Mafia Junior เผด็จศึกรักอันตรายนายมาเฟีย

ตอนที่ 8 : Mafia Junior #1 EP7 - One Night [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    23 มี.ค. 58

Minor!


 



 

ไม่นะ ไม่ ไม่ได้ ห้ามนายไปบนห้อง ไม่ได้นะ พี่เตสั่งห้ามคนอื่นขึ้นห้องฉันฉันดิ้นมั่วไปหมดเพื่อให้ยูตะยอมปล่อยฉันลง แต่เขาทำหูทวนลมไม่สนใจคำพูดและการกระทำสักนิดกระชับตัวฉันให้เข้าชิดอกแล้วล็อคกันด้วยวงแขน

อยากตกบันไดไปคอหักตายหรือไง ยิ่งเธอห้ามฉันยิ่งอยากขึ้น ทำไมมันมีอะไรนักหนาเหรอ ไอ้เตมันถึงได้สั่งห้าม

 “ไม่มีนะ ก็นายเป็นผู้ชายฉันเป็นผู้หญิงฉันพยายามใช้คำพูดดีๆ เพราะหวังว่ายูตะยังน่าจะพูดรู้เรื่อง

 แต่เปล่าเลยเขาไม่ฟังแล้วยังก้าวขามาถึงบันไดขั้นสุดท้าย

 “ห้องเธอห้องไหนซ้ายหรือขวา

ไม่ได้นะ มีรูปฉันพ่อพี่เตและแม่พี่เตอยู่ในห้องด้วยตอนท่านมางานศพแม่ ถ้ายูเห็นความแตกแหงๆ แล้วก็พวกสัญลักษณ์ของตระกูลอีก บ้าจริงดันวางไว้ที่โต๊ะคอม เข้าไปเห็นแน่ เอาไงดี

เธอเงียบงั้นฉันเปิด…”

 “ห้องโน่น!”ฉันตัดสินใจชี้ไปยังห้องอีกห้องซึ่งเป็นห้องนอนของแม่ ข้าวของก็ไม่ต่างจากห้องฉันหรอกแต่ในห้องนั้นไม่มีอะไรเกี่ยวกับพ่อและพี่เตเลย มีแค่ของฉันกับแม่ บางวันฉันก็ไปนอนห้องแม่เพราะฉันคิดถึงท่าน ทุกอย่างถูกตกแต่งเช่นเดิมเหมือนที่แม่เคยอยู่

 แม่จ๋า รันขอโทษนะที่ต้องเอาผู้ชายคนนี้ไปห้องแม่ ไม่งั้นรันโดนฆ่าตายแน่เลย หมอนี่มันลูกชายมาเฟียที่มีอิทธิพลไปทั่วแจแปนทาวน์น๊า แงT^T

            “กินอะไรเข้าไปวะ อ้วนฉิบ ปวดแขนชะมัดหมอนี่ปากหยาบคายมากอะ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครว่าฉันอ้วนมาก่อนเลยนะ มีแต่คนชมว่าหุ่นดี ตัวเล็ก อร๊าย!!

ห้องโน่นห้องใคร

ห้องเอ่อ ห้องแม่ฉันอะ แม่ฉันที่เสียไปแล้วถ้าแม่รู้ว่านายขึ้นมาบนนี้ต้องไม่พอใจแน่ๆ แม่มาหักคอนายแน่เลยฉันขู่ยูตะเสียงหลอน แล้วยูก็ทำหน้าเชื่อฉันด้วยไง

จะพูดอะไรตอนนี้วะ เธอไม่กลัวฉันกลัวนะเว้ย

เข้าแผน หึหึ

งั้นนายก็ลงไปสิ แล้วห้ามขึ้นมานะ

ไม่ จนกว่าจะทำแผลเธอก่อน!”

เวรกรรม กล่องยาอยู่ในห้องฉันไงเอาไงดี?

