คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI]

ตอนที่ 16 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 16)


     อัพเดท 22 ธ.ค. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: naruto, นารุโตะ, นารูโตะ, ซาสึเกะ, sasuke, fic, yaoi, นารุซาสึ, fic naruto, ฟิค นารุโตะ, ฟิค y นารุโตะ, ฟิค y นารูโตะ, ตลอดไปนะ, Naruto yaoi, ฟิค วาย นารุโตะ, Narusasu
ผู้แต่ง : Silphatia ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Silphatia
My.iD: https://my.dek-d.com/silly_rock
< Review/Vote > Rating : 91% [ 26 mem(s) ]
This month views : 836 Overall : 78,883
1,550 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1352 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI] ตอนที่ 16 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 16) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5719 , โพส : 15 , Rating : 12% / 34 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



          วันนี้เป็นวันว่างจากภารกิจ พวกเขาจึงรวมตัวเพื่อจะไปหาอะไรทำกัน ตามคำสั่งของคาคาชิ เพื่อที่จะสร้างความสนิทสนมกับสมาชิกใหม่  ในขณะที่ซากุระ คิริน  และนารุโตะเดินคุยกันเจี๊ยวจ๊าว ซาอิได้แต่เดินตามเงียบๆฟังพวกเขาคุยกัน

 

          “เฮ้ นารุโตะ นายไม่เห็นแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จักเลยมีเสียงไล่หลังมา ทำให้ทุกคนหันกลับไปมองที่มาของเสียง


          “อ้าว คิบะ ไม่เห็นหน้านายนานเลยนะนี่นารุโตะโบกมือทักทาย กลุ่มครูคุเรไนอยู่กันครบทีมเลยแฮะ


          “ว..หวัดดีนารุโตะคุงสาวน้อยขี้อายเอ่ยขึ้น คอยแอบอยู่ข้างหลังเพื่อน


          “หวัดดี ฮินาตะ” นารุโตะทักทาย ทำให้หญิงสาวผมดำหน้าตาน่ารักหน้าแดงอีกตามเคย


          “ไม่ทักทายกันบ้างเลยนะนารุโตะชิโนะเอ่ยเสียงเย็น


          “เอ่อ...หวัดดีชิโนะนารุโตะพูด งอนอีกละเจ้าแมลง

 

          “สวัสดีครับ ผมชื่อซาอิ สมาชิกใหม่ของทีมเจ็ด ยินดีที่ได้รู้จักครับซาอิกล่าวยิ้มแย้ม

 

          “แหม หล่อไม่เบาเลยนะเนี่ย ดูๆแล้วคล้ายซาสึเกะคุงเลยเสียงอิโนะโผล่มาจากด้านหลังซากุระ ทำเอาหญิงสาวผมสีชมพูอุทานอย่างตกใจ เธอนี่ร้ายไม่เบาเลยน้า...ยัยซากุระ


          “เธอพูดอะไรของเธอเนี่ย ยัยบ้า!!ซากุระแว๊ดใส่เพื่อนสาว


          “ยินดีที่ได้รู้จักซาอิคุง...ฉันชื่ออิโนะไม่ทันไรอิโนะก็เข้าไปเกาะแขนซาอิร่างติดหนึบ


          ‘แรดเชียวนะยะหล่อน’ ซากุระคิด

 

          “เธอเนี่ยน่ารำคาญจริงน้า อิโนะชิกามารุกับโจจิเดินมาสมทบ เมื่อสามกลุ่มเดินมาเจอกันโดยไม่ได้นัดหมายพวกเขาจึงชักชวนกันไปร้านเนื้อย่าง

 

 

          ณ ร้านเนื้อย่างคิว

 

          “นี่โจจิ รอให้พวกเราทุกคนแนะนำตัวกับซาอิก่อนได้มั้ย นายนี่เสียมารยาทจริงๆเลยอิโนะด่าเมื่อโจจิเปิดอาหารบนโต๊ะ

 

          หลังจากทำความรู้จักกันดีแล้ว และคำถามมากมายที่ประดังเข้ามาใส่ซาอิไม่ยั้งตามประสาเมื่อความวุ่นวายของทั้งชั้นมารวมตัวกัน พวกเขาก็คุยกันอย่างออกรส เพราะโอกาสจะรวมตัวกันแบบนี้ไม่ค่อยจะมี ต่างคนต่างก็มีภารกิจเสียจนไม่มีเวลาตรงกัน

 

          “นี่คิบะ ถามอะไรหน่อยสิ”   นารุโตะมองหน้าคิบะพลางนึกอะไรออก นายจำกลิ่นทุกคนได้ รวมทั้งฉันด้วยใช่มั้ย


          “หืม แน่นอนสิ มีอะไรหรือคิบะถาม


          “แล้วกลิ่นฉันมันเป็นยังไงหรอนารุโตะถามพลางเอานิ้วเกาจมูกอย่างเขินๆ เขาอยากรู้ว่าซาสึเกะทำไมชอบเอาจมูกซุกไซร้เขาตลอด ซึ่งเขาก็เคลิบเคลิ้มกับกลิ่นของซาสึเกะไม่ต่างกัน หากแต่เขาบอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร


          “กลิ่นนายก็เหมือนหมาจิ้งจอกไงล่ะ...ฮ่าๆๆ”   คิบะหัวเราะร่วน


          “ล้อเล่นน่า..”   เขาหยุดเมื่อเห็นนารุโตะเคืองหน้าบูด ทำไมอยู่ๆนายถึงอยากรู้เรื่องเอกลักษณ์เฉพาะของกลิ่นขึ้นมาล่ะ


          “ก็...นารุโตะหน้าแดง

 

          “หรือว่านายมีแฟน”   คิบะชี้หน้าถาม ทุกคนเงยหน้าหันมองเขาเป็นตาเดียว

 

          “ปะ..ปะ..เปล่า ก็แค่อยากรู้นะนารุโตะถอยหลังกรูดติดผนัง ท่าทีมีพิรุธจนพวกเพื่อนเริ่มสงสัย


          “แฟนนายคือใครยะ บอกมาเดี๋ยวนี้นะ...!?” ซากุระจับเสื้อนารุโตะเขย่าจนตะเกียบกระเด็นหลุดมือ เดือดร้อนใจแทนคิรินที่นั่งหน้าซีดข้างๆ


          “จ...ใจเย็นๆก่อนซากุระจัง” คิรินบอกเมื่อเห็นนารุโตะต้านแรงควายของเพื่อนสาวไม่ไหว


          ‘นารุโตะคุงมีแฟนแล้วจริงหรอ’ สองสาวผมดำคิด อย่างนี้พวกเธอก็อกหักแล้วสิ 


          ชิโนะและคิบะหันไปมองฮินาตะ เธอกำลังกำตะเกียบแน่นก้มหน้าก้มตาไม่พูดอะไร

 

          “ฉันก็บอกไม่ได้หรอกนะว่ากลิ่นของแต่ละคนแตกต่างกันยังไง มีคนเป็นร้อยรอบๆตัวฉัน  เพียงแต่ฉันจำแนกได้ว่าเป็นกลิ่นของใคร”   คิบะรีบพูดตัดบทซากุระ   นอกจากนั้นก็จะเป็นกลิ่นน้ำหอมประจำตัวของพวกสาวๆที่ทำให้จำได้ดี

 

          “แล้วถ้าไม่ได้ใช้น้ำหอมล่ะซากุระถามอย่างสนใจ หยุดเขย่าตัวนารุโตะที่กำลังเริ่มจะตาลาย


          “ทุกคนจะมีกลิ่นเฉพาะของตัวเอง มันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะบุคคลน่ะ ไม่จำเป็นต้องจมูกดีอย่างฉันก็แยกได้ แค่ลองสูดใกล้ๆก็รู้แล้ว”   คิบะพูดต่อ   ตัวอย่างง่ายๆ ถ้าพ่อกับแม่นายมากอด พวกนายก็จะรู้สึก และจำกลิ่นพ่อและแม่โดยไม่ต้องมองว่าใครเป็นใครไงละ ส่วนหนึ่งมันก็เป็นความรู้สึก และความคุ้นเคยกับกลิ่นด้วยละน้า...

 

          นารุโตะเกาหัวอย่างงงๆ

 

          “นายเคยได้ยินคำว่าฟีโรโมนมั้ย...นารุโตะคิบะถาม

 

          “ฟีโรโมนหรอ...? ”


          เรื่องนี้คงต้องยกให้เจ้านี่อธิบายละมั้ง คิบะบอกพร้อมกับกระแทกไหล่เพื่อนเขา เมื่อถูกทุกคนจับจ้องเอาคำตอบ ชิโนะจึงเอ่ยขึ้น


          “เดิมทีฟีโรโมนเป็นสารเคมีชนิดหนึ่งที่สัตว์ปล่อยออกมาเพื่อดึงดูดหาคู่ โดยเฉพาะสัตว์ประเภทแมลง แต่เห็นว่ามนุษย์ก็มีฟีโรโมนกับเขาเหมือนกัน เพียงแต่การเลือกคู่ของมนุษย์ไม่ใช่การใช้กลิ่น  ซึ่งก็เพราะว่า...มนุษย์พิจารณาอะไรโดยใช้สายตาและสมองเป็นหลัก ต่างกับพวกสัตว์ที่การมองนำไปสู่การทำงานของสมองที่ไม่ซับซ้อนเท่ามนุษย์ จึงใช้กลิ่นและสัญชาตญาณเป็นตัวนำทาง เพราะฉะนั้น....เมื่อฟีโรโมนของมนุษย์ไม่ได้ถูกใช้งานโดยตรง มันจึงแทบไม่มีไงล่ะชิโนะบอกยาวเหยียด เล่นเอานารุโตะงงไปสิบตลบ

 

