คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF Gintama]The Day with Takasugi Shinsuke [Takasugi&Gintoki]

โดย Alias★

เมื่อทากาสุงิ ชินสุเกะเกิดคิดพิสดารจ้างกินโทกิให้มาเที่ยวเป็นเพื่อน 1 วัน. อ่านในเว็บนะคะ [สถานะ:END]

ยอดวิวรวม

1,219

ยอดวิวเดือนนี้

18

ยอดวิวรวม


1,219

ความคิดเห็น


10

คนติดตาม


46
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 ต.ค. 59 / 17:59 น.
[SF Gintama]The Day with Takasugi Shinsuke [Takasugi&Gintoki] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เกี่ยวกับเรื่องนี้
1.แต่งเพื่อฉลองวันเกิดให้ ทากาสุงิ ชินสุเกะ ตัวร้ายของเรื่องนั่นเองซึ่งก็คือวันที่ 10 สิงหาคม ของทุกปีนะคะ
2.ถึงจะเป็นคู่ TakaGin แต่ไม่ใช่วายรักๆใคร่ๆ จะออกแนวเรื่องของเพื่อนหรือคู่กัดมากกว่า แต่ก็สามารถจินตนาการเพิ่มเติมกันเองได้
3.ลักษณะคำพูดบางส่วนอิงมาจากอนิเมกินทามะ ดังนั้นคนที่อ่านแบบมังงะอาจจะงงๆนิดหน่อย
4.แทรกรูปในเนื้อหา บางรูปมาจากตอนในอนิเม ไม่ต้องแปลความหมายตามในรูปแต่เอาไว้มโนภาพเพิ่มเติมนะคะ
5.สำหรับผู้ที่ใช้โทรศัพท์แนะนำว่าให้อ่านใน Web Browser จะดีกว่าค่ะ เพราะไรท์ก็ไม่แน่ใจว่าแอพมือถือมันจะสามารถอ่านได้หรือเปล่า แต่ที่มั่นใจคือมันไม่ได้อรรถรสค่ะ
6.สุดท้ายคือเราเป็นมือใหม่เรื่องนี้แต่งเป็นเรื่องแรก การเรียบเรียงภาษาอาจจะยังไม่ดีเท่าที่ควร ขออภัยมานะจุดนี้นะคะ:)




Main Characters


Takasugi Shinsuke /ทากาสุงิ ชินสุเกะ 

หัวหน้ากองทหารอสุรา เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มขับไล่ต่างแดนในอดีต จนถึงปัจจุบันก็ยังดำรงตำแหน่งอยู่
และเป็นเพื่อนสมัยเด็กของซากาตะ กินโทกิ รักการต่อสู้และมองกินโทกิเป็นคู่แข่งเสมอ


Sakata Gintoki / ซากาตะ กินโทกิ

อดีตผู้ขับไล่ต่างแดนร่วมกับทากาสุงิ ผู้เป็นเจ้าของฉายาชิโร่ยาฉะหรือก็คืออสูรขาว 
ปัจจุบันทำมาหากินด้วยการเปิดร้านสารพัดรับจ้าง รักการกินของหวาน โดยเฉพาะพาเฟ่ต์ 
ถึงแม้จะเป็นผู้ชายที่ไม่ได้ความ แต่ก็ยึดมั่นในสัจจะสัญญามากกว่าใครๆ
Other Characters
   
                                                                   Yorozuya / ร้านสารพัดรับจ้าง                                                                                                                    

                                                                                                                                                                     
                                                                                  Kagura / คางุระ                                                                       
                 เด็กสาวเผ่ายาโตะ ผู้มีพลังช้างสาร ชอบกินสาหร่ายดองเป็นชีวิตจิตใจ  
                                                                  
                                                                                                                                                        
                                                                           Shimura Shinpachi / ชิมูระ ชินปาจิ                                                                   หนุ่มแว่น ผู้ชื่นชอบการฝึกซ้อมดาบ ติดตามกินโทกิ
                                   เพื่อเรียนรู้จิตวิญญาณแห่งซามูไร           
        
                                                                              Kiheitai / กองทหารอสุรา

                    

