✦ อนธการจิ้งจอก ✦ BL, YAOI [END]

  • 99% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 506,239 Views

  • 8,272 Comments

  • 13,412 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,864

    Overall
    506,239

ตอนที่ 29 : เฟิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 550 ครั้ง
    19 ธ.ค. 58











บทที่28

เฟิง




 

กลุ่มควันขนาดใหญ่พัดวนตลบอบอวนไปทั่ว ฝุ่นฟุ้งกระจายจากกีบเท้าของม้าที่เหยียบย่ำ เสียงทหารผู้กล้าแข็งกู่ร้องตะโกน ธงสีดำสนิทขึ้นสู่จุดที่สูงที่สุด

...เฟิง

อักษรที่ปักกลางธงย่อมเป็นนามของแม่ทัพที่ออกรบในวันนี้

เป่าแตร แปรขบวนสาม!”

เสียงแตรเขาสัตว์ดังลั่น สะท้อนไปทั่วกองทหาร ผู้บัญชาการในชุดเกราะดำชี้ปลายกระบี่ไปเบื้องหน้า เหล่าทหารม้าดึงรั้งบังเหียน ร้องตะโกน

แปรขบวนสาม!!”

แปรขบวนสามม!”

ขบวนทหารม้าดุจพายุแปรเปลี่ยนโดนฉับพลัน...รวดเร็ว... ทหารม้าทุกนายมิได้ขยับตัวโดยเสียประโยชน์ ม้าทุกตัวอยู่ในต่ำแหน่งที่ซักซ้อมมานับไม่ถ้วน... จากกองทัพทหารม้าแปรเปลี่ยนเป็นปลายธนูอันแหลมคม ลูกศรควบคู่ไปกับเสียงกีบม้าพุ่งตรงไปด้านหน้า

หากสังหารข้าศึกได้ พวกเจ้ามีสิทธิย่ำยีสตรี!!”

หลางอู่เต้าตวาดก้อง มืออันใหญ่โตถือดาบโค้งงองุ้ม ม้าของมันตัวใหญ่ปานใดก็มิอาจปิดบังขนาดตัวของมันได้ บนร่างกายมันเดิมที่เปล่าเปลือย ยามนี้มีชุดเกราะสวมใส่เรียบร้อย หัวหน้ากองโจรภูเขาคนใหม่กระโดดขึ้นหลังม้า มันควบม้าขึ้นไปด้านหน้าคอยจ้องมองอยู่ด้านหลัง

บิดาจะสั่งสอนพวกเจ้าชาวเมืองแสนสุขสบายเอง ฮี่ๆ

หัวหน้าช่างรู้ใจยิ่งนัก สตรีเมืองนี้จะงดงามเพียงไร

แม่ทัพคนที่เท่าไหร่แล้วที่พ่ายแพ้แก่พวกมัน...?

ไม่ว่าเมืองไหนพวกมันล้วนปล้นมาหมด เข่นฆ่าจนแทบสิ้น แม้แต่ทางการยังมิอยากยื่นมือมากำจัดมัน แม่ทัพที่เก่งกล้า สุดท้ายหากมิภักดีล้วนถูกพวกมันแขวนศรีษะประจานกลางเมือง ถึงแม้ครานี้จะเป็นแผนจู่โจมโดยมิให้ตั้งตัว ทว่ามันกลับไม่คิดว่าจะพ่ายแพ้

หลางอู่เต้ายิ้มเยาะ นี่มิใช่เพราะพวกมันรบเก่งแต่อยากใด แต่เป็นเพราะยามใดที่พวกมันหมายตาเมืองเอาไว้ จะทำการส่งไพร่พลเข้ามาก่อนแล้ว พอถึงคราวศึกสงครามเสบียงของเมืองก็จะถูกเผาจากภายใน แม้พวกมันอาจเสียหายไปด้วยแต่มิใช่ว่าไม่สามารถเก็บเกี่ยวอันใดได้เลย

ผู้ที่แฝงตัวเข้าไปมีนามว่าหนูดำวรยุทธ์ของมันสูงส่ง นามนี้ของมันมีที่มาจากหนูดำสัตว์วิเศษประจำตัวของมันนั่นเอง หนูดำของมันสามารถวิ่งไปตามราวน้ำ กัดกับดักและกลอนประตูได้ นั่นทำให้มันทำงานไม่เคยพลาด หนูดำจะทำการเผาเสบียง เผากรมเมือง สร้างความวุ่นวายภายใน

เพียงเท่านี้กองทัพด้านนอกก็จะระส่ำระส่าย มิอาจต้านทานมันได้อีกต่อไป

หลางอู่เต้าจ้องมองแม่ทัพเกราะดำราวมัจจุราขเบื้องหน้า ในใจนึกครั่นคร้ามเป็นอย่างยิ่ง ทว่าถึงแม้ลูกน้องของมันจะพ่ายแพ้อย่างง่ายดายเพียงใด มันก็ยังคงมั่นใจในฝีมือของหนูดำ...

