คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI]

ตอนที่ 42 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 42)


     อัพเดท 21 พ.ย. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม
Tags: naruto, นารุโตะ, นารูโตะ, ซาสึเกะ, sasuke, fic, yaoi, นารุซาสึ, fic naruto, ฟิค นารุโตะ, ฟิค y นารุโตะ, ฟิค y นารูโตะ, ตลอดไปนะ, Naruto yaoi, ฟิค วาย นารุโตะ, Narusasu
ผู้แต่ง : Silphatia ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Silphatia
My.iD: https://my.dek-d.com/silly_rock
< Review/Vote > Rating : 91% [ 26 mem(s) ]
This month views : 682 Overall : 78,729
1,550 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1350 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI] ตอนที่ 42 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 42) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4303 , โพส : 21 , Rating : 0% / 18 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 



            “...โตะ...”

 

            “นารุโตะ...”

 

            “ที่รัก...”

 

            คำเรียกสุดท้ายทำให้ชายหนุ่มถึงกับลืมตาตื่น


 

            “เมื่อกี้นายพูดว่าไงนะ” ชายหนุ่มหันไปมองที่มาของเสียง ซาสึเกะกำลังก้มตัวมองเขาอยู่


 

            “ที่รัก?” ชายหนุ่มย้ำด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ สวนทางกับคำที่พูด


 

            นารุโตะกระพริบตาถี่ๆ ทำความเข้าใจกับคำๆนั้น

 

            “บ...บ้า”

 

            ซาสึเกะยืนกอดอกอย่างหงุดหงิด


            “บ้าอะไร นี่เราแต่งงานกันแล้วนะ เจ้าทึ่ม!

 

            นารุโตะตั้งสติ เอ่ออ... นี่เขาพลาดอะไรไปนะ พลางนึกย้อนกลับไป


 

            อ้อ...เมื่อวานเขาแต่งงานแล้วนี่หว่า


 

            รู้สึกเมื่อคืนจะเมาเค้กกับแชมเปญหนักไปหน่อย ก็เพื่อนแต่ละคนพากันสนุกสุดเหวี่ยง จนเกือบจะไม่ใช่งานแต่ง ทำอย่างกับงานปาร์ตี้ปล่อยผีอย่างนั้นแหละ

 

 

            “แว๊กกก!!”  ชายหนุ่มร้องตกใจ แล้วทำไมเขาถึงนอนเป็นชีเปลือยอยู่กลางบ้านละเนี่ย!

 

 

            นารุโตะมองซ้ายมองขวา กำผ้าห่มอย่างงุนงง ชิ้นส่วนรองเท้า ถุงเท้า ชุดสูทสีดำเมื่อคืน กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง

 

            “ล..แล้วทำไมฉันถึงมานอนแก้ผ้าแบบนี้ล่ะ!?” นารุโตะร้องถามอีกฝ่าย

 

            “ก็เมื่อคืนนายบอกอยากลองทำที่พื้นมั่ง”

 

            อะ...อะไรฟะ เขาไปพูดอะไรแบบนั้นตอนไหนกัน อย่ามาใส่ความกันหน่อยเลยเจ้าบ้าตูดเป็ด

 

            “รีบๆแต่งตัวแล้วมากินข้าวซะ เดี๋ยวก็เป็นหวัดตายหรอก”

 

            ซาสึเกะพูดอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินหายเข้าครัวไป นารุโตะเกาหัวแกรกๆ ถึงแต่งงานแล้วนิสัยก็ไม่เปลี่ยนสินะ จะหวานกับเขาสักนิดก็ไม่ได้ 


            คิดแล้วหันไปมองเวลา นี่ก็ยังไม่สายเท่าไหร่นี่หว่า ขอนอนต่ออีกหน่อยได้ปะ

 

            “เร็วๆเข้า เดี๋ยวก็ไปทำงานสายหรอก” เสียงตะโกนบอกดังจากในครัว เมื่อเจ้าตัวไม่ยอมขยับ

 

            นารุโตะเบ้ปาก อะไรก็งานๆ อย่ามาทำเป็นชิกามารุสองได้มั้ย เขายังไม่ทันสร่างเลยนะ ลาหยุดบ้างไม่ได้รึไง

 

            “จะลุกได้รึยังครับท่านโฮคาเงะ เดี๋ยวเจ้านารานั่นก็มาโทษฉันอีก”

 

            นารุโตะกระพริบตาถี่ พลางนึกอะไรออก

 

