✦ อนธการจิ้งจอก ✦ BL, YAOI [END]

  • 99% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 506,906 Views

  • 8,277 Comments

  • 13,422 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    5,531

    Overall
    506,906

ตอนที่ 12 : นางแอ่นหวนกลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 645 ครั้ง
    1 พ.ย. 58










บทที่ 11

นางแอ่นหวนกลับ


 

 

            จินชนะ...

            สำหรับเจ้าจิ้งจอกที่ภายในมีวิญญาณชายหนุ่มวัยกลางคน ชื่อนำหน้าติดยศและผ่านประสบการณ์มานับไม่ถ้วนสิงอยู่นั้น เพิ่งสัมผัสกับคำว่าความคุ้มค่าต่อหยาดเหงื่อเป็นครั้งแรก...ครั้งแรกกับการที่ได้รับผลตอบมากมายเยี่ยงนี้ ต่อให้เอาชาตินี้และชาติหน้าของเขามารวมกันคงยังไม่ถึงครึ่งกับกองสมบัติตรงหน้า

            ...เรื่องราวเช่นนี้ก่อนจะเกิดขึ้นมา ต้องเล่าย้อนไปเท่าไหร่ไม่อาจทราบได้

            แม้กระทั่งตอนนี้กี่วันเดือนปี จักรพรรดิเปลี่ยนบัลลังก์หรือไม่จิ้งจอกก็ไม่มีโอกาสล่วงรู้

            ย้อนกลับไปคราสุดท้ายก่อนที่จินจะแยกกับเสี่ยวผาน เด็กชายทั้งคู่ที่กำลังตื่นตะลึงและรับมือกับพลังประหลาดของค่ายกล ที่ทำให้มีตนเองอีกคนโผล่ขึ้นมา การต่อสู้กับร่างแยกนั้นเค้นเรี่ยวแรงจนจินสลบสไลไปเมื่อไหร่ไม่อาจทราบได้ แต่ทว่ายามฟื้นขึ้นมาอีกทีเสี่ยวผานก็ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว

            ร่างแยกจากค่ายกลนั้นนั่งอยู่นิ่งๆโดยไม่ทำสิ่งใดยามที่จิ้งจอกสลบ หากแต่พอตัวปลอมนั่นสังเกตเห็นว่าตัวจริงของมันฟื้นแล้ว ร่างกายที่เหมือนกันมิผิดเพี้ยนก็ถือกระบี่พุ่งเข้าโจมตีทันที ทำเอาจินต้องรีบตาลีตาเหลือกค้นหากระบี่ที่ตกอยู่มารับมือแทบไม่ทัน จากนั้นการต่อสู้จนลืมหายใจ...ลืมทุกสิ่งก็เริ่มขึ้น การบีบบังคับต่อสู้โดยไม่หยุดพักเช่นนี้ทำให้จินอดเปรียบเทียบถ้ำนี้กับค่ายทหารไม่ได้

            ทว่าค่ายกลดวงดาวพรั่งแสงนี้ยังคงมีความเห็นอกเห็นใจผู้ฝึก ร่างแยกประหลาดนั้นจะรามือไปนั่งเฉยๆอยู่หลายชั่วยาม หลายชั่วยามที่เสียพลังไปมากทำให้จินจำต้องโคจรลมปราณอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ หลังจากนั้นพอผอยหลับไป...ตื่นขึ้นมาอีกคราก็พบเจอเหตุการณ์เช่นนี้อีก

            เหตุการณ์เช่นนี้วนเวียนเกิดขึ้นราวกับไม่รู้จักจบสิ้นเสียที จิ้งจอกทั้งหงุดหงิด...ทั้งท้อแท้ในบางครั้ง ความเหน็ดเหนื่อยที่มากเกินไปดึงให้สภาพจิตใจของผู้คนตกต่ำอยู่บ้าง แต่ทว่าการวนเวียนเช่นนี้อยู่ทุกคืนวันทำให้จินมีพลังลมปราณและพลังฝีมือที่ก้าวกระโดดจนน่าตกใจยิ่ง

            เช่นเดียวกับกาลเวลา...

            ค่ายกลนั้นสะท้อนตนเอง ดังนั้นต่อให้มิอาจทราบวันเวลา แต่ทว่าการเห็นร่างแยกตนเองเติบโตขึ้น จากเด็กน้อยเป็นเด็กชาย...จากเด็กชายเป็นเด็กชายที่เติบโตในระดับหนึ่ง เนื่องจากหน้าตาดูน่าอดสูและผมเผ้าที่ยาวมากเกินไปทำให้จินไม่อาจคาดการณ์ได้แน่ชัดว่ายามนี้เขาอายุเท่าไหร่ ตั้งแต่มาอยู่ในถ้ำผ่านไปกี่ปีแล้วกันแน่...? ขนาดดูจากภายนอกหยาบๆยังคล้ายผ่านไปหลายปีแล้วยิ่งนัก

            สภาพเหมือนคนจรจัดไม่มีผิด...