          “แล้วสรุปมันมีมั้ย ไอ้ฟีโรโมนนั่นนะโจจิถามเมื่อทุกคนออกมายืนจับกลุ่มกันหน้าร้าน หลังจากอิ่มหนำสำราญเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


          “ก็ชิโนะเพิ่งบอกว่ามันมีไม่ใช่เรอะ นายฟังบ้างรึเปล่าคิบะหงุดหงิดที่เพื่อนอุส่าห์เสียแรงอธิบายซะยืดยาว


          “งี้..คนเราก็ปล่อยฟีโรโมนได้นะสิ แล้วคนข้างๆจะหลงรักฉันรึเปล่าอิโนะพูดพลางเกาะแขนซาอิแน่นอย่างกะดี๊กะด๊า


          “เธอไม่ใช่แมลงนะเธอจะปล่อยมันออกมาได้ไงละ...ยัยเซ่อ”   คิบะด่า   ฟีโรโมนไม่มีกลิ่นและสีแต่รับรู้ได้จากประสาทสัมผัสพิเศษของจมูก รูปแบบฟีโรโมนของมนุษย์มักจะมาพร้อมกับกลิ่นกายเฉพาะของแต่ละคน ตรงที่รู้สึกได้ชัดเจน ก็คงจะแถวๆบริเวณคอและใต้เรือนผมละมั้ง อีกอย่างฟีโรโมนจากคนรักน่ะ มีผลทำให้เรารู้สึกผ่อนคลายหายเครียดได้ด้วยนะ ถือเป็นยาวิเศษอย่างนึงเลย


          สาวๆพากันกรี๊ดกร๊าดกันยกใหญ่

 

          “นายทำอะไรนะเจ้าบ้าซาอิ..!!” นารุโตะสะดุ้งผงะไปอย่างตกใจ หน้าแดงจัดเมื่ออยู่ๆซาอิเอาจมูกมาแนบที่กกหูเขา


          “ผมแค่อยากพิสูจน์ที่คุณคิบะบอก  แต่....ไม่เห็นจะรู้สึกอะไรเลยซาอิทำหน้าสงสัยมองไปทางคิบะ


          “ไม่ได้หรอกซาอิ มันต้องมาจากคนที่นายรักนะ นารุโตะน่ะเป็นผู้ชายนะ นายดมยังไงก็ไม่ได้กลิ่นหรอกซากุระบ่น

 

          เล่นอะไรบ้าๆ นารุโตะคิด เจ้าซาอินี่ทำอะไรไม่ให้ตั้งตัวตลอด แล้วทำไมเขาต้องตื้นเต้นขนาดนี้เนี่ย อาการหน้าแดงนี่หายไปซะที อายชะมัด ก็หมอนั่นมันเหมือนซาสึเกะซะเหลือเกิน เขาพยายามทำใจสงบ แต่เขาก็สงสัยในตัวเองเหมือนกัน ถ้าที่ซากุระบอกอย่างนั้น เขากับซาสึเกะเป็นผู้ชายทั้งคู่ ทำไมถึง... หรือเพราะเป็นคนรักอย่างที่ว่า อย่างนี้ก็ไม่ได้จำแนกแค่เพศตรงข้ามสินะ

 

          “ขอโทษนะ...ฮินาตะจังด้วยความสงสัยเขาจึงเอาใบหน้าไปไว้ข้างใบหน้าของหญิงสาวเพื่อสูดดม


          ฮินาตะนิ่งอึ้ง ยืนตัวแข็งหน้าแดงสลับไปซีดก่อนจะหงายหลังล้มตึง

 

          “ฮินาตะ!!!” ทุกคนประสานเสียง เข้าไปช่วยประคองฮินาตะ

 

           “นารุโตะ นายนี่ชอบแกล้งฮินาตะอยู่เรื่อย


          “อะ...ขอโทษที แหะๆนารุโตะเกาหัวยิ้มแหยๆ พอเขาเข้าใกล้สาวน้อยคนนี้ทีไรเธอก็พาลจะลมใส่ตลอด  ทำให้เขาอดแกล้งไม่ได้นี่นา


          คิรินมองอย่างน้อยใจในตัวเอง นารุโตะแค่คิดว่าฮินาตะเป็นคนขี้อายจัดและน่าแกล้ง แต่เธอดูออกว่าเธอมีศัตรูหัวใจแล้ว


          ‘นารุโตะนายนี่เซ่อได้ทุกเรื่องจริงๆ’ คิบะกับชิโนะมองเขาอย่างเหนื่อยหน่าย

 

          “คิดถึงซาสึเกะคุงจังเลยซากุระรำพึงออกมาเบาๆพอให้นารุโตะได้ยิน เธอกำลังทอดสายตาไปยังอิโนะที่จอแจใส่ซาอิ

 

          ความรู้สึกผิดท่วมท้นเข้ามาหาเขา ซากุระรักซาสึเกะ เขาเกือบลืมเรื่องนี้ไปซะสนิท เขามองนัยน์เศร้าสร้อยของสาวผมสีชมพู เธอกำลังทุกข์ใจอย่างสาหัส ซากุระจะเป็นยังไงถ้าเกิดเธอรู้ว่าเขากับซาสึเกะ......

