คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI]

ตอนที่ 30 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 30)


     อัพเดท 29 ส.ค. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: naruto, นารุโตะ, นารูโตะ, ซาสึเกะ, sasuke, fic, yaoi, นารุซาสึ, fic naruto, ฟิค นารุโตะ, ฟิค y นารุโตะ, ฟิค y นารูโตะ, ตลอดไปนะ, Naruto yaoi, ฟิค วาย นารุโตะ, Narusasu
ผู้แต่ง : Silphatia ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Silphatia
My.iD: https://my.dek-d.com/silly_rock
< Review/Vote > Rating : 91% [ 26 mem(s) ]
This month views : 645 Overall : 78,692
1,550 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1350 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI] ตอนที่ 30 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 30) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3894 , โพส : 6 , Rating : 6% / 17 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


            


               ฐานที่มั่นของแสงอุษาเมื่อวันก่อน

 

            “ฮัลโล่ทุกคน! ฉันพาสมาชิกใหม่มาแนะนำให้รู้จัก”

 

             ชายสวมหน้ากากเดินเข้ามาอย่างร่าเริง ผิดกับคนอื่นๆที่ยืนนิ่งขรึม

 

             “เนื่องจากอิทาจิได้ตายไปแล้ว ตำแหน่งสมาชิกของเราจึงว่างลง เพราะฉะนั้นฉันขอแนะนำ...”

 

            โทบิผายมือไปยังชายที่อยู่ข้างหลัง

 

            “แท่นแท้นน......อุจิวะ ซาสึเกะ..

 

            ชายสวมหน้ากากปรบมือรัวอย่างตื่นเต้น แต่ก็ต้องปรบช้าลง และหยุดในที่สุดเมื่อคนอื่นไม่เล่นด้วย ซาสึเกะออกมายืนตรงหน้า กวาดตามองไปยังสมาชิกคนอื่นๆสายตาว่างเปล่านั้นไม่แสดงสิ่งใด

 

            “เฮ้ยๆไหงเป็นงั้นล่ะ อิทาจินะเหรอจะเสียท่าไอ้หมอนี่ ไม่เชื่อหรอกโว้ยย!!”  เดอิดาระโวย อิทาจิคือคนที่เดียวที่เขายอมรับเท่านั้น


                ชายหนุ่มเนตรวงแหวนใช้ดวงตานั้นตวัดมองไปยังผู้ที่พูด สายตาว่างเปล่าแปลเปลี่ยนไป ส่งประกายแดงฉานเต็มด้วยความอำมหิต       



            “…...!!?

 


            “อึ่กก!! ตานั่น!!!” เดอิดาระร้องอย่างหวาดกลัว “ตานั่นมันอะไรกัน!?!”

 

            “หึๆๆ ดวงตาของคนที่นายเคยยกย่องนับถือไงล่ะ เดอิดาระ” โทบิบอกอย่างพออกพอใจ ราวกับได้โชว์ผลงานชิ้นเอก


            ว....ว่าไงนะ!!?” เดอิดาระหน้าซีดเหงื่อตก “อิ.....อิทาจิตายแล้วจริงงั้นหรือ.!!? เป็นไปไม่ได้!!


            ชายหนุ่มผมบลอนด์ไม่เชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่อาจทำใจยอมรับได้ แต่ทว่าดวงตานั้นมันกลับแสดงความจริงให้เขาเห็น เขาจดจำมันได้ทุกอย่าง ดวงตานั้น...มันคือของอิทาจิไม่ผิดแน่


 

            “แต่ฉันยังมีบัญชีแค้นกับหมอนี้อยู่นะโทบิ พามานี่ก็เท่ากับพามาให้ฉันเชือดละนะ”

 

            “ซาโซริ...งั้นเรอะ” ซาสึเกะปรายตามองเมื่อเขาจำเสียงนั้นได้ เขาก็อยากฆ่ามันเหมือนกัน


            “เฮ้ยๆ มันจะดีเหรอที่เอาคนที่ฆ่าพวกเราไปมาเข้ากลุ่มน่ะ แถมคนที่มันฆ่าก็พี่ชายมันเองไม่ใช่เรอะ!!” ชายร่างสูงใหญ่ผู้ถือเคียวยักษ์ทักท้วง ก่อนจะชี้เคียวไปทางซาสึเกะ “คนอย่างแกต้องถูกนรกกินกบาลแน่”

