WIN : BLIND LOVE ___(NAMSONG)

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 23 : ความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 605
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    11 มี.ค. 58


   


 

ตอนที่ 23

ความลับ

 



 


            เสียงรหัสประตูปลดล็อค ซงมินโฮเดินเข้ามามองร่างขาวภายใต้เสื้อยืดสีขาวและกางเกง
สีกรมท่ายาวเท่าเข่ากำลังนั่งบนโซฟาสายตาจดจ้องไปยังเจ้าจอสี่เหลี่ยมกว้าง ผมสีน้ำตาลเปียกชื้น
ถูกซับไว้ด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กพลางชำเลืองมองพี่ชายที่เดินหายเข้าไปในครัว

“ทำไมพี่ขึ้นมาช้าจัง”

“ก็แวะซื้อเบียร์ที่มินิมาร์ทนิดหน่อย”

            นัมแทฮยอนลุกขึ้นเดินตรงไปหาอีกฝ่าย
ฝ่ามือเล็กหยิบกระป๋องโลหะเย็นที่พี่ชายเพิ่งเก็บใส่ตู้เย็นมาถือไว้

“งั้นผมขอกระป๋องนึงนะ”

“เดี๋ยวก็เมาหรอก”

“ไม่เมาหรอกหน่า หรือผมจะเมาดีนะ”

            น้องชายตัวแสบยิ้มยั่วเล่นทำคนฟังยืนหวนระลึกถึงค่ำคืนที่น้องชายเมากลับมา
วันที่เขาสองคนร่วมกันสร้างบาปที่ไม่มีวันลบล้างมันได้

“แผลนาย..”

            ร่างสูงเลื่อนสายตามองไปยังบาดแผลตรงแขนกลมนั้นเพื่อเบี่ยงประเด็น 
คนบาดเจ็บก้มลงมองอย่างไม่ใส่ใจ

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวก็หาย”

“ดูแลคนตั้งเยอะแยะ ทำไมถึงไม่ชอบดูแลตัวเอง”

“พี่เป็นห่วงผมสินะ”

            ริมฝีปากคลี่ยิ้มกว้าง นิ้วเกี่ยวเปิดกระป๋องเบียร์ในมือ

“ถ้านายเป็นอะไรไป พี่จะโดนพ่อเล่นงาน”

            นัมแทฮยอนยู่ปากกลมอย่างไม่สบอารมณ์กับคำตอบ ใจร้ายกับเขามาตั้งเยอะ
จะแกล้งบอกว่าเป็นห่วงสักนิดก็ไม่มี ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองต้องมาตกหลุมรักกับคนแบบนี้ด้วย
ตั้งท่าจะกระดกของเหลวสีเหลืองทอง แต่ถูกมือใหญ่ดึงกระป๋องเบียร์ไปไว้เอง

“ไม่ต้องกิน พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าไปนอนได้แล้ว”

“แค่เบียร์กระป๋องเดียวยังหวงอีก พี่ใจร้ายกับผมเกินไปแล้วนะ”

            คนถูกว่าถอนหายใจยาว สายตาคมมองนิ่งมายังคนพูดที่ทำสีหน้าเง้างอน
กระป๋องเบียร์ถูกวางลงก่อนที่มือนั้นจะเปลี่ยนมาจับที่แขนของอีกคนแทน

“มานี่ เดี๋ยวพี่ทำแผลให้”

            นัมแทฮยอนมองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ มุมปากยกยิ้มขึ้นแต่ก็แสร้งทำเป็นหน้านิ่ง
ยืนเกาะพื้นที่ตรงนั้นไว้ไม่ยอมเดินตามอีกคน หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ซงมินโฮมองน้องชาย
ที่เริ่มไม่เชื่อฟัง

“ถ้าดื้อพี่จะไม่ทำแผลให้นะ”

            สุดท้ายก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ต่อพี่ชายอยู่ดี คนตัวเล็กรีบเดินไปนั่งที่โซฟาอย่างว่าง่าย
ซงมินโฮจุดยิ้มที่มุมปากเดินไปหยิบกล่องยาในลิ้นชัก


            แอลกอฮอล์สีฟ้าที่เปื้อนสำลีขาวซับลงเนื้อเยื่อแดง
นัมแทฮยอนร้องออกมามืออีกข้างที่ว่างตีเข้าที่ไหล่หนา

“พี่ใครเขาเอาแอลกอฮอล์เช็ดแผลกัน แสบจะตายอยู่แล้ว
!!