                                                                         Kawakami Bansai / คาวาคามิ บันไซ
               รองหัวหน้ากองอสุรา นักดาบมากฝีมือผู้ชื่นชอบดนตรีมักพกเครื่องดนตรีติดตัวเสมอ
                    
                                                                            Kijima Matako / คิจิมะ มาทาโกะ
                          นักแม่นปืนสาวเพียงหนึ่งเดียวของกองทหารอสุรา คลั่งไคล้ในตัวทากาสุงิมากๆ ใช้ปืนคู่เป็นอาวุธ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 ต.ค. 59 / 17:59


[บนเรือรบของกองทหารอสุรา]


“ รุ่นพี่บันไซ วันนี้เป็นวันเกิดของท่านชินสุเกะ จริงๆเหรอคะ!” มาทาโกะ นักแม่นปืนสาวเพียงหนึ่งเดียวของกองทหารอสุราเอ่ยถามด้วยความรีบร้อน เธอแอบชอบทากาสุงิ ชินสุเกะมานานแล้ว หากมีสิ่งไหนที่ทำแล้วเขาจะสนใจเธอมากขึ้น(แม้จะเป็นแค่คำขอบคุณ)เธอก็พร้อมจะบุกน้ำลุยไฟเพื่อทำมันให้สำเร็จ

 

“ ถ้าหมายถึงวันที่ 10 สิงหาคม ละก็ไม่ผิดแน่นอน ขอรับ รองหัวหน้ากลุ่มอสุราตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะหันไปเช็ดเครื่องดนตรีของตนดังเดิม

 

ยังไม่ได้หาของขวัญให้ท่านชินสุเกะเลยทำไงดีๆ หญิงสาวกล่าวจบก็รีบวิ่งออกไปหาซื้อของขวัญด้วยความรวดเร็ว จึงไม่ทันได้ยินว่ารุ่นพี่ของตนเอ่ยอะไรบางอย่างออกมา

 

จะได้ให้หรือเปล่าก็ไม่รู้สินะขอรับ ท่านนายพลหายตัวไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ถ้าตามตัวเจอละก็นะ

 

[ณ ร้านสารพัดรับจ้าง]

 

ครืด!!

 

อากินจางง ตื่นได้แล้วน่อ ลื้อจะเอาแต่นอนไปถึงเมื่อไหร่กัน อะ ไม่อยู่น่อ หายไปไหนของเค้าละเนี่ย จำได้ว่าเมื่อคืนก็ไม่ได้ออกไปไหนนี่นาคางุระพึมพำก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

 

กลับมาแล้วครับ อ้าวคางุระจังตื่นแล้วเหรอ คุณกินล่ะ?” ชินปาจิที่พึ่งกลับมาจากการไปซื้อของ ถามขึ้นเมื่อไม่เห็นวี่แววของซากาตะ กินโทกิ

 

อาชินปาจิมาแล้วเหรอ อั๊วก็ไม่รู้เหมือนกัน อั๊วตื่นมาก็ไม่เห็นอากินจังแล้วน่อเด็กสาวตอบกลับก่อนจะหยิบสาหร่ายดองขึ้นมากิน

 

แย่จัง สงสัยพวกเราคงต้องไปทำงานกันแค่สองคนแล้วหล่ะเด็กหนุ่มถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายปนสาปแช่งหัวหน้าของตัวเองที่ละเลยหน้าที่การงาน ก่อนจะหันไปมองซาดาฮารุที่ตอนนี้กินอิ่มจนหลับสนิทไปแล้ว


...ทั้งสองหารู้ไม่ว่าหัวหน้าของพวกตนนั้นหาย(?)ไปตั้งแต่เมื่อกลางดึกแล้ว...