 

            “เฮ้ออ....จะรอดมั้ยเนี่ยย” โทบิยกมือกุมขยับเมื่อท่าทางบรรดาสมาชิกอยากจะฆ่าฟันกันเองซะก่อน

 

            “เอาละๆ ตอนนี้พวกนายช่วยลืมอดีตอันขมขื่นกันก่อนได้มั้ย เพราะเราจะเริ่มทำสงครามกันแล้ว” โทบิพูดด้วยเสียงจริงจัง “ที่เรามารวมกันอยู่นี่ก็เพราะเรื่องผลประโยชน์ทั้งนั้น เรื่องความแค้นไว้งานของเราเสร็จ แล้วจะไปสะสางกันยังไงก็เชิญ”

 

            “ชิ!!

 

            “ตามที่นายสัญญา...ให้ฉันไปโคโนฮะ” ซาสึเกะพูดกับโทบิ

 

            “โอเคๆ งั้นให้เดอิดาระไปกับนายละกัน” โทบิบอก

 

            “แค่ฉันกับทีมเหยี่ยวก็เกินพอแล้ว”

           

            “ฉันรู้ว่าพลังของนายตอนนี้ก็ถล่มหมู่บ้านได้สบาย หลังจากที่ได้ปลูกถ่ายดวงตานั่นอ่ะนะ..” โทบิพูดด้วยน้ำเสียงมีหลักการ “แต่ตานายก็ยังไม่หายดี โคโนฮะนายรับมือคนเดียวไม่ไหวหรอก แล้วเราวางแผนตกลงกันแล้วว่าจะแบ่งคนกันไป”

 

            “......”

 

            “ชิ..น่าเบื่อชะมัด” เดอิดาระบ่นหน้าซังกะตาย

 

            ซาสึเกะไม่ได้แค่คิดจะแก้แค้นให้อิทาจิเท่านั้น เขาจะไปทวงของๆเขาคืนด้วย เขาจะถล่มหมู่บ้านที่ทำลายทุกสิ่งในชีวิตเขา จะบดขยี้ให้มันพินาศย่อยยับเป็นจุล


 

            ให้นารุโตะได้รู้ซึ้งถึงการทรยศเขา




            ถ้าไม่มีหมู่บ้าน ไม่มีคนที่คอยอยู่ข้างหลังนาย ถ้าพวกมันตายหมด นายจะทำยังไงนารุโตะ ถ้าฉันเป็นเพียงทางเลือกเดียวของนาย



            ฉันจะทำลายมันให้หมด ทุกสิ่งทุกอย่างที่พรากนายไปจากฉัน ทุกสิ่งทุกอย่างแม้แต่ตัวนายเอง

 



            ทุกอย่างถูกวางแผนอย่างรอบคอบ

 

            “อย่าลืมนะซาสึเกะ ว่าหน้าที่นายคือต้องจับเก้าหางมาให้ได้”

 

 

 

 

            “แบบนี้จะดีเหรอซาสึเกะคุง”

 

            หญิงสาวผมแดงทำใจกล้าถามขึ้น เมื่อพวกเขาทั้งห้ากำลังมุ่งตรงไปยังโคโนฮะ

 

            “............”

 

            ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีก สามซี้ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วทำไมซาสึเกะถึงเข้าร่วมแสงอุษาที่เคยตามล่านารุโตะแบบนี้

 

 

            แสงอุษาแยกย้ายกระจายกลุ่มกันไปตามสถานที่ต่างๆเพื่อล่าสัตว์หางที่ถูกปกป้องตามหมู่บ้าน

 

            ในที่สุดก็ถึงตาโคโนฮะ

 

            เดอิดาระจัดการเปิดศึก ระเบิดนับพันลูกถูกโปรยปรายจากฟากฟ้า ผู้คนหนีตายกันจ้าละหวั่น

 

            “ฮ่าๆๆ สะใจจริงโว้ย เหมือนดูพวกมดกำลังหนีตายเลย อืมม์”

 

            “ไอ้หมอนั่น แสงอุษาที่เคยบุกซึนะ” คาคาชิบอก “ดูเหมือนคราวนี้มันจะเล่นของหนักกว่าเดิมแฮะ”

 

            “ฮึ่มม!!” นารุโตะวิ่งออกมาประจันหน้ากับนกที่อยู่บนฟากฟ้า


            “นารุโตะ!! มันมาตามล่าตัวนายนะ นายถอยไปก่อนดีกว่า” ชิกามารุบอก


            “จะให้ฉันรออยู่เฉยๆในขณะที่ทุกคนกำลังสู้เพื่อปกป้องฉันได้ไงละ ชิกามารุ!!

