✦ อนธการจิ้งจอก ✦ BL, YAOI [END]

  • 99% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 504,774 Views

  • 8,262 Comments

  • 13,355 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,399

    Overall
    504,774

ตอนที่ 4 : ผู้อ่อนแอนั้นผิดหรือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 643 ครั้ง
    27 ก.ค. 60











บทที่ 3

ผู้อ่อนแอนั้นผิดหรือ



 

 

            ช่วงนี้เมืองหน้าด่านของป่ามนตราคึกคักยิ่ง โรงเตี๊ยมมากมายภายในเมืองต่างถูกจับจอง ถึงขนาดที่เต็มกันทั้งหมดทั้งเมือง บรรดาพ่อแม่ค้าต่างประหลาดใจ เมืองหน้าด่านของป่ามนตราใช่ว่าจะรกร้างผู้คนเพียงแต่นี่ไม่นับว่ามากไปหรือ? ปกติคนนอกที่หลั่งไหลเข้ามาจำนวนมาก มักจะมีเฉพาะช่วงเทศกาลเท่านั้น

            แม้กระทั่งสัตว์วิเศษที่ไม่เคยพบมาก่อน ต่างก็โผล่มา เหล่าผู้มาเยือนใหม่ล้วนเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนสามัญธรรมดาทั่วไป แต่ผู้ใดจะสงสัยเล่า? ต่อให้เอาทองคำมากองตรงหน้า พวกเขาก็มิคิดจะซักถามแม้แต่นิดเดียว

            สำหรับเมืองที่มักจะมีผู้ฝึกยุทธ์มาเยือนบ่อยเช่นนี้ ผู้คนในเมืองจะถนัดเก็บปากเก็บคำเป็นพิเศษ เรื่องบางเรื่อง รู้ไปสู้ไม่รู้ยังจะดีกว่า ความลับของคนใหญ่คนโตรังแต่จะทำให้ผู้คนอายุสั้นขึ้นไม่ใช่หรือ?

            บ้านเมืองในตอนนี้ร่มเย็นเป็นสุข จักพรรดิก็เพิ่งจัดงานฉลองวันเกิดแก่โอรสองค์โต สภาพเศรษฐกิจยามนี้ก็ไม่ได้ย่ำแย่ พวกเขาไม่ใช่ตระกูลชั้นสูงที่หมั่นลับเขี้ยวกันจนน่าปวดหัว ชีวิตทำมาหากินธรรมดานี้ก็มีความสุขดี จะรีบรนหาที่ตายไปไย?

            ที่ด้านหนึ่งของเมืองเถ้าแก่โรงเตี๊ยมกำลังดุด่าเด็กเสิร์ฟ บนใบหน้าที่อ้วนท้วมมีเหงื่อผุดมาเป็นทาง มืออวบกดหัวเจ้าเด็กเสิร์ฟหน้าโง่ลงต่ำ พลางโค้งคำนับขึ้นลงไม่หยุด

            แล้วกันไปเถอะ ชดใช้ตามที่เจ้าว่ามาแล้วกันคนผู้หนึ่งในโต๊ะกล่าวขึ้นมา ดูจากรูปร่างท่าทางแล้วคล้ายจะเป็นบุรุษรูปงามผู้หนึ่ง เสียแต่ที่บนใบหน้ากลับถูกบดบังด้วยหมวกและผ้ากั้น

            ท่านผู้สูงส่ง ขอบคุณท่าน ข้าน้อยจะรีบไปทำอาหารใหม่มาเดี๋ยวนี้โค้งคำนับในรอบที่สิบจบ เถ้าแก่โรงเตี๊ยมก็หันไปไล่ตวาดเด็กเสิร์ฟทันที ยังไม่รีบไปทำอาหารมาชดใช้จอมยุทธ์ท่านนี้อีก!”  

