Agile Online : ตำนานการผจญภัยของนิค [Coming]

ตอนที่ 27 : Chapter 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13977
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    23 ธ.ค. 59



                                                                                       Chapter 25

 

นิคก้าวเดินผ่านจักรวาลของดวงแก้วโดยที่ไม่รู้วันรู้คืน เขามุ่งมั่นจนแม้กระทั่งเมื่อเวลาผ่านไปเขาลืมเลือนชื่อของตนเอง เขาลืมเลือนแม้กระทั่งเป้าหมาย สิ่งที่ยังคงกึกก้องอยู่ภายในหัวใจของเขาแม้เวลาจะล่วงเลยผ่านไปนับไม่ถ้วนก็คือคำว่ามุ่งหน้าต่อไป

กาลเวลาได้ผ่านเลยไปดังเช่นสายน้ำที่ไม่เคยไหลย้อนกลับ วัยสังขารของนิคโรยราไปตามกาลเวลาที่ผันผ่าน สองเท้าของเขาย่ำผ่านระยะทางที่ยากจะจินตนาการถึง ซึ่งมันเป็นระยะทางที่มากกว่ามนุษย์คนใดจะเคยเดิน

นิคไม่รู้สึกเหนื่อยล้า ไม่ได้รู้สึกเป็นกังวล ราวกับว่าทุกสิ่งที่เขารู้ได้ถูกตัดออกไปเหลือแค่เพียงคำพูดของคิเมร่า ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา . . . แม้แต่เจ้าตัว

ตลอดระยะทางที่ผ่านมา นิคได้ยินดวงแก้วนับหมื่นนับแสนเรียกหาเขา แต่เขาก็หาได้สนใจเสียงเหล่านี้ไม่ เขายังคงมุ่งหน้าต่อไป

จนกระทั่งช่วงเวลาสุดท้ายของสังขารได้มาถึง นิคในวัยชราล้มลงเพราะขาของเขานั้นไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีกต่อไป จะเห็นได้ว่าในปัจจุบันนิคถูกห้อมล้อมไปด้วยดวงแก้วของวิญญาณมากมาย มันมากเสียจนเขากลายเป็นศูนย์กลางของแสงสว่าง

เสียงที่แตกต่างกันนับไม่ถ้วนเรียกหาเขา มันกึกก้องอยู่ภายในหูที่น่าจะหนวกไปนานแล้วแต่ประสาทรับรู้ของนิคยังคงรายงานเสียงที่ได้ยินให้กับสมองของเขา

                เลือกข้า ! ”

                “ นำข้าไป

                แค่เจ้ายื่นมือมาที่ข้า

                เจ้ากำลังจะตาย ยอมรับข้าเสีย

นิครู้ว่าช่วงเวลาสุดท้ายของเขานั้นอยู่ตรงหน้าแล้ว แต่เขากลับไม่รู้สึกกลัวความตายเลยแม้แต่น้อย เขานึกย้อนไปถึงคำพูดของคิเมร่าที่เขาไม่เคยลืมเลือน

                ดับสิ้นเป็นเพียงเส้นทางหนึ่ง ข้าเพียงแค่ก้าวเดินไปในเส้นทางที่ว่า . . . ความตายก็เป็นเพียงเส้นทางหนึ่ง ข้าเพียงแค่รู้สึกว่ามันมาไวไปนิด นิคพึมพำ แม้ว่าเขาจะไม่กลัวความตายแต่เมื่อมาถึงในช่วงเวลาสุดท้ายเขากลับรู้สึกเสียดายที่เขาไม่อาจพบกับสิ่งที่กำลังตามหา

                อา . . . สายตาของข้าทำไมพร่ามัวเช่นนี้ ดวงวิญญาณเหตุใดพวกเจ้าถึงเงียบเล่า . . . ”  

ประสาทสัมผัสของนิคค่อยๆดับลงอย่างช้าๆ ซึ่งมันหมายความว่าช่วงเวลาสุดท้ายในชีวิตของเขาได้มาถึงแล้ว แต่ในช่วงเวลานั้นเองดวงแก้วขนาดยักษ์ก็ได้ปรากฏ มันปรากฏขึ้นพร้อมกับแสงสว่างที่มากจนแม้แต่ดวงตาที่พร่ามัวยังต้องถูกบังไว้โดยมืออันผอมแห้งของชายชรา

