✦ อนธการจิ้งจอก ✦ BL, YAOI [END]

  • 99% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 514,925 Views

  • 8,336 Comments

  • 13,653 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    6,163

    Overall
    514,925

ตอนที่ 5 : เพื่อนร่วมบ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 714 ครั้ง
    6 ธ.ค. 58

6/12/2015 แก้คำผิด





บทที่ 4

เพื่อนร่วมบ้าน

 


 

            บริเวณชายป่ารอบนอกเมืองปรากฏฝุ่นควันคละคลุ้ง ม้าสีนิลกำลังห่อตะบึงด้วยความเร็วสูงเซกัลเชบีควบม้าวิ่งตัดผ่านถนนรอบนอกเมือง ม้าสีนิลตัวนี้เป็นถึงม้าวิเศษสามารถวิ่งได้หลายชั่วยามโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

            ถึงแม้มองภายนอกจะคล้ายคุณชายสูงศักดิ์ผู้หนึ่งควบม้าอย่างใจเย็นก็ตาม แต่แท้จริงแล้วเซกัลเชบีกลับร้อนรุ่มยิ่ง ไม่กี่ชั่วยามที่ผ่านมาทางกองกำลังลับของตระกูลเซกัลแจ้งข่าวคราวเกี่ยวกับจิ้งจอกอนธการมา เขาถึงกับละทิ้งงานชั่วคราวรีบควบม้าแต่ผู้เดียวตรงไปยังที่หมาย

            หากช้ากว่านี้มิรู้จะเกิดสิ่งใดขึ้นบ้าง กองกำลังลับไม่ได้ทำให้เขาวางใจ

            นอกจากนี้บรรดาพรรคธรรมมะหรือพรรคมาร ผู้ฝึกฝีมือจากหลายสำนักต่างเดินทางไปยังเมืองหน้าด่านป่ามนตรา ดูท่าข่าวคราวของจิ้งจอกอนธการคงรั่วไหลไปแล้ว ตระกูลเซกัลจะชักช้าไม่ได้อีก

            เซกัลเชบีครุ่นคิดอย่างกังวล เขาจะปล่อยให้จิ้งจอกตัวนี้หลุดรอดมือเป็นหนที่สองไม่ได้อีกเด็ดขาด!

 

            เจ้าไปตามหัวหน้ามา!”

          ในขณะเดียวกันเจ้าจิ้งจอกน้อยที่ว่านี้กำลังขยับตัวอย่างเงียบเชียบภายในห้องขัง หลังจากที่ไม่กี่ชั่วยามที่แล้วถูกทางตระกูลเซกัลจับตัวมา

            ดวงตาสีแอมเบอร์มองตามหลังหนึ่งในคนเฝ้าที่เดินออกจากห้องขังไปอย่างรวดเร็ว

            ถ้าปล่อยให้มีคนเพิ่มขึ้นเห็นทีจะไม่รอดแน่

          จินเดินผ่านเด็กน้อยที่ถูกจับมาพร้อมกันโดยไร้สุ้มเสียง ยามนี้ตระกูลเซกัลคงเห็นเป็นห้องขังที่ว่างเปล่าอย่างไรมนต์ลวงตาคงใช้ได้อีกไม่นาน หากรอจนเจ้านายของจิ้งจอกเช่นเดียวกันมา ครานั้นคงจบกันแล้ว ปัญหาก็คือทางตระกูลเซกัลมิได้เคี้ยวได้โดยง่าย ยามร้อนใจพวกเขายังแยกกัน ทิ้งคนผู้นึงเฝ้าห้องขังไว้ดังเดิม

เมื่อหลุดจากโซ่พันธนาการด้วยขนาดตัว จิ้งจอกตัวน้อยสามารถลอดผ่านซี่ลูกกรงไปได้อย่างง่ายดาย ดวงตาเรียวแหลมจดจ้องไปยังด้านหลังคอที่เปิดกว้างของศัตรู ก่อนจะกระโดดไปยังลูกกรงสีดำ อุ้งเท้าที่ยังมีขนาดเล็กแต่เรี่ยวแรงแข็งแกร่งส่งแรงถีบ จิ้งจอกสีดำพุ่งเข้าไปยังตำแหน่งที่มาดหมายไว้อย่างว่องไว

กองกำลังลับตระกูลเซกัลผู้เฝ้ายามอยู่ผู้เดียว รู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นบนบ่า แต่ทว่าก็สายไปเสียแล้วเขี้ยวที่เล็กแหลม มีอำนาจทะลุทะลวงสูงได้ฝังลงไปผิวเนื้อบริเวณหลังคออย่างง่ายดาย

