WIN : BLIND LOVE ___(NAMSONG)

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 16 : สัมผัส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    10 ธ.ค. 57


   


 

ตอนที่ 16

สัมผัส



 

“พี่ควรจะรู้ไว้นะ”
“................”
“ว่าผมชอบพี่”


            พูดออกไปแล้ว มันไม่ใช่คำพูดที่ส่งออกไปโดยไม่ทันได้คิด
นัมแทฮยอนไต่ตรองมาอย่างดีแล้วเพราะความรู้สึกนี้ที่วนเวียนอยู่ในความคิดตลอดเวลา
แต่เพียงแค่ตอนนี้เขากล้าพอที่จะยอมรับความรู้สึกและเผชิญกับสิ่งที่จะเกิดขึ้น

            หัวใจของเขาไม่เป็นไรเพราะเตรียมตัวมาอย่างดีที่จะต้องได้รับบาดเจ็บ
ถึงพยายามเข้าข้างว่าตัวเองเข้มแข็งมากเพียงใด แต่ส่วนลึกกลับหวั่นไหวกลัวอีกฝ่ายจะเมินเฉย
และห่างหายกันไป

            ซงมินโฮยังคงจดจ้องยืนมองคนที่เพิ่งสารภาพอยู่แบบนั้น ยอมรับว่าตกใจมาก
ช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่มีสิ่งใดที่จะบอกได้เลยว่านัมแทฮยอนชอบเขา

            มันไม่แปลกที่คนแปลกหน้าจะมารู้สึกดีให้แก่กัน เพราะเขาและนัมแทฮยอนเอง
ต่างรู้จักกันในฐานะคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่กลับต้องถูกผูกมัดด้วยความสัมพันธฉันท์พี่น้อง

            ลิ้นชื้นเลียริมฝีปากหยักที่แห้งผาก ร่างสูงคิดไม่ออกด้วยซ้ำว่าควรจะพูดอะไร
ไม่อยากจะทำลายความรู้สึก แต่ก็ไม่อยากจะให้ความหวังอีกฝ่าย

 “นาย..พูดว่าอะไรนะ
?

รู้เต็มอกดีว่าสิ่งที่อีกคนพูดนั้นดังชัดมากพอ แต่ก็เลือกที่จะทวนมันขึ้นใหม่เพื่อให้น้องชาย
ได้ลองไต่ตรองสิ่งที่จะพูดอีกครั้ง

“ผมชอบพี่.. ผมรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ พี่เองก็มีพี่จินอูแถมยังเป็นพี่ชายของผม
แต่ไม่ต้องห่วงนะผมจะพยายามจัดการไอ้ความรู้สึกบ้าๆนี่ออกไปเร็วๆเลย”

“แทฮยอน..”

“...........”

ดวงตาเรียวที่เคยสบใบหน้าคมกล้ากลับอ่อนไหวไม่กล้าสบตาคนที่เรียกชื่อ
นัมแทฮยอนเลือกที่จะก้มหลบซ่อนใบหน้าพลางส่งเสียงขานรับในลำคอเบาๆ

“ทำไมถึงชอบพี่
?

            คำถามที่เข้าสะกิดกลางใจโดยชายหนุ่มเองก็ไม่เคยพยายามหาเหตุผลที่แท้จริง
ของมันเลยด้วยซ้ำ ครั้งแรกที่เจอกันอะไรหลายๆอย่างดูจะไม่ลงลอย แต่ตอนนี้กลับชอบไปแล้ว

ความรู้สึกดีที่แอบแฝงก่อตัวเงียบๆก่อนจะแสดงอาการร้ายของมันออกมา
จนเขาไม่รู้ว่าจะรักษาหัวใจของตัวเองได้เร็วแค่ไหน

            ทั้งที่เคยพยายามเลิกรัก แต่มันทำไม่ง่ายเลยจริงๆ


“ผมไม่รู้ มารู้อีกทีก็ชอบไปแล้ว”

“แล้วนายจะให้พี่ทำยังไง
?