 

            “ไง เจ้าเด็กจิ้งจอก ออกมาหาเองเลยเรอะ” เดอิดาระบอก “ดีเลยไม่ต้องตามตัวให้ยุ่งยาก”


            “ฉันไม่ยอมให้แกทำอะไรตามอำเภอใจได้มากกว่านี้แน่!!” นารุโตะด่าอย่างโกรธแค้น เมื่อมองเห็นสภาพหมู่บ้านของตนในขณะนี้

 

            “ช่วยไม่ได้แฮะ ฟังนะนารุโตะ วิชามันร้ายกาจมาก ต้องคิดแผนใหม่” ชิกามารุบอก

 

            “นี่ๆอย่าประมาทดีกว่า ฉันไม่ได้มาคนเดียวนะ ยังมีคนที่โหดกว่าฉันอีกนะจะบอกให้ อืมม์”

 

            “โหดกว่าแกงั้นหรือ” ชิกามารุมองรอบกายอย่างหวาดหวั่น

 

            “ก็อุจิวะ ซาสึเกะ เพื่อนเก่าของพวกแกยังไงล่ะ อืมม์”

 

            ทุกคนมองหน้ากันอย่างตกใจ

 

            “แล้วเขาอยู่ไหน” ชิกามารุถามพลางมองดูลาดเลารอบกายอย่างใจเย็น ถ้าซาสึเกะมาด้วย แผนรับมือก็ต้องเปลี่ยนใหม่หมด

 

            “อ้อ..เรื่องนั้นน่ะ เค้าฝากมาบอกแค่นารุโตะคุงคนเดียวเท่านั้นแหละ คนอื่นนะห้ามตามไปเด็ดขาด”

 

            นารุโตะกัดฟันกรอด หมอนั่นวางแผนไว้แบบนี้งั้นหรือ นี่ซาสึเกะคิดจะทำลายหมู่บ้านตัวเองเลยหรือไงกัน

 

            “ทุกคนฝากทางนี้ด้วย” นารุโตะบอก ถ้าเขาไม่ไป ที่นี่ต้องพินาศย่อยยับแน่ๆ

 


            “ระวังตัวด้วยนะนารุโตะ”

 

            นารุโตะหุนหันพลันแล่นออกไปอย่างโกรธจัด ทุกคนตะโกนไล่หลังเขามา ต่างก็รู้ว่าห้ามเขาไม่ได้

 

            เขาอยู่ที่นั่นแน่

 

            ชายหนุ่มรีบไปที่น้ำตก มีที่เดียวเท่านั้นที่ซาสึเกะจะรอเขา เขาต้องไปหยุดซาสึเกะด้วยตัวเอง เขาจะไม่ยอมให้ซาสึเกะเข้าใกล้หมู่บ้านมากกว่านี้แน่

 

            เมื่อชายหนุ่มไปถึง ก็พบกับอีกฝ่ายอย่างที่คิด พร้อมทั้งเพื่อนเก่าเขาอีกสามคน

 

            “นะ..นารุโตะ” คารินเรียกอย่างหวาดหวั่น ซุยเงสึและจูโกะมองเขาทั้งคู่อย่างไม่แน่ใจ

 

            “ซาสึเกะ!!” นารุโตะตะโกนเรียก

 

            ซาสึเกะหันมามองเขา

 

            นารุโตะนิ่งตะลึง ดวงตานั้น เนตรนั้น มันเป็นเนตรเดียวกับฝันร้ายของเขา

 

            “นารุโตะ...คิดแล้วว่าอย่างนายต้องมาแน่

 

            ฝันนั้นเป็นลางบอกเหตุงั้นหรือ ความหวาดหวั่นในใจประดังเข้ามา จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ พวกเขาต้องตายงั้นหรือ


            ถึงขั้นนี้แล้ว อะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิด

 

            “นายคิดจะทำบ้าอะไรของนาย!!