 

[ซากาตะ กินโทกิ]


กินโทกิเองครับ ผมรู้ว่าตอนนี้ทุกคนคงกำลังสงสัยและคิดว่าคุณกินของทุกคนอยู่ไหนและกำลังทำอะไรอยู่ เกิดอะไรขึ้นถึงหายตัวไป คิดว่าหลายๆคนคงเดาๆกันไว้ว่า คุณกินคงไปหนีไปเมา ไปเหล่สาว หรือไปซื้อนมสตรอเบอร์รี่มากินในยามวิกาล แต่ว่าผิดทั้งหมดนะครับคุณกินไม่ได้เป็นคนไม่ดีถึงขนาดนั้น*นิ้วไขว้หลัง* ความจริงก็มีสาเหตุมาจากไอ้บ้าทากาสุงินั่นแหละครับ มีมันคนเดียวเท่านั้นที่โผล่มาแบบคนปกติไม่เป็น แต่ผมก็ไม่ได้ถูกจับไปเป็นตัวประกันหรือถูกทรมานอะไรอย่างที่พวกคุณคิดกันไปเองหรอกนะ ความจริงโคตะระความจริงก็คือมันจ้างผมครับ จ้าง(ด้วยพาเฟต์ 3 ถ้วย)ให้ไปเที่ยวกับมันเป็นเวลา 1 วัน ซึ่งตอนนี้ก็เช้าแล้วคุณกินจึงอยู่ที่สวนสนุกกับไอ้บ้าสุงิครับ ฟังไม่ผิดครับสวนสนุก….น้ำหน้าอย่างมันจ้างผมให้มาเที่ยวสวนสนุก*นึกภาพตอนมันพูด*

 


เหอะๆ บาคุฟุได้ลุกเป็นไฟแน่!

       


คิดสภาพอดีตเพื่อนร่วมรบที่ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ด้วยกันเป็นเวลานาน เหมือนมนุษย์กับพรีเดเตอร์จับมือกันสู้เอเลี่ยน แล้วสุดท้ายก็กลายเป็นศัตรูที่ต้องมาหันปลายดาบใส่กันเอง ซึ่งตอนนี้กำลังเดินตามมันที่กำลังเลือกเครื่องเล่นอยู่ซะงั้น ...เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นตอนที่ผมกลับเข้าห้องของตัวเองแล้ว

 

*ย้อนกลับไปเมื่อคืนก่อน*

เฮ้อ งานไม่มีเงินไม่มา ยายแก่พอเจอหน้าก็ทวงค่าเช่าบ้านอยู่นั่นแหละ น่ารำคาญเป็นบ้า พาเฟ่ต์ไม่ตกถึงท้องมาเป็นอาทิตย์ๆแล้วนะ หงุดหงิดเว้ยยย!’ตอนนั้นคุณกินกำลังโคลงหัวไปมาอย่างไม่สบอารมณ์ หงุดหงิดเรื่องที่ว่าไม่มีเงินแล้วกินของหวานไม่ได้ พวกคนแก่นี่ก็ไม่เข้าใจกันเล้ย วัยรุ่นน่ะต้องการน้ำตาลในการดำรงชีวิตนะ ขาดไปมันก็เหมือนกันต้องพรัดพรากจากสิ่งที่รักนั่นแหละ

 

บ่นอะไรอยู่คนเดียว บ้าหรือเปล่า กินโทกิผมสะดุ้งทันที เมื่อได้ยินน้ำเสียงคุ้นเคยเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบาจากด้านหลัง พลันบรรยากาศภายในห้องก็เย็นขึ้นจนอดที่จะขนลุกไม่ได้ เวรแล้วไง ผีห่าซาตานที่ไหนอัญเชิญมันลงสนามวะ

 

เฮ้ๆ บุกรุกบ้านคนอื่นในยามวิกาล โดนหลายข้อหานะรู้มั้ย?’ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงกึ่งขบขันกึ่งแปลกใจ*เหงื่อแตกพลั่ก* แต่ทากาสุงิก็ไม่ได้ให้ความร่วมมือ(ตบมุก)แต่อย่างใด ยังคงทำหน้าชวนเหม็นเบื่อตามเคย 

ใครจะไปสนเรื่องพรรค์นั้นกัน? ของขวัญของฉันล่ะ สะดุ้งแบบนี้แปลว่าแกลืมวันเกิดของฉันใช่ไหม?’แรกๆเสียงของมันก็ปกติธรรมดาละนะ แต่หลังๆเริ่มที่จะอำมหิตขึ้นมาละ

 