            ลมหายใจพรูออกมาพื้นที่สมองถูกแทนที่ด้วยความว่างเปล่า
ชายหนุ่มยังคงยืนนิ่งไร้ซึ่งคำตอบอยู่แบบนั้น คนถามก็ดูไม่รบเร้าเร่งเอาคำตอบแต่อย่างใด

            แค่นี้ที่อีกฝ่ายรับฟังความรู้สึกกันมันก็ดีมากพอแล้ว

“อย่าเปลี่ยนไปก็พอ ผมขอแค่นั้น”

 






 


            เวลาวันหยุดถูกนับถอยหลังลงไปเรื่อยๆ แทนที่จะได้เก็บเรี่ยวแรงพักผ่อน
แต่กลับกลายเป็นวันที่หัวใจของนัมแทฮยอนทำงานหนักมากที่สุด อยากจะดื่มให้แอลกอฮอล์
มาช่วยกดการทำงานระบบประสาทให้เขาลืมเรื่องราวต่างๆเพียงชั่วขณะ
เวลานี้ขอเพียงแค่คิดถึงตัวเองก็พอ

            ขวดสีเขียวจรดริมฝีปากก่อนที่เจ้าของจะยกก้นมันขึ้นสูงโดยไม่สนใจว่าจะทำให้ตัวเอง
เมามากขนาดไหน ถ้าเป็นแต่ก่อนก็มีจุนฮเวที่คอยเตือน แต่ตอนนี้ไม่มีเพื่อนคนนั้นอีกแล้ว

            นัยน์ตาฉ่ำเหม่อมองภายในร้านที่บรรเลงดนตรีสากลคุ้นหู แก้มใสซับสีเลือดแดงระเรื่อ
เลื่อนมือถืออ่านข้อความที่พี่ชายส่งมาด้วยความเป็นห่วง

            ทุกทีเวลาไปไหนก็จะรายงานตลอดโดยที่อีกฝ่ายอ้างเหตุผลยกมาว่า
จะได้ตามไปเก็บศพถูก ผู้ชายปากร้ายแบบนั้นไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยังชอบได้อีก
            แต่เพราะคำพูดเหล่านั้นกลับมีความหมายเดียวกันกับคำว่าเป็นห่วง
ยิ่งทำให้คนที่เติบโตมาคนเดียวอ่อนไหวและเผลอหัวใจให้ไป

            แต่เวลานี้ต่อให้ซงมินโฮจะส่งข้อความเป็นห่วงมากขนาดไหน นัมแทฮยอนก็เลือกที่จะไม่ตอบ
ช่วงเวลานี้เขาเกลียดสถานะพี่ชายบ้าบออะไรนี่มากที่สุด ถ้าเจอกันก่อนหน้านี้ก็คงจะดี
ก่อนที่ถ่านไฟเก่าคิมจินอูจะกลับมาเป็นเชื้อเพลิงให้ดวงไฟอีกครั้ง

            นัมแทฮยอนยังคงจับจ้องโทรศัพท์ที่กำลังสั่นตัวครืดคราดบนโต๊ะ
หน้าจอกว้างสว่างเผยชื่อคนเดียวกันที่ถล่มส่งข้อความมาให้เขา

“ไม่รับสายหน่อยหรอ
?

            เสียงชายคนหนึ่งดังมาจากด้านหลัง ร่างสูงเดินมาหยุดตรงหน้านัมแทฮยอน
ก่อนจะถือวิสาสะนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

            นัมแทฮยอนเหลือบมองคนที่เขาพยายามหลีกเลี่ยง
คนที่เขาไม่อยากจะเจอมากที่สุดโดยเฉพาะเวลานี้

            ขายาวขึ้นพาดไขว่ห้างนั่งมองเจ้าของที่ดูไม่สนใจปลายสาย มือใหญ่เอื้อมหยิบมือถือกดรับสาย
“ฮัลโหล”

