✦ อนธการจิ้งจอก ✦ BL, YAOI [END]

  • 99% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 505,768 Views

  • 8,270 Comments

  • 13,400 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,393

    Overall
    505,768

ตอนที่ 40 : เงาคืบคลาน(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 420 ครั้ง
    27 ก.ค. 60




( ระวังหลังด้วยนะคะ ^^)





บทที่ 37

เงาคืบคลาน(2) 




เมื่อคืนเป็นเพราะเตียงที่ปูด้วยพรมนุ่มหรือเพราะอ้อมกอดอันอบอุ่นก็ไม่ทราบ เดิมทีต้องการมาพูดคุยสะสางเรื่องราวให้กระจ่าง จิ้งจอกใจร้ายผู้ก่อปัญหากลับเคลิ้มหลับไปเสียก่อน ตื่นมาอีกคราก็ตอนคนข้างกายลุกขึ้นออกไปเสียแล้ว

บรรยากาศยามเช้าเหมือนจะดีขึ้นเล็กน้อย คุณชายจางผู้อารมณ์ขุ่นมัวมาตั้งแต่เมื่อวานยอมเปิดปากพูดคุยมากกว่าเดิม แต่ทั้งสีหน้าและแววตากลับผิดแผกไปอยู่บ้าง

มู่ฟงกลับมาในยามเช้าพร้อมคุกเข่ายอมรับโทษทัณฑ์ด้วยตนเอง เมื่อค่ำคืนจับตัวพรรคตัดสุริยันได้บางคน สอบสวนจนได้ความว่าทางหัวหน้าพวกมันส่งจดหมายไปหาทางพรรคก่อนหน้านี้หนึ่งฉบับแล้ว มู่ฟงเสียเวลาไล่ตามทั้งคืนจนเช้าแต่ก็สายเกินไป ยังดีที่เก็บกวาดจนหมดจดมิสามารถมีจดหมายใดๆเล็ดรอดไปได้อีก

จู่ๆ บรรยากาศที่เหมือนจะดีขึ้นกลับอึมครึมลงมา เพราะเสียงเรียกที่แสนจะคุ้นเคย

พวกเจ้า!” สิ้นคำทักทายอารมณ์ดี เสียงย่ำเท้าเดินเข้ามาอย่างถือวิสาสะข้าแวะมาสนทนาด้วยว่าปลอดภัยดี

นาเทียนตงมาเยือนอย่าเอิกเกริก คนผู้นี้พอสังเกตว่าพรรคตัดสุริยันถูกกำจัดไปหมดแล้วก็ทำตัวเป็นเจ้าของถนนทันที ประมุขใหม่แห่งพรรคบรรจบฟ้าเดินเข้ามาตบไหล่สหายผู้ช่วยเหลืออย่างสนิทสนม

บุญคุณหลายอย่างข้าทดแทนไม่หมดแน่ หากเจ้าเดือดร้อนสิ่งใดก็มาหาข้า

ท่านปลอดภัยก็ดีแล้ว

หากแต่ไม่ปลอดภัยจะดีเสียยิ่งกว่า... ใบหน้าคุณชายจางคลี่ยิ้มเอ่ยต้อนรับ แต่กลิ่นอายเย็นยะเยือกแผ่กระจายรอบตัวจนเห็นได้ชัด

จินรู้สึกกระวนกระวายใจเป็นครั้งแรก เรื่องเก่ายังมิทันหาย...นาเทียนตงยังมาเพิ่มความผิดให้อีกกระทง มือรีบผลักตัวน่ารำคาญให้ออกห่าง ถอยไปนั่งใกล้ๆคุณชายที่สายตาคมกริบเผื่อสถานการณ์จะดีขึ้น

เจ้ามามีอะไรกันแน่?

นาเทียนตงเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจัง เจ้าต้องเดือดร้อนเพราะพรรคของเรา นับเป็นเรื่องน่าละอายอย่างมากสำหรับประมุขอย่างข้า

ก่อนทิ้งร่างลงคุกเข่ากับพื้นดังตึง มีคำกล่าวที่ว่าใต้เข่าลูกผู้ชายดั่งทองคำ แต่ที่มีค่ามากกว่าทองคำคือน้ำใจน้ำมิตรของสหาย ดั่งที่จินเคยกล่าว...นาเทียนตงมิใช่ตัวชั่วช้า

เสี่ยวผานถึงกับวางมือจากการตัดแต่งชิ้นส่วนนกยักษ์ตัวเมื่อวานลง เลื่อนสายตามามองเหตุการณ์ในห้องโถงแทน

เหลือเจ้าเพียงผู้เดียวแล้ว?จินถามอย่างระมัดระวัง กลายเป็นต้องเปลืองความคิดในการเลือกใช้คำถามเป็นอย่างมาก หากถามคำถามที่เป็นห่วงเป็นใยมากเกินไปเกรงว่าจะเดือดร้อนภายหลัง

อสูรฟ้ายังไม่ตาย ทั้งหมดนั่นเป็นศพปลอมที่ถูกเตรียมไว้ก่อนหน้า พวกเราเผาโรงเตี๊ยมไปพร้อมกันจึงยากต่อการแยกแยะ...นาเทียนตงเงียบลงชั่วครู่ ก่อนเอ่ยต่อ ขุมกำลังของพวกมันในเมืองหลวงนับว่ามิใช่ธรรมดา เจ้ารู้หรือไม่ว่าเมื่อคืนก่อนชนชั้นหัวหน้าของพวกมันไปเยือนที่ใด

ผู้คนที่อยู่โดยรอบหากทำสิ่งใดอยู่เป็นต้องวางมือลง เพื่อฟังข่าวที่น่าสนใจเช่นนี้ ลืมแม้กระทั่งจะบอกกล่าวให้ประมุขพรรคบรรจบฟ้าที่คุกเข่าอยู่ลุกขึ้นยืน

วังหลวง?เสี่ยวผานลองคาดเดา

รัชทายาทไม่เปิดช่องโหว่เยี่ยงนี้จางฮุ่ยเฟิงปัดข้อคิดเห็นของเสี่ยวผานทิ้งไป

นาเทียนตงจงใจเว้นไว้ให้ผู้คนสงสัยใคร่รู้ ชายหนุ่มเจ้าสำราญสูดลมหายใจครั้งหนึ่งคล้ายต้องการทำใจอย่างมากในการเอ่ยปาก เสียงทุ้มก้องกังวานไปทั่ว...

ตึกตระกูลจาง!”

