✦ อนธการจิ้งจอก ✦ BL, YAOI [END]

  • 99% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 506,508 Views

  • 8,274 Comments

  • 13,416 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    5,133

    Overall
    506,508

ตอนที่ 30 : จิ้งจอกที่เพลี่ยงพล้ำให้หมาป่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 600 ครั้ง
    21 ธ.ค. 58




*คำเตือน* เนื้อหาตอนนี้อาจหวานจนมดขึ้น โปรดนำของหวานให้ห่างจากบริเวณที่เปิดอ่าน







บทที่ 29

จิ้งจอกที่เพลี่ยงพล้ำให้หมาป่า




 

            หนึ่งปีที่ผ่านมาคุณชายลำดับห้าของตระกูลจางมีงานอดิเรกที่สุทรีย์เป็นอย่างมาก จางฮุ่ยเฟิงมีชีวิตที่ไม่ค่อยสนุกสนานหรือมีความสุขมากนัก แต่พักนี้เขามักจะอารมณ์ดีกับเรื่องบางอย่าง

            เช่นการหยอกล้อเจ้าจิ้งจอกอนธการ...

            บนโลกนี้มีนิยามคำว่าพิเศษที่ชายหนุ่มมอบให้ไม่กี่อย่าง อย่างแรกเป็นลูกน้องที่ภักดีอย่างที่สองสำหรับคนใกล้ชิด อย่างที่สามก็คือ พิเศษที่ว่ามา... จางฮุ่ยเฟิงมักจะวางสายตาไว้ที่จินโดยที่ไม่รู้ตัว ถึงแม้ภายนอก...ใบหน้าหล่อเหลากับบุคลิคอาจทำให้อ่านยากไปเสียหน่อย ในใจกลับชัดเจนยิ่ง

            แม่ทัพผู้ห้าวหาญเพิ่งได้รู้ความรู้สึกยามหลงใหลใครสักคน

            เรื่องทุกอย่างมันเริ่มต้นวันที่ถิงถิงมาทำความสะอาดห้อง พบเจอขนเส้นดำของจิ้งจอกเข้า นางยืนยันกับจางฮุ่ยเฟิงว่า ด้วยสายตาของคนรับใช้นางมิมีทางจำผิดพลาดเด็ดขาด  นี่เป็นขนชนิดเดียวกับที่เคยพบในเรือนของมารดาแน่นอน ด้วยความคับแค้นใจนางถึงเก็บมันติดตัวมาด้วย

            ถิงถิงรีบไปนำขนสีดำที่นางเก็บไว้มาเปรียบเทียบ จางฮุ่ยเฟิงถึงกับนิ่งเงียบไปพักหนึ่ง ขนสีดำเงางามเรียบนุ่มเช่นนี้ความรู้สึกคุ้นเคยยามสัมผัส เป็นขนเจ้าจิ้งจอกตนเองไม่ผิดแน่

            แสดงว่าเจ้าจิ้งจอกจินเคยไปเรือนของมารดาที่ตนยกให้จินมาก่อนงั้นหรือ?

            พอนึกถึงชื่อที่เหมือนกันในประโยคเดียวขึ้นมา จางฮุ่ยเฟิงก็รู้สึกแปลกๆ ทว่าพอจับคลำทางตามความรู้สึกไป คล้ายค้นพบแสงสว่างด้านปลายของถ้ำ ชายหนุ่มเกิดคำถามมากมายขึ้นในหัว เขาเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ตัวโปรด มือเคาะโต๊ะอย่างครุ่นคิด

            …ช่องโหว่มากมายเกิดขึ้นมาเนิ่นนาน

            นี่เพราะเป็นเรื่องเหลือเชื่อจนเกินไป ยามนี้เพิ่งจะได้มาครุ่นคิดดู  

            กี่ครั้งแล้วที่เขาพยายามพาจินไปพบเจ้าจิ้งจอก?

            กี่ครั้งแล้วที่เสี่ยวผานมองเจ้าจิ้งจอกด้วยแววตาเช่นนั้น?

            ไม่ว่าจะเป็นความชอบการกระทำใบหน้ายามไม่พอใจ นิสัยที่ติดจะเอาแต่ใจเล็กน้อย แสร้งทำเหมือนไม่สนใจแต่กลับใจอ่อนเสมอ พฤติกรรมล้วนเหมือนกันทั้งหมดทั้งสิ้น เรื่องรายละเอียดเล็กน้อยพวกนี้ หากมิใช่คนที่รู้จักอีกฝ่ายดีเกินเช่นเขาแล้วย่อมเป็นไปมิได้เลย

            จางฮุ่ยเฟิงเริ่มการทดสอบเล็กๆน้อยก่อน ชายหนุ่มยังคงคิดว่ามันเป็นเรื่องเหลือเชื่อมากเกินไปอยู่เช่นเดิม ถือโอกาสบำรุงขนด้วยน้ำอบให้เจ้าจิ้งจอก น้ำอบที่นำมาใหม่นี้ทำมาจากดอกไม้ชนิดหนึ่งในวังหลวงไม่สามารถหาซื้อที่ไหนได้อีก กลิ่นยังหอมติดทนนาน เดิมทีพวกมันถูกใช้ในการจับสัตว์วิเศษของคนในวังหลวง พวกเขาจะนำไปทาที่ลูกศร ประโยชน์ของมันก็คือจมูกของสัตว์วิเศษไม่สามารถรับกลิ่นดอกไม้ชนิดนี้ได้ ชายหนุ่มสั่งทำมันให้เป็นน้ำอบบำรุงขนทันที

            ดูท่าแล้วปกติก่อนมาพบเขา จินคงจะอาบน้ำอีกรอบเลือกแชมพูด้วยกลิ่นที่แตกต่าง

            น่าเสียดายที่ครานี้... แม้การซ้อมกระบี่กันจะตั้งสมาธิกับอีกฝ่ายได้ยากเพราะการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วเกินไป ทว่ากลิ่นหอมของน้ำอบนั้น ต่อให้ร่างกายมีกลิ่นอื่นปะปนอยู่มันก็ยังส่งกลิ่นออกมาชัดเจน...