การปรากฏขึ้นของดวงแก้วขนาดยักษ์ทำให้ดวงแก้วทั้งหมดในจักรวาลแห่งนี้สั่นสะเทือนด้วยความรู้สึกหวั่นเกรง แสงของพวกมันดูหรี่ลงราวกับว่านี่คือการคารวะให้กับสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ไม่มีผู้ใดกล้าเปล่งแสงสว่างเทียบเคียงดวงแก้วที่ปรากฏขึ้นนี้ แม้แต่ดวงแก้วที่ห้อมล้อมร่างของนิคก็ลอยถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว

ในทันทีดวงแก้วยักษ์เปล่งแสงสว่างเจิดจ้าไปทั่วทั้งแดนวิญญาณ แสงสว่างเหล่านี้ลบเลือนซึ่งความมืดทั้งมวลและดวงแสงทั้งหมดก็กลืนหายไปกับความสว่างที่เกิดขึ้น

ในปัจจุบันร่างอันโรยราของนิคนอนกองอยู่บนพื้นสีขาวนวล ทั่วทั้งสี่ด้านถูกห้อมล้อมไปด้วยแสงสว่างสีขาวที่ดูบริสุทธิ์

                เหตุใดเจ้าถึงไม่เลือกผู้ใดเสียงที่มาจากความว่างเปล่าดังขึ้น แม้ว่ามันจะเป็นเสียงที่ถูกเปล่งออกมาอย่างเรียบง่ายแต่ทว่าสิ่งที่เจือปนอยู่ในน้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยพลังอำนาจที่อยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง มันก้องกังวานราวกับระฆังที่ดังมาจากสรวงสวรรค์

ทันทีที่เสียงดังกล่าวแล่นเข้าไปในโสตประสาทของนิค พลังชีวิตที่ใกล้มอดดับก็ได้ลุกพรึบขึ้นราวกับปาฏิหาริย์ มันเหมือนกับมีพลังงานบางอย่างระเบิดขึ้นจากภายในร่างกายที่ใกล้ตายของเขาซึ่งพลังงานที่ว่านี้ได้ฟื้นคืนทุกสิ่งขึ้นจากความเสื่อมโทรม แม้สติของนิคก็ได้ถูกปลุกขึ้น เช่นกันกับวัยสังขารของเขาก็คืนย้อนกลับมาอย่างรวดเร็ว

เส้นผมสีขาวบนหนังหัวของเขาหลุดร่วงออกมามันถูกทดแทนด้วยเส้นผมที่เกิดใหม่สีดำเงางาม ผิวหนังที่เคยเหี่ยวย่นกลับกลายเป็นเต่งตึงอย่างน่าอัศจรรย์ใจ กล้ามเนื้อที่เคยลีบเล็กก็ได้เจริญเติบโตขึ้นมาใหม่ ดวงตาที่ฝ้าฟางของนิคกลับมาทอประกายความวัยเยาว์เฉกเช่นดังก่อน เขาฟื้นคืนสติขึ้นมาด้วยความแปลกประหลาดใจ

                ที่นี่คือที่ไหน . . . ฉันมาถึงสุดขอบแดนวิญญาณแล้วเหรอ นิคเอ่ยขึ้นด้วยความงุนงง เขามีความรู้สึกคล้ายกับว่าถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากความฝันอันยาวนาน

                เหตุใดเจ้าถึงไม่เลือกผู้ใดเสียงอันทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

  เสียงนี้สะท้อนเข้าไปภายในหัวของนิค มันได้กระตุ้นบางอย่างที่อยู่ในร่างของเขาให้ตื่นขึ้นด้วยเช่นกัน ในทันทีดวงตาของนิคก็ทอประกายแสงสีแดงที่น่ากลัวแล้วนิคก็พบว่าร่างกายของตนเองในตอนนี้ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ในปัจจุบันนิคได้กลายเป็นเพียงผู้เฝ้ามอง

ในทันทีแสงออร่าสีแดงปะทุขึ้นมาจากภายในร่างกายของนิคซึ่งมันทำให้พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับโลกวิญญาณกำลังหวาดกลัวแม้กระทั่งเสียงอันทรงอำนาจก็เผลอหลุดอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

                เจ้าคือใคร !? ”   