          การไม่ได้อาบน้ำ...ผัดเปลี่ยนเสื้อ...ล้างหน้า...ตัดผม ทำให้แม้ใบหน้าจะสูงส่งมีราศีงดงามเท่าใดก็หม่นหมองได้เช่นกัน ถึงกระนั้นดวงตาสีแอมเบอร์คล้ายสัตว์ป่าก็มิได้ลดทอนประกายความฉลาดเฉลียวจนยากจะหยั่งถึงไปด้วย อีกทั้งพอจิ้งจอกได้มองจากมุมนี้จึงได้ทราบว่าดวงตานั่นแสนจะดุร้ายเพียงไหน มิน่าเล่าเสี่ยวผานหรือผู้คนถึงได้กลัวในบ้างครั้ง... ดวงตาเช่นนี้ไม่เหมือนคนปกติแม้แต่น้อย

            มันคล้ายกับสัตว์ร้าย...และก็เป็นดวงตาของสัตว์ร้ายอย่างแท้จริง

            วันเวลาผ่านไปจนพลังฝีมือวรยุทธ์ของจินถึงระดับสูงพอสมควร คล้ายค่ายกลที่โหดร้ายจะเพียงพอกับการทนทรมาณจิ้งจอกตัวหนึ่ง ร่างแยกที่แสนประหลาดนั่นจึงหายไป เพียงแต่ว่าพอร่างแยกนั่นหายไปแล้วก็ไม่เกิดสิ่งใดขึ้นอีก ยังคงมีแค่พื้นกระจก...หมอก...ไอเย็น...และรูปปั้นทองเหลืองท่าทางต่างๆ

            แต่กระนั้นการจดจ้องรูปปั้นด้วยสายตาที่แสนจะละเอียดกลั่นกรองผ่านความคิดผนวกกับคำบอกใบ้จากบันทึกเก่าแก่สีแดงของผู้อาวุโส ทำให้จินค้นพบว่าที่แท้รูปปั้นพวกนี้คล้ายกำลังแสดงกระบวนท่าบางอย่าง รูปปั้นหล่อทั้งร้อยรูปนี้กลับแฝงกระบวนท่าฝีมือการต่อสู้อันร้ายกาจเอาไว้ จิ้งจอกกระตือรือร้นมากหลังจากเดินวนอยู่นานจนแน่ใจว่ารูปปั้นไหนที่น่าจะเป็นกระบวนท่าเริ่มต้นจึงหยุดทำสัญลักษณ์เอาไว้ มือดึงกระบี่ธรรมดาขึ้นจากฝัก...โดยที่ไม่รู้ตัวจินคล้ายจมอยู่กับความหลงใหล... ก้าวเดินก้าวแล้วก้าวเล่า...มือควงกระบี่ไหลวนตามรูปสลักอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย คล้ายลูกนกนางแอ่นตัวหนึ่งกำลังหัดบินไปตามลม

            สำหรับนายอดีตทหารอากาศ อีกทั้งยังเคยอยู่ในกองสอบสวนคดีพิเศษผู้หนึ่งแล้ว ความตื่นเต้นยามได้สัมผัสถึงความแข็งแกร่ง ความหลงใหลกับสเน่ห์แห่งการต่อสู้ก็คล้ายหนีไม่พ้น ต่อให้อ้างว่าเป็นการทำงานด้วยความไม่เต็มใจ แต่ทว่าเพียงไม่นาน...เลือดก็จะถูกย้อมจนแปดเปื้อนไปเอง

            ลูกนกนางแอ่นนั้นโหยหาและกลืนกินความรู้อย่างตะกละตะกลามยิ่ง เปี่ยมไปด้วยความพยายาม...สัญชาตญาณ...ประสบการณ์ที่ร้ายกาจ รูปปั้นทองเหลืองเหล่านี้เป็นการจารึกกระบวนท่านางแอ่นหวนกลับอันร้ายกาจของชนเผ่านางแอ่น ศิษย์ที่ผ่านมาของชนเผ่าต่อให้ยอดเยี่ยมเพียงไหนก็ต้องเสียเวลาเรียนรู้หลายสิบปีจนกว่าจะบรรลุถึงกระบวนท่าสูงสุด แต่ทว่ายามนี้หากทราบว่ามีจิ้งจอกผู้หนึ่งสามารถเรียนรู้ได้ภายในเวลาน้อยนิดคาดว่าศิษย์อาวุโสที่ผ่านมาเหล่านั้นคงกระอัดเลือดอย่างเจ็บแค้นแล้ว

            จินร่ายรำกระบี่ตามรูปปั้น เหนื่อยก็พักหลับนอนพลางโคจรลมปราณนางแอ่นไร้พ่าย ตื่นมากลืนลูกกลอนแปลกประหลาดลงท้อง จากนั้นก็ฝึกกระบวนท่า...โคจรลมปราณ เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ ลูกกลอนแปลกประหลาดที่ว่านั้นมีมาตั้งแต่วันที่แยกกับเสี่ยวผาน ตื่นมาก็พบมันวางอยู่แล้ว ในบันทึกผู้อาวุโสเขียนว่าลูกกลอนนี้เป็นอาหารชั้นเลิศที่ช่วยทำให้คนผู้หนึ่งอิ่ม แต่การกลืนลูกกลอนทุกวี่ทุกวันทำให้ลิ้นคล้ายไร้รสชาตจนต่อมรับรสหายไปแล้ว