...

เป็นเวลากว่าชั่วครู่ที่มิมีผู้ใดเอ่ยคำ ดวงตาสีเทาของคุณชายตระกูลจางมองอย่างมิอาจเชื่อสายตา กระทั่งมู่ฟงยังถูกทำให้ตกใจจนตัวแข็งค้าง

เป็นไปไม่ได้จางฮุ่ยเฟิงเอ่ยเสียงหนักแน่น ถึงแม้ตระกูลจางจะมิได้ดีงาม แต่ทว่าเรื่องที่ไม่มีทางทำเด็ดขาดคือหนึ่งทรยศต่อแว่นแคว้น สองคืออ่อนแอจนพึ่งพากำลังพรรคในยุทธจักร

ข้าไม่มีเหตุอันใดให้หลอกลวง

นายน้อย...มู่ฟงเรียกเสียงเบา เรื่องนี้อย่างไรให้พวกเราลองไปสืบดูก่อน

จางฮุ่ยเฟิงยังไม่ตอบรับในทันที เสียงเคาะโต๊ะดังเป็นจังหวะครุ่นคิด

 “ช่างเถิด อย่างไรเสียข้าก็ถือว่าเป็นคนนอกเพียงมาแจ้งข่าวนาเทียนตงเลิกคิ้วขึ้น กล่าวต่อ พวกมันสมควรทราบเรื่องเมื่อค่ำคืน ตอแยพวกมันล้วนมีแต่ตัวมารมาตามล่าไม่จบไม่สิ้น

บุรุษจอมเสเพลได้แต่ทอดถอนหายใจ ร่างกายสูงใหญ่ในอาภรณ์ราคาแพงไม่ต่างไปจากเจ้าของเรือนผุดลุกขึ้นยืน สายตามองตรงไปยังโต๊ะเบื้องหน้า

ขอบคุณเจ้าด้วยที่ช่วยเหลือน้องสาวของข้า

จางฮุ่ยเฟิงเปลี่ยนสีหน้า มุมปากยกยิ้มขึ้น เจ้าหมายถึงฮาซือซือ?

นางแม้เกิดในตระกูลสายหลักกลับไม่เคยดูหมิ่นข้า ข้ารักนางไม่ต่างไปจากน้องสาว

นาเทียนตงกล่าวจบก็พบว่าบรรยากาศในวันนี้คล้ายเงียบเหงากว่าทุกครา พลันเข้าใจว่าตนเองคงมาผิดเวลาอีกเป็นแน่ ส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางเสี่ยวผาน ทางแพทย์หนุ่มได้แต่ส่ายหัวบอกใบ้เป็นนัย

ฮ่าๆๆประมุขพรรคบรรจบฟ้าแสร้งหัวร่อขึ้นในห้องโถงที่เงียบสงัด ยกมือขึ้นบอกลาข้าแวะมาเพียงพาตัวมาให้พวกเจ้าดูเท่านั้น จากนี้คงไปหลบอยู่ทางตระกูลฮาสักพัก

สิ้นคำก็สะบัดอาภรณ์ตัวยาวจากไปในทันทีในท่วงท่าที่คิดว่าตนเองดูองอาจเป็นที่สุด ราวกับช้าอีกเพียงชั่วครู่จะต้องเผชิญกับสิ่งที่ร้ายกาจยิ่งแล้ว เสี่ยวผานมองไล่หลังไป ได้แต่เอ่ยขออภัยให้ในใจอย่างเงียบงันก่อนจะเบือนหน้ากลับไปแยกชิ้นส่วนนกยักษ์ต่อ

จินปรายตามอง เกริ่นขึ้นมาเบาๆ พี่ชายของเจ้านอกจากจางหลี่เล่า

จางฮุ่ยเฟิงเงียบไปชั่วครู่ หากจะเป็นใครก็สมควรเป็นจางชิงฟง เดิมทีเคยสืบทราบมาก่อนแล้วว่าซ่องสุมกำลังคน ข้าไม่ได้สืบให้ลึก ยามนั้นคาดเดาว่าเพียงเพราะต้องการชนะพี่ใหญ่

หากเป็นคุณชายจางชิงฟงจริง แปลว่ารัชทายาทติดต่อพรรคตัดสุริยันผ่านทางเขามาตลอดมู่ฟงแสดงความเห็นบ้าง

เป็นไปได้ อย่างรัชทายาทคงมิมีทางออกหน้าเอง

เหตุใดค่ายพรรคจึงยื่นมือมายุ่งเกี่ยวกับวังหลวงได้? เซี่ยจวิ่นถอนหายใจอย่างฉงน

หากโยงความเกี่ยวข้องของจางชิงฟง รัชทายาทและพรรคตัดสุริยันเข้าด้วยกัน เจ้าว่าพวกเขากำลังทำสิ่งใด จินเอ่ยขึ้น สายตาเหลือบมองคุณชายจางอย่างประเมิน

สถานเบาอาจเป็นเพียงเพิ่มความเข้มแข็งให้ตนเองในการรับมือองค์ชายจิวซาเท่านั้น ขบคิดในทางเลวร้ายที่สุดพวกเขาอาจถือตัวเป็นกบฏได้เลย

กบฏ

พอคำเช่นนี้หลุดออกจากปาก ไม่ว่าผู้ใดต่างนิ่งงันราวกับโดนวิชาดรรชนีลี้ลับจี้จุด

จางฮุ่ยเฟิงโบกมือเรียกมู่ฟง เจ้าไปส่งข่าวให้องค์ชายจิวซา ส่วนเซี่ยจวิ่นไปกำชับเถ้าแก่ว่าข้าต้องการจวนก่อนการสอบวาโยล่องหงส์

...รอจนมู่ฟงกับเซี่ยจวิ่นแยกย้าย บรรยากาศในห้องโถงก็กลับมาเงียบสงบเช่นเดิม คุณชายจางหยิบตำรามาท่อง เสี่ยวผานเก็บย่ามเตรียมตัวไปสำนักโอสถ ถิงถิงไปคัดเลือกบ่าวไพร่เข้าจวนใหม่

จิ้งจอกในร่างมนุษย์นั่งอยู่ที่เดิม ภายนอกสงบเงียบดั่งคลื่น มือค่อยๆเลื่อนบรรจงเช็ดกระบี่เลอค่าจนเงางาม... หากแต่ภายในกลับร้อนใจอย่างยิ่ง มิว่าจะเป็นท่าทางของจางฮุ่ยเฟิงที่ยังไม่กลับเป็นเช่นปกติ...หรือเรื่องที่อีกฝ่ายเอ่ยเรื่ององค์ชายรองอย่างสนิทสนมกัน