            เสียงเล็กโวยวาย ซงมินโฮรีบหยุดชะงักมือ

“อ่าว แล้วปกติทำแผลแบบไหนกัน”

“ก็เอาแอลกอฮอล์เช็ดแค่ตรงรอบๆพอ พี่เช็ดตรงแผลมันก็แสบหมด ส่วนตรงแผลพี่ค่อยใช้เบตาดีน”

“โอเคคุณหมอ” ใบหน้าคมพยักหน้าอย่างเข้าใจ ค่อยๆทำตามขั้นตอนที่นักศึกษาแพทย์บอก

นัมแทฮยอนเหลือบมองคนที่ตั้งใจทำแผลให้ ดูเหมือนจะมือเบากว่าที่คิดไว้
กลิ่นบุหรี่เจือจางกับน้ำหอม ยิ่งเห็นอีกคนใกล้ๆก็ยิ่งทำให้ก้อนเนื้อใต้อกข้างซ้ายทำงานหนักมากขึ้น

“นายไปทำอะไรที่คอนโดนั่น
?” เอ่ยถามอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

“ก็..ผมโทรเรียกให้พี่ซึงฮยอนมารับแล้วก็จะคุยเรื่องผมกับเขาจะไม่ยุ่งกันอีก”

            ชื่อของบุคคลที่สามสะดุดความคิดของซงมินโฮ เพิ่งรู้ว่าซึงฮยอนอยู่คอนโดเดียวกับคิมจินอู
บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญ ถ้าไม่ติดว่าคนรักของเขารู้จักกับคู่อริ


           
“แล้วนายสองคน..คบกันมั้ย
?
“ไม่เคย”



แววตาประกายหม่นมันไม่จริงใจเหมือนอย่างเคย แม้จะไม่รู้เรื่องราวอะไรมากนัก
แต่ก็รับรู้ได้ว่าคนรักของเขากำลังมีบางอย่างปิดบังไว้


            พลาสเตอร์สีน้ำตาลอ่อนค่อยปิดลงบนเนื้ออ่อน ใบหน้าเรียวช้อนมองคนที่นั่งหายใจไม่สม่ำเสมอ นัมแทฮยอนรีบหลบสายตามองไปทางอื่นราวกับเด็กน้อยที่กำลังทำผิด ใกล้กันขนาดนี้ใครจะไปทนได้
ถึงแม้จะเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งแล้วก็ตาม แต่หัวใจไม่เคยชินเลยสักที

            พวงแก้มซับสีเลือดระเรื่อ หลังมือเข้มทาบลงบนหน้าผากมน

“หน้าแดงๆ ไม่สบายรึเปล่า
?

 “อากาศมันหนาวๆน่ะ”

            ตอบพร้อมรอยยิ้มที่ระบายบาง ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจดีว่าสาเหตุของใบหน้าแดงๆ
นี่ไม่ได้เป็นเพราะอากาศแต่เป็นเพราะคนตรงหน้า

“งั้นก็รีบๆนอนแล้วก็กินยาด้วยล่ะ”

            เก็บอุปกรณ์ใส่กล่องให้เรียบร้อย หยัดกายขึ้นยืนเต็มความสูง มือเล็กจับเข้าที่มือใหญ่ของพี่ชาย
มือที่ถึงแม้จะผลักไสเขานับครั้งไม่ถ้วน แต่มันยังคงอบอุ่นอยู่เสมอ

“พี่ต้องทำดีกับพี่จินอูมากๆเลยนะ”

“................”

“เพราะพี่จิน...”