            วันถัดมาเสี่ยวผานที่กำลังปรุงยาชนิดใหม่ อยู่ในห้องทดลองส่วนตัวของสำนักโอสถก็ต้องแปลกใจ เมื่อพบว่าคุณชายจางเกิดนึกอย่างไรขึ้นมา มาเยี่ยมตนเองถึงที่แถมยังมาเพียงคนเดียว ดูแล้วยังแอบหลบออกมาโดยไม่บอกเซี่ยจวิ่นกับมู่ฟงอีก

            จางฮุ่ยเฟิงมาพูดคุยด้วยสักพักก็เงียบไปไม่พูดไม่จา อีกฝ่ายเคาะโต๊ะเบาๆเป็นจังหวะ จนทำให้เสี่ยวผานที่ปรุงยาอย่างตั้งอกตั้งใจอดตึงเครียดขึ้นมาไม่ได้

          เกิดเรื่องใดขึ้นหรือเปล่านะ?... เสี่ยวผานสัมผัสได้ถึงความกดดันแปลกๆในห้อง แพทย์หนุ่มแสร้งทำเป็นปรุงยาหลีกหนีสถานการณ์เช่นนี้ ยามนี้เขาอยากให้จินอยู่ตรงนี้ด้วย จางฮุ่ยเฟิงนับวันยิ่งแปลกไปราวกับคนละคนขึ้นทุกที... แต่จินมักบอกเขาเสมอว่าอย่าให้สิ่งใดบังตาได้ คนบางคนเป็นคนเช่นนี้อยู่แล้วเพียงแต่บางทีอาจไม่เคยสังเกตดูเท่านั้น

            จินไปซื้อน้ำอบบำรุงขนอีกแล้วหรือ?

            เสี่ยวผานยินดีที่จะได้ออกจากสถานการณ์น่าอึดอัดเสียที คนผู้นี้มีนิสัยเสียที่แก้ไม่หายเป็นอย่างยิ่ง น้ำอบกลิ่นเดิมยังไม่ทันหมด เขาก็ออกไปสรรหากลิ่นใหม่มาบำรุงเสียแล้ว

            จางฮุ่ยเฟิงหัวเราะเบาๆ เพราะอย่างนั้นขนจึงได้สวยงาม

            ข้าก็ยังไม่เคยพบสัตว์....กล่าวถึงตรงนี้เสี่ยวผานชะงักมือที่กำลังปรุงยากึก แพทย์หนุ่มเหงื่อตกในทันที เขาเพิ่งสำนึกได้ว่าตนเองเพิ่งจะพูดสิ่งใดออกไป

            อุณหภูมิกับแรงกดดันในห้องทำให้พร่าเลือนไปแล้วหรือ?

            เจ้าไม่เล่าให้จบเสียเล่า?

            เสี่ยวผานแน่ใจเป็นอย่างยิ่งว่าจางฮุ่ยเฟิงค้นพบบางอย่างแล้ว ถอนหายใจเบาๆหันหลังกลับมาเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ยกรอยยิ้มเจื่อนๆ อย่าบอกว่าเป็นข้าที่หลุดปากนะ

            เล่าเรื่องให้ข้าฟังก่อน ข้าจึงจะรับปาก

            เรื่องนี้เพราะมันเหลือเชื่อจนจินไม่ปกปิดให้ดีเองแท้ๆ เหตุใดข้าจึงต้องมารับเคราะห์แทนเสี่ยวผานบ่นอุบอิบ ก้มหน้าลงไปสำรวจยาในหม้อต่อว่าปกติดีหรือไม่

            ภายในใจก่อเกิดความยินดีพวยพุ่งออกมา แม้แต่สีหน้าก็แสดงออกมาชัดเจน จางฮุ่ยเฟิงเริ่มเข้าใจเหตุผลว่าทำไมจินที่ปากร้ายจึงใจอ่อนกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชายหนุ่มยังจำความทรงจำครั้งแรกยามที่ทำสัญญากับอีกฝ่ายได้ ความรู้สึกรุนแรงชัดเจน...นั่นมากมายกว่าความสุขชั่วชีวิตที่ผ่านของเขารวมกันเสียอีก

            จินมอบอะไรหลายอย่างให้มากมาย ถึงอีกฝ่ายจะสำทับว่าจดบัญชีหนี้ติดเอาไว้แล้ว ทว่าเรื่องที่แลกเปลี่ยนใช้เงินทอง จัดการความวุ่นวายเล็กๆน้อยๆ นับเป็นเรื่องไม่สามารถทดแทนได้เลย

            ...แล้วเสี่ยวผานก็เริ่มเปิดปากเล่า

            เสี่ยวผานเล่าตั้งแต่เรื่องคราที่ทั้งสามยังเป็นเด็ก พบเจอกันครั้งแรก แพทย์หนุ่มเหลือบตามองสังเกตอีกฝ่าย ที่ทำเพียงนั่งฟังนิ่งๆอยู่บนเก้าอี้ แม้มุมปากจะมีรอยยิ้มแต่ดวงตาสีเทายังคงอ่านยากเช่นเคย

            เช่นนั้นเหตุใดจึงไม่บอกกับข้าแต่แรก ไม่มีเหตุผลให้ต้องปกปิดมิใช่หรือ?