ทำไมฉันจะต้องจำวันเกิดของไอ้โรคจิตอย่างแกด้วย แล้วนี่มันยังกี่โมงกี่ยามแล้ว 23.45. อีก15นาทีก็จะเช้าวันใหม่แล้วนะเฮ้ย แกควรจะรู้จักสำนึกผิดแล้วเกรงใจฉันด้วย คนจะหลับจะนอนยิ่งขาดน้ำตาลมันยิ่งพาลหงุดหงิดนะจะบอกให้'ตะคอกใส่ด้วยโทสะอันแรงกล้า หากแต่มันคงเป็นความคิดที่ผิดถนัด เพราะทากาสุงิที่กำลังนั่งพิงขอบหน้าต่างถึงกับลุกขึ้นยืนแล้วก้าวมาหา

 

‘หึหึ แกมันงี่เง่าเสมอต้นเสมอปลาย ชิโร่ยาฉะ แต่ถึงจะน่าเห็นใจยังไงมันก็ไม่ได้รับการยกเว้นให้หรอกนะ มานี่!สิ้นเสียงเรียบเย็นของมันผมก็โดนมันคว้ามือลากออกไปเลย

 'เฮ้ยเดี๋ยวดิ ที่พูดไปมันไม่เข้าหัวแกสักนิดเลยใช่มั้ย บอกแล้วไงว่าต้องการนอ-"ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรออกไปอีก ทากาสุงิก็ขัดขึ้นว่า'ทำตามที่ฉันสั่ง แล้วพาเฟ่ต์ของนายจะอยู่ไม่ไกล' ปิดปากเงียบตลอดทาง...



หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรมาก ก็แค่ถูกใช้ให้แช่น้ำร้อนด้วยกัน ใช้ให้ถูหลังให้ ใช้ให้รินเหล้าให้(แอบจิบด้วยแต่มันไม่ว่า) ซวยยิ่งกว่าคือมันดันทะลึ่งเมาหลับ ถ้านอนหลับดีๆจะไม่อะไรเลยแต่มันดันเอนตัวลงมาหนุนตักพอดี แถมขู่สั้นๆว่า'ขยับ ตาย' ทั้งๆที่ที่นอนก็อยู่ใกล้ๆ โคตรเมื่อยเลยสิพับผ่า! นั่งเกร็งกันไปจนถึงเช้าแล้วจบลงตรงที่มันพามาสวนสนุกอย่างที่เห็น (ถึงมันจะเป็นอาชญากร แต่นอกจากพวกชินเซ็นกุมิก็ไม่มีใครรู้จัก จึงรอดตัวไป) 

 

กินโทกิ ไปกันเถอะเสียงเรียกของทากาสุงิดังขัดความคิดทั้งหมดลง ผมจึงเดินตามมันไปจนถึง โรลเลอร์ คอสเตอร์ เครื่องเล่นในตำนานที่ทำคนปวดเศียรเวียนเกล้ามานักต่อนักแล้ว

 

เอาจริงดิ มาถึงก็ไอ้นี่เลยเหรอ ไม่เห็นจะต้องรี-..”ยังไม่ทันที่ผมจะแย้งจบ ทากาสุงิก็ตัดบททันที

 

หรือว่าแกกลัว?” ได้เลยยยยย ท้าทายกันเห็นๆ เดี๋ยวรู้เลยว่าใครจะแพ้ใครจะชนะ หมดอารมณ์จะโต้ตอบ นาทีนี้จะต้องคว้าชัยชนะแล้วเย้ยมันให้จมดินซะ

 

.

.

.

.

 

อ้วกกกกกก !

 

เข็ดสุดๆไปเลยครับนาทีนี้รู้สึกเหมือนขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดแล้วถูกฉุดให้ดิ่งลงมาในความเร็วที่ไม่สามารถประเมินค่าออกมาเป็นตัวเลขได้  ความกล้าที่สะสมมาตอนแรกหายไปในพริบตาตั้งแต่เครื่องเล่นทำงาน เวียนหัวชิบ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือความแค้น

 

กระจอก แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้ว

 

แว่วเสียงมันยังคงก้องอยู่ในหัว เยาะเย้ยเหยียดหยามทั้งๆที่มันเองก็หน้าซีดไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก!