            ลำคอแห้งผากเหมือนมีก้อนบางอย่างมาจุกเอาไว้ นัมแทฮยอนพยายามอย่างมาก
ที่จะไม่ให้น้ำเสียงของตัวเองสั่นคลอน

“พี่จินเขารักพี่มากๆ”

            ริมฝีปากสีสดคลี่ยิ้ม ทั้งที่ข้างในถูกความเจ็บปวดกัดกินจนเป็นแผล รอบดวงตาคู่สวยร้อนผ่าว
ชายหนุ่มรู้ดีว่าตัวเองเป็นคนที่มาทีหลัง รู้ตัวดีต่อให้พยายามมากขนาดไหนก็เทียบอะไรไม่ได้กับดาวดวงนั้นที่พี่ชายของเขามองเสมอ รู้ตัวดีที่เป็นเพียงเศษดาวหาง ปรากฏประกายเพียงช่วงเวลาสั้นๆก่อนจะถูกมอดไหม้และดับสลายไป

            ซงมินโฮไม่ได้พูดอะไรนอกจากกระชับมือนั้นไว้ ตอนนี้เหมือนตัวเขาเองกำลังยืนอยู่
ท่ามกลางสายหมอกที่ไม่รู้ว่าจะควรเดินไปทิศทางไหน

            เขาเคยมั่นใจว่าการกลับมาสานสัมพันธ์กับคิมจินอูอีกครั้งเกิดจากความรักที่ยังมีเยื่อใย
แต่ทุกอย่างมันดูไม่มั่นคงเสียเลย หัวใจของซงมินโฮมันไม่ได้เต้นแรงเหมือนครั้งแรก จนบางครั้ง
กลับกลายเป็นเพียงความรู้สึกผิดที่อยากจะชดเชยเมื่อเขาทิ้งอีกฝ่ายไป

            แต่กับนัมแทฮยอน น้องชายต่างสายเลือดที่เคยเป็นคนแปลกหน้า จนเปิดข้อผิดพลาด
ไม่สามารถห้ามเสียงเรียกร้องที่ดังก้องอยู่ใต้จิตสำนึก เขาทั้งสองกลายเป็นคนบาปแปดเปื้อนด้วยราคะ
ซงมินโฮรู้ดีว่านัมแทฮยอนรักเขามากขนาดไหน แต่เขาเองก็ไม่สามารถรับรักอีกฝ่ายได้เพราะมีคิมจินอู
อยู่ข้างกาย แต่ยอมรับว่าบางครั้งความอ่อนโยนของนัมแทฮยอนทำให้หัวใจของเขาอ่อนไหว

            เขาเองคงเหมือนคนโง่เขลาที่ไม่รู้จะจัดการหัวใจตัวเองยังไง









            เตียงหนานุ่มยวบลงตามน้ำหนักมือล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงสีเข้มมองวัตถุสี่เหลี่ยมที่เพิ่งเก็บได้
จากในรถ โทรศัพท์มือถือของนัมแทฮยอน บางทีอาจจะมีความลับอะไรบางอย่าง เช่นข้อความสนทนา
ระหว่างนัมแทฮยอนและซึงฮยอน

            แขนยาวเอื้อมหยิบที่ชาร์จแบต หน้าจอสว่างขึ้น
คิ้วขมวดเข้าหากันเมื่อเจ้ามือถือแสดงขอให้ใส่รหัส

“รหัสอะไรวะ”

            เสียงทุ้มสบถออกมา พยายามคิดถึงสิ่งที่น้องชายน่าจะเอามาตั้งเป็นรหัส
แต่เขากลับไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับนัมแทฮยอนเลยแม้แต่น้อย

            เสียงเคาะประตูดังขึ้น ซงมินโฮรีบหยิบผ้าห่มมาคลุมมือถือไว้
“เปิดมาเลย”

            บานประตูค่อยๆเกิดออกพร้อมใบหน้าคิ้วตก

“พี่เห็นมือถือผมมั้ย ผมไม่แน่ใจว่าตกที่รถพี่รึเปล่า แบตหมดแล้วด้วย”

“มือถือหรอ
?..ไว้พรุ่งนี้พี่จะดูที่รถให้ละกัน”

“พรุ่งนี้ผมต้องไปพบอาจารย์ตอนเช้า ถ้าพี่เจอผมฝากเก็บไว้ด้วยนะครับ”

“อืมได้ๆ”