คืองี้ฉันไม่ได้เจ็บโอ๊ะพอคิดว่าจะแสดงว่าตัวฉันปกติดีแต่แค่ยืนก็เซแล้วไง ยูเลยหัวเราะเยาะแล้วใช้สายตาเหยียดๆ มองฉันก่อนจะมองหากล่องยา

กล่องยาอยู่ไหน!”

อยู่ห้องแม่!”

เห้ย ฉันไม่กล้าไปเอาหรอนะ

เยี่ยมอย่างน้อยก็เข้าท่าอยู่นะแผนนี้

นายรอตรงนี้แหละ ฉันไปเอาเองว่าแล้วฉันก็กัดฟันทำตามที่พูด ไม่เจ็บหนอ ไม่จะเจ็บเลยหนอ ไม่….โอ้ยเจ็บ!!!

ดีนะที่หมอนี่มันอยากเห็นฉันหน้าแตกแบบล้มคว่ำลงมาแน่ๆ เลยไม่ยอมมาช่วยฉันจริงๆ แต่ดีแล้วแหละค่อยโล่งอก ฉันเลยเดินมาห้องตัวเองก่อนจะรีบยัดของสำคัญลงลิ้นชักในคราวเดียวแล้วเดินไปยก….

กริ๊ด!! ไอ้บ้ายูตะ ไอ้บ้าเอ้ยตกใจหมด หมอนี่ตามฉันมาเมื่อไรกันนะ มาได้ยังไงเนี่ย เข้ามาในห้องนอนกันแบบนี้ ฮึ่ย!!

เงือกเลี้ยงแกะ โกหกห้องนอนตัวเองแบบนี้ มีอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ

มะไม่มีนะ ไม่!”

ถ้าไม่มีแล้วในลิ้นชักหลังเธอที่ปิดเมื่อกี้ เธอเก็บอะไรลงไปงั้นเหรอ ยัยเงือกทอมขาเดี้ยงขี้โกหก!”ให้ตายฉายาฉันมันยาวขึ้นขึ้นเรื่อยๆ เพียงไม่ถึงชั่วโมง แต่เดี๋ยวนะเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ยังไงดียัยรันเอ้ย!!

            “เอ่อคือคือว่า….”

อ๊อด อ๊อด อ๊อด อ๊อด

แล้วเสียงสวรรค์ก็ดังช่วยชีวิตฉันไว้พอดี แต่มืดค่ำแบบนี้ใครกันนะที่มาหาฉัน น่าแปลก

ใครกันมามืดขนาดนี้ เธอนัดแขกมาบ้านเวลานี้ด้วยเหรอ

ปะเปล่า ฉันไม่ได้นัดฉันสะบัดหน้างึกงักแล้วปรับระดับความสนใจของยูตะโดยการหันไปมองทางหน้าต่างเพื่อดูว่าใครมา และก็ได้ผลยูตะเดินไปเปิดผ้าม่านแทนฉันเพราะเขาใกล้กว่า วินาทีนี้ฉันเลยแอบกดล็อคลิ้นชักก่อนจะกระเพกตามไปดู แอบบอกว่าลิ้นชักบ้านฉันเป็นแบบใส่รหัสน่ะ ถ้ากดล็อคไว้ไม่มีทางเปิดได้ถ้าไม่รู้รหัส พี่เตเป็นคนซื้อให้ฉันเอง

เฮือก!

พี่เตมา ซะซวยแล้ว

Rrrrrr (MaBoY<3)

ไหนว่าไม่ได้นัดไง แฟนเธอโผล่หัวมาทำไม

นั่นสิ มาได้ไงฉันรนไปหมดไม่กล้าแม้แต่จะรับสายโทรเข้าของพี่เตในวินาทีนี้เลย จนมันดังอยู่แบบนั้นและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ ด้วย