            เสียงต่ำเอ่ยดัง นัมแทฮยอนรีบคว้าเครื่องสี่เหลี่ยมมมาถือไว้เอง
พลางส่งสายตาอย่างไม่พอใจ

“อย่ามายุ่ง”

            น้ำเสียงกระแทกดังต่างจากที่เคยเจอกัน มือขาวหยิบขวดโซจูทีเหลือกระดกรวดเดียว
ตั้งท่าจะลุกหนี หากถูกคนที่นั่งอยู่ฉุดรั้งไว้

“ทำไมอยู่ๆเป็นแบบนี้ล่ะแทฮยอน
?

“ผมรู้เรื่องทั้งหมดแล้วคุณชเวซึงฮยอน”

สรรพนามเรียกที่ดูเหินห่าง ชายหนุ่มจุดยิ้มที่มุมปาก ไม่คิดว่าเกมของเขาจะถูกเฉลยไวกว่าที่คิดไว้

“มินโฮบอกนายหมดแล้วสินะ”

“ผมไม่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงว่าคุณต้องการอะไร ได้โปรดอย่ามายุ่งกับผมและพี่มินโฮ”

คำขู่ที่ออกมาจากปากเล็กๆ แต่กลับน่าเอ็นดูในสายตาคม ไม่แปลกที่พี่ชายต่างสายเลือด
ดูจะหวงน้องชายขนาดนี้

            ถ้าน่ารักเกินไปบางทีเขาเองอาจจะห้ามใจไว้ไม่ไหว
ดูเหมือนนัมแทฮยอนจะมีความสามารถพิเศษที่ทำให้คนที่มีแฟนแล้วสามารถนอกใจคนรักได้ง่าย

“สิ่งที่ฉันต้องการหรอ
? ก็ไม่มีนะ แต่ถ้าเป็นโปรเจ็คงานใหม่ของมินโฮก็ไม่แน่”

            นัมแทฮยอนไม่พูดอะไร เขาไม่อยากจะเสวนากับคนที่ใช้ชีวิตในโลกธุรกิจแบบสกปรก
ชายหนุ่มยืนเต็มความสูงคว้าเสื้อแจ็กเก็ตที่พาดไว้บนเก้าอี้ขึ้นมาใส่

            อากาศข้างนอกทั้งมืดและเย็นกว่าวันอื่นๆ มือขาวซุกลงในกระเป๋าเสื้อหวังพึ่งความอบอุ่น
ไม่ทันได้ก้าวออกจากบริเวณร้านดี สายตากลับเหลือบไปเห็นรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ด้านหน้า
เขาจำมันได้อย่างดี

            วีนัส รถคันโปรดของพี่ชาย

คิ้วสีน้ำตาลขมวดเข้าหากัน รถจอดอยู่ตรงนี้แสดงว่าพี่ชายของเขาคงอยู่บริเวณนี้เช่นเดียวกัน
            เสียงสัญญาณปลดล็อครถคันสวยดังขึ้นพร้อมประตูฝั่งที่นั่งข้างคนขับถูกเปิดออกโดยเจ้าของใหม่

“ไม่สนใจนั่งรถพี่ชายนายเล่นหน่อยหรอ
?

            นัมแทฮยอนมองซึงฮยอนด้วยความสับสน รถของซงมินโฮแต่คนที่ถือกุญแจกลับเป็นซึงฮยอน
“รถพี่มินโฮมาอยู่กับคุณได้ยังไง
?