เขาก็มีเรื่องกลัดกลุ้มอยู่เช่นเดียวกัน

...เป็นเวลามากกว่าสองปี จากเด็กที่ไม่เอ่ยปากร้องแม้แต่หนึ่งคำต่อให้ร่างกายมีแต่บาดแผล ผ่านเรื่องราวต่างๆมากมาย จนกระทั่งมาถึงวันนี้...จางฮุ่ยเฟิงเติบโตจนสามารถยืนด้วยขาของตนเองได้แล้ว

สำหรับคนที่เฝ้าสั่งสอนมองดูการเติบโตอย่างเขานับว่าสุขใจอยู่บ้าง ทว่าพักนี้กลับมีเรื่องให้ครุ่นคิดว้าวุ่นรบกวนจิตใจอยู่เช่นเดียวกัน คนอย่างเขายังเป็นที่ต้องการอยู่หรือไม่..

หากตัดเรื่องทำสัญญากันออกไปแล้ว เป้าหมายของจินมิใช่การแก่งแย่งชิงบัลลังก์อยู่ในเมืองหลวง แต่เป็นความต้องการเที่ยวเล่นไปตามที่ต่างๆ ออกกำลังกับชาวยุทธ์บางครั้งบางครา เป็นจิ้งจอกที่มีอิสระเสรีมากกว่าจะมาถูกกักขังเช่นนี้ จางฮุ่ยเฟิงจะสามารถละทิ้งทั้งหมดได้หรือ?

นอกจากนี้... มีเพียงเหตุผลเดียวที่พันธนาการเขาไว้อยู่

ข้าจะกลับมาอีกทีมื้อเย็นเลยเสี่ยวผานเอ่ยเบาๆบอกลา แพทย์หนุ่มยกมือค้างพร้อมกับรอยยิ้มสุภาพ ก่อนจะพบว่าผู้คนในห้องโถงล้วนแต่ตกอยู่ในภวังค์ของตนเอง

เสี่ยวผานค่อยๆลดมือลง ลอบถอนหายใจกับความสัมพันธ์อันซับซ้อนตรงหน้า เรื่องพรรค์นี้หาใช่เรื่องที่ตนเองจะสามารถพูดออกไปได้ ชายหนุ่มค่อยๆก้าวเท้าเดินออกจากเรือนอย่างเงียบกริบไร้ซุ่มเสียง

...หลังจากเสี่ยวผานออกไป จินที่เช็ดกระบี่จนเงางามจนไม่มีสิ่งใดให้กระทำอีกก็เก็บกระบี่ลง ดวงตาดุอ่อนลงขณะมองไปยังคู่ทำสัญญาของตนเอง

เจ้าอยากไปซ้อมกระบี่ไหม?

นับเป็นประโยคที่สิ้นคิดมากที่สุด...

จางฮุ่ยเฟิงเหลือบมองข้างกายชั่วครู่หนึ่งก็เบือนสายตากลับไปสนใจหนังสือ อีกทั้งใบหน้าหล่อเหลาที่ชอบยิ้มยังพ่นลมหายใจออกมาคล้ายเบื่อหน่าย

...ไม่

ผู้ถูกปฏิเสธได้แต่นั่งนิ่งอยู่เช่นนั้น คล้ายมิคาดว่าจะได้รับคำตอบเช่นนี้มาก่อน

ยามนี้จินทราบดีแก่ใจเลยว่าอากัปกิริยาที่ตนเองทำเป็นประจำนั้น สร้างความรวดร้าวใจให้จางฮุ่ยเฟิงอย่างไรบ้าง เดิมทีเขาก็เป็นเช่นนี้ แม้แต่ชีวิตที่ผ่านมา...นั่นอาจเป็นสาเหตุทำให้แฟนหนุ่มของตนเองคบเพียงครู่เดียวก็เบื่อหน่ายเป็นได้

ใบหน้างามเผลอเม้มปาก ก่อนเอ่ยคำถามที่รบกวนจิตใจอยู่นาน เจ้าเรียกองค์ชายรองว่าจิวซาแล้วหรือ?

คุณชายจางตอบโดยไม่เปลี่ยนสีหน้าหรือท่าทาง พวกเราสนิทสนมกันดี องค์ชายให้ข้าเรียกข้าก็เรียกเช่นนั้น นอกจากนี้เขาก็เรียกชื่อข้าโดยไม่มีแซ่

ฮุ่ยเฟิง...

ไม่ควร...ไม่ควรรู้สึกเช่นนี้ ความหึงหวงที่เขามีสมควรเป็นความรู้สึกจากจิ้งจอกอนธการจึงจะถูกต้อง มันไม่ควรมีมาจากจิตใจจริงๆของ จิน

เจ้าไม่ควร...

ถึงกระนั้นคำพูดก็หลุดออกจากริมฝีปากไปแล้ว จางฮุ่ยเฟิงปิดตำราลงกับโต๊ะดังปึง

ข้าเคยบอกกล่าวให้เรียกข้าว่าเฟิง สุดท้ายแล้วเจ้าก็มิได้กระทำเองมิใช่หรือ?

“…”

คุณชายจางถอนหายใจ ดวงตาสีเทาปิดลงเจ้าเป็นคนใจดีกับผู้ที่มีเจตนาดีกับตนเอง ต่อให้คนผู้นั้นจะพาเรื่องวุ่นวายมาเพียงใดแต่เจ้าก็ยังคงใจอ่อน เดิมทีเป็นข้าคนแรกที่หลอกใช้จุดนี้ของเจ้า

เจ้าทำตามใจตนเองก็จริง ทว่าหากตัดเรื่องยิบย่อยออกไปแล้ว มีกี่สิ่งบ้างที่เจ้ากระทำเพื่อตนเองอย่างแท้จริง? เจ้ามองข้า มองนาเทียนตง มองเสี่ยวผานเป็นคนที่น่าช่วยเหลือทั้งหมด ความจริงแล้วข้ากับนาเทียนตงมีอันใดต่างกันบ้าง?

จางฮุ่ยเฟิงหัวเราะเบาๆ ดึกดื่นเจ้าก็แล่นไปช่วย เจ้าเคยโกรธที่ข้าทิ้งเจ้าไว้ในกระโจม...เหตุใดไม่คำนึงถึงจิตใจข้า? เดิมทีข้าหลงนึกว่าตนเองสามารถทนเรื่องเช่นนี้ได้ตลอดไป ความจริงแล้วกลับแทบทานทนมิได้ด้วยซ้ำ ข้าก็เป็นเพียงบุรุษธรรมดาผู้หนึ่ง!”