                มันเป็นเวลายาวนานที่ไม่ได้พบเจ้า ราชามังกรนิคเอ่ยขึ้น แต่ทว่าเสียงที่เปล่งออกมานั้นมิใช่เสียงของเขา มันเป็นเสียงที่ฟังดูเก่าแก่โบราณเหมือนว่าจะผ่านกาลเวลามานานนับไม่ถ้วน

พริบตาต่อมาร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่งก็ได้ปรากฏขึ้นมาจากแสงสีขาว เขามีรูปร่างงดงามราวกับว่ามันถอดแบบมาจากรูปสลักของเหล่าทวยเทพ เรือนผมสีเงินที่ยาวไปจนถึงกลางหลังของเขาทอประกายความเงางามไร้สิ้นสุด ชุดเกราะสีเงินดูล้ำค่าที่เขาสวมแผ่รัศมีสีรุ้งเก้าแฉกออกมาอย่างน่าอัศจรรย์

แต่ที่น่าประหลาดใจที่สุดก็คือดวงตาทั้งสองข้างของชายผู้นี้ ดวงตาข้างหนึ่งของเขาทอประกายแสงสว่างเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ที่ไม่มีวันมอดดับ ในส่วนอีกข้างเป็นดวงตาสีดำมืดที่แฝงไปด้วยความลึกลับไร้สิ้นสุด

บรรยากาศที่แผ่ออกมาจากชายหนุ่มรูปงามนั้นดูศักดิ์สิทธิ์ เขาดูเหมือนกับเทวรูปที่ควรค่าแก่การสักการะจากสิ่งมีชีวิตทั้งปวง อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าแสงที่แผ่ออกมาจากร่างของนิคนั้นทำให้ชายผู้นี้ประหลาดใจ

                เผยตัวตนของเจ้าออกมา ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น

อยู่ๆออร่าที่ครอบคลุมร่างของนิคก็มีปฏิกิริยาต่อเสียงของชายหนุ่มรูปงาม มันขยับเขยื้อนราวกับว่ามีชีวิตพริบตาเดียวออร่าสีแดงก็แปรเปลี่ยนรูปร่างของมันกลายเป็นเงาร่างของอสูรที่ดูน่ากลัว

                อโพรโนเกียร์ ข้ามาทวงสิ่งที่เป็นของข้า เช่นเดียวกันมันก็ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะได้ชำระสิ่งที่ติดค้างข้าไว้

ได้ยินดังนั้นชายหนุ่มรูปงามก็ดูเหมือนจะตระหนักได้ว่าเจ้าของแสงออร่าสีแดงนี้คือผู้ใด เขามีท่าทีหนักใจและตกอยู่ภายใต้ภวังค์ของความคิด มีบางสิ่งบางอย่างกำลังขัดแย้งอยู่ภายในหัวใจของเขา

                ราชันย์อสูร ท่านก็รู้ว่าหากท่านหวนคืนอำนาจทุกสิ่งต่อจากนี้จะกลับสู่ความวุ่นวายอีกครั้ง      

                “ หึ เจ้าเป็นผู้ควบคุมสมดุล แต่กลับหารู้สิ่งใดไม่ เลิกพร่ำพรรณนาแล้วส่งของของข้าคืนมา ! ”

ชายหนุ่มรูปงามถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ในทันทีเขากวาดมือส่งอัญมณีสีแดงบินออกจากความว่างเปล่า

อัญมณีสีแดงนี้ดูคล้ายกับอัญมณีจิตอสูรที่นิคเคยพบ มันลอยเข้าหาร่างของนิคก่อนที่จะซึมหายไปในหน้าอกของเขา ในทันทีร่างกายของนิคระเบิดแสงสีแดงเจิดจ้าออกมาจนแสบดูแสบตา นิครู้สึกได้ว่าบางสิ่งบางอย่างในร่างของเขากำลังถูกเติมเต็ม เลือดในกายของเขาเดือดพล่านราวกับว่ามันถูกกระตุ้นโดยอัญมณีสีแดง

ฉากดังกล่าวอยู่ภายใต้การเฝ้ามองของนิค แม้ว่าเขาจะไม่สามารถควบคุมร่างกายของตนเองได้แต่ทว่าทุกประสาทสัมผัสของเขายังคงทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม เขารู้ว่าสิ่งที่ลอยมาหานั้นคืออัญมณีจิตวิญญาณอสูร อย่างไรก็ตามนิคทำได้แค่เพียงเฝ้ามอง  

