✦ อนธการจิ้งจอก ✦ BL, YAOI [END]

  • 99% Rating

  • 11 Vote(s)

  • 505,626 Views

  • 8,270 Comments

  • 13,395 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,251

    Overall
    505,626

ตอนที่ 8 : ผู้มาเยือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 650 ครั้ง
    25 ต.ค. 58








บทที่ 7

ผู้มาเยือน

 

           


วันนี้ถือเป็นงานรื่นเริง ผู้คนมากมาย เหล่าเด็กชายเด็กหญิงในเมืองออกมาวิ่งเล่น บรรดาสาวน้อยใหญ่ที่ยังไม่ออกเรือนต่างประทินโฉมกันเดินเฉิดฉาย พวกนางล้วนค่อยๆย่างก้าวเดินไปตามถนน จงใจเดินผ่านบรรดาร้านอาหารระดับสูง ด้วยหวังว่าจะมีคุณชายสูงศักดิ์ท่านใดชายตาแลบ้าง

ท่านเจ้าเมืองจัดงานต้อนรับจักรพรรดิอย่างคึกคัก อีกทั้งยังมีความกังวลว่าจะเผลอล่วงเกินอันใดไปหรือไม่ รับรองเจ้าชีวิตคล้ายรับรองเสือ...แม้ผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็สามารถหัวหลุดจากบ่าได้ ทางด้านที่พักในเมืองก็มิมีที่ใดหรูหราและสามารถรับรองจำนวนคนพอ ดังนั้นเจ้าเมืองจึงต้องแบกหน้าไปขอร้องทางตระกูลเฟิ่งผู้ยิ่งใหญ่ประจำเมือง

เมื่อมีตระกูลเฟิ่งออกหน้าช่วยเหลือ ทุกอย่างก็เป็นไปอย่างราบรื่นแล้ว

ครั้งนี้บรรดาผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวงต่างมาเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก เนื่องเพราะว่าการล่าสัตว์อสูรต่อหน้าจักรพรรดิเช่นนี้มิได้มีบ่อยๆ ถือเป็นโอกาสของคนวัยหนุ่มสาวที่จะอวดฝีมือ ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจเจอสัตว์วิเศษระดับสูงด้วย ดังนั้นไม่ว่าใครในตระกูล จะอายุเยอะหรือมากพวกเขาล้วนพากันมาหมด

ดูท่าเมืองนี้จะงดงามจริงๆกระมั้ง น้องเซกัลเชบีถึงได้แวะพักอยู่นานสองนาน บุรุษหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้านกล่าว มือที่ยกสุราขึ้นจิบนั้นมร่องรอยบาดแผลมากมาย ดวงตาคมคายนั้นคล้ายมิได้คิดสิ่งใด

เซกัลเชบีเหลือบมองด้วยสายตาสงบนิ่ง เปิดปากตอบราวกับเป็นเรื่องธรรมดา ครานั้นเป็นเพราะข้าเจอเสือขาวสัตว์วิเศษระดับสูง ฝีมืออ่อนด้อยจึงต้องรั้งอยู่หลายวัน

ตามปกติแล้วไม่น่าใช้เวลานานถึงเพียงนี้ น้องเชบีต้องขยันซ้อมแล้วหญิงสาวอีกคนพูดด้วยเสียงขบขัน รอยยิ้มนั้นอ่อนหวานคล้ายจะปลอบใจ

แม้ภายในจะวิตกกังวลเพียงใด แต่ภายนอกนั้นเซกัลเชบียังคงท่าทีเดิมไม่เปลี่ยน ผู้คนมากมายที่นั่งอยู่ในห้องพิเศษนี้ล้วนเป็นลูกหลานตระกูลใหญ่หรือไม่ก็คนสำคัญทั้งสิ้น เซกัลเชบีแสร้งยกสุราขึ้นจิบอย่างไม่ทุกข์ร้อน สายตาเหลือบมองศัตรูอันตรายอันดับหนึ่งในยามนี้...จางหลี่ บุตรชายคนโตของผู้นำตระกูลจางคนปัจจุบัน อายุเพียงแค่ยี่สิบก็รั้งตำแหน่งรองแม่ทัพใหญ่รองลงมาจากบิดา คนของตระกูลจางไม่เคยเก็บงำฝีมือ พวกเขามีดีพอให้โอ้อวดและเปิดโอกาสให้ผู้ลองดีท้าทายอยู่เสมอ

