เมื่อคีตาแห่งเทพสวรรค์เริ่มบรรเลง◆BL,YAOI (END)

  • 100% Rating

  • 3 Vote(s)

  • 36,498 Views

  • 424 Comments

  • 2,880 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    108

    Overall
    36,498

ตอนที่ 7 : บทที่ 6 คนเดียวที่ได้รับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    23 มี.ค. 58




                                                               


บทที่
5

คนเดียวที่ได้รับ

 

         

          เทพรับใช้เกิดอะไรขึ้น

            ท่านนาเรมดูเหมือนพระสนมจะมาหาท่านไรเซล

            พระสนม?

 

            วันนี้ยามเช้าที่สถานศึกษาเด็กเทพทุกคนกลายสภาพกันอีกครั้งเป็นจำนวนมาก มีทั้งอายุรุ่นเดียวกับข้าจนไปถึงอายุสามสิบสี่สิบภพมนุษย์ ทุกคนกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่าหน้าตาของพวกเขาดูดีขึ้นจากแต่เดิม ดูท่าทางภพสวรรค์จะชื่นชอบสิ่งสวยงามเป็นอย่างมาก

            พวกเด็กเทพที่โตขึ้นแล้วต่างเริ่มไม่สะดวกใจที่จะพักกับเทพพี่เลี้ยงต่อไป ทางสถานศึกษาที่เคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาแล้วก็มีห้องพร้อมให้เทพสวรรค์จากตำหนักครรภ์มาพักชั่วคราว เทพทั้งหมดที่โตแล้วต่างพักที่สถานศึกษา มีเพียงข้าเท่านั้นที่กลับมายังตำหนัก

            กิจกรรมในวันนี้คือการฝึกอาวุธเทพ ข้านึกถึงคำพูดของท่านอาจารย์ที่ได้กล่าวกับเทพในสถานศึกษาทุกคนก่อนฝึกอาวุธเทพว่า

            ห้ามพวกเจ้านำเรื่องอาวุธเทพของเทพตำหนักครรภ์เช่นเดียวกับพวกเจ้าไปคุยสู่ภายนอก

            ข้าอดคิดไม่ได้ว่าเหตุผลจะมาจากตัวข้าหรือเปล่า...

            หลังจากทะเลาะกับไรเซลจนคืนดีกันแล้ว ต่อมาเขาดูจะเอาใจข้าเหมือนเดิมเพียงแต่ไรเซลเริ่มไม่กอดข้าเหมือนแต่ก่อน สายตาที่มองข้าบ้างครั้งแฝงแววเจ็บปวด

            ในเมื่อไรเซลไม่อยากให้ข้าถาม ข้าทำอะไรไม่ได้มากนักนอกจากยิ้มให้...

            พอข้ายิ้มให้เขา ไรเซลก็จะเลิกทำแววตาเจ็บปวดแล้วกลับมายิ้มบางๆให้ข้าแทน... ข้าเคยไปปรึกษากับคุลอาลขอให้เขาช่วยทำอะไรซักอย่างกับเรื่องนี้ คุลอาลกลับพูดอย่างเย็นชาว่า

            องค์เทพไรเซลกำลังอยู่ในช่วงต้องการให้ท่านเอาใจเท่านั้น ท่านไม่ต้องไปอึดอัด ไม่ต้องไปสนใจใยดีเขา อีกซักพักองค์เทพไรเซลคงล้มเลิกไปเอง

            คุลอาลกลับเป็นปีศาจที่ร้ายกาจมากอยู่แล้วถึงแม้จะไม่มีปีศาจน้อยอย่างข้าก็ตาม

            หลังจากกิจกรรมที่สถานศึกษาจบลง ท่านอาจารย์ชมว่าข้าทำได้ดีอีกทั้งอาวุธเทพยังมีพลังสูง ท่านอาจารย์กำชับถึงคำพูดในตอนแรกอีกครั้งก่อนจะปล่อยให้ทุกคนแยกย้าย

            ข้าเป็นเทพสวรรค์ไม่กี่องค์ที่บินกลับตำหนัก พอร่อนลงมายังไม่ทันถึงพื้นดีก็เห็นเหล่าเทพรับใช้กำลังแอบมองไปทางห้องไรเซลอยู่แถวรั้วตำหนักพลางพูดคุยซุบซิบกัน ข้าจึงได้ลงไปถาม

            เจ้าพูดอะไรออกมาหัวหน้าเทพรับใช้ตวัดสายตาดุๆไปทางเทพรับใช้ที่ตอบข้า

            ข้าทำหน้าไม่พอใจใส่พวกเขา มีเรื่องอะไรที่บอกข้าไม่ได้อีกแล้ว?