ในปัจจุบันนิคยังรู้อีกว่าตนเองนั้นกำลังได้รับโชคดีอย่างไม่น่าเชื่อ ด้วยเสียงเตือนข้อความของระบบที่ดังขึ้นมันช่วยทำให้เขามั่นใจอย่างมากว่าอัญมณีเม็ดนี้จะต้องเพิ่มสถานะอย่างใดอย่างหนึ่งให้กับเขาเป็นแน่ เพียงแต่ในตอนนี้นิคไม่สามารถเลื่อนนิ้วไปเปิดอ่านข้อความเพื่อยืนยันถึงสิ่งที่เกิดขึ้นได้ก็เท่านั้นเอง

                เอาล่ะจอมราชันย์อสูรข้าติดค้างท่านอยู่หนึ่งเรื่อง จงเอ่ยความต้องการของท่านออกมา ถ้าหากมันมิได้ทำให้สมดุลพังทลายข้าย่อมชำระคืนหนี้ที่ติดค้างอยู่นี้ ราชามังกรเอ่ยขึ้นสำหรับในครั้งนี้น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความแน่วแน่ สัจจะถือเป็นสิ่งหนึ่งที่มันยึดถือ

แต่ทว่าคำขอที่ดังออกมาจากปากของนิคนั้นทำให้ราชามังกรตกใจและในทันทีใบหน้าของชายหนุ่มรูปงามก็ปรากฏสีหน้าลำบากใจ คำขอนี้เป็นเรื่องที่มันไม่สามารถตอบสนองต่อได้

                จงเป็นฌานอสูรให้กับชายหนุ่มผู้นี้ นิคเอ่ยขึ้น เสียงของเขาดังกังวานมากพอที่จะทำให้ราชามังกรรู้ว่ามิมีสิ่งใดสามารถเปลี่ยนความต้องการของราชันย์อสูร

                ท่านก็รู้ว่าข้าคือผู้รักษาสมดุลของแอจไจล์ ถ้าหากข้ากลายเป็นฌานอสูรให้กับเขา ก็มิเท่ากับว่าข้าได้ทำลายความสมดุลของแอจไจล์ด้วยมือของตนเองหรอกหรือ

                หึ ! เจ้ามันก็เหมือนกับลูกๆของเจ้า พวกสัตว์เลื้อยคลานตื่นตระหนก ข้ามิได้ให้เจ้าใช้พลังเพื่อแทรกแซงสมดุลอำนาจใดๆ ข้าเพียงแค่ให้เจ้าเป็นฌานอสูรเพื่อชี้นำชายหนุ่มผู้นี้ นิคสบถหยาบออกมา

                ข้าไม่เข้าใจ ท่านสามารถขอให้ข้าฟื้นคืนจิตวิญญาณที่แตกสลายให้กับท่านในตอนนี้ก็ยังได้ เหตุใดท่านต้องการให้ข้ากลายเป็นฌานอสูรของเขาด้วยเล่า

                ข้าจะไม่เสียเวลาเสวนากับมังกรเจ้าปัญหาเช่นเจ้าอีกต่อไป เอาล่ะ ด้วยพลังของพันธะสัญญาถึงเวลาที่ราชามังกรจะชำระหนี้ที่ติดค้าง

ได้ยินคำร่ายดังออกมาจากปากของนิค ราชามังกรก็กลายเป็นตื่นตระหนก ชายหนุ่มรูปงามสบถออกมาอย่างหยาบคายเป็นครั้งแรก

                “ ท่านชั่วร้าย !! ”

นิคเผยรอยยิ้มของตัวร้ายออกมาก่อนที่เขาจะเริ่มร่ายบทสวดต่อไป ข้าจอมราชันย์อสูร ขอสั่งให้อโพรโนเกียร์จงชำระหนี้กรรมที่คงค้าง จงกลายเป็นฌานอสูรของชายหนุ่มผู้นี้ซะ ! ”

ในทันทีวงไสยเวทย์แสงสีขาวก็ได้ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า มันมีอำนาจมากพอที่จะเขย่าหัวใจของราชามังกร ด้วยอำนาจของพันธะสัญญาที่อยู่เหนืออำนาจพลังใดๆแน่นอนว่าแม้แต่ราชามังกรก็มิอาจที่จะขัดขืน

ครู่ต่อมาวงไสยเวทย์ก็ได้ลอยไปครอบคลุมร่างของชายหนุ่มรูปงาม เขาได้แต่ถอนหายใจก่อนที่ร่างของตนเองนั้นจะถูกดูดหายเข้าไปในร่างกายของนิค

ทุกสิ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อร่างของราชามังกรหายไป ฉากแสงสีขาวก็ได้เกิดรอยร้าวขึ้นจากทุกทิศทาง ในทันทีพื้นที่โดยรอบก็พังทลายลงอย่างรวดเร็วซึ่งมันส่งผลทำให้ร่างของนิคร่วงหล่นลงไปสู่ความมืดมิดเบื้องล่าง !

