คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI]

ตอนที่ 14 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 14)


     อัพเดท 29 ส.ค. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: naruto, นารุโตะ, นารูโตะ, ซาสึเกะ, sasuke, fic, yaoi, นารุซาสึ, fic naruto, ฟิค นารุโตะ, ฟิค y นารุโตะ, ฟิค y นารูโตะ, ตลอดไปนะ, Naruto yaoi, ฟิค วาย นารุโตะ, Narusasu
ผู้แต่ง : Silphatia ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Silphatia
My.iD: https://my.dek-d.com/silly_rock
< Review/Vote > Rating : 91% [ 26 mem(s) ]
This month views : 736 Overall : 78,783
1,550 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1350 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI] ตอนที่ 14 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 14) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6031 , โพส : 31 , Rating : 13% / 53 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด








          ลึกเข้าไปในป่าห่างไกลออกไป สถานที่ซึ่งส่งกลิ่นอบอวลไปด้วยความชั่วร้าย แม้แต่สัตว์ป่าก็รับรู้และไม่กล้าที่จะเฉียดเข้าใกล้


          ซาสึเกะนอนอยู่ในห้องมืดอับแสง ประสานมือรองไว้ใต้ศีรษะพลางครุ่นคิด สายตาทิ้งไปยังเพดานว่างเปล่าในเงามืด มีเพียงแสงวาววับจากนัยน์ตาสะท้อนออกมา


          เมื่อนึกตรึกตรองถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ใช่ว่าเขาจะไม่เสียใจที่ทำไปแบบนั้น แต่เวลานั้นความมืดบอดมันครอบงำเขา ความที่อยากจะครอบครองร่างกายนั้น... 


          พอรู้ตัวอีกทีอยากจะเอ่ยคำขอโทษ ก็ถูกนารุโตะไล่ตะเพิดซะก่อน แถมเวลาก็กระชั้นชิดเกินกว่าจะอยู่ต่อ

          

          ชายหนุ่มคิดเสร็จก็ลุกเดินออกจากห้อง ประจันหน้ากับโอโรจิมารุที่เดินสวนทางมาพอดี


          “ช่วงนี้ลุกลี้ลุกลน อยู่ไม่ติดที่เลยน้า....ซาสึเกะคุง”   เสียงเนิบนาบน่าขนลุกเอ่ยขึ้นมาเมื่อชายหนุ่มเนตรวงแหวนเดินผ่านชายนัยน์ตาอสรพิษไปได้เพียงช่วงตัว


          “อย่ามายุ่ง”


          “คงไม่ได้หรอก” โอโรจิมารุตอบพลางยิ้มชวนให้สยองพองขน “ ก็นายสำคัญสำหรับฉันนี่นา เดี๋ยวสึกหรอไปจะแย่เอา”


          ซาสึเกะเดินไปอย่างไม่สบอารมณ์ ถึงจะเป็นอาจารย์ของเขา แต่เขาก็หาได้เคารพยำเกรงไม่ เพราะที่เขามาที่นี่ ก็เพียงเพื่อที่จะไขว่คว้าหาความแข็งแกร่งที่อีกฝ่ายสัญญาว่าจะมอบให้เท่านั้น


          “เฮ้ๆ.. เดี๋ยวนี้ทำตัวไม่เหลือเยื่อใยเลยน้า...”


          ใครจะไปสน... เขาเรียนรู้ทุกอย่างที่โอโรจิมารุสอนเขาหมดแล้ว ตอนนี้เขาแข็งแกร่งพอ  เขาอยากจะไปจากสถานที่บ้าๆนี่สักที เขาใจร้อนอยากแก้แค้นเต็มที แต่มันกลับไม่ง่ายอย่างนั้น เพราะยังมีตัวเกะกะตัวเป้งอยู่


          “แล้วเลิกไปเฝ้าเจ้าเด็กเก้าหางนั่นสักที เดี๋ยวเจ้าพวกนินจาโคโนฮะมันก็แกะรอยฉันแห่กันมาถึงนี่หรอก”


