✦ อนธการจิ้งจอก ✦ BL, YAOI [END]

  • 99% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 507,376 Views

  • 8,277 Comments

  • 13,445 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    6,001

    Overall
    507,376

ตอนที่ 15 : งานแรก สำนักคุ้มภัยผานตง(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 633 ครั้ง
    27 ก.ค. 60









บทที่ 14

งานแรก สำนักคุ้มภัยผานตง(2)



 

            นี่!”

            นี่เจ้ามิได้ยินที่ข้าพูดหรือ?

            เหตุการณ์เช่นตอนนี้ท่านนิ่งเสียตำลึงทองดูท่าจะดีกว่า เด็กหญิงอายุยังน้อยคนนี้ต้องการผู้คนต่อปากต่อคำกับนางด้วย หากอ้าปากตอบโต้เถียงกับนางทีนางก็จะหาเรื่องท่านไม่จบไม่สิ้น จินจึงย้ายสายตาออกไปมองทางอื่น แสร้งทำเป็นมิตอบมิได้ยิน 

            “ลี่เอ๋อร์อย่าได้ไปรบกวนท่านผู้คุมภัยเถ้าแก่หรงฉีรู้ฤทธิ์ลูกสาวตนเองดี ดังนั้นจึงเอ่ยปากปราม

            ใบหน้างามงอง้ำเล็กน้อย บางเล็กเบะอย่างขัดใจแต่ก็ยินยอมนั่งเฉยๆแต่โดยดี

            การเดินทางต่อจากนี้จินจึงรู้สึกสงบสุขและรื่นหูมากขึ้น หากไม่นับดวงตากลมโตที่จ้องมาแทบจะตลอดเวลา จนทำให้เขาอดคิดมิได้ว่าตนเองเคยไปล่วงเกินเด็กสาวผู้นี้ตอนไหนหรือไม่

            ที่จินไม่ทราบก็คือหลงลี่เอ๋อร์เป็นบุตรสาวคนเดียวของเถ้าแก่หรง ตั้งแต่เด็กจึงมีแต่ผู้คนประคบประหงมรุมล้อมเอาใจเป็นอย่างมาก โตมายังหน้าตามิใช่ธรรมดา บุรุษมากมายต่างพากันยกยอเอาใจนาง ดังนั้นการที่จินเมินเฉยสร้างความขุ่นเคืองให้แก่หลงลี่เอ๋อร์เป็นอย่างมาก นางเอาแต่ครุ่นคิดว่าเหตุใดบุรุษผู้นี้จึงไม่ต้องสเน่ห์ในตัวนางหรือแท้จริงแล้วบุรุษปิดหน้าผู้นี้จะเป็นหญิงสาวเช่นเดียวกันปลอมตัวมา

            ต้องใช่แน่ๆ! หลงลี่เอ๋อร์คิดย้ำในใจ... หากเป็นบุรุษมิมีทางที่คนผู้นี้จะเมินเฉยต่อนางได้หรอก!

            แต่ทว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานแล้วจวบจนขบวนรถหยุดพัก คนใจร้ายผู้นี้ก็ยังมิสนใจนาง อีกทั้งยังลงจากรถม้าไปสมทบกับพวกผานตงโดยมิได้เอ่ยสิ่งใดออกมาแม้แต่น้อย หลงลี่เอ๋อร์เม้มปากด้วยความขุ่นเคือง นางเดินตัวลิ่วเข้าป่าข้างทางไปอย่างประชดประชันโดยไม่รู้ตัว

            ลี่เอ๋อร์เจ้าจะไปไหน!?เถ้าแก่หรงฉีเห็นบุตรสาวตนกำลังเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในป่าใหญ่ ก็ตะโกนถามด้วยความตื่นตระหนก

            ข้าเพียงแต่จะไปอาบน้ำเท่านั้น ท่านพ่อมิต้องให้คนตามมา!”

            ถึงแม้ปากจะกล่าวเช่นนั้น แต่หรงลี่เอ๋อร์คาดไว้ในใจแล้วว่าเถ้าแก่จะต้องส่งผู้คุมของผานตงผู้นั้นมาตามนางอย่างแน่นอน นึกถึงย้อนที่คนผู้นั้นเมินเฉยแล้วนางได้แต่คาดโทษอย่างหงุดหงิด ตั้งใจจะอยู่ในป่าจนกระทั่งผู้คุ้มกันที่ใจร้ายนั้นง้อนางมากพอ

            ทว่าพอหรงลี่เอ๋อร์เดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งความโกรธค่อยๆสลายไปนางคล้ายเพิ่งตาสว่าง หมอกเมฆบังตาเริ่มหายไปมองเห็นรอบข้างมากขึ้น ร่างบอบบางถึงกับทรุดตัวลงไปกับพื้น...นางหลงทาง! หรงลี่เอ๋อร์บัดนี้เพิ่งทราบว่าป่าโดยรอบยามใกล้ค่ำนั้นน่ากลัวเพียงใด คล้ายมีผู้คนซุ่มซ่อนอยู่ตลอดเวลา แสงไฟสีเหลืองทองที่ไม่อาจทราบว่าเป็นหิ่งห้อยหรือสัตว์อสูร

            หรงลี่เอ๋อร์ที่นั่งอยู่กับพื้นดินตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว...