 


 

 

     วันต่อมาคาคาชิก็มาเคาะเรียกเขาที่หน้าต่าง

 

     มีอะไรหรอครับครู มาแต่เช้าเชียวนารุโตะถามอย่างงัวเงีย

 

     นี่มันบ่ายแล้วเจ้าเด็กบ้าคาคาชิบ่น ไปล้างหน้าล้างตาซะ ท่านรุ่นที่ห้าเรียกพบ

 

 

 

 

          “มาช้านักนะซึนาเดะบ่นสองอาจารย์กับลูกศิษย์


          “ขอโทษครับ”  คาคาชิก้มหัว


          “ป้ามีไรอ๊ะ...นารุโตะถาม คาคาชิมองอย่างไม่สบอารมณ์ นี่จะหาเรื่องให้เขาโดนท่านซึนาเดะบ่นรึไง


          “นารุโตะ ตอนนี้มีข่าวลือไปทั่วซึนาเดะประสานมือเข้าหากัน “...ว่าโอโรจิมารุตายแล้ว...ถูกสังหารโดยอุจิวะ ซาสึเกะ


          “หา...จริงหรอครับ..!!?นารุโตะร้องอย่างตกตะลึง ก่อนจะรู้สึกใจชื้นขึ้นมาอย่างที่สุด ฮะๆ.. อย่างนี้เจ้าหมอนั่นก็ไม่ต้องโดนโอโรจิมารุยึดร่างแล้วสิ อย่างนี้เขาจะกลับมาโคโนฮะแล้วใช่มั้ยป้า..

 

          ชายหนุ่มยิ้มอย่างดีใจและมีความหวัง แต่ซึนาเดะไม่ได้เห็นดีด้วย ซาสึเกะถึงกับสังหารโอโรจิมารุได้ เด็กนั่นต้องไม่ธรรมดาไปแล้ว

 

          “มีอีกอย่าง....ดูเหมือนเขาจะจัดตั้งหน่วยย่อยของตัวเองขึ้นมาและเริ่มเคลื่อนไหวซึนาเดะพูดต่อ แสดงอาการว่านี่ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีสักนิด ส่วนเป้าหมายนั้นยังไม่แน่ชัด


          “เป้าหมายของเขาคงเป็นอิทาจิคาคาชิเอ่ยขึ้น นารุโตะหุบยิ้มและหันไปมองคาคาชิ


          “แต่ว่า...ผมอยากพาเขากลับมานารุโตะก้มหน้า


          “เธอในตอนนี้น่ะยังไม่แกร่งพอจะทำอย่างนั้นหรอกนะ อีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันเรียกเธอมา ก็เพื่อให้คาคาชิฝึกวิชาใหม่ให้เธอ ตอนนี้จิไรยะก็ออกเดินทางไปแล้วและฝากฝังเธอไว้กับคาคาชิ เธอต้องตั้งใจอย่างเต็มที่....เธอมีความฝันอยู่ไม่ใช่รึไงนารุโตะ

 

          นารุโตะหน้าหงอย เขาอ่อนแอเกินกว่าจะพาซาสึเกะกลับมาสินะ อีกไม่กี่วันก็จะถึงเวลาที่นัดหมายกันไว้ แต่เขารู้ดีแก่ใจว่าเป้าหมายของซาสึเกะนั้นไม่มีทางเปลี่ยน เขาจะสามารถพาซาสึเกะกลับมาได้รึเปล่า เขาก็ยังไม่แน่ใจในตัวเองด้วยซ้ำ

 

          หลังจากวันนั้นเขาก็ออกไปฝึกวิชากับคาคาชิอย่างหนัก และยังมีผู้ช่วยใหม่คือครูยามาโตะ ที่ถูกเรียกมาเพื่อช่วยควบคุมพลังเก้าหางของเขาโดยเฉพาะ ซึ่งเขาต้องสลัดซาสึเกะออกไปจากสมองอย่างยากลำบาก เพราะมันทำให้เขาไม่มีสมาธิที่จะฝึกวิชา ทำให้เขาก้าวหน้าไปช้ามาก จนดูท่าคาคาชิก็เริ่มเหนื่อยใจกับเขา

 

          “นี่นารุโตะ”   คาคาชิเอ่ยขึ้นอย่างหมดความอดทน   นายจะมาเหยาะแหยะแบบนี้ไมได้นะ


          “ครู...!? ”


          “เลิกนึกถึงซาสึเกะได้แล้ว

 

          “ครูคงไม่ชอบ...ความสัมพันธ์ที่...ผิดปกติของพวกเราสินะครับนารุโตะพูดอย่างไม่พอใจพลางเหลือบมองไปทางครูยามาโตะ

 