...กล่าวจบร่างสูงใหญ่ในชุดอาภรณ์สีดำก็ผุดลุกขึ้น ตั้งท่าจะเดินออกไปด้านนอก

เจ้าจะไปที่ใด?

ไปหาองค์ชายจิวซา

จินที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่พลันคล้ายถูกกระแทกด้วยค้อนจนตาลาย ขาก้าวเดินไปเบื้องหน้าโดยไม่รู้ตัว มือจับเอาชายเสื้อสีดำเอาไว้แน่น

เจ้าไปไม่ได้

...พอเอ่ยจบพลันร่างกายกลับสั่นสะท้านขึ้นมา คำพูดเช่นนี้...เหตุการณ์เช่นนี้ราวกับย้อนไปตอนที่ข่าวคราวเรื่องพรรคบรรจบฟ้าเพิ่งมาถึง ความรู้สึกขมขื่นแล่นขึ้นมา ข้าจะไปเจ้ามีสิทธิอันใดมาห้ามปราม นี่หากจางฮุ่ยเฟิงเอ่ยประโยคเดียวกันกับเขาแล้วใช่สามารถทานทนได้หรือไม่? คำพูดเช่นนี้ทำร้ายจิตใจผู้คนอย่างสาหัสยิ่งนัก

มือหนากำมือที่จับชายเสื้อตนเองไว้แน่นจนมีรอยแดง

เจ้าหึงหวง?ริมฝีปากได้รูปคลี่ยิ้ม แต่ดวงตาสีเทาคู่นั้นกลับคมกริบ ...หรือความใจอ่อนของเจ้ากำลังรู้สึกผิดต่อข้ากันแน่ เจ้าต่างหากที่เป็นฝ่ายคลุมเครือ

ไม่เคย...บุรุษผู้นี้ไม่เคยใช้สายตาเช่นนี้มองดูเขามาก่อน..

ข้า... จินเงยหน้าขึ้น สบตากับดวงตาของเด็กโง่งมที่เติบใหญ่แล้วเบื้องหน้า พลันร่างกายถูกดึงเข้าหาจนชนอกแกร่ง ใบหน้างามถูกเชยขึ้น เสี้ยงทุ้มเอ่ยกระซิบ...

ปลอบใจข้าสิถ้าเจ้ากระวนกระวาย ทำให้ข้ารู้สึกว่าตนเองยังสำคัญมากต่อเจ้า

...อ้อมแขนที่กอดตนเองไว้หัวใจเต้นแรงจนสามารถสัมผัสได้ จินสบกับดวงตาสีเทาที่แปรเปลี่ยนเป็นลึกซึ้งนั่นราวกับตกอยู่ในมนตร์สะกด

หัวใจของเขาก็เต้นแรงมากเช่นเดียวกัน...

จิ้งจอกใจร้ายเยี่ยงเจ้า...ใช้โอกาสในการหลบหนีมามากเกินพอแล้ว

ริมฝีปากได้รูปขยับคล้ายต้องการจะกล่าววาจา ...ทว่ามันกลับถูกทาบทับปิดลงหมดโอกาสที่จะแก้ตัวใดๆอีก รสจูบที่โหยหารุนแรงถูกส่งตรงมาจากจางฮุ่ยเฟิงจนอุณภูมิในกายเริ่มร้อนรุ่ม

สุดท้ายแล้วจินก็เป็นฝ่ายกอดคอของคุณชายที่เริ่มกลายเป็นหมาป่าหนุ่มเอาไว้ พอริมฝีปากถูกถอนออกเขาก็เป็นฝ่ายจูบประทับเข้าไปใหม่แทน ลิ้นในโพรงปากโดนรุกไล่จนร่างกายแทบหลอมละลาย

...แล้วซุ่มเสียงทุกสรรพสิ่งก็เงียบสงบลง หลงเหลือแต่เพียงเสียงเสียดสีของเนื้อผ้าชั้นดี

นี่มันกลางวันแสกๆ...อึก...

ผู้ใดสน

ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซร้ไล่สำรวจไปตามลำคอ ลากลิ้นแสนร้อนที่เพียงสัมผัสผิวกายขาวซีดก็สะดุ้งเฮือก ประทับรอยตรีตราความเป็นเจ้าของที่เดียวกับตราประทับ บนลำคอของจิ้งจอก กัดจนแดงก่ำ ก่อนจะเลื่อนลงต่ำเรื่อยๆ...ไปยังข้อกระดูก ทุกส่วนของร่างกายงดงามราวกับถูกเสกสรรมามิต่างไปจากใบหน้า

ช้าก่อน…อื้ม...”

เสียงร้องครางแผ่วของคนในอ้อมแขนราวกับเชื้อไฟชั้นดี... ใครจะรู้ว่าหมาป่าหนุ่มผู้นี้ฝันถึงเรื่องราวเช่นนี้มายาวนานเท่าใด? ต้องการคนอ้อมแขนผู้นี้มายาวนานเท่าใด?

ต่อให้ต้องข่มขู่จนเสียใจอีกเท่าใด เขาก็มิมีทางปล่อยโอกาสดีงามที่อุตส่าสร้างเช่นนี้หลุดลอย!

เจ้ายังมีอะไร?...บอกก่อนว่าครานี้ หากเจ้าไม่รับความรู้สึกข้าอีกเราก็จบกันแล้ว

ร่างในอ้อมแขนสั่นสะท้านเล็กน้อย ผิดคาดตรงที่มือขาวซีดถูกเอื้อมมาลูบใบหน้าหล่อเหลาอันประกอบไปด้วยบาดแผล ก่อนจะดีดด้วยแรงมิใช่น้อยพ่นล่มหายใจ เด็กบ้า นี่มันห้องโถงพาข้าเข้าไปที่นุ่มสบายของข้าในห้องนอน

จางฮุ่ยเฟิงคลี่ยิ้มมุมปาก ก่อนก้มลงขอรางวัลจากจิ้งจอกแสนรัก

จินที่ดุร้าย...จินที่อ่อนโยน...จินที่ปากไม่ตรงกับใจอย่างยิ่ง...ล้วนเป็นจินที่เขาชมชอบทั้งหมด