แต่กระนั้นเซกัลเชบีก็มั่นใจว่าเขาสามารถชนะจางหลี่ได้

เขามั่นใจทั้งกำลังและกลอุบายของตนเอง ทางตระกูลจางถึงแม้ผู้นำตระกูลจะไม่มาแต่กลับส่งบุตรชาวบุตรสาวมาทั้งตระกูล ทางตระกูลลี่ก็ไม่พลาดที่จะส่งหญิงงามในตระกูลมาเช่นกัน งานแข่งขันเช่นนี้นอกจากจะมีเพื่อแสดงฝีมือแล้ว ยามเย็นยังมีงานฉลองคล้ายที่พบปะของชายหญิงด้วย

 งานล่าสัตว์อสูรนี้ยังนับเป็นงานแย่งชิงบัลลังก์อันสำคัญ จักรพรรดิมีพระโอรสสองคน ยามนี้ต่างก็เริ่มรวบรวมพรรคพวกแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันแล้ว ทางตระกูลใหญ่ห้าตระกูลยังมิมีตระกูลใดออกมาประกาศเลือกข้างอย่างเป็นทางการ ทั้งหมดล้วนรอดู...ดูว่าในวันพรุ่งนี้ พวกเขาควรจะลงขันข้างใด

เซกัลเชบีจิบสุราเงียบๆ หูฟังการลับเหลี่ยมคมกันในวงสนทนา ในใจหวนนึกถึงจิ้งจอกน้อยสีดำ...




            เสี่ยวผานรู้สึกเจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก เด็กชายก้มมองเจ้าจิ้งจอกน้อยที่กำลังนอนอ่านตำราอย่างไม่ทุกร้อน ความรู้สึกหนักอึ้งคล้ายไม่สบายยิ่งจู่โจม เสี่ยวผานทนความอึดอัดได้ไม่นานจึงเริ่มเอ่ยปาก

            เจ้าไม่น่าใช้เงินเยอะถึงเพียงนี้เพื่อข้าดูเหมือนเวลาผ่านมาจะทำให้เด็กชายกล้าเถียงมากขึ้น

            เจ้าจิ้งจอกเหลือบตาที่สว่างสุกใสของมันมามองเล็กน้อย จากนั้นก็เบือนกลับไปอ่านหนังสือต่อจากเดิม หางเล็กๆ สองหางแกว่งไกวอย่างไม่ทุกข์ร้อน มันคล้ายเหนื่อยหน่ายที่จะตอบคำถามเด็กชายยิ่ง แต่เสี่ยวผานไม่ยอม ค่าใช้จ่ายที่โรงหมอคิดเป็นค่ารับตัวเขานั้นมากมายยิ่ง ขนาดที่ว่าหากบิดามารดาเขายังอยู่คงมิมีเงินพอจ่ายแน่นอน จินไม่พูดสิ่งใดแม้แต่นิดเดียว อีกฝ่ายโยนถุงสตางค์จ่ายง่ายๆ ด้วยซ้ำ

            เสี่ยวผานรู้สึกแย่ การใช้เงินผู้อื่นเยอะถึงเพียงนั้นทำให้เด็กชายระแวงอีกฝ่ายจะทอดทิ้งยิ่ง เขารู้ดีว่าเงินในหีบของจินนั้นมีเพียงสร้อยไม่กี่เส้นเท่านั้น เงินจากการขายสมุนไพรก็หมดไปกับการซื้อของเข้าบ้านหมดแล้ว เสี่ยวผานเอื้อมมือไปคว้าเจ้าจิ้งจอกสีดำมาคุยกันให้รู้เรื่อง หากวันนี้เขาไม่ได้คำตอบที่พึงพอใจ ตั้งใจว่าจะไม่ยอมหวีขนสีดำเงางามให้

            เมื่อเห็นดวงตาอันแน่วแน่ของเด็กชาย จินก็ได้แต่ถอนหายใจยอมแปลงร่างเป็นคน

            เจ้านี่ได้เรียนเป็นหมอดีๆ แล้วยังมีสิ่งใดไม่พอใจอีก?