          ซาสึเกะหยุดกึกและหันกลับไปมอง

          

          “เลิกให้คาบูโตะสะกดรอยฉันสักที”


          “หึๆ คงไม่ได้หรอก นั่นงานอดิเรกของฉันนะ”


          “ถ้าทำอีกฉันจะฆ่าพวกแกทั้งคู่ซะ” ซาสึเกะขู่เสียงต่ำ


          เสียงโอโรจิมารุหัวเราะก้องดังชวนขนลุก ทันใดนั้นก็มีงูมาพันขาชายหนุ่มและเลื้อยขึ้นมารัดรอบตัวเขา ส่งเสียงขู่ฟ่อดังอยู่ข้างหู


          “ ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่... ซาสึเกะคุง” โอโรจิมารุหายจากสายตาและโผล่มาประชิดเขา ลิ้นยาวผิดมนุษย์มนาดูน่าขนลุกตวัดเลียท้ายทอย


          “อย่าคิดให้มันยุ่งยากจะดีกว่า” ความรู้สึกเย็นชืดน่าสะอิดสะเอียนไล้ไปตามรอยอักขระ


          ซาสึเกะชักสีหน้า ปลดปล่อยร่างที่พันธนาการเขาโดยไม่ใยดี และเดินออกไปโดยไม่พูดอะไร

 


 


          สายลมเย็นพัดผ่านนำพาใบไม้ที่พากันผลัดสีสดและร่วงหล่น กลิ่นอายของฤดูใบไม้ร่วงกำลังใกล้เข้ามา


          หลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดนารุโตะก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ  ชายหนุ่มนั่งเหงาหงอยอยู่ริมหน้าต่าง สายตาเหม่อมองออกไปไกลเท่าที่ตาเขาจะทอดถึง ราวกับพยายามค้นหาอะไรบางอย่าง


          เขาเบื่อหน่ายกับการถูกเฝ้ายามจากคนของซึนาเดะ ผ่านมาก็หลายสัปดาห์แล้ว และแม้จะไร้วี่แววของซาสึเกะ ก็ยังไม่วายลดความเข้มงวดลง ยังดีที่ช่วงกลางวันความอิสระยังเป็นของเขาอยู่บ้าง


          เมื่อได้เวลาตามที่นัดกับตาเซียนเฒ่าไว้ เขาก็กระโจนออกไป ยืดตัวขึ้นสูดอากาศเต็มปลอดด้วยความสดชื่น


          เขาวิ่งลัดเลาะไปตามป่าที่ต้นไม้เริ่มผลัดสีจากเขียวกลายเป็นส้มแสบสัน เข้มบ้างอ่อนบ้างสลับกันไป ต่างพากันร่วงหล่นลงผืนดิน เหลือไว้เพียงแต่กิ่งก้านโบกไหวไปตามแรงลม รอวันที่ลมหนาวที่กำลังมาเยือน บรรยากาศสวยงามแต่กลับชวนให้รู้สึกหดหู่เช่นกัน


          “เฮ้ ...นารุโตะ” จิไรยะทักเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา


          พอเริ่มการฝึกสุดบ้าคลั่งของจิไรยะไม่เท่าไหร่ ตาแก่ลามกก็ขอตัวไปส่องสาวตามเคย ปล่อยให้เขาต้องฝึกต่ออยู่คนเดียว


          หาข้อมูลอะไรกัน เขียนหนังสือสนองตัณหาตัวเองชัดๆ ตาเซียนลามกเอ๊ย!


                   แดดเที่ยงวันสอดส่องลงมา นารุโตะนั่งลงพักเหนื่อย คว้าข้าวกล่องออกมาจิ้มกิน พลางคิดอะไรเพลินๆ แหละผลอยหลับไปเมื่อตะวันคล้อยบ่าย


          รู้สึกตัวอีกทีก็มีริมฝีปากของใครบางคนทาบเบาๆลงบนใบหน้า


          นารุโตะกระโดดโหยงคว้ามีดมาตั้งท่าทันที มองผู้บุกรุกอย่างตกใจสุดขีด 


          “ซะ..ซาสึเกะ นายมาทำอะไรที่นี่!?!”