 

จินมายืนอยู่ด้านบนกำแพงเมือง มองจางฮุ่ยเฟิงที่กลายเป็นหัวลูกศรพุ่งตรงไปด้านหน้า ตัวกระบี่ราคาแพงอาบไปด้วยหยาดเลือด ด้านข้างยังมีเซี่ยจวิ่นกับมู่ฟงคอยช่วยเหลือ หนึ่งนายสองผู้ติดตามเข่นฆ่าสังหารไม่มีพลาดเป้า แม้แต่ร่องรอยบาดเจ็บไม่ปรากฏแม้แต่น้อย

กระบี่ในมือจางฮุ่ยเฟิงตัดผ่านเหล่าโจรมากมายลงไปนอนทอดกายบนพื้น เลือดเปรอะเปื้อนเกราะสีดำจนเปียกชุ่ม ราวกับปีศาจจากขุมนรกมาทวงถามชีวิต เหล่าโจรที่บังเอิญถูกผู้คนด้านหลังผลักดันมาทางนี้ล้วนแต่หวาดกลัว พวกมันหากหันหลังกลับได้ต่างก็รีบหันหลังกลับ

พวกมันมิคิดจะลองสู้กับแม่ทัพผู้นี้แม่แต่น้อย...

ข้ารู้สึกเรื่องราวเกิดขึ้นรวดเร็วนักเสี่ยวผานถอนหายใจ ที่ด้านหลังแพทย์หนุ่มยังมีเจ้าเมืองที่ถูกมัดติดกับเก้าอี้นั่งมองอย่างขุ่นเคืองระคนหวาดกลัวอยู่ด้วย

เพราะลงมือรวดเร็วเช่นนี้ จึงมีสิทธิ์ชนะ

ดวงตาสีสว่างจับจ้องไปยังสมรภูมิด้านล่าง ในใจอดชื่นชมจางฮุ่ยเฟิงขึ้นมามิได้ จินผ่านสงครามมา...แต่นั่นเป็นสงครามที่มีเรือรบ มีปืนอานุภาพสูงจากเยอรมัน มีเครื่องบินรบดีเยี่ยมจากอังกฤษ พวกมันทั้งหมดล้วนเทียบไม่ได้กับสงครามขนาดย่อมเบื้องหน้า

เขาสามารถสัมผัสได้ถึงจิตใจที่เปี่ยมไปด้วยศักดิ์ศรีของเหล่าทหาร ความเสียสละ...ทุ่มเทอย่างแท้จริง... ถึงแม้โลกที่จินจากมาเหล่าทหารจะมีสิ่งเหล่านี้เช่นกัน แต่มันล้วนลดน้อยลงไป เพราะมีสิ่งของให้พึ่งพิงมากยิ่งขึ้น จิ้งจอกในร่างมนุษย์ยืนตัวตรงนึกย้อนถึงวันวานที่เห็นสมรภูมิผ่านสองตาบนฟากฟ้า

หลางอู่เต้าเป็นชื่อของโจรภูเขาที่ออกอาละวาดในช่วงหนึ่งปีมานี้ใช่หรือไม่? เสี่ยวผานเอ่ยถามกับเจ้าเมือง ชายหนุ่มมีรอยยิ้มจริงใจประจำตัวของแพทย์

เจ้าเมืองเห็นดังนั้นจึงลดความระแวดระวังลง ยอมเปิดปากพูดคุย เดิมที่หลางอู่จิ้นบิดาของมันยิ่งใหญ่นัก จากโจรภูเขาธรรมดาสามารถเข้าปล้นได้ถึงหกเมืองในหนึ่งปี ว่ากันว่าเพราะมันมีส่วนร่วมสนับสนุนเงินให้แก่คนใหญ่คนโต ดังนั้นจึงมีเส้นสาย ทางการไม่ส่งตัวผู้ใดมาจัดการทั้งนั้น...

กล่าวถึงตรงนี้เจ้าเมืองก็พึมพำกับตนเองเรื่องนี้ไหนเลยสามารถพูดพล่อยๆได้ มีสิทธิถูกสั่งประหาร...

จินขมวดคิ้ว เสียงที่ดังจากสนามรบทำเอาหูรู้สึกอื้อมิใช่น้อย ท่านสามารถเล่าวิธีที่พวกมันเข้าปล้นเมืองได้หรือไม่?

ไม่มีข่าวคราวอันใดเลย ทหารเมืองไหนหากถูกตีแตกแล้ว ล้วนถูกฆ่าจนหมดสิ้น

เสี่ยวผานเริ่มมีสีหน้าไม่พอใจ อ้าปากจะกล่าวกลับถูกขัดจังหวะเสียก่อน

ทหารเมืองถูกคุณชายจางสั่งให้ไปประจำด้านประตูหลังรวมทั้งหมอของเมืองด้วย ท่านแพทย์นางแอ่นคู่ที่ด้านล่างนี้ต้องการท่านอย่างเร่งด่วน

ข้าต้องไปแล้วเสี่ยวผานได้ยินดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่ชักช้า อย่างไรสหายรักคงไม่ติดตามตนเองไปรักษาคนป่วยแน่ ดังนั้นจึงเอ่ยคำลาสั้นๆแล้วรีบตามนายทหารไปทันที

จินหันกลับมามองสนามรบ กองทัพจางฮุ่ยเฟิงได้เปรียบอย่างชัดเจน กองโจรพวกนี้ไร้ระเบียบแบบแผน เคลื่อนไหวสเปะสะปะ ด้านไหนจางฮุ่ยเฟิงแกล้งทำเป็นถดถอย เหล่าโจรก็รีบตะครุบไว้กว่าจะรู้ตัวย่อมถูกกลืนกินจนหมดสิ้นแล้ว ตัวหลางอู่เต้าเองก็ยืนตะโกนเพิ่มกำลังใจใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจจนผิดแผก

เหตุใดกองโจรไร้ระเบียบโง่เขลาเช่นนี้ จึงสามารถรบชนะกองทหารเมืองมาได้?