            เหล่าเทพรับใช้ต่างทำหน้าเหลอหลา หัวหน้าเทพดันเทพรับใช้องค์อื่นๆไปด้านหลังก่อนจะพากันก้มศรีษะให้ข้า ทำสีหน้าอย่างอับจนปัญญา

            ท่านนาเรมพวกข้าไม่ใช่ไม่อยากบอกท่าน ขออภัยที่ท่านต้องไปถามองค์เทพไรเซลเองจริงๆ

            ไรเซลอีกแล้ว ในเมื่อข้าดันเผลอรับปากเขาไปข้าจะยังไปถามเขาได้ที่ไหนได้อีกเล่า!

            ข้าเข้าใจแล้ว

            ดะ...เดี๋ยว! ท่านนาเรมตอนนี้ท่านยังไปไม่ได้

            ข้าขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ เพราะเหตุใด?

            องค์ไรเซลสั่งไว้ว่าหากท่านกลับมาให้ข้าคุยกับท่านก่อนจนกว่าแขกจะกลับไป...

            ไรเซลท่านช่างฉลาดรอบคอบเสียจริง!

            แต่ว่าท่านพลาดบางอย่าง ข้าเข้าใจแล้วข้าจะไปรอที่สวนหลังตำหนักจนกว่าแขกจะกลับ พวกเจ้าไปทำอย่างอื่นเถอะนะข้าพูดกับเทพรับใช้ด้วยเสียงออดอ้อนเหมือนยามเป็นเด็ก

            ตะ...แต่ว่า

            “นะ... เทพรับใช้ข้าไม่เคยก่อปัญหาใดๆให้ท่านนี่นาข้ายื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆทำเหมือนที่เคยทำ

            เข้าใจแล้วงั้นเดี๋ยวข้าจะไปส่งท่าน

            เจ้าไม่ต้องข้าไปเองได้

            ไม่ต้องรอให้เทพรับใช้ตอบคำข้าก็บินหนีมา ข้าบินทำทีเข้าไปในสวน... หลังจากร่อนลงข้าก็แอบเดินย้อนกลับมา การทำตัวเป็นเด็กในบางครั้งทำให้ข้านึกถึงความทรงจำแต่ก่อน

            ไรเซลพลาดแล้ว เขาไม่รู้หรอกว่านอกจากเขาแล้วคนในตำหนักก็ทนข้าอ้อนไม่ได้เหมือนกัน

            พระสนมโลเรียยังไงล่ะเสียงซุบซิบของเทพรับใช้ดังมาตามทางเดินทำเอาข้าแทบจะหลบไม่ทัน ดีที่บริเวณนี้ข้างรั้วถูกปกคลุมไปด้วยต้นไม้หนาแน่น

ข้าถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วเดินไปทางห้องไรเซล ตั้งใจว่าจะไปสังเกตดูเอาเอง... ยังโชคดีที่คุลอาลไม่อยู่ดูท่าเขาคงจะถูกใช้ไปทำธุระที่อื่น ข้าเก็บเสียงให้เงียบกริบเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าประตู มองเห็นไรเซลลางๆส่วนแขกที่อยู่ในห้องเป็นเทพสวรรค์ผู้หญิงเส้นไหมสีทองยาวเกือบจะถึงพื้น

ถ้าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับข้าคงต้องรีบหลบไป การแอบฟังผู้อื่นคุยกันไม่ใช่เรื่องดีนัก

ท่านบีบบังคับข้าเองนะ!!” เสียงหวานใสดังลอดออกมาจากห้อง

ลดเสียงของเจ้าลงหน่อยโลเรีย มิเช่นนั้นข้าต้องเชิญเจ้ากลับแล้วเสียงเย็นชาชวนให้ผู้ฟังรู้สึกเย็นยะเยือกไปถึงขั้วหัวใจไม่น่าเชื่อว่าจะออกมาจากปากของไรเซล แต่ข้าไม่มีทางฟังผิดเสียงนี้เป็นของไรเซลจริงๆ   