 

            “ฉันจะทำลายโคโนฮะ เอาคืนกับที่มันทำกับพี่ฉันซาสึเกะกล่าว และฉันจะมาเอาตัวนายไปกับฉัน


            ร่างบางกำมือแน่น ดูเหมือนต่อให้เขาพูดอะไรไป ซาสึเกะก็ไม่ยอมฟังแน่

 

            “ถ้านายคิดจะทำลายหมู่บ้าน นายก็คือศัตรูของฉันซาสึเกะ

 

            “ฉันจะทำลายมันทุกอย่าง ฉันเกลียดหมู่บ้านนั่น เกลียดพวกมันทุกคน พวกมันใช้วิธีสกปรกทำลายครอบครัวฉัน ทำลายพี่ชายฉัน และแย่งนายไปจากฉัน

 

            เสียงนั้นไม่ได้แสดงถึงความโหยหาอาทรอีกต่อไป มีแต่ความเคียดแค้นพร้อมที่จะทำลายทุกสิ่ง

 

            “จะให้ฉันไปกับนายน่ะมันหมายความว่ายังไง...นายคิดจะฆ่าฉันไม่ใช่รึไง”

 

            “ใช่....ฉันจะฆ่านาย” ชายผมดำยิ้มเหี้ยมเกรียม “ฆ่าหลังจากที่ฉันทำลายพวกมันหมดแล้ว นายจะได้เห็นอะไรดีๆก่อนตายไง”



            ใช่......ด้วยมือที่เคยโอบกอดนายคู่นี้ ฉันจะใช้มันทำลายนาย ฆ่าทุกสิ่งที่เป็นนาย ตัวตนของนาย ทุกคนที่นายรัก ทุกอย่างที่นายห่วง ทุกความฝันของนาย ทุกๆอย่าง....



            ทุกอย่าง.....ยกเว้นชีวิตนาย



            ฉันจะให้นายรู้สึกอย่างที่ฉันรู้สึก....นารุโตะ 



            รู้สึกถึงการสูญเสีย 



            รู้สึกถึงการตายทั้งเป็น



            แล้วนายจะได้เป็นของฉันคนเดียว....ตลอดไป





            สิ่งที่ได้ยินจากปากซาสึเกะทำให้ใจชายหนุ่มหล่นวูบ ปากสั่นด้วยความเสียใจ ทุกอย่างมันคงสิ้นสุดแล้ววันนี้ ความรู้สึกของพวกเขา มันไม่มีทางมาบรรจบกันได้อีก

 

            “นายคงลืมสิ่งสำคัญไปหมดแล้วสินะ” ชายหนุ่มเค้นเสียงพูดออกมา เก็บกลืนน้ำตาที่เริ่มเอ่อล้น ฉันจะหยุดนายเอง นายจะไม่มีทางได้เข้าใกล้หมู่บ้าน

 

            วันนี้คงต้องตายกันไปข้างหนึ่ง

 

            พูดจบนารุโตะก็พุ่งเข้าใส่ซาสึเกะทันที

 

            “กรี๊ดดด!!!คารินร้องเมื่อคลื่นการโจมตีปะทะโดนเธอ

 

            “ถอยไป ซาสึเกะสั่งทีมของเขา และเข้าจู่โจมนารุโตะ

 

            “นายจะต้องไปกับฉัน ต่อให้ต้องหักแขนหักขานายซาสึเกะพูด “ฉันก็จะทำ

 

            “ฉันจะหยุดนาย ต่อให้ต้องฆ่านายก็ตาม

 

            ทั้งสองปะทะกันโดยที่ไม่ละสายตากันแม้แต่วินาทีเดียว

 

            “ย๊ากกกก!!”