 เด็กน้อยยิ้มกว้างพร้อมฝ่ามือที่โบกไปมาในอากาศ


“พี่มินโฮ ฝันดีนะ”
            พี่ชายยิ้มตอบกลับโดยทันทีเมื่อเห็นมุมปากสองข้างตรงหน้าที่ยกขึ้นช่างผกผัน
กับหางคิ้วที่ตกลงมาอย่างน่าเอ็นดู

“อื้ม ฝันดี หายไวๆล่ะ”













 “ผมมาเอามือถือที่ให้ปลดล็อคเครื่องเมื่อเช้าน่ะครับ”

            ซงมินโฮยื่นเอกสารให้เจ้าของร้านโทรศัพท์ ช่วงเช้าเจ้าตัวติดงานที่ล้นบริษัท
เลยต้องสั่งให้คิมฮันบินลูกน้องคนสนิทมาทำธุระแทน

            ธนบัตรหลายใบยื่นแลกกับโทรศัพท์มือถือของนัมแทฮยอน ชายหนุ่มมองหน้าจอ
ชั่งใจกับความกลัวที่ก่อตัวขึ้น ถ้าความจริงทุกอย่างปรากฏ เขาอาจจะขี้ขลาดเกินที่จะยอมรับ

            แต่ยังไงต่อให้เขาหลีกเลี่ยงวิ่งหนีไกลมากเท่าไหร่ สุดท้ายทุกอย่างก็ไล่ตามเขาทันอยู่ดี

นิ้วเรียวเลื่อนไล่อ่านข้อความที่ดูเหมือนนัมแทฮยอนจะคุยด้วยไม่กี่คน

ซงมินโฮ
คังซึงยูน
จุนฮเว
และกลุ่มเพื่อนที่ติดต่อคุยเรื่องเรียนเพียงไม่กี่กลุ่ม

            เด็กน้อยแบบนั้นต่างจากที่เขาคิดไว้ ตอนแรกนึกว่าจะเป็นคนที่ติดต่อสัมพันธภาพ
กับผู้คนมากมายเสียอีก ดูเหมือนคู่สนทนายาวเหยียดที่น้องชายคุยด้วยมากที่สุดก็คงเป็นเขาเอง

            ซงมินโฮถือวิสาสะเข้าไปอ่านบทสนทนาของคังซึงยูน ส่วนใหญ่ก็จะเป็นถามเรื่องข้อมูลเกี่ยวกับอาการและโรคของผู้ป่วยที่ซงมินโฮอ่านแล้วไม่สามารถเข้าใจศัพท์แพทย์พวกนั้นได้ รวมไปถึงบทสนทนาโดยทั่วไปมีทั้งชวนกินข้าวหรือบอกฝันดีบ้าง

            ดูก็รู้ว่าหมอนั่นชอบนัมแทฮยอน

หน้าจอเลื่อนมาจนมาหยุดที่หน้าชื่อหนึ่ง


ซึงฮยอน


            นิ้วกดเข้าไปอย่างไม่ลังเล แต่ข้างในบทสนทนากลับว่างเปล่าไม่มีแม้แต่ข้อความใดเลย
ดูเหมือนนัมแทฮยอนจะลบประวัติสนทนาไป ซงมินโฮกดออกเริ่มไล่ตามโฟลเดอร์ต่างๆ

            โทรศัพท์มือถือในกางเกงสั่นบอกเตือนเจ้าของว่ามีใครบางคนโทรเข้ามา
ดวงตาคมมองชื่อคิมจินอูที่ปรากฏบนหน้าจอ

“ว่าไงจินอู”

“มินโฮเย็นนี้ว่างมั้ย ไปทะเลกัน”

“หืมม คิดยังไงอยากไปทะเล”

“ก็ตั้งแต่เรากลับมาคบกันเรายังไม่ได้ไปทะเลด้วยกันเลย ไปค้างคืนกันวันนึงนะ”

“อืม ไว้บ่ายสามจะไปรับหน้าคอนโดนะ”

“อื้มถึงแล้วโทรมาด้วยล่ะ รักมินโฮนะ”

“รักจินอูเหมือนกัน”

            ปลายสายตัดไป ซงมินโฮถอนหายใจเก็บโทรศัพท์มือถือของน้องชายไว้ในกระเป๋า
ดูเหมือนนัมแทฮยอนจะไม่ได้เก็บความลับอะไรไว้

            บางทีความลับทั้งหมด อาจจะอยู่ที่คิมจินอู










            ซึงฮยอนมองคิมจินอูที่เพิ่งวางโทรศัพท์ อ้อมแขนแกร่งสองข้างรั้งคนตัวเล็กมากอดไว้
ไออุ่นหอมหวานทำให้ซึงฮยอนกลายเป็นผู้เสพติดคิมจินอู

“เย็นนี้จะไปทะเลจริงๆหรอ
?