คำตอบคือ...กลโกง

ใบหน้าได้รูปงดงามหรี่ตาลงอย่างครุ่นคิด... หนอนบ่อนไส้ลอบตัดหัวเจ้าเมือง? สำหรับเมืองอื่นแล้วคงได้ผลดียิ่ง ทว่ากลับใช่ไม่ได้ผลกับเมืองนี้

แฝงตัวเข้าไปเด็ดหัวแม่ทัพ? จากฝีมือจางฮุ่ยเฟิง ทั้งยังมีเซี่ยจวิ่นกับมู่ฟง...เรื่องนี้ไม่อาจกระทำได้

กับดักล่อหน้าตีหลัง? สังเกตดูแล้วไม่น่าเป็นไปได้อย่างยิ่ง กองโจรทั้งหมดที่ตั้งค่ายอยู่ด้านนี้ล้วนเป็นจำนวนทั้งหมดจากที่ทราบข่าวมาแล้ว...

...เช่นนั้นเพราะเหตุใดเล่า?

วางเพลิง? หากไม่ใช่การล่อกองทัพออกไปเผาทั้งเป็น การลักลอบส่งไพร่พลเข้ามาก่อความวุ่นวายวางเพลิงดูท่าจะเป็นไปได้มากที่สุด

จินสะบัดชายเสื้อสีขาว ร่างกายสูงระหงลงมายังพื้น เพียงแค่พริบตา...ที่ตรงนั้นก็หาได้มีผู้ใดอยู่แล้วไม่ เหล่าทหารเฝ้าประตูที่เห็นเหตุการณ์ล้วนตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

ร่างในชุดขาวบริสุทธิ์ผลุบโผล่ไปตามที่ต่างๆ ทว่ากลับไม่ทิ้งร่องรอยหรือรอยเท้าเอาไว้เลยแม้แต่น้อย แม้กระทั่งเสียงยามวิชาตัวเบาถูกใช้ออกก็ยังมิมีให้ได้ยิน

สองปีที่ผ่านมานี้จินก็ก้าวหน้าขึ้นมากเช่นกัน

พรึ่บ! เสียงการเคลื่อนไหวดังอยู่ใกล้จนจิ้งจอกสามารถได้ยิน คนผู้นี้ใช้วิชาตัวเบาในการเคลื่อนไหว ฟังจากเสียงฝีเท้าแล้วมิใช่ชนชั้นสามัญธรรมดาแน่นอน นับเป็นครั้งแรกที่เขาพบเจอคนมีวรยุทธ์สำเร็จด้านวิชาตัวเบาระดับสูงขนาดนี้

จินลอบติดตามไป สักพักเงาร่างของอีกฝ่ายก็มาหยุดอยู่ด้านหน้าคลังเก็บของแห่งหนึ่ง ใบหน้าถูกปกปิดด้วยผ้าโพกหัวสีดำ ทั่วทั้งกายสวมชุดสีดำแนบเนื้อเวลาเคลื่อนไหวไม่เกิดเสียงผ้าเสียดสี อีกทั้งยังสามารถกลมกลืนไปกับเงามืด ด้านข้างของคลังมีทหารยามถูกซัดจนสลบนอนอยู่

อีกฝ่ายแนบกายไปกับบานประตูของคลัง หยุดยืนอยู่ด้านหน้า ด้านในอกเสื้อพลันมีหนูสีเทากระโจนออกมา มันกัดบานประตูไม้หนาจนเกิดช่องให้ตัวเล็ดรอดเข้าไปได้ เจ้าหนูสีเทาจัดการคาบด้านหนึ่งของปลายสายประหลาดเข้าไปด้านใน ส่วนปลายอีกข้างอยู่ในเมืองของคนลึกลับ

ในมืออีกฝ่ายเป็นโลหะไวไฟไม่ผิดแน่...

หนูสีเทาตัวนั้นไม่นานก็ออกมาจากด้านใน คนลึกลับล้วงเอาขวดใสออกมาจากอกเสื้อ กลิ้งมันเข้าไปด้านในคลังทางรูเดียวกับที่หนูสีเทาออกมา ทำเช่นนั้นอยู่อีกสองสามครั้ง ร่างกายปราดเปรียวในชุดดำก็ผุดลุกขึ้น มือยกถือขวดใสสาดน้ำไปรอบๆ...ทั้งกำแพง พื้นไม้

น้ำมัน... จินเดินออกจากที่ซ่อน คุณชายในชุดขาวก้าวเดินไปด้านหน้า คนลึกลับในชุดดำพบเห็นแล้ว ในมือมันพลันปรากฏมีดสั้นแบบพิเศษขึ้นมาทันที หนูดำส่งเสียงร้องข่มขู่ส่ายหางเป็นเกลียวของมัน

เจ้าเป็นคนของกองโจร คิดจะจุดไฟเผา?

จินเอ่ยปากขึ้นก่อน มือเรียวซีดเต็มไปด้วยเส้นเลือดค่อยๆดึงกระบี่ข้างเอวออกมา...  กระบี่ซีอิ่งสีฟ้าสะท้อนประกายดั่งระลอกคลื่น มันงดงามคู่ควรกับเจ้าของมันอย่างยิ่ง

ดวงตาลึกลับที่พ้นผ้ามองมาอย่างดุดัน ควงมีดเริ่มเปิดการจู่โจมก่อนทันที!

ฟิ้ว ทันทีที่ร่างปราดเปรียวในชุดดำเคลื่อนไหว อีกฝ่ายดีดกายถอยหลัง มีดเล่มเล็กก็พุ่งตรงมาอย่างแนบเนียน ซ้อนไว้ซึ่งกลมีดอีกสองชั้น อีกทั้งร่างของอีกฝ่ายยังหายไปจากระดับสายตา ไม่ต้องคาดเดาให้มากความอีกฝ่ายต้องลอบโจมตีเข้ามาทางด้านหลังแน่นอน

เคร้ง เคร้ง!

