบผ่านแล้วต่างก็เข้ามาชวนคุย บทสนทนาส่วนใหญ่นั้นมักจะคุยกันเรื่องเมื่อครั้งก่อนตายทำอะไรกันมาบ้าง พวกเขาตายกันได้อย่างไรคนที่มาเกิดเป็นเทพสวรรค์ล้วนมีที่มาอย่างยิ่งใหญ่ทั้งนั้น สำหรับข้าที่ไม่มีความทรงจำแล้วก็นั่งฟังพวกเขาพูดคุยกันเงียบๆ

 เด็กเทพส่วนใหญ่มักจะหน้าตางดงาม ฉลาดเฉลียวกันอยู่แล้ว ใช้เวลากันไม่นานเด็กทั้งสามสิบก็ทยอยทดสอบผ่านกันจนหมดชายชรากลับมายืนตัวตรง วาดมือผ่านอากาศจากนั้นกระดาษสีน้ำตาลบางๆก็ลอยไปที่โต้ะทั้งสามสิบโต้ะ

ต่อไปนี้ให้เขียนสิ่งที่พวกเจ้าคิดว่าถนัดที่สุดลงบนกระดาษแผ่นนี้หนึ่งอย่าง

เด็กคนอื่นๆเขียนกันทันทีอย่างไม่ลังเลนั่นเพราะพวกเขาทราบกันอยู่แล้วว่าถนัดสิ่งใดที่สุด ข้าไม่รีรอเขียนคำหนึ่งคำลงไปทันที

วาดภาพ

ถึงแม้ว่าจะจำอดีตก่อนตายไม่ได้แต่ร่างกายก็ยังคงจำสิ่งที่ถนัดได้ ตามที่คุลอาลเคยพูดไว้ดูเหมือนข้าจะถนัดด้านนี้ที่สุด ข้าเห็นเด็กเทพบางคนเขียนเป็นการกระทำเช่นทำอาหารบ้าง วางแผนการรบหรือบางคนก็เขียนเป็นด้านอาวุธเช่นดาบ, กระบี่, หอก

จับกระดาษด้วยสองมือ จากนั้นพวกเจ้าจงคิดถึงสิ่งที่เจ้าเขียนลงไป

สิ้นเสียงชายชรากระดาษบางแผ่นก็ติดไฟสีต่างๆลุกพรึบ เด็กเทพบางคนนั้นไหม้จนหมด บางคนไหม้ไปได้ครึ่งนึงแล้วหยุด ทุกคนอึ้งด้วยความงุนงง บางคนที่ไม่มีไฟลุกก็ต่างหลับตาคิดถึงสิ่งที่พวกเขาเขียนลงไปใหม่เพียงไม่นานกระดาษของพวกเขาก็ถูกเผาไหม้ ยกเว้นแต่ว่า

กระดาษของข้านั้นแทบจะไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเลย

มือที่จับกระดาษของข้าเริ่มสั่น ข้าหลับตาพยายามคิดถึงภาพที่ข้าได้นั่งวาดภาพอยู่ที่ห้องของไรเซล แต่กระดาษของข้าก็ไม่ยอมมอดไหม้เหมือนเด็กเทพคนอื่นๆ ท่านอาจารย์ไล่เก็บกระดาษของเด็กทุกคนไปเรื่อยๆจนกระทั่งมาถึงข้า ชายชราหรี่ตามองข้า โบกมือให้เทพสวรรค์ที่ยืนอยู่ด้านนอกมาเก็บกระดาษต่อแทน

เจ้าเขียนสิ่งใดลงไป

ท่านอาจารย์ข้าเขียนว่าวาดภาพ

ชายชราเงียบไปซักพักอย่างครุ่นคิด

สิ่งนั้นอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ถนัดจริงๆของเจ้าหรือไม่เจ้าอาจจะมีพลังของเทพสวรรค์อยู่เพียงน้อยนิด…” ชายชรามองกระดาษของข้าอีกครั้งแล้วกล่าวต่อด้วยเสียงธรรมดาแต่ก็สามารถได้ยินกันได้ทั้งห้อง