 

            ภาพของคนรักที่เคยมีกันและกันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทั้งคู่ปะทะกันอย่างรุนแรง แผ่นดินและอากาศสั่นไหว ต่างคนต่างสู้สุดชีวิตโดยไม่มีใครยอมใคร

 

            ชายหนุ่มผมทองสู้ขาดใจ ซาสึเกะไม่เคยคิดมาก่อนว่านารุโตะจะต่อกรกับเขาได้ถึงขนาดนี้ แต่เขาก็ไม่มีทางยอมแพ้เช่นกัน ยังไงก็ต้องสู้จนกว่าจะรู้ผล หรือตายกันไปข้างนึง

 

 

 

 

            ทางด้านโคโนฮะ

 

            “แกจะมั่นใจไปหน่อยละมั้ง” คาคาชิกล่าว “อย่าดูถูกนินจาที่สู้เพื่อปกป้องหมู่บ้านให้มากนัก ไอ้นินจานอกรีต”

 

            เดอิดาระมองด้วยความหวาดกลัว ทั้งๆที่เขาสู้อุตส่าห์ฝึกตาอีกข้างเพื่อรับมือกับเนตรวงแหวนแค่ไหน สุดท้ายเขาก็ไม่ทางชนะมันเลย

 

            เขามองเข้าไปในดวงตาของคาคาชิ และเขาก็เห็นความตายของตัวเอง

 

            “อ๊ากกก!!

 

            “ได้สะสางบัญชีแค้นให้กับซึนะซะที” คาคาชิกล่าวพร้อมกับเช็ดเลือดที่หน้า

 

            “จบซะทีนะครับ” ซาอิกล่าว “มันคนเดียวก็เล่นซะหมู่บ้านเละเทะขนาดนี้ ถ้าไม่ได้ท่านซึนาเดะละก็...”

 

            “ยัง...ยังไม่จบแค่นี้หรอก” คาคาชิยืนขึ้น มองไปอีกฟากของผืนดิน ที่ๆเสียงดังกึกก้องราวกับแผ่นดินกำลังแยกออกจากกัน

 

 

 

 

            “ซาสึเกะ!! นารุโตะ!!” หญิงสาวผมแดงกรีดร้องและวิ่งเข้าไปหาทั้งคู่

 

            “แฮ่ก...แฮ่ก”

 

            พวกเขาต่อสู้กันจนผืนดินบริเวณนั้นดูไม่เหมือนเดิมอีก ทุกอย่างราบเป็นหน้ากอง ความสวยงามของธรรมชาติเหลือเพียงแต่ซากหักพังของกองหินและต้นไม้

 

            สภาพทั้งคู่เลือดท่วมตัว แต่ยังไม่มีใครยอมล้ม

 

            ซาสึเกะยกมืออันสั่นเทาขึ้นมาดู เขาใช้จักระจนหมดเกลี้ยง พลังที่เขาได้มา มันไม่ได้ทำให้เขาชนะในสิ่งที่อยากครอบครองเลยสักนิด

 

 

            “ซาสึเกะ!!

 

            นารุโตะพุ่งเข้าหาและซัดหมัดเปล่าๆใส่หน้าเขาจนคิ้วแตก เลือดอาบหน้า

 

            “หายบ้าได้รึยัง!!

 

            นารุโตะคุกเข่าลงเมื่อขาเริ่มหมดแรง หอบหายใจจ้องคนตรงหน้าที่นอนแน่นิ่ง ใบหน้าขาวซีดนั้นถูกทาไปด้วยเลือดจนทำให้เขามองสีหน้าของอีกฝ่ายแทบไม่ออก


 

            “อั๊กก!!” นารุโตะสำลักเลือดออกมา ก่อนจะล้มลง

 

            “นารุโตะ!!” คารินมองซ้ายขวา ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะช่วยใครดี

 

            ซาสึเกะมองคนตรงหน้าที่ล้มลงอย่างเจ็บปวดใจ เนตรวงแหวนสีแดงคลายกลับมาเป็นสีดำสนิทอีกครั้ง น้ำตาไหลออกมาปนกับสายเลือด แต่หามีใครเห็นน้ำตาเขาไม่ ไม่แม้แต่ชายผมทองตรงหน้าเขา ที่ดูจะไม่รับรู้ความเสียใจของเขาสักนิด เห็นเขาเป็นเพียงชายที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นเท่านั้น


            ชายหนุ่มร่างสูงยันตัวขึ้นและมองอีกฝ่ายที่กำลังฝืนตัวเองเพื่อลุกขึ้นสู้กับเขาต่อ



            ทำไมต้องทำขนาดนั้น ทำไมถึงฝืนที่จะต่อสู้กับเขา ทำไมถึงต่อต้านเขา อยากสู้กับเขาขนาดนั้นเชียวหรือ ทำไมไม่ยอมฟังเขาบ้าง ไม่เห็นใจเขาสักนิดเลยหรืออย่างไร รักหมู่บ้านนั้นมากกว่าเขาสินะ ทั้งๆที่สัญญากับเขาไว้แล้วแท้ๆ 



            ทั้งๆที่เขาเชื่อคำมั่นนั้นจนหมดใจ




            หลอกให้เขาเชื่อว่าจะอยู่เคียงข้างเขาตลอดชีวิต




            คนโกหก




            นารุโตะ.....