จินกดเขี้ยวลงไปให้ลึกขึ้น ตัดผ่านหลอดเลือดใหญ่สำคัญเช่นนี้อีกฝ่ายย่อมมิมีเรี่ยวแรงเหลือแน่นอน ทิ้งไว้นานเกินไปอาจเลือดหมดตัวถึงตายด้วยซ้ำ

รอจนกระทั่งผู้ที่เขาฝังเขี้ยวอยู่อ่อนแรงเริ่มล้มลงแล้ว เขี้ยวเล็กๆจึงถูกถอนออก จิ้งจอกตัวน้อยเหยียบย่ำลงบนหน้าอีกฝ่าย จงใจใช้อุ้งเท้าขยี้ลงบนนัยน์ตา ปากเล็กๆคาบเอากุญแจข้างเอวไปส่งให้เด็กชายในห้องขัง

ปัญหาถัดมาที่จินค้นพบก็คือ เด็กชายตัวน้อยตัวสั่นราวกับลูกนก ดวงตามองเบื้องหน้าอย่างไร้วิญญาณ จิ้งจอกสีดำต้องทำสิ่งที่ไม่อยากทำมากที่สุดคือการหอน เขาเห่าหรือหอนเรียกอีกฝ่าย ที่ผ่านมาจนถึงตอนนี้จินเริ่มคิดว่าตนเองกับเจ้าหมาปอมที่บ้านไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่นัก

เจ้าเด็กนี่ ถ้ามัวแต่ชักช้าเดี๋ยวก็หัวขาดตามพ่อแม่ไปหรอก!

จิ้งจอกตัวเดียวในห้องขังพ่นลมอย่างหงุดหงิด อุตส่าห์ลงทุนเห่าหอนแล้วกลับไร้ซึ่งเสียงตอบรับเมื่อไม้อ่อนใช้ไม่ได้ผลก็ถึงคราไม้แข็ง จินอ้าปากฝังเขี้ยวเล็กๆลงบนร่างเด็กชาย ด้วยความหงุดหงิดหรืออย่างไรมิอาจทราบได้ เจ้าจิ้งจอกสีดำอารมณ์เสียยิ่ง ทั้งเขี้ยวทั้งเล็บถูกใช้ออกมาอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย

จนกระทั่งร่างเล็กๆของเด็กชายได้สติยกมือขึ้นมาปัดป้องตัวเอง

พอแล้ว พอแล้วข้าเจ็บ

เด็กชายค่อยๆยกมือที่ป้องกันตนเองออก เสียงเห่าเบาๆเรียกให้เด็กชายหันไปมองกุญแจสีเงินที่วางแทบเท้า ถึงจะยังไม่ค่อยเข้าใจสิ่งใดมากนักแต่มือเล็กๆก็เลือกที่จะหยิบกุญแจไปไขโซ่ออกจากขาอย่างว่าง่าย

ร่างกายเล็กๆสะดุ้งเฮือก แต่เมื่อเห็นว่าเจ้าจิ้งจอกน้อยเพียงแค่ดึงชายเสื้อให้เดินตามมาก็โล่งใจ เด็กชายค่อยๆลุกขึ้นเดินตามสัตว์ขนปุยแสนฉลาดไปตามทาง เจ้าจิ้งจอกดมกลิ่นฟุดฟิดในอากาศ หูเรียวตั้งรับฟังเสียง หนึ่งคนหนึ่งจิ้งจอกเดินลัดเลาะไปตามทางกลับหลบเลี่ยงผู้คนได้อย่างน่าฉงน

เสี่ยวผานแม้จะยังงุนงงอยู่บ้าง แต่คนเราเมื่อไม่อยากจดจำสิ่งใดที่ทำให้เสียใจมากจนเกินไปแล้ว ร่างกายมักจะมีกลไกป้องกันโดยอัตโนมัติ ยามนี้เด็กชายกลับลืมเลือนเหตุการณ์ก่อนหน้าจนสิ้น สิ่งเดียวที่คุ้นเคยคือเจ้าจิ้งจอกตัวน้อยที่มักโผล่มาในเมือง เสี่ยวผานจึงติดตามมันไป

เดิมที่เด็กชายที่ชื่อเสี่ยวผานนี้มาจากตระกูลหลิว บิดาเมื่อครั้งอดีตเป็นถึงแพทย์หลวงในราชสำนัก แต่กลับใช้ชีวิตอยู่ในวังหลวงไม่เป็น ไม่ช้านานก็ขัดหูขัดตาผู้คนโดนโยกย้ายออกมาห่างไกล แต่เคราะห์ดีในคราวร้าย บิดาของเสี่ยวผานมาพบรักในเมืองหน้าด่านป่ามนตรา ทั้งคู่มีเสี่ยวผานออกมา วันๆนึงทำงานเก็บสมุนไพรขาย ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