               ชายหนุ่มร้องถามอย่างตกใจ หันมองซ้ายมองขวา บริเวณนี้ยังอยู่ในเขตโคโนฮะ ซาสึเกะกล้ามาถึงที่นี่กลางวันแสกๆแบบนี้ได้ยังไง


          จากความตกใจแปลเปลี่ยนเป็นความโกรธเคือง เมื่อเหตุการณ์ในคืนนั้นย้อนกลับเข้ามาในหัว สายตาสีฟ้ามองสะท้อนชายตรงหน้าอย่างแค้นใจ


          ชายหนุ่มตรงหน้ามองท่าทีนั้นนิ่ง ผิวที่ขาวจัดจากการอยู่ใต้เงามืดมานานตัดกับเส้นผมสีดำสนิท ดูโดดเด่นท่ามกลางภูมิทัศน์รอบข้าง ต่างจากชายผมสีตะวันที่ผิวกรำแดดเล็กน้อย  ดวงตาสีฟ้าสดใส ดูกลมกลืนกับแสงเจิดจ้าและใบไม้หลากสีที่ปลิวว่อนในอากาศ


          ซาสึเกะเอื้อมมือไปหานารุโตะ ทำให้ชายหนุ่มชะงักถอยหลังไปหนึ่งก้าว 


                    "..ย...อย่าเข้ามานะ ไปให้พ้น...!!"  ชายหนุ่มร้อง ความกล้าที่มีหดหายไปหมดเมื่ออยู่ต่อหน้าชายผู้นี้ ผู้ที่กระทำเขาอย่างสิ้นท่า เขาถอยร่นอย่างหวาดกลัว สายตาแสดงความขุ่นเคืองและเจ็บปวดลึก



                    มือนั้นเอื้อมมาถึงเขา ร่างบางสะดุ้งเมื่อถูกสัมผัสแผ่ว แต่เขากลับไม่ได้ผลักไสมันออกไป ได้แต่กำมีดในมือแน่น ปล่อยให้มือนั้นสัมผัสใบหน้าและเรือนผมอย่างช้าๆ จนเผลอหรี่ตาลงมองอีกฝ่ายอย่างสับสน คิดจะมาไม้ไหนกันแน่


          ถึงจะโกรธเคืองแต่กลับเกลียดไม่ลง เขาต้องยอมรับกับตัวเองอย่างไม่เต็มใจ ทั้งๆที่ถูกปฏิบัติแบบนั้น มันกลับทำให้เขาลืมอีกคนไม่ได้ จิตใจคิดวนเวียนอยู่ตลอดเวลา


          “ฉันขอโทษ.."


          เสียงเอ่ยขึ้นตัดความเงียบ พร้อมกับชายร่างสูงเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ จมูกและริมฝีปากหอมเบาๆที่ข้างแก้ม


                    "อภัยให้ฉันได้มั้ย...”


          นารุโตะหน้าแดงกับการกระทำนั้น เบิกตาขึ้นยามซาสึเกะถอนใบหน้าออกไป มองตามชายหนุ่มผมดำอย่างขัดข้องใจ



          “ทำไมนายเพิ่งมาพูดเอาตอนนี้” นารุโตะถามหลังจากนิ่งสักพัก "คิดหรือว่าฉันจะลืมสิ่งที่นายทำได้"


          

          “เพราะวันนี้โอกาสดี” ซาสึเกะตอบ ทำให้ชายหนุ่มผมทองมองอย่างไม่เข้าใจ “นายมีคนประกบหน้าประกบหลังตลอด แต่เวลาที่ฉันเงียบหายไปทำให้ตาแก่นั่นประมาท”


          ซาสึเกะเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้เขาอีกครั้ง 


          “ตกลง...อภัยให้ฉันได้รึยัง”


           เมื่อไร้ซึ่งคำตอบ ซาสึเกะบังคับจูบลงไป เป็นจูบที่ธรรมดากว่าทุกครั้ง ไม่ได้ยัดเยียดอะไร แต่นารุโตะเบือนหน้าหนีพร้อมกับผลักเขาออกเต็มแรง 


                    "อย่ามาถูกตัวฉัน!!" ชายหนุ่มยกมือขึ้นปัดป้อง "..ป....ไปซะ...ฉะ...ฉัน.....ไม่งั้นฉันจะตะโกนเรียก...."