          “ฉันไม่ใช่คนใจแคบอย่างนั้นหรอกนะ นารุโตะคาคาชิพูดเสียงแข็ง แต่ถ้านายยังเป็นแบบนี้ นายก็อาจจะไม่มีวันได้ซาสึเกะกลับมา นายก็รู้ว่าตอนนี้ที่ซาสึเกะยังไม่ถูกตามเก็บ ก็เนื่องจากท่านรุ่นที่ 5 ยังไม่ออกคำสั่งชัดเจน เพราะเขาก็ยังไม่ได้ไปฆ่าคนในโคโนฮะ แต่ถ้านายปล่อยให้เวลาผ่านไปมากกว่านี้ เรื่องเลวร้ายอาจจะเกิดขึ้นจนกู่ไม่กลับก็ได้

 

          นารุโตะเงยหน้ามองคาคาชิ อาจารย์กำลังมองเขาด้วยสายตาจริงจัง

 

          “ผม...ขอโทษครับครูนารุโตะกล่าว เขามองคาคาชิผิดมาตลอด รู้สึกเสียใจกับตัวเอง ผมจะตั้งใจมากกว่านี้...

 

          นารุโตะสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ตั้งสมาธิใหม่อีกครั้ง และเริ่มฝึกอย่างจริงจัง เขาจะต้องก้าวไปข้างหน้าให้ได้


          ..... เพื่อซาสึเกะ

 


 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


 

          แล้ววันนี้ก็มาถึง หลังนารุโตะฝึกวิชาเสร็จ พอมืดเขาก็ใช้แผนเดิม ให้ร่างแยกของเขาหลอกล่อพวกอันบุ เขารีบไปยังจุดนัดหมายอย่างใจจดใจจ่อ คืนนี้เขาจะต้องพาซาสึเกะกลับมาให้ได้

 

          เมื่อเขามาถึงก็ยังไม่พบใคร ซาสึเกะจะมาตามนัดรึเปล่า เขาคิดอย่างกังวลใจ

 

          ไม่ทันไรก็มีกลุ่มคนก็ปรากฏกายขึ้น ซาสึเกะนั่นเอง แต่เขาไม่ได้มาคนเดียว นารุโตะมองอย่างสงสัย คืนนี้เขาจะไม่ได้อยู่กันสองคนหรือ แล้วแผนของเขาล่ะจะเป็นยังไง

 

          “ซาสึเกะ...!? ”

 

          “พวกนายหยุดแค่นี้พอซาสึเกะพูด กันมือออกห้ามคนที่ตามเขามาให้หยุดเดิน

 

          “เฮ้... นายบอกจะแวะไปที่หนึ่งก่อนไม่ใช่หรอ...แล้วนั่นใคร”   ชายคนหนึ่งในนั้นถาม   แถวนี้มันอันตรายนะ นั่นมันนินจาของโคโนฮะไม่ใช่หรอ เรารีบเก็บเขาจะดีกว่า


          ชายคนนั้นตั้งท่าด้วยดาบอันมหึมาเมื่อเห็นกระบังหน้าผากของนารุโตะ

 

          “ก็ที่นี่แหละที่ฉันจะมา ฉันบอกไม่ให้พวกนายตามมาไง หุบปากแล้วรออยู่เงียบๆซะซาสึเกะพูดอย่างหงุดหงิด

 

          “ไม่ได้หรอกซาสึเกะคุง ถ้าเราแยกกันอาจจะเกิดอันตรายกับนายได้นะ ที่นี่ยังอยู่ในเขตโคโนฮะอยู่เลย พวกเราไม่ยอมหรอกเสียงแหลมชวนปวดหูพูดขึ้น สาวผมแดงใส่แว่นหน้าตาสะสวยบอก เหลือบมองนารุโตะอย่างเคลือบแครงใจ

 

          ‘ฉันไม่ให้ซาสึเกะคลาดสายตาไปไหนได้หรอกยะ จะตามติดไปทุกที่เลย ฮิๆ

 

          ซาสึเกะเดินทิ้งเพื่อนกลุ่มใหม่ของเขาไว้ข้างหลัง และมาหานารุโตะที่มองอย่างไม่เข้าใจกับสิ่งตรงหน้า ซุยเงสึ จูโกะ และคาริน มองตามหัวหน้าตนอย่างใจจดใจจ่อ

 

          “นั่น...กลุ่มใหม่ของนายสินะนารุโตะถามก่อนจะหลบสายตาด้วยแววตาไม่พอใจเล็กน้อย

 

          “นารุโตะ ขอโทษที่ไม่ได้มาหานายตามลำพัง ฉันต้องรีบ ฉันอยู่นานไม่ได้ซาสึเกะพูดขึ้น

 

          นารุโตะก้มหน้าหันไปทางอื่น เขาไม่พอใจซาสึเกะกับคนพวกนี้ คนพวกนี้คือเพื่อนใหม่ในขณะที่เขาถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง เขาพูดอะไรไม่ออกจริงๆตอนนี้