 

หน้าแกมันก็ดูไม่ได้พอกันน่ะละ ไอ้บ้าทากาสุงิ สบถด่าอย่างหัวเสีย ทั้งโมโหทั้งปวดหัว จะเป็นลมไม่เคยคิดว่าต้องมานั่งเครื่องหฤโหดพรรค์นี้ อายุขัยลดลงไปหลายสิบปีแล้วแน่ๆ

 

สงครามยังไม่จบอย่าพึ่งนับศพทหาร จะให้ไปไหนต่อดีกว่ามาเลย!” ประกาศกร้าวอย่างไม่ยอมแพ้ ไม่เคยอยากเอาชนะใครเท่ามันเลยจริงๆ กวนประสาท!

 

แน่ใจนะว่าพร้อมแล้ว งั้นไปต่อบ้านผีสิงกันมั้ยล่ะ?”เอ่ยจบก็หันกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มเหยียด เกลียดมัน เกลียดมันจริงๆ เกลียดมันโครตๆเลยเว้ย รู้ทั้งรู้ว่าเกลียดสิ่งเหนือธรรมชาติ มันยังเอาปมด้อยของเขามาเล่นงานเขาอีก


ไม่ๆๆๆ ไม่เอา ไม่มีทาง ไม่เข้าไปเด็ดขาด เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นไม่ได้รึไงพยายามยื่นข้อเสนอแต่สุดท้ายมันก็ตอบกลับมาว่า

 

ก็ได้ แลกกับการที่ฉันจะไปบอกทุกคนว่าแก-..”

 

เออยอมแพ้ จะพาไปไหนก็ไปเลย จะพาไปฆ่าแกงยังไงก็เอาเลย อย่าให้ถึงคราวฉันนะ ฉันเล่นแกยับแน่ คอยดู!”หัวฟัดหัวเหวี่ยง รู้สึกเหมือนสมองจะระเบิดออกมากองกับพื้น ออร่าของผมในตอนนี้คงแผ่รังสีฆ่าฟันชัดเจนจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ยกเว้นไอ้ตัวต้นเหตุที่ยังคงยืนแสยะยิ้มอย่างสะใจอยู่ข้างๆ

 

สุดท้ายผมก็ต้องเข้าไปผจญแดนผีสิงตามคำท้าของทากาสุงิ จบลงที่การนอนเอามือก่ายหน้าผากอยู่บนม้านั่ง ซึ่งห่างจากบ้านผีสิงนิดหน่อย

 

ไม่เอาอีกแล้ว ไอ้บ้านผีสิงบ้าบอเนี่ย หลอกผู้คนให้ตกใจกลัวมันมีความสุขมากหรือไงกันพึมพำกับตัวเองอย่างหมดแรง ไม่สนว่าอีกคนที่มาด้วยกันเดินไปไหนแล้ว เขาหมดแรงแล้วจริงๆแค่สองอย่างนั้นก็ตัดพลังชีวิตของเขาไปมากโข ยิ่งในช่วงที่ไม่มีน้ำตาลตกถึงท้องแบบนี้ยิ่งไม่มีแรงจะทำอะไรทั้งนั้น

 

หึหึ หมดแรงแล้วหรือไง กินโทกิ ทำตัวไม่สมกับที่เป็นตำนานชิโร่ยาฉะเลยนะ เป็นซามูไรแท้ๆดันมากลัวผีซะได้

 

ตำนานหน้าแกสิ หุบปากไปเลย ฉันเหนื่อยกับวาจาแดกดันของแกพอแล้ว เอ่ยพลาง ดีดตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะยกมือขวานวดขมับตัวเองเบาๆก่อนจะพูดต่อ พร้อมจะลงนรกต่อแล้ว ว่ามาจะไปขุมไหนอีก

 