“อื้ม ไปวันเดียวเดี๋ยวก็กลับ อีกสองวันเราก็ไปจีนแล้ว
ฉันขอให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะเจอกับมินโฮนะ”

“ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะ เป็นห่วง”

            ปลายจมูกโด่งฝังลงบนแก้มนุ่ม คิมจินอูยิ้มบางพลางจับมือของซึงฮยอนไว้แน่น
จับไว้ให้มั่นคงมากพอที่อีกคนจะเชื่อใจว่าเขาจะไม่ทิ้งคนที่ให้ชีวิต ต่อให้หัวใจจะยังคงรัก
และมีเยื่อใยต่อซงมินโฮมากขนาดไหน

แต่บางครั้ง ความรักไม่สามารถดึงคนสองคนให้มาโคจรบนโลกใบเดียวกันได้

“ขอบคุณมากนะซึงฮยอนที่ดีกับฉันมาตลอด ส่วนเรื่องของแทฮยอน...”

“สบายใจได้ ฉันคุยกับแทฮยอนให้แล้วว่ามินโฮจะไม่มีทางรู้เรื่องของนาย
มันถึงเวลาแล้วที่จะปล่อยแทฮยอนไป”

            แผ่นหลังบางพิงเข้ากับอกกว้าง คิมจินอูรู้สึกผิดที่ดึงนัมแทฮยอนมาเป็นเครื่องมือ
เพื่อปิดบังเรื่องที่เขาทรยศซงมินโฮ เด็กตัวแค่นั้นแต่กลับถูกทำลายยับเยิน แต่ยังใจดีและยอมช่วยเขา
ก็ได้แต่ภาวนาว่าหลังจากที่เขาไปจีนเรื่องทุกอย่างจะจบลง และให้นัมแทฮยอนเจอแต่ชีวิตและคนดีๆเสียที











            กระเป๋าสัมภาระถูกวางไว้บนโต๊ะ ท้องฟ้าสว่างกลับถูกระบายเป็นสีเข้มจนฉายกลุ่มดวงดาว
ทอแสงระยิบระยับกระทบผิวน้ำ

            กลิ่นน้ำทะเล เสียงคลื่นที่กระซิบผ่านสายลม นานเท่าไหร่แล้วที่คิมจินอูไม่ได้สัมผัสสิ่งเหล่านี้
ร่างสูงเดินมาขนาบข้างหันหลังพิงเข้ากับระเบียงห้องภายในโรงแรมยืนมองคนที่กอดอกยิ้มให้กับธรรมชาติ

“ยังชอบทะเลเหมือนเดิมเลยนะ”

“อื้ม เวลามีเรื่องไม่สบายใจ พอได้มาสัมผัสอะไรแบบนี้มันทำให้รู้สึกดีมากๆเลยล่ะ”

“เรื่องไม่สบายใจ
?
            ซงมินโฮทวนคำพูด

“อ่อ ไม่มีอะไรหรอก เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อนนะจะได้ออกไปกินข้าวกัน”

            คิมจินอูเปลี่บนบทสนทนาก่อนจะเดินเข้าไปภายในห้องน้ำพร้อมชุดใหม่ในมือ
ชายหนุ่มมองคนรักอย่างแปลกใจ ราวกับว่ามีกำแพงที่กำลังกั้นระหว่างเขาทั้งสองคน
แม้ว่าจะพยายามทำลาย แต่ดูอีกคนก็สร้างมันเพื่อปิดบังตัวเอง