            จินมองเหตุการณ์ด้วยความขบขัน เขานอนปะปนอยู่ในกลุ่มสัตว์วิเศษในโรงเตี๊ยม จึงได้เป็นพยานเหตุการณ์ที่เด็กเสิร์ฟไม่ระมัดระวัง ทำอาหารหกลงบนโต๊ะนิดหน่อย ยังดีที่คู่กรณีทั้งสามคนต่างไม่ติดใจเอาความ คล้ายคนในโต๊ะรีบร้อนจะคุยธุระกันเกินกว่าจะใส่ใจเรื่องเล็กน้อยเพียงนี้

            ผ่านมาได้สองวันแล้วนับจากวันที่เขาเริ่มหัดเดินลมปราณแบบลองผิดลองถูก ดูแล้วไม่น่าจะต่างกันเท่าไหร่นักกับจิ้งจอกบำเพ็ญญาณ ทางด้านมนต์ลวงตาก็แข็งแกร่งขึ้นมาก ก่อนหน้านี้สองวันที่แล้ว ใช้ระยะสั้นๆแค่ช่วงพบเจอตระกูลเซกัลก็รู้สึกหมดเรี่ยวแรง ครานี้เขากลับใช้ออกได้ถึงยามค่ำคืน

            จนกระทั่งเสียงสนทนาของบุคคลน่าสงสัยสามคนดำเนินต่อ จินถึงได้หยุดคิด หูสีดำของจิ้งจอกสั่นไหวอย่างตั้งอกตั้งใจเก็บข่าวสาร

            กำแพงมีหู หน้าต่างมีช่องโดยแท้หลงคิดว่ามีเพียงพรรคเราเท่านั้นที่ทราบข่าวคราว คาดไม่ถึงผู้คนกลับมามากมายถึงเพียงนี้

            “เรื่องราวของสัตว์วิเศษมิอาจนับเป็นเพียงเรื่องของตระกูลใหญ่ ในโลกของผู้มีฝีมือผู้คนต่างก็สนใจเรื่องของสัตว์วิเศษไม่แพ้กัน

            “นี่นับว่าเป็นการตบหน้าตระกูลเซกัลฉาดใหญ่โดยแท้

            ฮึตระกูลเซกัลนับเป็นตัวอะไร? พวกขุนนางในวังหลวงร่ำร้องคิดว่าตัวเองเลิศล้ำ สุดท้ายก็มิต่างไปจากคนเดินถอยหลังห้าสิบเก้า หัวร่อย่อคนเดินถอยหลังร้อยก้าว

            “ศิษย์พี่ใหญ่กล่าวได้ดียิ่ง!” กล่าวจบบุรุษผู้หนึ่งก็ตบโต๊ะเสียงดัง เถ้าแก่เหล้าของพวกเรายังไม่ได้อีกหรือ! พี่น้องต้องการร่ำสุราแล้ว!”

            เถ้าแก่โรงเตี๊ยมเห็นดังนั้นจึงรีบกุลีกุจอให้เด็กในร้านยกเหล้าออกไปทันที ช่วงเวลายามเช้ากลับคับคั่งไปด้วยผู้คนถึงเพียงนี้ เถ้าแก่ที่ใบหน้าอิดโรยโอดครวญในใจ อีกอย่างผู้ฝึกฝีมือแต่ละกลุ่มล้วนแปลกประหลาด บ้างก็ร่ำสุรากันแต่เช้าบ้างก็ไม่พอใจในอาหารกันมากเหลือ ชาวบ้านธรรมดาอย่างเขาจะสามารถเดาใจถูกได้อย่างไร?