            “เจ้าเอาเงินมาจากไหน เงินที่จ่ายนั่นมันมากมิใช่หรือ ใช้เงินมากขนาดนั้นแก่ข้าได้อย่างไร อย่างไรข้าก็จะทยอยผ่อนใช้คืนให้ สมุนไพรดีๆก็เป็นเจ้าค้นหาเจอ ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดโดยแท้ ไม่ควรได้รับเช่นนี้เลยเสี่ยวผานอึดอัดมาตลอดวัน พอถึงคราได้พูดก็เอ่ยสิ่งที่คิดออกมาหมด

            ข้าเอาเครื่องประดับไปขายหมดแล้ว เจ้าไม่ต้องเดือดร้อนหรอกนะเพราะอย่างไรมันก็เป็นของที่ข้าได้มาโดยไม่เสียเงิน

            “แต่อย่างไรข้า…”

          เด็กผู้นี้ บิดามารดาสอนให้เจ้าเติบโตมาเป็นคนดีเกินไปแล้ว!

          ข้าพอใจจะจ่ายให้เจ้า อีกทั้งเจ้าถือเป็นคน(รับใช้)ที่ดี ข้าไม่ได้ต้องการให้เจ้าเอาเงินมาคืน มันเป็นความพอใจของข้าเอง เจ้าได้รับไปแล้วสมควรตั้งใจเล่าเรียนให้มากเสี่ยวผาน

            เสี่ยวผานทั้งดีใจระคนเศร้าใจ เขารู้ดีว่าหากเอาเงินก้อนนี้ไปใช้อย่างอื่นได้จินคงจะสบายกว่านี้ ฟูกที่นอนเบียดกันอยู่ก็เริ่มขาดแล้ว เสบียงก็มีเพียงผลไม้จากป่ามนตรากับอาหารง่ายๆที่เขาทำทุกวันเท่านั้น เด็กชายรู้สึกว่าตนเองที่โดนช่วยเหลือมา ได้ที่พักพิงก็เพียงพอแล้ว ครั้นจะให้เรียกร้องสิ่งใดก็ไม่กล้านึก อีกฝ่ายกลับมอบความหวังดีให้เขาขนาดนี้ ภายภาคหน้าต้องตอบแทนให้มาก

            เห็นเด็กชายเงียบไปจินก็พูดต่อ เช่นนั้นในอนาคต ยามข้าเจ็บป่วยเจ้าก็อย่างคิดค่ารักษาอย่าแพงแล้วกัน

            “ไม่!” เสี่ยวผานรีบปฏิเสธไปหน่อย พอนึกได้ว่าเผลอโพล่งออกไปก็รีบขยายความ เจ้าถือเป็นน้องชายข้า ข้าจะไปคิดค่ารักษาได้อย่างไร ข้ารับปากเจ้าว่าจะตั้งใจเล่าเรียน ไม่ให้เจ้าผิดหวังเด็ดขาด

            จินพอใจกับคำตอบแล้วจึงกลับร่างเป็นจิ้งจอก เขามีน้ำใจให้เด็กผู้นี้มากมายโดยไม่รู้ตัว เด็กชายให้ความรู้สึกคล้ายๆ หลานในความทรงจำของเขา กับเงินที่เสียไปแน่นอนว่าภายภาคหน้าเขาจะเรียกคืนครบต้นครบดอกมิให้คลาดเคลื่อนแม้แต่นิดเดียว

            เนื่องจากช่วงนี้มีงานล่าสัตว์อสูรของจักรพรรดิ จินจึงเก็บตัวอยู่ในบ้าน สะบัดหางฟูบอกลาเสี่ยวผานที่ลงไปเรียนอย่างดีใจ เขาให้ค่าขนมเพิ่มไปเล็กน้อย คาดว่าเด็กชายน่าจะมีเงินมากพอซื้อรองเท้าคู่ใหม่ แทนรองเท้าเชือกที่ขาดหวิ่น

            ผิดคาดเสี่ยวผานที่กลับมาทำให้เขาจะหัวเราะก็หัวเราะไม่ออก จะร้องไห้ก็มิได้ เด็กชายไม่ได้ซื้อรองเท้าให้ตนเองแต่อย่างใด กลับไปซื้อหวี ฟูก อุปกรณ์อาบน้ำ...ทั้งหมดล้วนเป็นของเขาทั้งสิ้น จินจะดุด่า พอสบตากับดวงตาจริงจังใส่ซื่อคู่นั้น พลันเกิดพูดสิ่งใดไม่ออกขึ้นมาดื้อๆ

            เอาเถอะ วันไหนลงเมืองก็ไปซื้อมาบังคับใช้แล้วกัน...