 

            จินกำลังเดินตามผู้คุ้มกันอีกสองคนอยู่ในป่า ผู้คุ้มกันของผานตงทั้งสามคนถูกส่งเข้ามาตามหรงลี่เอ๋อร์ที่หายเข้าป่าไป หูจิ้งจอกที่ประสาทสัมผัสดีเยี่ยมทำให้จินทราบว่าหญิงสาวที่เขาตามหามิได้อยู่ไกลมากนัก นอกจากนี้หลังจากการเคลื่อนไหวที่รีบร้อน ยามนี้ยังมิมีเสียงใดเกิดขึ้นอีก แปลได้ว่านางอาจเหนื่อยจึงพักอยู่กับที่แล้ว

            ฉับพลันหูที่ว่องไวต่อเสียงก็ได้ยินอะไรบางอย่างแทรกเข้ามา

            สอง...ห้า...สิบ...สิบห้า...ยี่สิบสอง... คนยี่สิบสองคนกำลังล้อมขบวนรถที่จอดนิ่งอยู่!

            อีกฝ่ายคล้ายเป็นยอดฝีมือ ขนาดหูจิ้งจอกยังได้ยินก็ต่อเมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้แล้ว ยิ่งเป็นหูมนุษย์ธรรมดายิ่งมิสามารถได้ยินได้เลย ดูท่ายามนี้พวกเยี่ยกงคงโดนล้อมเรียบร้อยแล้ว

            จินร้อนใจอยากกลับออกไปจากป่ายิ่ง หากของถูกแย่งไปได้ขบวนของผานตงคงต้องวกกลับเมืองหน้าด่านเป็นแน่ เท่ากับว่าเขาที่อยากไปเมืองหลวงนั้นจะเสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์

            นางอยู่ทางนี้

            จินไม่รีรออีกต่อไป จิ้งจอกก้าวเท้านำผู้คุ้มกันคนอื่นไปตามทาง พวกเขาต่างเดินตามมาด้วยความงุนงง แต่ทว่าก็ยังเดินตามมาอย่างเร่งรีบพยายามตามให้ทัน เพียงไม่นานผู้คุ้มกันทั้งสามก็เห็นหรงลี่เอ๋อร์ที่นั่งพิงอยู่กับต้นไม้ใหญ่ ใบหน้างามมีหยาดน้ำตาคลอ

            หรงลี่เอ๋อร์พอมองเห็นชายที่ปกปิดใบหน้าก็นึกพาลตัดพ้อ เผลอโพล่งคำพูดขึ้นมาก่อนความคิด

            “ข้าไม่กลับ!”

            เหล่าผู้คุ้มกันต่างลำบากใจ พวกเขาต่างมองมาที่จินเป็นสายตาเดียวราวกับจะกล่าวว่า ท่านนั่งรถม้ามากับนาง ท่านทำอะไรสักอย่างสิหากหรงลี่เอ๋อร์ทราบก่อนหน้าว่าจินมิได้เหมือนบุรุษทั่วไปตามที่นางรู้จัก อีกทั้งยังใจร้ายกว่าที่นางคิดยิ่งนัก เชื่อว่านางคงมิกล่าวอะไรเช่นดั่งก่อนหน้าแน่นอน

            ทางด้านจินรู้สึกปวดหนึบในสมองทันที การโต้เถียงกับเด็กเป็นสิ่งที่เขาเกลียดที่สุด อีกทั้งยามนี้ยังร้อนใจมาก เสี่ยวผานคนเดียวอย่างไรก็มีเพียงสองมือมิสามารถคุ้มกันได้ทั้งหมดแน่นอน ดังนั้นจิ้งจอกใจร้ายจึงไม่อดทนอีกต่อไป

            ตุบบ! โดยไม่ทันมีผู้ใดรู้ตัว ร่างบอบบางในชุดสีสันฉูดฉาดก็ล้มลงในอ้อมแขน หรงลี่เอ๋อร์สลบไปแล้ว...ถูกสกัดเข้าที่จุดในร่างกาย มิอาจทราบแม้กระทั่งว่าศีรษะพิงอยู่กับอกของผู้ใด

            สถานการณ์ที่ขบวนไม่ค่อยดีแล้ว

            จินบอกพวกเขาตามมารยาท ส่งร่างของหรงลี่เอ๋อร์ให้ผู้คุ้มกันอีกสองคน ก่อนจะรีบตรงกลับมายังที่ขบวนเยี่ยกง ผู้คุ้มกันที่เหลือต่างอ้าปากค้าง...คนผู้นี้มิใช่ว่าก่อนหน้านี้ยืนอยู่ตรงนี้หรือ? เพียงก้าวเดียวทว่าระยะทางกลับไกลจนมองไม่ทัน กว่าจะรู้ตัวอีกฝ่ายก็หายไปราวกับภูติผีแล้ว พวกเขาได้แต่ตามเงาอีกฝ่ายไล่หลังไป

            ...จนกระทั่งจิ้งจอกมาถึงขบวนผานตง

            เขาเห็นเสี่ยวผานกำลังบรรจงรักษาคนเจ็บอยู่ บรรดาผู้คุ้มกันภัยของผานตงต่างมีสภาพไม่สู้ดีนัก บางศพถึงกับไร้ศีรษะ...ที่ไม่ตายก็มีสภาพมิต่างกัน อีกด้านมีเสียงอาวุธกำลังปะทะกันอยู่อย่างดุเดือด เสี่ยวผานที่กำลังรักษาอย่างเหนื่อยอ่อนพลันมองเห็นจินขึ้นมา จึงรีบร้อนตะโกน

            จินเยี่ยกงกำลังสู้อยู่ ของอยู่ที่ตัวเขา!”