            บุรุษหนุ่มได้สุรามาแล้วก็ปลดหมวกใบใหญ่ออก เผยใบหน้าที่ใหญ่โตดุร้าย มือที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อรินสุราให้คนในโต๊ะ ก่อนกล่าวว่า พี่ใหญ่คาดกว่าตระกูลเซกัลพบเจอสิ่งใดกันแน่

            มันที่ถูกเรียกว่าพี่ใหญ่เคลื่อนไหวเล็กน้อย เนื่องจากมีหมวกปิดบังใบหน้า จึงมองไม่เห็นสีหน้าอารมณ์ภายใต้นั้น เจ้าอย่าได้เสียงดังไป เรื่องเช่นนี้ไม่ควรสนทนาในที่มิรโหฐาน

            ฮ่าๆ พี่ใหญ่อย่าได้กังวลมากเกินไปนักหากมันตัวใดจะได้ยิน แสดงว่ามันผู้นั้นต้องมีหูทิพย์แล้ว

            หมอนี่โง่มาก หูทิพย์ที่ว่าก็นอนอยู่ตรงพื้นโรงเตี๊ยมหนึ่งตัวไงเล่า

          เฮ้อเจ้านี่นิสัยมุทะลุโดยแท้ แต่เดิมทีเรื่องนี้ก็มิใช่ความลับเท่าไหร่นัก มีข่าวคราวว่าเซกัลเชบีที่รั้งหยุดพักเมืองนี้อย่างไม่มีสาเหตุนั้นเป็นเพราะพบสัตว์วิเศษหายากตัวนึง…”

            ที่แท้คนพวกนี้ก็มาตามจับเขานี่เอง จิ้งจอกน้อยที่ตอนนี้กลายเป็นสีน้ำตาลเลียหางตัวเองอย่างไม่ทุกข์ร้อน อดคิดไม่ได้ว่าตอนนี้เริ่มมีพฤติกรรมเหมือนเจ้าหมาปอมที่บ้านขึ้นไปทุกวันหลายวันนี้ใคร่ครวญดูอย่างรอบคอบแล้ว เขายังคงไม่รู้อยู่ดีว่าจิ้งจอกสีดำที่ถูกฝูงรังเกียจเช่นนี้ กลับมีราคาค่างวดอะไรมากมายนัก?

            หลังจากนั่งฟังข่าวคราวมาหลายชั่วยามแล้ว เจ้าจิ้งจอกตัวน้อยก็ลุกขึ้น มันขยับแข้งขาเหมือนบิดขี้เกียจอ้าปากหาวออกมาอย่างเกียจคร้าน ผู้คนในโรงเตี๊ยมต่างหันมาจับจ้องกันซักพัก พวกเขาก็หันไปสนใจโต๊ะตัวเองต่อ

            จินเดินออกมานอกโรงเตี๊ยม ร้องทักทายผู้คนที่เคยให้ข้าวของอย่างอารมณ์ดี ปากเล็กๆของมันผู้เป็นที่เอ็นดูของชาวบ้าน ส่งเสียงหอนเป็นที่สนใจตลอดเวลา เรียกว่าพวกเขาเริ่มชินชากันแล้วอีกทั้งเจ้าจิ้งจอกน้อยตัวนี้แค่มองดูยังทำให้รู้สึกคึกครื้นยิ่ง

            เหล่าเด็กๆจากสถานศึกษาผ่านมา ต่างพากันแวะมาหยอกล้อสัตว์วิเศษแสนรู้ เป็นอีกครั้งที่แก้มเล็กๆของมันทั้งสองข้างต่างบวมตุ่ยในปากเคี้ยวขนมอย่างสำราญ

            จินเล่นกับพวกเด็กๆอีกซักพักพวกเด็กๆจึงจากไป เขาเดินต่อไปตั้งใจจะไปยังย่านโคมแดง กลับมีเด็กคนนึงวิ่งมา มือเล็กๆนั่นสั่นระริก ลูบขนสีดำฟูอย่างเบาๆ

            จิ้งจอกน้อยเป็นอย่างไรบ้าง จำข้าได้หรือไม่…”

            ใบหน้าเล็กสีดำเอียงคออย่างฉงน รู้สึกงุนงนในอีกฝ่ายยิ่ง

            เด็กน้อยผู้นี้ทำไมถึงมีสีหน้าเศร้าเช่นนี้?