โชคร้ายที่สุดคือเจ้าอาจจะไม่มีพลังของเทพสวรรค์อยู่ในตัวเลย…”

 

 

  

ข้ายืนรอคุลอาลอยู่หน้าตำหนัก คำพูดของอาจารย์ยังวนเวียนติดหัวข้าตลอดเวลา หลังจากการเผาไหม้กระดาษแล้วอาจารย์ให้เรานั่งท่องจำชื่อของพิภพทั้งหมดรวมถึงชื่อของเหล่าผู้มีอำนาจในพิภพนั้นๆด้วย

เด็กเทพเหล่านี้ดีกว่าเด็กธรรมดาตรงที่พวกเขาต่างเป็นเด็กที่จำเรื่องในอดีตของตัวเองได้นิดๆหน่อย นั่นทำให้พวกเขาไม่ได้ดูถูกหรือเหยียดหยามข้า แต่สิ่งที่พวกเขาทำก็ไม่ได้ดีไปกว่าเท่าไหร่นักพวกเขาต่างวิเคราะห์ หาเหตุผลหรือความผิดพลาดที่ข้ามีพลังเทพสวรรค์อันน้อยนิดหรือไม่มีแทน

คุลอาลข้าอยู่นี่!” ข้าวิ่งเข้าไปหาคุลอาล กอดเอวเขาไว้แน่นซุกหน้าลงกับตัวเขาแบบไม่ยอมปล่อย คุลอาลก็ไม่พูดอะไรเขากอดข้าไว้แบบนั้น กางปีกแล้วพาข้าบินออกไปจากสถานศึกษา

เสียงกระพือปีกของคุลอาลดังอยู่ข้างหูข้าตลอดเวลา ลมโชยเบาๆผ่านตัวที่สามารถรู้สึกได้ ข้าโกหกตัวเองไม่ได้ข้ารู้สึกแย่มาก ความรู้สึกที่เหมือนตัวเองไร้ประโยชน์ไม่ว่ากับผู้ใดต่างก็รู้สึกไม่ดีกันทั้งนั้น ถึงข้าไม่ได้คาดคิดว่าตัวข้าจะเก่งกล้าแต่ก็ไม่ได้คาดคิดว่าตัวข้าจะไร้พลังขนาดนี้เช่นกัน

มือที่กอดเอวคุลอาลอยู่พลันกอดแน่นขึ้นไปอีก

ไรเซลกำลังทำอะไร

องค์เทพไรเซลกำลังศึกษาของแปลกๆจากพิภพอื่นอยู่ท่านนาเรมท่านเป็นอะไรหรือไม่ ข้าสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงที่ห่วงใยจากคุลอาล

ข้าแค่รู้สึกเสียใจนี่เป็นเพราะพวกเจ้าชอบชมข้าบ่อยจนเกินไป พอผิดหวังขึ้นมาข้าจึงรู้สึกแย่เล็กน้อยข้าเงยหน้าขึ้นมาหลังจากถูกคุลอาลสะกิด พอมองตรงไปก็เห็นเหล่าเทพรับใช้ยืนอยู่หน้าตำหนักก่อนแล้ว คุลอาลค่อยๆบินร่อนลงมาข้าปล่อยมือจากคุลอาลเมื่อเห็นว่าเท้าข้ามีที่เหยียบ

หลังจากท่านได้พูดคุยกับองค์เทพไรเซล ข้าจะสอนท่านบินเผื่อท่านจะรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

ขอบใจเจ้านะ คุลอาล

คุลอาลเดินนำข้าไปที่ห้องทำงานของไรเซล ดูเหมือนเขามีงานอย่างอื่นให้ไปทำต่อจึงหยุดส่งข้าที่หน้าประตูห้องแทนที่จะเปิดเข้าไปเหมือนเคย ข้าก้าวเข้าไปก็พบไรเซลที่นั่งอยู่บนโซฟากำลังมองมาทางข้าเช่นกันเหมือนกับเขารู้อยู่แล้วว่าข้าจะเปิดประตูเข้ามา