            เสี่ยวผานกล่าวจบอีกฝ่ายที่พูดคุยด้วยก็ได้หายตัวไปจากตรงนั้นแล้ว...

            จินสะกิดปลายเท้าใช้ออกตามหลักวิชานางแอ่นหวนกลับ เขาโผล่มาเห็นเยี่ยกงกำลังโดนกลุ้มรุมราวกับหยอกล้อ กลุ่มคนในชุดหลากสีทุกคนต่างสวมหน้ากากสีขาว มือฟาดกระบี่คล้ายเยี่ยกงเป็นลูกไก่ในกำมือจะหยอกเล่นเช่นไรก็ได้

            ฉูดดด!

          เลือดมากมายพุ่งออกมาจากศีรษะที่ไร้หัวของคนผู้หนึ่ง หน้ากากขาวแนบสนิทไปกับใบหน้าที่กลิ้งอยู่บนพื้น... พวกมันหันไปมองศพที่กำลังล้มลง ทันใดนั้นกลุ่มหน้ากากขาวก็ตั้งค่ายกลทันที ข้างขมับมีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นบ่งบอกสภาวะทางอารมณ์

            เป็นผู้ใดมาเยือน หากมิใช่คนขี้ขลาดตาขาวใยไม่เผยตัวออกมา

            หนึ่งในนั้นตะโกนร้อง เพียงไม่นานก็มีเสียงดังกรอบแกรบของกิ่งไม้ดังขึ้น จิ้งจอกก้าวเดินออกมาอย่างไม่ปิดบัง รูปร่างที่ได้รูปได้สัดส่วนทำให้ดูสง่างาม ในมือแกว่งกระบี่ที่มีหยาดเลือดชโลมด้านคมบ่งบอกได้ถึงสิ่งที่กระทำก่อนหน้า

            เห็นดังนั้นคนผู้หนึ่งที่เป็นสหายรักของคนที่ตายไปก็พุ่งเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง จินยิ้มน้อยๆ มือถือกระบี่ด้วยแขนที่ตั้งฉากกับศอกยื่นเลียบกับพื้นออกไปด้านหน้า

ฉับพลันมันผู้นั้นก็เห็นผู้คุ้มกันที่ปกปิดใบหน้ายกกระบี่ขึ้น...และนั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่มันได้เห็น

            กลุ่มหน้ากากขาวต่างชนลุกซู่...ความหวาดกลัวเริ่มกัดกร่อนจิตใจ

            เจ้าผู้คุ้มภัยนั่นเพียงแค่ถือกระบี่อยู่อย่างนั้น...? วาดกระบี่ขึ้นเหนือหัว จากนั้นก็มิมีผู้ใดมองทันอีก จนกระทั่งหนึ่งในกลุ่มมันล้มลงต่อหน้าต่อตา ลำตัวผ่าแยกซีกอย่างราบเรียบ นี่นับเป็นวิชาพิลึกอะไรกัน?

            แท้จริงแล้ววิชานางแอ่นหวนกลับมิได้ร้ายกาจและลึกลับถึงขนาดนี้ เพียงแต่ว่าเมื่อนำมาใช้คู่กับมนต์ลวงตาของจิ้งจอกแล้วมันก็นับเป็นหนึ่งในวิชาที่ผู้พบเห็นต่างหวาดหวั่น อีกทั้งสัญชาตญาณการต่อสู้อย่างผู้เชี่ยวชาญมือฉมังที่อยู่ภายในตัวคล้ายติดปีกให้จิ้งจอกอย่างแท้จริง

            ราวกับการเข่นฆ่าอยู่เพียงฝ่ายเดียว...

            กลุ่มหน้ากากขาวตื่นตระหนก มันผู้นั้นอยู่ห่างไปหลายก้าว เพียงสะกิดเท้ากลับเห็นมาอยู่ด้านหน้า แต่ทว่าที่จริงอีกฝ่ายกลับได้ร่ายรำวาดกระบี่ออกแล้วโดยพวกมันมิทันรู้ตัวด้วยซ้ำ พวกมันกลุ่มหน้ากากขาวนับเป็นกองกำลังสำคัญของพรรคตัดสุริยัน บัดนี้กลับมิสามารถมองกระบี่ของคนไม่รู้หัวนอนปลายเท้าผู้นึงออก กระทั่งการเคลื่อนไหวก็จับมิได้คล้ายหมอกควันยิ่ง...หากรู้ไปถึงไหนย่อมเป็นที่อับอายแล้ว

            ถึงจะคิดเยี่ยงนั้นแต่ทว่าพวกมันก็ได้แต่กวัดแกว่งกระบี่อย่างไร้ทางสู้ สัตว์วิเศษก็เป็นเพียงเหยี่ยวขนาดกลางเท่านั้น...เรียกมาก็ต่อสู้มิได้นาน ถือเป็นการเหนื่อยโดยเปล่าประโยชน์