                    ทันใดนั้นซาสึเกะก็เข้าสวมกอดเขาแน่น ไม่ยอมให้เขาถอยหนีได้อีก 


                    "นายจะไล่ฉันไปจริงๆหรือ" ชายหนุ่มผมดำกล่าวด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด กระชับอ้อมกอดแน่นอย่างหวงแหน "จะอภัยให้ฉันไม่ได้เชียวหรือ...นารุโตะ"


     

                    นารุโตะนิ่งตัวแข็ง เขาไม่ได้ผลักไสชายหนุ่มอีก ปล่อยให้ซาสึเกะรัดตัวเขาแน่น ในใจสับสนว้าวุ่น แต่สิ่งที่ซาสึเกะทำกับเขามันเจ็บปวดมากเกินไป เขาจะไม่ยอมใจอ่อนง่ายๆ เรื่องนี้ยังไงก็อภัยให้กันไม่ได้


                    มือข้างที่ถือมีดยกขึ้นข้างหลังชายผมดำอย่างช้าๆ ถ้าเขาลงมือตอนนี้ เขาก็อาจจะหยุดซาสึเกะได้ ตอนนี้เป็นโอกาส ซาสึเกะกำลังประมาท


                    ชายหนุ่มกำมีดแน่นด้วยมืออันสั่นเทา หมายจะแทงลงไปใส่คนที่กำลังสวมกอดเขา โดยที่อีกฝ่ายยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

          


          ทันใดนั้นซาสึเกะก็ปล่อยเขาเสียก่อน แล้วคว้าแขนทั้งสองข้างของเขาไว้


                 นารุโตะตกใจจนมีดที่ถือหลุดร่วงจากมือ ชายหนุ่มเนตรวงแหวนไล้ตามแนวแขนลงมา จนมาประจบที่ฝ่ามือ ก่อนจะยกมือสองข้างนั้นขึ้นมาไว้ตรงหน้าเขา และหลับตาจุมพิตอย่างช้าๆทั้งสองข้างอย่างอ่อนโยน  ทำให้ชายร่างบางอดรู้สึกเกร็งหน้าแดงเรื่อกับการกระทำที่ผิดแปลกของอีกฝ่ายเสียไม่ได้


          ยามชายหนุ่มผมดำเงยหน้าขึ้น ทั้งสองสบตากัน นารุโตะมองเข้าไปในนัยน์ตาของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความรักใคร่อาวรณ์ แตกต่างจากสายตาในคืนนั้นโดยสิ้นเชิง พาลทำให้เขาหน้าตื่นด้วยความรู้สึกผิดในใจ


                    เมื่อกี้เขาคิดจะทำร้ายซาสึเกะงั้นหรือ....เขาคิดได้ยังไงกัน


                    เขาจะทำร้ายคนตรงหน้านี้ได้อย่างไร ชายที่น่าสงสารที่จมอยู่กับขุมนรกในใจตนเอง


                    ชายหนุ่มจิ้งจอกหรี่ตามองคนตรงหน้าอย่างสะท้อนใจ สายตาสีนิลกำลังร้องขอความเมตตาจากเขา ดวงตาที่เจ็บปวด สายตาที่มองเขาราวกับกลัวจะสูญเสีย ราวกับถ้าเขาไม่ให้อภัย คนตรงหน้าก็แทบสูญสิ้นทุกสิ่ง