            กระบวนท่านางแอ่นหวนกลับนี้ร้ายกาจยิ่ง ท่วงท่าแต่ละกระบวนที่คิดค้นผู้อาวุโสล้วนครุ่นคิดอย่างระเอียดรอบคอบ ฉับไว้ ไร้ซึ่งหนทางตอบโต้... จินอดไม่ได้ที่จะทึ่งกับการต่อสู้ของโลกแห่งนี้ ในโลกที่จากมานั้นการฟาดฟันกระบี่แต่ละครั้งก็เป็นยามที่มีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก การต่อสู้จริงๆกลับตัดสินความเป็นตายด้วยกระสุนนัดเดียว ดังนั้นเมื่อชีวิตต้องมาพบเจอกับสิ่งที่เรียกว่าการต่อสู้อย่างแท้จริงแล้วนั้นทำให้อดเคารพชื่นชมผู้คิดค้นมันขึ้นมามิได้

นางแอ่นหวนกลับ...ผู้คิดค้นนับว่าเป็นอัจฉริยะบุคคลยิ่ง ทุกการเคลื่อนไหวใส่ใจทุกรายละเอียด ไม่แข็งกร้าว...ไม่อ่อนน้อม...โอนอ่อนพลิกแพลง เปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตรแล้วสวนกลับอย่างรัดกุม คำกล่าวในบันทึกที่ว่าผู้อาวุโสในยุทธจักรแต่สมัยล้วนมีคนจากชนเผ่านางแอ่นอยู่ร่วมด้วยคงมิใช่เรื่องปั้นน้ำเป็นตัวแล้ว

จินไม่ใช่คนโง่ อีกทั้งยังมีประสบการณ์มากมายหล่อหลอมจนแข็งแกร่ง เป็นตัวตนเฉกเช่นปัจจุบัน ดังนั้นการฝึกนี้แม้จะยากเย็นแสนเข็นแต่ก็ผ่านมันไปได้ แม้บางทีจะแทบทิ้งชีวิตก็ตาม ศิษย์แต่ละสมัยที่เข้ามายังถ้ำครรภ์นางแอ่นคล้ายผ่านความเป็นความตายเพียงเสี้ยววินาทีตลอดเวลา ถ้ำแห่งนี้ราวกับขุมนรกดีๆแห่งหนึ่ง ทรมาณร่างกายและจิตใจหยอกเย้าสูบเรี่ยวแรงจนหมดสิ้น ล่อลวงจนจิ้งจอกเกิดเอาการธาตุไฟเข้าแทรกอยู่คราหนึ่ง แต่ทว่าโดยที่จินก็ไม่รู้ตัว...เนื่องจากเขามีร่างกายเป็นจิ้งจอกด้วย ธาตุไฟเข้าแทรกที่มักเป็นมารฆ่าเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่ประมาทกลับทำอะไรไม่ได้ เหตุนี้เป็นเพราะร่างกายเป็นมนุษย์แต่กลับมิคล้ายมนุษย์ ธาตุไฟที่รุนแรงก็แผ่ขยายไปยังเส้นลมปราณของจิ้งจอกสีดำที่ซุกซ่อนอยู่ คลายให้อาการเบาบางลง...

จากนั้นราวกับเพิ่งชุบตัวผ่านบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์มา จินพบว่าร่างกายเปลี่ยนไป เบาหวิว...ทรงพลัง...รวดเร็ว ประสาทสัมผัสดีเยี่ยมกว่าเดิมจนน่าเหลือเชื่อ ด้วยความตื่นเต้นจิ้งจอกจึงรีบฝึกกระบวนท่านึงที่ไม่สามารถฝึกได้จนผ่านเสียที

            จนกระทั่งวันหนึ่ง...วันที่แม้แต่ผู้ฝึกก็รู้สึกถึงความอิ่มตัว บันทึกเก่าแก่สีแดงก็มีข้อความปรากฎ

            หากเจ้าพบข้อความนี้ก็แสดงว่าสำเร็จกระบวนท่านางแอ่นหวนกลับแล้ว แต่ทว่ายังเหลือลมปราณนางแอ่นไร้พ่ายที่เจ้ายังต้องไปหมั่นฝึกฝนต่ออีก... นางแอ่นหวนกลับนั้นมีด้วยกันอยู่ 5 กระบวนท่ารุก...4 กระบวนท่ารับ และ 1 วิชาฝ่าเท้า ดังที่เจ้าได้ฝึกฝน เพียงเท่านี้ก็ยากที่จะหาคู่ต่อสู้แล้ว

          ยามนี้เจ้าบรรลุแล้ว...ค่ายกลดวงดาวพรั่งแสงจึงไม่มีประโยคอีกต่อไป วิธีออกจากค่ายกลนี้ง่ายดายยิ่ง เพียงแค่ไปยังจุดเริ่มต้น พิจารณาถึงจุดเบี่ยงเบนแล้วฉีกกระชากมันออกมา เพียงเท่านี้

          เจ้าจะสามารถเปิดประตูบานที่สองได้ ผู้แก่เฒ่าขอให้เจ้าโชคดีศิษย์ของเราชนเผ่านางแอ่น...

            หลังจากอ่านข้อความจบจินก็สอดกระบี่คืนฝัก เดินกลับไปหารูปปั้นทองเหลืองอันแรกที่ทำเครื่องหมายไว้ สังเกตดูอย่างละเอียดแล้วจึงพบว่าบริเวณตามตัวที่ทองเหลืองกระทบกับแสงนั้นมีอยู่จุดหนึ่งที่แสงเบี่ยงเบนผิดปกติ คล้ายสิ่งที่มันกระทบมิใช่รูปปั้นทองเหลืองนี้... จิ้งจอกไม่รอช้าใช้กระบวนท่ารุกที่ห้าเข้าใส่จุดนั้น

            ราวกับมีเสียงสิ่งใดถูกกระชากออก...