          ขณะที่จินตั้งใจจะปลอบโยนเด็กคนนี้นั้น จู่ๆหูที่ตั้งของเขาก็เคลื่อนไหว สัญชาติญาณสัตว์ป่าตื่นตัวสุดขีด ดวงตาสีแอมเบอร์แวววาวสว่างทันที

            ปรากฎเป็นตาข่ายครอบคลุมลงมา! เช่นนี้แสดงว่าผู้มาตั้งใจจับตัวอย่างชัดเจน เจ้าจิ้งจอกน้อยมิได้คิดว่าจะหลบเลี่ยงยากเย็นอย่างไรนัก ตาข่ายที่เชื่องช้าเช่นนี้นับเป็นอย่างไรได้? ถ้ามิใช่ว่าหางของเขากลับถูกคนที่ยืนอยู่ข้างๆจับไว้แน่น ดวงตาของสัตว์ตัวน้อยที่เรียวเล็กกว่าปกติเบิกกว้าง!

            เด็กน้อยร้องไห้สะอื้น ขะข้าขอโทษเจ้าจิ้งจอกน้อยพวกเขาฮึก จับพ่อแม่ข้า…”

            จินพยายามวิ่งวนไปรอบๆ แต่ดูเหมือนเขาจะติดอยู่ในตาข่ายอย่างดิ้นไม่หลุดเสียแล้วจากนั้นกลุ่มคนที่เหมือนชาวบ้านทั่วไปก็โอบล้อมเข้ามา ดูท่าคนจากตระกูลเซกัลคงใช้ลูกไม้ปลอมตัวเป็นชาวบ้าน ข่มขู่เด็กน้อยที่น่าสงสาร

            แต่ที่น่าแปลกใจเป็นอย่างยิ่งคือ มนต์ลวงตาของเขาถูกอีกฝ่ายดูออกได้อย่างไร?

            เพียงไม่นานนักข้อสงสัยก็ได้รับคำตอบคนผู้หนึ่งในตระกูลเซกัลสาวเท้าเข้ามาใกล้ ข้างกายมีจิ้งจอกสีขาวตัวนึงแกว่งหางอยู่ข้างๆ มันมองเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ที่อยู่ในตาข่ายอย่างหวาดหวั่น

            มนต์ลวงตา จิ้งจอกนี่เป็นสีดำไม่ผิดแน่ หนึ่งในกองกำลับของตระกูลเซกัลกล่าว ถึงจะเป็นจิ้งจอกอนธการ แต่ก็ยังถือว่าเป็นจิ้งจอกเด็กมนต์ลวงตาระดับนี้ไม่สามารถตบตาผู้ครอบครองจิ้งจอกวัยโตเต็มที่ได้

            เจ้าพวกตระกูลเซกัลนี้ช่างเหมือนแมงเม่าที่น่ารำคาญ

            จิ้งจอกตัวน้อยด่าอีกฝ่ายในใจ เหมือนเห็นว่าอย่างไรก็ไม่มีทางนี้รอด ครานี้คงได้แต่ตามน้ำไปก่อน จินจึงนอนลงกับพื้น ดวงตาเล็กมองเด็กต้นเหตุที่ร้องไห้ไม่หยุด เอ็ดอะตะโกนเสียงดัง

            ปล่อยพ่อกับแม่ข้า! ปล่อยพ่อกับแม่ข้านะ!”

          พลั่กก!