            งานแต่งนายทั้งที ก็หยุดไปฮันนี่มูนซักสามสี่วันสิ ตอนนี้ไม่เป็นไรหรอก โลกก็ผ่านพ้นช่วงวิกฤตมาแล้ว

 

            เสียงชิกามารุก้องในโสตประสาท หวังว่าเขาคงไม่ได้มโนไปเองนะ นารุโตะกระหยิ่มยิ้มย่องใจ นานๆทีเจ้าหัวจุกนั่นจะยอมให้เขาหยุด แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

 

            ชายหนุ่มกระชับผ้าห่มพันรอบกาย และเดินเข้าไปในครัว

 

            “ในนั้นอะไรอ่ะ... กลิ่นหอมจัง” ชายหนุ่มผมทองเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่าย ที่กำลังสาละวนกับของในหม้อ พร้อมกับสูดจมูกฟุดฟิดเข้าไปใกล้ใบหน้าชายหนุ่มจนเกินเหตุ

 

            “ยั่วแต่เช้าระวังจะเจ็บตัวนะ” ซาสึเกะพูด สายตายังคงจับจ้องของในหม้ออย่างตั้งใจ

 

            “เอ๋....แสดงว่าฉันยั่วขึ้นนะสิ” นารุโตะพูดพลางเอานิ้วจิ้มแก้มทำหน้าแอ๊บนิดๆ “ข้างในผ้าห่มเนี่ย...ไม่ได้ใส่อะไรเลย... นายคงชอบใช่ม้า..”

 

            ซาสึเกะมองเหล่คนข้างๆ พลางทำหน้าประมานว่า อะไรของมันเนี่ย ทำเอานารุโตะหุบยิ้ม รู้สึกเฟลขึ้นมาทันที ก่อนจะเดินหงอยๆเพื่อจะไปอาบน้ำแต่งตัว

 

            แต่ดันถูกดึงผ้าห่ม กระชากตัวม้วนเข้าไปในวงแขนของสามี จนผ้าลงไปกองที่เท้า

 

            “เหวอ!

 

            ซาสึเกะถอดผ้ากันเปื้อนที่ตัวเองใส่อยู่ออก จับคล้องใส่คอนารุโตะ และผูกเชือกข้างหลังแน่นหลายทบ

 

            “แบบนี้ดูดีกว่าเยอะ” ชายหนุ่มพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์มองอีกฝ่าย ที่ร่างเปลือยเปล่าถูกสวมด้วยชุดกันเปื้อนสีขาว ปกปิดส่วนข้างหน้า แต่ข้างหลังเปลือยเปล่า

 

            “ทะลึ่งละ!! คิดอะไรโรคจิต” นารุโตะรีบหลบอย่างอายๆ พลางรีบแก้เชือกด้านหลังออก

 

            “เล่นมายั่วกันถึงในครัว กะจะให้ฉันกินนายแทนข้าวไม่ใช่รึไง” ซาสึเกะบอกพลางกอดตัวอีกฝ่าย ไม่ให้ถอดชุดออกได้

 

            “จ...จะบ้าหรอ” นารุโตะด่า เขาไม่ได้ตั้งใจมายั่วแบบนั้นซักหน่อย แค่อยากเล่นบทสามีภรรยาในมื้อแรกของการแต่งงาน ก็แค่อยากจุ๊บสักทีสองที แต่ไอ้หมอนี่ต่างหาก ที่พาเข้าเรื่องอย่างว่าตลอด

 

            “ไม่ปล่อยง่ายๆหรอก” ซาสึเกะบอกเมื่อชายหนุ่มพยายามแกะมือเขา ก่อนจะอุ้มร่างชายหนุ่มนั่งบนโต๊ะ และเข้าแทรกประชิดตัว

 





CUT!!!

 



END CUT

 


            “กรี๊สสสสสสส!!!

 

            “เฮ้ยย!!!

 

            เสียงกรีดร้องของใครบางคนทำเอาทั้งคู่ช๊อคตกโต๊ะ และรีบพากันมุดไปข้างใต้ด้วยใจหายวาบตัวเย็น ไล่อาการหื่นเมื่อครู่หายไปแทบจะทันที นารุโตะรีบคว้าผ้าห่มมาพันรอบตัว ปิดบังชุดพิเรนที่ใส่อยู่  ซาสึเกะรีบก้มหน้าดึงกางเกงขึ้น

 

            ทั้งสองค่อยๆโผล่สายตาพ้นขอบโต๊ะอย่างช้าๆ มองหาผู้มาเยือนด้วยใจว้าวุ่น

 

            “ค...ใครน่ะ!?” นารุโตะถามอย่างตื่นตระหนก เมื่อไม่เห็นใครอยู่ตรงหน้า

 

            “สลบไปแล้ว” เสียงซาสึเกะบอกเมื่อเห็นร่างผู้มาเยือนนอนแหงกอยู่บนพื้น

 

            “ซ...ซากุระ!?