“อยากรู้ก็มานั่งเล่นด้วยกันก่อนสิ”

            คำพูดเชื้อเชิญของอีกฝ่าย ใจหนึ่งก็อยากจะไปหาเพื่อรู้คำตอบ แต่อีกใจก็กลัวว่าเหตุการณ์เก่าๆ
จะย้อนมาซ้ำรอยอีกครั้ง ท่าทีของอีกเด็กน้อยซึงฮยอนอ่านได้ไม่ยาก การเป็นนักธุรกิจเป็นเรื่องธรรมดา
ที่จะมีทักษะในการมองคนเพื่อที่งานจะเป็นไปได้อย่างราบรื่น ยิ่งแมวน้อยไร้เดียงสานี้เพียงมองแววตา
ก็รู้ว่าคิดอะไร นัมแทฮยอนกำลังกลัว

“มาเถอะ ฉันสัญญาวันนี้นายจะได้กลับไปหาพี่ชายอย่างปลอดภัย”

            คำสัญญาที่กล่าวไว้เพียงลมปาก แต่ถูกถ่วงน้ำหนักด้วยใบหน้าจริงจัง
สมองสั่งการด้วยเหตุผลว่าอย่าไป แต่จิตใต้สำนึกกำลังคัดค้าน








            อีกครั้งที่นัมแทฮยอนกลับมานั่งบนรถที่เขาชื่นชอบ เพียงแต่ความรู้สึกช่างต่างจากครั้งแรก
สภาพภายในรถยังคงเหมือนเดิมที่เปลี่ยนไปคือคนขับ ก้อนความเงียบกระจัดกระจาย
ซึงฮยอนขับรถไปเรื่อยๆไม่ได้ใช้ความเร็วมากมายตามขีดจำกัดของเครื่องยนต์
ภาพด้านนอกเริ่มเปลี่ยนเป็นเส้นทางถนนที่ไม่ค่อยคุ้นเคยนักจนในใจเองก็เริ่มหวาดหวั่น

“ไม่คิดจะพูดอะไรเลยรึไง”

เป็นนัมแทฮยอนที่ทำลายความเงียบ ใบหน้าหล่อของนักธุรกิจหนุ่มยังคงจดจ้องกับทัศนียภาพตรงหน้า
ไม่มีแม้แต่รอยยิ้ม

“เรื่องรถน่ะหรอ
? ตอนนายเห็นฉันกับรถคันนี้ดูนายจะตกใจนะ มินโฮไม่ได้บอกอะไรนายเลยรึไง?

            ความเงียบแทนคำตอบ จริงๆซึงฮยอนก็รู้คำตอบอยู่แล้ว เพียงเขาอยากกระตุ้น
ความอยากรู้ให้กับอีกฝ่าย แล้วดูเหมือนจะได้ผลเสียด้วย

“วันนั้นที่ฉันเอาตัวนายมา ฉันบอกกับมินโฮว่าถ้าอยากได้นายคืนก็ให้เอารถมาแลก”

            คำเฉลยที่ได้ยิน กลับยิ่งสร้างความตกใจให้กับคนฟัง รถคันโปรดของพี่ชายถูกแลกกับชีวิต
ของเขา ริมฝีปากเผลอคลี่รอยยิ้มออกมา นัมแทฮยอนรู้ตัวว่าเขากำลังยิ้มกว้าง ความสุขที่ปิดไม่มิด

            แต่พอกลับมาคิดอีกด้านพี่ชายของเขาต้องเสียรถไปคงต้องเสียใจแน่ๆ แต่ก็ยังเลือกที่จะเก็บ
เงียบเป็นความลับไว้ คิดแล้วนัมแทฮยอนเองก็รู้สึกผิด

“มีทางไหนมั้ยที่คุณจะให้รถคืน”

            รอยยิ้มกริ่มเปื้อนบนใบหน้าซึงฮยอน หมากเดินเข้าเกมตามแผน รถคันนี้ให้เขาเก็บไว้
ก็ไม่มีความหมายอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่พอเอามาดึงหัวใจของซงมินโฮให้ปั่นป่วนเล่นแล้ว
ก็ชวนสนุกอยู่ไม่น้อย

            ช่วงเวลาที่ดูยาวนานกลับดำเนินเพียงระยะทางจากเข็มนาฬิกาไม่กี่นาที
รถจอดข้างทางหน้าคอนโดของนัมแทฮยอนทั้งที่ก่อนหน้านี้กำลังอยู่บนเส้นทางที่ไม่คุ้นตาเลยด้วยซ้ำ