ภาพที่เห็นกลับกลายเป็นมืดบอด เสียงที่ได้ยินกลับสู่ความเงียบสนิท ประสาทสัมผัสที่อย่างถูกปิดกั้น สิ่งเดียวที่นิคสัมผัสได้ก็คืออาการเสียววาบที่ท้องน้อย . . . มันเป็นความรู้สึกเดียวกันกับเมื่อตอนที่เขาเข้ามาในโลกแห่งนี้

 

นิครู้สึกตัวอีกครั้งเขาก็พบว่าตนเองนั้นกลับมายืนอยู่ในถ้ำที่มีขนาดพื้นที่แคบๆ เขากลับมาได้ยินเสียงของสายลมและกลิ่นของความอับชื้นอีกครั้งหนึ่งซึ่งมันทำให้นิครู้ว่าตนเองได้กลับมาสู่แอจไจล์แล้ว

เมื่อเดินออกมาสู่ภายนอกนิคก็พบว่าชายชราสวมหน้ากากนั้นยังยืนรอเขาอยู่ ซึ่งมันทำให้นิครู้สึกแปลกใจ

                เจ้ากลับมาแล้ว ทุกอย่างราบรื่นดีหรือไม่ ? ” โอเธรอนเอ่ยถาม

                ท่านยังรอข้าอยู่ ? ” นิคเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

ในสามัญสำนึกของนิค เขาเชื่อว่าตนเองนั้นได้ใช้เวลาอยู่ภายในโลกวิญญาณยาวนานหลายสิบปีมันอาจจะเกือบถึงร้อยปีแต่เหตุที่เขาไม่ได้เป็นกังวลกับวันเวลาที่ร่วงเลยไปก็เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นหลายๆสิ่งหลายๆอย่างในเกมนี้ทำให้นิคพอจะรู้แล้วว่า เขาไม่สามารถใช้ตรรกะหรือสามัญสำนึกธรรมดาทั่วไปในการทำความเข้าใจกับเรื่องเหล่านี้ได้

                โอ้ ข้ารู้ความสงสัยภายในใจของเจ้า เจ้าคงคิดว่าเวลาได้ล่วงเลยไปนานแล้ว เจ้าอาจจะใช้เวลาอยู่ภายในนั้นมากกว่าหนึ่งปี สองปีหรือสิบปี แต่สำหรับโลกภายนอกมันพึ่งผ่านไปได้แค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น

ได้ยินดังนั้นนิคก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้ ในตอนนี้นิคทราบแล้วว่าในการเล่นเกมแอจไจล์ออนไลน์เขาจะต้องล้างสมองของตนเอง ลบทฤษฏีและตรรกะที่ควรจะเป็นออกไปทั้งหมด สิ่งเหล่านี้จะต้องไม่มีอยู่ในหัวของเขามิเช่นนั้นเขาจะกลายเป็นบ้า

ถ้าหากนิคถามหาเหตุผลถึงสิ่งที่เกิดทั้งหมดโดยการใช้ตรรกะทั่วไปนิคจะพบว่าเขาไม่สามารถหาคำตอบให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นได้เลย แต่ถ้าหากนิคไม่ได้สนใจหลักของความเป็นจริงเขาก็จะพบว่าตนเองนั้นสามารถตอบคำถามของสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดทั้งมวลได้อย่างง่ายดาย

ซึ่งมันเป็นคำตอบง่ายๆ " ก็เพราะว่าที่นี่คือโลกของเทพนิยายยังไงล่ะ "

                แล้วเจ้าได้รับฌานอสูรของตนเองหรือไม่ ? ” ชายชราสวมหน้ากากเอ่ยถามด้วยความอย่างรู้อยากเห็น

นิคเพียงพยักหน้า เขาไม่ได้พูดเพราะไม่สามารถเรียบเรียงเหตุการณ์เพื่อที่จะเล่าให้ชายชราฟังได้ในตอนนี้