เทพสวรรค์สีทองมองข้าด้วยสายตาห่วงใย

มานี่สินาเรม

ความรู้สึกอบอุ่นพุ่งขึ้นมาในตัวข้าอย่างน่าประหลาดราวกับสายตาและรอยยิ้มของเขาชะล้างสิ่งต่างๆที่ข้าไม่สบายใจออกไปหมดสิ้น

ข้าก้าวไปหาไรเซลอย่างเผลอไผล รู้สึกตัวอีกทีก็ตกอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นของเขาแล้ว

เด็กน้อยเจ้ามีอะไรอยากจะบอกข้าหรือไม่…”

บางครั้งการเป็นเด็กที่ได้อ้อนผู้ปกครองก็ไม่แย่นัก ข้ากอดคอไรเซล ฝังหน้าลงไปกับแผ่นอกไรเซลลูบหัวข้าอย่างแผ่วเบาข้าอาจจะติดนิสัยเสียเพราะมีเขาคอยเอาใจตลอดก็ได้

ข้าเล่าเรื่องในวันนี้ให้ไรเซลฟัง เรื่องที่ข้าเรียนภาษารวมถึงเรื่องที่กระดาษของข้านั่นไม่เผาไหม้ เรื่องที่ท่านอาจารย์กล่าวกับข้าด้วย ไรเซลกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น

คุณค่าของเจ้าตีความด้วยกระดาษโง่เขลาแผ่นนึงไม่ได้หรอก

หมายความว่าที่จริงแล้วข้าไม่ได้ไร้พลังใช่หรือไม่

นาเรมเจ้าไม่ต้องคิดมากกับสิ่งนี้มีพลังหรือไร้พลังล้วนไม่สำคัญทั้งสิ้น เจ้าจะมีพลังไปทำไมหรือไร้พลังแล้วจะทำสิ่งอื่นสิ่งใดไม่ได้หรือไรเซลประคองหน้าข้าขึ้นมาสบตาสีทอง เขายิ้มแบบที่เคยยิ้มมาตลอดให้กับข้า อะไรทำให้เจ้าคิดมากกับเรื่องนี้ เจ้าเป็นอย่างไรก็ยังคงเป็นเจ้า

ข้าไม่ทราบพอคิดว่าตัวข้าไร้พลังแล้วความรู้สึกต่างๆมันก็พุ่งขึ้นมาจากที่ไหนซักแห่ง จนข้ารู้สึกแย่ไปหมด เหมือนส่วนลึกๆของข้ามันกรีดร้องว่าข้าข้าไม่อยากไร้พลังนักไรเซล

สีหน้าของไรเซลดูตกใจเล็กน้อย เขาเงียบไปซักพักแล้วกล่าวว่า “… บางทีอาจจะมาจากความทรงจำครั้งอดีตของเจ้า เจ้าอาจมีความทรงจำที่เลวร้ายเกี่ยวกับเรื่องนี้

ไรเซลผลักหัวข้าให้พิงที่ตัวเขา กระซิบข้างๆหูข้า จนกว่าเจ้าจะสบายใจ

ข้าหลับตารับไออุ่นจากร่างกายคนตรงหน้าซักพักจึงเงยหน้าขึ้นมามองเขา

ข้าคิดว่าไม่เป็นไรแล้ว พออยู่กับท่านทำให้ข้ารู้สึกดีขึ้นหลังจากได้รับคำชมไรเซลเบือนหน้าหนีจากข้า คิ้วเรียวยาวสีทองถูกขมวดเป็นปม เขาส่งเสียงในลำคออย่างขัดใจ

เด็กน้อยที่ร้ายกาจ ข้ารับมือเจ้าไม่ไหวแล้ว ไปเถอะข้าจะไปหาคุลอาลกับเจ้า ข้าลุกออกจากอ้อมกอดของไรเซล มือใหญ่จับมือข้าไว้แล้วพาข้าออกไป