            เสียงน้ำกระทบพื้นดัง ชายหนุ่มนั่งลงบนเตียงหยิบมือถือของนัมแทฮยอนขึ้นมาสำรวจอีกครั้ง ภาพถ่ายปรากฏตรงหน้า ส่วนใหญ่จะเป็นพวกสถานที่ต่างๆ มุมปากยกยิ้มขึ้นเมื่อพบกับภาพตัวเอง
ตอนที่อยู่ในห้อง เหมือนถ่ายจากระยะไกล แถมไม่ชัดอีกต่างหาก แม้จะมีเพียงไม่กี่ภาพแต่กลับทำให้
หัวใจมันพองตัวขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ


            ซงมินโฮเลื่อนหน้าจอไปจนพบไฟล์เสียงที่ดูเหมือนบันทึกไว้อันเดียว รายละเอียดของไฟล์
เป็นวันที่และเวลาที่นัมแทฮยอนอยู่ที่คอนโดซึงฮยอน

            เรียวลิ้นเลียริมฝีปากแห้ง


“แล้วทำไมอยู่ๆมินโฮถึงทิ้งนายไว้แบบนั้น”
“ก็เขากำลังเข้าใจผมผิด”

“เรื่อง
?
“เขาคิดว่าผมขโมยข้อมูลบริษัทเอามาให้คุณ”

 “แล้วทำไมมินโฮถึงคิดแบบนั้น
?

“พี่เขาไปเจอเอกสารในห้องของผม แล้วบังเอิญเอกสารเหล่านี้มันดันเป็นข้อมูลที่คุณเพิ่ง
จะปล่อยออกมา คุณทำแบบนี้ทำไม ไหนว่าคุณให้พี่จินอูเข้าใกล้พี่มินโฮเพื่อให้เขามีความสุขไง”

 “คุณโกหกผม ผมอุตส่าห์ให้โอกาสคุณลืมเรื่องไม่ดีที่คุณทำกับผมไว้
แต่ทำไมคุณต้องมาทำร้ายผมอีกด้วย”

“ฉันไม่มีทางเลือก”

 “มินโฮกำลังสงสัยจินอู ฉันเลยจำเป็นต้องใส่ร้ายนาย”
“ผมน่าจะเชื่อพี่มินโฮตั้งแต่แรก ว่าไม่ควรยุ่งกับคุณเลยจริงๆ”

“ฉันรู้ว่าฉันผิด แต่นายอย่าบอกมินโฮเรื่องนี้ก่อนที่จินอูจะไปจีนได้มั้ย
ฉันไม่อยากให้จินอูมีบาดแผลก่อนที่จะไม่ได้เจอมินโฮอีก”


“นั่นมันเท่ากับว่าคุณกำลังให้ผมไปบอกพี่มินโฮว่าผมทำผิดเองเลยนะ”

“ถือว่าช่วยมินโฮละกัน หมอนั่นก็ยังคงรักจินอู คงรู้สึกไม่ดีถ้ามารู้ว่าถูกคนรักหักหลัง”


“ผมจะยอมช่วยคุณ เพื่อแลกกับการที่คุณห้ามมายุ่งกับพี่มินโฮอีก”
“ตกลง ขอบคุณที่ช่วยนะแทฮยอน”






            บทสนทนาจบลง ซงมินโฮจดจ่อกับสิ่งฟังจนไม่ทันได้มองคนที่ยืนนิ่งอยู่หน้าห้องน้ำ
ความเย็นไหลเวียนไปทั่วร่างกายจนหัวสมองขาวโพลน หัวใจเต้นเร็วเสียจนคิมจินอูอยากจะให้มันหยุดเต้น

            อยากจะหายตัวไปหรือให้ความตายมารับเขาไว้ในอ้อมกอดของยมฑูตแทน
            สิ่งที่เขากลัวมากที่สุด มันมาถึงแล้ว









“นี่มันคืออะไร คิมจินอู
?