 

            หญิงสาวนอนตาเหลือก แผ่บนพื้นครัว เลือดกำเดาไหลเป็นทางยาว ในมือมีแฟ้มเอกสารที่ตอนนี้กระจัดกระจายไปทั่ว นารุโตะปิดปากมองอย่างตกใจ กลืนน้ำลายขมๆลงคอก่อนจะหน้าซีดเผือด

 

 

            สองหนุ่มมองหน้ากัน ต่างหน้าซีดพูดไม่ออก ก่อนจะกลับไปมองหญิงสาวตรงหน้า

 

 

            ห...เห็นหมดเลยใช่มั้ยเนี่ย!!

 

 

 

            “...........”

 

            “อ..อือ....”

 

            หญิงสาวผมสีชมพูเริ่มฟื้นสติ เมื่อมีกลิ่นยาหอมมาไล้ตรงจมูก ก่อนจะปรือตามองคนตรงหน้า

 

            “ซ...ซาสึเกะคุง?

 

            หญิงสาวเรียกอย่างสงสัย เมื่อคนที่กำลังปฐมพยาบาลเธอคือชายหนุ่มผมดำคนที่เคยหลงรัก

 

            “ฉ...ฉันเป็นอะไรไปหรือ?” หญิงสาวรีบลุกขึ้นนั่ง มองซ้ายมองขวา แต่กลับเจอนารุโตะที่นั่งกุมขมับอยู่ไม่ไกล ชายหนุ่มทั้งคู่กำลังหน้าแดงจัด

 

            “เมื่อกี้ฉัน......เอ๋!!!

 

            หญิงสาวหน้าหวานนึกเหตุการณ์ออก ก่อนจะเอามือปิดปากปิดจมูก เมื่อภาพที่เห็นในครัวย้อนกลับมาในสมอง พาลรู้สึกว่าเลือดกำเดาจะไหลอีกรอบ

 

            “ฉะ....ฉันขอโทษ ตะ...แต่พวกนายไปทำอะไรแบบนั้น....มันใช่ที่มั้ยล่ะเนี่ย!!

 

            หญิงสาวร้องกลบเกลื่อน พยายามโบ้ยความผิดให้อีกฝ่าย ที่ทำอะไรหน้าอายไม่เลือกที่ ก่อนจะหน้าแดงจนเกือบคล้ำ เมื่อนึกถึงสีหน้าเร้าอารมณ์ของซาสึเกะ ที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้เห็น ทำเอาขนลุกซู่ไปหมด

 

            “เธอต่างหากที่เข้าบ้านคนอื่นโดยไม่เคาะประตูน่ะ!!!” นารุโตะเงยหน้าเถียง อายจนไม่กล้าสบตาหญิงสาว

 

            นี่พวกเขาเพิ่งแต่งงานมาหมาดๆนะ หญิงสาวไม่คิดมั่งหรือว่า จะเข้ามาเจออะไร

 

            “ฉันเคาะจนประตูจะพังอยู่แล้วยะ แล้วก็ได้ยินเสียงโครมครามกับเสียงร้องอย่างกับคนจะตาย  ฉันก็วิ่งเข้ามาดูเนี่ย นึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น!! ที่ไหนได้....”

 

            หญิงสาวเว้นคำไว้ก่อนจะเบือนหน้าหนี พยายามไม่นึกถึงสีหน้าซาสึเกะในตอนนั้น ถึงเธอจะไม่ได้รักเขาแล้วก็เถอะ แต่ว่าคนเคยปลื้มอย่างเธอ หรือไม่ก็ผู้หญิงคนไหน เป็นได้เห็น ก็คงพาลเลือดจะหมดตัวทั้งนั้นแหละ

 

            นารุโตะมองสบตาซาสึเกะอย่างกระด้างกระเดื่อง เมื่อได้ฟังหญิงสาวพูด นี่พวกเขาถลำตัวจนไม่ได้ยินเสียงประตูเลยรึไง

 