ทะ...ท่านทำแบบนี้กับข้าไม่ได้ ฮึก…เสียงร้องไห้ทำให้ข้าอดขมวดคิ้วไม่ได้

ส่วนเจ้าทำได้งั้นสิ? ข้าไม่สังหารเจ้าก็นับว่าปราณีมากแล้ว ไปซะยังไงตอนนี้เจ้ามาวุ่นวายกับข้าก็ไม่ได้อะไรอีก ไรเซลดูท่าทางรำคาญเต็มที

ดูเหมือนพวกเขาจะคุยเรื่องส่วนตัวกัน การแอบฟังของข้าควรสิ้นสุดอยู่แค่นี้ ข้าหันเท้าเตรียมตัวจะเดินจากไป...

อึก...ท่าน... ท่านที่แท้ยังรักมนุษย์อยู่ใช่หรือไม่…”

เท้าของข้ากลับไม่ยอมขยับอีก ข้าได้ยินคำพูดเมื่อกี้อย่างชัดเจน หัวใจคล้ายดิ่งวูบไปจังหวะนึง... ร่างกายของข้าแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น... รับฟังสิ่งที่พวกเขาสนทนากันต่ออย่างหนักอึ้ง

“……ไม่ใช่เรื่องของเจ้า กลับไปได้แล้ว ไรเซลตอบอย่างไร้เยื่อใยอีกครั้ง

บทสนทนาในห้องเงียบไปซักพัก จนกระทั่งเสียงร่ำไห้ของเทพสวรรค์ผู้หญิงเงียบลง

ดูท่าข้าคงโง่มากที่มาตามรังควาญผู้ชายที่ทำร้ายข้าถึงขนาดนี้ คิก... องค์เทพไรเซลขอเตือนท่านไว้อย่างนึงเรื่องที่ท่านทำสิ่งใดอย่าคิดว่าไม่มีผู้คนล่วงรู้ เสียงหวานใสเอ่ยอย่างแค้นเคือง

เจ้าคิดจะนำคอมาพาดบนอาวุธของข้างั้นหรือ?

คิก อาศัยท่านตอนนี้ต่อให้มีบัญชาจากองค์เทพสูงสุดลงให้ท่านลงไปยังภพมนุษย์ ท่านก็ยังไม่มีปัญญาไปพบคนที่ท่านรักได้เลย...

เคร้ง!

เสียงหวีดของอากาศดังขึ้นกระทันหันตามด้วยเสียงอาวุธปะทะกันเรียกสติของข้ากลับคืนมา ข้ามองไปรอบๆ กระโดดข้ามรั้วออกไปอย่างเงียบเชียบ หลบซ่อนจนกว่าคนข้างในจะออกมา

มีเสียงเอะอะดังขึ้นซักพักก่อนหญิงสาวชาวเทพสวรรค์จะวิ่งออกมา... น้ำตาใสหยดลงจากใบหน้า หญิงสาวกำมือแน่นจ้องมองไปที่ห้องด้วยสีหน้าแค้นเคือง สูดหายใจเข้าลึกๆก่อนอ้าปาก

องค์เทพไรเซลความอับอายที่ท่านมอบให้ข้าจะไม่มีทางลืม!! ต่อให้เราไม่เกี่ยวข้องกันแล้วหากมีโอกาสทำร้ายท่านอีกข้าก็จะไม่ลังเล!!!”

หลังจากได้ตะโกนความอัดอั้นทั้งหมดหญิงสาวก็เดินไปทางด้านหน้ากางปีกบินกลับไป

ข้าถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ไม่ถูกเจอตัว ครุ่นคิดถึงบทสนทนาที่พวกเขาคุยกัน... บางทีการไปแอบเลียบๆเคียงๆถามตอนไรเซลอารมณ์ดีเขาอาจจะบอก คำถามที่ถามทางที่ดีต้องไม่ให้เขาจับได้ว่าข้าแอบฟัง

ข้าที่ตั้งใจจะเดินออกจากที่ซ่อนย้อนกลับไปเดินเข้ามาทางประตูหน้าใหม่ต้องเปลี่ยนแผนการ หางตาข้าดันเหลือบไปเห็นคุลอาลกำลังเดินมาทางนี้พอดี ข้าจำเป็นต้องกลับไปแอบที่เดิมอีกครั้ง

