[ลงแบบ E-BOOK ที่ MEB] FIC WIDOWER : { MARKBAM }

ตอนที่ 13 : widower :: chapter twelve

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    17 มี.ค. 59

? themy butter
+

   
WIDOWER

#MARKBAM

CHAPTER TWELVE

 
 

                วันนี้ก็ครบหนึ่งอาทิตย์แล้วที่แบมแบมอพยพตัวเองมาอยู่บ้านเขา ซึ่งมันก็ยังมีน้ำใจช่วยเขาซื้อของสดเข้าบ้านแล้วก็ทำตัวเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวมด้วยการทำอาหารมื้อเย็นให้เขากับพี่แจ็คสันกินโดยที่ไม่ได้เอ่ยปากขอ มันก็เป็นเรื่องราวดีๆแหละนะ แต่จะมาแย่ก็เวลาที่มองหน้าแบมแบมแล้วเห็นว่านับวันใบหน้าที่เคยสดใสนั่นก็ซังกะตายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

 
 

นี่ยองแจต้องเอาน้ำมารดหัวแบมแบมไหม มันกำลังจะเฉาตายหรือเปล่า...


 

“แบม วันนี้ยูยูมันมาเที่ยวนะรู้ยัง” และวันนี้ยองแจก็เบื่อกับการที่บ้านตัวเองต้องกลายมาเป็นสถานที่พักฟื้นผู้ป่วยทางใจเต็มที ดังนั้นเขาเลยวางแผนว่าจะให้แบมแบมที่บอกว่าตัวเองทำงานเสร็จเรียบร้อยหมดแล้วนั้นออกไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาเสียบ้าง

 
 

“เหรอ ไม่เห็นรู้เรื่องเลย” คนที่นั่งกอดเข่าตัวเองดูทีวีอยู่บนโซฟาเบาะข้างๆหันมามองหน้าเขาแบบโคตรไร้อารมณ์ ที่พูดถึงน่ะน้องสาวของมันที่บินมาจากต่างประเทศเลยนะ ช่วยตื่นเต้นหน่อยเหอะ

 
 

“ก็มึงปิดมือถือเป็นอาทิตย์ขนาดนั้น กูนี่กลายเป็นเลขาไปละมีอะไรก็ต้องติดต่อผ่านกูกันน่ะ” ทั้งเรื่องงานเรื่องอะไรยองแจรู้ยองแจเห็นหมดเพราะแบมแบมไม่ยอมเปิดมือถือ จากตอนแรกที่สงสารกลายเป็นว่าเขาชักจะรำคาญในความเยอะของมันเสียแล้ว

 
 

“เออ...วันนี้กูจะเปิดเครื่องแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้จะกลับห้อง”

 
 

“เอาจริงดิ” แต่พอแบมแบมพูดออกมาแบบนั้นยองแจก็อดไม่ได้ที่จะถามซ้ำ แม้จะชอบบ่นชอบด่าแต่เขาก็เป็นห่วงเพื่อนอยู่ไม่น้อยเลย ถ้าเป็นอะไรไปยองแจจะหาเพื่อนเอ๋อๆแบบนี้จากที่ไหนได้อีกกันนะ

 
 

“อือ กูจะหนีตลอดไปไม่ได้หรอก...อยู่ที่นี่ก็ไม่เหมือนอยู่ห้องตัวเอง”

 
 

“สุดยอดไปเลย งั้นวันนี้มึงก็ออกไปเที่ยวกับน้องมันหน่อยสิ...เปิดหูเปิดตาไง จะได้ไม่ต้องจับเจ่าคิดวนไปวนมากับเรื่องไม่เป็นเรื่อง กูว่าดีนะ ไปเหอะ”

 
 

“อือ...ก็ได้”

 
 

นี่ยองแจจะได้เพื่อนคนเดิมกลับมาแล้วใช่ไหมเนี่ย!




 

 

                หลังจากช่วงเช้าผ่านไปแบมแบมก็ติดต่อหาน้องสาวคนกลางที่บินมาจากต่างประเทศโดยที่แบมแบมซึ่งเป็นพี่แท้ๆนั้นไม่รู้เรื่องเลยสักนิดจนกระทั่งยองแจมาบอกเขาเมื่อเช้า ทำให้คนตัวเล็กจำต้องเปิดโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่ปิดตายเป็นสัปดาห์ขึ้นมาดูความเป็นไปของโลกในที่สุด เห็นว่ามีแจ้งเตือนจากสายไม่ได้รับเกือบๆยี่สิบสาย แล้วก็ข้อความที่ถูกดองค้างไว้อีกเป็นร้อย...