            นารุโตะกระแอมเสียงดัง ก่อนจะวางตัวขรึมขึ้นเล็กน้อย และพูดเปลี่ยนเรื่อง

 

            “แล้วมานี่มีธุระอะไรหรอ”

 

            “นี่นายเป็นคนนัดฉันมาเองนะ เมื่อวานน่ะ เรื่องที่จะดูข้อมูลเอกสารกฎหมายการแพทย์พวกนี้น่ะ” ซากุระบอกอย่างเบื่อหน่าย ชี้ไปที่กองแฟ้มบนโต๊ะ พลางจิบน้ำสมุนไพรที่ซาสึเกะยกมาให้

 

            “อ้อ...จริงด้วยสิ ลืมสนิทเลย” นารุโตะคอตกเมื่อนึกออก ช้าไปมั้ย

 

            “นายจะดูของพวกนี้ไปทำไม” ซาสึเกะถามเมื่อยกแฟ้มขึ้นมาเปิดดู

 

            เสียงเคาะประตูดังขึ้น

 

            “พ่อโตะฮ้าบบบ!!

 

            “โบล์ท” นารุโตะเรียกอย่างดีใจ ก่อนจะรีบไปเปิดประตูด้วยใบหน้าตื่นเต้น

 

            “คิดถึงพ่อจังเลย!!” เด็กน้อยผมสีทอง กระโดดกอดเอวเขาเมื่อประตูเปิด

 

            “ไง...ลิงน้อยของพ่อ” นารุโตะอุ้มร่างเล็กขึ้นมากอด ก่อนจะหอมแก้มยุ้ยๆสองข้างฟอดใหญ่ และยื่นแก้มให้เด็กน้อยหอมกลับ

 

            “อ้าว...ไหงมากันพร้อมหน้าเลยล่ะ” นารุโตะที่อุ้มโบรุโตะอยู่ มองออกไปหน้าบ้าน พบกลับผู้มาเยือนกลุ่มใหญ่ ประกอบไปด้วย คาคาชิ อิรุกะ ซึนาเดะ ชิกามารุ ชิกาไดและฮินาตะ

 

            “สวัสดีครับท่านรุ่นเจ็ด” ชิกาไดพูดทักทายอย่างตื่นเต้นที่ได้อยู่ตรงหน้าวีรบุรุษของหมู่บ้าน

 

            “ขอโทษด้วยนะนารุโตะคุง คือว่า....” ฮินาตะจิ้มนิ้วอย่างรู้สึกผิด “พอโบล์ทรู้ว่านารุโตะคุงได้หยุด ก็ร้องจ้าจะมาให้ได้นะสิ ไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนคู่แต่งงานใหม่หรอกนะคะ”

 

            “ไม่เป็นไรหรอก ฉันน่ะไม่ได้เจอโบล์ทตั้งหลายวัน คิดถึงจะแย่เหมือนกัน” นารุโตะว่าพลางกอดเจ้าตัวเล็กแน่น “ว่าแต่ ป้าๆลุงๆ มากันทำไมเนี่ย”

 

            “ก็พวกฉันเห็นโบล์ทกับฮินาตะกำลังจะไปหานายนะสิ ถึงได้ตามมาด้วย ฉันก็อยากมาเล่นกับหลานเหมือนกันนะ” ซึนาเดะกอดอกพูด อิรุกะกับคาคาชิ พยักหน้าเห็นด้วย

 

            “ส่วนฉัน เอาเอกสารที่ต้องอนุมัติด่วนมาให้นายเซ็น” ชิกามารุบอกพร้อมชูเอกสารปึกใหญ่

 

            วันหยุดสุขสันต์สินะ นารุโตะมองทั้งแก๊งค์อย่างเพลียใจ นี่เห็นข้าวใหม่ปลามันอย่างเขาเป็นอะไรกัน ไม่รู้กันบ้างเล้ยย ว่าคนแต่งงานใหม่ๆเขาอยากจะทำอะไรกัน

 

            อ้อ... ลืมไป....นี่ก็โสด(คาคาชิ,อิรุกะ)...นั่นก็ขึ้นคาน(ซึนาเดะ)...โน่นก็แม่ม่าย(ฮินาตะ) ...อีกฝ่ายก็บ้างาน(ชิกามารุ) ในบ้านก็ไร้สถานะ(ซากุระ)

 

            โอ้ยยย!! จะบ้าตาย!!