                “ โอ้ ดีแล้วๆ เช่นนั้นเจ้าก็ได้ผ่านส่วนแรกของการทดสอบตัวแทนเผ่าไปเรียบร้อยแล้ว

                เช่นนั้นเราจะเริ่มการทดสอบในส่วนต่อไปเลยหรือไม่ นิคเอ่ยขึ้น เขารู้สึกว่าอยากจะจบการทดสอบที่ว่านี้โดยเร็ว

                ยังมิใช่ในตอนนี้ . . . พลังของเจ้ายังไม่เพียงพอที่จะเข้าสู่การทดสอบในส่วนที่สอง เจ้าจะต้องกลับไปเพื่อเพิ่มความสามารถของตนเองเสียก่อนแล้วหลังจากนั้นเราจะได้พบกันอีกครั้ง ชายชราเอ่ย

                “ เช่นนั้นก็แปลว่าข้าจะถูกส่งกลับไปที่ที่ข้าจากมา ? ”

                “ ถูกต้อง ชายชราเอ่ยพร้อมพยักหน้าตอบรับ

ได้ยินเช่นนั้นนิคก็แทบจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ เมื่อนึกถึงหอคอยแห่งการทดสอบมันทำให้เขานึกถึงช่วงเวลาของการล่ามอนสเตอร์เพื่อเพิ่มเลเวล การขายไอเท็มเพื่อแลกกับเงินกริน ช่วงเวลาเหล่านี้กลายเป็นสิ่งที่นิคโหยหาไปเสียแล้วในปัจจุบัน

                “ เอาล่ะเราคงต้องบอกลากันสักพัก ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่หย่อนยานในการพัฒนาความแข็งแกร่งของเจ้า

                แน่นอนท่านโอเธรอน ท่านจะพบว่าข้ามิเคยหยุดที่จะพัฒนาตนเอง นิคเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ เขาดูกระตือรือร้นขึ้นมาในทันที มิใช่เพราะคำของชายชราแต่มันเป็นเพราะเขาจะได้กลับไปยังหอคอยอีกครั้ง

                ดีมาก ทิศเหนือของทวีปเมลฟอสคือดินแดนของพวกเราเหล่าอสูร เมื่อใดที่เจ้าพร้อมเจ้าสามารถเดินทางมาพบกับข้าได้ที่นี่ เมื่อชายชราเอ่ยสิ้นเขาก็กรีดนิ้วผ่านอากาศที่ว่างเปล่า

ในทันทีอากาศโดยรอบก็กลายเป็นปั่นป่วนไม่มีความเสถียร มวลอากาศบิดเบือนจนก่อให้เกิดช่องว่างสีดำที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

                พวกเราเหลือเวลาไม่มาก สองปีคือเวลาที่เจ้าเหลืออยู่ นอกเหนือจากนั้นข้าเกรงว่าจะไม่ทันการณ์

นิคพยักหน้ารับทราบก่อนที่เขาจะเอ่ยขอบคุณชายชรา ขอบคุณท่านมาก ข้าขอฝากคำขอบคุณให้กับดาเรียด้วยเช่นกัน นางเป็นเพื่อนที่ดี นิคเอ่ยด้วยความจริงใจ หากไม่มีดาเรียการฝึกฝนของเขาคงน่าเบื่อ เธอเป็นเพื่อนคุยที่ยอดเยี่ยมแม้ว่าความเหนียมอายของเธอนั้นจะเกินธรรมดาแต่มันก็เป็นสเน่ห์อย่างหนึ่งของดาเรีย

                นางจะยินดีกับคำของเจ้า ชายชราเอ่ยอย่างมั่นใจ

นิคโค้งขอบคุณอีกครั้งก่อนที่เขาจะก้าวเท้าเข้าไปในช่องว่างของอากาศ ในทันทีร่างของนิคก็ได้หายไปพร้อมๆกับช่องว่างที่ปิดตัวลง . . .