          เด็กน้อยที่ถูกฟาดเข้าที่ท้ายทอยล้มลงหนึ่งในกลุ่มคนอุ้มส่งเข้ารถไป แม้กระทั่งรถเกวียนที่มาจอด ยังคล้ายกับรถเกวียนของพ่อค้าธรรมดา หลังคาและโดยรอบถูกผ้าปิดจนมิดหากแต่คล้ายกับเกวียนขนข้าวยิ่ง หากไม่เปิดดูก็มิอาจทราบได้เลย นับว่าตระกูลเซกัลมีการเตรียมพร้อมตลอดเวลายิ่ง

            “จะเอาเด็กนั่นไปด้วยหรือ

            “ให้ปลาเล็ดรอดไปไม่ได้เด็ดขาด หากเรื่องเล็กเช่นนี้กลับแดงขึ้นมาไปรบกวนผู้นำตระกูลเข้า กองกำลังลับอย่างเราคงได้หัวหลุดจากบ่าแล้ว

            “ปล่อยให้เรื่องเช่นนี้สาวไปถึงตัวคุณชายไม่ได้เด็ดขาด…”

            “แล้วจิ้งจอกนี่เล่าจะหิ้วไปเช่นนี้หรือ?

            หัวหน้ากองกำลังลับพิจารณาซักพัก ก่อนจะเลือกทางที่ปลอดภัยที่สุด ใช้ยาสลบ

            คนผู้นึงเดินเข้ามาใกล้ มือใหญ่จับตัวเขาไว้แน่น จินพยายามกลั้นหายใจให้นานที่สุด แต่เขาก็สูดเอากลิ่นฉุนรุนแรงเข้าไปอยู่ดี

            เพียงไม่นานนัก เจ้าจิ้งจอกตัวน้อยที่แผลงฤทธิ์ก็นิ่งสนิท

            ดวงตาที่เรียวเล็กของมันปิดลง

 

 

            ผ่านมาครู่ใหญ่เสียงสะอื้นที่ดังกระทบโสตก็ปลุกผู้ร่วมห้องให้ตื่นจากการหลับใหลภาพตรงหน้าที่ค่อยๆพร่ามัวชัดเจนขึ้นที่ละน้อย อย่างแรกที่ผู้โดนจับมารับรู้เลยคือกลิ่นคาวที่คนเช่นเขาคุ้นเคยดี

            กลิ่นเลือดไม่มีผิดแน่

          ดวงตาสีแอมเบอร์ของจิ้งจอกแววสว่างในความมืด จินลองขยับตัวเสียงกระทบกันของเหล็กก็ดังขึ้น อุ้งเท้าเล็กถูกล่ามไว้ด้วยโซ่สำหรับจับสัตว์ มองไปรอบๆกรงขังนี่ไม่ได้ใหญ่มาก ดูเหมือนเกวียนนั่นจะแล่นมาได้ไกลไม่เท่าไหร่ ตระกูลใหญ่อย่างตระกูลเซกัลคงมิแปลกนักที่จะมีคุกอยู่ในเมืองเช่นนี้

            จนกระทั่งสายตาของเขาไปหยุดอยู่ที่ เด็กชายตัวเล็ก ร่างผอมแห้งพิงกรงขังร้องไห้สะอึกสะอื้นขณะที่กำลังคิดว่าทำไมเจ้าเด็กนี่ขี้แยถึงเพียงนี้ เขาก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งระเกะระกะอยู่ที่พื้นห้อง

            ตระกูลเซกัลจะโหดร้ายเกินไปแล้ว!

          บนพื้นห้องขังด้านหน้าเจิ่งนองไปด้วยเลือด ร่างไร้วิญญาณสองร่างนอนทอดยาวอยู่นอกจากนี้ยังไร้ซึ่งศีรษะด้วย บนใบหน้ายังมีเคร้าโครงที่ระบุตัวลูกอยู่ครบ ดูท่าพวกเขาคงตายภายในดาบเดียว

            เด็กตัวเล็กเพียงเท่านี้กลับต้องมาเห็นการฆ่าตัดคอพ่อแม่ตัวเองต่อหน้าต่อตา ตระกูลเซกัลช่างอำมหิตยิ่ง เพื่อตามจับจิ้งจอกตัวเดียว พวกเขาถึงกับเข่นฆ่าผู้คนราวกับผักปลา