เป็นจูบที่แสนยาวนานจนกระทั่งหลังเปลือยเปล่าถูกวางลงกับผ้าปูนุ่ม

นี่เสื้อผ้าหลุดไปหมดตั้งแต่เมื่อใด...หมาป่าตัวนี้นับว่ามือไวอย่างยิ่ง ...จินขมวดคิ้วครุ่นคิดว่าคุณชายจางที่มีแต่เรื่องราวแสนเศร้าไปหัดการกระทำเช่นนี้มาจากที่ใดกันแน่? ถึงกระนั้นอีกฝ่ายก็ไม่ปล่อยให้ครุ่นคิดนานนัก...เสียงครางหวานหลุดรอดริมฝีปากออกมา มือสอดเข้าไปใต้กลุ่มผมสีดำสนิทที่กำลังรุกรานพื้นที่ต้องห้ามอันหวานฉ่ำที่ตื่นตัวต้อนรับอยู่

ขาเรียวขาวถูกจับแยกออก จางฮุ่ยเฟิงจุมพิตเบาๆทุกส่วนราวกับต้องการตีตราให้หมดทั้งร่างกาย เบิกทางที่คับแคบอย่างรู้หน้าที่จนเจ้าของร่างได้แต่ครวญครางอย่างหมดเรี่ยวแรง

บ้าจริง...เหตุใดจึงได้รู้สึกดีถึงเพียงนี้

จิ้งจอกที่หอบแฮ่ก ปรือดวงตาแสนดุขึ้นมาถามเจ้าเคยทำกับบุรุษหรือไม่?

ย่อมไม่เคย

ได้ยินดังนั้นผู้ที่ถือตนเองมีประสบการณ์มากกว่าจึงลุกขึ้นมา มือถอดอาภรณ์สีดำทิ้งอย่างคล่องแคล่วไม่แพ้กันจนเห็นร่างกายอันแข็งแกร่งเต็มไปด้วยบาดแผล สองแขนวางพาดบ่า...ก่อนจะเคลื่อนตัวไปใกล้

ถึงเขาจะไม่ชอบออกแรงเอง แต่ครั้งแรกหากให้มือใหม่ทำคงเจ็บพอดู

จางฮุ่ยเฟิงถามเสียงนุ่มทันที “…หรือว่าเจ้าเคยทำมาก่อนแล้ว?

พลันจิ้งจอกที่กำลังหาทางลดทอนความเจ็บให้ตนเองกลับตัวแข็งชั่วครู่ ก่อนจะเปลี่ยนวาจากลบเกลื่อน ย่อมไม่...นับนิ้วดูแล้วข้าจะไปทำกับผู้ใด้อีก

นับว่าเกือบไปแล้ว... จินตอนนี้ต้องไม่เคยมีประสบการณ์จึงจะถูกต้อง

ได้ยินคำตอบเช่นนั้นดวงตาสีเทาจึงอ่อนลง มือดันร่างกายแสนยั่วยวนตรงหน้าให้กลับไปนอนลงเหมือนเดิม ก้มใบหน้าลงจุมพิตใบหู กล่าวเสียงกระซิบที่แหบพร่าเต็มไปด้วยความต้องการ

ข้าจะทำเบาๆ

อ๊า!...อึก...เจ้า!...”

ทำเบาๆอะไรของเจ้า!

เสียงร้องครางดังลั่นต่อเนื่อง ร่างกายคนทั้งคู่ถูกหลอมรวมเป็นหนึ่ง จางฮุ่ยเฟิงรู้ตัวดีว่าโกหก...เพียงแค่เห็นภาพตรงหน้าเขาก็ทนทานไม่ไหวแล้ว เรื่องทำเบาๆไหนเลยจะกระทำได้จริง?

เด็กดี...

ข้าหลงใหลเจ้าถึงเพียงไหน แม้กระทั่งชีวิตยังใส่พานยกให้เจ้าได้...

เจ้ามันจิ้งจอกใจร้าย…”

 “คืนนี้จนกว่าข้าจะพอใจ เจ้าอย่าได้คิดลุกจากเตียง

จิ้งจอกที่ต้องรองรับความรู้สึกมากมายไหนเลยจะมีสติมากพอฟังคำพูดที่เอ่ยกระซิบ? จบรอบหนึ่งยังไม่พอใจ คุณชายจางที่ไม่ทราบไปเก็บกดมาจากที่ใดก็พลิกตัวก่อนมอบความอบอุ่นของตนเองเข้าไปใหม่ มือยังไม่อยู่นิ่งรีดเร้นความร้อนรุ่มด้านหน้าจนมั่นใจว่าอีกฝ่ายสิ้นฤทธิ์แล้วจริงๆ

บุรุษแสนงดงามที่ร้ายกาจ จิ้งจอกอนธการที่ดุร้าย...

มีแค่เขาเท่านั้นที่เห็นท่าทางเช่นนี้...

ไม่ใช่นาเทียนตง ไม่ใช่เสี่ยวผาน...ไม่ใช่ผู้ใดอีก

เจ้าเก่งขนาดนี้...อ้ะ...อ๊า...ไปเรียนรู้...มาจากที่ใด...อื้อ!...กันแน่...”

จางฮุ่ยเฟิงดึงรั้งคนด้านล่างมานั่งบนตัก ก่อนจะบรรจงมอบ ความรักตอบแทนคำชมจนต้องร้องครวญครางจนพอใจ เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูอย่างแสนหวาน

จิน...

ชมชอบข้า...เป็นข้า...

“…มอบความรักให้ข้าเถอะ

จินไม่ได้ตอบคำพูดใดๆ ขุนพลจางที่องอาจห้าวหาญ คุณชายจางที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม...ช่างมีเรี่ยวแรงเหลือร้น ชนิดที่ว่าจนกระทั่งพอใจแล้วเขาทำได้แค่เพียงนอนอยู่เฉยๆให้หมาป่าที่หายซ่านวดตัวอย่างเอาใจ

จิ้งจอกที่พลาดพลั้งให้หมาป่าในที่สุดก็พอจะรู้หัวใจตนเองขึ้นมาบ้าง แต่เรื่องที่มิมีวันทราบก็คือเรื่องที่พลาดพลั้งไปตั้งแต่เมื่อไหร่? แผนการหลอกล่อเช่นนี้เริ่มต้นขึ้นตรงที่ใด คุณชายจางกล่าวความจริงความเท็จตรงไหนบ้าง ในเมื่อสุดท้ายแล้วแม้ร่างกายจะยังอยู่ในวัยเยาว์ แต่ผู้ใหญ่ทางจิตใจอย่างเขาก็พลาดท่าโดนเด็กจับกินจนได้ เหตุการณ์เลยเถิดมาถึงเช่นนี้แล้วครุ่นคิดไปอีกก็นับว่าปวดหัวเปล่าๆ