ซีอิ่งถูกวาดเพียงครั้งเดียวก็กวาดมีดสั้นได้หมดสิ้นในหนึ่งกระบวนท่า จินเยื้อย่างเท้าออกมาเบื้องหน้า มือดึงกระบี่ถอยกลับ ร่างกายบิดตัวใช้ออกในท่านางแอ่นย้อนคืน กระบวนท่าสวนกลับอย่างหมดจดงดงาม ทั้งยังสลายพลังโจมตีส่งมันคืนย้อนในกระบวนท่าต่อไปได้ด้วย

หนูดำผู้นี้มีความมั่นใจในความว่องไวของตนเองมาก ที่ผ่านมายามมันใช้วิชาเช่นนี้ ลอบสังหารศัตรูจากทางด้านหลังอาศัยความเร็วล้วนไม่มีใครรอดชีวิต

...ทว่ายามนี้มันกลับต้องเบิกตากว้างถลน กระบี่ของมันถูกรับได้ ทั้งใบหน้างามยังไม่มีเหงื่อสักหยด ท่อนแขนขนาดกลางผิวสีซีดยามปะทะกระบี่กลับเต็มไปด้วยเรี่ยวแรงมากมาย กระบี่ของมันถูกสวนกลับ! ทั้งยังจู่โจมไปในที กระบี่ปลายแหลมมุ่งโจมตีส่วนอกใกล้รักแร้ของมันอย่างเฉียบคมยิ่ง

มันที่มั่นใจในความเร็วมาโดยตลอด ในใจพลันรู้สึกพบเจอคู่ปรับคราแรก ต่อมามันกลับค่อยๆเกิดความยินดี หนูดำเบี่ยงตัวหลบกระบี่ของจินข้างลำตัวกรีดเป็นเส้นแผลเสื้อขาดหวิ่น ไม่ต้องรีรอให้ใครริเริ่ม คนทั้งคู่ที่ประจันหน้ากันต่างหายตัวไปราวกับหมอกควัน

เงาร่างของทั้งคู่ประเดี๋ยวก็โผล่ตรงนู้น ประเดี๋ยวก็โผล่ตรงนี้ เสียงปะทะกระบี่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งยังทวีความรวดเร็วขึ้นคล้ายพิณที่ถูกดีดในท่อนโหยหวนโศกเศร้าจังหวะเร็วถึงที่สุด

มีคนมา!

จินได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนมาก ทว่ายามนี้หากตนเองถอย คนผู้นี้ก็ต้องสามารถหลบหนีออกไปได้ เท่ากับว่าครานี้คงต้องเสี่ยงแล้ว

พลันหนูดำที่ซึ่งเป็นสัตว์วิเศษโผล่หัวขึ้นมาจากอกเสื้อ ปากของมันคาบเอาลูกกลมชนิดหนึ่งโยนลงพื้น เกิดควันขาวคละคลุ้งไปทั่ว ทั้งยังแสบตาเป็นอย่างยิ่ง สำหรับจินแล้วด้วยไม่ได้ระวังตั้งแต่แรกเขาแสบตาจนหยาดน้ำตาซึมออกมาบ้าง จมูกยังได้กลิ่นพริกไทยอ่อนๆอีกด้วย

รอจนควันจางแล้วชายชุดดำลึกลับก็หายตัวไป อีกทั้งโลหะไวไฟยังเริ่มจุดติดจากเหตุการณ์นี้ จินสะกิดปลายเท้าพุ่งตัวเข้าไปคว้าปลายโลหะขึ้นมา สองมือกำเข้าที่ประกายไฟอย่างไม่ลังเล

เขาแสบมือ แต่ก็ยืนรอจนประกายไฟดับลง...

เจ้าหยุดอยู่ตรงนั้น!!”

ทหารดูแลความเรียบร้อยโผล่มาพอดี พวกมันล้อมเข้ามา สายตาเห็นผู้ต้องสงสัยถือเส้นสายมือ ท่าทางมีพิรุธ ทั้งสายยังโยงเข้าไปในคลัง พอแบมือออกมาก็เกิดควันไฟสีดำ

เจ้าโจรชั่วคิดจะวางเพลิงคลังเสบียง!!”

เหล่าทหารพากันกระทุ้งหอกลงกับพื้น เรียงแถวโอบล้อมผู้ต้องสงสัยเข้ามา

จินถอนหายใจ ข้าไม่ได้ทำ ข้ามาตามจับคนร้ายแต่เขาหนีไปแล้ว

เพ้ย! เจ้าคิดว่าพวกเราโง่งมงั้นหรือ? เรื่องราวเป็นเช่นไรพวกเราล้วนจะสืบสวนจนกระจ่าง! ก่อนหน้านั้นต้องเชิญโจรเช่นเจ้าไปนอนตบยุงอยู่ในคุกของกรมเมืองก่อน ฮึ!”

เจ้าพวกทหารโง่เง่านี่!... จินกลอกตา หากหลบหนีก็ต้องเป็นเรื่องราววุ่นวายอีกเท่ากับแผนปั่นป่วนจะสัมฤทธิ์ผล ดังนั้นเมื่อเห็นว่าที่คลังมีทหารเฝ้าหนาแน่นขึ้นแล้ว ผู้ต้องสงสัยจึงเดินตามไปแต่โดยดี

 

หลางอู่เต้ารู้สึกหนังตาข้างขวาของตนเองเริ่มกระตุกขึ้นมา มันมองแม่ทัพชุดเกราะสีดำที่น่าพรั่นพรึงเบื้องหน้า เหงื่อมากมายในกายพลันเปียกชุ่ม มันคล้ายก้าวขาหลบหนีไม่ออก

เกิดเรื่องอันใดขึ้น!? เหตุใดยามนี้แล้ว หนูดำยังไม่ก่อความวุ่นวายอีก หนูดำไม่เคยทำงานพลาดมาก่อน... มือใหญ่ของมันบีบดาบโค้งแน่น

หากเวลายังคงผ่านไปมากกว่านี้...