คาดไม่ถึงอยู่มาวันหนึ่ง กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัว ปรากฎคนชุดดำห้าคนบุกเข้ามา นั่นคือกองกำลังลับของตระกูลเซกัลนั่นเอง เมื่อถูกไถ่ถามต่อหน้า เดิมทีเสี่ยวผานเป็นคนดียิ่งโกหกผู้คนไม่เป็นอยู่แล้ว ครานี้ยิ่งตัวสั่นมากกว่าเดิม เผยพิรุธออกมา

กองกำลังลับตระกูลเซกัลด้วยร้อนใจ เนื่องเพราะยามนี้แต่ละพรรคหรือตระกูลอื่นต่างก็ส่งคนของฝ่ายตนเองเข้ามาปะปนแล้ว จึงกระทำการโหดเหี้ยมบีบบังคับเด็กชายตัวน้อย

สามีภรรยาตระกูลหลิวที่กลายเป็นวิญญาณแต่ยังไม่ไปสู่สุขคติ เฝ้ามองลูกชายที่เดินตามเจ้าจิ้งจอกตัวน้อยแล้วกลับคล้ายมีรอยยิ้มขึ้นมา พวกเขามองหน้ากัน ภายในใจทั้งคู่ต่างคิดเหมือนกันมิมีผิดเพี้ยน ถึงแม้พวกเขาจะอยู่ดูแลลูกได้เพียงเท่านี้ แต่เสี่ยวผานเติบโตมาเป็นคนดียิ่งก็เพียงพอแล้ว

จินมองเห็นวิญญาณสองสามีภรรยาตระกูลหลิว ก็ทราบว่าเป็นใคร พวกเขาคล้ายจงใจปรากฎกายให้เจ้าจิ้งจอกน้อยเห็น สองวิญญาณกระซิบถ้อยคำแผ่วเบาทั้งน้ำตาก่อนจะสลายไป

ฝากเด็กคนนี้ด้วย...

ปกติแล้วเขาไม่ใช่คนจำพวกที่ชอบดูหนังเศร้าเท่าไหร่นัก แต่ยามนี้ถึงกับเห็นวิญญาณมาร้องไห้ต่อหน้าต่อตาอดสะทกสะท้านใจมิได้ จินหันหลังไปมองเด็กชายอายุราวห้าปี ผมสีน้ำตาลรกรุงรังรอบศีรษะ สภาพดูคล้ายขอทานตัวน้อยยิ่ง เห็นดังนี้แล้วต่ออยากให้ทิ้งขว้างเพียงใด ผู้ใดจะทำได้ลง

การงานอาชีพที่ผ่านมาทำให้เขาฆ่าผู้คนไปมาก แต่นั้นไม่ได้หมายความว่าตัวเขาจะไร้หัวใจไปด้วย เรื่องใดที่ควรสงสารจินก็มิต่างจากมนุษย์ปกติเท่าไหร่นัก

จินคลายมนต์ลวงตาไปแล้ว หนึ่งคนหนึ่งจิ้งจอกพากันวิ่งอยู่ในป่าอย่างระมัดระวังหลังจากออกมาจากห้องขัง เขาพบว่าตนเองถูกขังอยู่ในห้องด้านในของบ้านหลังหนึ่ง บ้านที่ว่านี้อยู่ในเมืองหน้าด่านอย่างที่คาดคิดมิมีผิด จินพาเสี่ยวผานหลบเลี่ยงตระกูลเซกัลเข้ามายังป่ามนตรา เทียบกันแล้วตระกูลเซกัลมิมีทางรู้เรื่องป่ามนตราได้ดีเท่าเขาแน่นอน

อีกอย่างร่างจิ้งจอกนี้กลับมีประโยชน์อย่างคาดไม่ถึง ทั้งหูที่ดี ยังมีจมูกที่สามารถดมกลิ่นได้ไกล ดวงตามองเห็นชัดเจนในความมืด ยิ่งเรื่องมนต์ลวงตายิ่งไม่ต้องพูดถึง สำหรับเขาแล้วความสามารถทั้งหมดนี้ราวกับติดปีกบินให้ก็มิปาน