...สุดท้ายแล้วก็เป็นเขาที่สำคัญที่สุด จางฮุ่ยเฟิงยกยิ้มมุมปากอย่างสมใจ

มีแต่แผนการนี้เท่านั้น ที่นับว่าเปลืองสมองและเรี่ยวแรงตนเองยิ่งกว่าแผนการใดๆ

 

เสี่ยวผานกลับมายังเรือน เห็นเซี่ยจวิ่นและจางฮุ่ยเฟิงกำลังหารือเรื่องตกแต่งจวนใหม่จึงเข้าไปชมดูอย่างสนใจ จนกระทั่งพูดคุยกันจบมู่ฟงก็กลับมา เหมือนเขาจะถูกองค์ชายรองรั้งตัวไว้จึงกลับมาเอาป่านนี้

ถิงถิงคัดตัวบ่าวไพร่มาได้หลายคน นัดหมายกันอีกทีเมื่อจวนหลังใหม่สร้างเสร็จ นางสั่งให้บ่าวไพร่ยกสำรับเข้ามา อาหารในวันนี้มีแต่ของที่จางฮุ่ยเฟิงชอบ นั่นเพราะวันที่ผ่านมานายน้อยดูท่าทางอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

พอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาคนทั้งหมดก็พร้อมใจหันไปมองคุณชายจางที่หยิบตะเกียบขึ้นเตรียมรับประทานอาหาร ใบหน้าดูมีความสุขสดชื่นอย่างยิ่งราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อยามเช้า

เสี่ยวผานนั่งลงหน้าสำรับตนเองบ้าง พลันนึกออกจึงเอ่ยถามขึ้น จินเล่า?

ไม่มีแรงลุก

“…”

เสี่ยวผาน เซี่ยจวิ่นและมู่ฟงลอบส่งสายตาหากันด้วยความงุนงง บุรุษแสนสง่างามนามว่าจินที่สามารถโบกพรรคตัดสุริยันทิ้งอย่างง่ายดายผู้นี้ไม่มีเรี่ยวแรง?

เวลาหลายชั่วยามที่ผ่านมาเกิดอันใดขึ้นกันแน่?

มู่ฟงอีกเรื่องที่ให้ไปสืบเล่า?

มู่ฟงคราแรกยังตกอยู่ในภวังค์ ผ่านไปสักพักจึงรีบตอบคำ เรื่องนั้นพอได้ความมาบ้างแล้ว

รายงานมา

ทั้งเสี่ยวผานและเซี่ยจวิ่นต่างคีบกับข้าวใส่ปาก พลางรอฟังข่าวคราวราวกับเรื่องบันเทิงใจ

แม่นางลี่ชิวหงนั้นแปลกประหลาดอย่างยิ่ง แม้ตระกูลลี่อ้างว่างนางไม่ใคร่ชอบพบผู้คน ทว่าจากที่สืบดูแล้วบ่าวไพร่ตระกูลลี่ต่างเล่าว่าผู้นำตระกูลกักขังนางไว้เสียมากกว่า มู่ฟงเว้นจังหวะ กล่าวต่อ ทางตระกูลลี่น่าฉงนอย่างยิ่ง คนของเรารายงานมาว่าทั้งตัวตึกแทบมิพบบุรุษเลยแม้แต่ผู้เดียว

เสี่ยวผานหยุดคีบอาหาร เรื่องนี้พอได้ยินมาบ้าง ทางตระกูลลี่มักจะส่งคนมาถามหายาลูกกลอนที่ทำให้กำเนิดบุตรเป็นเพศหญิงเสมอ นี่อาจเป็นสาเหตุให้มิมีบุรุษอยู่ในตระกูล

แม่นางลี่ชิวหงผู้นี้ใบหน้าคล้ายจินอยู่หลายส่วน อีกทั้งอายุล่วงเลยมาถึงป่านนี้กลับมิตบแต่งให้ผู้ใดสักคน

เรื่องนี้...มู่ฟงเกริ่นขึ้นด้วยเสียงกระซิบเบาๆ ได้ยินมาว่าแม่นางที่โดนตระกูลกักขังเป็นเพราะชมชอบบ่าวไพร่ในตระกูล จึงเป็นสาเหตุให้แม้ตระกูลลี่จะมีบ่าวไพร่เป็นบุรุษกลับถูกบังคับให้แต่งหน้าแต่งตาเยี่ยงอิสตรี

จิ้งจอกหูดีที่นอนบนเตียงอย่างหมดสภาพได้ยินเรื่องนี้ชัดเจน ในใจพลันคิดเรื่องประหลาด

มู่ฟง...เจ้ามิใช่ว่าคล้ายผู้เชี่ยวชาญด้านการนินทาไปแล้ว?

ผ่านไปอีกหลายชั่วยามจางฮุ่ยเฟิงผู้ก่อความผิดหรืออาจเป็นความดีความชอบไว้ก็เดินเข้ามา มือถือขนมจากแป้งที่ทานพออิ่มท้องได้มาด้วย นั่งลงข้างเตียงถือวิสาสะลูบใบหน้า เกลี่ยผมยาวที่ปกปิดออกอย่างเบามือ

เจ้าทานนี่เสียก่อน

จินรับขนมหน้าตาแปลกประหลาดมา มือฉีกใส่ปากในใจพลางรู้สึกยินดียิ่งที่จางฮุ่ยเฟิงกลับมาทำตัวปกติเช่นเดิมแล้ว การถูกเมินเฉยหรือละเลยนับว่ารู้สึกแย่อย่างแท้จริง

...เขาถูกเด็กโง่งมผู้นี้เลี้ยงดูเอาใจจนเสียจิ้งจอกไปแล้ว

ฮุ่ยเฟิง

จินไม่ได้เรียกว่าเฟิงเฉยๆ สุดท้ายเขาก็ยอมเอ่ยปากเรียกชื่อโดยไม่มีแซ่ ดวงตาสีเทาของผู้ที่ถูกเรียกวาววับอย่างยินดี ทำเอานึกถึงหมาป่าตัวโตกำลังหมอบอยู่ข้างเตียงมิได้

แน่นอนว่าจางฮุ่ยเฟิงเป็นหมาป่า...มิใช่หมาบ้าน...และมิใช่หมาป่าสามัญธรรมดาเด็ดขาด

มือขาวซีดที่ฉีกขนมรับประทานจนอิ่มแล้วเอื้อมไปตีมือที่กำลังเลื่อนเข้าใต้ผ้า...ลูบไล้บั้นท้ายของตนเองดังลั่น จนคุณชายถึงกับเปลี่ยนสีหน้า เห็นได้ชัดว่าเป็นการออกฝ่ามือที่ใช้กระบวนท่าและลมปราณไปมิน้อย

จินหรี่ตา ได้เมื่อเจ้าได้ทั้งจิ้งจอกจิน ได้ทั้งจินไปแล้ว...สมควรเลิกรับประทานน้ำส้มสายชูเสียที

ข้าไม่รับปาก

ความคุ้มค่าของการพลีกายครั้งนี้อยู่ตรงไหนกันแน่?