ถ้าเธอไม่รับฉันรับให้ไหม

ไม่ต้องมายุ่ง!”ฉันตะโกนเสียงดังก่อนจะผลักยูตะไปหลังเตียง “อย่าพูดจนกว่าฉันจะสั่งให้พูด ถ้าพี่เตจับได้ว่านายอยู่บ้านฉันละก็ฉันฆ่านายตายตาไม่หลับแน่

เออน่า ทำยังกับฉันเป็นชู้เลยวะ- -^”

ไอ้ยูตะปากเสีย ถ้าไม่ติดว่าหน้าสิ่วหน้าขวานฉันด่าหูดับไปแล้ว เอาเรื่องพี่เตก่อนดีกว่า เล่นโทรมาไม่หยุดแบบนี้ไม่ใช่เรื่องดีแน่เลย

ฮะ ฮัลโหลค่ะพี่เต

(รัน ทำอะไรอยู่พี่กดกริ่งตั้งนานทำไมไม่มาเปิดประตู ฝนก็ตกเนี่ย)

คือรันเพิ่งอาบน้ำสระผมเสร็จนะคะ พี่เตมีธุระอะไรหรือเปล่าทำไมมาเวลานี้ค่ะ

(พี่ก็เป็นห่วงเรานะสิ มาเปิดประตูเร็วๆ ก่อนที่พี่จะเปียกฝนซะก่อน)พี่เตวางสายไปก่อนที่ฉันจะแถไปเรื่องอื่นซะอีกอะ เอาไงดีเนี่ย!

เวรแล้วฉันรีบกระเพกขาตัวเองไปห้องน้ำเอาหัวจุ่มน้ำหมาดๆ ก่อนจะเริ่มหาผ้าเช็ดหัว และทำตัวเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ โดยที่อยู่ในสายตาของยูตะทั้งหมด เขานั่งอยู่บนเตียงนอนฉันสบายใจจนหน้าหมั่นไส้และฉันก็รีบอยู่คนเดียว

ไอ้เตมันมาหาเธอดึกๆ แบบนี้ทุกวันเลยหรือไง

ไม่ ปกติไม่มา มีอะไรหรือเปล่านะ

แล้วจะทำยังไงกับเสื้อผ้าของฉันข้างล่าง

เห้ยจริงด้วยนายอยู่ในห้องฉันห้ามขยับหรือทำเสียงอะไรทั้งนั้นนะ ฉันจะลงไปเคลียร์ของข้างล่าง และรับหน้ากับพี่เตให้เค้ากลับให้เร็วที่สุด ถ้านายตุกติกทำให้ฉันซวยฉันไม่เอานายไว้แน่

รีบๆ ไปเหอะ เดี๋ยวมันก็พังประตูเข้ามาซะก่อนยูตะกวนประสาทสุดๆ เหมือนเขาเห็นฉันรนรานแล้วยิ่งชอบใจ ฉันจะบ้าตายแต่หมอนี่กลับอารมณ์ดี ทำตัวไม่รู้สึกรู้สา นี่ถ้าพี่เตรู้ว่ายูตะอยู่ในห้องนอนฉันละก็นะ แจแปนทาวน์มีสงครามโลกเกิดขึ้นแน่ๆ ฉันเลิกคิดเรื่องไร้สาระก่อนจะพาตัวเองลงมาข้างล่างรวบของไอ้บ้ายูตะไปไว้หลังบ้านก่อนจะรีบตัวมาหน้าประตูและปลอดล็อครหัสเพื่อให้พี่เตเข้ามาได้บ้านได้

แก๊ก กริ่ง

นานจังรัน ถ้าอีกนาทีไม่เปิดพี่จะปีนระเบียงเข้ามาแล้วนะพี่เตมาในชุดเชิ้ตขาวเปียกเล็กน้อยมองฉันสีหน้าไม่ปกติ เขาใช้สายตาสำรวจภายในบ้านและจ้องฉันเหมือนคนทำอะไรผิด