            “เจ้าก็รู้นิสัยจินเสี่ยวผานส่ายหน้าพลางพ่นลมหายใจ เขาเป็นผู้ใหญ่อยู่เสมอ มีความคิดมากมายที่คาดเดาไม่ได้เลย ทว่า...เจ้าไม่เคยสัมผัสได้หรือ ? แม้เราจะสนิทกัน แต่จินก็คล้ายมีสิ่งใดป้องกันตนเองอยู่ตลอดเวลา

            จางฮุ่ยเฟิงพยักหน้าเข้าใจพลางกล่าว จินมีกำแพงปกป้องความโดดเดี่ยวอยู่ในตนเอง คล้ายจะเปิดเผยแต่กลับซ่อนอยู่ภายใน นั่นเป็นความตั้งใจของเขาที่จะรักษากำแพงนี้เอาไว้

            เสี่ยวผานสมทบเพิ่มเติม จินไม่ชอบให้ใครเข้าถึงเขามากจนเกินไป บางทีที่ไม่ยอมบอกเจ้าเป็นเพียงเพราะอาจทำตัวไม่ถูกเท่านั้น เขาไม่รู้ว่าควรจะวางตำแหน่งเจ้าไว้ตรงไหน ดังนั้นเป็นเพียงจิ้งจอกเรื่องคงง่ายดายกว่ามาก

            หลังเข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้ว ในอกพลันเจ็บปวดมิใช่น้อย คุณชายตระกูลจางกล่าวขอบคุณเสี่ยวผานก่อนกลับมานั่งประจำเก้าอี้ตำแหน่งในกรมเมืองของตน ห้องสี่เหลี่ยมมีไฟวูบไหวเล็กๆ ดวงตาสีเทาหลับลงพยายามเข้าใจความรู้สึกในใจ

            น้อยใจ...? สัมผัสได้ถึงความรู้สึกเช่นนี้จางฮุ่ยเฟิงก็รีบปฏิเสธมันโดยทันที สุดท้ายชายหนุ่มก็แน่ใจแล้วว่าจินกับเจ้าจิ้งจอกจินเป็นคนหรือตัวเดียวกันไม่ผิดแน่

            จินไม่ได้ดึงเขาออกมาจากกำแพง หากดูจากวิธีคงต้องกล่าวว่าเป็นการทำลายกำแพงให้พังครืน จินไม่ชอบให้ผู้ใดเข้าถึงตนเอง แต่กลับทำเช่นนั้นกับเขา...เข้าถึงจนจางฮุ่ยเฟิงเริ่มถลำลึก... กล่าวว่าจะปกป้องเด็กที่ไร้ประโยชน์ ยอมยื่นมือมายุ่งเกี่ยวกับขยะที่ไม่มีใครเห็นค่าในวันนั้นมากมาย กระทำหลายสิ่งหลายอย่างตามใจเขา หนำซ้ำยังติเตือนด่าทอโดยหวังดี

            สิ่งใดทำให้อีกฝ่ายมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้...?

            เรื่องเช่นนี้แม้ดูง่ายดาย แต่สิ่งที่จินเลือกกระทำล้วนมิสามารถตัดสินใจกระทำได้โดยง่าย เพียงแต่ว่าหัวใจที่ยิ่งใหญ่นั้นมีผู้ใดปกป้องบ้างหรือไม่...? จะปล่อยให้ข้างในจมอยู่กับความโดดเดี่ยวอีกนานเท่าใด

            จางฮุ่ยเฟิงรู้สึกตัวดีว่ากำลังมีความรู้สึกแปลกๆบางอย่าง ผู้ช่วยเจ้าเมืองหนุ่มถอนหายใจในรอบหลายสิบครั้งจนทหารยามที่เฝ้าด้านหน้าแอบชายตามอง มือหนาหยิบกระดาษเปล่ามาวาง พู่กันชุ่มไปด้วยหมึกถูกสะบัดเป็นตัวอักษรสวยงาม

            ริมฝีปากได้รูปยกยิ้มขึ้น ดวงตาสีเทามีประกายผ่านวูบ อีกฝ่ายไม่อยากบอกอย่างนั้นเขาจะแสร้งทำเป็นไม่รู้ ถึงกระนั้นเขาก็ต้องการตอบแทน

          และนี่เป็นการตอบแทนด้วยใจ...

          ค่ำคืนนั้นจางฮุ่ยเฟิงเรียกเจ้าจิ้งจอกมานอนด้วยทว่ามันกลับมองดูด้วยสายตาเฉยเมย พอคิดว่าเป็นจินแล้วเขาก็พบปัญหาทันที ดังนั้นคืนถัดมาเตียงถักทอราคาแพงจึงถูกนำมาวางแทน

            ครานี้จิ้งจอกสีดำยอมขึ้นมานอนด้านใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเขา ขนฟูนุ่มรวมกับกลิ่นหอมจางๆทำให้รู้สึกดีอย่างประหลาด อุณหภูมิไออุ่นที่สัมผัสได้... จางฮุ่ยเฟิงค้นพบว่าการนอนเช่นนี้อุ่นกว่าการห่มผ้าราคาแพงตั้งมากมาย ชายหนุ่มจินตนาการว่าจินจะทำสีหน้าอย่างไรหากทราบว่าเขารู้เรื่องอยู่ตลอดเวลา

            หนึ่งคนหนึ่งจิ้งจอกกลายเป็นนอนด้วยกันจนเป็นเรื่องปกติ จางฮุ่ยเฟิงใส่ใจเจ้าจิ้งจอกมากกว่าเดิม ยามจินในร่างมนุษย์มาเยี่ยมเขากลับรู้สึกสนุกกับการแหย่อีกฝ่ายเป็นอย่างมาก จินไม่ค่อยชอบยิ้ม...ด่าทอว่าเขามีรอยยิ้มจอมปลอมแต่ผู้ที่ด่าทอกลับไม่เคยยิ้มให้เห็นเลยสักครั้ง แม้กระทั่งถิงถิงยังได้รับรอยยิ้มมากกว่า

            แล้วอย่างไรเล่า...? ในเมื่อใบหน้างามยามบึ้งตึงกระฟัดกระเฟียด ปากที่ได้รูปยามด่าทอเขาว่า เด็กโง่บ้าง เด็กแก่แดดบ้าง แต่สุดท้ายก็ยอมใจอ่อนนั่นเป็นเขาที่ได้รับทั้งหมด จางฮุ่ยเฟิงในใจอารมณ์ดียิ่ง รู้สึกตัวอีกทีการหยอกล้อให้อีกฝ่ายให้เปิดเผยอารมณ์ที่นิ่งสงบเสียบ้าง ดูแลด้วยความเอาใจใส่ ก็กลายเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆ

            จินชอบมีเรื่องวุ่นวายตามมาจากฝีมือวรยุทธ์บ่อยครั้ง เขาไม่สามารถถามจิ้งจอกสีดำได้แม้จะอยากทำเพียงใด ดังนั้นมู่ฟงที่รู้ใจจึงสืบข่าวคราวของจินมาให้เสมอ ทั้งยังจัดการให้โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาสั่ง ช่างเป็นลูกน้องที่ชาญฉลาดเสียจริง

            เสี่ยวผานเคยกล่าวไว้ว่า เจ้าช่างสังเกตมากไป จนข้าเริ่มหวาดกลัวบ้างแล้ว

            เรื่องช่างสังเกตนั้นเป็นสิ่งที่ติดตัวมาอยู่แล้ว ส่วนเรื่องที่สังเกตเป็นพิเศษนั้น คงได้แต่โทษสายตาตนเองไม่รักดี... ทุกคนมักกล่าวว่าเขาอ่านยาก ส่วนคนที่พยายามให้อ่านได้ กลับอ่านความตั้งใจของเขาไม่ออกแม้แต่น้อย

          นับเป็นเรื่องน่ากลุ้มใจจริงๆ...

 

            กรรรร! เสียงเจ้าจิ้งจอกสีดำขู่เบาๆ มันเริ่มงับแขนที่เกี่ยวตัวไว้

            อย่าดิ้นสิ เจ้ายังไม่พบเสี่ยวผานเป็นแน่ ตายังมีรอยแดงจากเรื่องยามเย็นอยู่เลย

          บ้าจริง! เจ้าเด็กนิสัยเสียนี่รู้ได้อย่างไร!?

          ถ้าเจ้าไม่อยากกลับร่างก็ให้ข้าใส่ยาให้ก่อน

            ที่สำคัญกว่าคือรู้มานานเพียงใดแล้วต่างหาก! จิ้งจอกในตอนนี้คล้ายฟังสิ่งใดไม่เข้าหูทั้งสิ้น จินรู้สึกอับอายเกินกว่าจะรับไหว ยามคิดถึงสิ่งที่ทำมาแล้วพบว่าจางฮุ่ยเฟิงล่วงรู้ เขาก็ไม่สามารถทำตัวปกติได้แล้ว...ควรจะทำสีหน้าแบบใด? ควรจะกล่าวสิ่งใดก่อน? นี่นับว่าเป็นเรื่องสับสนอย่างแท้จริง

            จินเจ้าฟังข้าอยู่หรือไม่?จางฮุ่ยเฟิงลูบคลำใบหูที่ปกคลุมไปด้วยขนฟูสีดำ จิ้งจอกในอ้อมแขนสะดุ้งเฮือก ชายหนุ่มจงใจเลื่อนหน้าไปใกล้เพื่อกระซิบ เจ้ากำลังเขินอายอยู่หรือ...

          พลั่กก! ใบหน้าหล่อเหลาถูกหางทั้งเจ็ดกระแทกจนหงาย จิ้งจอกสีดำกระโดดหลบหนีออกมาได้สำเร็จ หลังจากปรับสายตาได้จางฮุ่ยเฟิงพบคุณชายรูปงามที่แสนคุ้นเคยยืนอยู่ก่อนแล้ว

            เจ้ามันเด็กแก่แดด! เด็กนิสัยเสีย!” จินนึกไม่ออกว่าควรจะเริ่มจากสิ่งใดในเหตุการณ์เช่นนี้ หากเปลี่ยนเป็นสนามรบคาดว่าคงจะรับมือง่ายดายกว่ามาก ด่าทอไปใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อโดยไม่รู้ตัว

            จางฮุ่ยเฟิงทำเพียงยิ้มบางๆ เจ้านั่งบนเตียงก่อน ข้ามียาหยอดตาอยู่ประจำห้อง

            จินหงุดหงิดไม่น้อยกับเหตุการณ์เช่นนี้ เขาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงที่คุ้นเคย พอคิดถึงเรื่องนี้พลันรู้สึกร้อนวูบวาบที่ใบหน้าขึ้นมาอีก ดวงตาของสัตว์ร้ายปิดลง อกสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจที่พยายามควบคุมให้ใจเย็นลง

            ลืมตาก่อน ข้าจะใส่ยาให้

            ดวงตาวาวโรจน์มองกลับ ข้าทำเองได้

            จางฮุ่ยเฟิงไม่ตอบ ชายหนุ่มยกยิ้มแล้วถือยาเอาไว้เช่นนั้น จินรู้ความคิดของอีกฝ่ายดี มิน่าพักหลังชายหนุ่มจึงได้เลิกเกรงใจในบางเรื่องน้อยลง ลองมานอนด้วยกันเกือบทุกวันเช่นนี้จะรู้สึกระยะห่างลดลงก็ไม่แปลก พลอยทำให้การกระทำเปลี่ยนไปด้วย

            จินถอนหายใจ ยอมให้อีกฝ่ายใส่ยาให้พลางถาม เจ้ารู้มานานเท่าใด?

            “คาดว่าประมาณหนึ่งปี

            จางฮุ่ยเฟิงจ้องดวงตาจิ้งจอกประจำตัวภายใต้ขนตาแพหนา มือประคองใบหน้าอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ชายหนุ่มรีบทำอย่างรวดเร็ว หาไม่แล้วกลั่นแกล้งจนอีกฝ่ายจนเขินอายเกินไป เช่นนั้นเขี้ยวแหลมคมคงเปลี่ยนเป็นขุ่นเคืองหันมากัดเป็นแน่

            เจ้า....จินอยากจะกลายร่างเป็นจิ้งจอกแล้วเหยียบอีกฝ่ายไว้ใต้เท้า ใช้กรงเล็บข่วนจนหนำใจ

            อย่าโกรธข้าเลย เจ้าอยากให้ทำสิ่งใดข้ายอมทำทั้งนั้น

            “ปากเจ้ากล่าวอย่างรู้สึกผิด แต่ใบหน้าเป็นเช่นนั้นจะให้ข้าทำอย่างไร?