 

          “นารุโตะ...ซาสึเกะพูดเสียงอ่อน เอื้อมมือไปสัมผัสปลายนิ้วที่กำแน่นของนารุโตะ

 

          “ทำไมไม่ให้ฉันอยู่ข้างนายบ้าง.....ทีคนอื่น..นายยังให้...”   นารุโตะโพล่งออกมา น้ำตาเจ้ากรรมเอ่อล้นขึ้นมา  นายรู้มั้ยฉันเป็นห่วงนายมากแค่ไหน ทั้งเรื่องโอโรจิมารุ ฉันคิดว่านายจะกลับมาหาฉันตอนที่ฉันรู้ว่านายฆ่ามันได้

 

          “นารุโตะ..ซาสึเกะเอ่ยอย่างเสียใจ ทำไมเขาจะไม่อยากให้นารุโตะไปกับเขา แต่สิ่งที่เขาทำ...สิ่งที่กำลังจะทำ เขาจะให้นารุโตะเข้ามาพัวพันได้อย่างไร นารุโตะจะไม่สามารถมองเขาเหมือนเดิมได้อีก นั่นคือสิ่งที่เขากลัวจับใจ


          “นายฝันจะเป็นโฮคาเงะไม่ใช่หรือ ถ้าไปกับฉัน...ฝันนายจะไม่มีทางเป็นจริงนะ

 

          เมื่อเห็นคนตรงหน้าเง้างอนไม่เลิก เขาก็ไม่รู้จะพูดยังไง ซาสึเกะดึงตัวนารุโตะมากอดทั้งๆอย่างนั้น เชยคางเขาขึ้นและจูบลงไป

 

          เสียงกรี๊ดดังลั่น คารินหงายเหงิบไปกับพื้น

 

          “ซะ...ซาสึเกะ”   นารุโตะพยายามหลบเลี่ยง ชำเลืองตามองสามคนนั้นอย่างตกใจไม่แพ้กับอีกฝ่าย  ยะ...หยุดก่อน


          “ไม่...”  ซาสึเกะคิ้วย่นอย่างหงุดหงิดขณะจูบนารุโตะ ต้องเลิกงอนก่อน..


          “แต่พวกเพื่อนนายมองกันอยู่นะ..ดูสิพวกเขาตกใจกันใหญ่แล้ว


           “อยากตามกันมาเอง ห้ามก็ไม่ฟัง เบื่อชะมัด..เจ้าพวกนั้น....ไม่มีเวลาส่วนตัวเลย

 

          “คารินเอ๋ย..ซุยเงซึพูด  “ฉันรู้แล้วล่ะว่าทำไมซาสึเกะไม่สนใจสาวสวยเซ็กซี่อกภูเขาไฟอย่างเธอ ฮ่าๆๆๆ....

 

          คารินกรี๊ดอย่างรับไม่ได้

 

          “นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย ....ไม่นะ...ซาสึเกะของช้านนน!!!

 

          สาวผมแดงหุ่นบึ้มคนนั้น... คงชอบซาสึเกะสินะ  ทำไมพวกนั้นถึงได้อยู่ข้างกายซาสึเกะ มันควรจะเป็นเขามากกว่า เขามองอย่างไม่พอใจไปที่หญิงสาวที่ตอนนี้เอามือทุบพื้นกรี๊ดโวยวายไม่ยอมท่าเดียว ถูกจูโกะชายร่างใหญ่ พยายามลากไม่ให้เข้าไปโวยวายสติแตก นารุโตะหงุดหงิดขึ้นสมอง เขาไม่ยอมยัยบ้านั่นหรอก เขาจะแสดงให้เห็นว่าซาสึเกะเป็นของเขา


          ชายหนุ่มผมทองเอามือขึ้นโอบคอซาสึเกะเข้ามาเพื่อให้แนบแน่น ชายผมดำมองอย่างฉงนเล็กน้อยก่อนจะแอบยิ้มมุมปากขำในความคิดเล็กคิดน้อยของอีกฝ่าย ไม่แค่นั้นนารุโตะเริ่มสอดลิ้นเข้าไปในปากเขา ทำให้ชายร่างสูงตาโตมองท่าทีผิดแปลกของนารุโตะ ที่ตั้งใจกระทำต่อหน้าคนอื่น แต่ก็ปล่อยให้นารุโตะเข้ามาอย่างเต็มใจ พวกเขาจูบกันอย่างดูดดื่ม แลกลิ้นกันอย่างเผ็ดร้อน จะว่าไป...เอาพวกนั้นมาด้วยก็ดีไปอย่าง

 

          นารุโตะเริ่มหน้าแดงเมื่อสิ่งที่เขาเริ่มมันกลับมากระตุ้นตัวเขาเอง ทำให้เขาเผลอกัดริมฝีปากซาสึเกะ

 

          “อึก…!


          “ขะ....ขอโทษ”  นารุโตะรีบผละใบหน้าออก ทำไงได้ก็เขาไม่ถนัดทำแบบนี้นี่นา ปกติซาสึเกะจะเป็นฝ่าย...