      หลังจากนั้นผมกับทากาสุงิก็ตระเวนกันไปหาเครื่องเล่นอื่นๆอีกจน จบลงด้วยการพาไปกินร้านขนมหวานซึ่งตะวันก็เริ่มลับจากฟ้าแล้ว ทานเสร็จพวกเราก็ไปเดินเที่ยวงานเทศกาลดอกไม้ไฟ แรกๆทุกอย่างก็ดูราบรื่นไปได้สวย ทั้งเดินกินสายไหมกับแอปเปิ้ลเคลือบน้ำตาลจนกระทั่งเดินไปฉะกับพวกชินเซ็นกุมิที่เผอิญก็มาเที่ยวงานนี้เหมือนกันยังดีที่ทากาสุงิใส่หน้ากากจิ้งจอกปิดหน้าปิดตาไว้เลยไม่มีใครสังเกตุ 

                              


 

พอปลีกตัวออกห่างชินเซ็นกุมิได้ จึงได้เดินออกจากงานแล้วไปหาที่สงบๆรอดูดอกไม้ไฟ ผมและเขาต่างก็เงียบกันตลอดทาง แต่ทว่าก็ไม่ได้รู้สึกกดดันแม้แต่น้อยซ้ำยังรู้สึกผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด


คืนนี้ดวงจันทร์ช่างงดงามทากาสุงิเอ่ยทำลายความเงียบ เมื่อถึงปลายทางคือเนินเขาที่ค่อนข้างห่างจากงานเทศกาลเล็กน้อยแต่เป็นจุดที่สามารถดูดอกไม้ไฟได้อย่างชัดเจน

 

ผมนั่งพิงกับต้นไม้ต้นหนึ่งก่อนจะแหงนหน้ามองพระจันทร์ อืมรู้สึกเหมือนฝันไปเลยนะ พวกเราในตอนนี้น่ะ ถ้าผ่านวันนี้ไปเราก็คงต้องหันดาบใส่กันอีกครั้ง ตอบกลับก่อนถอนหายใจอีกครั้ง

 

ถ้าไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ก็กลับมาร่วมกับพวกเราสิ ลำพังพละกำลังของนายก็เทียบได้กับคนทั้งเมืองแล้ว ถ้ามีนายอยู่ เป้าหมายคงไม่ไกลเกินเอื้อม

 

ทากาสุงิ ต่อให้นายจะเอ่ยปากชวนฉันกี่ครั้ง แต่คำตอบของฉันก็ยังคงเหมือนเดิม ถึงแม้ความรู้สึกของพวกเราจะเหมือนกัน แต่วิถีทางของพวกเรานั้นมันแตกต่างจนไม่สามารถกลับมาเดินทางเดียวกันได้อีกแล้วเมื่อผมพูดจบก็ขว้างของขวัญกล่องเล็กๆที่เก็บไว้กับตัวให้ทากาสุงิ ซึ่งเขาก็รับมันเงียบๆและไม่ได้พูดอะไรอีก ยังคงยืนอยู่นิ่งๆมองดอกไม้ไฟหลากสีสันที่กระจายเป็นรูปต่างๆบนท้องฟ้า สิ่งที่เขากำลังคิดในตอนนี้คงไม่ต่างจากสิ่งที่ผมกำลังคิดอยู่


ความคิดที่ว่าไม่อยากให้เราทั้งคู่ต้องมาสู้กันอีก

 

...เมื่อดอกไม้ไฟชุดสุดท้ายถูกจุดขึ้น เทพอสูรทั้งสองต่างก็แยกจากกันโดยไร้ซึ่งคำอำลาใดๆ เสมือนเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นเพียงภาพความฝันลมๆแล้งๆก็เท่านั้น... 


-END-



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Alias★ จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

10 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 20:21
    เว็บไซต์คืออันไหนหรอคะ
    #10
    0
  2. วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 14:01

    ขำทาคา มาหาแรงบันดาลใจด้วยการทารุณคุณกิน พาคุณกินไปหาผีได้ยังไง เดี๋ยวก็ได้ฟังเพลงโดราเอม่อนหรอก 555+ แต่ก็สมกับทาคาดี พี่แกก็หนึ่งในเจ้าพ่อเอสเอ็มนี่นะ

    ชอบคู่นี้มากๆ แต่งแนวๆ นี้น่ารักดีค่ะ ถ้าจิ้นตามในเรื่อง สองคนนี้ก็แอบพบกันแบบนี้บ่อยๆ แหละ ไม่ค่อยมีใครรู้หรอก (คบกันแบบลับๆ)