ขอโทษทีค่ะ พอดีขารันเจ็บเลยเดินไม่สะดวก

เฮ้ขาไปโนอะไรมา บอกพี่มาว่าใครทำอะไรเธอ พี่จะไปจัดการ

พี่เต พูดเบาๆ สิ เสียงดังแบบนี้เดี๋ยวคนอื่นก็รู้หรอกน่า เออ รันหมายถึงเดี๋ยวข้างบ้านเค้าตกใจหมด พี่เตเล่นมาดึกๆ ดื่นๆ รันกลัวคนอื่นมองไม่ดีน่ะสเต็ปแถฉันขั้นสุดยอดเลยไหมล่ะ

ช่างสิ ว่าแต่เราเถอะ ไอ้ยูมันเป็นคนทำใช่ไหม มันแกล้งรันใช่หรือเปล่า พี่จะไปเอาเรื่องมันถึงบ้านเลย

โอ้ยไม่ต้องไปถึงบ้านหรอกค่ะ เขาอยู่ให้พี่เอาเรื่องบนห้องรันเองT^T

พะพี่เต ไม่ใช่ยูตะ หมอนั่นไม่ได้ทำ รันทำตัวเอง ก็ตอนที่ไฟดับรันกลัวเลยรีบเดินไปหายูไฟฉาย ใช่ไฟฉายน่ะ รีบไปหน่อยเลยชนกับโต๊ะตัวนี่เลย ก็เป็นแบบที่เห็นฉันยิ้มแหยๆ แต่พี่เตก็เอาแต่ส่ายหัวไปมาแล้วก็มองฉันแบบเหนื่อยหน่าย

เพราะแบบนี้ไงพี่ถึงได้รีบขับรถมาหา ไฟมันดับทั่วมาเฟียโซนเลยนะ พี่เป็นห่วงเลยกลับมาดู ได้เรื่องจริงๆ เลย น้องสา…”

โอ้ยพี่เต เจ็บแผลอะ เจ็บแผล โอ้ยเจ็บ

เหมือนพี่เตจะเรียกฉันว่าน้องสาวเลย ฉันเลยโวยวายเพราะกลัวยูตะจะได้ยิน แบบว่าแสดงไม่เนียนสุดๆ แต่พี่เตก็ตกใจนะที่อยู่ดีๆ ฉันก็ฟุบลงกับพื้นแล้วก็ร้องเป็นเด็ก เขารีบมาประคองแล้วก็อุ้มฉันไปนั่งที่โซฟาตัวเดิมก่อนที่จะเอาขาฉันวางเหยียดออกมาดู แล้วก็เริ่มสำรวจจริงจัง

เจ็บมากเลยเหรอ ให้พี่พาไปหาหมอไหม

หมอเลยเหรอ ไม่ต้องหรอกแค่กินยาน่าจะดีขึ้นแล้ว

อืมจริงสิ แล้วเรากินยาแล้วหรือยัง

กินแล้วค่ะ กินไปเยอะเลยทั้งแก้ปวด แก้อักเสบ แก้ฟกช้ำ เดี๋ยวก็ดีขึ้นค่ะ รันไม่ได้ไล่นะพี่เตแต่มันดึกแล้ว รันก็ง่วงแล้วด้วย ไหนว่ามีประชุมตอนสายๆ ไงค่ะ รีบกลับบ้านไปนอนเถอะนะ รันดูแลตัวเองได้

อืม ก็จริง ดึกแล้ว ฝนก็ตก รถก็ติดใช้เวลาเยอะแน่ๆ งั้นพี่…”พี่เตหันมายิ้มทั้งที่ฉันลุ้นให้พี่เตลุกจากโซฟาเพื่อกลับพี่นอนที่นี้เลยแล้วกัน อีกอย่างได้ดูแลเราด้วย ถ้าเกิดไฟดับอีกพี่จะได้อยู่เป็นเพื่อนไง ใครนะที่เคยโทรหาพี่ตอนไฟดับให้พี่ขับรถมาหา ดีใจละสิที่พี่จะอยู่เป็นเพื่อน

ไม่ ไม่ดี O.O!!”