 

            “งั้นก็เข้ามาในบ้านกันก่อนเถอะครับ” นารุโตะเชิญทุกคนเข้ามาอย่างละเหี่ยใจ

 

            “นี่นารุโตะคุง พวกเราแวะซื้อของมากันด้วย กะว่าจะทำบาร์บีคิวกันนะจ๊ะ” ฮินาตะว่าพลางชี้ไปที่คาคาชิ ที่ชูถุงจากซุปเปอร์มาร์เก็ตให้ดู

 

            “อ้อ...” นารุโตะว่าพลางนึกถึงอาหารเช้าที่ซาสึเกะทำทิ้งไว้ หมอนั่นจะงอนรึเปล่าหว่า

 

            “ให้ผมช่วยนะครับ” ซาสึเกะที่อยู่ในบ้าน เดินออกมาช่วยคาคาชิถือของ เพื่อเอาไปเตรียมในครัว

 

            “อาเกะ!! …สวัสดีฮะ” เด็กน้อยหันไปทักทายเขาอย่างตื่นเต้น

 

            “อ้าว.. สวัสดีค่าทุกคน มาทำอะไรกันหรอคะ” ซากุระโผล่หน้ามาทักทาย

 

            “มาทำบาร์บีคิวกลางแจ้งกันนะสิ” นารุโตะบอกอย่างซังกะตาย ทำไมมีเขาคนเดียวเนี่ยที่หดหู่ แม้กระทั่งซาสึเกะก็เป็นไปกะคนอื่นด้วย

 

            เสียงพูดคุยสนุกสนานเฮฮาดังอยู่ข้างนอกลานบ้าน เสียงโบล์ทและชิกาได วิ่งเล่นกันเจี๊ยวจ๊าว ทุกคนกำลังนั่งและย่างบาร์บีคิวกันอย่างครื้นเครง

 

            นารุโตะเผลอมองออกไปนอกหน้าต่าง มองภาพข้างนอกอย่างเพลินใจ

 

            “อ้อ...แล้วนี่ เทมาริฝากมา จดหมายเชิญนายกับซาสึเกะไปเยี่ยม จากท่านคาเสะคาเงะ” ชิกามารุเรียกให้เขาหันกลับมา ทั้งสองคนยังนั่งอยู่ในบ้าน ช่วยกันเคลียร์เอกสารงานด่วนที่นำมา

 

            “กาอาระหรือ” นารุโตะอ่านจดหมายอย่างดีใจ “หมอนั่นไม่ได้มางานฉันนี่นา...คงอยากจะแสดงความยินดีสินะ”

 

            “พ่อฮะ!!! ออกมาได้รึยัง” เสียงโบล์ทและชิกาไดมาเคาะหน้าต่างเรียกเขาทั้งคู่

 

            “ครับ พ่อเสร็จพอดี เดี๋ยวออกไปแล้ว” พูดเสร็จ สองพ่อลูกหนึ่ง ก็ลุกออกไปหาทุกคน

 

            “นี่จ๊ะ นารุโตะคุง” ฮินาตะยกของกินมาให้เขา “ดูท่าโบล์ทจะปลื้มซาสึเกะคุงน่าดูเลย”

 

            นารุโตะมองไปทางคนรัก ที่ถูกลูกเลี้ยงของเขาวอแว ล้อมหน้าล้อมหลัง สายตาเด็กน้อยมองไปทางเขาราวกับได้เห็นฮีโร่ที่หลุดมาจากทีวี

 

            “ก็ซาสึเกะคุงเท่ห์ขนาดนั้นนี่นะ เด็กๆเห็นเป็นปลื้มกันทุกคน” ฮินาตะบอก พลางมองไปที่โบล์ทกับชิกาไดอย่างขำๆ ก่อนจะเดินไปรวมกลุ่ม

 

            ชายหนุ่มมองไปรอบข้าง ซากุระกำลังคุยเล่นกับชิกาได อิรุกะกำลังแกล้งโบล์ทที่นั่งบนตัก คาคาชิและซึนาเดะมองสองปู่หลานหยอกเย้ากันอย่างสนุกสนาน

 

            คนที่ไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ ก็มีแต่ตาเซียนสินะ

 

            ชายหนุ่มหรี่ตาลงอย่างสะท้อนใจ เมื่อนึกถึงชายร่างใหญ่ ผมยาวสีขาว ที่เคยดูแลสั่งสอนเขาทุกอย่าง  แต่เขากับทำให้ผู้มีพระคุณต้องผิดหวังก่อนตาย

 

            ความคิดนี้มันคอยหลอกหลอนเขาตลอด เขาไม่มีวันลืมใบหน้าสุดท้ายที่แสดงความผิดหวังในตัวเขาออกมา ในวันนั้นที่เขาอยู่ซึนะ

 

            “นารุโตะ?