            จินตื่นตะลึงยิ่งในคราแรก เขาหันหลังไปอีกทีก็คล้ายความฝัน รูปปั้นทองเหลืองนั้นหายไปแล้ว กลับกลายเป็นห้องโถงสวยงามขนาดใหญ่ มีเตียงนอน...มีโต้ะ...มีอาหารแห้ง รวมทั้งยังมีบ่อน้ำอยู่อีกด้วย จินกลับร่างเป็นจิ้งจอกสีดำหกหาง การอาบเช่นนี้ทำให้รู้สึกสะอาดทุกเส้นขนมากกว่าร่างมนุษย์นัก

            หลังจากทำความสะอาดร่างกาย อาศัยเงาสะท้อนจากบ่อตัดผมแบบหยาบๆ ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า หน้าตาและสภาพภายนอกก็กลับไปเป็นคนเช่นเดิม จินมองเงาตนเองในบ่อน้ำแล้วอดยกมือดึงใบหน้าไม่ได้ การทำเช่นนี้ทำให้เขามั่นใจว่านี่มิใช่ความฝัน...และใบหน้าที่หล่อเหลางดงามราวกับหยกสลักนี้ก็มิใช่ของปลอม รวมกับดวงตาสีแอมเบอร์ที่ออกจะดุร้ายแล้วทำให้ยิ่งคล้ายคุณชายสูงศักดิ์งดงามผู้หนึ่ง หยิ่งผยองเกินกว่าที่คนธรรมดาสามารถจะอาจเอื้อม...

            ในโลกที่แล้วนั้นจินยอมรับว่าเป็นไบโอเซ็กชวล ตามคำศัพท์เป็นพวกรักได้ทั้งสองเพศ เขาผ่านมาแล้วทั้งผู้หญิงผู้ชาย หน้าตาไม่ได้ถือว่าหล่อเหลาอะไรมากนัก อีกทั้งยังคล้ำแดด มีรอยแผลเป็นเต็มไปหมด คาดไม่ถึงกลับมาเกิดใหม่อีกทีได้มาอยู่ในร่างที่งดงามทั้งร่างกายเช่นนี้ แม้แต่มือเขาก็ยังอดคิดมิได้ว่าเป็นมือที่เรียวได้รูปเช่นกัน

            จินไม่ได้รีบร้อน หลังจากทำทุกอย่างจนพอใจ ลิ้มรสอาหารแห้งนอกเหนือจากลูกกลอนดูบ้าง จิ้งจอกก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงซักคืน เลื่อนเรื่องการเปิดประตูบานที่สองไปในยามตื่น

            หลังจากนั้นก็อย่างที่ทราบ...เขากำลังตกตะลึงกับกองสมบัติที่ไม่ว่ารวมชาติไหนเข้าด้วยกัน ก็ไม่มีทางหาได้มากมายเช่นนี้ กองภูเขาของเพชรพลอยเครื่องประดับ คลังแสงอาวุธหลากชนิดเรียงราย วัตถุดิบชั้นเลิศ เครื่องรางของขลัง ของมากมายต่างๆที่ชนเผ่านางแอ่นรวบรวมมานับพันๆปี

            มรดกนับพันๆปีที่สืบทอดมา...ทั้งหมดอยู่ต่อหน้าเขาแล้วตอนนี้

            จินกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ เขาไม่ใช่คนละโมบ...ถึงแม้ในบันทึกของผู้อาวุโสจะเขียนว่ายกห้องนี้ให้ทั้งหมด แต่ทว่าก็ยังคงพินิจเลือกไปแต่พอสมควรอยู่ดี ข้าวของแต่ละอย่างถูกจัดเป็นระเบียบ อีกทั้งยังมีคำอธิบายบนกระดาษสาวางควบคู่ไว้กับของแต่ละชิ้นด้วย

            จิ้งจอกลืมตาที่เรียวยาวขึ้น ขนตาหนาเป็นแพมองโดยรอบอย่างครุ่นคิด จากนั้นก็ตัดสินใจหยิบของมาอยู่ไม่กี่อย่างได้แก่ กระบี่ซีอิ่ง...กระบี่ไร้พ่ายไร้ปฐพีอาวุธในตำนาน ถูกผู้อาวุโสคนหนึ่งของชนเผ่านำมาเก็บรักษาไว้ตั้งแต่สามร้อยปีที่แล้ว  หลังจากที่มันสร้างกลียุคผู้คนแย่งชิงกันทั่วยุทธจักร

กระบี่มูยอง...กระบี่ที่ตีจากแร่เหล็กล้ำค่าเป็นของเจริญสัมผัสไมตรีมอบแด่จักรพรรดิเมื่อราวสี่ร้อยปีที่แล้ว อาวุธในตำนานที่ถูกนำมาจากแผ่นดินอีกฟากทะเล แต่กลับถูกขโมยไปจากวังหลวง

อาวุธลับชุดมีดสั้น12โจร...อาวุธที่สิบสองพี่น้องโจรภูเขาในตำนานใช้มันก่อสร้างตั้งเมืองหนึ่งจนเกิดความสำเร็จ อาวุธที่มีแต่กลิ่นคาวเลือดไม่บริสุทธิ์แปดเปื้อนไปด้วยเหยื่อสงคราม