ก็อก ก็อก

คุลอาลยังไม่ทันเอ่ยปากขออนุญาตไรเซลก็เปิดประตูออกมา เขาหรี่ตามองไปรอบๆระเบียงหน้าห้องอย่างจับผิด ข้ารีบก้มตัวลงต่ำทันที

หลังจากพอใจไรเซลก็ถอนสายตากลับมามองคุลอาล นาเรมยังไม่กลับมาอีกเหรอ

ท่านต้องการให้ข้าไปตามไหม

ไม่ต้อง

ข้าได้ข่าวว่าท่านโลเรียมาหาท่าน

ไรเซลใช้น้ำเสียงเย็นชาอีกครั้ง บนโลกนี้มีกลับบุคคลที่รอดพ้นจากความตายหากแต่ไม่สำนึกตน นำตัวเองเข้ามาท้าทายโทสะข้าใหม่อีกครั้ง...

ข้ามองไปที่ดวงตาของเขาแล้วขนลุกซู่ ความหวาดกลัวเข้าจู่โจมฉับพลัน... สายตาของไรเซลเย็นเฉียบจนน่ากลัว หญิงสาวผู้นั้นไม่รู้ทำสิ่งใดไว้ถึงทำให้เขาทำสายตาแบบนี้

ฆ่า... ครั้งถัดไปข้ามั่นใจว่าไรเซลจะต้องฆ่าเทพสวรรค์ผู้นั้นแน่ๆ...

 
 

หลังสนทนากันต่อซักพักไรเซลกับคุลอาลเดินกลับเข้าไปในห้องทำงาน ข้าถอนหายใจโล่งอกค่อยๆเดินออกมาจากที่ซ่อน เหล่าเทพรับใช้ที่มาแอบดูตอนแรกต่างแยกย้ายกันไปแล้ว

ข้าทำเป็นเดินมาจากหน้าตำหนักไปเคาะห้องทำงานของไรเซลราวกับเพิ่งกลับมาอย่างแนบเนียน

ก็อก ก็อก

ข้ากลับมาแล้ว

ประตูถูกเปิดจากด้านใน เป็นคุลอาลที่โผล่หน้าออกมาก่อนราวกับหน้าที่ยืนหน้าประตูเป็นของเขาไปแล้ว ไรเซลยิ้มให้ข้าอย่างอ่อนโยนเหมือนตัวตนตอนคุยกับหญิงสาวเทพสวรรค์เป็นอีกคนนึง

นาเรม.... ไรเซลเรียกชื่อข้าค้างไว้แล้วชะงักเล็กน้อย

....ท่านกำลังจะพูดว่ามานี่สิต่อใช่ไหมข้าถอนหายใจ ดูเหมือนความรู้สึกผิดของเขาเมื่อวานจะละลายหายไปเร็วเหลือเกิน ผ่านไปไม่ถึงวันกลับลืมตัวเรียกข้าอีกแล้ว

หลังจากเห็นเขาทำแววตาราวกับจะฆ่าคนทำให้ข้าอดเดินไปหาเขาอย่างอ่อนใจไม่ได้

ท่านยังเป็นไรเซลคนเดิมหรือเปล่า...? ท่านที่ข้ารู้จักกับคนอื่นรู้จักเป็นคนเดียวกันหรือไม่...?

นอกจากตัวข้านี่ไม่รู้จักตัวเองแล้วตัวท่านข้าก็รู้จักน้อยเหลือเกิน...

เจ้าโตแล้วนี่ดีจริงๆ... ไรเซลก้มหน้าลงจูบหน้าผาก มือใหญ่สองข้างกอดเอวข้าไว้ ถามข้าด้วยน้ำเสียงดีใจอย่างมากมาย ทำไมวันนี้ตามใจข้าล่ะ

เพราะว่าฟังที่คุลอาลพูดถึงท่านแล้วข้าเกิดสงสารขึ้นมา ข้าหลบสายตาอันอบอุ่น กลบเกลื่อนไปทางคุลอาลแล้วแอบขอโทษในใจ

ปีศาจคุลอาลเจ้าให้ร้ายข้าอีกแล้ว?