พอเปิดประตูห้องทำงานออกมาก็พบว่าคุลอาลยืนอยู่หน้าห้องอยู่แล้ว ไรเซลจูงมือข้าตามคุลอาลออกไปที่สวนข้างตำหนักก่อนจะปล่อยมือข้า เดินไปนั่งในศาลาพักผ่อน เท้าคางคอยจ้องมองข้ากับคุลอาลอย่างสบายอารมณ์

สวนข้างตำหนักนั้นแท้จริงแล้วเป็นก้อนเมฆแต่ที่มันเป็นสวนได้เพราะไรเซลไปเสาะหาพืชแปลกๆจากพิภพต่างๆมาปลูกรวมกันไว้จนมันกลายเป็นสวนที่สวยงาม แต่พืชพรรณพวกนี้พอข้ามาถึงตำหนักคุลอาลก็บังคับให้ข้าจดจำพวกมันเป็นอย่างแรกเนื่องจากกลัวข้าจะเผลอไปเล่นกับต้นที่อันตรายเข้า

คุลอาลย่อตัวลงมามองข้าในระดับสายตา เขาเอื้อมมือไปจับที่หลังข้าพลางวาดมือผ่านกระดูกส่วนต่างๆ ปีกหนึ่งคู่ของพวกเราจะออกมาจากตรงนี้กับตรงนี้ ยามท่านเรียกปีกออกมาก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับชุดของท่านเพราะอาภรณ์ที่ท่านสวมเป็นอาภรณ์สวรรค์

ข้าฟังคุลอาลอย่างตั้งใจ เขาหันหลังและเริ่มกางปีกสีขาวให้ข้าดู

เรื่องนี้ค่อนข้างง่ายเพราะปีกเป็นส่วนหนึ่งของพวกเราอยู่แล้วท่านนาเรมคิดว่าท่านกำลังจะขยับแขนข้างนึงของท่านเพียงแต่เป็นกระดูกบริเวณหลังแทน

เพียงไม่นานข้าที่หลับตาก็ได้ยินเสียงกระพือของปีกและความรู้สึกแปลกๆบริเวณด้านหลัง พอลืมตาก็เห็นคุลอาลมองมาอย่างพอใจ คุลอาลเริ่มสอนข้ากระพือปีกจนลอยตัวจากพื้น แม้ตอนแรกจะทุลักทุเลเกือบจะตกบ่อยครั้งแต่ท้ายที่สุดแล้วข้าก็เริ่มบินได้ ข้าบินตามคุลอาลที่สอนข้าทำท่าพื้นฐานต่างๆตั้งแต่กลับตัว เลี้ยว ร่อนลง จนข้าคล่องบินวนเล่นอยู่นานถึงแม้คุลอาลจะกลับไปยืนบนเมฆแล้วก็ตาม

ข้าปรารถนาจะกระพือปีกสีขาวบริสุทธิ์นี่มาตลอด มันสวยงามและข้าก็ชอบมันมาก

ข้าบินไปหาไรเซลที่นั่งอยู่ในศาลา เอ่ยปากชวนเขามาบินเล่นกับข้าแต่ไรเซลกลับปฎิเสธ ไรเซลบอกว่าเขาบินเล่นมาทั้งชีวิตแล้ว ตอนนี้เขาชอบนั่งเกี้ยวอย่างสบายๆมากกว่า พอบินเล่นจนทั่วไปหมดข้าก็เริ่มรู้สึกเหนื่อย ที่แท้การกระพือปีกที่เห็นเทพสวรรค์ทำกันอย่างปกติก็กินแรงไม่ใช่น้อย

นาเรม เจ้าลงมาไปพักผ่อนได้แล้วไรเซลยืนอยู่ข้างคุลอาลเบื้องล่างตะโกนขึ้นมา ข้าบินร่อนลงไปยืนข้างหน้าเก็บปีกสีขาวอย่างเสียดาย