หัวหน้าโจรบนหลังม้ากัดฟันกรอด ดวงตาอาฆาตมองแม่ทัพของอีกฝ่ายที่จงใจหยุดม้าอยู่เพียงหน้าเมือง ทั้งๆที่สามารถรุกได้กลับไม่ยอมกระทำการเคลื่อนไหวต่อ ดวงตาคมกริบคู่นั้นเพียงแต่มองเท่านั้น

ปล่อยสัตว์อสูร สัตว์วิเศษ!”

หลางอู่เต้าข่มใจ มันเปิดเอาแผนสุดท้ายออกมา สัตว์อสูรอย่างจ้าวคางคกขนาดยักษ์ก้าวเข้าสู่สนามรบ ที่ด้านข้างยังมีสัตว์กินเนื้อสีดำรูปร่างคล้ายสิงโตปะปนเข้าไปด้วย พวกมันร้องขู่คำราม กระโจนร่างไปด้านหน้าปากอ้ากว้างราวกับต้องการกลืนลงไปทั้งกองทัพ

หลางอู่เต้ามองภาพเบื้องหน้านิ่ง มันวาดหวังจะเห็นแม่ทัพอนาคตไกลผู้นั้นโดนสังหารเสียที

กรรรร! พลันเสือขาวตัวหนึ่งกระโจนเข้าสู่สนาม บนพื้นดินปรากฏริ้วรอยเป็นทิวคล้ายมีสิ่งใดเคลื่อนไหวอยู่ด้านใต้ สัตว์วิเศษสี่ตัวประทะกันอย่างรุนแรง เหล่าทหารแตกฮือไปตั้งขบวนใหม่

เสือขาวของเซี่ยจวิ่นนับเป็นระดับใดแล้ว? เพียงไม่นานการต่อสู้ของสัตว์วิเศษก็บีบให้ฝ่ายที่พ่ายแพ้หลบหนีไป ส่วนจ้าวคางคกโชคร้ายกว่ามาก มันถูกพิษจนสิ้นใจในสนาม

สัตว์วิเศษทั้งสองตัวของเซี่ยจวิ่นกับมู่ฟงเพียงบาดเจ็บเล็กน้อย พวกมันกลับไปยืนด้านข้างม้าของคู่หู จางฮุ่ยเฟิงใช้ดวงตาสีเทามองไปยังฝั่งตรงข้าม

“...เจ้ามีลวดลายเพียงเท่านี้?

หลางอู่เต้ามีสีหน้าบิดเบี้ยว มันตะโกนตอบไปอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะยอมสั่งกองโจรทั้งหมดถอยทัพ ท่วงท่ายามกระโดดขึ้นมาแฝงความโกรธอยู่หลายส่วน หลางอู่เต้าหันมามองธงแม่ทัพชุดเกราะดำเป็นครั้งสุดท้าย มันล้วนต้องการกลับมาแก้แค้น จากนั้นมันกับกลุ่มโจรที่เหลือเพียงน้อยนิดก็จากไป

...การสงครามสิ้นสุดลงแล้ว

จางฮุ่ยเฟิงถอดหมวกออก ร่างสูงใหญ่นั่งอยู่บนม้าที่ค่อยๆเดินกลับเข้าเมืองอย่างเหนื่อยอ่อน มือเช็ดกระบี่ที่ชุ่มไปด้วยเลือด ขบวนทหารโบกสะบัดผืนธงฉลองชัยชนะ ชาวบ้านในเมืองต่างมาออกันตรงประตูเมืองร้องตะโกนต้องรับขอบคุณ

ชาวบ้านต่างพากันร้องไห้อย่างยินดี เดิมทีคาดคิดว่าเองจะไม่สามารถหนีรอดแล้วแต่กลับต่อชีวิตมาได้ ยามนี้พวกเขาต่างเชิดชูจางฮุ่ยเฟิงเป็นอย่างยิ่ง คุณชายจางกลายเป็นมีน้ำหนักเหนือผู้ใดในเมือง

เฟิงถูกร้องตะโกนเป็นจังหวะต้อนรับไปทั่วท้องถนน

ทัพเพียงหนึ่งพันสามารถขับไล่กองโจรไปได้ เรื่องนี้หากเล่าออกไปแล้วย่อมดูเลื่อนลอยอย่างยิ่ง ทว่าหากเป็นเรื่องจริง นามของแม่ทัพผู้นี้ต้องกลายเป็นตำนานแล้ว

จางฮุ่ยเฟิงขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ ในใจคาดคิดว่าเข้าเมืองมาพร้อมได้รับชัยชนะ เขาจะเห็นจินเป็นคนแรก ทว่ายามนี้กลับไม่เห็นแม้แต่เงา ในใจพลันอดเสียใจไม่ได้

จางฮุ่ยเฟิงลงจากหลังม้า ทหารผู้หนึ่งเข้ามากระซิบแจ้งข่าว ดวงตาสีเทาพลันขยายทันที

นำทางข้าไป

 