หืม!”พี่เตเหมือนจะเงิบไปนิดหน่อยที่ฉันตะโกนตอบกลับไปรวดเร็ว โอ้ยอยากจะกรีดร้อง ถ้าวันอื่นฉันจะดีใจมากเลยนะ แต่วันนี้ไม่ได้ พี่ชายฉันจะนอนที่นี้แล้วยูตะจะกลับบ้านเขายังไงล่ะ ลงมามีหวังได้เจอกันแน่เพราะห้องพี่เตอยู่ชั้นล่าง ตาย ตายแน่ๆ ยังไงวันนี้พี่เตก็นอนที่นี้ไม่ได้เด็ดขาด

คือรันไม่ได้ทำความสะอาดห้องพี่เตเลย ฝุ่นเยอะน่าดู พี่เตเป็นภูมิแพ้อยู่ รันเป็นห่วงนะ

วันนี้รันเป็นอะไรเนี่ย ลุกลี้ลุกลนเหมือนคนหวาดระแวงอะไรสักอย่าง

รันเนี่ยนะ ไม่นี่ค่ะ สงสัยวันนั้นของเดือนมา รันเลยดูอะเลิร์ทผิดปกติ

โกหกอะไรพี่หรือเปล่ารัน

ไม่มี โกหกอะไรเล่า!!”ฉันทำเป็นจ้องตาพี่เตอย่างเลี่ยงไม่ได้ เขาว่ากันว่าการสบตาคือข้อพิสูจน์ได้ดี พอดีฉันเก่งเรื่องการตบตาฉันเลยทำตาใสซื่อได้ดีทั้งที่ตัวเองกำลังอกแตกตายอยู่อีกไม่ถึงสิบวิ

แล้วไป แต่ยังไงพี่ก็จะนอนที่นี้ ให้พี่ขับรถกลับก็ขี้เกลียดแล้วอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยขับกลับตอนเช้ามืดดีกว่า พี่ง่วงขับรถไม่ไหวแล้ว

“…”กริบ แล้วฉันจะพูดยังไงได้ พี่เตเล่นพูดมาแบบนี้ ไล่อีกรอบมีหวังได้โดนสืบสวนแน่ๆ

พี่ไปอาบน้ำก่อนนะ เราจะขึ้นบนห้องเลยไหม พี่จะได้ช่วยพยุง

ยังค่ะ รันว่ารันจะเล่นไอแพดก่อน พี่เตไปอาบน้ำเถอะ^^”

แต่เมื่อกี้รันบอกว่าง่วงนี่ งั้นเอางี้ เอาไอแพดไปเล่นบนห้องไง เดี๋ยวพี่พยุงเราไปส่ง จะรอพี่อาบน้ำเสร็จคงนาน พี่พาเราไปดีกว่า

ฉันยังไม่ได้ตอบคำถามเลยสักคำ พี่เตก็เล่นอุ้มฉันแล้ว ครั้งนี้พี่เตเหมือนจะตั้งใจขึ้นมาข้างบนด้วย ปกติพี่เตไม่ได้มีนิสัยถือวิสาสะนะ ถึงเราจะเป็นพี่น้องกันก็ต่างแม่พี่เตจะวางตัวดีเสมอ ไม่ค่อยถึงเนื้อถึงตัว ฉันว่าเขาต้องสงสัยอะไรบางอย่าง

พี่เตส่งรันหน้าห้องก็พอนะ

อืมพี่เตตอบสั้นๆ และก็ปล่อยฉันลง ฉันอมยิ้มให้พี่เตหนึ่งที ก่อนจะบิดลูกบิดเพื่อเข้าห้อง

เดี๋ยวรัน!”