            ตระกูลใหญ่เน่าเฟะเหมือนนักการเมืองในโลกไม่มีผิด

          สมัยอดีตคงมิต่างกันมากนัก พวกตระกูลใหญ่หรือขุนนางในวังหลวง มือเท้าสกปรกโสมมยิ่งกว่ายาจกเสียอีก คราแรกจินคิดว่าโชคดีนักที่เกิดมาเป็นสัตว์เดรัจฉานน้อยนี้ คาดไม่ถึงชีวิตกลับต้องมาพัวพัน ข้องเกี่ยวกับเรื่องพรรค์นี้อีก

            ดูท่าคนผู้นึงที่คลุกเคล้าเข้าไปในวงการสีดำแล้ว มิว่าจะชาติไหนคงหนีเรื่องที่ละเลงไปด้วยเลือดเช่นนี้ไม่พ้น มือที่ชุ่มไปด้วยเลือดแม้จะล้างออก แต่กลิ่นของมันย่อมไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

            จินรู้สึกเศร้าไม่น้อย ใคร่ครวญดูแล้วการที่เด็กน้อยผู้นี้เสียพ่อแม่ต้นเหตุย่อมมาจากเขาไม่ใช่หรือ? หากไม่โดนตระกูลเซกัลบีบบังคับ คงไม่ตกตายเช่นนี้หากมิใช่ว่าตระกูลเซกัลต้องการตัวเขา เด็กนี่ก็จะมีชีวิตอย่างมีความสุขตามปกติไม่ใช่หรือ?

            เหตุการณ์เกิดไปแล้วย่อมย้อนกลับไม่ได้ จิ้งจอกน้อยมองดวงตาที่เลื่อนลอยอย่างน่าสงสารในใจปรากฏโทสะพวยพุ่งอย่างมิอาจควบคุม

            อย่างไรก็ต้องช่วยเด็กคนนี้ให้ได้

          หากเด็กคนนี้ยังต้องตายอีก ไม่รู้ว่าวิญญาณครอบครัวนี้จะสาปส่งเขาถึงเพียงไหน

            ครืนนนนนน

          เสียงประตูบานใหญ่ถูกเลื่อนเปิดออก ปรากฏเป็นเงาร่างสองร่างเดินเข้ามา หนึ่งในนั้นวางอาหารลงหน้ากรงขัง แววตาที่มองมายังศพที่พื้นเต็มไปด้วยการหยามเหยียดดูแคลน

            กินเข้าไปซะ เด็กน้อยเจ้าวาสนาดีกว่าพ่อแม่ ได้ไปฝึกฝนเป็นกองกำลังของตระกูลเซกัลเรากล่าวจบคนผู้นั้นก็ยืนเฝ้าด้านหน้าประตู พลางคุยกับผู้คุมอีกคน

            ตอนนี้นายน้อยกำลังเดินทางมาที่นี่

            “เจ้าว่าอย่างไรนะ? นายน้อยถึงกับเดินทางมาด้วยตัวเองเลยหรือ

            “นายน้อยกล่าวว่าจิ้งจอกตัวนี้ฉลาดมาก หากเดินทางสุ่มสี่สุ่มห้าไม่แน่อาจหลบหนีไป จึงให้คุมขังไว้ก่อนนายน้อยจะเป็นผู้มานำตัวกลับไปเองพูดจบประโยคพวกเขาก็เหลือบมองเจ้าจิ้งจอกที่กำลังแกล้งทำเป็นหลับ

            เพื่อจิ้งจอกตัวน้อยนี้? เรากลับต้องเสียกำลังคนและเวลาหลายวันรั้งอยู่ ท่านผู้นำตระกูลทุ่มเท่ทุกหน่วยในกองกำลังลับของเราออกตามล่า น้ำเสียงของผู้พูดราวกับแปลกใจนัก

            “ดูแล้วไร้พิษสงยิ่ง เดรัจฉานเช่นนี้เป็นสัตว์วิเศษที่คู่ควรกับนายน้อยจริงหรือ?