จางฮุ่ยเฟิงมองลอดซี่ลูกกรงอันเย็นเฉียบเข้าไปด้านในคุกของกรมเมือง ไล่ไปตามพื้นสีดำอันสกปรกเปรอะเปื้อน คุณชายรูปงามผู้หนึ่งยืนพิงผนังอย่างไม่ทุกข์ร้อน แม้กระทั่งที่อย่างคุกกรมเมืองยังมิสามารถทำให้อีกฝ่ายด้อยแสงลง จินพอเห็นหน้าผู้มาเยือนเพียงแต่เลิกคิ้วขึ้น

เจ้าชนะแล้วหรือ

จางฮุ่ยเฟิงพยักหน้า หันไปสั่งไปนายทหารเสียงต่ำ ปล่อยเขาออกมา

อะ...เอ๋ แต่ว่าคุณชายจางเรื่องนี้...นายทหารที่จับจินมามองอย่างลังเล ทว่าพอสบกับดวงตาของแม่ทัพผู้ช่วยเหลือเมืองหมาดๆจึงเอ่ยรับคำเสียงเบาในที่สุด ขอรับ

ในที่สุดจินก็ถูกปล่อยออกมาจากคุกกรมเมือง เรื่องนี้อย่างไรก็ไม่อาจนับว่าเป็นความผิดเขา ดังนั้นจินคาดคิดว่าตนเองคงไม่ต้องขอบคุณอะไรมากมาย คนทั้งคู่สาวเท้าเดินขึ้นไปยังกรมเมือง

เรื่องนี้พวกโจรสารภาพแล้วว่าพวกเขามีคนลอบเข้ามา คนผู้นั้นชื่อหนูดำ

คนผู้นี้มิใช่กระจอกเลยจินเอ่ยสมทบ สายตาไล่ไปตามชุดเกราะสีดำที่เปรอะเปื้อนบ้าง

หากไม่มีปีก อย่างไรก็มิสามารถหลุดรอดได้ตลอดไป

เจ้ารบเป็นอย่างไรบ้าง?

ข้าไม่ได้รุกไปมากกว่านี้ เพียงแค่ขับไล่ให้พวกโจรกลับไป พวกมันเสียหายหนักในหนึ่งปีนี้คาดว่าคงไม่ก่อเรื่องอันใดอีก ที่จับได้ก็นำมาสอบปากคำ จางฮุ่ยเฟิงหยุดเดิน เสี่ยวผานยามนี้คงยังรักษาเหล่าทหารอยู่ เจ้าจะไปที่ใดต่อ?

ข้าจะกลับโรงเตี๊ยม

ข้าสั่งงานอีกพักหนึ่งจึงจะกลับไปยังเรือน ถิงถิงทำมื้อค่ำเผื่อเจ้าเอาไว้

แล้วพบกัน

จินแยกกับจางฮุ่ยเฟิงมา ไม่นานนักเขาก็กลับมาถึงโรงเตี๊ยม ในใจครุ่นคิดถึงการต่อสู้ที่คลังเสบียง นับเป็นคราแรกที่จินพบกับคู่ต่อสู้มิใช่ธรรมดา คนผู้นี้ดูอย่างไรก็ไม่อาจนำไปนับรวมกับกลุ่มโจรที่โง่งมได้ เขาจดเรื่องข้อสงสัยนี้ลงในสมุดบันทึกเล่มบาง เขียนกำกับหลักการวิเคราะห์เอาไว้ด้วยอย่างเคยชิน

หลังจากเก็บสมุดบันทึกเรียบร้อยจินก็คว้าเอาอุปกรณ์อาบน้ำเข้าไปยังห้องที่แยกออกไป เขาจัดการต้มน้ำจนได้ที่ เทแชมพูกลิ่นหอมลงยังอ่าง มือตีให้เกิดฟองจำนวนมาก

ยามนี้หากมีผู้อื่นพบเจอ คงถูกทำให้ตกใจจนหลงลืมสติชั่วครู่แล้ว ภาพจิ้งจอกสีดำที่แช่น้ำในอ่างเช่นนี้ จะสามารถพบเจอที่ใดได้อีกเล่า? หางทั้งเจ็ดของมันขยับทำหน้าที่ทำความสะอาดได้ดียิ่ง

จินอาบน้ำเสร็จก็สะบัดขน เนื่องจากเสี่ยวผานไม่อยู่ขนสีดำจึงเปียกอยู่บ้าง 

ออกไปรับลมยามมืดค่ำสักพักคาดว่าขนคงแห้งเรียบร้อยดี 

จิ้งจอกอนธการกระโดดออกจากโรงเตี๊ยมทางหน้าต่าง กลมกลืนหายไปกับความมืด...

เดิมทีเขาไม่ได้ตั้งใจมาหาจางฮุ่ยเฟิงแต่อย่างใด นี่นับว่าเป็นการเดินเล่นจนเพลินเกินไป รู้สึกตัวอีกทีเขาก็มาหยุดอยู่หน้าจวนที่เคยชิน มองลอดเข้าไปในห้องที่เปิดไฟสว่าง แสดงว่าเจ้าของห้องกลับมาแล้ว

จิ้งจอกสีดำกระโดดเข้าไปในห้องนอนอย่างคุ้นเคย สัตว์สี่เท้าเดินออกมาจากห้องตรงไปยังห้องทำงานของตัวเรือน หางทั้งเจ็ดแกว่งไกว ขนบางส่วนยังไม่แห้งดีทั้งหมด

จางฮุ่ยเฟิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ มือวางอยู่บนโต๊ะเคาะเป็นจังหวะอย่างครุ่นคิด สายตาจับจ้องไปยังเอกสารเบื้องหน้า ชุดเกราะสีดำถูกถอดออก กลายเป็นอาภรณ์สีดำบางเข้ามาแทนที่