          วันเวลาผ่านไปอย่างเรียบง่าย เสี่ยวผานที่ไปโรงหมอแต่เช้า จะกลับมาพร้อมหนังสือนิทานที่ยืมมาจากหอสมุดตระกูลเฟิ่ง นั่งเล่าเรื่องที่พบเจอในแต่ละวันให้ฟัง มีทั้งเรื่องซุบซิบนินทาที่เด็กชายบังเอิญได้ยินมาระหว่างทางด้วย

            เสี่ยวผานนั้นอยากไปดูการล่าสัตว์อสูรมาก จึงมารบเร้าให้เขาไปด้วยอยู่ทุกคืน จนกระทั่งถึงวันสุดท้ายก่อนขบวนล่าสัตว์อสูรของจักพรรดิจะกลับ เสี่ยวผานถึงได้ตัดสินใจออกไปดูคนเดียว

          มันก็คล้ายคนล่ากวางไม่ใช่หรือ จะไปมีสิ่งใดน่าสนใจกัน

          อีกหนึ่งเหตุผลที่เขาไม่อยากไปคือเซกัลเชบี จินไม่แน่ใจว่านอกจากเซกัลเชบีแล้วยังมีผู้อื่นต้องการไล่ล่าเขาอีกหรือไม่ ในขบวนการล่าสัตว์อสูรนั้นมีแต่ตระกูลชั้นสูง คงมิต่างไม่จากชุมนุมของเหล่าพยัคฆ์ เช่นนั้นเหตุใดเขาจึงต้องพาตนเองไปเข้าปากเสือด้วยเล่า?

            ถึงจะรู้สึกผิดกับเสี่ยวผาน แต่ครั้นจะให้อธิบายให้เด็กอายุต่ำกว่าสิบปีเข้าใจก็ถือว่ายากแล้ว

            จิ้งจอกในร่างคนกำลังออกกำลังกายยามค่ำคืน จินทั้งดันพื้น ทั้งซิตอัพ ฝึกร่างกายแบบทหาร ในอดีตถึงแม้ตนเองจะปลดประจำการไปขับเครื่องบินเพื่อผ่อนคลายแล้ว แต่ก็ไม่ได้ละเลยเรื่องนี้ เขาชอบความรู้สึกของการมีกล้ามเนื้อมากกว่า ถึงจะไม่ได้ตัวหมีเหมือนพวกเล่นกล้ามก็ตาม

            เรื่องน่าแปลกใจคือถึงจะไม่ได้ฝึกฝนตนเองจนมีร่างกายแข็งแกร่งนานเท่าไหร่นัก จินพบว่าตนเองนั้นมีพละกำลังเยอะมาก เขามักหยอกเสี่ยวผานโดยมิได้คิดอะไรอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งเด็กชายบ่นออกมาว่าเจ็บ เท่านั้นเขาจึงลองเดินออกไปชกพื้นดู พบว่าที่พื้นปรากฎรอยลึกประมาณฝ่ามือหนึ่งขึ้นมา

            ...เสี่ยวผานที่ผ่านมาขออภัยเจ้าด้วย

            จินลอบขอโทษเสี่ยวผานผู้ต้องเป็นคู่ซ้อมอยู่บ่อยครั้ง พลางออกแรงโหนบาร์ต้นไม้ที่ทำเองง่ายๆ

            จิน!!!!”

            จู่ๆ เสี่ยวผานก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา เสื้อผ้าเปื้อนไปด้วยเลือดเป็นวงกว้าง เด็กชายรีบพูดอย่างร้อนรน สายตาเหลือบไปมองด้านหลังเป็นระยะๆ

            ข้าไปดูงานล่าสัตว์มาแล้ว พอจะกลับจึงแอบทหารเดินลัดป่ามนตรา ข้าเจอคนผู้หนึ่งวิ่งมาขอความช่วยเหลือ...ดังนั้นข้าจึง...ข้าจึง...เสี่ยวผานเริ่มอึกอัก เขามีสายตาเศร้าสร้อย แต่ก็จ้องมองเจ้าของบ้านอย่างแน่วแน่ คล้ายกับว่าหากไม่ช่วยเหลือเด็กชายก็จะพาพวกเขาไปขอคนอื่น