            นอกจากนั้นล้วนเป็นของไร้สาระที่แทบจะไม่มีความสำคัญ เช่น ชุดแก้วราชวงศ์ก่อน จานเข้าชุดของผู้ทรงปัญญา แหวนจากแผ่นดินทางเหนือที่เขาเห็นว่าสวยดี กังหันของเล่นไปบังเอิญเหมือนโลกที่จากมา ชุดที่ดูแล้วใส่สบายสวยงามอีกห้าชุด จินเก็บของมีค่าอื่นๆอีก นำพวกมันใส่หีบเปล่าใบหนึ่งที่วางทิ้งไว้ เมื่อเก็บเสร็จจิ้งจอกก็ยกหีบที่มีน้ำหนักไม่น้อย แต่ผู้ยกกลับยกอย่างสบายด้วยมือเดียวคล้ายปุ่ยนุ่น ก้าวเดินออกไปทางประตูบานสุดท้าย

            เมื่อเปิดประตูบานที่สอง ประตูบานสุดท้ายจะเปิด... ศิษย์ของเราสามารถเข้ามายังที่นี่อีกยามใดก็ย่อมได้ โดยผ่านทางห้องลับใกล้ๆประตูศิลา เพียงแต่ผู้ที่สามารถเปิดทั้งประตูทั้งสามบานได้อีก ต้องมีลมปราณนางแอ่นไร้พ่ายและกระบวนท่านางแอ่นหวนกลับอยู่ในระดับด่านขั้นสูงเท่านั้น

          เมื่อเจ้าออกไปแล้ว ใช้ชีวิตอย่างพอใจ...จงอย่าลืมมอบกุญแจให้ผู้สืบทอดต่อไป อย่าให้ชนเผ่านางแอ่นของเราที่ผู้อาวุโสแต่ละรุ่นพยายามมาต้องสาบสูญไปกับกาลเวลา...

          มือเรียวผลักประตูบานสุดท้ายเปิดออก ปรากฎทางคับแคบเช่นเดิม...จินเดินตามทางไปเรื่อยๆจนกระทั่งมีทางยาวทอดไปสู่ทางไม่รู้จบในความมืด และด้านข้างมีห้องๆหนึ่งดึงดูดความสนใจไว้ก่อน เขามองเข้าไปคล้ายพบเงาคนที่คุ้นเคยยิ่ง

            เสี่ยวผาน...?

            เงาร่างที่อยู่ในห้องชะงัก เสียงตึงตังข้าวของหล่นแสดงให้เห็นว่าผู้อยู่ในห้องรีบร้อนนัก ถัดมาเด็กหนุ่มอายุราวสิบแปดปีผู้หนึ่งก็เลื่อนบานประตูออกมา... เสี่ยวผานนั่นเอง เด็กหนุ่มมีรูปร่างไม่ผอมเหมือนกาลก่อนอีกแล้ว แขนปรากฎกล้ามเนื้อแข็งแรงอย่างชัดเจน ผมสีดำยาวถูกรวบอย่างเรียบร้อย ใบหน้ามิต่างไปจากบิดา ในแววตามีทั้งความกล้าหาญ...ความมุ่งมั่น ผิดจากเสี่ยวผานน้อยในกาลก่อนมากโข

            จะ...จินนั่นเจ้าหรือ? เสียงแหบห้าวของเสี่ยวผานถามด้วยความตื่นเต้น

            จินพยักหน้า หลังจากทักทายกันพอสมควร เล่าเรื่องราวคร่าวๆแล้ว พวกเขาจึงพากันเดินเข้าไปในห้อง เป็นห้องขนาดกลางที่มีหนังสืออัดแน่นเต็มไปหมด ตรงกลางมีทั้งฟูก โต้ะ...อุปกรณ์เครื่องเขียนพร้อม

            หลังจากที่กับร่างแยกนั่น ข้าสู้จนสลบไปตื่นมาอีกทีก็มาอยู่หน้าประตูบานสุดท้ายตามที่เจ้าเล่าบานนั้นแล้ว ข้าอยู่อีกด้านหนึ่ง อีกทั้งยังเปิดประตูมิได้จึงได้แต่เดินมาเรื่อยๆจนเจอห้องนี้เสี่ยวผานอธิบาย พลางหยิบอาหารตามที่จิ้งจอกร้องขอมาให้

            ทางที่ทอดยาวนั่นจะเป็นทางลับที่ไปบรรจบอยู่ตรงด้านหน้าหินศิลา ข้าสามารถออกไปด้านนอกได้จึงไม่อดตาย แต่ทว่ากลับหาเจ้าไม่เจอ ครั้นจะให้ทิ้งเจ้าไปไม่ทราบเป็นตายร้ายดีก็ทำมิได้ ดังนั้นจึงได้แต่อ่านหนังสืออยู่ในห้องนี้ พลางออกไปต่อสู้กับสัตว์วิเศษจนทั่วป่ามนตราแล้วผู้เล่าหัวเราะเบาๆ