            เซกัลเชบีต่างหากที่ไม่คู่ควรกับเขาอย่างยิ่ง!

          ไม่ว่าโลกไหนผู้ที่แข็งแกร่งกว่าย่อมเป็นฝ่ายกลืนกินเหตุผลเช่นนี้ทำให้จินค่อนข้างเป็นคนใจเย็น แต่เขาก็ไม่ใช่คนใจดีอดทนนัก อีกทั้งยังเจ้าคิดเจ้าแค้น

มองไปยังเจ้าเด็กที่ร้องไห้จนไม่มีน้ำตามองไปยังศพของสองสามีภรรยาแล้วสร้างความรู้สึกหดหู่ จะให้จิ้งจอกอย่างเขายอมรับต้นเหตุเรื่องพวกนี้อย่างเซกัลเชบีเป็นนาย ย่อมเป็นไปมิได้

คนพวกนี้ผิดหรือไม่ที่พวกเขาอ่อนแอ? คนที่แข็งแกร่งกว่าย่อมมีสิทธิที่จะรังแกผู้อื่นตามใจชอบได้หรือ? คำตอบของเขาคือใช่ มิว่าเมื่อไหร่มนุษย์เราก็เป็นเช่นนี้

จินถอนหายใจออกมาจากปากเล็กๆ ก่อนจะฝังคมเขี้ยวลงบนโซ่อย่างเงียบเชียบ แม้กระทั่งขนที่แข็งจนกระบี่แทงไม่เข้าอย่างเสือขาว ยังโดนเขี้ยวคู่นี้ฝังจมมาแล้ว โซ่เช่นนี้นับเป็นตัวอะไรได้?

เพียงไม่นานนักโซ่เส้นใหญ่ก็ค่อยๆขาดออกจากกัน หล่นลงบนพื้นห้องขังเสียงก้องกังวาน

แกร้ง!

ผู้คุมสองนายสะดุ้ง พวกเขาไม่เสียแรงที่เป็นถึงกองกำลังลับที่ฝึกฝนมาอย่างดี ปฏิกิรยาตอบสนองรวดเร็วยิ่ง ไม่ทันถึงสองวิสายตาของพวกเขาก็จับจ้องไปยังต้นเสียงแล้ว

แย่แล้ว! พวกมันหนีไปแล้ว!”

ห้องขังที่เคยมีสองชีวิตอยู่ หลังจากมีเสียงโซ่กระทบพื้น พวกเขาต่างหันมาอย่างมั่นใจว่าอย่างไรก็ไม่ถึงสองวินาทีเป็นแน่ เหตุใดในห้องขังกลับไร้ร่องรอยเช่นนี้?

ทันใดนั้นพวกเขาต่างพร้อมใจกันนึกถึงเรื่องที่นายน้อยตักเตือนมา

 

ใช่แล้วเซกัลเชบีกลับคล้ายรู้จักจิ้งจอกน้อยสีดำดียิ่ง



 

 

#TALK with LLwuda

          มีใครรออยู่บ้างคะ55 อ่านคอมเม้นท์แต่ละคนแล้วเอาซะเราไม่กล้าอู้เลยค่ะ (ถึงจะแอบอู้ไปแล้วก็เถอะ) 

          มารอลุ้นตอนถัดไปว่าจิ้งจอกน้อยหายไปไหนด้วยกันเถอะค่ะ! ซียูว์ตอนหน้าจ้า







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 643 ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #8167 MuuKaew (@MuuKaew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 14:55
    ใจร้ายมากกกกก
    #8167
    0
  2. #8120 SudaratYo (@SudaratYo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 10:02
    สนุกมาก
    #8120
    0
  3. #8114 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 07:57

    อีใจร้ายยยย

    #8114
    0
  4. #8045 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 20:45