          “ไม่เป็นไร...ซาสึเกะพูด อย่าหยุดสิ...ก่อนจะทาบริมฝีปากอีก เป็นครั้งแรกที่นารุโตะเป็นฝ่ายเริ่มจูบที่เร่าร้อนแบบนี้ มันทำให้อารมณ์เขาเตลิดไม่แพ้กัน และไม่สนใจเสียงกรีดร้องโหยหวนของคาริน

 

          “ให้ตายเถอะ ไม่นึกว่าซาสึเกะจะชอบ.....ซุยเงสึมองทั้งคู่อย่างสนใจ เว้นคำพูดไว้เพราะสายตาอาฆาตของคาริน  “แถมยังจะเร้าร้อนได้ขนาดนี้ ฮ่าๆๆ

 

          เขาผิวปากยียวนกวนประสาทหญิงสาวด้วยความสะใจ คารินอยากจะชกเพื่อนร่วมทีมของเธอ แต่ถูกจูโกะล็อคแขนไว้อยู่


          “ปล่อยนะจูโกะ ฉันจะฆ่าไอปากเสียนี่....!!!


          “ใจเย็นๆหน่อยคาริน เธอน่ะเหมือนหมาบ้าเลยนะตอนนี้จูโกะทำหน้าป่วยอย่างรำคาญ

 

          ซาสึเกะถอนริมฝีปากออก เขาต้องไปแล้ว เขาหอมนารุโตะอย่างอาลัยอาวรณ์ คิดถึงว่าจะไม่ได้เจออีกนานแค่ไหน

 

          “ซาสึเกะ ให้ฉันไปด้วย...!!นารุโตะขอร้อง เขาจะไม่ยอมพรากจากกันอย่างนี้


          “ไม่ได้หรอกนารุโตะ พวกโคโนฮะจะตามหาตัวนายแทบพลิกแผ่นดิน


          “ฉันไม่สน...ไม่สนแล้ว..ฉันจะอยู่กับนายนารุโตะเข้าซุกกอดซาสึเกะไม่ยอมปล่อย น้ำตาเริ่มไหลออกมา ไม่สนใจสายตาใครอีก เขาไม่อยากคิดเหตุผลอะไรตอนนี้ เขาอยากอยู่ข้างกายซาสึเกะ


          “ฉันมีเรื่องที่ต้องสะสาง ฉันจะไม่ยอมให้นายไปเสี่ยงอันตรายเพราะฉันเด็ดขาดซาสึเกะบอก รู้สึกเจ็บแปลบในอกเมื่อต้องเห็นน้ำตาของชายหนุ่มไหลริน ใจเขาอยากจะพาตัวนารุโตะไปกับเขาซะตอนนี้ แต่...เขามีเรื่องต้องคิดบัญชีกับอิทาจิ 


          เสร็จแล้วฉันจะมาหานายแน่นอน....รอฉันนะนารุโตะ

 

          “ซาสึเกะคุง เราต้องเดินทางกันแล้วนะ เร็วเข้าคารินเต้นเร่าๆเร่งเร้า

 

          ‘ฉันจะไม่ยอมให้ซาสึเกะคุงพาไอ้เด็กบ้านั่นไปด้วยเด็ดขาดยะ ใครจะยอมกันย้า..! ’

 

          ซาสึเกะหันไปมองเพื่อนเขาที่ตั้งท่ารอกันอยู่ ก่อนจะจับไหล่นารุโตะดันออกและจูบที่หน้าผากเป็นครั้งสุดท้าย

 

          “ลาก่อน...

 

          “ซาสึเกะ!!!

 

          ซาสึเกะเดินห่างจากเขาไปสมทบกับกลุ่มเขา คารินรีบคว้าแขนซาสึเกะหมับ ก่อนจะหันมาแลบลิ้นใส่นารุโตะ ทำให้ชายหนุ่มโกรธจนหน้าแดง แล้วพวกเขาก็รีบจากไป ปล่อยให้ชายร่างบางกำมือแน่นอย่างเจ็บใจ จะอีกกี่ครั้งกันที่เขาก็ไม่สามารถพาซาสึเกะกลับมาได้….