            จางฮุ่ยเฟิงไม่สามารถหุบยิ้มในเวลานี้ได้จริงๆ เจ้าอยากทำอย่างไรเล่า?

            “เจ้า....จินเปรยตามอง มือชี้นิ้วลงไปที่พื้นด้านหน้า ลงไปนั่งพับเข่าด้านล่าง”  

            จางฮุ่ยเฟิงไม่อิดออด ชายหนุ่มวางยาหยอดตาไว้บนโต๊ะ ลงไปนั่งพับเข่าที่พื้นอย่างว่าง่าย ใบหน้าดุดันยามไม่อยู่ในสนามรบดูหล่อเหลาน่ามอง รอยยิ้มที่ประดับทำให้ดูอ่อนโยนขึ้น หากอิสตรีมากมายมาเห็นแม่ทัพที่เก่งกาจและดูอ่อนโยนเช่นนี้คงแย่งชิงกันวุ่นวายแล้ว

            เจ้าของห้องที่ต้องลงไปนั่งพับเข่าไม่กล่าวสิ่งใดมาก ดวงตาสีเทาเพียงจับจ้องใบหน้าที่กลับมาเรียบเฉย

            เจ้ารู้ได้อย่างไรจินหรี่ตามองต่ำ เริ่มการสอบปากคำ

            เจ้าประมาทเอง ไม่เคยปกปิด...ข้ากอดเจ้าทุกวันเช่นนี้จะจดจำได้ไม่ใช่เรื่องแปลก

            จินหลับตาคลายอารมณ์ชั่วครู่ คล้ายคิ้วกระตุกไปจังหวะหนึ่ง เด็กนิสัยเสียอย่างเจ้าได้กลั่นแกล้งข้าคงสนุกมาก...จิ้งจอกในร่างมนุษย์หรี่ตา น้ำเสียงเข้มงวดราวกับอบรมบุตรหลานผู้หนึ่ง หลอกข้าเจ้าสนุกมากหรือไม่?

            พลันใบหน้าหล่อเหลาที่พับเข่าอยู่เริ่มเปลี่ยนไปบ้างแล้ว ข้าสนุกที่หยอกล้อเจ้าก็จริง แต่ไม่ได้คิดจะหลอกเจ้า นั่นเพราะ....

            เพราะ...นั่นเพราะสิ่งใดเล่า? จางฮุ่ยเฟิงหยุดนิ่ง เขาไม่สามารถกล่าวต่อไปได้ ความรู้สึกที่มีต่อจินไม่คุ้ยเคยเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งยังไม่สามารถอธิบายได้เลยชายหนุ่มทำตามใจตน แต่กลับลืมไปเสียว่าหากอีกฝ่ายค้นพบความรู้สึกด้านมืดของตนเองแล้วจะอธิบายว่าอย่างไร

            เจ้ามีคำพูดจะแก้ตัวเท่านี้?

          เพราะอยากเห็นใบหน้านี้เลิกนิ่งเฉย...เพราะอยากเห็นคนตรงนี้เผยด้านที่ผู้อื่นไม่รู้ต่อเขา สมองที่ชาญฉลาดของจางฮุ่ยเฟิงกลับไม่สามารถกลั่นกรองคำพูดออกมาได้ ริมฝีปากได้รูปขยับ

            ข้า....เพียงแต่อยากทำเท่านั้น

            จินขมวดคิ้ว คิดให้ถีถ้วนดีๆแล้วอาการหยอกล้อกลั่นแกล้งผู้คนที่ชอบเช่นนี้ เป็นสิ่งผู้ชายล้วนเป็นด้วยกันทั้งสิ้น นี่คงไม่ได้หมายความว่า...

            เจ้ามีสตรีที่คิดจะแต่งงานด้วยบ้างหรือไม่?

            จางฮุ่ยเฟิงงุนงงขึ้นมาทันที แต่ก็ยอมตอบ ข้าไม่มีคนที่ชมชอบ แต่คิดว่าข้าคงไม่แต่งงาน

            จินเงียบลงไปสักพักคล้ายครุ่นคิดสิ่งใดอยู่ ใบหน้าหล่อเหลาของอีกคนในห้องกังวลเป็นอย่างมาก จางฮุ่ยเฟิงถอดหน้ากากตนเองทิ้งอย่างไม่ไยดี

            ขอโทษ...ข้าเห็นว่าเจ้าอยากปิดบังดังนั้นจึงแสร้งไม่รู้ต่อไป ข้าแกล้งเจ้าเพียงเพราะชอบเท่านั้นมิได้มีเจตนาจะหลอกลวง ทว่าเป็นเพราะไม่กี่วันนี้อาจต้องเข้าเมืองหลวงไปนาน หากรอให้เจ้าทำเป็นนานๆทีมาหาอีกข้าไม่สามารถทนได้ ดังนั้นสู้เปิดเผยไปเลยดีกว่า  

            จิ้งจอกขมวดคิ้ว คำพูดเช่นนี้คล้ายคำเกี้ยวอิสตรีกลางแสงจันทร์เป็นอย่างมาก คาดว่าสตรีไม่น้อยได้ฟังคงลุ่มหลงงมงายในสเน่ห์แล้ว เพียงแต่เด็กโง่เช่นนี้ทราบหรือไม่ว่าตนเองเอ่ยสิ่งใดออกมา?