TBC


มาแล้วอัพเร็วกว่าทุกที 555555 ความลับทกอย่างเปิดเผยออกหมดแล้ว
จริงๆก็สงสารทุกตัวละคร เพราะถ้ามองในแต่ละคนต่างก็ยอมทำทุกอย่างเพื่อความรักกันทั้งนั้น
เจอกันตอนหน้าที่ยังไม่มีกำหนดว่าจะอัพเมื่อไหร่ ขอบคุณรีดเดอร์เก่าที่ยังคอยสนับสนุน
และรีดเดอร์ใหม่ที่เปิดใจอ่านฟิคเรื่องนี้ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
*โค้ง90องศา*


#ฟิคไบลนด

 ็็

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

622 ความคิดเห็น

  1. #601 Deffiex (@Deffiex) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 04:27
    เริ่มสงสารจินอูแล้ว...
    #601
    0
  2. #574 Ash (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 22:26
    โอ้ย มิรู้ความจริงทั้งหมดแล้ว จะทำยังไงต่อไปละเนี่ย แอบสงสารจินอูนืดหน่อย
    #574
    0
  3. #494 aoyaanya (@aoya-anya) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 13:20
    ความจริงเปิดเผยแล้ว มิโนจะทำยังไงกับจินอู
    #494
    0
  4. #434 maohed (@maohed) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 09:12
    พอความจริงเปิดเผยก็สงสารพี่จินอู ฮอลลล แต่ว่าถ้าไม่เป็นแบบนี้มิโนก็จะไม่รู้สักทีว่านัมบริสุทธิ์ สองจิตสองใจโทษพี่ท๊อปไว้ก่อนทำไมทำแบบนี้ แต่เรื่องความรู้สึกมิโนคิดมานานละว่ากับพี่จินอูมิโนแค่อยากชดเชยความผิดที่เคยทิ้งพี่เค้าไป ความรักอ่ามันยังมีแต่ไม่้หมือนเดิมมันคือความผูกพันธ์แต่กับนัมมิโนก็ปิดตัวเองเพราะคำว่าพี่น้อง
    #434
    0
  5. #406 jaa loverit forever (@jaa-loverit) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 17:01
    มาอัพเร็วๆนะค๊าาาาา
    #406
    0
  6. #403 bnz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 02:42
    โอ้ยยยย คุณซงรู้แล้วววว ฮอลลลล ใจสั่นมากกก อยากอ่านต่อเลยว่าจะเป็นไง จะสงสารจินก็สงได้ไม่เต็ม100 ฮึกกก สงนยัมดีกว่าา ;-; มาต่อไวๆนะคะไรททท์ ปุอิ๊งงง
    #403
    0
  7. #402 Beer (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 19:19
    จะเป็นยังไงต่อไป..ลุ้นสุดหัวใจเลย
    #402
    0
  8. #395 FonSweety_rainy (@namfonwin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 21:10
    โอ๊ย รู้ความจริงกันหมดแล้ว ลุ้นมาก ติดตามอยู่นะคะ ^^
    #395
    0
  9. #391 Mnianmo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 01:52
    ว้ายยยยยยย ในที่สุดดดดดดความจริงก็เปิดเผยยยยย รอวันนี้มานานค่าาาา 555555555
    #391
    0
  10. #389 Vipp 'Mintopp (@swmintop) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 07:51
    กรี้ดดดด จื่นเต้นนน จะยังไงต่อดี
    #389
    0
  11. #388 KaReii_NYAPPY (@kareii) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 02:14
    ขอบคุณไรต์ที่สละเวลามาน้าาา ตามอ่านเสมอเลย เหมือนเรื่องใกล้จะคลายปมแล้วนะ เอาจริงๆเรื่องนี้ไม่มีใครไม่ดีเลยนะ รอติดตามนะคะ
    #388
    0
  12. #387 นัมแทอิมนีดา (@skullferin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 01:19
    จะทำไงต่อปายยยย มินโฮรู้ความจริงแล้วววววว
    #387
    0
  13. #386 Kanitin Sathainteeraparb (@yodelly5) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 22:54
    ซงมินโฮ รู้เรื่องซักทีน้าาาาาาา สงสารแทฮยอนมาตั้งนาน จากนี้ก็ขอให้ผ่านไปด้วยดีนะ^^
    #386
    0
  14. #385 พี่หาญคนแมน (@baekhyunchanyoel) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 20:58
    ลุ้นระทึก ตึกตัก ตึกตัก แหม่ จะสงสารพี่แป๋วดีมั้ย ไรท์ เค้าค้างมากกกกก อัพเร็วๆนะ รออยู่ววววว
    #385
    0
  15. #384 jarkjy_ (@davichii) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 20:17
    T__T ลุ้นมานานมากดีใจมากที่มิๆรู้ซะทีว่าน้องไม่ได้ทำ 