            ซักพักปรากฎคนสองคนเดินเข้ามา มีเด็กสาวหน้าตาธรรมดา แต่งกายคล้ายคนรับใช้แบกเด็กผู้หนึ่งมาคนหนึ่ง ร่างกายชุ่มไปด้วยเลือด บริเวณหัวไหล่ยังมีลูกธนูปักอยู่... เสี่ยวผานรีบเข้าไปช่วยพยุง จินจึงจัดที่ให้เสี่ยวผานวางคนเจ็บลง เด็กชายตรงหน้าตาปรือไปด้วยพิษไข้ แต่ก็ยังคงฝืนไม่ข่มตาหลับ

            จินมองด้วยความทึ่ง ดูอย่างไรคนตรงหน้าอายุน่าจะมากกว่าเสี่ยวผานไม่มาก เด็กตัวเท่านี้ก็รู้จักกลั้นเสียงร้อง...กลั้นความเจ็บปวด...กลั้นน้ำตาแล้ว

            รบกวนด้วย...

            ท่านจะไม่เป็นไรนางกำนัลว่า นางค่อยๆกล่อมเด็กชายที่บาดเจ็บให้หลับลง

            เสี่ยวผานไปร่ำเรียนโรงหมอไม่เท่าไหร่ก็ต้องใช้วิชาแล้ว เด็กชายเริ่มถอดเสื้อ มือปฐมพยาบาลเอาสมุนไพรแปะบาดแผลภายนอกคร่าวๆ แต่ทว่ามองดูลูกธนูที่ยังค้างคาอยู่แล้วเสี่ยวผานก็รู้สึกหนักใจ เด็กชายบาดเจ็บผู้นี้มีร่องรอยบาดแผลเต็มไปหมด

            ลูกธนูอันนี้ ข้าไม่รู้วิธีพูดจบคนป่วยก็เริ่มร้องละเมอเบาๆ ด้วยพิษไข้

            ข้าทำเองจินไล่เสี่ยวผานไปต้มยาที่เด็กชายแนะนำ จากนั้นจึงขยับตัวเข้าใกล้ชิดมากขึ้น มือไล่สำรวจบริเวณปากแผล นำผ้ามาซับเลือดบริเวณร่างกาย

          เอาลูกธนูออกคงไม่ต่างจากเอาลูกปืนออกเท่าไหร่หรอกมั้ง...?

          ดังนั้นจินจึงออกเอาลูกธนูออกแบบเดียวกับลูกกระสุน โชคดีที่เขาเอามันออกมาได้ ยามนี้สีหน้าคนนอนเริ่มมีเลือดฝาดแล้ว เสื้อผ้าที่ถอดออกมาแต่งกายคล้ายพวกตระกูลชั้นสูงยิ่ง เด็กสาวคนรับใช้รีบกุลีกุจอเข้ามาเช็ดตัว แต่ถูกเสี่ยวผานปรามให้อยู่นิ่งๆ นางจึงเริ่มร้องไห้เล่าเรื่องออกมา

            คุณชายของข้าชื่อจางฮุ่ยเฟิง ทั้งๆที่หลบอยู่ในเกี้ยว มิได้เข้าร่วมล่าแท้ๆ แต่กลับถูกคนชั่วช้ายหลอกมาลอบทำร้ายเสียได้!” นางกล่าวอย่างคับแค้นใจ เด็กน้อยเพียงเท่านี้กลับเจอเรื่องพรรณนี้ไม่หยุดหย่อน

            คุณชายพบเจอเรื่องชั่วช้าเช่นนี้มาทั้งชีวิต แต่เขาก็พยายามทำตัวมิให้เป็นเด็กน่าสงสาร...นางกล่าว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอัดอั้น ข้าส่งผ้าซับน้ำตาให้ นางก็รับไปพลางระบายความแค้นต่อ พวกที่มันทำเรื่องเช่นนี้ได้ จะต้องไม่ตายดี! ข้าจะสาปแช่ง!”

            นางชอบเด็กสองคนนี้ พวกเขาช่วยเหลืออีกทั้งยังไม่สอบถามอะไรมากความ ต่อให้พวกเขาไม่ซักถามนางจึงยินดีเล่าระบายความคับแค้นใจออกมา จินฟังไปพลางลอบมองสำรวจคนเจ็บ บนใบหน้าเด็กชายที่นอนอยู่มีรอยแผลตำหนิขนาดกลางใต้ตาขวา ร่างกายมีร่องรอยบาดแผลเต็มไปหมด บ่งบอกว่าผ่านเรื่องโหดร้ายมาเยอะเช่นไร

            นี่เป็นเรื่องโหดร้ายมาก!”