ถ้ามีปืนอีกหน่อยก็คงเก็บได้หลายศพแล้วเชียว

ทางด้านกองกำลังลับตระกูลเซกัลพวกเขาต่างมองหน้ากันด้วยความฉงน จิ้งจอกตัวน้อยที่พวกเขาเห็นหายไปจากห้องขังบัดนี้กลับฝังเขี้ยวลงในหนึ่งในพวกเขาทิ้งให้นอนหายใจรวยริน เมื่อทราบว่าตนเองถูกมนต์ลวงตาหลอกก็อดคิดมิได้ว่าจิ้งจอกตัวนี้มิใช่ว่าจะฉลาดเกินไปแล้วหรือ? พอทุ่มกำลังไล่ตามกลับคล้ายวิ่งเล่นกับภูติผี ไล่ตามหาไม่เจอแม้แต่เงา บ้านตระกูลเซกัลติดตั้งทั้งกลลวง ค่ายกลถึงมิได้เลิศเลอมากแต่ก็มิใช่ว่าจะถูกทำลายเละเทะเช่นนี้

ตระกูลเซกัลที่ขึ้นชื่อเรื่องความฉลาด มาครานี้กลับถูกจิ้งจอกตัวนึงขยี้ความภาคภูมิใจของพวกเขายิ่ง ถึงอย่างไรก็แจ้งคุณชายเซกัลเชบีไปแล้ว กองกำลังลับจึงได้แต่แยกย้ายกันค้นหาต่อไป

 

เสี่ยวผานวิ่งจนเหน็ดเหนื่อย สำหรับเด็กวัยเพียงห้าปีทั้งยังไม่เคยฝึกฝนร่างกาย วิ่งมาได้ถึงยามนี้ก็เกินควรแล้ว ขณะที่เสี่ยวผานคิดจะหยุดพัก เสียงเจ้าจิ้งจอกน้อยก็ดังขึ้นมา มันหันไปมองด้านหลังเป็นระยะ เท้าทั้งสี่ยังวิ่งเร็วขึ้นด้วยหรือว่าคนไม่ดีพวกนั้นจะไล่ตามมาแล้ว?

เสี่ยวผานกัดฟัน เค้นแรงกายวิ่งตามจิ้งจอกตัวน้อยที่ทิ้งห่างไปทุกที สองเท้าของเด็กชายวิ่งไม่หยุดมาหลายชั่วยามแล้ว อีกทั้งตั้งแต่เข้ามาในป่ามนตราทางวิ่งก็ยิ่งยากลำบากขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งฝ่าเท้าของเขาเริ่มชาด้าน จิ้งจอกตัวน้อยถึงหยุดวิ่ง เสี่ยวผ่านล้มตัวลงพิงต้นไม้ใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้าทันที พักไปได้ซักพักจนเด็กชายรู้สึกผ่อนคลาย เมื่อผ่านช่วงที่อันตรายมาแล้ว สมองของเสี่ยวผานก็มีความทรงจำที่เผลอหลงลืมไปแล้วย้อนกลับคืนมา

จินยืนอยู่ด้านหน้าเสี่ยวผ่าน สองหูคอยฟังความเคลื่อนไหวรอบข้าง เขาหยุดให้เด็กชายพักเมื่อเข้ามาในป่ามนตราได้ลึกพอสมควร ผู้คนมักจะหยุดแต่เพียงด้านหน้าป่ามนตราอยู่แล้วอย่าได้กล่าวถึงยิ่งมาในป่ามนตราด้านลึก กองกำลังลับตระกูลเซกัลต่อให้พวกเขามั่นใจแค่ไหน แต่ก็ไม่กล้าเอาชีวิตมาทิ้งโดยไร้ประโยชน์แน่นอน

ขณะที่เจ้าจิ้งจอกน้อยลดความระแวดระวังลง เตรียมจะพักซักครู่นึงบ้างกลับเห็นความเคลื่อนไหวอันน่าตกใจเข้าพอดี เด็กชายตัวน้อยที่เขาคิดว่าอีกฝ่ายคงกำลังนอนนิ่งๆกลับกำลังพยายามเอารากไม้แทงเข้าที่คอของตนเอง!

เจ้าเด็กที่น่าตายนี่!