---

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

3,817 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 16:20
    ได้กลับไปแล้ว
    #3520
    0
  2. #3278 Hanna_Nohana (@_Hanna) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 17:28
    ขอบคุณค่ะ
    #3278
    0
  3. #2685 sss.doofa (@tonkao00) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:43
    ขอบคุณค่า
    #2685
    0
  4. #2617 BlueSkyZ12 (@0801334044) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:12
    (???????)???????*?
    #2617
    1
    • #2617-1 BlueSkyZ12 (@0801334044) (จากตอนที่ 27)
      19 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:12
      ขอบคุณมากครับ
      #2617-1
  5. #2029 Mafieto (@Mafieto) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 14:04
    ชั่วร้ายจริงๆ ท่าน ราชา. 5555
    #2029
    0
  6. #2019 TopfyCandys (@TopfyCandys) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 12:23
    ใช้คำ เรียบเรียงคำได้สวยมากครับ เนื้อเรื่องดำเนินได้ดี
    #2019
    0
  7. #1989 iiwudav4w01 (@iiwudav4w01) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 17:52
    ตอนต่อไปจงมา รอนานแล้วครับไรท์
    #1989
    0
  8. #1984 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 09:43
    ร่างกายที่"ร่วงหล่น" ... ใช่ค่ะ แต่
    เวลาที่"ร่วงเลย" ... ไม่ถูกค่ะ ต้องใช้ "ล่วงเลย".....
    #1984
    1
  9. #1979 jasweem (@jasweem) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 21:41
    ขอบคุณครับ
    #1979
    0
  10. #1977 Martive (@veevite) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 19:16
    ถามไรท์หน่อยครับ ว่าลงประมาณวันละกี่ตอน
    #1977
    0
  11. #1971 PRIEST (@tasaru) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 22:43
    สนุกกกกกกกก
    #1971
    0
  12. #1968 KARENA (@karena) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:03
    อ่านยาวมาแบบรวดเดียว สนุกมากเลยไรท์ แล้วก็ค้างมากกกกก แต่ก็ขอบคุณมากๆเลยนะคะ สมกับที่รอคอยมานาน ยิ่งอ่านยิ่งสนุก ขอบคุณมากๆเลยงับ
    #1968
    0
  13. #1965 surinbank01 (@surinbank01) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 14:10
    ค้างๆๆๆๆๆ โพดๆ ต่อเร็วๆ นะครับไรต์
    #1965
    0
  14. #1964 -Rigel!_ (@chinakorn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 14:03
    #1964
    0
  15. #1962 วีuLLcาก (@veenza44) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 10:54
    ค้างโคตรๆ.
    #1962
    0
  16. #1961 Empty_Mind (@mrsuchart1970) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 10:13
    ค... คะ... คะ . . ค้างงงงงงงงงงงงงง
    #1961
    0
  17. #1959 Nerd Neko (@pattee2544) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 08:56
    นานมาก ในที่สุดนิคก็พบจนได้สินะ นานจนกลับมาเริ่มใหม่
    #1959
    0
  18. #1958 phuwamat (@phuwamat) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 08:51
    ดูไม่ได้
    #1958
    0
  19. #1957 phuwamat (@phuwamat) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 08:51
    ดูไม่ได้
    #1957
    0
  20. #1956 vVeb 'HaZard (@darkweb) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 08:07
    ชอบตอนนี้จัง ที่เหมือนให้พระเอกเจอดันเจอสิ่งที่ตัวเองกลัวที่สุดอย่างวัยชรา
    เอาจริงๆไม่ค่ยมีนิยายไหนเขียนเกี่ยสกับวัยแก่เท่าไหร่เพราะมันดูจะดับฝันวัยรุ่นไปไงไม่รู้ 5555555
    #1956
    0
  21. #1677 kako2525 (@kako2525) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 04:28
    ตอนนี้ประทับใจจนอดไม่ได้จริงๆ ค่ะ  เกือบจะซึ้งแระถ้าไม่เจอตอนท้าย 5555
    #1677
    0
  22. วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 13:42
    ไปซะ มิกิเอ้ยย 
    ไปดีลูก .....
    #1464
    1
    • #1464-1 shadow (จากตอนที่ 27)
      5 มิถุนายน 2558 / 05:20
      พ่องง โดนผัวทิ้งมาหรา
      #1464-1
  23. #1320 Loser (@zazax213) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 22:25
    น้ำตาไหลเลยT^Tซึ้งมาก...ถ้าไม่ติดตอนจบโดนโทษอ่ะน่ะ555+
    #1320
    0
  24. วันที่ 27 เมษายน 2558 / 00:00
    สนุกครับ
    #1295
    0
  25. วันที่ 26 เมษายน 2558 / 23:59
    เยี่ยมมมมมม
    #1294
    0