                    นารุโตะเบือนหน้าหลบดวงตานั้น สายตาแบบนั้น....ทำให้เขาอดจะใจอ่อนไม่ได้


                    ท่าทีของนารุโตะทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าชายหนุ่มเริ่มคิดใจอ่อนกับเขาแล้ว เขาไม่ได้ถูกผลักไสอีก ทีท่าแสดงให้เห็นโดยไม่ต้องกล่าวคำไหนออกมา




          “คืนนี้ฉันไปหาได้มั้ย..” เขาถามตัดความเงียบด้วยน้ำเสียงเว้าวอน ทำเอานารุโตะนิ่งอึ้งกับคำถามนั้น


                 "พูดอะไรของนาย เราไม่ควรเจอกัน นายไม่ควรมาที่นี่ด้วยซ้ำ"


                    

                    "ฉันจะไปหานายที่ห้อง" ซาสึเกะบังคับนิ้วมือชายหนุ่มให้ไล้ไปบนสันจมูกโด่งคมของตน และมาบรรจบที่ริมฝีปากสีเข้มตัดกับใบหน้าขาวจัด

 

          “มะ...มะ..ไม่ได้นะ” ชายหนุ่มพูดติดอ่าง หน้าแดงอับอายกับคำพูดและกิริยานั้น  “มะ..มีคนเฝ้ายามเต็มไปหมด”


          “ฆ่าซะให้หมดก็สิ้นเรื่อง” ซาสึเกะกล่าว ไม่ทิ้งน้ำเสียงพะเน้าพะนอ ทั้งๆที่เขาพูดในสิ่งที่คิดจะทำจริงๆ ถ้าหากพวกมันขวางทางเขาละก็ 


                    "นายเป็นของฉันแล้ว.... ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวางฉัน...จากสิ่งที่ฉันเป็นเจ้าของเด็ดขาด"


                    ถึงแม้น้ำเสียงจะเต็มไปด้วยความโหยหา แต่นารุโตะรู้ว่าซาสึเกะพูดจริง ชายหนุ่มกลัวเรื่องจะบานปลาย ครั้นจะห้ามซาสึเกะไม่ให้มาก็คงจะยิ่งยาก


          “ดะ...เดี๋ยวฉันออกไปหานายเอง” ชายหนุ่มหน้าแดงจัด  สะดุ้งเมื่อซาสึเกะขบแม้มปลายนิ้วเขาเบาๆพลางส่งสายตาดำขลับมาให้


          ซาสึเกะปล่อยมือของร่างบางให้เป็นอิสระ พลางยิ้มมุมปากพอใจใส่คนที่คล้ายกับโดนแกล้ง


          นารุโตะคิดว่าการที่เขาจะแอบออกไปมันง่ายกว่าการที่ซาสึเกะจะลักลอบเข้ามาในโคโนฮะ


          เขาเบือนหน้าไปทางอื่นด้วยความละอาย นี่เขาคิดจะทำอะไร ลักลอบออกไปหาซาสึเกะเนี่ยนะ ถ้าคนอื่นรู้จะเป็นยังไง


          “คืนพรุ่งนี้ ฉันจะรอตรงแม่น้ำนั้น...ตอนเที่ยงคืน ” ซาสึเกะกล่าว “จำได้มั้ย ที่ที่เรา...”


          “จำได้!!” นารุโตะรีบตัดบท เขาจำเหตุการณ์ที่เขากับซาสึเกะเริ่มจะมีความรู้สึกครั้งแรกต่อกันได้ดี มันคือแม่น้ำไม่ไกลศาลเจ้านั้น คิดแล้วเขาก็อดหน้าเขียวหน้าแดงไม่ได้ เพราะเรื่องราวในคราวนั้นมันทำให้เลยเถิดมาถึงขนาดนี้


          ซาสึเกะดึงร่างชายหนุ่มมาประกบริมฝีปากแบบไม่ทันตั้งตัว คิดด้วยความหงุดหงิดใจว่า คืนพรุ่งนี้มันช่างยาวนานเกินไปสำหรับเขา เขาแทบไม่อยากอดใจรอ อยากจะให้เป็นคืนนี้ ตอนนี้ เดี๋ยวนี้ แต่นารุโตะคงจะตั้งตัวไม่ทัน เขาควรให้เวลานารุโตะทำใจเย็นให้รอบคอบกว่านี้ การผลีผลามอาจทำให้พวกเขาโดนจับได้