เจ้าเด็กชายที่น่าตายที่ว่ากำลังรวบรวมแรงกายจับรากไม้แทงเข้าที่คอตนเองใหม่ บริเวณคอมีรอยแดงแต่เดิมคาดว่าครั้งแรกคงแทงไม่ทะลุ ปากพึมพำไม่หยุด

ท่านพ่อท่านแม่

พวกท่านต่างทิ้งข้าไปหมดแล้ว

ข้ามันลูกอกตัญญู

จิ้งจอกตัวน้อยคำรามออกมา จินโมโหมาก อ้าปากพ่นคำพูดออกมาเป็นชุด

เจ้าเด็กโง่! ใครอนุญาตให้เจ้าตาย! การฆ่าตัวตายใช่ว่าต่อให้มีเหตุผลสวยหรูแค่ไหนก็ทำได้ตามอำเภอใจ ความคิดเช่นนี้เป็นความคิดของคนขี้ขลาด! ละทิ้งปัญหา! สองมือเจ้าก็มีสองเท้าก็ยังมี ตรงไหนที่เจ้าอับจนจนถึงต้องฆ่าตัวตายกัน พ่อแม่เจ้าตายไยต้องหมายความว่าชีวิตเจ้าต้องจบสิ้นไปด้วยหา!

แน่นอนว่าจิ้งจอกไม่สามารถพูดได้ คำพูดที่เล็ดลอดออกมาจากปากเล็กๆจึงเป็นเสียงร้องเท่านั้น จิ้งจอกสีดำแยกเขี้ยวขู่คำราม จินไม่เคยหงุดหงิดที่พูดไม่ได้เท่าวันนี้มาก่อน อุ้งเท้าเล็กๆปัดรากไม้ที่รกหูรกตาออกไปทันที

ในเมื่อพูดไม่ได้ ก็ได้ทำเช่นนี้แล้ว

หนึ่งคนหนึ่งจิ้งจอกที่เพิ่งหนีรอดจากอันตรายด้วยกันมา ยามนี้เจ้าจิ้งจอกตัวน้อยกลับกำลังทั้งข่วนทั้งกัดลงบนร่างเด็กชาย ใบหน้าเล็กๆปรากฎรอยเล็บอย่างชัดเจน เด็กชายที่ตัวใหญ่กว่าทำได้เพียงปัดป้องไม่ให้เจ้าจิ้งจอกรังแก

เจ็บ โอ๊ย!...”

จินพูดไม่ได้เขาจึงสั่งสอนด้วยกำลัง แต่พอเห็นอีกฝ่ายขดตัวจนตัวสั่นแล้วอดคิดมิได้ว่าเหมือนผู้ใหญ่รังแกเด็กขึ้นมา รังแกแล้วนับเป็นอย่างไรได้? เทียบกับสิ่งที่เจ้าเด็กนี่ทำ เขาจะข่วนจนเจ้าเด็กโง่นี่สำนึกขึ้นมา!

โอย! อย่า!”

พอแล้ว พอแล้ว! อย่ากัดข้า…”

โอ้ย จิ้งจอกน้อยอึกข้าเจ็บพอแล้ว ข้าไม่ฆ่าตัวตายแล้ว… จนกระทั่งร่างเล็กๆที่ขดอยู่พูดประโยคนี้จินถึงได้เลิกทำร้ายร่างกายอีกฝ่าย

เสี่ยวผานร้องไห้เงียบๆ ดวงตาสองคู่ฉายแววเจ็บปวดรวดร้าวเกินวัย เด็กชายยังไม่รู้จะหักห้ามความเจ็บปวดอย่างไร ด้วยสัญชาตญาณจึงทำให้แขนทั้งสองข้างคว้าจิ้งจอกตัวน้อยเข้าไปกอดราวกับต้องการที่พึ่งพิง ปล่อยให้หยดน้ำตามากมายร่วงหล่น จนดวงตาเรียวเล็กของสัตว์วิเศษต้องปิดหนี

เด็กชายกระซิบกับจิ้งจอกในอ้อมแขน ต่อไปนี้ข้าจะอยู่อย่างไร…” มือเล็กๆลูบไปตามขนสีดำสนิท จิ้งจอกน้อยเจ้านิสัยดียิ่งข้าทำให้พวกเขาจับตัวเจ้าได้ แต่เจ้าก็ยังพยายามช่วยเหลือข้า…”

เวลากว่าชั่วยามที่เสี่ยวผานกอดจิ้งจอกน้อยไว้ทำให้จินยิ่งรู้สึกสงสารอีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น เขาฟังเสี่ยวผานเล่าประวัติเกี่ยวกับตนเองไปเรื่อยเปื่อย เด็กชายเล่าเรื่องมากมายกับความทรงจำในวัยเด็ก ทั้งยามที่เขาเล่าเรียนหนังสือจากพ่อ ยามวิ่งเล่น ยามกินอิ่มนอนหลับ