เสี่ยวผานพิจารณาเพื่อนซี้ที่ไม่ได้พบกันมานานแล้วก็อดประทับใจไม่ได้ จินอายุน้อยกว่าเขาอยู่สองปีดังนั้นในยามนี้น่าจะอายุ16ปี ใบหน้าของอีกฝ่ายไม่ต่างจากเดิมเลยแม้แต่น้อย หรืออาจเป็นเพราะจินหน้าตาดีตั้งแต่คราแรกอยู่แล้ว ยามนี้เติบโตมาเป็นรูปสลักเขาจึงมิแปลกใจ... แต่ทว่าร่างกายของอีกฝ่ายกลับแผ่กลิ่นอายจางๆ เรื่องฝีมือที่สูงส่งจนสามารถสัมผัสได้นับว่าน่าแปลกใจยิ่งกว่าเสียอีก

เจ้าที่ผ่านมาเป็นอย่างไรบ้าง?จินถามด้วยความอ่อนใจ เมื่อพบว่าเด็กหนุ่มผู้นี้รอตนเองอยู่ในห้องนี้ไม่ยอมจากไปไหนร่วมเกือบสิบสองปี สมเป็นเสี่ยวผานคนรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ยิ่ง

ข้าต่างจากกาลก่อนจนเจ้าแปลกใจเชียวละเสี่ยวผานยิ้มบางๆ อาศัยต่อสู้กับสัตว์วิเศษเนิ่นนาน กลายเป็นว่าอาวุธที่ข้าถนัดมากสุดกลับเป็นธนู...จริงสิ ข้ามีสิ่งใดจะให้เจ้าดู

จากนั้นเด็กหนุ่มก็ส่งนิ้วเข้าปาก เป่ามันเป็นเสียงเบาๆ ไม่นานก็ปรากฎนกนางแอ่นคู่หนึ่งบินวนเวียนกันเข้ามาใกล้ พวกมันต่างเกาะอยู่บนไหล่เสี่ยวผานกันตัวละข้าง

นกนางแอ่นคู่นั้นตามออกมาด้วย ตอนนี้ข้ากับมันกลายเป็นคู่หูกันแล้ว…” เสี่ยวผานเงียบไปซักพักหูคล้ายฟังสิ่งที่นกกระซิบบอก จากนั้นก็หัวเราะเบาๆกล่าวต่อ จินนกนางแอ่นบอกข้าว่าเจ้าทิ้งหีบสมบัติแล้วหรือ...?

ข้าลืม!”

พอโดนทักท้วงจินก็เพิ่งนึกได้ จากนั่นคนหวงของก็เดินออกไปลากหีบสมบัติเข้ามาด้วย เขาถามเสี่ยวผานว่าอยากได้สิ่งใดอีกไหม อีกฝ่ายตอบว่าอยากได้ธนู

เสี่ยวผานยามนี้เลิกนิสัยเกรงใจไม่เข้าเรื่องแล้ว...

เรื่องเช่นนี้ถือว่าเป็นเรื่องๆดี จินเดินย้อนกลับไป หยิบธนูสีขาวบริสุทธิ์ พันรอบด้วยเถาวัลย์แกะสลักสีขาว มีประกายสีฟ้าคล้ายไอน้ำ เอ็นที่ขึงแข็งแรงทนทาน เขาคิดว่ามันดูเหมาะกับเสี่ยวผานจึงเลือกคันนี้ไป ครั้นพอนำไปให้เสี่ยวผานชอบมากอย่างที่คาด อีกฝ่ายแสดงฝีมือการยิงธนูที่แม่นราวกับจับวางให้ดู

คราแรกข้าก็ยิ่งไม่โดนหรอก อีกทั้งยังไม่ไกลอีกด้วย...แต่ทว่าในห้องหนังสือกลับมีหนังสือวิชายอดธนูอยู่ด้ย จากนั้นพอรู้ตัวอีกทีก็เป็นเช่นนี้

เจ้าบอกว่าในห้องนั้นงั้นหรือ?

ห้องนั้นน่าจะเป็นที่เก็บรวบรวมคัมภีร์วิชาที่รวบรวมมาของชนเผ่านางแอ่น นอกจากวิชาธนูแล้ว ยังมีตำราแพทย์ ค่ายกล กลยุทธ์ หนังสือทรงคุณค่าอีกทั้งยังเป็นของยอดคนหายากอีกด้วย

พวกเขาแลกเปลี่ยนเล่าเรื่องและความคิดเห็นกันอีกซักพัก ก่อนจะตัดสินใจออกจากถ้ำนี้ เสี่ยวผานนั้นนำตำราแพทย์พร้อมทั้งหนังสือเก่าแก่อีกเล่มใส่ย่ามไปด้วย เด็กหนุ่มเล่าเรื่องการผจญภัยมากมายระหว่างเดินคล้ายต้องการสนทนามากนัก ดูท่าที่ผ่านมาการไม่ได้พูดคุยกับผู้คนเลยจะทำให้เสี่ยวผานอึดอัดมิใช่น้อย ทั้งคู่แวะนำบันทึกสีแดงไปเก็บรักษาไว้ที่เดิมก่อน

ข้าไม่กล้าแวะออกไปไกลมากนักในช่วงห้าปีแรก จนกระทั่งแข็งแกร่งแล้วข้าจึงเขียนแผนที่ของป่ามนตราขึ้นมา แวะไปทำความสะอาดบ้านของเราอยู่อาทิตย์ละครั้ง แต่ทว่ามีอาทิตย์หนึ่งไปอีกทีก็พบว่ามีขอทานมาอาศัยอยู่แทนเสียแล้ว ข้าสงสารจึงไม่ไล่พวกเขาไป