            จินถอนหายใจ มองไปแล้วเหมือนเห็นหมาป่าตัวใหญ่นั่งหูลู่หางตกชอบกล

             ช่างเถิด ข้าจะจำไว้ไปรวมกับบัญชีอื่นของเจ้า

            “ดียิ่งจางฮุ่ยเฟิงยิ้มบางๆ ร่างสูงใหญ่ยืนขึ้นในทันที ไปจับหนูกันเถิด อาจทำให้เจ้าอารมณ์ดีมากขึ้น

            จินกำลังครุ่นคิดว่าควรไปด้วยร่างไหน เขาก็อยากไปจับหนูดำเช่นกัน

          เจ้าไปเช่นนี้ล่ะ จิ้งจอกสีดำมีไว้ให้ข้าเชยชมคนเดียวพอ

           

            จางฮุ่ยเฟิงเดินตามหลังคนหน้าบางที่เดินหนีออกมาก่อน เขาใส่เสื้อคลุมสีดำทับมาอีกตัว เดินทอดน่องสบายๆไปทางที่กองทหารของเซี่ยจวิ่นที่โอบล้อมหนูดำอยู่

            หนูดำถูกล้อมไว้ตรงกลาง ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลพอสมควร เซี่ยจวิ่นลงมือด้วยตนเอง แม้จะเป็นการล้อมจับ ทว่าเซี่ยจวิ่นก็มีเกียรติมากพอที่จะสู้กับศัตรูเช่นนี้ตัวต่อตัว หนูดำหันมาเห็นจินเข้าดวงตาที่โผล่พ้นผ้าออกมาเบิกกว้าง เสียสมาธิเพียงชั่วครู่เป็นเหตุทำให้พ่ายแพ้ โดนเสียบสีข้างไปหนึ่งกระบี่ถูกเซี่ยจวิ่นจับกุมตัวได้ในที่สุด

            นายน้อยเซี่ยจวิ่นยังไม่ลดกระบี่ลง

            เอาไปขังไว้ในคุกของจวน

            “รับทราบ

            เดี๋ยว เจ้าต้องมัดเชือกอย่างดี คนผู้นี้มีสัตว์วิเศษเป็นหนูดำคงมั่นใจในฝีมือหลบหนีเป็นอย่างมาก จินกล่าวเตือนขึ้นมา เขาเห็นใบหน้าหนูดำเปลี่ยนสีอย่างโกรธเคือง

            เซี่ยจวิ่นมัดเชือกให้หนาแน่นขึ้น เขาล็อคตัวคุมไปด้วยตนเอง กองทหารรอบๆแบ่งเป็นไปจวนผู้ช่วยเจ้าเมือง อีกส่วนแยกย้ายกันไปกระจายข่าวให้กับกองทหารที่ดักรอยังจุดอื่นๆ

            รอจนผู้คนแยกย้ายทั้งหมดจินก็หันมา ข้าจะกลับแล้ว

            “กลับที่ใด?

            “โรงเตี๊ยม

            ดวงตาสีเทาคมกริบบีบตัวลง ในใจเกิดความไม่พอใจขึ้นมา เจ้าจะไม่นอนกับข้าแล้ว?

            “เจ้ายังหวังให้ข้ามานอนกับเจ้าอีกหรือ?จินมีสีหน้าบูดบึ้ง หากยังไม่รู้ก็สามารถกระทำได้...แต่ในเมื่อรู้แล้วเขาจะทำอย่างไร เรื่องเช่นนี้น่าเขินอายจนเกินไป

            จางฮุ่ยเฟิงถอนหายใจ มือหนายกขึ้นเสยผมเอ่ยเสียงเบา ข้านอนไม่ได้...

            ข้านอนไม่ได้อีกต่อไป หากไม่มีเจ้า

          ความมืดยามค่ำคืนไม่ได้กลบประกายองอาจบนใบหน้าหล่อเหลาได้เลยแม้แต่น้อย ดวงตาสีเทาสะท้อนกับแสงเรืองรองจากท้องฟ้า ดูลึกลับอย่างน่าประหลาด...

          เจ้าพูดอะไร เรื่องนี้ไหนเลย....จินเงียบลงไป เขาสบตากับดวงตาที่จริงจังคู่นั้นแล้วก็พบว่าอีกฝ่ายพูดจริงจัง สมองในยามนี้ครุ่นคิดอย่างสับสนวุ่นวาย

            จิน... คุณชายตระกูลจางใช้น้ำเสียงอ้อนวอน เริ่มงัดไม้อ่อนออกมา

            “……”

            “จิน...

            “เจ้าเด็กโง่...หากเจ้าเอ่ยอีกสักคำข้าจะไม่ไปแล้วจินด่าทอ นี่ต้องโทษที่ตนเองใจอ่อนในที่สุด จิ้งจอกอย่างเขาต้องมาเพลี่ยงพล้ำให้หมาป่าในครานี้อย่างไรก็ต้องเอาคืน

            จินจะไปหาเสี่ยวผานก่อน ดังนั้นจางฮุ่ยเฟิงจึงกลับไปรอที่จวน

            รอจนแจ้งข่าวกับเสี่ยวผานที่พักนี้มักหลับนอนที่สำนักโอสถแล้วเขาก็กลับไปยังจวน ถอนหายใจมองบานหน้าต่างห้องที่เปิดทิ้งไว้แล้วกระโดดข้ามไป

            จางฮุ่ยเฟิงยืนอยู่หน้าประตู ชายหนุ่มสั่งงานให้มู่ฟงอีกสองสามประโยคก็ปิดประตูลง มองใบหน้านิ่งสงบที่เริ่มทำอะไรไม่ถูกแล้วก็อดหัวเราะเบาๆออกมาไม่ได้ เรือนร่างกำยำในชุดคลุมสีดำค่อยๆเดินผ่าน ทิ้งตัวลงบนเตียงชั้นดี มือตบลงบนที่ว่างข้างๆตัว