จินอยากบอกอีกฝ่ายเหลือเกินว่าสามีภรรยาตระกูลหลิวภูมิใจในตัวลูกชายของพวกเขาแล้ว

เสี่ยวผานร้องไห้จนพอใจแล้วก็ปล่อยจิ้งจอกน้อยในอ้อมแขนลง เด็กชายยิ้มด้วยรอยยิ้มบางๆ ดูอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวเสี่ยวผานรู้สึกเหมือนกำลังจะจากเพื่อนตายคนสุดท้ายไป

จิ้งจอกน้อยต่อจากนี้ต้องระวังตัวให้ดีนะ ข้าคงอาศัยอยู่ที่เดิมไม่ได้แล้วคิดว่าคงต้องกลายเป็นขอทานไปเสี่ยงโชคในเมืองอื่นดู บางทีความรู้ที่ถ่ายทอดจากท่านพ่อคงพอทำให้ข้าตั้งตัวได้บ้าง

สำหรับเด็กวัยเดียวกันแล้วเสี่ยวผานนับว่าเข้มแข็งยิ่ง เด็กชายตัดใจลากับเพื่อนคนสุดท้ายตั้งใจจะรอจนเจ้าจิ้งจอกน้อยจากไปหากแต่จิ้งจอกสีดำตัวนั้นกลับงับเข้าที่มือเขาพยายามลากไปทางอื่น

เสี่ยวผานรู้สึกเจ็บยิ่ง อยากจะกล่าวห้าม แต่ยามนี้เขามีแต่ความงุนงงจิ้งจอกน้อยจะให้เขาติดตามไปหรือ? ถึงอย่างไรก็มิมีที่ไปอยู่แล้ว กลับบ้านดึกก็มิมีผู้ใดมาคอยดุด่าอีก เสี่ยวผานจึงเดินตามที่จิ้งจอกลากไปอย่างว่าง่าย

ติดตามไปได้ซักพักก็พบว่าทางที่เจ้าจิ้งจอกน้อยพามานั้นเริ่มคุ้นเคย นี่มิใช่ทางไปบ้านร้างที่ท่านพ่อมักห้ามมิให้ผ่านไปอยู่บ่อยครั้งหรอกหรือ? บ้านหลังนี้หากเป็นผู้คนในเมืองย่อมมิมีคนเข้าใกล้อย่างเด็ดขาด

เดินต่อไปซักพักเสี่ยวผานจึงมั่นใจว่าบ้านหลังนี้ตามทางแล้วต้องเป็นบ้านร้างที่ว่านั่นมิมีผิดแน่  เพียงแต่คำที่ว่าบ้านร้างคงเป็นเพียงคำเล่าลือแล้ว

จินนั้นภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง จิ้งจอกสีดำเดินวนอย่างโอ้อวด ยิ่งมองใบหน้าเล็กๆของเด็กชายที่ตกตะลึงมันยิ่งภูมิใจมากยิ่งขึ้น  เสี่ยวผานเดินสำรวจรอบบ้านอย่างงุนงง

บ้านร้างที่ว่ากลับกลายเป็นฐานลับของจิ้งจอกน้อยไปแล้ว?

เสี่ยวผานมองจิ้งจอกสีดำที่แกว่งหางชักชวนให้ตนเองเข้าไปในบ้านแล้วรู้สึกน้ำตารื้นขึ้นมา อดประหลาดใจในความแสนรู้มิได้ อีกทั้งความรู้สึกที่ไม่ต้องลาจากกันไปให้ความรู้สึกอบอุ่นยิ่ง

จิ้งจอกน้อยจะให้ข้าอยู่ที่นี่ด้วยจริงหรือ

จิ้งจอกตัวน้อยมิได้ตอบ มันกลับเดินไปคาบเอาผลไม้มากมายจากในหีบมาวาง เพียงเท่านั้นเสี่ยวผานก็น้ำตาไหลออกมาอย่างมิอาจควบคุม เด็กชายคว้าสัตว์วิเศษตัวน้อยเข้าไปกอด เจ้าจิ้งจอกกลับประท้วง อุ้งเท้าสีดำชี้ไปยังผลไม้ ราวกับต้องการให้เขาทานมันเข้าไปก่อน

เสี่ยวผานได้แต่กล่าวคำขอบคุณทั้งน้ำตา ขอบคุณเจ้ามากจิ้งจอกน้อย บุญคุณนี้ข้าเสี่ยวผานจะมิลืมเลือน

ในใจเด็กชายราวกับได้สหายหรือพี่น้องก็มิปาน หากแต่เจ้าจิ้งจอกตัวน้อยกลับมิได้คิดเช่นนั้น สำหรับจินแล้วเขาคิดแค่เพียงต่อไปนี้ตนเองจะไม่ต้องทำความสะอาดบ้านแล้ว ต่อไปนี้เสี่ยวผานจะกลายเป็นข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของเขา!