          ริมฝีปากเริ่มจูบอย่างดูดดื่ม ทำให้อีกฝ่ายเกร็งร่างแข็ง นารุโตะเริ่มคิดว่าการอยู่ใกล้ซาสึเกะเกินไปชักให้นำพาเหตุการณ์ที่ชวนล่อแหลมตลอด จนเขาอดคิดถึงการวางตัวเวลาอยู่ใกล้กับอีกฝ่ายไม่ถูก และคิดตื่นเต้นกับเหตุการณ์ข้างหน้า  ในเมื่อซาสึเกะลวนลามเขาตลอดเวลาจนแทบไม่ได้เอ่ยปากคุยกันอย่างที่คนปกติเขาทำกัน


          ในขณะที่ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างอ้อยอิ่ง อยู่ๆซาสึเกะก็หยุดนิ่ง เงยหน้าขึ้นสัมผัสบรรยากาศโดยรอบ ดวงตากลับกลายเปลี่ยนสภาพเป็นเนตรวงแหวน ทำให้นารุโตะมองด้วยความสงสัย


          “ฉันต้องไปแล้ว” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงแสดงความเสียดาย


               "แล้วเจอกัน" เขาพูดอย่างเร่งรีบ แต่ไม่ลืมที่จะจุมพิตเบาๆที่หน้าผากชายหนุ่ม ก่อนจะหายตัวอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงวูบประสานกับเสียงลมพัดผ่านของฤดูใบไม้ร่วง


          นารุโตะยืนอ้ำอึ้งก่อนจะขยับขาเดินวนไปวนมา  จนกระทั่งจิไรยะโผล่มา


          “ได้อะไรไปถึงไหนแล้ว” จิไรยะถาม มองลูกศิษย์ที่ยืนทำหน้าเอ๋อ


          “ฮะ..? ด...ได้!?


          “การฝึกน่ะ...ฝึกไปถึงไหนแล้ว” จิไรยะถามย้ำ รำคาญท่าทางบื้อๆของนารุโตะ


          “เอ่อ....คือ..”


          “นี่แอบหลับตลอดเลยตอนที่ฉันไปทำธุระมาใช่มั้ยเนี่ย” จิไรยะบ่น “กลับกันได้ละ ก่อนจะมืดค่ำ”


          นารุโตะสะบัดหัวแรงๆ แล้วเดินตามหลังอาจารย์เขาไป

 


 


          ก่อนกลับบ้านเขาก็แวะกินราเมนร้านโปรด เหลือบตามองหน่วยลับลอบสังหารที่แอบทิ้งระยะห่างตามเกาะติดเขา เขาแสร้งเดินอย่างสบายใจ สายตาสังเกตการเคลื่อนไหวและนับจำนวนของอีกฝ่าย ในใจครุ่นคิดถึงแผนการหลบหนีออกจากหมู่บ้านโดยไม่ให้พวกนินจาเฝ้ายามจับได้


          “นารุโตะ...” มีเสียงเรียกมาจากข้างหลังเมื่อเขาเข้ามานั่งในร้านได้สักพัก “กะแล้วว่าต้องเจอนายที่นี่”


          “ซากุระจัง” นารุโตะตอบ แก้มยังเคี่ยวตุ่ยๆ “มีอะไรหรือ?


          ซากุระเข้ามานั่งข้างๆเขา “ครูคาคาชิให้มานัดนายพรุ่งนี้เช้า เรามีงานต้องทำ”


          “ภารกิจหรือ แต่ทีมเรายังขาดคนเลยนะ ป้าซึนาเดะจะยอมหรือ”


          “ตอนนี้ครบแล้ว คิรินจะมาแทนซาสึเกะคุง” ซากุระบอก “ ซึนาเดะเป็นคนจัดการ เพราะคิรินยังไม่มีกลุ่ม และเราก็ขาดคนพอดี”


          นารุโตะรู้สึกปั้นหน้าไม่ถูกที่จะต้องอยู่ทีมเดียวกันกับคิริน เขารู้สึกแย่ที่ไม่สามารถรับความรู้สึกเธอได้ ก็ในเมื่อเขา...