 

          ครั้งต่อไปที่เผชิญหน้า เขาจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก


 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI] ตอนที่ 16 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 16) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5719 , โพส : 15 , Rating : 12% / 34 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1321
โตะรุกแรง
Name : ploybrf2 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ploybrf2 [ IP : 182.232.65.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2560 / 13:54
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1215
ง่าาาาาาา ชาสึ~~~~~~ นารุสู้ๆ
Name : T0T [ IP : 103.1.31.181 ]

วันที่: 9 มิถุนายน 2560 / 00:32
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1206
กรี๊ดดดดดดดดดดดด~ นังหัวมะเขือเทศคาริน กล้าดียังไงมาเกาะแขนเกะของโตะยะ!!!!!
Name : YuUsukahimiya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ YuUsukahimiya [ IP : 171.4.87.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2560 / 13:45
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1177
ซึ้ง มากเรยคร้าาาา ฮือ​อ ร้องตามโตะเลยอ่าาา
Name : 0614460900aa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 0614460900aa [ IP : 49.230.202.82 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 เมษายน 2560 / 12:33
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1156
เฮ้อ ปวดตับ สงสารโตะ แต่มุมหึงนี่น่ารักเชียวนะ ^^
Name : Nutsu_Nutsu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nutsu_Nutsu [ IP : 223.24.4.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2560 / 03:06
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1134
แหม่ๆๆ หวงง่าา น่ารักมากเลย ยิ่งดูพร้อมภาพประกอบยิ่งน่ารักกกกก
PS.  ราตรีอันมืดมนที่ซึ่งแยกจากทุกสิ่งม่รอรับวิณญาณทุกดวงอยู่ จงระวังสำหรับอนาคตที่ไม่แน่นอน
Name : kavasarew < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kavasarew [ IP : 27.55.160.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2560 / 18:00
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1041
ฮาสาวแว่นกับฟันแหลม โตะน้อยหึงล่ะๆ
PS.  อ่านจันทรา!!
Name : นักกวีฉี่ใส่หมอน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักกวีฉี่ใส่หมอน [ IP : 223.206.90.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2559 / 21:18
# 8 : ความคิดเห็นที่ 967
มีหึง มีหวงด้วยอ่าาาาาา >////////<
Name : นาย พอตเตอร์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นาย พอตเตอร์ [ IP : 183.88.16.175 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2559 / 14:26
# 7 : ความคิดเห็นที่ 881
โตะแอบหึง 55555
Name : bamsasi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bamsasi [ IP : 182.232.56.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2559 / 12:58
# 6 : ความคิดเห็นที่ 750
สนุกมากก แอบฮายัยคารินกับซุยเงสึ 555+
Name : Fifa30152 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fifa30152 [ IP : 58.8.184.230 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2559 / 07:53
# 5 : ความคิดเห็นที่ 633
อ๊ากกกก ฟินสุดๆๆๆ ฟินมากๆๆๆ + สะใจโคดๆๆๆๆๆๆๆ
PS.  ข้าน้อยยย สาววาย 10000000% อิอิอิ
Name : ปีศาจตัวแสบบบ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปีศาจตัวแสบบบ [ IP : 49.229.77.100 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2558 / 23:29
  • ความคิดเห็นที่ 633-1 (จากตอนที่ 16)
    ตัวเองเอาNCม้ายย ถ้าเอาขอเมลจ้า เมลนี้ของตัวเองเค้าส่งไม่ได้ง่ะ ส่งตั้งแต่เที่ยงแต่เหมือนมันตีกลับง่าT.T
    PS.  
    Name : Silphatia < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Silphatia [ IP : 171.97.232.82 ]
    ส่งข้อความลับ
    วันที่:21 ธันวาคม 2558 / 23:40
# 4 : ความคิดเห็นที่ 487
ขอ nc25+&sm หน่อยจิ +^+

ถ้าไม่ได้ขอ 18+ กะได้~ แต่smน่ะ +v+
Name : K_D [ IP : 1.10.218.150 ]

วันที่: 1 ตุลาคม 2558 / 19:59
  • ความคิดเห็นที่ 487-1 (จากตอนที่ 16)
    เรื่องหน้าแล้วกันนะค้า แต่ว่าคงไม่โหดขนาดนั้น เรายังเป็นชาวเด็กดี ไว้เปลี่ยนเป็นเด็กเลวค่อยว่ากันเนอะ5555
    PS.  
    Name : silly_rock < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ silly_rock [ IP : 124.122.50.38 ]
    ส่งข้อความลับ
    วันที่:4 ตุลาคม 2558 / 12:14
# 3 : ความคิดเห็นที่ 348
เกะอย่าทิ้งโตะเซ่อยู่กับโตะเถอะ
Name : เปล่งประกาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เปล่งประกาย [ IP : 27.55.217.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2558 / 22:46
# 2 : ความคิดเห็นที่ 347
กริ๊ดๆๆๆๆๆได้ใจเลยเกะ5555
โตะหึงด้วยละตัวเอง. ยัยคารินนี้ยิ่งกว่าปิงเกะอยู่ได้ๆๆๆ
Name : แฟนคลับ [ IP : 1.46.101.217 ]

วันที่: 14 สิงหาคม 2558 / 20:28
# 1 : ความคิดเห็นที่ 346
แอร๊ยยยยยย!!! แม่ยกกรี๊ดกร๊าดใจจะขาดดดดดด

ความฟินมาทะลุปรอทเลยสนุกมากกกกกก

ขอบคุณมากนะคะจะรอตอนต่อค่าาาา
Name : LioLa'Diess < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LioLa'Diess [ IP : 122.154.3.253 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2558 / 20:10
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android