            จนกระทั่งเหลือคนสุดท้าย...กระบี่แวววาวเรืองละอองสีขาวพาดไว้ที่ลำคอ

            จิ้งจอกเจ้าของกระบี่ถามเสียงเรียบๆ “…เจ้าก็รู้ว่าข้าอยากทราบอะไร

            มันที่เหลือคนสุดท้ายมิอาจมองเห็นใบหน้าอีกฝ่ายผ่านเนื้อผ้า แต่แรงกดดันที่มันได้รับและฝีมือของคนผู้นี้อย่างไหร่ก็ไม่ใช่ธรรมดาสามัญแล้ว วิชาที่ใช้ออกแปลกประหลาดยิ่งมองไปทางใดก็มิอาจพบเห็นในยุทธจักร ได้ตกตายในเงื้อมือของคนระดับนี้ตัวมันถือว่าเพียงพอ...ไม่รีรอกัดยาพิษที่ซ่อนในฟันฆ่าตัวตายไป

            เยี่ยกงอ้าปากค้าง มองกลุ่มหน้ากากขาวที่มีจำนวนมากมายทอดตัวเป็นศพ คล้ายฝันแล้วตื่นไปคราหนึ่ง มันมิอยากจะเชื่อสายตาตนเอง...แต่ทว่าเยี่ยกงก็เชื่อถือสายตาของตัวมันเองเช่นกัน หัวหน้าผู้คุ้มภัยผานตงจึงได้แต่ตบใบหน้าตนเองเรียกสติกลับคืน

            เยี่ยกงมองจินก่อนเอ่ยอย่างจริงใจ ขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือมาก บุญคุณนี้ข้าเยี่ยกงอย่างไรก็ต้องทดแทน

            “ไม่จำเป็น ข้าช่วยเพราะอยากช่วยจินตอบปัด เขาน้อยครั้งจึงจะสอดมือเข้าไปในแข้งขาคนอื่น เขาช่วยเพราะอยากช่วยจริงๆ การตอบแทนรังแต่จะทำให้รู้สึกหงุดหงิด

            เยี่ยกงพยักหน้าตอบอย่างเข้าใจ ภายในอดนับถือพลังฝีมือที่แข็งแกร่งมิได้ นอกจากนี้คนลึกลับผู้นี้ยังมีจิตใจที่เที่ยงตรงต่อตนเอง เป็นยอดคนอย่างยิ่ง... เยี่ยกงจัดการค้นตัวศพอย่างหยาบๆ บัดนี้ขบวนคุ้มภัยผานตงเหลือแต่เพียงเยี่ยกง จินและเสี่ยวผานเท่านั้นที่ยังมีกำลังวังชาเต็มเปี่ยม นอกจากนั้นต่างบาดเจ็บไม่มากก็น้อย รวมแล้วหากเจออุปสรรคที่หนักหนาอีกอาจมิมีผู้ใดสามารถลงมือเพิ่มได้

            เยี่ยกงรู้สึกตึงเครียด อยู่ระหว่างการตัดสินใจสำคัญว่าจะกลับเมืองหน้าด้านหรือจะเดินทางต่อไปเมืองหลวง นายน้อยฝากฝังขบวนนี้มาอย่างมั่นเหมาะทั้งยังมั่นใจในตัวเยี่ยกงอย่างมาก ดังนั้นจึงอดลอบละอายมิได้ นำผู้คนมาบาดเจ็บล้มตายมากถึงเพียงนี้...เยี่ยกงถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้ม

            จินเหลือบมองนายจ้างข้างๆ ก่อนเอ่ย จะเดินทางต่อหรือไม่?

            “ดูแล้วท่านคล้ายมีจุดประสงค์อื่นมากกว่ารับค่าจ้าง50ตำลึงกระมั้ง?เยี่ยกงเอ่ยตรงๆ นำสินสงครามที่ยึดมาจากศพไปวางไว้ในขบวน ก่อนจะเดินไปดูผู้บาดเจ็บคนอื่นๆโดยมิได้รีรอตั้งใจฟังคำตอบที่ถามออกไป

            เมื่อเยี่ยกงยืนยันกับเถ้าแก่หรงฉีว่าศัตรูคราวนี้ต้องการหาขบวนของผานตง อีกทั้งยังกำจัดไปหมดสิ้นแล้ว เถ้าแก่หรงฉีจึงหอบร่างบุตรสาวซึ่งไม่ได้สติขึ้นรถม้าก่อนจะขอตัวเดินทางไปก่อน โดยมิลืมมอบสินน้ำใจห่อใหญ่ไว้ให้อีกด้วย

            รอจนกระทั่งเสี่ยวผานรักษาผู้บาดเจ็บทั้งหมดเสร็จ เด็กหนุ่มก็ล้มตัวนอนลงกับพื้นดินด้วยความเหนื่อยล้า เหล่าผู้คุ้มกันต่างพากันขอบอกขอบใจกันอย่างซาบซึ้ง พวกเขาล้วนมีความรู้สึกดีๆกับแพทย์หนุ่มมากยิ่งขึ้น ทั้งยังเผื่อแผ่ไปยังสหายผู้ปกปิดใบหน้าของเสี่ยวผานอีกด้วย

            เยี่ยกงตัดสินใจจะเดินทางต่อ ดังนั้นแล้วคืนนี้เขาจึงนำเสบียงมาแจกจ่ายก่อนแจ้งคนในขบวนว่าจะเดินทางต่อในวันรุ่งขึ้น เยี่ยกงคัดเลือกคนออกมาจำนวนหนึ่งอยู่ในขบวนที่จะเดินทางต่อ ส่วนผู้คนที่บาดเจ็บหนักก็แบ่งกำลังเดินทางกลับไปยังเมืองหน้าด่าน ด้วยความเหนื่อยอ่อนคนส่วนมากจึงทยอยหลับนอนกันอย่างรวดเร็ว เยี่ยกง จินและเสี่ยวผานแบ่งเวรกันเฝ้ายาม

            และค่ำคืนหนึ่งผ่านไปโดยมิมีเรื่องใดเกิดขึ้น...