ไรเซลจูงมือข้าเดินไปตามทางเดินปากของเขาขยับคุยกับคุลอาลตลอดเวลา แต่กลับไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดกัน ถึงอย่างไรเรื่องความลับบางทีไม่ใช่เรื่องควรรู้ บางเรื่องต่อให้มาคุกเข่าขอร้องให้ข้าฟังข้าก็ไม่ปรารถนาจะฟัง

ข้ามองห้องทำงานของไรเซลที่เดินผ่านอย่างลังเล

ไรเซล ข้ายังไม่นอนได้หรือไม่

แล้วเจ้าจะทำอะไร ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าบินเล่นแล้วนะ ไรเซลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ข้าทำตามสิ่งที่ข้ามักจะเอามาใช้ประจำ ข้ากอดเอวไรเซลอย่างออดอ้อนพลางเงยหน้าคุยกับเขา ให้ข้าไปนั่งเล่นรอท่านในห้องทำงาน ข้าจะไม่ส่งเสียงรบกวน

เจ้าทำแบบนี้อีกแล้วแล้วข้าจะมีทางเลือกใดอีก

ไรเซลถอดถอนหายใจ
 

ข้านั่งขดตัวอยู่บนโซฟาในห้องทำงานมองภาพวาดที่ติดอยู่รอบห้องสลับกับมองไรเซลเป็นระยะๆ ทั้งภาพวาดในห้องนี้ ที่สำคัญทั้งเทพสวรรค์สีทองตรงหน้าต่างทำให้ข้ารู้สึกอุ่นใจ ไรเซลเหมือนจะยุ่งกับการดูอัญมณีอะไรบางอย่างที่น่าจะเป็นของท่านอิล

มีภาพที่ใหญ่กว่าภาพอื่นเป็นพิเศษถูกนำมาแขวนไว้ มันเป็นรูปของใครซักคนที่หน้าตาดูค่อนข้างเศร้าคนในรูปภาพไม่ได้ทำสิ่งใดนอกจากจ้องมองออกมาเท่านั้น ข้าไล่สายตาไปยังส่วนต่างๆของรูปด้วยความเพลิดเพลิน มองการใช้สีการสะบัดปลายพู่กัน

ไม่รู้เมื่อไหร่ที่ตาของข้าค่อยๆปิดลง

นาเรมข้ายอมแพ้เจ้าแล้วจริงๆ
             
             มีเสียงไรเซลดังขึ้นเหมือนพูดกับข้าในห้วงแห่งความฝัน

ในความฝันนั้นสุดท้ายข้ารู้สึกเหมือนตัวเองลอยขึ้นจากพื้น

 

 





 

บันทึกวันที่xx เดือนxx ปีxxxx

          ความรู้สึกเสียใจของเจ้าราวกับเข็มนับพันเล่มที่คอยตอกย้ำความผิด

 

 

◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆

 

TALK

คุลอาล – “คุกๆ *ไอ*

ไรเซล – “……………….

-        พูดคุยกันได้นะคะ ชอบอะไรไม่ชอบอะไรก็แบ่งปันความฟินกันได้ <3

-        ขอบคุณคนอ่านทุกคนมากๆค่ะ

PS. เจอคำผิดรบกวนบอกกันหน่อยนะคะ

PS2. แอบแปะรูปตัวละคร ถ้าใครมีที่คิดไว้อยู่แล้วไม่อยากเสียการจิ้นก็ผ่านไปได้เลยค่ะ      