            เมื่อถึงที่หมายซึงฮยอนยังไม่ได้ตอบคำถามใดๆ เดือดร้อนคนตัวเล็กที่ต้องพูดซ้ำใหม่

“ถ้าผมอยากได้รถคืน ผมต้องทำยังไง
?
            ร่างสูงโน้มตัวเข้าไปใกล้ สบดวงตาเรียวที่กำลังสะท้อนภาพใบหน้าของเขาเอง
จนนัมแทฮยอนสัมผัสได้ถึงกลิ่นบุหรี่ที่เจือจางลงบนน้ำหอม

“มินโฮเอารถคันนี้มาแลกนาย ลองคิดดูสิถ้าอยากได้รถคืนต้องเอาอะไรมาแลก
?

            คำถามที่มีคำตอบอย่างชัดเจน

“คือผม...”

“เห็นแก่นาย เรื่องแบบคืนนั้นจะไม่เกิดขึ้นอีกจะไม่มีการลักพาตัวหรือเอาปืนมาขู่อะไรทั้งนั้น
แต่ถ้านายเป็นเด็กดีแค่ยอมตามใจฉัน ฉันจะคืนรถให้ตอนไหนก็ได้”

            เงื่อนไขที่ถูกหยิบยื่น นัมแทฮยอนเองก็ดูที่จะสนใจเพราะคิดว่าไม่ยากเย็นอะไรนัก
จากที่วันนี้เขากลับถึงที่พักปลอดภัยตามที่อีกฝ่ายได้กล่าวไว้ ก็นับว่าซึงฮยอนเองมีสัจจะอยู่ไม่น้อย

“ตกลง ผมเชื่อว่าคุณจะไม่ทำอะไรสกปรกแบบวันนั้น”

“น่ารักมาก”

            ฝ่ามือกว้างลูบศีรษะกลมไปมาเบาๆ ถ้าเป็นซงมินโฮทำนัมแทฮยอนคงจะมีความสุขมาก
ผิดกับคนที่เคยทำร้ายจิตใจ ที่ถึงแม้บาดแผลจะสมานกันดีแล้วแต่ก็ยังทิ้งรอยแผลเป็นจางๆไว้ให้นึกถึง

“เรื่องแรกที่นายต้องตามใจฉันตอนนี้.......”







            นัมแทฮยอนลงมาก่อนจะยืนมองรถหรูที่ขับห่างออกไปไกลจนลับสายตา
มือจับที่สัมผัสร้อนบนคอของตัวเอง เมื่อครู่หลังจากจบคำพูดของเจ้าของเสียงเข้มนั้น

ซึงฮยอนเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆจนเขาเริ่มมองไม่เห็นอะไร ริมฝีปากสัมผัสที่คอเบาๆ
ก่อนที่น้ำหนักของมันจะมีมากขึ้นด้วยการเม้มสร้างสีกลีบกุหลาบแต้มขึ้นจนสังเกตเห็นได้
            ขายาวก้าวเข้าตัวห้อง มืออีกข้างก็คอยจับต้นคอเพื่อปิดซ่อนรอยรักไว้


“ไปไหนมาพี่ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ โทรไปก็ไม่รับ”


            พี่ชายรีบกระชากตัวลุกออกจากโซฟามาหาตัวการที่ทำให้เขาเป็นห่วงนักห่วงหนา
กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้ง แต่กลับยิ่งชวนดึงดูดให้ชายหนุ่มเข้าไปใกล้

“พี่ถามได้ยินมั้ย
?

            กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดังมากขึ้น มือใหญ่จับข้อมือเล็กจนรอยแดงที่ซ่อนไว้ถูกเปิดเผย
ดวงตาหรี่มองมือจับปลายคางเอียงใบหน้าสวยเผยให้เห็นรอยนั้นเด่นชัดมากขึ้น

            ความโทสะกลับแล่นริ้วขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ในขณะที่เขากำลังเป็นห่วงนัมแทฮยอนแทบ
เป็นแทบตาย แต่น้องชายกลับไปมีความสุขกับคนอื่น เขาจะไม่โกรธมากมายอะไรมากกว่านี้
ถ้าอีกฝ่ายไม่ได้สารภาพรักกับเขาก่อนหน้านี้เพียงไม่ทันข้ามวัน

“รอยนั่นใครทำ
?

            จะให้ตอบได้อย่างไร ถ้าซงมินโฮรู้ว่าเป็นซึงฮยอนคู่กรณี ชายหนุ่มต้องยิ่งโกรธมากกว่านี้แน่
นัมแทฮยอนจึงเลือกที่จะปัดคำถามทุกสิ่งอย่างเดินไปที่ห้องนอนตัวเอง หากแต่ร่างกายถูกดึงไว้
อย่างไม่ทะนุถนอมจนแผ่นหลังเหวี่ยงไปแนบชิดกับประตูห้อง

            สองแขนแกร่งยกขึ้นเท้าราวกับเป็นกรงกักขังอีกคนไว้จนอีกฝ่ายไม่สามารถหนีหายออกไปได้เลย ดวงตาเข้มที่จ้องมองลงมาอย่างไม่ลดละกำลังแผดเผาหัวใจให้หลอมละลาย

“พี่เป็นห่วงแทบตาย แล้วนายหายไปนอนกับใครมา
?

            ดวงตาโตขึ้นมาเมื่อได้ฟังคำถาม เพียงรอยที่คอรอยเดียวนัมแทฮยอนไม่คิดว่า
พี่ชายของเขาจะคิดไปต่างๆนาๆ

“ผมไม่ได้นอนกับใครทั้งนั้น”

“แล้วรอยที่คอมันหมายความว่ายังไง แถมมีใครไม่รู้มารับสายอีก วันนี้นายเพิ่งบอกว่าชอบพี่
แต่สิ่งที่นายทำมันไม่ตรงกับสิ่งที่นายพูดเลย”


“ถ้าผมบอกว่าชอบพี่แสดงว่าผมต้องนอนกับพี่สินะ
?



            นัมแทฮยอนยอมรับว่าดื่มหนักกว่าทุกครั้ง แต่ก็ไม่ได้เมาจนดูแลตัวเองไม่ได้
เพียงแค่สามารถกล้าพูดหรือกล้าทำสิ่งต่างๆได้มากกว่าปกติ เขายังมีสติดีอยู่
แต่คำพูดเมื่อครู่กลับถูกกล่าวออกไปโดยไม่ทันได้ไตร่ตรองก่อนด้วยซ้ำ

“พี่ว่านายเมามากแล้ว ไปอาบน้ำแล้วนอนซะ”

ซงมินโฮเป็นฝ่ายที่ยอมถอยทัพเสียเอง สองแขนคืนอิสรภาพให้ผู้ต้องหา แต่เดินได้เพียงไม่กี่ก้าว
รอบเอวกลับถูกพันธนาการด้วยสองแขนของคนที่กอดจากด้านหลัง ใบหน้าสวยซุกลงจมหายไป
กับแผ่นหลังกว้าง

“ที่บอกว่าชอบพี่ ผมหมายความว่าอย่างนั้นจริงๆนะ”

“............”

“ผมไม่เคยมองใครนอกจากพี่จริงๆนะ”

            แขนกลมกระชับอ้อมกอดมากขึ้น นัมแทฮยอนรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังทำนี้มันไม่ถูกต้อง
แต่ถ้าบางสิ่งบางอย่างเราปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ตามแรงปราถนาที่มาจากจิตใต้สำนึก
ของมนุษย์เอง


“พี่มินโฮ”


            ชายหนุ่มค่อยๆคลายอ้อมกอด เสียงหวานเอ่ยขึ้นคนที่ถูกเรียกค่อยๆหันมาสบดวงตาคู่สวย
ที่กำลังอ้อนวอนอะไรบางอย่าง นัมแทฮยอนขยับตัวเข้าไปใกล้ แขนสองข้างโอบลำคอแกร่งไว้

ในเวลานี้คนที่อยู่ในสายตาของพี่ชายมีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น













“ให้โอกาสผมสัมผัสพี่บ้างได้มั้ย
?