คะ!!”ฉันรีบบิดประตูกลับเมื่อพี่เตพยายามจะผลักมันออก

พี่ขอยาแก้ไข้หน่อยสิ เมื่อกี้ตากฝนมา ถ้าป่วยช่วงนี้แย่เลยพี่มีประชุมทุกวันด้วย ยังไงก็น่าจะกินยากันไว้ก่อน^^”พี่เตแผนร้ายกาจมาก ฉันรู้ว่าพี่เตระแวงฉัน แต่เขาไม่อยากพูดตรงๆ เขาเลยทำแบบนี้

 “อืมจริงค่ะฉันกัดฟันตอบไป ใจดีสู้เสือสุดๆ หวังว่าช่วงเวลาที่ฉันรั้งเวลาไว้หมอนั้นจะไม่โง่นั่งอยู่ที่เดิมนะ ไม่ใช่แค่ฉันที่ซวยแต่เขาน่ะซวยกว่าฉันแน่

 ฉันบิดลูกบิดห้องไปหลายทีเลยเชื่อไหม เหงื่อที่ซึมทำให้มันหมุดไม่ไปลื่นไปหมด หัวใจตอนนี้เต้นแรงแทบจะหลุดออกมาเต้นเพลงมามาชิตะ ของซุปเปอร์จูเนียร์อยู่หน้าห้องแล้ว ฉันไม่เคยทำอะไรที่ใจสั่นขนาดนี้มาก่อนเลยนะ พี่เตก็กดดันฉันอยู่ไม่ห่าง ไอ้ตัวฉันก็กังวลคนในห้องชะมัด

ฉันหมุนลูกบิดได้ในที่สุด ประตูเปิดออกกว้างและในห้องตอนนี้ว่างเปล่าไร้ร่องรอย

 “รันหยิบยาให้นะคะฉันตรงไปหยิบยาทันทีในขณะที่พี่เตมองไปรอบๆ แต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ

 “ขอบใจนะรัน รีบนอนล่ะ มีอะไรโทรมานะ พี่นอนอยู่ข้างล่าง

ค่ะ ฝันดีนะคะ รันคงไม่ต้องเดินไปส่งใช่ไหม^^”ฉันหยอกพี่เตกลับไปอย่างสบายใจ เมื่อเห็นท่าทีของพี่เตกลับมาปกติ

ฝันดียัยตัวแสบ^^”พี่เตโยกหัวฉันไปมาแล้วเดินจากไป วินาทีนั้นเองฉันเลยรีบล็อคประตูแล้วมองหาตัวประหลาดที่อยู่ในห้องก่อนหน้านี้

เฮ้!”

นายอุ้ย ฮาๆฉันตกใจเมื่อเห็นว่าไอ้บ้ายูตะแอบอยู่ในซอกตู้เสื้อผ้าที่ติดกับผนังห้อง เขาค่อยๆ แทรกตัวออกมาอย่างยากลำบากและฉันก็อดขำไม่ได้เมื่อเนื้อตัวเขามีแต่ฝุ่นเต็มไปหมด

ยังจะมาขำอีก ห้องเธอโคตรรกเลยให้ตาย

ไม่ได้รกนะ แต่นายเข้าไปอยู่ในซอกฝุ่นทำไมเล่าที่ซ่อนมีตั้งเยอะแยะ

ก็คนมันตกใจนี่หว่า อยู่ๆ ก็พาแฟนขึ้นมา…”ฉันรีบยกมือปิดปากยูตะทันทีที่เขาเริ่มขึ้นเสียง

นายจะตะคอกทำไมเนี่ย เดี๋ยวพี่เตก็ได้ยินหรอก

 “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน ฉันมีเรื่องสงสัยยูตะพูดเสียงต่ำจนใจหาย แล้วก็ขยับเข้าใกล้ฉันจนฉันล้มลงที่เตียง หน้ากากเนี่ย เธอได้มาจากไหนเหรอ?”

 “นี่นายยุ่งกับของในห้องฉันอีกแล้วเหรอ!”ฉันกระชากหน้ากากในมือยูตะคืนทันทีที่เห็นว่าเขาเอาออกมาเล่น ฉันอุส่าแขวนไว้ที่ผนังห้องเพราะมันเป็นของคนสำคัญของฉันนะ

 “เบาๆ สิ เมื่อกี้เธอบอกฉันเองนะ

 “นายมันไร้มารยาท!”