คุลอาลตวัดสายตามองไรเซลทันที เขากล่าวด้วยเสียงเย็นชาว่า คนอย่างท่านจำเป็นต้องให้ร้ายด้วยหรือ... ข้าแค่ว่าไปตามความจริงเท่านั้น

นาเรมปีศาจคุลอาลให้ร้ายข้าว่าอย่างไร เจ้าอย่าได้เชื่อถือเชียวนะ

ข้าหัวเราะเบาๆอย่างอดไม่ได้ คุลอาลน่าเชื่อถือกว่าท่านอีกท่านไปเรียกเขาว่าปีศาจได้ยังไงกัน ว่าพลางค่อยๆจับมือไรเซลขึ้น พาตัวเองออกมาจากวงแขนของเขา ท่านว่าหัวหน้าปีศาจข้าวันนี้ข้าไม่ได้ท่านกอดแล้ว

ผิดคาดไรเซลกับแย้มยิ้มร้ายกาจขึ้นมา มองไปทางคุลอาลที่ส่งสายตาอาฆาตมาทางเขา

ข้าไม่ได้ว่าเขาซักหน่อย คุลอาลมีความสัมพันธ์กับปีศาจจริงๆนี่

ท่านองค์เทพไรเซล!” คุลอาลกัดฟันเรียกชื่อ ข้ามองคุลอาลที่มีความอดทนสูงเป็นอย่างมากดูเขาอยากจะเดินเข้ามาทำให้ไรเซลหุบปากแต่กลับไม่ขยับออกจากประตูแม้แต่นิดเดียว

ช่างเป็นปีศาจที่เคร่งครัดในหน้าที่เสียจริง...

คุลอาลเป็นเทพสวรรค์บริสุทธิ์ไม่ใช่เหรอ ขอโทษนะคุลอาล แต่ข้าอยากฟังต่อจริงๆ

เป็นสิ แถมยังงดงามหาที่ติไม่ได้ในภพปีศา...

ท่านนาเรมข้าจะฟังท่านขอร้องหนึ่งอย่างจะให้ข้าไปหาอาหารทิพย์อันใดมาก็ได้!”

ไรเซลข้าไม่อยากฟังแล้วทันทีที่คุลอาลพูดจบข้าก็ตอบทันควัน ทำเอาไรเซลขัดใจมิใช่น้อย แต่การเป็นมิตรกับคุลอาลข้าได้ประโยชน์มากกว่า

อีกอย่างข้ามีเรื่องอยากจะถามคุลอาลอยู่พอดี...  

โชคดีที่คุลอาลขอตัวออกไปข้างนอก ข้ารีบอ้างกับไรเซลว่าจะกลับไปหยิบของที่ห้องหนังสือแล้วเดินตามคุลอาลออกมา ดูเหมือนเขาจะรู้ตัวว่าข้ามีเรื่องจะพูดด้วยถึงได้หยุดรอ

ท่านมีอะไรจะถามข้าใช่หรือไม่คุลอาลหรี่ตามองข้าอย่างพินิจ

คุลอาลเจ้าต้องบอกข้า ห้ามไปบอกกับไรเซลด้วยสัญญากับข้าสิ

 ท่านนาเรมเกรงว่าข้าคงต้องขอฟังคำถามก่อน...

เจ้าพูดแล้วว่าจะฟังข้าขอร้องหนึ่งอย่าง

ก็ได้... เชิญท่านถามมาคุลอาลมองข้าอย่างจนใจ

พระสนมโลเรียเป็นใครกัน

คุลอาลขมวดคิ้วทันที ท่านได้ยินมาจากไหน?

ข้าแค่ได้ยินเหล่าเทพรับใช้คุยกัน เจ้าไม่ต้องถามแล้วตอบคำถามข้ามาข้ามองคุลอาลอย่างคาดคั้น เขาดูสับสนว่าจะตอบข้าอย่างไรดี

ท่านโลเรียเคยเป็นพระสนมขององค์เทพไรเซล ข้าตอบท่านได้แค่นี้จริงๆคุลอาลตอบอย่างลำบากใจ

แม้แต่เรื่องนี้ข้าก็ไม่ควรรู้อีกแล้วหรือ...

 ข้าเงียบไปซักพัก คุลอาลยังคงมองมาตลอดเวลา เจ้าไปเถอะข้าจะกลับห้องไรเซลแล้ว

คุลอาลโค้งให้ข้าแล้วหันหลังจากไป ข้าถอนหายใจแล้วเดินกลับไปตามทางเดิม ต่อให้ตอนนี้ข้าไม่อยากเจอหน้าไรเซลเพียงใดก็ต้องกลับไปหาเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี...