 

            เสียงเรียกทำเอาชายหนุ่มหลุดจากความคิด และรีบปาดน้ำตาทิ้ง ซาสึเกะเดินมาอยู่ข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ก่อนจะสอดมือเข้ามาสวมกอดเขา

 

            “เป็นอะไรไป...” ชายหนุ่มถามอย่างเป็นห่วง ก่อนจะเอามือลูบหน้าผาก เสยผมที่ทองของอีกฝ่ายขึ้นไป “ไม่ร้องนะครับคนดี...”


 

            “ซาสึเกะ?” ชายหนุ่มมองอย่างแปลกใจ


 

            “แค่...นึกถึงคนสำคัญที่ฉันทำให้เขาต้องเสียใจ โดยที่ฉันยังไม่ทันได้ขอโทษเขาสักนิด”


 

            “ไม่ใช่หรอกนารุโตะ” เสียงคาคาชิดังขึ้นด้านหลังเขาทั้งคู่ “ท่านจิไรยะน่ะไม่เคยผิดหวังในตัวนายเลยนะ”

 

            “ครูคาคาชิ” นารุโตะมองอย่างไม่เข้าใจ “ทำไมถึงรู้ละครับ ก็วันนั้นน่ะ...”

 

            “ก่อนท่านจิไรยะจะไปในวันนั้น เขาก็มาพูดกับฉันเรื่องของเธอ” คาคาชิบอก “รู้มั้ย...ว่าเขาเชื่อมั่นในตัวเธอแค่ไหน”

 

            “แต่ว่าผม..ทำให้เขาผิดหวัง” นารุโตะก้มหน้าลงอย่างเสียใจ

 

            “เธอไม่ได้ทำให้เขาผิดหวังหรอกนะนารุโตะ เธอได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้ทุกอย่างแล้ว เธอได้ช่วยซาสึเกะจากความมืด และเขาก็กลับมาหมู่บ้าน ได้เป็นโฮคาเงะ และได้เป็นวีรบุรุษที่ช่วยโลกและหมู่บ้าน”

 

            “แต่มันก็ไม่ทันแล้ว ตาเซียนไม่ทันได้เห็นมันอยู่ดี”

 

            “คนตายใช่ว่าจะหายสาบสูญไปซะหน่อย” คาคาชิบอก “พวกเขาน่ะ ยังอยู่กับเราตลอดเวลานั่นแหละ....นารุโตะ”

 

            อาจารย์ของเขาพูดพลางมองไปยังขอบฟ้า นึกถึงใครบางคนในอดีต ทำให้นารุโตะอดมองตามสายตาครูของเขาไปด้วยไม่ได้

 

            จริงหรือที่พวกเขายังรับรู้ได้ พวกเขายังอยู่จริงๆหรือ

 

 

            “ใช่แล้วนารุโตะ พวกเขายังอยู่กับเราเสมอ” ชายหนุ่มผมดำกอดเขาแน่น หลับตาลงคิดถึงพี่ชายอีกคน นารุโตะชำเลืองมองอีกฝ่ายอย่างครุ่นคิดในใจ

 

            พ่อ... แม่.... ตาลุง...

 

            ผมขอโทษที่ทำให้พวกท่านผิดหวัง

 

            ‘ลุงครับ....ผมขอโทษที่เคยดื้อไม่ฟังในตอนนั้น.....ผมมันโง่เอง.....ตอนนี้ผมเข้าใจทุกคำสอนของลุงแล้วนะ เข้าใจทุกอย่างที่ลุงพูด..... ขอบคุณที่ช่วยเตือนสติผมในวันนั้น.....ถ้าไม่มีคำพูดลุงในวันนั้น..... ผมก็คงไม่มีได้อย่างวันนี้

 

            ‘ผมไม่อาจรู้ได้เลยว่าลุงกำลังคิดอะไร อยู่ที่ไหน... หายโกรธผมรึยัง....ลุงจะอภัยให้ผมได้บ้างมั้ย...