คนบนเตียงถอนหายใจ ก่อนจะส่งมือให้ทาสรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ พาข้าไปอาบน้ำ

รับทราบ

 

จดหมายปิดผนึกอย่างดีฉบับหนึ่งถูกส่งมาถึงกระจกห้องในที่สุด ห้องแห่งนี้ซ่อนอยู่ในหุบเขาลึกลับซ่อนเร้นอยู่ในป่าทึบ ต้องฝ่าด่านน้ำตกและค่ายกลมากมาย...เป็นที่ตั้งของพรรคตัดสุริยัน ห้องบนตึกตระกูลผู้อาวุโสมือมารซู่หลิง

หากแต่จดหมายนี้มาช้ากว่าบุรุษบนพื้นผู้ก้มตัวรายงานไปเมื่อครู่

มือมารซื่อหลิงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ตัวโปรด หรี่ดวงตาอันแดงก่ำจับจ้องไปยังชายที่ร่างกายสั่นระริก เจ้าบอกว่าจิ่นเลี่ยงหานกับลี้เป้ย รวมทั้งพรรคตัดสุริยันทั้งหมดในเมืองหลวงหายสาบสูญงั้นหรือ?

มันกล่าวด้วยเสียงอันเย็น มือรับจดหมายจากบ่าวรับใช้ หยิบเอากระดาษแผ่นหนึ่งมากาง

พรรคบรรจบฟ้ามียอดฝีมือลี้ลับคอยให้การช่วยเหลือ

ผู้อาวุโสมือมารซู่หลิงเสียหัวหน้าของตนเองไปแล้วสามคน อีกทั้งยังมีชั้นผู้น้อยอีกมากในการกวาดล้างพรรคปลายแล้วอย่างพรรคตาข่ายฟ้าหรือพรรคบรรจบฟ้า จดหมายใบนี้สามารถตอบสาเหตุของเรื่องราวได้ทั้งหมด

มันกล่าวสั้นๆ ดวงตาแดงก่ำวาวโรจน์

เรียกประชุมผู้อาวุโส




#TALK with LLwuda

จริงแล้วเรื่องตอนไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ ถ้ามันเกิน...ก็ปล่อยมันเกินไปค่ะ555(หัวร่อทั้งน้ำตา) เรื่องคู่ของเสี่ยวผานเราคงไม่เขียนเยอะหรอกค่ะ ให้รู้ว่าเป็นใครก็พอ(ถูกประเพณีไม่เขียน ฮา) ส่วนคู่ของมู่ฟง(อันนี้ผิดประเพณีแน่นอน)ก็โผล่มาในเรื่องเนี่ยล่ะค่ะ มีให้จิ้นๆแต่เรื่องจะเขียนตอนพิเศษถึงไหมต้องดูอีกที

อีกเรื่องหนึ่งที่อยากขอความร่วมมือก็คือ ถ้าไม่ชอบเรื่องนี้ก็ปิดไปค่ะ วิจารณ์ได้ แต่การวิจารณ์ก็ควรเป็นวิจารณ์ค่ะ ตัวละครของใครไม่ว่าเขาจะร้ายหรือดี เด็กขี้โมโหหรือผู้ใหญ่โง่เง่าคนๆ นั้นก็รัก นักเขียนก็เป็นคนที่อายุมากกว่าหรือน้อยกว่าคุณก็ไม่ทราบ เราไม่รู้ว่าคุณคุยกับนักเขียนท่านอื่นอย่างไร สำหรับเราแล้วเราไม่ชอบค่ะ เช่น คำหยาบกูมึง ตีน อี หรืออะไร ตามมารยาทพื้นฐานที่พึงมีแล้วไม่ควรใช้

เราให้เกียรติทุกคนนะคะ แต่ถ้าไม่เกียรติกันเราก็ไม่ให้ค่ะ

 

#TALK 2

-        สนพ.ออกมาแง้มๆแล้วนะคะ เห็นมีคนเดาถูกบ้าง ก็ลองเดากันต่อไป(อ่าว)

-        ถ้าถามว่าทำไมถึงมีคู่เกือบทั้งนั้น โดยปกติแล้วในเมื่อเขียนพีเรียดจะมีบุรุษกี่คนที่ไม่มีคู่ครองคะ ในยุคนั้นจะมีคู่วายเกลื่อนกลาดเหมือนตอนนี้? เราคิดว่าเมื่อพวกเขาก็โตขึ้นแต่งงานมีลูกเรื่องนี้ถึงจะจบอย่างแฮปปี้ทุกคนได้ สไตล์เราแล้วมักเขียนหลายคู่ไม่ค่อยรอดเพราะเป็นพวกจมตัวละครเวลาเขียนค่อนข้างเปลืองพลัง ดังนั้นคิดว่าเขียนแง้มๆถึงเรื่องในอนาคตของพวกเราบ้างก็ยังดีค่ะ ^^ (ไว้เรทติ้งดีตอนพิเศษจึงมา)



ส่วนบทนี้...ใครทายถูกก็ทายถูกนะคะ (หลบตาแล้วหายไป)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 420 ครั้ง

219 ความคิดเห็น

  1. #8261 raabporn2016 (@raabporn2016) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:25
    "คร้ายกันหลายส่วน" ประโยคนี้ทำให้เราฉุดคิดว่า แม่นางหลี่นั้นเป็นมารดาของจิน(ในร่างนี้)กับจิ้งจอกอนันการตัวก่อนที่อาจจะเป็นบิดาของจินรึป่าวนะ.... เราว่าอาจเป็นไปได้อะ
    #8261
    0
  2. #8213 PaulaPum (@yukiko12) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:38
    ความคุ้มค่าในการพลีกายแทบไม่มีเลย55555555555
    #8213
    0
  3. #8192 Conflagration (@leafre-algorithm) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 12:56
    น้องงงงง55555
    #8192
    0
  4. #8175 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:27