            รุ่งขึ้นขบวนที่เดินทางกลับก็จากไป เหลือเพียงผู้คุ้มภัยหกคนเท่านั้นที่เดินทางด้วยรถม้าเพียงหนึ่งคัน เยี่ยกงยังคงมิปริปากบอกว่าของสำคัญที่ส่งในครานี้คือสิ่งใด หัวหน้าผู้คุ้มภัยผู้นี้สมกับที่ได้รับไว้วางใจเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากสารถีก็กลับไปกับอีกขบวนแล้ว ดังนั้นเยี่ยกงจึงเป็นคนขับรถม้าเอง พอขบวนมีแต่ผู้มีฝีมือกำลังวังชามากในระดับหนึ่ง ความอดทนและความต้องการหลับนอนจะน้อยกว่าคนทั่วไป เยี่ยกงจึงคาดว่าหากรักษาระดับด้วยความเร็วสูงเช่นนี้ มิถึงสองวันคงเดินทางถึงที่นัดหมาย

            จินนั่งอยู่บนหลังคาของขบวนรถเช่นเดิม นั่งฟังเสี่ยวผานที่ออกมานั่งข้างเยี่ยกงสนทนาเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ แม้ว่าจะเหลือผู้คนเพียงหกคนแล้ว ทว่าจินก็ยังมิอยากเปิดเผยใบหน้าอยู่ดี ต้องโทษที่ใบหน้านี้สามารถถูกจดจำได้ง่าย... หากเจอคนที่หน้าตาหล่อเหลางดงามมากผู้ใดจะสามารถลืมเลือนได้โดยง่ายเล่า? เขาไม่ต้องการให้คนของผานตงจดจำตนเองได้ มิต้องการเดินผ่านกลางเมืองแล้วต้องหยุดทักทายกันแต่อย่างใด ดังนั้นถึงแม้การสวมหมวกจะค่อนข้างร้อนแต่จิ้งจอกก็อดทนสวมมัน

            เยี่ยกงเล่าให้เสี่ยวผานฟังถึงเรื่องพรรคตัดสุริยันซึ่งเป็นหนึ่งในสามพรรคใหญ่แห่งแคว้นไตรนภา เป็นพรรคที่ชื่อเสียงลือนามมิค่อยดีนักทั้งที่เป็นพรรคฝ่ายธรรมมะ แต่เพราะชาวยุทธจักรส่วนใหญ่ให้เกียรติแก่ผู้ก่อตั้งพรรคตัดสุริยันคนแรกจึงมิอาจหักหาญกับพรรคตัดสุริยันอย่างเต็มตัว กลุ่มหน้ากากขาวแม้จะปกปิดตัวเองดียิ่ง แต่ทว่าเรื่องอย่างแย่งชิงของคล้ายโจรป่าเช่นนี้หากมิใช่พรรคตัดสุริยันคงมิมีพรรคอื่นอีก

            นอกจากนี้ว่ากล่าวกันตามตรงแล้ว หากมิใหญ่บรรดาเสาหลักของยุทธจักรหรือห้าตระกูลใหญ่...ผู้ใดจะกล้าล่วงเกินสำนักคุ้มภัยผานตงอีกเล่า?

            ผ่านมาอีกหลายชั่วยาม การเดินทางครั้งนี้ก็ยังมีเพียงแค่เยี่ยกงกับเสี่ยวผานที่พูดคุยกับจิน บรรดาผู้คุ้มภัยคนอื่นสอบถามเกี่ยวกับจินอยู่บ้าง นั่นเพราะพวกเขาเกรงอกเกรงใจโดยมิทราบสาเหตุ

ซูอิ่งเพียงแค่เขินอาย เขาเข้าสังคมมิเก่งนัก เสี่ยวผานก็ตอบไปด้วยคำตอบแสนใสซื่อที่จิ้งจอกอยากจะแปลงร่างแล้วขย้ำอีกฝ่ายด้วยกรงเล็บ

สิ่งที่ทำให้จินอารมณ์ดีขึ้นจนเลิกความคิดจะขย้ำเสี่ยวผานนั้นเห็นจะเป็นเพราะ การเดินทางที่ไวกว่าที่คาดไว้พอสมควร เดิมทีเยี่ยกงคาดคิดว่ามิเกินสองวัน แต่เร่งเดินทางทั้งวันทั้งคืนเพียงวันเดียวตอนเย็นก็เข้าเขตเมืองหลวงมาแล้ว เพียงแค่ยื่นธงของสำนักคุ้มภัยผานตงทั้งขบวนก็ผ่านเข้าเมืองมาได้อย่างง่ายดาย เยี่ยกงบังคับขบวนรถไปจอดทิ้งไว้ก่อนติดต่อให้สำนักงานใหญ่มาเก็บไป การเดินทางไปจุดนัดพบต่อจากนี้เพื่อความลับและความรอบคอบของเยี่ยกง เขาจึงยืนยันว่าอย่างไรก็ต้องเดินเท้าต่อไป