 
 

การที่ข้าใช้เวลาอีกซักพักอยู่ที่ห้องของไรเซลเพื่อวาดภาพเป็นเรื่องที่ค่อนข้างคิดผิดมาก ไม่รู้ว่าวันนี้ไรเซลว่างงานเกินไปหรือไม่ หรือบางทีอาจเป็นเพราะเรื่องเมื่อวานวันนี้ถึงได้เอาใจใส่ข้าเป็นพิเศษ โดยการขอร้องให้ข้าวาดรูปเหมือนของเขา...

อย่าขยับสิ ข้ากล่าวคำนี้เป็นรอบที่สิบกับไรเซล

มุมนี้พอเจ้าก้มหน้าข้ามองเห็นเจ้าไม่ถนัดนี่นา

ท่านก็เห็นหน้าข้าอยู่ทุกวัน หากขยับอีกข้าจะเลิกวาดแล้ว!” ข้าถลึงตาใส่ไรเซล แต่เขากลับมองข้าอย่างดีใจ ดวงตาอ่อนโยนคู่นั้นทอประกาย

ในที่สุดเจ้าก็ยอมสบตาข้าแล้วหรือ?

ข้าสะดุ้งอย่างรู้สึกผิด เผลอหลบตาเขาอีก ไรเซลยิ้มเจื่อนๆให้ข้า

นาเรมอย่าใจร้ายกับข้านักเลย

ข้า... ข้าแค่

พอสบตาท่านข้าแค่รู้สึกหนักอึ้งใจในเท่านั้น... พอสบตาท่านข้าแค่นึกถึงประโยคนั้นขึ้นมา...

อึก...ท่าน... ท่านที่แท้ยังรักมนุษย์อยู่ใช่หรือไม่…”

พระสนมโลเรียยังไงล่ะ

ท่านโลเรียเคยเป็นพระสนมขององค์เทพไรเซล ข้าตอบท่านได้แค่นี้จริงๆ

นาเรม...

ทำไมท่านต้องทำเสียงอ้อนวอนแบบนั้นอีกแล้ว...

... เจ้าคงไม่ได้เกลียดข้าแล้วใช่ไหม... หรือเป็นเพราะเรื่องนั้น?

รอยยิ้มของไรเซลไม่เคยเศร้าแบบนี้มาก่อน... ข้ารีบตอบเขาอย่างร้อนรน

ไม่ ข้าไม่เคยเกลียดท่านข้าถอนหายใจลุกขึ้นจากโต้ะวาดภาพค่อยๆเดินไปหาไรเซลที่นั่งเป็นนายแบบอยู่บนโซฟา ข้าขอโทษ... ทีเมื่อก่อนข้าไล่ท่านสารพัดท่านกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร เหตุใดเดี๋ยวนี้ท่านกลับกลายเป็นคนคิดมากแล้วไรเซล 

เพราะใบหน้าเจ้าเมื่อก่อนต่อให้ไล่กลับทำหน้าเหมือนจะร้องไห้น่ะสิ พอตอนนี้ข้ากลายเป็นเดาใจเจ้าไม่ออกแล้วไรเซลเอื้อมมือมาลูบผมข้าเล่นเบาๆ

แน่ล่ะสิ ตอนนี้ความคิดข้ากลายเป็นคนอายุยี่สิบสมบูรณ์แล้วนะ

ข้าอายุมากกว่าเจ้ากว่าร้อยปีอีกไรเซลหัวเราะเบาๆ ข้าลอบมองเขาค่อยโล่งใจที่ไม่เจอความเศร้าปรากฎบนใบหน้านี้แล้ว

ข้าถอนหายใจปล่อยให้ไรเซลลูบผมข้าตามใจชอบ กับเทพสวรรค์องค์อื่นท่านทำตัวอย่างนี้หรือไม่ ข้าพอเข้าใจเลยว่าทำไมคุลอาลถึงได้ว่าท่านได้ร้ายกาจนัก

ไรเซลยิ้มแต่น้ำเสียงที่เปล่งออกมากลับเย็นชา ข้าไม่จำเป็นต้องใจดีกับคนที่ข้าไม่ได้พิศวาสอะไรนัก

ฟังจากน้ำเสียงของเขาแล้ว ข้าว่าคุลอาลเสียอีกที่จะต้องเรียกไรเซลว่าปีศาจ...