TBC

อันยองทุกคนค่ะ มาอัพเร็วกว่าทุกทีอย่าเพิ่งตกใจกันไปนะจริงๆไม่ว่าง แต่ใจมันเรียกร้อง5555
กลับมาวางระเบิดทิ้งไว้อีกรอบ :3 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะและก็ขอบคุณที่ติดแท็ก
#ฟิคไบลนด
เข้าไปแล้วปริ่มมาก TvT ขอบคุณคนยอดวิวและคนที่ติดตามเพิ่มขึ้น
ขอบคุณทุกคอมเม้น สิ่งเหล่านี้เป็นกำลังใจดีๆให้เรามากเลยนะ
ใครมี่สอบก็สู้ๆนะคะ ให้ได้คะแนนเยอะๆเลย
เจอกันตอนหน้า เลิ้บบบบ <3


#ฟิคไบลนด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

622 ความคิดเห็น

  1. #596 Deffiex (@Deffiex) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 03:38
    ไม่รูว่าจะดีใจกับสัมผัสของนัมซงดีหรือเปล่า...แต่คือนัมเพิ่งจะ เอ่อ ...
    #596
    0
  2. #536 KoYzzZ (@NuKoYzzZ) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:18
    ให้โอกาสผมสัมผัสพี่บ้างได้มั้ย?? โอ้ยยยย เอาเลยลูกแมวน้อยของพี่ สัมผัสเลย สัมผัสพี่เค้าเยอะๆเลยลูก 555555 เขียนสนุกมากเลยค่าาาาาา ไม่รู้เราไปอยู่ไหนมาถึงเพิ่งมาเจอฟิคเรื่องนี้
    #536
    0
  3. #487 aoyaanya (@aoya-anya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 01:16
    ขอบคุณท็อปดีมั้ยเนี่ย 5555
    #487
    0
  4. #398 Jinjin-Jun (@hoejin96) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 21:54
    พี่ท็อปแกเป็นคนเอาข้อมูลขอบมิโนไปแน่เลย
    แล้วแฟนแกคือใครอยากให้เป็นจียงจะไดัฟิน5555
    แต่คงไม่ใช่อ่ะ ใช่พี่จินตึเปล่า
    #398
    0
  5. #333 Ff_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:18
    อื้อหือออออออ น้องนัมดื่มแอลกอฮอลแล้วอย่างแซ่บอ่ะ หนูกล้ามากเลยค่ะลูกกกกกกก แอร๊ย >_____<



    ท็อปจะให้น้องนัมขโมยโปรเจคของคุณซงหรือเปล่า???

    นี่แอบคิดว่าจินอูคือแฟนท็อปนะ . . .
    #333
    0
  6. #202 แมวกะหมู (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 22:34
    เรื่องนี้ทำเจ็บปวดจริงให้พี่ท็อปเป็นตัวร้ายㅠㅠ
    #202
    0
  7. #198 Majolicamimi (@bbbenjy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 08:09
    แทฮยอนพาอึ้งสองตอนติด!!

    พี่มินโฮก็อึ้งตามสองตอนติด!!!