ดังนั้นคนทั้งหกจึงพากันเดินทางไปยังจุดนัดพบด้วยความรวดเร็ว

จินเสียดายเพียงแค่เข้าเมืองหลวงมาแล้วยังมิทันได้ชื่นชมเท่าไหร่นัก จิ้งจอกตั้งใจว่าพอทำงานนี้จบๆไปก็จะเดินสำรวจให้ละเอียดทุกซอกทุกมุม(แน่นอนว่ามิอาจลืมร้านอาหารรสชาตเยี่ยม) ส่วนเสี่ยวผานนั้นกำลังทำหน้าที่แพทย์สัตว์วิเศษที่ดี...ครุ่นคิดถึงบรรดาครีมบำรุงผมราคาแพงที่หญิงสาวต่างๆชอบหามาใช้ เด็กหนุ่มตั้งใจว่าอย่างไหร่ก็มิชินกับขนสีดำที่แข็งกระด้างนั่นเอาเสียเลย ในฐานะพี่ใหญ่จะปล่อยให้จิ้งจอกสีดำดูคล้ายจิ้งจอกป่าทั่วไปมิได้เด็ดขาด

ดูเหมือนพอคิดถึงเรื่องนี้แล้วจะเผลอจับจ้องอีกฝ่ายมากเกินไป เสี่ยวผานจึงโดนมือได้รูปตบจนสะดุ้งโหยงเซไปด้านหน้าหลายก้าว คนคิดฟุ้งซ่านจึงได้ก้าวเดินต่อ ลูบหลังตนเองเบาๆอย่างโอดครวญ

...ผู้คุ้มภัยของผานตงทั้งหกในที่สุดก็เดินทางมาถึง

บริเวณรอบข้างเป็นป่ารกสูงชัน มืดครึ้มจนน่าหวาดหวั่นคล้ายป่ามนตรายิ่งนัก ตรงพื้นดินมีป้ายวิญญาณมากมายถูกปักเรียงรายกันอยู่ ชื่อบนป้ายถูกเขียนด้วยหมึกดำตวัดช่วยเสริมสร้างความน่ากลัวให้ที่แห่งนี้มากยิ่งขึ้น รกร้างจนมีแต่ใยแมงมุม ดูท่าจะมิมีคนมาเยี่ยมเยียนเลยแม้แต่น้อย

ที่นัดหมายแห่งนี้แท้จริงแล้วคือสุสานร้างปลอดผู้คนนั่นเอง

แต่ทว่าในเวลานี้กลับมีคนนับสิบยืนรวมกลุ่มกันอยู่ พวกเขาแต่งกายคล้ายผู้มีฝีมือ ทุกท่วงท่าประกอบด้วยระเบียบวินัยกันเป็นอย่างมาก ต่างตั้งขบวนล้อมรอบคนผู้หนึ่งเป็นแบบแถวที่ฝึกฝนมา ทันใดนั้นเยี่ยกงก็ก้าวเดินออกไปด้านหน้า อีกฝ่ายก็มีคนผู้หนึ่งเดินออกมาเช่นกัน

ข้าเป็นหัวหน้าคุ้มภัยผานตงประจำเมืองหน้าด่าน นามว่าเยี่ยกงเยี่ยกงเปิดฉากแนะนำตัวก่อนอย่างนอบน้อม คู่สนทนาหันไปกล่าวกับอีกคน ท่าทางการยืนราวกับเป็นผู้ตัดสินใจทั้งหมด

ของเล่า?เด็กหนุ่มตรงกลางดูจากใบหน้าอย่างไรคงมิเกินยี่สิบปี คิ้วเข้มเรียงตัวได้รูปขนานกับแพขนตาโอบล้อมดวงตาสีเทาน่ามอง รูปร่างสูงใหญ่กว่าเด็กวัยทั่วไป เนื้อที่โผล่พ้นขอบผ้ามีร่องรอบบาดแผลประดับอยู่มิน้อย บุรุษผู้นี้มีกลิ่นอายองอาจ...เด็ดเดี่ยว...กล้าหาญ มองจากเพียงภายนอกก็สามารถเรียกองค์ประกอบเด่นมาได้ถึงเพียงนี้

ทั้งหมดนี่ถูกประเมินด้วยการมองของสายตาเพียงครั้งเดียว...แต่เป็นการมองจากมุมมองของชายหนุ่มที่มีประสบการณ์สัมผัสเกี่ยวกับมนุษย์มามิน้อย แต่จินมิใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านการอ่านคนมากนัก เขาถนัดอ่านคนร้าย...หากอีกฝ่ายมิใช่พวกใช้ความคิดโง่ๆอย่างชั่วช้า จินก็ใช่ว่าสามารถคาดเดาได้

...นอกจากนี้เด็กหนุ่มผู้นี้ยังฉีดน้ำหอมกลิ่นหอมยิ่ง

จิ้งจอกทำจมูกฟุดฟิดอยู่ภายใต้ผ้าคลุมหน้า ตามองเยี่ยกงที่ล้วงหีบห่อที่พันไว้อย่างดีออกมาจากอกเสื้อก่อนจะเอ่ยคำต่อรอง