ถึงจินจะอดเสียดายบ้านมิได้แต่หากจะให้ไปไล่ขอทานออกจากบ้าน ก็เป็นเรื่องน่าลำบากใจอยู่ เขากับเสี่ยวผานเดินออกมาจากถ้ำลับแล้ว ดวงตาที่เพิ่งเห็นโลกภายนอกในรอบเกือบสิบสองปีได้แต่จ้องมองธรรมชาติ สูดอากาศบริสุทธิ์ที่ไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนาน ที่ด้านนอกถ้ำเป็นยามเช้าพอดี ทำให้ลมพัดอย่างเย็นสบาย

เจ้าจะกลายเป็นจิ้งจอกเดินไปก็ได้นะจินเสี่ยวผานพูดพลางแย่งสัมภาระมาถือ

...แน่นอนว่าจินคิดถึงมาก

อาจจะด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่าของอีกร่าง หรืออาจะเป็นเพราะเขาติดใจไปแล้วก็ตาม...ยามนี้ความรู้สึกอยากวิ่งด้วยสี่ขา ปล่อยให้ขนลู่ไปกับลมพุ่งพล่านจนกักเก็บไม่อยู่

จากนั้นจิ้งจอกสีดำขนาดใหญ่ก็ปรากฎตัวออกมาแทนที่ ขนสีดำสนิทยังคงเป็นประกายถึงแม้จะดูแข็งกระด้างไปบ้างเพราะไม่ได้บำรุง ถึงกระนั้นจิ้งจอกอนธการตัวนี้ก็ยังดูน่าเกรงขาม...สง่างามอยู่ดี เสี่ยวผานมองจิ้งจอกที่สูงเลยศรีษะเด็กหนุ่มไปแล้วในยามนี้ด้วยความชื่นชม เจ้าจิ้งจอกสีดำทะยานเข้าไปทันที

ดูท่าคงดีใจมาก... เสี่ยวผ่านคิดในใจ มุมปากมีรอยยิ้มหยักขึ้น ก่อนจะรีบกอดหีบที่นักมิใช่น้อยกับย่ามติดตามอีกฝ่ายไป มีนกนางแอ่นสองตัวบินวนเวียนอยู่ไม่ห่าง... ยามนี้จิ้งจอกสีดำกลับโดดเด่นนั้น ขนาดตัวของจินใหญ่จนต้นไม้มิสามารถบดบังได้อีก เสี่ยวผานเพิ่งสังเกตว่าอีกฝ่ายมีหกหางแล้ว ครั้นนึกถึงเรื่องในหนังสือก็ได้แต่ครุ่นคิดว่าจะบอกเพื่อนรักว่าอย่างไรดี

ใช่แล้ว...เสี่ยวผานรู้

หนังสือเก่าแก่จนหน้ากระดาษสามารถฉีกขาดได้ง่ายดายบอกเขา

จิน...ผู้เป็นทั้งเพื่อน ผู้มีพระคุณเกินกว่าจะทดแทนได้หมด จิ้งจอกสีดำนั้นเป็นถึง...จิ้งจอกอนธการ สัตว์วิเศษระดับบรรพกาล ระดับบรรพกาลคือระดับที่เหนือจากระดับเก้าขึ้นไปอีก ไม่สามารถเทียบวัดได้เนื่องจากทรงพลังและสาบสูญไปมากกว่าสองพันปีแล้ว หนังสือเล่มนั้นที่อยู่ในยามของเด็กหนุ่มยามนี้เป็นบันทึกเหตุการณ์เกี่ยวกับจิ้งจอกอนธการตัวที่แล้วโดยละเอียด

เสี่ยวผานวางแผนจะเล่าให้จินฟังในคืนนี้ เพราะจิ้งจอกอนธการที่ว่ากำลังทะยานไปทั่วป่ามนตราทำตามสัญชาตญาณสัตว์ของตนเอง ส่ายหางฟูงามทั้งหกหางอย่างมีความสุขท่ามกลางอากาศบริสุทธิ์ยามเช้า

บางทีเจ้าจิ้งจอกอาจจะลืมจุดประสงค์คราแรกไปแล้วก็ได้ พวกเขาต้องการจะเข้าเมืองหาที่พัก และยังไม่มีอาหารดีๆ ตกถึงท้องเลยในช่วงสิบสองปีที่ผ่านมา

แน่นอนว่าจินลืมไปแล้ว ในหัวของจิ้งจอกตอนนี้มีแต่...

สวัสดีโลกภายนอกถ้ำ ลาก่อนเจ้าพวกคนแก่แห่งชนเผ่านางแอ่น!