    #198
    0
  8. #197 maohed (@maohed) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2557 / 03:24
    โมโหมาก โมโหคนแต่งเนี่ย ต้องดารอะไร วางระเบิดไว้แล้วจากไป อยากหัวเราะกับตัวเอง มันค้าง น้องนัมอุตส่ายั่วแบ้วนะ พี่มิโนไม่ต้องห้ามใจตัวเองหรอก ปล่อยมันไปอย่างที่เป็น5555 นัมำม่น่าหลงกลปู่บอกเลยหมอนี่มันร้าย ปู่อยากได้งานของมิโนชัดเลย ปู่กับพี่แป๋วซัมติงชัวร์ รอๆๆๆ สู้ๆๆ
    #197
    0
  9. #192 Oumyim Naruk (@oumyimnaruk) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2557 / 07:38
    กรี๊ด​ดดดดดดดด​ น้องนัมยั่วพี่มินโอีกแล้วววว
    แอร๊ยยยยย​ มิโนอ่า​จัดให้ตามคำขอของน้องนัมเลยนะลูก​ 555555555
    #192
    0
  10. #190 Midori (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 01:52
    ฟินมากอ่ะ

    แต่อีกใจรู้สึกผิด สงสารน้องหนูจินวูจริงๆ

    #190
    0
  11. #189 Vipp 'Mintopp (@swmintop) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 17:38
    งี่ ฟินอะะะ ค้างงงงงง กรี้ดดดดด พี่หมีโนหึงโหดจังค่ะ มีรอยที่คอนี่คิดไปไกลต่างๆ นาๆ เลยวร้ายยย
    #189
    0
  12. #187 -.sandria (@blackbeex) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 22:40
    ม่ายยยยยยยยยยยย แทฮยอนไม่ควรเอาตัวเข้าไปแลกกับรถเลยอ่ะ โมโหซึงฮยอนมาก พอๆกับมินโฮเลย!!!!!!
    #187
    0
  13. #186 Annie Phuangjan (@annie146) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 20:35
    ชอบซึงฮยอนนัมแทที่สุดเลยนะแต่พี่แกไม่ช่ายพระเอกแต่ชอบ
    คุณซงจะว่ายังงั้ยล่ะที่น้องขอมานะถ้าไม่ให้น้องจะเอาไปให้พีท็อปนะ
    #186
    0
  14. #185 Mnianmo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 20:14
    โอ้ยยยยย อย่าทิ้งระเบิดไว้แบบนี้ค่าาาาา มาต่อให้ไวค่ะไรท์ อ้อนนนสุดๆๆๆๆๆ พี่มิโนจะทนไหวมั้ยยยยย 555555555
    #185
    0
  15. #184 Mnmc (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 19:31
    ค้างมากกกกกกก กรี๊ดน้องนัมรุกอะ พี่มินโฮยอมน้องเถอะนะคะ 55555555555555555
    #184
    0
  16. #183 aum5120 (@a-u-m5120) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 19:22
    ก็อยากให้มีโมเม้นต์ซึงฮยอนกับแทฮยอนเยอะๆๆๆนะ

    รู้สึกหมั่นมินโฮแปลกๆๆๆๆ 

    "ให้โอกาสผมสัมผัสพี่ได้ไหม" กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ใจกล้ามากอ่าาาา แทฮยอนนนน มินโฮยอมมั้ยยยยยย ยอมดิ ยอมไปเลยยยยย
    #183
    0
  17. #182 Tacha Pim (@tachapim) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 18:51
    เราคาดว่าพี่จินอูอาจจะเป็นสายสืบของซึงฮยอน ส่วนแทฮยอนอ่าา ไม่น่าเอาตัวไปแลกเลย ฮืออออออ
    #182
    0
  18. #181 tamininalove (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 13:39
    หืม น้องนัมเจ๋งอะทำตามความต้องการจากใจดังนั้นสัมผัสกันเลยคร่ารออยู่ๆ555555 =.,=

    ปู่นี่มาแบบเจ้าเล่ห์มากอะคิดจะหลอกน้องนัมอะดิรู้นะ เดี๋ยวจะฟ้องแฟนปู่😏😏
    #181
    0
  19. #180 Intra Yamano (@ringring137) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 12:14
    แงงงงง ค้างอีกแล้ว ไม่นัมแทอย่าไปตกหลุมพรางซึงฮยอน
    #180
    0