    ฮืออออ เค้ากินกันแล้วววว

    #8175
    0
  5. #8145 SudaratYo (@SudaratYo) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 19:15
    เฟิงร้ายยยยยยย
    #8145
    0
  6. #8085 exofan_xoxo94 (@exofan_xoxo94) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 12:49
    หมาป่าช่างร้ายกาจยิ่งนัก
    #8085
    0
  7. #8083 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 09:49

    ตายแร้ววว จิ้งจอกโดนกิน หมาป่าตัวร้าย ตกลงนี่คือแผนตั้งแต่แรกแล้วใช่มั้ย เจ้าตัวร้ายยย พรรคตัดสุริยันนี่น่ารำคาญแท้

    #8083
    0
  8. #7992 punngirigiri (@punngirigiri) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 13:04
    อ่าาาาานี่ขนาดฮุ่ยเฟิงบอกเองเลยนะว่าแอบใช้จุดอ่อนเรื่องใจดีชอบช่วยเหลือคนอื่นมาหลอกล่อ แต่จินก็ไม่ว่าอะไรอ่ะ!!! กรี๊ดดดด หลงฮุ่ยเฟิงมากก็บอกค่ะจินนนน กินน้ำส้มสายชูกันไปทั้งคู่ แต่จินออกอาการหึงกับองค์ชายรองเราอดตื่นเต้นไม่ได้ ไม่ค่อยได้เห็นชัดๆขนาดนี้มาก่อน ถึงขนาดรั้งชายเสื้อ ฮืออออ ก็นั่นแหละเสร็จหมาป่าจนได้ เค้าวางแผนขุดหลุดดักจิ้งจอกมานาน สมหวังแล้วนะ ดูท่า ฮุ่ยเฟิงเป็นทาสแค่เพียงในนามกับให้คนภายนอกรับรู้เท่านั้นแหละ ในห้องสองคนนั้น... อรุ่มมมมม สงสารจินอ่ะ แงงงงง โดนเด็กหลอก แต่ต้องยอมรับจริงๆว่าฮุ่ยเฟิงเหนือมากในความเจ้าเล่ห์ ตักตวงหาช่องโหว่ให้ตัวเองได้อย่างที่หวังได้แนบเนียน ปรบมือค่าาา
    #7992
    0
  9. #7945 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 21:47
    อย่าเล่นลิ้นเยอะได้ปะ แก่แล้วก็อยู่ส่วนแก่ยังจะใฝ่หาอำนาจ ระวังเจอจิ้งจอกเซเลปไว้เถอะ
    #7945
    0
  10. #7889 Mybiwty LovelyJae (@mymjjeje) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 09:52

    เขาได้กันแล้วค่ะคุณแม่!!!!!!

    ได้กลิ่นตุๆจากมู่ฟงกับองค์ชายรอง

    #7889
    0
  11. #7880 YohloveHao (@YohloveHao) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 18:45
    ตอนนี้คือแบบจิ้งจอกเรากลายเป็นลูกแกะในกำมือหมาป่าซะแล้วสิเนี่ย555 ตอนนี้ดีต่อใจ เขาได้กันแล้วค่า คือ ฟินโดยแท้หน๋ออออ~ >//<
    #7880
    0
  12. #7815 LuckyStar1006 (@AinSuchada) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 18:55
    ทำไมไปๆมาๆหมาป่าถึงเจ้าเล่ห์กว่าจิ้งจอกได้ล่ะเนี่ยยย
    #7815
    0
  13. #7702 Hazel_9502 (@pookiejj) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 05:20
    กุมใจ //ตอนนี้ฟินลืมข่าา
    #7702
    0
  14. #7659 dyodo_8812 (@bleach_pa) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 13:41
    ในที่สุดจิ้งจอกน้อยก็ถูกหมาป่าล่อลวงสำเร็จ555 ร้ายกาจมาก
    #7659
    0
  15. #7615 WanDayy (@pimtawan1) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 11:36
    นังหมาป่ามันร้ายค่ะ วางแผนมาอย่างแยบยล จนตอนนี้ก็ตกเป็นทาสจิ้งจอกผู้ซื่อสัตย์โดยสมบูรณ์
    #7615
    0
  16. #7597 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 22:54

    โอ้ยยยย ใจบ่ดีเด้อออ

    #7597
    0
  17. #7569 แหวน (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 17:06

    อร้ายยยยยย จิ้งจอกน้อยเราโดนหมาป่ากินซะแว้ววววววววสว

    #7569
    0
  18. #7491 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 11:07
    จิ้งจอกเสร็จหมาป่าไปเสียแล้ว หมาป่าก็เป็นหมาป่าวันยังค่ำ ดูจากตอนที่พลิกวิกฤตเป็นโอกาส ตักตวงจากตอนที่จินหึง โอ้ย ร้ายกาจเป็นที่สุด! คุณแม่ชอบบบบ
    #7491
    0
  19. #7459 madmee d.f. (@madmeefortale) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 18:53
    จิ้งจอกโดนกินนนน
    #7459
    0
  20. #7440 Rosemarie (@Ilusionnero) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 15:32
    <p>กรี้ดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!</p>
    #7440
    0
  21. #7427 JP.PiM (@pimzaza12) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 15:44
    สมใจอยากแล้ววว
    #7427
    0
  22. #7403 ppvs_ (@ppvs_) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 19:02
    น้ำส้มสายชูคือไรอะ
    #7403
    2
    • #7403-2 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 40)
      8 พฤษภาคม 2561 / 11:07
      หึงหวงใช่แล้วค่า
      #7403-2
  23. #7314 Naruthaik1972 (@Naruthaik1972) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 11:47
    จิ้งจอกโดนหมาป่ากินแล้ว
    #7314
    0
  24. #7282 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 11:42
    ต้องใช้ไม้แข็งนะคะ กว่าจิ้งจองจินจะยอมอ่อน
    #7282
    0
  25. #7230 Lilith In Wonderland (@vareww) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 14:58
    แว่บไปแว่บมา อ่านเรื่องน้ี้ซ้ำๆ ไม่รู้กี่รอบ ฮืออ คิดถึงจินจังเลยค่ะ
    #7230
    2