 
 

“พี่แบม ไอ้เกมเมื่อกี้ที่เราเล่นกันอ่ะ อยู่ที่แอลเอยูเล่นกับเพื่อนชนะทุกตาเลยนะ มานี่แพ้เฉย” และตอนนี้เขาก็ออกมาเดินเล่นอยู่ที่ห้างขนาดใหญ่ใจกลางเมือง สถานที่ที่วัยรุ่นนิยมนัดพบปะกันเพราะว่าในตัวห้างมันเต็มไปด้วยสถานที่อำนวยความสะดวกอย่างร้านค้าแบรนด์ดังและศูนย์รวมความบันเทิงต่างๆมากมาย

 
 

“ฉันเป็นพี่แกไง กระดูกมันคนละเบอร์” ฝ่ามือบางขยี้ลงไปบนกลุ่มผมสั้นสีเทาของน้องสาวที่เดินตัวสูงท่วมหัวอยู่ข้างๆ แบมแบมเองก็แปลกใจเหมือนกันนะว่าทำไมน้องสาวเขามันถึงได้สูงใหญ่กว่าขนาดนี้ ตอนท้องแม่ต้องแอบกินอะไรเข้าไปแน่ๆไอ้ยูยูมันถึงได้โตเกินหน้าเกินตาขนาดนี้

 
 

“เออเชื่อ ของยูเบอร์ใหญ่กว่าของพี่แบมไง” แบมแบมเบ้ปากหันไปมองค้อนน้องสาวอีกเมื่อได้ยินประโยคไม่เข้าหู แต่ความจริงแล้วก็จริงของมันนั่นแหละ...หรือเป็นเพราะว่าไอ้ยูยูมันเป็นทอมด้วยก็เลยตัวใหญ่ เกี่ยวกันไหมนะ

 
 

“นี่ๆคิดไรอยู่อะ เลี้ยงไอติมน้องหน่อยดิ”

 
 

“ไม่โว้ย!”   

 
 

แม้จะบอกไปแบบนั้นแต่ท้ายที่สุดแล้วไอ้ยูก็ลากเขามานั่งหน้าสลอนอยู่ในร้านไอศกรีมชื่อดังจนได้ แบมแบมลอบเบะปากนิดหน่อยตอนที่เปิดดูเมนูแล้วเห็นว่าราคาของไอศกรีมแต่ละก้อนนั้นมันค่อนข้างเอาเรื่อง ถ้าหากเป็นปกติแล้วไม่มีทางหรอกที่เขาจะเข้ามานั่งกินอะไรแบบนี้ แต่นี่ถือว่าเป็นโอกาสพิเศษก็เลยไม่อยากบ่นอะไรให้เสียบรรยากาศ

 
 

“พี่แบมเอาไร” ที่ร้านจะมีเครื่องให้ใช้นิ้วจิ้มสั่งเมนูด้วยตัวเองโดยไม่ต้องรอพนักงาน คนตัวเล็กเลยตัดสินใจจิ้มไปมั่วๆเพราะมีความคิดว่าจะรสไหนแบบไหนกินเข้าไปมันก็ไม่ต่างกันมากอยู่ดีนั่นแหละ แถมช่วงนี้อารมณ์ในการกินของหวานมันก็มีไม่ค่อยมากเท่าไหร่...

 
 

“เออพี่แบม ที่แอลเอตอนนี้มีดาราจากหนังอินดี้คนนึงฮ็อตมากเลยนะ...ยูเคยไปต่อแถวขอลายเซ็นเขาด้วย แบบว่าสวยโคตรถ้าพี่แบมเจอรับรองว่าจะต้องร้องโอ้โห...”

 
 

ครืด...

 
 

“เขาเล่นดีมากเลยนะ พระเอกก็หล่ออะแต่ว่าเตี้ยไปนิด...”

 
 

เสียงใสของน้องสาวยังคงเจื้อยแจ้วไปตามประสาคนช่างพูด แบมแบมเองก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง แต่มาสมาธิหลุดเอาก็ตอนที่โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงมันสั่นคล้ายกับว่ามีข้อความเข้านั่นแหละมือเล็กเลยต้องล้วงเข้าไปหยิบออกมาดู

 
 

“...”

 
 

“พี่แบม...พี่แบม!

 
 

“ห๊ะ? อะไร” คนถูกเรียกสะดุ้งเฮือก เงยหน้าจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลิกคิ้วมองเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ไอศกรีมหน้าตาน่ารับประทานถูกพนักงานในชุดยูนิฟอร์มของร้านนำมาวางเสิร์ฟให้พอดิบพอดี

 
 

“เมื่อกี้ได้ฟังป้ะเนี่ย!