 

 

            สายลมที่นิ่งสงบ อยู่ๆก็พัดแรงขึ้นจนซาสึเกะต้องโอบกำบังเขาไว้ในอ้อมแขน แต่นารุโตะกลับเงยหน้ามองไปยังเส้นขอบฟ้าสีส้ม กลีบดอกซากุระปลิวว่อนรุนแรงในอากาศ หมุนคว้างไปตามแรงลม ก่อนจะหายลับตาไป

 

            แรงลมอ่อนลงเล็กน้อย ปลิวเอาใบไม้สีเขียวใบหนึ่ง พัดมาแปะตรงหน้าผากเขา ชายหนุ่มคว้าจับก่อนที่มันจะร่วงหล่น และมองใบไม้สีเขียวสดในมือ

 

            ชายหนุ่มกำใบไม้นั้นแน่นไว้แนบออก น้ำตาไหลพราก รู้สึกเจ็บปวดหัวใจอย่างที่สุด ที่ต้องสูญเสียคนสำคัญในชีวิตอย่างไม่มีวันกลับ

 

            ใบไม้นี้..... ทำไมเขาจะจำไม่ได้ เมื่อครั้งที่เขาได้ไปฝึกวิชากับตาเซียนครั้งแรก วิชากระสุนวงจักรซึ่งเป็นวิชาของพ่อเขา

 

            วันนั้นเขาทดท้อใจที่ทำมันไม่ได้ อาจารย์ของเขา ตาเซียนจ๊กม๊ก หยิบใบไม้มาใบหนึ่ง แล้วแปะไปที่หน้าผากเขา พร้อมกับบอกเล่าถึงการฝึกฝนของเหล่าบรรพชนนินจา ที่ฝึกจิตใจไม่ให้วอกแวกไปที่อื่น ผู้ที่ผ่านการฝึกฝนจนสำเร็จนั้น คือผู้ที่เป็นนินจาได้อย่างทรงภาคภูมิของโคโนฮะ ดังตราที่ประทับบนหน้าผาก  

 

            เพราะคำสอนนั้น ทำให้เขาสามารถฝึกวิชาของพ่อได้จนสำเร็จ

 

            ความรู้สึกเจ็บปวดที่อัดอั้นในอกหายไป ราวกับถูกปลดออก ราวกับสิ่งที่ผูกมัดเขาไว้นั้นก็คือตัวเขาเอง และผู้ที่เตือนสติเขาอย่างสม่ำเสมอ ก็คือตาเซียน

 

            เข้าใจแล้วครับลุง....ผมจะไม่ลังเลอีก....ขอบคุณที่เชื่อในตัวผมเสมอ

 

 

            ชายหนุ่มกระชับแขนตอบอ้อมกอดอบอุ่น ที่ยังคงโอบกายเขาอยู่

           

 

            ขอบคุณนะครับ....ที่ให้ผมทุกสิ่งทุกอย่าง.......ที่มอบคนสำคัญให้กับผม....ผมจะรักษาเขาไว้ให้ดีที่สุด ผมสัญญา....

 

 

 



 

           


           

 




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[FIC Naruto] (SasuNaru) You belong to me [YAOI] ตอนที่ 42 : [FIC] นารุซาสึ--ตลอดไปนะ--(ตอนที่ 42) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4303 , โพส : 21 , Rating : 0% / 18 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1478
งื้ออออ่านตอนนี้ละซึ้งเหมือนกลับไปดูนารูโตะอีกรอบจริงๆเลยค่ะฮื้อออ T-T
Name : smilerabbit < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smilerabbit [ IP : 49.229.69.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤศจิกายน 2561 / 21:08
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1427
ขอคัทบ้างงง pouple.p1995@gmail.com
Name : P'ouPle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P'ouPle [ IP : 1.20.194.226 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2561 / 17:16
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1375
rattanaporn.3364265@gamil.com ขอฉากอันคัททุกตอนด้วยนะค่า //อบอุ่นหัวใจมากกกก โอ้ย น้ำตาแทบจะไหลออกมาแล้วค่ะ ซึ้งมาก ยิ่งตอนนารูโตะพูดถึง เซียนลามกน้ำตายิ่งคลอที่เบ้าแล้วค่ะ
Name : Rattanaporn Khammunlakhon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rattanaporn Khammunlakhon [ IP : 49.230.205.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 เมษายน 2561 / 10:43
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1358
ขอๆ
www36975@gmail.com
Name : pia-yuna < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pia-yuna [ IP : 1.46.47.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2561 / 09:12
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1301
aonmyaon@gmail.com
ขอ nc ทุกตอนเลยนะคะขอบคุณมากค่ะ
Name : //shinon// < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ //shinon// [ IP : 171.4.251.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2560 / 23:13
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1244
muaypalm2@hotmail.com
ขอบคุนล่วงหน้าจ้าาา
Name : ~ ' Aers ' ~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~ ' Aers ' ~ [ IP : 1.46.110.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กรกฎาคม 2560 / 20:57
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1231
ขอฉากคัทหน่อยค้าบบ superjing2411@gmail.com
Name : Itzbibiii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Itzbibiii [ IP : 27.55.67.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กรกฎาคม 2560 / 11:08
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1184
คิดถึงครูจิไรยะเนอะ ส่วนคาคาชิกับอิรุกะที่โสดเนื่ย...........น่าคิดนะว่าสองคนมีอะไรมากกว่านั้นรึเปล่า//ชอบคู่คาคาชิอิ๊กะเช่นกันฮะ(?)
Name : นามิโมริ123456789 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นามิโมริ123456789 [ IP : 180.183.112.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2560 / 12:34
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1094
ขอฉากคัด pinruethai16@hotmail.com
Name : Captain1306 [ IP : 223.24.42.26 ]