นาเรมเจ้าห้ามทำแบบนี้กับข้าอีก

ท่านเอาแต่ใจมากกว่าข้าสมัยก่อนเสียอีก

ไรเซลหัวเราะเบาๆกับคำพูดของข้า นั่นเพราะเป็นเจ้า เจ้าลองนึกภาพข้าไปเอาแต่ใจกับคุลอาลออกหรือ?

ทุกวันนี้ที่คุลอาลต้องปวดหัวไม่ใช่เพราะว่าท่านเอาแต่ใจหรือไง...

ไรเซลแย้มยิ้มตอบข้า ดวงตาของเขาจ้องมองมาอย่างอ่อนโยน... พอสบตาเขาคราวนี้ข้าถึงได้รู้บางอย่างอาจเป็นเพราะว่าแต่ก่อนยังเด็กหรือเปล่านะข้าถึงได้ไม่เคยสังเกตเห็นมันมาก่อน

ข้าตามใจเจ้า เจ้าก็ตามใจข้าบ้างไม่เห็นมีสิ่งใดไม่ดี

ข้าถอนหายใจ เฉพาะวันนี้เท่านั้นนะ

เป็นอีกครั้งที่ข้าต้องเก็บคำถามมากมายไว้ใจใน เป็นอีกครั้งที่ข้าพ่ายแพ้ต่อเทพสวรรค์สีทององค์นี้... พ่ายแพ้ต่อสายตาอันอ่อนโยนที่มองมายังข้า

ข้าเท่านั้น... ไม่ใช่คุลอาล ไม่ใช่หญิงสาวผู้นั้น ไม่ใช่เหล่าเทพรับใช้ในตำหนัก

ดวงตาของไรเซลเหมือนสงวนความอ่อนโยน... ไว้ให้แค่ข้า...

 

 

 










 

บันทึกวันที่xx เดือนxx ปีxxxx

          แม้แต่ทำหน้าเฉยๆก็ยังทำให้ผู้พบเห็นหวาดหวั่นใจได้... เจ้าก็ยังร้ายกาจอยู่เช่นเดิม

 

◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆◆

TALK

ไรเซล – นาเรมเจ้าห้ามทำแบบนี้กับข้าอีก

นาเรม – ท่านเอาแต่ใจมากกว่าข้าสมัยก่อนเสียอีก

ในขณะนั้นเอง

คุลอาล – กำลังยืนอยู่หน้าประตู สีหน้าแดงก่ำพลางบ่นพึมพำกับตัวเอง นินทาข้ายังไม่พอ...

            ใจคอจะให้ข้ายืนอยู่ข้างนอกฟังพวกท่านไปอีกนานแค่ไหนกัน

 

-        เรากด Reply ไม่ติด อยากตอบคอมเม้นท์นะคะ แต่ก็ไม่รู้ทำไมกดไม่ขึ้น UvU

-        ทักท้วงและติชมเราได้เสมอนะคะ กัดไรเซลเล่นได้เช่นกันค่ะ(?)ถ้าคิดว่าหมอนี่ใจร้ายกับนาเรมเกินไปแล้ว ฮา

-        มะ... ไม่ดราม่า ลองเดาๆปมเล่นกันได้นะคะ ยังไม่มีใครเดาถูกเลยเรารู้สึกภูมิใจมาก55