 
 

“ไม่อะ...ไหนเล่าใหม่ดิ๊” คนตัวเล็กตอบเสียงเรียบ วางโทรศัพท์มือถือไว้ข้างตัวแล้วพุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่ถ้วยไอศกรีมทรงสูงตรงหน้าแทน ได้ยินเสียงถอนหายใจฟึดฟัดจากอีกฝ่ายแล้วก็ตลกดี...อายุก็ขึ้นเลขสองเหมือนกันแล้วยังทำตัวเป็นเด็กไปได้

 
 

“ไม่เล่าแล้ว กินไปเหอะ!

 
 

 “...” แบมแบมยักไหล่ก่อนจะก้มหน้าก้มตากิน เพราะเขารู้ดีว่าคนอย่างยูยูน่ะไม่มีทางหรอกที่มันจะโกรธเขาเกินห้านาทีถ้าเป็นเรื่องไม่ร้ายแรง...ถ้าร้ายแรงจริงๆก็อาจจะนานเป็นชั่วโมง แต่ไม่มีทางที่จะเกินนั้นไปได้

 
 

“เออ นึกออกแล้ว! ว่าจะถามตั้งแต่มาละว่าเด็กในไอจีพี่นี่ลูกใครอะ เห็นม๊าบอกว่าเคยคุยด้วยแล้ว” ฝ่ามือเล็กชะงักไปนิดหน่อยเมื่อจู่ๆน้องสาวก็ถามถึงลิลลี่ขึ้นมา แบมแบมเม้มปากนิดหน่อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยท่าทางปกติ ดวงตาคู่สวยเหลือบมองทางอื่นนิดหน่อยคล้ายกำลังใช้ความคิด เขาอยากจะพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้สั้นที่สุด

 
 

“ก็...”

 
 

“ลูกเพื่อน” แค่นั้นแหละ ถ้ายูถามต่อจากนี้รับรองว่ามันจะไม่ได้รับคำตอบอะไรเพิ่มเติมมากไปกว่านี้อีกแล้ว

 
 

“เหรอ...น่ารักดีเนอะ” แบมแบมพยักหน้ารับช้าๆ ใช่ ลิลลี่น่ะน่ารัก...เป็นเด็กที่ควรได้รับความรักจากพ่อและแม่อย่างอบอุ่น อ่า ให้ตายเถอะ...แบมแบมว่าจะไม่คิดเรื่องนี้แล้วเชียว

 
 

“...”

 
 

คนตัวเล็กนิ่งเงียบไปเกือบอึดใจคล้ายกับว่ากำลังคิดอะไรอยู่ในหัว ยูยูเองเมื่อเห็นว่าพี่ชายตัวเองกำลังทำการตัดขาดโลกภายนอกด้วยการเหม่ออย่างที่ชอบทำบ่อยๆนั้นก็ไม่ได้แปลกใจอะไร ฝ่ามือขาวหยิบเอาโทรศัพท์ของตัวเองมากดเล่นเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจ...แบมแบมก็ชอบทำท่าแบบนี้อยู่บ่อยๆนั่นแหละ ทั้งม๊าทั้งน้องเขาชินกันหมดแล้ว

 

 

 

 
 

                วันนี้ทั้งวันแบมแบมหมดเวลาไปกับการเที่ยวเล่น มีทั้งสนุกบ้างน่าเบื่อบ้างปะปนกันไปตามประสาคนอารมณ์ไม่คงที่ แต่อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นเรื่องดีที่จู่ๆน้องสาวตัวดีของเขาก็โผล่มาในช่วงจังหวะที่เขากำลังสับสนทางความรู้สึกแบบนี้ เขาอยู่กับน้องทั้งวันจนกระทั่งดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าถึงได้ขับรถมาส่งที่ห้อง

 
 

“กลับบ้านดีๆล่ะ พรุ่งนี้ไม่ต้องมาหายูนะ...ยูนัดเพื่อนไปเที่ยวแล้ว”

 
 

“เออ ถ้าเงินหมดไม่ต้องมาขอ”

 
 

แบมแบมพูดแค่นั้นก่อนจะหันหลังกลับมา ได้ยินเสียงน้องสาวหัวเราะไล่หลังด้วยน้ำเสียงทะเล้นก็อดไม่ได้ที่จะหลุดยิ้ม เขามาส่งไอ้ตัวดีที่ห้องพักหลังจากเที่ยวเสร็จ...ยูยูไม่ได้ขอไปอยู่คอนโดของเขา ซึ่งอาจเป็นเพราะว่าวัฒนธรรมที่น้องเขาโตมานั้นเป็นแบบตะวันตก ถึงแม้จะเป็นญาติพี่น้องกันแต่พื้นที่ส่วนตัวก็คือพื้นที่ส่วนตัว ไม่เหมือนประเทศนี้ที่ถ้าหากญาติมาเยี่ยมบางทีต้องยอมสละห้องนอนตัวเองให้เลยด้วยซ้ำ

 
 

“...”