 “ตอบมาสิ ว่าเธอสะสมไอ้หน้ากากโจ๊กเกอร์แบบนี้ด้วยเหรอ

ความจริงฉันไม่ได้มีรสนิยมสะสมหน้ากากโจ๊กเกอร์หรอกนะ แต่มันเป็นหน้ากากของโจ๊กเกอร์

 เออคือเขาคนนั้นไม่ได้ชื่อโจ๊กเกอร์หรอกนะ แต่ฉันไม่รู้จักเขานี่ ฉันบังเอิญเจอเขาสี่ห้าครั้งเมื่อไม่นานมานี่เอง ช่วงเวลาปิดเทอมของฉันที่เอาแต่ทำงานพิเศษไง

 จะพูดยังไงดี แจแปนทาวน์เป็นเมืองที่เหมือนยกมาจากญี่ปุ่นน่ะ ทำให้คนในเมืองแต่งคอสเพลย์ ใส่หน้ากากอะไรแบบนี้เป็นเรื่องปกติ แล้วฉันก็ได้เจอกับเขาตอนไปส่งสเต็ก ตอนใกล้สอบเทอมที่แล้วก็แอบเอาสรุปข้อสอบฝากคนที่ร้านสเต็กเอาไว้ให้ฉัน กับตอนกำลังจะไปแปลภาษาให้อาจารย์ที่โรงเรียนตอนนั้นโดนเดินตามจากพวกเด็กโรงเรียนอื่น เขาก็มาช่วยฉันไว้ทุกครั้ง แต่โจ๊กเกอร์ไม่เคยเปิดหน้าให้ฉันดูเลยสักครั้ง

 มีเรื่องที่แปลกคือฉันดันใจเต้นแรงเวลาที่อยู่ใกล้เขา ไม่รู้ว่าอยู่ในเหตุการณ์อันตรายหรือว่าฉันชอบเขากันแน่ถึงได้เป็นแบบนั้น คิดแล้วก็ตื่นเต้นขึ้นมาเลย>///<

เฮ้ยัยเงือก เธอได้ยินที่ฉันถามไปบ้างไหมเนี่ย!!”

 “นายจะอยากรู้ไปทำไม

 “ก็เปล่า ฉันไม่คิดว่าผู้หญิงอย่างเธอจะสะสมของแปลกๆ แบบนี้

 “ฉันจะชอบหรือไม่ชอบอะไรก็เรื่องของฉันย่ะ

 “อ่อเหรอ แล้วหน้าแดงทำไมเนี่ย

 “อย่ายุ่ง!”หมอนี่จุกจิกไปทุกเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรนะ ปกติไม่เคยจะสนใจอะไรแบบนี้เลย

 “โอเค ตามนั้นว่าแล้วยูตะก็เดินไปหยิบหมอนบนเตียงฉันมาหนึ่งใบแล้วก็หยิบผ้าห่มพื้นเล็กที่ฉันเอาไว้ปูที่นอนมาสะบัดๆ แล้วปูลงพื้น

 “ดะเดี๋ยว นายจะทำอะไรเนี่ย?”

 “นอนไง ง่วง

 “ไม่ได้!”ฉันเผลอเสียงดังจนยูตะรีบปิดปากฉันด้วยระยะประชิด ฝ่ามือเขาแตะริมฝีปากฉัน เล่นเอาใจฉันสั่นไม่หยุด ก่อนหน้านี้เพิ่งจะคิส กันไป มาทำแบบนี้ฉันก็ตกใจสิ

 “เธอนี่โง่ชะมัด ไอ้เตมันจะนอนนี่ไม่ใช่หรือไง จะเอาไหมล่ะให้ฉันเดินลงไปตอนนี้ เอาไหม