พวกท่านแสดงหนังสือว่าจ้างของเรามาก่อน

เด็กหนุ่มตรงกลางพยักหน้า จากนั้นคนผู้หนึ่งก็คลี่ม้วนกระดาษสัญญาที่ประทับตาผานตงออกมา เยี่ยกงมองสำรวจแล้วจึงส่งหีบห่อให้อีกฝ่ายอย่างวางใจ สำรวจของจนพอใจลูกค้ากระเป๋าหนักก็ยื่นถุงขนาดกลางที่บรรจุเงินมิใช่ออกมา หัวหน้าผู้คุ้มกันผานตงรีบรับมันมาใส่ไว้ในสาบเสื้ออย่างรวดเร็ว

ขอบคุณพวกท่านสำนักคุ้มภัยผานตงมากเด็กหนุ่มตรงกลางคลี่ยิ้มบางๆ แต่ทว่าดวงตากลับมิมีรอยยิ้มด้วยเลยแม้แต่น้อย

มันคือรอยยิ้มตามมารยาทแบบนักการเมือง... จินไม่ชอบใจ คนประเภทนี้อันตราย อีกทั้งยังให้ส่งของเป็นความลับเช่นนี้ มิใช่คนที่สมควรไปยุ่งเกี่ยวด้วยอย่างยิ่ง

เยี่ยกงเอ่ยคำลาตามมารยาท รอจนกระทั่งบรรดาลูกค้าต่างพากันเดินแถวจากไปด้วยความเป็นระเบียบทั้งหมด เยี่ยกงจึงค่อยพาผู้คุ้มภัยอีกหกคนเดินกลับ

มูยอง ซีอิ่ง พวกท่านมีที่พักในเมืองหลวงหรือไม่? เยี่ยกงถามด้วยสายตาหวังดี

เสี่ยวผานหันไปมองจินเล็กน้อย ก่อนตอบตามความจริง พวกเราเพิ่งจะเคยมาเมืองหลวงเป็นครั้งแรก

อย่างไรคืนนี้ก็มืดค่ำมากแล้ว พวกเจ้าพักในของรับรองแขกของสำนักงานใหญ่ผานตงก่อนเถิด หากต้องการหาบ้านหรือโรงเตี๊ยมที่อื่น ไว้วันพรุ่งนี้ค่อยกระทำ

จินพยักหน้าให้เสี่ยวผาน ดังนั้นเด็กหนุ่มจึงตอบตกลง

 

หลังจากนั้นหนึ่งคนหนึ่งจิ้งจอกก็กลายมาเป็นนั่งอยู่ในห้องน้ำ จิ้งจอกสีดำที่ลดขนาดให้เล็กลงแล้วกำลังนอนแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำขนาดเท่าตัวคน มีแพทย์ประจำตัวที่หยิบยืมอุปกรณ์มาจากเยี่ยกงและสาวใช้ของสำนักคุ้มภัยกำลัง...อาบน้ำ...แปรงขน...และดูแลเส้นขนให้ ขนสีดำที่บัดนี้ลื่นสลวยเช่นเดิมแล้วแห้งเร็วมาก จิ้งจอกเพียงแค่สะบัดน้ำ ไม่นานกลับแห้งอย่างรวดเร็ว

พอตัวแห้งดีแล้ว ขนก็นุ่มดีแล้ว... จิ้งจอกสีดำจิ้งเดินออกมานอนขดอยู่บนเตียง หางทั้งหกแกว่งอย่างสบายอารมณ์ รอคอยคนของผานตงยกสำรับอาหารมาให้

พอเสี่ยวผานอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จบ้าง เด็กรับใช้ของสำนักคุ้มภัยก็ยกสำรับอาหารสองที่เข้ามาพอดี เด็กสาวทั้งสองมองจิ้งจอกสีดำในห้องอย่างสงสัย พอสบกับดวงตาดุร้ายสีแอมเบอร์เข้าจึงรีบก้มหน้าหลบอย่างลุกลี้ลุกลน

คุณชายคะสำรับอาหารสำรับแขกสองที่ค่ะ หากต้องการสิ่งใดเพิ่มเติมสามารถสั่นกระดิ่งหน้าห้องเรียกบ่าวได้ตลอดเวลาเด็กรับใช้กล่าวจบก็ขอตัวออกไป

จิ้งจอกสีดำกลายร่างมาเป็นเด็กหนุ่มที่กำลังเติบโตคนหนึ่ง เส้นผมสีดำที่แห้งยังไม่สนิทมากนักส่งให้ใบหน้าที่จัดได้ว่าเป็นหยกชั้นสูงดูน่าหลงใหลมากยิ่งขึ้น เสี่ยวผานเหลือบมองสหายรักที่กำลังก้มหน้าก้มตาลิ้มรสอาหารอย่างไม่สนใจผู้ใด อีกทั้งยังถือวิสาสะมาหยิบชิ้นเนื้อจากจานเขาไปอีกด้วย


เสี่ยวผานจับตะเกียบคีบข้าวขึ้นมาบ้าง ลิ้มรสไปสามสี่คำจึงเหลือบมองจิน เปิดปากเล่าเรื่องจิ้งจอกอนธการที่เก็บไว้เนิ่นนานออกมา...