    พวกคนชั่ว สงสารน้อง จินดูแลน้องด้วยนะะะ

    #8045
    0
  5. #7906 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:37
    เชบีคงไม่ใช่พระเอกเนอะ นิสัยแบบนี้คือไม่คู่ควร
    #7906
    0
  6. #7898 Greem ชานมไข่มุก (@GreemOtaku) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 01:26
    ตระกูลใหญ่เน่าเฟะเหมือนนักการเมืองในโลก หวังว่านักเขียนจะยังอยู่5555
    #7898
    0
  7. #7778 LuckyStar1006 (@AinSuchada) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 23:57
    สงสารเด็กน้อยมากอ่า แต่จินหนูเก่งมากกก ขอใฟ้หนีรอดไปได้นะลูกก
    #7778
    0
  8. #7718 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 18:43
    โธ่ สงสาร ทั้งจินทั้งเด็กน้อยคนนั้น หึ! เซกัล เดี๋ยวเจอฤทธิ์จิ้งจอก
    #7718
    0
  9. #7621 4KKWAN_ (@4KKWAN_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 17:15
    น้องจิ้นนนน น่าเอ็นดูมาก อย่าไปยอมเขาง่ายๆนะ!
    #7621
    0
  10. #7607 LKIMS (@minoz0622) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 11:10
    ทำไมยิ่งอ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูดูฮือออออ
    #7607
    0
  11. #7557 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 17:57
    หนีเร็วขนาดนี้ได้ให้น้องที่ร้องไห้ขี่หลังหนูหรือเปล่าลูก เอ็นดูอีกแล้ว
    #7557
    0
  12. #7525 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 02:47
    ทำไมโหดร้ายแบบนี้ สงสารเด็กน้อยเลยอ่ะ
    #7525
    0
  13. #7509 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 18:05
    ไรท์สู้ๆ
    #7509
    0
  14. #7477 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 16:30
    จิ้งจอกน้อยสู้ๆ!
    #7477
    0
  15. #7473 Nai Nutsu (@dbnut28) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:41
    กลับมาอ่านกี่รอบก็ชอบ สนุกมาก
    #7473
    0
  16. #7467 FAHNIDA (@FAHNIDA) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 14:34
    หนีไปเลยลู้กกกก
    #7467
    0
  17. #7421 Pazei derlau (@tammyoyo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 12:46
    ไม่เอาเซกัลเซบีอะไรนี้ได้มะ ไม่เอาอะ ไม่ถูกชะตา จินหนีไปปปปปปป หนีให้ได้้นะจินนนนนนนนน
    #7421
    1
    • #7421-1 ploybrf2 (@ploybrf2) (จากตอนที่ 4)
      13 เมษายน 2561 / 04:11
      คิดเหมือนกันเลยค่ะ
      #7421-1
  18. #7363 Fun_Hyoyeon (@funny16) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:54
    หนีไปจินนนนน
    #7363
    0
  19. #7297 </♡> (@-worthwhile-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 13:50
    อยู่**
    #7297
    0
  20. #7296 </♡> (@-worthwhile-) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 13:50
    รูปสวยจนต้องหยุดดูอยู้หลายนาทีทุกตอนเลย > <
    #7296
    0
  21. #7243 A1aon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 13:58
    สีแอมเบอร์คือสีอะไรอ้าาาา
    #7243
    1
    • #7243-1 orart2 (@OrArt) (จากตอนที่ 4)
      28 ธันวาคม 2560 / 09:17
      ลองมองตาแมวดูสีประมาณนั้นแมวดำจะดีมาก
      #7243-1
  22. #7154 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 14:45
    อ่านเป็นเซกัสเจบีตลอดเลย หลอน
    #7154
    0
  23. #7027 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 01:04
    จินสู้ๆ
    #7027
    0
  24. #6989 มูมู (@mumuka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 19:32
    สงสารเด็กน้อย
    #6989
    0
  25. #6930 YuRIIW (@phingpin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 21:20
    เด็กน้อยยย
    #6930
    0