วันที่: 2 มีนาคม 2560 / 21:34
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1066
ไม่รู้จัช้าไปมั้ยแต่ขอด้วยคนได้มั้ยค่ะ
Beborn18bunny@gmail.com
ว้าวๆๆมีความสุขจังเลย ทุกคนดูมีความสุขมากๆเลยอ่า~
Name : MARKSON MINBIN [ IP : 103.26.23.238 ]

วันที่: 13 ธันวาคม 2559 / 22:44
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1052
อ๊ากกก ตอนนี้ก็มีหรอเนี่ย ขอนะคะ T///T aormanantaya@gmail.com
Name : BrokeN HearT77 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BrokeN HearT77 [ IP : 119.76.78.58 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2559 / 15:16
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1007
ขอนะๆๆๆๆ
Name : mmzzxx < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mmzzxx [ IP : 103.26.22.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กันยายน 2559 / 16:01
# 9 : ความคิดเห็นที่ 981
fanggegy@gmail.com ขอทุกตอนเลยได้ไหมคะ?
Name : Nutchaya Tanjaruphan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nutchaya Tanjaruphan [ IP : 182.232.88.17 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2559 / 19:15
# 8 : ความคิดเห็นที่ 770
ณ ตอนนั้นอยากไปเปนซากุระแทน ได้เหนของดี >///< ตอนท้ายซึ้งงงอะคิดถึงตาเซียนลามกขึ้นมาทันทีเลย Y_Y
Name : Fifa30152 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fifa30152 [ IP : 124.120.97.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2559 / 02:31
# 7 : ความคิดเห็นที่ 661
ซึ้งโคตร + ฟินเฟ่อออออ 😍😍😛😍
PS.  ข้าน้อยยย สาววาย 10000000% อิอิอิ
Name : ปีศาจตัวแสบบบ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปีศาจตัวแสบบบ [ IP : 49.229.66.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2558 / 01:46
# 6 : ความคิดเห็นที่ 507
อยากเป็นซากุระชะมัด อิอิ ตอนหลังซึ้งง่า. รูปสุดท้ายน่ารักมากกก
Name : Takgy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Takgy [ IP : 171.100.209.41 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2558 / 07:51
# 5 : ความคิดเห็นที่ 506
สนุกค่า ไม่อยากจบเลยง้ะะะ-3-
Name : Bluebeach < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bluebeach [ IP : 171.6.130.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2558 / 21:23
# 4 : ความคิดเห็นที่ 504
ฮื่อ สงสารโตะจาง
Name : `กดกี้ขยี้เฮ.? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `กดกี้ขยี้เฮ.? [ IP : 183.88.5.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2558 / 13:32
# 3 : ความคิดเห็นที่ 503
ฟินฟ่ออออออ>///<นี่ตอนจบแล้วใช่มั้ยค่ะ
Name : thanussorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ thanussorn [ IP : 110.168.229.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2558 / 01:02
# 2 : ความคิดเห็นที่ 502
ซารุกะนี้มาขัดจังวะเค้าจริงๆๆๆ
แต่ก้อหน้าสงสารนะมาเจอตอนเค้า......กันนี้
Name : แฟนคลับ [ IP : 27.130.98.189 ]

วันที่: 5 ตุลาคม 2558 / 23:40
# 1 : ความคิดเห็นที่ 501
ฟินตอนต้นสงสารโตะตอนท้ายฮื้อออ
Name : เปล่งประกาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เปล่งประกาย [ IP : 110.171.38.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2558 / 23:17
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android