สืบเรื่องกองโจรนี้ให้กระจ่างกว่านี้ พวกมันเคยปล้นสิ่งใดที่พิเศษหรือไม่กล่าวจบมู่ฟงก็รับคำ เซี่ยจวิ่นเจ้าเอากองทัพออกไปลาดตะเวน ส่งทหารแบ่งเป็นกลุ่มไปยืนดักตามจุดดังนี้

เซี่ยจวิ่นรับกระดาษมา มองดูอยู่ครู่หนึ่งก็พับมันเก็บใส่อกเสื้อ จางฮุ่ยเฟิงวางเอกสารในมือลง ไปได้แล้ว มู่ฟงเจ้าไปกับเซี่ยจวิ่นด้วย

ค่ำคืนนี้พวกเราจะล่าหนูกันถึงเช้า

รอจนเซี่ยจวิ่นกับมู่ฟงเดินรับคำเดินไปจากไปอย่างรีบร้อน จินก็สาวเท้าเดินเข้ามาในห้อง จางฮุ่ยเฟิงสังเกตเห็นขนที่ยังไม่แห้งดี มือหนาเอื้อมไปหยิบผ้าที่แขวนไว้

มานี่สิจิน

จิ้งจอกสีดำกระโดดขึ้นไปบนเบาะมนุษย์ชนิดพิเศษ อีกฝ่ายค่อยๆเช็ดขนสีดำอย่างเบามือ จางฮุ่ยเฟิงลูบใบหน้าที่มีดวงตาเรียว ริมฝีปากได้รูปบ่นเรื่องที่กรมเมืองอย่างรำคาญ

รอจนแห้งสนิทแล้ว จางฮุ่ยเฟิงก็คว้าตัวสัตว์ขนฟูสีดำเข้าสู่อ้อมแขน วันนี้ข้าสู้รบเจ้ากลับปล่อยข้าไปคนเดียวเสียได้

ไม่อย่างเด็ดขาด... สำหรับจินแล้วการทหารกลายเป็นเรื่องห่างเหินสำหรับเขา การมีเหรียญกล้าหาญประดับไว้ในบ้านไม่ได้ทำให้เหล่าทหารรำลึกถึงสงครามด้วยความคิดถึงแต่อย่างใด ยามนี้การใช้ชีวิตอย่างสบายใจกลายเป็นความสุนทรีย์ของเขามากกว่า

พบเจอกันอีกที เจ้าก็เข้าไปอยู่ในคุกกรมเมืองแล้ว

นี่ต้องโทษเหล่าทหารที่โง่งมของอีกฝ่ายจึงจะถูกต้อง ทว่าการจับผู้ต้องสงสัยเลยเป็นเรื่องอันสมควร หากเป็นตนเองพบเหตุการณ์เช่นนี้บ้าง ย่อมต้องกักขังเอาไว้ก่อนเช่นกัน

เอ๊ะ... พลันจิ้งจอกสีดำกลายเป็นตัวแข็งทื่อ หางทั้งเจ็ดหยุดเคลื่อนไหว จางฮุ่ยเฟิงเห็นดังนั้นจึงหัวเราะเบาๆ

เจ้าคงไม่ได้คิดว่าข้าโง่งมจริงๆ ดังที่เจ้าชอบด่าทอใช่ไหม?

กล่าวจบเจ้าจิ้งจอกสีดำแสนเอาแต่ใจก็ขยับตัวจะกระโดดหนีออกจากอ้อมแขนทันที จางฮุ่ยเฟิงไม่ยอมถอยในครานี้ มือหนาคว้าตัวสัตว์ขนฟูแน่น นิ้วเรียวเอื้อมไปลูบเบาๆตรงจุดข้างหูอย่างรู้ที


เจ้าประมาทจนเกินไป ข้ารู้จักเจ้าดีเป็นอย่างยิ่ง...จิน








#TALK with LLwuda

          (ตัดเข้าตอนใหม่) ได้ยินเสียงคนมากมายในเรือนทาสร้องนะคะ ฮา

          บอกจะอัพเมื่อวาน...สุดท้ายเราก็เผลอหลับค่ะ555 (กลายเป็นนอนหน้าคอมเป็นประจำไปแล้ว)

          เรื่องรวมเล่มของเรื่องนี้ พอมีสนพ.ติดต่อมาบ้างนะคะ แต่ยังไม่มีอะไรคืบหน้ามากนัก คาดว่าหากไม่มีอะไรคืบหน้าเราก็พิมพ์เอง /ปาดเหงื่อเนื่องจากงานเยอะไปอีก

          ตอนนี้ก็งานRAWเช่นเคยค่ะ เดี๋ยวอาศัยมาแอบแก้เอาเล็กๆน้อยๆ .////.