เสี่ยวผานที่ต้มยาไปฟังเรื่องน่าแค้นใจแล้วก็อดวิจารณ์ไม่ได้ มือเล็กจับลูกธนูขึ้นมาพินิจวิเคราะห์ พลางอธิบายสรรพคุณของยาเพิ่มเติมให้เด็กสาวคนรับใช้

            คาดว่านอนพักซักสี่ห้าวันจึงหายดี ระหว่างนั้นบาดแผลต้องห้ามกระทบกระเทือน ห้ามออกแรงเด็ดขาด อีกทั้งต้องดื่มยาทุกวันด้วยกล่าวจบเด็กสาวก็มีสีหน้ากังวล

            ข้ากับคุณชายมิสามารถอยู่นานได้ ขบวนการเดินทางจะกลับภายในวันพรุ่งนี้แล้ว…”

            เนื่องจากเป็นเรื่องช่วยไม่ได้เสี่ยวผานจึงลุกไปต้มยา เพื่อให้อีกฝ่ายนำติดตัวไปด้วย จินไม่ได้ซักถามรายละเอียดเพิ่มเติมมากนัก แต่ก็ยอมให้อีกฝ่ายพักจนถึงวันพรุ่งนี้ เด็กสาวกล่าวขอบคุณพวกเขาด้วยความซาบงทั้งน้ำตา นางทานอาหารที่เสี่ยวผานทำให้ไปน้ำตาก็พลอยหยดลงมา

            ทางด้านจางฮุ่ยเฟิง เด็กชายโดนคนที่รู้จักหลอกออกมาจากเกี้ยว ล่อลวงให้เข้าไปยังป่ามนตราในที่ที่คาดว่าจะมิมีผู้คนพบเห็น ขณะที่ถามอีกฝ่ายถึงธุระก็ปรากฎคนชุดดำปิดหน้าปิดตาเข้าล้อมเสียแล้ว เขาคล้ายมีความมืดมิดในใจขยายตัวเพิ่มขึ้น ในขณะที่พยายามมีชีวิตรอด

            เด็กชายรู้จักการอดทน จึงฝืนตาหนักๆ ข่มใจไม่ให้หลับลง

            ก่อนจะหมดสติจริงๆ จางฮุ่ยเฟิงคิดว่าตนเองอยู่บนสวรรค์ คล้ายพบเจอเทพเซียนลงมาช่วย เด็กชายเห็นเด็กสาวผู้หนึ่งอายุน้อยกว่าตนเองไม่กี่ปี ท่ามกลางพิษไข้และสายตาที่พร่าเลือน ยังพอมองเห็นความงดงามชัดเจน ถึงขนาดเก็บเอาไปฝัน

            ...จางฮุ่ยเฟิงฝันว่ากำลังเที่ยวเล่นกับเด็กสาวที่ช่วยเหลือตนเองเอาไว้

           


            แต่สิ่งที่เด็กชายไม่รู้คือ จินเป็นผู้ชาย...และเขาคงไม่มีทางออกไปเที่ยวเล่นอย่างในความฝันแน่นอน




#TALK with แพนด้ารองเท้า

          สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นขอสารภาพบาปก่อน เมื่อคืนเราจะลงแล้วแต่เผลอหลับค่ะ(หน้าคอมด้วย) รีบมาลงแต่เช้า(ได้ข่าวว่าผู้อ่านมักจะว่างตอนกลางคืน) เปิดมาเจอคอมเม้นท์และแรงกดดันมากมายรู้สึกผิดบาปจริงๆค่ะ ไว้เราจะพยายามลงให้ได้สองตอนนะคะ

          ตอนนี้คิดว่าน่าจะสั้นไปหน่อย แต่แก่นเรื่องที่ตั้งใจจะเขียนในช่วงชีวิตเด็กของจินนี้หมดสต็อกแล้วค่ะ55 ในตอนนี้จินคงงดทำร้ายร่างกายเสี่ยวผานชั่วคราว เด็กคนนี้เป็นเด็กดีจริงๆ เขียนแล้วก็รู้สึกไม่ควรมาอยู่ในปากจิ้งจอกเลยค่ะ (ขอโทษนะเสี่ยวผาน) ใครรอพ่อพระเอกอยู่บ้างคะยกมือเร้วว