#TALK with LLwuda

          สวัสดีค่ะ มาลงซะดึกเลย มีใครเป็นมนุษย์นกฮูกอย่างเราบ้างคะ55 พอดีวันพรุ่งนี้เรามีเรียนตอนบ่าย(หลุดพ้นจากวงจรตื่นตี4วันนึง)ก็เลยรีบมาเขียนอัพให้เลยค่ะ

            ตอนนี้เราประทับใจเสี่ยวผานมากที่สุดเลยค่ะ จินโตอยู่แล้วจึงไม่โตไปมากกว่านี้ แต่เสี่ยวผานนั้นเติบโตขึ้นมาก เริ่มกลายเป็นพี่ใหญ่ที่น่าชื่นชมจริงๆแล้วนะ! (ถึงแม้จินจะคิดว่าเขาเป็นรับใช้เหมือนเคยก็ตาม)

            พบกันตอนหน้าจ้า <3 #ส่วนตอนไหนนั้น...ตามเดิม...(แย่จริงๆ)




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 645 ครั้ง

119 ความคิดเห็น

  1. #8244 PikazZA (@nooplasunisa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 21:18

    นึกว่าต้องฝึกนานจนแก่เลยซะอีก555

    #8244
    0
  2. #8236 ขอเวลาซุ่ม (@tomoyo001) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:05
    ผ่านไปตั้ง12ปี พ่อพระเอกของเรารอจนรากงอกแล้วมั้ง555555555
    #8236
    0
  3. #8232 Sei-chan (@sofeeyanee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 22:20
    ออกนอกถ้ำแล้วได้เวลาบำรุงขน&#161;&#161;
    #8232
    0
  4. #8201 PaulaPum (@yukiko12) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:31
    เอ็นดูน้องงงง
    #8201
    0
  5. #8184 emmykorapin (@emmykorapin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:29
    โอ้ยน่ารักเจ้าจินน้อย
    #8184
    0
  6. #8126 SudaratYo (@SudaratYo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 12:20
    ทาสก็คือทาส
    #8126
    0
  7. #8053 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 09:59

    โอ้โห อยู่ในนั้นจนโตเลย แต่เสี่ยวผานนี่สุดจริง ยิ่งกว่าสุนัขรับใช้ผู้ซื่อสัตย์อีก 12 ปีเลยนะ!!

    #8053
    0
  8. #8012 นัทมิมิ (@nutpeeraya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 09:34
    เสี่ยวผานคือดีมากกก แบบ12ปีเลยอ่ะ เก่งมากอดทนมาก
    #8012
    0
  9. #7919 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 23:18
    จิ้งจอกเซเลปของฉันดูมีความอดกลั้นมั่ก
    #7919
    0
  10. #7834 luhan7_lulu (@luhan7_lulu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 17:06
    ซนลืมมาดด
    #7834
    0
  11. #7786 LuckyStar1006 (@AinSuchada) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 01:25
    ยอมใจความรอคอยของเสี่ยวผานมากอ่ะ น้องหนูทั้งสองเก่งมากกกก
    #7786
    0
  12. #7767 lapis (@cirrus) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 19:06
    บอกที่ว่าเป็นแฟนคลับรุ่นพี่ฟูจิใช่ไหม!!?!?!!

    นางแอ่นหวนกลับบบบบ
    #7767
    1
    • #7767-1 Agape02 (@Agape02) (จากตอนที่ 12)
      25 ตุลาคม 2561 / 19:38
      คิดเหมือนเราเลยยย
      #7767-1
  13. #7725 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 20:42
    ลาขาดล่ะถ้ำเผ่านางแอ่น 55555555 อะไรจะขนาดนั้นจิน
    #7725
    0
  14. #7707 Winter_Skyz (@pan1234) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 17:38
    เสี่ยวผานนี่ดูโตขึ้นเยอะเลย เเต่น้องจินก็ยังคงเป็นน้องจิน 555
    #7707
    0
  15. #7683 yaoi-yaoi- (@yaoi-yaoi-) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 17:27
    ลาก่อนเจ้าพวกชนเผ่าแห่งนางเอก//55
    #7683
    0
  16. #7678 Peachz. (@BowSK) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 20:59

    ต้องไปบำรุงขนหน่อยแล้ว ผ่านมา12ปี น้องจินก็ยังเห็นน้องเสี่ยวเป็นข้ารับใช้ 555
    #7678
    0
  17. #7660 jemsin (@jemsin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 21:02
    น้องจิ๊น555555555555
    #7660
    0
  18. #7630 4KKWAN_ (@4KKWAN_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 23:06
    เสี่ยวผานนี่สหายที่แท้จริงๆ จินเมพขึ้นเหมือนเติมทรูเลยครับ แต่จริงๆก็ใาจากการฝึกด้วยแหละ เก่งม้ากก
    #7630
    0
  19. #7593 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 01:34

    โอ้ยยย เสี่ยวผานนี่ดีอะไรขนาดนี้

    #7593
    0
  20. #7533 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 16:56

    โอ้ยยยยยยยจินน่ารักจังเลย รักเสี่ยวผานตั้ง12ปียังไม่ทิ้งไปไหนเลย

    #7533
    0
  21. #7482 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 17:45
    อ่า รักหลงเสี่ยวผานนนนน
    #7482
    0
  22. #7475 MoMoMiChii (@NukNikNyx) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 09:27
    อ่านไปหลายรอบแล้ว ตอนนี้ตามหาหนังสือแต่ไม่เจอเลย
    #7475
    0
  23. #7469 aominer (@aom-exofan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:36
    กลับมาอ่านใหม่ จิ้งจอกจินน่ารักมั่กๆ ฮือ ชอบๆ อยากมีจินเป็นของตัวเอง
    #7469
    0
  24. #7434 .ใบเขียว. (@bbaiteiy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:21
    ขำประโยคสุดท้าย 55555
    #7434
    0
  25. วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 22:15
    สงสารเสี่ยวผาน ผ่านไปหลายปีดูเหมือนสถานะตัวเองยังไม่อัพเพิ่มเลยสินะ 55555
    #7177
    0