    ขนาดในออริยังออกไปไตหาหัวจาม (ตามหาหัวใจ แฮร่) อาจารย์กันสองต่อสองเลยค่ะ แอร๊ยยยย!! (ข้ามความมโนของอินี่ไปเถอะ 55)

    ขอแค่เอาของกินมาล่อ ไม่ว่าใครคุณกินก็พร้อมจะตามไป---(สัญญาขาดหาย โดนดาบไม้ปักหัว)

    ปล. อยากให้แต่งคู่นี้เยอะๆ ค่ะ คู่ฮิจิกินเยอะแล้ว แต่ทาคากินยังไม่ค่อยมี ถ้าจะให้ดีขอคู่อาจารย์อุทซึโระกับคุณกินด้วยค่ะ เราเป็นสายเอสเอ็ม 555+ (คู่สุดท้ายนี้ก็บาปเกินนนนน)


    #9
    0
  3. วันที่ 4 เมษายน 2560 / 17:59
    จบได้สวยงามมากค่ะไรท์
    ปล.อยากให้ทำคู่takaginเยอะๆ เพราะคู่นี้หาอ่านยากมาก
    #8
    0
  4. วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 20:54
    ค่ะ ไม่ต้องสู้กันอีกเเล้วกลับมาเริ่มเรียนรู้ พลังแห่งรักกันได้เเล้ววว

    แต่งได้ดีเลยนะคะ เป็นคู่ที่หาได้ยากเยนด้วยสิ ฮ่า

    #7
    0
  5. วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 06:56
    โอ็ยยย ชอบมากเลยค่ะ ตามหามานานแล้วฟิคแนวชวนจิ้นแบบนี้ กรี๊ดด !
    ชอบฟิคนี้ตรงที่เราอ่านเองแล้วเหมือนกับไปดูอนิเมะย้อนหลัง ได้อารมณ์ของอีตาโซราจิที่ชอบปล่อยมุขชวนจิ้นแต่ก็ยังคงคาร์ของแต่ละตัวไว้ ทำนองว่า "จิ้นได้ แต่พวกตูก็ไม่ได้กินกันเองจริงๆหรอกเฟ้ย !!" 
    จะรออ่านผลงานของไรท์เตอร์ต่อนะค่ะ  ><
    #6
    1
    • 24 กันยายน 2559 / 16:05
      เม้นท์ซะยาวเลยย แปลว่าชอบจริงอิอิ เราก็ชอบแนวนี้แต่มันไม่มีคนแต่งเลยต้องแต่งเองยังกลัวอยู่นี่ว่าคนอ่านจะชอบไหมเพราะเราเองก็พึ่งหัดเขียนน่ะ ยังไงก็ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ค่ะ
      #6-1
  6. วันที่ 23 มกราคม 2559 / 19:11
    สนุกมากค่ะ ^__^
    #5
    0
  7. #4 ส้ม
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 00:58
    สนุกดีค่า
    #4
    0
  8. #3 momojji
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 20:53
    สนุกมากคะ ขอบคุณมาก^^
    #3
    0
  9. วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 11:06
    มีแผนจะแต่งเรื่องใหม่หรือป่าวคะ(อยากได้กินเคะ)
    การใช้คำดีมากค่ะ ฮาดี ชอบการเขียนแบบนี้มาก ทำผลงานแบบนี้เรื่อยนะคะ ^^b
    #2
    3
    • 12 สิงหาคม 2558 / 23:58
      ค่าาาาาา
      จะรอนะคะ ^^
      #2-2
    • 15 สิงหาคม 2558 / 00:15
      ตามคำขออัพให้แล้วนะ HijiGin ไม่แน่ใจว่าจะยังดีเหมือนเดิมหรือเปล่านะคะ
      http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1379273
      #2-3
  10. #1 momojji
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 20:47
    จะรอนะคะ
    #1
    1
    • 11 สิงหาคม 2558 / 21:05
      อัพแล้วนะคะ อ่านได้หรือเปล่าเอ่ย?
      #1-1