หลังจากที่เสี่ยวผานรับประทานเสร็จ เขาสังเกตเห็นถังน้ำใบเล็กๆที่ว่างเปล่ามาตั้งไว้ มีเจ้าจิ้งจอกน้อยนั่งอยู่ในถัง มันลืมตาที่เรียวเล็กมองอย่างต้องการอะไรบางอย่าง เขาอดหัวเราะมิได้ ที่แท้เจ้าจิ้งจอกตัวนี้ก็ต้องการอาบน้ำนี่เองเพียงแต่การอาบน้ำราวกับแช่น้ำในอ่างเช่นนี้จะมิคล้ายคนไปหน่อยหรือ?

เสี่ยวผานเดินไปต้มน้ำอย่างว่าง่าย เด็กชายมีความสามารถในการทำงานบ้านคล่องแคล่วยิ่ง จินคิดว่าเขาลงทุนครานี้คล้ายได้ทองคำเลยทีเดียว

จิ้งจอกสีดำทิ้งตัวแช่ในน้ำอุ่นอย่างสบาย มีมือเล็กๆของข้ารับใช้คนใหม่สดๆร้อนๆคอยลูบไปตามขนให้ นอกจากนี้ยามอาบเสร็จเสี่ยวผานยังเช็ดตัวให้อีกด้วย ขนสีดำก็ถูกหวีจนนุ่มฟูสวยงาม

ยามนี้จินรู้สึกว่าตนเองสบายยิ่ง คล้ายจิ้งจอกชนชั้นสูงขึ้นไปทุกที

จินพาเสี่ยวผานที่อาบน้ำเสร็จแล้วบ้างมายังห้องที่มีฟูก เนื่องจากบ้านหลังนี้มิมีเสื้อสำหรับมนุษย์เสี่ยวผานจึงใส่ชุดเดิมของเขาไปก่อน เด็กชายมองฟูกที่ค่อนข้างใหม่แล้วอดประหลาดมิได้ เจ้าจิ้งจอกตัวนี้จะคล้ายมนุษย์เกินไปแล้วหรือไม่? เสี่ยวผานไม่เคยคิดมาก่อนว่าบนโลกนี้จะมีจิ้งจอกที่นอนบบนฟูกเหมือนคนด้วย

อีกทั้งข้าวของในบ้านที่คล้ายคนมีฐานะ ดูแล้วเจ้าจิ้งจอกน้อยมีความเป็นอยู่ที่สุขสบายยิ่ง

ครุ่นคิดไปได้ทั้งซักพัก ด้วยความเหนื่อยล้าเสี่ยวผานจึงหลับลงไปอย่างรวดเร็ว เด็กชายตัวสั่นละเมอออกมาราวกับฝันร้ายนั้นวนเวียนมาอีกครั้ง มือเล็กๆคว้าหางนุ่มฟูสีดำมาจับจึงได้สงบลง แต่ดวงตาที่ปิดลงนั้นยังคงมีหยาดน้ำสีใสไหลรินลงมา

จินมองภาพตรงหน้าอย่างนิ่งเงียบ ดวงตาสีแอมเบอร์ของจิ้งจอกน้อยเรืองแสงในความมืดยามค่ำคืนราวกับเจ้าตัวกำลังคิดแผนการร้ายอะไรบางอย่าง


   ตระกูลเซกัลเขาไม่มีทางละเว้นอีกฝ่ายแน่




#TALK with LLwuda

          มีใครรออยู่บ้างคะยกมือเร้วว ขอโทษที่ทำให้รอนานค่ะ เมื่อวานเราว่าจะลงตอนใหม่แล้วแต่เหนื่อยมากจริงๆ เผลอหลับเฉยเลย วันนี้เลยรีบมาลงให้โดยไว

          ตอนนี้จินเกือบจะกลายเป็นคนดีแล้วค่ะ แต่สุดท้ายก็กลายเป็นจิ้งจอกเซเลปเหมือนเดิม สำหรับคนที่ทายว่าจะเป็นเพื่อนบ้าง พี่น้องบ้าง (เห็นแล้วก็คิดว่าจิ้งจอกตัวนี้มันดูเป็นคนดีขนาดนั้นเลย)