         

          ขอให้ผู้อ่านทุกท่านอิ่มเอมนะคะ พบกันตอนหน้าค่ะ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 650 ครั้ง

112 ความคิดเห็น

  1. #8198 PaulaPum (@yukiko12) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 23:50
    พระเอกหรือป่าวน้าาา
    #8198
    0
  2. #8190 Conflagration (@leafre-algorithm) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 23:51
    น้องงงง
    #8190
    0
  3. #8123 SudaratYo (@SudaratYo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 11:35
    งุ้ยยยพระเอกมาแล้ววว
    #8123
    0
  4. #8049 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 21:35

    แหน่ะ ชั่ยมั่ยชั่ย

    #8049
    0
  5. #7912 chalillxx_ (@chalillxx_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 21:12
    ฮุ่ยเฟิงใช่มั้ยใช่ อุอิ
    #7912
    0
  6. #7831 luhan7_lulu (@luhan7_lulu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 10:31
    แหน๊ พยรักกันแหล่วว
    #7831
    0
  7. #7782 LuckyStar1006 (@AinSuchada) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 00:38
    หนูเสี่ยวคือทนมาก 5555 คุณชายจางนี่พระเอกใช่ม้อยยย
    #7782
    0
  8. #7755 zxcnonnam12345 (@zxcnonnam12345) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 20:02

    เด็กสาวงดงามที่มีกายเป็นชายย สนุกมากก
    #7755
    0
  9. #7626 4KKWAN_ (@4KKWAN_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 18:23
    ยังเอ็นดูในความน่ารักของเด็กๆอยู่เลยค่ะแง เก่งกันจริงๆเลยน้า
    #7626
    0
  10. #7574 pplismluvx2hh (@ppCYJ717) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 21:11
    ตลกตอนนึกขอโทษน้องเสี่ยว55555
    #7574
    0
  11. #7561 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 22:21
    โอ้ยยยยยย 55555555
    #7561
    0
  12. #7529 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 03:49
    พ่อพระเอกค่าตัวแสนแพงออกมาแล้วสินะอยากวิ่งไปกรี้ด
    #7529
    0
  13. #7512 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 18:06
    น่ารักก
    #7512
    0
  14. #7480 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 17:05
    แอร้ย พ่อพระเอกค่าตัวแสนแพงยอมออกมาแล้ว แถมยังหลงคิดว่าจินเป็นผู้หญิงอีก555555
    #7480
    0
  15. #7433 .ใบเขียว. (@bbaiteiy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 21:35
    จางฮุ่ยเฟิน ตื่นลูกกก ฝันนั้นไม่มีวันเป็นจริง
    #7433
    0
  16. #7386 ROS195 (@actMB) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 14:40
    ในที่สุดดดดดด
    #7386
    0
  17. #7371 CcMΣW (@cute33cass) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:07
    ในที่สุดเราก็เจอกัน&#8230; นั้มตาจะหลัย //เป็นการรอคอยพระเอกที่นานมากเวอร์55
    #7371
    0
  18. #7366 Fun_Hyoyeon (@funny16) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:20
    มาแล้ววววว พระเอกใช่มั้ยยย
    #7366
    0
  19. #7261 ตีฟอง (@Puttinat_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 04:31
    พระเอกใช้ไหม?
    #7261
    0
  20. #7249 โพนี่ (@plawalnoy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 12:42
    นางฟ้าจิน555555 พระเอกออกมาแล้วใช่ม๊าาาา><
    #7249
    0
  21. #7155 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 16:02
    คนนี้พระเอกใช่ไหมมมม จินเป็นคนสวยใจดีแหะ55555555
    #7155
    0
  22. #7141 Nu pae (@pupay468) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 17:37
    โถ่ นางฟ้าจิน55555
    #7141
    0
  23. #7031 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 02:16
    จินนนน5566
    #7031
    0
  24. #6993 มูมู (@mumuka) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 21:10
    นางฟ้าาจิน 5555 พระเอกเราออกมาแว้วว แต่มาแบบเลือดท่วม
    #6993
    0
  25. #6949 t_mosuk (@t_mosuk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 12:22
    ชอบแนวความคิดจินมากๆ น่ารัก5555555
    #6949
    0