    น้องปกป้องมิๆตลอด T___T นยัมม
    #384
    0
  16. #383 Tamininalove (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 20:10
    ไรท์ทำเราค้างอีกแล้ววว มาต่อตอนต่อไปเลยนะไรท์ฮ่วย แต่ก็ดีใจที่มินโฮรู้ความจริงสักทีสงสารนัมจะแย่อยู่แล้ว😭😭
    #383
    0
  17. #382 Annie Phuangjan (@annie146) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 18:34
    พี่มินโฮได้รู้ความจริงแล้วจะได้รู้ใจตัวเองสักทีนะ
    #382
    0
  18. #381 Ff_ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 17:19
    คุณซงทำเป็นอ้างพ่อ จริงๆแล้วเป็นห่วงน้องก็บอกน้องไปปปปปปปปป หุหุ



    ในที่สู๊ดดดดดดดดดดดด ในที่สุด!!!! คุณซงก็ได้รู้ความจริงแล้วววววววว อู้ยยยยยยยยยยยยยยยย หูตาสว่างสักทีนะคุณซงนะ! คุณซงรู้ความจริงแบบนี้คงเสียความรู้สึกแย่เลยอ่ะที่คนรักทำกับตัวเองแบบนี้ แต่ก็ดี จะได้รู้ว่าจริงๆแล้วน้องนัมบริสุทธิ์ใจ ไม่ใช่คนทำ หึหึ

    อยากรู้ว่าคุณซงจะทำยังไงต่อ จะจัดการยังไงต่อไป ไรท์รีบมาอัพต่อนะคะ เราจะรอน้าาาาา จะเป็นกำลังใจให้ไรท์เสมอออออออ❤️
    #381
    0
  19. #380 nambigel (@abteeraporn) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 13:04
    ลุ้นจนท้ายตอนว่าจะรู้ความจริงไหม จบได้ค้างคาใจมากกก ฮือออ
    #380
    0
  20. #379 -.sandria (@blackbeex) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 12:43
    กรี้ดดดดดดดดดด มิรู้แล้วววววววว มิเอาเลยยยยย สู้นะมิ #ทีมมิ
    #379
    0
  21. #378 $JEAN$ (@asagura001) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 10:49
    รอค่ะรอรอรอรอรอรอรอรอ *
    #378
    0
  22. #377 Hmjj (@mbhamham) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 09:11
    เอาแล้ว... นึกว่าเรื่องนี้จะจบง่ายๆซะอีก พี่จินอูแย่แล้ววว
    #377
    0
  23. #374 *Heineken* (@heineken007) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 22:44
    ปัง! เอาแล้วไงจินอูมินโฮรู้เรื่องแล้ว นี่จะเอาไงต่ออ่ะจะแก้ตัวอะไรอีกมั้ยความจริงก็สงสารจินอูนะแต่แบบแทฮยอนน่าสงสารกว่ายอมเพื่อคนที่รักตั้งหลายเรื่อง อยากให้เคลียกันนะให้จินอูกับมินโฮเข้าใจกันแล้วมินโฮก็เปิดใจให้แทฮยอนมากขึ้นอ่ะ แต่ถ้าเป็นแบบนี้มันก็ง่ายไปอ่ะเนอะยังไงก็สู้ๆนะคะ ติดตามและรออยู่ ^^
    #374
    0
  24. #373 blueworldln (@blueworldln) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 22:35
    รอตอนต่อไปยุนะคะ ไรต์
    #373
    0
  25. #372 bam (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 22:27
    แล่วๆๆๆๆๆ แล้ววววว บ๊ะ!!!

    เปิดสักทีลุ้นมาตั้งนานเมื่อไหร่จะเปิด แล้วก็เปิดแล้ว!!

    ไม่เข้าใจน้องผิดแล้วว ดีๆๆๆๆ แต่สงสารพี่จินอูจัง

    โอ่ยยยยยยย ค้างจุง สู้ๆนะคะไรท์ แต่อยากให้มาเร็วๆ -3-
    #372
    0