          สำหรับพ่อพระเอกของเรา รอไปก่อนนะคะ ไม่นานมากก็ได้เจอกันแล้วค่ะ อิvอิ

          ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ซียูว์ตอนหน้าค่ะ มาพบกันว่าตอนหน้าจินจะมีความเซเลปอะไรอีก(หมั่นไส้จริงๆ)  *ทิ้งท้ายด้วยจิ้งจอกน้อยแกว่งหางสีดำบอกลา*



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 714 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. #8304 นอสระอุนไม้เอก (@nnjtmmq) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 23:12
    ขำความแช่น้ำของจิน ขนาดเป็นจิ้งจอกนะเนี่ย โอ่ย5555555555
    #8304
    0
  2. #8195 PaulaPum (@yukiko12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 22:37
    แหมมม จิ้งจอกน้อยย มีทาสแล้วนะ5555555
    #8195
    0
  3. #8121 SudaratYo (@SudaratYo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 10:22
    555555 ขำมากสนุกอะ
    #8121
    0
  4. #8115 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 09:33

    สงสารเสี่ยวผานอ่าาา

    #8115
    0
  5. #8046 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 20:53

    แหม สบายเลยนะ 5555

    #8046
    0
  6. #7997 SeowooPark (@the01yunosama) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 18:12

    น่ารักกกกกก
    #7997
    0
  7. #7907 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 19:19
    เกลียดความเซเลปของจินมากอะ55555 เอาน้องมาก็เลี้ยงดีๆนะอย่าใช้น้องอย่างเดียส
    #7907
    0
  8. #7779 LuckyStar1006 (@AinSuchada) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 00:08
    ยอมใจในความเซเลปของจิน 5555 เลี้ยงหนูน้อยดีๆนะลูกก
    #7779
    0
  9. #7754 zxcnonnam12345 (@zxcnonnam12345) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 16:54

    ขอเสนอตัวเป็นทาสค่ะ
    #7754
    0
  10. #7719 Jolly CCP (@c1chonlana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 18:53
    โอ้โห น้องกลายเป็นทาสเฉย จะสงสารดีไหม555555
    #7719
    0
  11. #7688 Hazel_9502 (@pookiejj) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 03:30
    ไม่ไหวแล้นน จินเลือกเลาเถอะ เลาจะเป็นทาสเทอเองง นัลร้ากก
    #7688
    0
  12. #7622 4KKWAN_ (@4KKWAN_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 17:23
    กัดเซกัลไปเลยลูก!
    #7622
    0
  13. #7587 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 23:21

    จัดการเลยลู้ก

    #7587
    0
  14. #7558 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 18:18
    เจ้าเล่ห์สมกับเป็นจิ้งจอก 55555555555 เราก็ตกเป็นทาสจิ้งจอกเหมือนเสี่ยวผานนะ น้องมีความเป็นเซเลปในตัวสูงจริงๆ
    #7558
    0
  15. #7526 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 03:01
    ขำความได้ทาส สงสารเสี่ยวผานแล้ว555555
    #7526
    0
  16. #7510 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 18:05
    ไรท์สู้ๆ
    #7510
    0
  17. #7506 dewi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 17:09
    <p>ได้ทาสเเล้วจิ้งจิงน้อย</p>
    #7506
    0
  18. #7478 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 16:40
    เซเลปจริงๆ5555555
    #7478
    0
  19. #7468 FAHNIDA (@FAHNIDA) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 14:48
    โอ๊ยยยย กลายเป็นจะสงสารเสี่ยวผ่านดีมั้ย5555555 กลายเป็นทาสเจ้าจิ้งจอกน้อยซะแล้ววว
    #7468
    0
  20. #7455 madmee d.f. (@madmeefortale) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 16:54
    จิ้งจอกเซเลป 55555
    #7455
    0
  21. #7429 .ใบเขียว. (@bbaiteiy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 17:34
    ได้ข้ารับใช้แล้วสินะเจ้าจิ้งจอก
    #7429
    0
  22. #7370 CcMΣW (@cute33cass) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:13
    อ่าว นี่นึกว่าเสี่ยวผานเป็นพระเอก5555
    #7370
    0
  23. #7364 Fun_Hyoyeon (@funny16) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:07
    สงสารเสี่ยวผานอะ แต่เค้ามาเป็นคนรับใช้จะดีหรออออ 55555 ร้ายอะ
    #7364
    0
  24. #7258 &#12501;&#12522;&#12512;&#12450;&a (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 18:54
    ไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงเลยจริงจริ๊ง
    #7258
    0
  25. #7248 โพนี่ (@plawalnoy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 11:52
    ร้ายกาจ เกือบดีแล้วเชียว555555
    #7248
    0