  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #412 Danwtlese (@sutida72) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 19:54
    น้องน่ารักกกกกกกกก ขออย่าให้'อะไร'มาทำลายความบริสุทธิ์ของน้องเลย
    #412
    0
  2. #397 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 19:05
    นาเรมน้องน่ารักกว่าที่คิดไว้อีกอะแงงงงงงง จริงๆนี้แอบคิดว่าน้องจะเทิร์นรุกตอนโตนะได้แต่แอบคิด เทพระดับ7นี้น่าจะเป็นไรเซลก่อนโดนลงโทษหรือป่าวอะ หรือเทพระดับ7คนใหม่จะเป็นน้อง
    #397
    0
  3. #365 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 15:48
    อยากรู้อดีตจังเลยย //ภาพประกอบน่ารักมากค่ะ เป็นเด็กที่สมควรโดนกิน(!)
    #365
    0
  4. #358 angle-wing (@angle-wing) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 22:26
    คุกๆๆๆ//โอ๊ยยย คันคอๆ
    #358
    0
  5. #339 mykkkk (@mykkkk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 10:11
    คุลอาลไอแบบตอกย้ำมาก 555
    #339
    0
  6. #329 Kanyaphat5979 (@Kanyaphat5979) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 18:10
    น่ารักกกก แต่งนาเรมไม่น่าไร้พลังน้า
    #329
    0
  7. #307 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 22:26
    คุกๆ แค่กๆ คุกๆ(ไอ) 5555555555
    รูปน่ารัก >_<
    #307
    0
  8. #299 KuppaKP (@KuppaKP) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 04:37
    โง่ย น่ารักกก
    #299
    0
  9. #296 hazelham (@hazelham) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 18:54
    คุกๆๆๆๆ 55555
    #296
    0
  10. #288 แกงส้ม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 21:11
    สู้ต่อไป นาเรม
    #288
    0
  11. #249 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 17:01
    นี่สงสัยจริงๆเลยนะ นาเรมเคยเป็นคนรักเก่าของไรเซลรึเปล่าเนี่ย
    อีกอย่างเหมือนนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาได้เจอกัน เหมือนกับว่าชาติก่อนนาเรมเคยอยู่ในสวรรค์
    #249
    0
  12. #228 Zen_Darkness (@ghostbsd) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:11
    ภาพประกอบน่ารักมากคร้าบบบ
    #228
    0
  13. #217 Linø Junko♥ (@pumpum_ping) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 18:03
    รูปน่ารักมากค่าาา><
    #217
    0
  14. #182 BeMoreFriend (@mystory-gig) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 16:33
    ขำ~ คุกๆๆๆๆๆ 555555
    #182
    0
  15. #115 Undergrond (@blove237) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 20:01
    นาเรมอย่าเศร้าไปเลยนะ ยังมีท่านไรเซลอยู่
    #115
    0
  16. #89 A.Iliad (@minerva_18) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 14:38
    อย่าเศร้าเลยนะนาเรมพลังของนาเรมมันอาจจะยังไม่ตื่นขึ้นมาเฉยๆก็ได้ไม่ได้ไม่มีพลังหรอก
    ที่ท่านไรเซลไม่ยอมบินนี้มีปมใช่มั้ยคะแต่ไม่ใช่ว่าบินไม่ได้
    #89
    0
  17. #74 น้ำเขียว B1 (@---ww-ai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 23:21
    เข้าใจความรู้สึกของนาเรมเลยอ่ะ เศร้าแทน
    #74
    0
  18. #26 the`tsubaki_xiii (@whitetia) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 03:22
    จะไม่มีพลังจริงเหรอ งั้นนาเรมก็น่าสงสารแย่เลย
    #26
    0
  19. #13 ทิกเกอร์แอล (@TiGGeR-L) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 20:38
    ต้องมาสาเหตุที่ไรเซลไม่อยากบินอีกใช่มั้ยคะ หรือไรเซลแค่ไม่อยากบินเฉยๆ 

    #13
    0
  20. #8 เงาเพลิง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 21:33
    อัพเร็วมากO.O

    น่ารักมากกก ปมเยอะอะ อยากรู้เร็วๆค่า

    เอาใจช่วย สู้ๆ
    #8
    0
  21. #6 Sireethorn Thapang (@plosive) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 21:07
    นาเรนน่ารักกกกกกก>.<
    #6
    0