            มานี่สิจิน

            จินทำหน้าไม่ถูก... เขารู้สึกเหมือนย้อนเวลากลับไปวันวาน ถูกแฟนหนุ่มยั่วให้ตนเองกินอย่างคุ้นเคย จางฮุ่ยเฟิงกลับมาทำให้นึกถึงเรื่องที่ไม่อยากนึกถึงเช่นนี้ จินคาดโทษอีกฝ่ายไว้ในใจ

            เดิมที่จางฮุ่ยเฟิงวาดหวังว่าจะได้นอนกอดอีกฝ่ายอย่างที่ใจอยาก สูดกลิ่นกายหอมๆตรงซอกคอขาวคงจะรู้สึกดีมิใช่น้อย ทว่าจิ้งจอกสีดำขนฟูที่นอนลงมากลับทำให้พังไม่เป็นท่า

            เจ้าจะนอนเช่นนี้หรือ? แบบนี้ข้าก็พูดอยู่ฝ่ายเดียวสิ

            ถึงกระนั่นอ้อมแขนแข็งแกร่งก็ดึงตัวเจ้าสัตว์ขนนุ่มเข้าหาตนเองอยู่ดี หางจิ้งจอกฟาดเข้าที่ลำตัวของเด็กอวดดีที่บังอาจลามปาม ดวงตาเรียวเล็กหลับลงแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นสิ่งใดทั้งนั้น

            จางฮุ่ยเฟิงหัวเราะเบาๆ ดวงตาสีเทาหลับตาลง...

            จินอดคิดไม่ได้ว่าในโลกที่แล้วเขาไปติดค้างอะไรอีกฝ่ายไว้หรือไม่ เคยเป็นศัตรูที่เผลอฆ่าตาย...หรือว่าเหยื่อบริสุทธิ์ที่ช่วยไม่ทัน เหตุใดจึงต้องมาชดใช้อย่างเปลืองตัวเช่นนี้

            ด้วยบัญชีที่จดไว้ อุ้งเท้าสัตว์สีดำจึงฟาดเข้าที่ร่างกายคนด้านข้าง

            เจ้ากัดซอกคอข้าไปแล้ว ยามนี้ยังจะทิ้งสิ่งใดไว้อีก?

            ...แล้วจิ้งจอกก็กลายเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำอีกครั้ง ได้แต่ขดหางโอบล้อมตนเองรีบหลับให้ไวที่สุด






#TALK with LLwuda

          ก่อนอื่นเห็นใครถามหาฉากหวาน ฉากหวานก็มาแล้วนะคะ(นี่หวานแล้วหรอ) เมื่อวานลงตอนที่28จบ เพื่อนถึงกับลงทุนยกหูโทรศัพท์มาด่าว่าตัดได้ใจร้ายที่สุด ผู้เขียนไม่ได้ตั้งใจนะคะแค่มือลั่นจริงๆ(เดี๋ยวๆ) อันนี้เราล้อเล่นนะคะ มันถึงจุดที่ต้องตัดอยู่แล้ว 

          ตอนแรกว่าหวานเกินไปหรือเปล่านะ ตอนนี้เราใช้เวลามากเลยค่ะ การเขียนอารมณ์ของจินแบบนี้ค่อนข้างซับซ้อนและยากพอสมควร ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ช่างคลุมเครือจริงๆ (แต่ชอบอะไรแบบนี้ ฮา) จริงๆแล้วจางฮุ่ยเฟิงน่าสงสารมาก ผ่านมาอีกตอนนึงก็จะสามสิบแล้ว ได้แต่กอดจิ้งจอกต่อไป 

         เห็นมีคุณmookถามหาside storyของจางฮุ่ยเฟิง ความจริงก็เขียนลงตอนนี้ไปหมดแล้ว555 ส่วนside storyอื่นๆ เช่นความคิดของเขาในวัยเด็กหลังจากเจอจิน หรือชีวิตเสี่ยวผานตอนTime skipตรงถ้ำครรภ์นางแอ่น12ปี คู่ของเสี่ยวผาน การเคลื่อนไหวของจิ้งจอกเงินระหว่างนั้น....หลังรวมเล่มค่ะรวมเล่ม55555 (หัวเราะเบาๆอย่างอาเฟิง)



#TALK2

        ถ้าถามว่าอาเฟิงชัดเจนในความรู้สึกหรือยัง ตอบเลยค่ะว่ายัง เขาแค่เข้าใจตนเองดีว่าโหยหา อยากได้อย่างนู้นอย่างนี้แล้วเขาก็ทำ อาเฟิงรู้ว่าตนเองขาดอีกฝ่ายไม่ได้แล้วแต่ก็ตอบไม่ได้ว่ามันคือความรักหรือไม่ 

       เพราะอาเฟิงไม่รู้จักความรักค่ะ ชีวิตเขามีแค่ถูกใจหรือไม่ถูกใจ ไว้ใจได้หรือไว้ใจไม่ได้ 

       หากถามว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ คงต้องรอเฉลยเรื่องในอดีตในตอนอื่นๆต่อๆไป 

       ส่วนจินนั้นอาจซับซ้อนไม่มากเท่า เขาอาจสัมผัสได้รางๆแต่ด้วยกำแพงในจิตใจหรือเรื่องราวที่ผ่านมา ทำให้เขาไม่แน่ใจ ความสัมพันธ์ของสองคนนี้จะคลุมเครืออย่างมาก อยากทำแต่ก็ทำได้ไ่ม่สุด เราเขียนตอนนี้ยากจริงๆค่ะ /ปาดน้ำตาที่ผ่านมาได้ เราอ่านอยู่นานแก้แล้วแก้อีกจนถูกใจและพอใจ หวังว่าจะพอใจกันนะคะ มีอะไรติเตียนแนะนำเราได้เสมอ :)


     แล้วพบกันตอนหน้าค่ะ <3  


ปล. #ทาสจิ้งจอก สำหรับการเม้าท์นะคะ555 ขอตามไปส่องไปfav. ทักเรามาได้นะคะ ไม่ดุขนาดจิน ฮา