                          




#TALK with LLwuda.

มาแล้วค่า ตอนนี้ลงค่อนข้างรีบนะคะ(พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าอีกU_U) ยังไม่มีเวลาจับคำผิด ขัดเกลาสำนวนแบบดีๆ ผิดตรงไหน แปลกอย่างไรขออภัยล่วงหน้าเลยค่ะ 

ตอนนี้มีตัวละครเพิ่มขึ้นมาค่ะ ใครจำได้บ้างยกมือเร้ววววว!

ขอให้สนุกสนาน

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 633 ครั้ง

134 ความคิดเห็น

  1. #8235 chee rose (@babyll) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 01:49
    เฮ้อ เรื่องนี้กลับมาอ่านกี่ทีก็ทำให้ตื่นเต้นเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่อ่านซ้ำไปหลายรอบแล้วรู้เนื้อเรื่องทั้งหมดแล้ว แต่ก็ไม่เบื่อเลย ชอบมาก
    #8235
    0
  2. #8129 SudaratYo (@SudaratYo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 12:47
    ค่อยๆออกมาแล้วคุณพระเอก
    #8129
    0
  3. #8056 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 10:51

    โอ๊ะ ตาสีเทา เจอกันแล้วๆ

    #8056
    0
  4. #8026 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 13:08
    กลับมาอ่านยังชอบเหมือนเดิม
    #8026
    0
  5. #7972 FAIRY3247 (@FAIRY3247) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 13:59
    ใช่คุณพระเอกใช่มั้ยยยยยยย
    #7972
    0
  6. #7924 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 09:35
    น้องงงงงรักสวยรักงามที่สุดดดดด

    ที่เยี่ยกงให้ของคือคุญชายฮุ่ยเฟิงใช่ม้ายยยย
    #7924
    0
  7. #7892 Piyanan Piyanan (@-66962935393) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 21:07
    เอะจำได้...แต่จะใช่รึเปล่าน้าาาา
    #7892
    0
  8. #7837 luhan7_lulu (@luhan7_lulu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 21:00
    พระเอกใช่มั้ยคะ ค่าตัวแพงมากเว่อๆๆ
    #7837
    0
  9. #7789 LuckyStar1006 (@AinSuchada) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 02:00
    พระเอกมาแล้วว หนูจินก็จะได้รู้เรื่องของตัวเองแล้ววว
    #7789
    0
  10. #7757 zxcnonnam12345 (@zxcnonnam12345) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 14:39

    ออกมาแล้ววว ค่าตัวแพงจริงๆ 5555 ไม่ชอบแต่เดี๋ยวอนาคตก็ชอบจินน
    #7757
    0
  11. #7728 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 21:23
    พระเอกนี่ค่าตัวคงแพง ปรากฏตัวออกมาแบบนับครั้งได้ //แซวด้วยความรักค่ะ
    #7728
    0
  12. #7692 Hazel_9502 (@pookiejj) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 13:49
    พระเอกกก ออกน้อยมากก คิดถึงงนะก๊ะ
    #7692
    0
  13. #7632 4KKWAN_ (@4KKWAN_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 23:51
    พระเอกค่าตัวแพงมากค่า ติดตามๆๆ
    #7632
    0
  14. #7536 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 18:28

    ตาสีเทานี่คืดพระเอกค่าตัวร้อยล้านใช่มั้ยคะ...

    #7536
    0
  15. #7517 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:04
    ไรท์สู้ๆ
    #7517
    0
  16. #7387 ROS195 (@actMB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 00:05
    ตาสีเทานี่ต้องพระเอกค่าตัวแพงของเราน่านวลลลลลล
    #7387
    0
  17. #7378 CcMΣW (@cute33cass) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 00:45
    พระเอกใช่ม้ายยยย
    #7378
    0
  18. #7204 velaz (@wazwa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 02:56
    อ่านจนนึกว่าเป็นนิยายผจญภัยของจินกับเสี่ยวผานไปแล้วค่ะ 5555555555 พระเอกเราค่าตัวแสนแพง ออกมาบารรยายกับยิ้มนิดหน่อยก็ไปอีกซะแล้ว 55555
    #7204
    0
  19. #7185 0895561072 (@0895561072) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 09:40
    สนุกจัง
    #7185
    0
  20. #7074 มูมู (@mumuka) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 00:06
    ค่าตัวแสนแพงจริงๆ
    #7074
    0
  21. #7039 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 12:57
    ค่าตัวแพงเนอะ55555
    #7039
    0
  22. #7011 May_conan (@May_conan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 19:47
    พระเอกกกก กว่ามันจะมาาาา
    #7011
    0
  23. #6971 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 18:06
    ดวงตาสีเทารู้เลยว่าใคร พระเอกค่ะพระเอกกก
    #6971
    0
  24. #6965 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 18:52
    พระเอกมากเเล้วววว อ่านจนเกือบลืมว่าเรื่องนี้มีพระเอก555
    #6965
    0
  25. #6812 GottomonEye (@gottomon03) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 01:11
     มีความแปรงขน บำรุงขน ดีงามจริงๆพี่ใหญ่

    พระเอกอิชั้นมาแล้วใช่ม้อยย
    #6812
    0