          “นารุโตะ เธอคิดยังไงกับคิรินกันแน่” อยู่ๆซากุระก็ถามขึ้นมา


          “เอ่อ...” นารุโตะสรรหาคำพูดอย่างระวัง “เธอก็น่ารัก...และเป็นเพื่อนที่ดี”


          “แค่นั้นเองหรอ” ซากุระทำแก้มป่อง “ฉันไม่เชื่อหรอก”


          เขาทั้งคู่ออกจากร้าน และเดินคุยเล่นกันสักพัก


          “พรุ่งนี้แต่เช้าน้า..รีบนอนล่ะ” ซากุระโบกมือก่อนจะแยกย้ายจากกัน


          “เห้อ...” เขามองซากุระเดินลับตาไป วุ่นวายใจกับอีกเรื่องที่ต้องหาทางออกกับตัวเองโดยเร็ว

 

 

 

 Artist e-nat

 ขอเสียงคนอ่านโหน่ยยยยย T-T

Chapter update : 11 ธ.ค. 2558

 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI] ตอนที่ 14 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 14) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6031 , โพส : 31 , Rating : 13% / 53 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1538
เรื่องนี้สนุก ติดตามมาจากธัญวลัย
ไม่ผิดหวังที่อ่าน ขอแค่จบแบบแฮพกิแอนด์ดิ้งพอ
Name : Jeanne33 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jeanne33 [ IP : 182.232.177.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤษภาคม 2562 / 00:07
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1394
สงสารทั้งซาสึเกะแล้วก็นารูโตะ แต่ไม่สงสารคิรินสักนิด ขอโทษนะคิริน แค่หล่อนควรออกไป 😭😭
Name : MaYuRisama < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MaYuRisama [ IP : 171.97.199.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2561 / 23:11
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1373
ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยเจ้าค่า~
Name : โกคุ [ IP : 223.24.172.98 ]

วันที่: 15 เมษายน 2561 / 08:09
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1273
ตั้ยล้าววว สนุกง่าา
Name : Mister=Bean < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mister=Bean [ IP : 49.229.56.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กันยายน 2560 / 22:59
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1213
ฟินอีกแล้วค่ะT////T สงสารชาสึจัง นารุก็สู้ๆนร้าาาาา
Name : T0T [ IP : 103.1.31.181 ]

วันที่: 9 มิถุนายน 2560 / 00:20
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1203
เกะหื่นจังลวนลามโตะยุนั่นแหละ แต่ก็ฟิน//หลบตีน
Name : YuUsukahimiya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ YuUsukahimiya [ IP : 171.4.87.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2560 / 12:56
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1132
รู้เกะเริ่มยันขึ้นเรื่อยๆ มาไม้ไหนเนี่ย กลัวแทนโตะมาก
PS.  ราตรีอันมืดมนที่ซึ่งแยกจากทุกสิ่งม่รอรับวิณญาณทุกดวงอยู่ จงระวังสำหรับอนาคตที่ไม่แน่นอน
Name : kavasarew < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kavasarew [ IP : 27.55.160.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2560 / 17:43
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1107
เกะจะมาไม้ไหนอีกเนี่ย
Name : w'wi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ w'wi [ IP : 223.24.103.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มีนาคม 2560 / 06:52
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1039
เหม่งศรีเถิกหัวชมพูววว อย่าไปเออออห่อหมกตามคิรินเด้//โตะเป็นของเกะผู้เดียววว
PS.  อ่านจันทรา!!
Name : นักกวีฉี่ใส่หมอน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักกวีฉี่ใส่หมอน [ IP : 223.206.90.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2559 / 20:59
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1012
ฟิินอ่ะ
Name : Mariyu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mariyu [ IP : 49.230.19.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2559 / 13:37
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1011
ฟิินอ่ะ
Name : Mariyu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mariyu [ IP : 49.230.19.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กันยายน 2559 / 13:37
# 20 : ความคิดเห็นที่ 965
ตอนนี้ฟินเว่อร์อ่าาาาาาาา
มีความโหยหาาาาา>//////////<
Name : นาย พอตเตอร์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นาย พอตเตอร์ [ IP : 183.88.16.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2559 / 23:45
# 19 : ความคิดเห็นที่ 900
นารูโตะ ใจอ่อนจัง แต่ก็ฟินนน
Name : Pinkkky_1 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pinkkky_1 [ IP : 223.207.251.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤษภาคม 2559 / 18:47
# 18 : ความคิดเห็นที่ 879
ภาพนี้มันใช่อ่ะ อะไรนิดอะไรหน่อยก็จูบนะเกะ
Name : bamsasi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bamsasi [ IP : 182.232.56.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2559 / 12:35
# 17 : ความคิดเห็นที่ 841
มีรุปประกอบตลอดดดด. ดีดีดี
Name : เน็ตสึกิ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เน็ตสึกิ [ IP : 182.232.60.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2559 / 22:29
# 16 : ความคิดเห็นที่ 813
เขิลล -///- เกะนี่เอะอะๆ จูบตัลหลอด
Name : noon [ IP : 134.196.186.255 ]