ภาพจางฮุ่ยเฟิง จากคุณ AaLin ค่ะ (เขียนชื่อผิดแจ้งได้นะคะ) ขอบคุณสำหรับFAนะคะ(ลูบหน้าท้อง)

             

 


#TALK2

          อาจมีบางท่านสงสัยว่าทำไมจางฮุ่ยเฟิงจึงไม่รุกไปจับตัวโจรต่อ เพราะว่านี่เป็นการปล่อยลูกเสือคืนสู่ป่าค่ะ5555 (เหมือนชื่อโครงการปล่อยสัตว์ชอบกล)

          จินยอมตามทหารไปง่ายๆนั้น เหตุเพราะว่าพวกเขาทำตามหน้าที่ หากตนขัดขืนขึ้นมาจะวุ่นวายไปกันใหญ่ เช่นนั้นก็สบกับจุดประสงค์ของหนูดำไป ด้วยความเห็นใจของเพื่อนร่วมสายงานคล้ายกันจินก็เดินตามไป เปลี่ยนบรรยากาศไปพิงลูกกรงสักครู่หนึ่งค่ะ ฮา

         

          แล้วพบกันตอนหน้าค่า <3

 

ปล.#ทาสจิ้งจอก ในการพูดคุยเรื่องนี้ด้วยนะคะ เราจะแอบไปfav อิvอิ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 550 ครั้ง

243 ความคิดเห็น

  1. #8270 AuJialin (@eve789) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:58
    วร๊ายยยยยยยยยยย กรี๊สสสสสสสส
    #8270
    0
  2. #8258 BaitoetSy (@baiituyza) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 02:39
    เฟิงน้อยไม่โง่นาจา
    #8258
    0
  3. #8209 PaulaPum (@yukiko12) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 23:02
    กรี๊ดดดดดดดด โดนจับได้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
    #8209
    0
  4. #8166 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 07:38

    เฮ้ย!!! นี่โดนจับได้แล้วหรอ????

    #8166
    0
  5. #8139 SudaratYo (@SudaratYo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 16:07
    กรี๊ดดดดดรู้ได้ไงหว่า
    #8139
    0
  6. #8070 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 19:19

    กี๊ดดดดดด รู้อยู่แล้วหรอเนี่ยยย เขินเลยอะ

    #8070
    0
  7. #8003 SeowooPark (@the01yunosama) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 06:36

    ก็คือรู้อยู่แล้ว แต่หลอกให้เค้าตายใจ
    #8003
    0
  8. #7979 FAIRY3247 (@FAIRY3247) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 21:25
    กรี๊ดดดดดด นอนบนเตียงเดียวกันตั้งนาน
    #7979
    0
  9. #7959 punngirigiri (@punngirigiri) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 23:31
    กรี๊ดดดดดดด นั่นไง เค้ารู้ของเค้านั่นแหละ ได้เห็นจินเงิบบ้างรู้สึกสุขใจ อิอิ มีความรู้จุดอ่อน แงงงงงงง แล้วที่ยอมให้นอนกอด จินต้องเขินแน่ๆอ่ะ 555555 เราว่าฮุ่ยเฟิงรู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอที่ค่ายทหารของพี่ชายเลยใช่มั้ยว่าเป็นจิน แต่ฉากที่ร้องไห้ตอนจับคู่ก็เหมือนจะไม่ได้เก๊กอะไรเลยอีโมชั่นล้วนๆ แต่ก็ยังอยากรู้ว่ารู้ตอนไหนกันนะ
    #7959
    0
  10. #7937 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 14:49
    จิ้งจอกเซเลปฉันโดนลูบคมใหญ่แล้ว
    #7937
    0
  11. #7885 Mybiwty LovelyJae (@mymjjeje) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:02

    งุ้ยยยยยยยยยยย

    #7885
    0
  12. #7847 luhan7_lulu (@luhan7_lulu) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 14:46
    โอ้ยยยมีลํบหงลูบหู โว้ยยยเขินน
    #7847
    0
  13. #7804 LuckyStar1006 (@AinSuchada) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 01:04
    ทำไมรู้ววววววววว
    #7804
    0
  14. #7761 zxcnonnam12345 (@zxcnonnam12345) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 14:58

    รู้ได้ไงงงงง วดฟฟฟ ฮึ้ยย><<<
    #7761
    0
  15. #7736 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 01:37
    วั่ยตั่ยแหล่วววว
    รู้ตั้งแต่เมื่อหร่ายยยยยยยย
    #7736
    0
  16. #7696 Hazel_9502 (@pookiejj) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 21:04
    โห่ยยยย นอนบนเตียงเดียวกันตั้งนาน ที่แท้ก็รู้นี่หว่าา ร้ายย
    #7696
    0
  17. #7655 dyodo_8812 (@bleach_pa) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 15:17
    รู้ตั้งแต่แรกแล้วรึเปล่า ร้ายกาจมาก55
    #7655
    0
  18. #7646 4KKWAN_ (@4KKWAN_) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 20:01
    กรี้ดดดดดดด จริงๆก็รู้นี่น่า -บ้าเอ้ย เขินมากๆข่าบช่วยด้วยแงงงงง
    #7646
    0
  19. #7603 Konrafah (@Konrafah) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 17:45
    กรี๊ดดดดดดดดดด พ่อหมาป่าห่มหนังแกะที่แท้
    #7603
    0
  20. #7582 pplismluvx2hh (@ppCYJ717) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 23:54
    โอ้โหหหหห โอ้โหๆๆๆๆๆ ไม่ไหวแล้วววว
    #7582
    0
  21. #7567 B2umy-Armty (@b2umyarmty) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 19:37
    เฮลโหลลลลล ว้อทททท
    #7567
    0
  22. #7551 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 01:36
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดด อย่าบอกว่ารู้ตั้งแต่ตั้งชื่อนะ
    #7551
    0
  23. #7487 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 23:40
    คุณชายเฟิงของน้องงงงงงงงงงงง นี่สิถึงจะรับมือกับเจ้าจิ้งจอกน้อยไหว กรี้ดดดดดดดดดดดเด
    #7487
    0
  24. #7414 fue_kee (@fue_kee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 22:25
    กรี๊ดดดดดดดดด
    #7414
    0
  25. #7400 ppvs_ (@ppvs_) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 14:04
    กรี้ดดด รู้แล้ว
    #7400
    0