แน่นอนว่าไม่

 “จะให้ฉันไปนอนห้องแม่เธอก็ไม่เอานะ กลัว เวรกรรม หลอกเอาไว้เยอะด้วยT^T

 “จะให้ปีนลงจากห้องเธอก็ไม่ไหวอะ ตกไปคอหักตายแน่ อันนี้ยิ่งไม่ได้ใหญ่เลย ห้องฉันตรงกับห้องพี่เตปีนลงไปสุ่มสี่สุ่มห้าพี่เตเห็นจะทำยังไง

 “สรุปสั้นๆ เลยนะ คืนนี้เราต้องนอนด้วยกันแล้วล่ะ รันจัง^^”


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

5,703 ความคิดเห็น

  1. #4984 5 กุมภา (@noybblove) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 11:27
    เค้าคนนั้นใช่ยูตะมั๊ยน้อ
    #4984
    0
  2. #2055 แก้วน้ำ (@earn00) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 00:37
    เขิลจัง คิคิ
    #2055
    0
  3. #320 ByChu (@numilike) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 14:49
    หวานหมูเลยคราวนี้
    #320
    0
  4. #244 Aun'aun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 20:25
    ฮิฮิ อ่านไปเขิลลลลไปหลายตลบ รันจัง''
    #244
    0
  5. #224 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2557 / 12:26
    น่ารักอ่ะ...มาต่เร็วๆน่ะค่ะ
    #224
    0
  6. #223 นุก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2557 / 09:59
    อยากได้ฉากฟินๆไอีกอ่ะรออยู่น้า
    #223
    0
  7. #222 pumpui vsndy (@pumexofan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 20:43
    สนุกกกกกกค่าา

    รออออ
    #222
    0
  8. #221 เบนโตะสีแดง (@yokky122) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 13:29
    อ่านไปบิดไป อ้ายยยยย
    #221
    0
  9. #220 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 13:12
    ยูตะใช่มัยที่เป็นโจ๊กเกอร์คนนั้น
    #220
    0
  10. #219 ยูตะซังโจ๊กเกอร์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 13:02
    ยูตะซัง ...ซีนนี้น่ารักอ๊ะ แล้วจะมิดไนท์คิส รันจัง อีกอ๊ะเปล่า// จิ้นให้แม่ยกกระจาย เขินนนน
    #219
    0
  11. #217 Tui....Love (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 22:56
    ก็เป็นยูตะแหละที่ใส่โจ๊กเกอร์อ่ะ
    #217
    0
  12. #216 note (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 17:09
    สนุกค่ะ
    #216
    0
  13. #215 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 11:44
    พี่เตจะรู้มัยอ่ะ...ลุ้นๆๆๆๆๆๆๆ
    #215
    0
  14. #214 A as A (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 18:35
    แง่งพี่เตก็น่ารักพี่ยูก็น่าหยิก>
    #214
    0
  15. #213 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 14:50
    รออ่านคร้าา
    #213
    0
  16. #211 eeee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 20:11
    ต่ออออออออออออ
    #211
    0
  17. #210 zaza'eiei (@zaza-) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 16:10
    เจิมจ้า
    #210
    0
  18. #209 zaza'eiei (@zaza-) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 16:10
    เจิมจ้า
    #209
    0
  19. #208 KarnNy_Memine (@karnnyka) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 00:04
    รอค่าาา
    #208
    0
  20. #207 Sunflower (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 20:12
    รออ่านค่ะ
    #207
    0
  21. #206 emmy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2557 / 07:04
    มาต่่่่่่่่่อน้าาา
    #206
    0
  22. #205 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 15:10
    แย่แล้วหนูรัน...ความลับจะแตกมัยอ่ะ
    #205
    0
  23. #204 Jafa Hoffman (@jafariaa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 01:52
    รอจ้า^^
    #204
    0
  24. #203 หนูเนซี่ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 / 00:58
    ว้าย ยูตะจะรู้ความลับไหมนะ
    #203
    0