ปล2. ช่วงนี้มีคนวาดแฟนอาร์ตมาให้เยอะมากๆเลย ขอบคุณมากนะคะ v/////v (โค้งรอบทิศ) ส่วนใหญ่จะโพสลงเพจไปแล้ว แต่เดี๋ยวจะทยอยเอามาแปะทางนี้บ้าง

ปล3. ดีใจที่บทนี้ทำให้นิยาย(วาย)เรื่องนี้กลายเป็นนิยายรักขึ้นมาบ้าง(จุดประสงค์ต้องอันนี้สิ!) ที่ผ่านมาเหมือนเป็นนิยายกำลังภายในสอดแทรกบังเอิญมีความรัก555555

   




     

     



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 600 ครั้ง

146 ความคิดเห็น

  1. #8168 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 16:58

    เฟิง แกมันขี้อ่อย

    #8168
    0
  2. #8111 Molu- (@narutotingtong) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 22:39
    ยิ้มแก้มปริเลย แงงง ///
    #8111
    0
  3. #8071 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 19:30

    โอ้โหหหหหหหห เด็กมันเอาว่ะ

    #8071
    0
  4. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 19:45
    อยู่ดีเรือก็ติดเทอร์โบเร็วจนเราแทบปลิว-,.-
    #8043
    0
  5. #8020 Torii_sp (@Torii_sp) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 02:57
    วรั้ยยยยย เขาจีบกันนนนน
    #8020
    0
  6. #8004 SeowooPark (@the01yunosama) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 07:01

    อยู่ดีๆกัปตันก็แล่นเรือเร็วแบบที่ลูกเรือนี่เมาเรือกันเป็นแถบๆไปเรย
    #8004
    0
  7. #7975 Greem ชานมไข่มุก (@GreemOtaku) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 17:09
    คุณชายเฟิงขี้อ้อนสุดๆ
    #7975
    0
  8. #7960 punngirigiri (@punngirigiri) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 00:02
    ตอนนี้ฟินมากกกกก นายน้อยไม่กากจ้าาาาา ไงล่ะๆๆๆๆๆๆ สงสารจิ้งจอกเลยอ่ะ เขินแย่เลย ปล่อยให้เค้ากอดมาเป็นปี แต่พออ่านท้อคแล้วก็เข้าใจฮุ่ยเฟิง ก็คืออยากทำ ชอบที่ได้ทำแบบนี้ ชอบที่จะมองเห็นเค้า ใกล้ชิดเค้า แต่ยังไม่รู้ว่ามันคือรัก เอ็นดูจัง แต่ก็เทาๆพอควร แต่ที่คิดว่าจะได้กอดร่างจินที่เป็นคน ซุกซอกคอขาวๆ โถ่วๆๆๆ ฮุ่ยเฟิงเด็กน้อยยยย แต่พี่จินจิตใจเริ่มไม่ใสนะคะ 55555
    #7960
    0
  9. #7938 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 15:32
    ได้ทีแล้วเอาใหญ่เลยจ้าาาา
    #7938
    0
  10. #7848 luhan7_lulu (@luhan7_lulu) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 15:00
    โอ่ยยเขินน
    #7848
    0
  11. #7805 LuckyStar1006 (@AinSuchada) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 01:24
    เอ็นดูในความทำตัวไม่ถูกของน้องจินน ฮรื่อออ
    #7805
    0
  12. #7762 zxcnonnam12345 (@zxcnonnam12345) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 15:30

    dead....
    #7762
    0
  13. #7737 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 01:51
    ตอนนี้หมาป่านำจิ้งจอกอยู่ 1-0
    #7737
    0
  14. #7647 4KKWAN_ (@4KKWAN_) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 20:12
    น้องจินไปไม่เป็นเลย น่าเอ็นดูจังเลยค้าบ
    #7647
    0
  15. #7568 แหวน (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 14:58

    5555เพลี่ยงพล้ำแบบหมดรูปเลยจินน้อยเรา

    #7568
    0
  16. #7552 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 01:56
    เฟิงงงงงงงงจินไม่ไปถูกแล้ว555555
    #7552
    0
  17. #7374 sgmj (@maji13) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 04:09
    เฟิงเล่นเอาจินไปไม่เป็นเลยจ้า55555555
    #7374
    0
  18. #7346 khajeepan06 (@khajeepan06) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:10
    ซอกคอหอมๆคือรัยคะ
    #7346
    0
  19. #7275 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 10:06
    น่าร้ากกกกกก
    #7275
    0
  20. #7166 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 15:57
    น่ารักกหก
    #7166
    0
  21. #7115 มูมู (@mumuka) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 21:35
    ข้านอนไม่ได้อีกถ้าไม่มีเจ้า กรี๊ดดดดด เขินมาก
    #7115
    0
  22. #7057 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 01:09
    #เฟิงอ้อยทาสจิ้งจอกจิน...
    #7057
    0
  23. #6987 ZaDLY (@CreepyAgain) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 18:48
    เป็นเราเราโกรธมากนะเนี่ย
    แกล้งมาได้อยู่เป็นปี รู้แต่ไม่ยอมบอก
    เป็นเรานะตบกะโหลกบินไปแล่ว
    #6987
    0
  24. #6804 F4TE. (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 21:16
    เดี๋ยวๆๆ แฟนหนุ่มที่ให้กินนี่ สมัยโลกเก่า ที่ว่าจินเป็นไบฯ แต่อยากทราบค่ะว่าชอบรุกหรือรับมากกว่--- โดนหางจิ้งจอกตบ
    #6804
    0
  25. #6706 -Shawty- (@tumbmong) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 01:07
    โอยยยยน คุณชายจางพูดอ้อนมาขนาดนี้ เอาจิ้งจอกน้อย(?)ไปเลยค่ะ ยกให้ ละไม่รับด้วย ยกให้แล้วให้เลย
    #6706
    0