วันที่: 13 มีนาคม 2559 / 03:00
# 15 : ความคิดเห็นที่ 801
ชอบบบบบบบ ซาซึเกะลวนลามนานุโตะตลอดรจริงๆ ชอบที่มีรูปปรากรอบทุกตอนมันเข้ากันมาก
Name : Lompat_LB < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lompat_LB [ IP : 27.55.23.150 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มีนาคม 2559 / 22:37
# 14 : ความคิดเห็นที่ 748
สนุกมากค่ะ ในภาพนี่แบบว่าได้มุ้ดดมาก
Name : Fifa30152 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fifa30152 [ IP : 58.8.184.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2559 / 06:24
# 13 : ความคิดเห็นที่ 591
สนุกอ่ะลุ้นตามเกะเลย
Name : เซริว [ IP : 171.97.45.132 ]

วันที่: 9 พฤศจิกายน 2558 / 22:33
# 12 : ความคิดเห็นที่ 580
บอกได้คำเดี่ยวขอรับว่ามันมาก
PS.  จริงๆเลยนะ ขอรับ
Name : Shin Night < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shin Night [ IP : 1.46.163.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2558 / 09:16
# 11 : ความคิดเห็นที่ 499
หนุกมากเลยค่ะ
จบตอนที่เท่าไหร่หรอคะ? หรือว่ายังไม่จบ
Name : ฮานึล สาวน้อยจากเกาหลี [ IP : 101.51.156.36 ]

วันที่: 5 ตุลาคม 2558 / 13:25
# 10 : ความคิดเห็นที่ 340
มาต่อนะๆๆๆๆ อยากอ่าน nc ไวๆ หื่นเอ๊ยยยย
Name : LioLa'Diess < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LioLa'Diess [ IP : 122.154.3.253 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 สิงหาคม 2558 / 17:42
# 9 : ความคิดเห็นที่ 339
ขอกรี๊ดดังๆๆค่ะ
Name : นานา [ IP : 49.230.246.67 ]

วันที่: 10 สิงหาคม 2558 / 23:10
# 8 : ความคิดเห็นที่ 338
ขอกรี๊ดดังๆๆค่ะ
Name : นานา [ IP : 49.230.246.67 ]

วันที่: 10 สิงหาคม 2558 / 23:09
# 7 : ความคิดเห็นที่ 337
กรี้ดดดดดดดดดดดดดด !! //กำเดาฉัน...
555 ไรท์มาอัพต่อน้า เราอยากอ่านต่อใจจะขาดดด~~
Name : F-R-E-E_Demo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ F-R-E-E_Demo [ IP : 49.49.207.15 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 สิงหาคม 2558 / 22:46
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android