            ถ้านายยอมไป.... ยอมหนีไปกับฉัน ไปในที่ๆไม่มีใครรู้จักเรา ไปให้ไกลจากที่นี่ ฉันสัญญาว่าฉันจะปกป้องดูแลนายให้ดีที่สุด




            เพื่อให้นายมีความสุข เพื่อให้นายยอมรับฉัน อยู่กับฉัน ...ให้นายรักฉัน




            แม้แลกด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่มี....




              แม้แต่ชีวิต....  ฉันก็ให้ได้





            สิ่งที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยเหล่านั้นถูกฝังลึกปิดตายในใจเขา ชายหนุ่มสายเลือดอุจิวะลากตัวเองเข้าไปใกล้ พยายามเอื้อมมือไปคว้าคนตรงหน้า นารุโตะมองด้วยความตกใจเมื่อตนยังขยับตัวไม่ได้


 


            “ให้มันจบแค่นี้เถอะ” มีเสียงเอ่ยขึ้นก่อนที่มือนั้นจะสัมผัสถึง


 

           ทั้งคู่หันไปมองต้นเสียง ปรากฏว่าเป็นครูคาคาชิ

 

            ไม่ใช่แค่นั้น ยังมีกำลังเสริมตามมาด้วย ทุกคนรีบมายืนข้างตัวนารุโตะและพยุงเขาขึ้น และเข้ามาจับกุมซาสึเกะ นารุโตะมองซาสึเกะที่ยังนิ่งไม่ขยับ ซึ่งเขาก็เชื่อว่าซาสึเกะคงยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆแน่

 


            แต่ทว่า

 


            “อุจิวะ ซาสึเกะ”

 


            “นายคงต้องมากับเราแล้วล่ะ”

 

 














Artist Kira

Chapter update : 21 มิ.ย. 2559






 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI] ตอนที่ 30 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 30) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3894 , โพส : 6 , Rating : 6% / 17 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 6 : ความคิดเห็นที่ 931
มาม่าแต่ฟินนะ
Name : แจ่มจ้าเจิดจรัสกระจ่างแจ้งดั่งดวงตะวัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แจ่มจ้าเจิดจรัสกระจ่างแจ้งดั่งดวงตะวัน [ IP : 101.51.21.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 / 14:41
# 5 : ความคิดเห็นที่ 807
ไม่รู้จะสงสารใครก่อนเลย โอ๊ยแต่ละคนเจ็บปวดกัน
Name : Lompat_LB < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lompat_LB [ IP : 27.55.37.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2559 / 14:10
# 4 : ความคิดเห็นที่ 759
เราม่าเข้มข้น T_T ผัวเมียทะเลาะกัน 5555+
Name : Fifa30152 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fifa30152 [ IP : 124.120.97.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มีนาคม 2559 / 19:46
# 3 : ความคิดเห็นที่ 649
ม่ายนะม่ายยย อย่าทำแบบนี้เลยยยย 😭😭😭😭
PS.  ข้าน้อยยย สาววาย 10000000% อิอิอิ
Name : ปีศาจตัวแสบบบ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปีศาจตัวแสบบบ [ IP : 49.229.72.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ธันวาคม 2558 / 22:30
# 2 : ความคิดเห็นที่ 404
เฮ้ยเกะอย่าไปยอมโดนจับสิ
Name : เปล่งประกาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เปล่งประกาย [ IP : 27.55.100.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กันยายน 2558 / 20:39
# 1 : ความคิดเห็นที่ 403
แกจับเกะไปทามไมๆๆๆ ใกล้จบแล้วเหรอไรต์
Name : แฟนคลับ [ IP : 14.207.230.60 ]

วันที่: 18 กันยายน 2558 / 19:58
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android