-        รักเหล่าเทพสวรรค์ที่ผ่านมาอ่านทุกคนนะคะ <3

ปล. คุลอาลช่างเป็นคนที่โดนรังแกบ่อยเสียจริง55





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #399 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 21:11
    โคตรวงวารไรเซลทากๆๆๆๆๆๆ น้องต้องเป็นมนุษย์ที่ไรเซลรักแน่ๆเลยยยย
    #399
    0
  2. #368 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 19:21
    อดีตเป็นไงไม่รู้ รู้แต่ตอนนี้ ท่านเทพหลงมาก
    #368
    0
  3. #310 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 23:36
    ดิฉันเหมือนจะเข้าใจอะไรๆมากขึ้นแล้วค่ะ แล้วก็พอเดาๆได้ว่าเรื่องมันเป็นไงมาไง
    #310
    0
  4. #300 TBam_9397 (@ttlovesu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 08:33
    คู่คุลอาลเริ่มเปิดเผย 555555
    #300
    0
  5. #252 sofar_fa (@fafar4840) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 06:54
    รู้สึกเหมือนจะเข้าใจแล้วนะว่าทำไมนาเรมถึงจำอดีตของตัวเองไม่ได้ (อันที่จริงมันควรจะรู้เร็วกว่านี้นะ) เพราะในอดีตของเขาจะส่งผลต่อในตอนนี้เป็นอย่างมากเลยล่ะ หากนาเรมจำได้ว่าเคยรักกันมาก่อน ปัจจุปันต้องไม่ใช่แบบนี้แน่
    #252
    0
  6. #229 Zen_Darkness (@ghostbsd) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:53
    ตลกบทส่งท้ายครับ ฮ่าๆๆๆ
    #229
    0
  7. #215 Fon Chanoknunt (@fooooon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 23:38
    รักคุลอาล ชอบไรเซล กรี้ดดด นาเรม ได้ป่ะ
    #215
    0
  8. #194 nstthiya Buranachaitawee (@nattiyabu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 13:23
    รักไรเซลมากๆ นาเรมอย่าใจร้ายกับไรเซลนักเลย สงสารคุลอาลโดนรังเกกลั่นแกล้ง รักคุ ลอาล รักไรท์ค่าาาาาาาาาาา
    #194
    0
  9. #118 Undergrond (@blove237) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 21:56
    นั้นแหละทีถูกความอ่อนโยนนั้นต้องมอบให้นาเรมเท่านั้นนะ
    #118
    0
  10. #117 Undergrond (@blove237) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 21:55
    มีคำผิดตรงบรรทัดนี้นะครับ

    พอสบตาท่านข้าแค่รู้สึกหนักอึ้งอยู่ *ใจใน* เท่านั้นเอง
    #117
    0
  11. #109 yukihana (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 12:34
    อ่านเรื่องเกี่ยวกับสวรรค์ที่ไรก็รู้สึกว่าพวกเทพก็ไม่ต่างจากคนทั่วไปมีทั้งโลภ โกรธ หลง แล้วพอบวกกับพลังอำนาจที่มีก็สร้างความปั่นป่วนเดือดร้อนได้มากมาย เรื่องกฎของสวรรค์ก็เช่นกัน
    #109
    0
  12. #92 A.Iliad (@minerva_18) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 20:33
    มนุษย์ที่ไรเซลรักเป็นผู้ชายและก็คือนาเรมสินะ คุลอาลมีความสัมพันธ์กับปีศาจตนไหนรูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไรที่สำคัญเป็นเพศผู้ใช่หรือไม่ ใช่เถอะ ไม่ชอบพระสนมนั่นเลยยังยุ่งไม่เลิกเดี๋ยวคราวนี้คงได้ตายจริงๆแน่เลย
    #92
    0
  13. #29 Khaosan P. (@liming) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 00:10
    ขอเดาเล่นๆนะคะ  อาจจะผิดไปบ้าง  

    คิดว่านาเรมน่าจะเป็นมนุษย์และไรเซลเป็นแม่ทัพที่ลงมาภพมนุษย์ได้มาเจอกับนาเรมแล้วหลงรัก  สุดท้ายอาจจะรู้ว่านาเรมเป็นผู้ที่จะเป็นผู้นำปีศาจที่ไรเซลต้องกำจัดรึป่าว  แต่ไรเซลหลงรักไปแล้วเลยไม่กล้าฆ่า  ทางทัพสวรรค์อาจจะรู้ตัวจริงของนาเรมและยกทัพลงมากำจัดนาเรมแล้วก็ย้อนมาที่จุดเริ่มต้นคือไรเซลพยายามช่วยชีวิตนาเรมจนทำผิดกฏสวรรค์

    ประมาณนี้หรือป่าวคะ  เดาเอา  แต่ชอบภาษาที่ไรต์เขียนอ่านง่ายดีค่ะ
    #29
    0
  14. #28 ทิกเกอร์แอล (@TiGGeR-L) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 14:15
    หมั่นไส้ไรเซลลลลลลลลลลลลล นี่อยู่ทีมคุลอาล 55555555 

    #28
    0
  15. #24 Sireethorn Thapang (@plosive) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 01:14
    แอบเชียร์คุลอาลน่ะเนี่ย[>.<]
    รู้สึกไม่ชอบพระสนมขึ้นมาเลยแหะ[-_-*]
    #24
    0
  16. #23 Bloody Lily (@yaibua-narak) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 23:38
    คุลอาล เจ้า เจ้า เจ้า กรี๊ซซซซ
    ปล.เริ่มหมั่นไส้ไรเซลละ
    #23
    0