 
 

สองขาเรียวพาตัวเองเดินออกมาจนถึงลานจอดรถ คนตัวเล็กพาตัวเองเข้าไปนั่งตรงตำแหน่งคนขับก่อนจะโน้มใบหน้าซบลงไปกับพวงมาลัยคล้ายคนที่เหนื่อยจนหมดแรง นิ่งค้างอยู่ท่านั้นเพียงครู่เดียวก็ขยับคว้าเอาโทรศัพท์มือถือที่วางไว้ตรงช่องเก็บของเล็กๆออกมาเลื่อนดูอีกครั้ง

 
 

“บ้าเอ๊ย...”

 
 

สบถออกมาเมื่อความรู้สึกบางอย่างมันทำให้แบมแบมรู้สึกอยากเอามือบีบคอตัวเองให้ตายไปเสียรู้แล้วรู้รอด ถ้าชีวิตมันจะสับสนขนาดนี้แบมแบมอยากจะขอลาออกจากการใช้ชีวิตได้ไหม...ให้ตายเถอะ บางทีก็แอบคิดกับตัวเองเหมือนกันนะว่าการอยู่คนเดียวตอนแรกมันก็ดีอยู่แล้ว ทำไมต้องวุ่นวายเอาความรู้สึกไปฝากที่คนนั้นคนนี้ด้วย

 
 

แบมแบมไม่เข้าใจตัวเองเอาเสียเลย...

 
 

ถึงจะบอกว่าไม่เข้าใจตัวเองมากแค่ไหนแต่ตอนนี้แบมแบมก็ขับรถมาจอดอยู่ ณ สถานที่ที่แสนคุ้นตาและคุ้นเคยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ใบหน้าหวานฉายแวววิตกกังวลออกมาอยางเห็นได้ชัดกับสิ่งที่ตัวเองกำลังจะทำ นั่งนิ่งอยู่แบบนั้นเกือบห้านาทีสุดท้ายแบมแบมก็ยอมดับเครื่องแล้วเปิดประตูรถออกมา

 
 

“...” ความเงียบของลานจอดรถชั้นใต้ดินทำให้แบมแบมรีบก้าวขาตรงไปยังลิฟท์ ไม่รู้เหมือนกันนะว่าช่วงที่แบมแบมไม่อยู่คอนโดน่ะเขาได้มีการซ่อมแซมปรับปรุงลิฟท์ใหม่หรือเปล่า เพราะว่าเขากำลังรู้สึกว่าตัวเลขบอกชั้นภายในตัวลิฟท์นั้นมันช่างเร็วกว่าปกติเกือบเท่าตัว

 
 

ติ๊ง...

 
 

ในที่สุดประตูลิฟท์สีเงินแวววาวก็เปิดออกหน้าชั้นที่คนด้านในต้องการ สองขาเล็กก้าวออกมาอย่างไม่เร่งรีบ สูดเอาอากาศเข้าปอดลึกๆเพื่อให้สมองของตัวเองได้รับออกซิเจนอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นแต่แบมแบมจะต้องไม่ทำตัวน่าขายหน้าอาทิเช่นการร้องไห้หรือแสดงท่าทางอ่อนแอออกไปอย่างเด็ดขาด

 
 

“...” ทุกอย่างดูเร็วผิดปกติในความรู้สึกของแบมแบม ตอนนี้เขาหยุดยืนอยู่หน้าห้องๆหนึ่งซึ่งเป็นห้องที่แบมแบมมีความคุ้นเคยรองลงมาจากห้องตัวเองก็ว่าได้ ปลายนิ้วเรียวกดลงไปบนปุ่มสีเงินด้านข้างแล้วยืนนิ่งๆรอให้คนด้านในออกมาเปิดประตูให้ตัวเอง

 
 

ใช่...แบมแบมกำลังรอให้มาร์คออกมาเปิดประตู


 

ที่แบมแบมทำแบบนี้นั้นก็มาจากข้อความที่ได้รับเมื่อตอนกลางวัน มาร์คบอกว่ามีบางอย่างสำคัญมากเกี่ยวกับลิลลี่ที่ต้องคุยกับเขา ในจังหวะแรกที่เห็นเขาใจหายวาบเพราะกลัวว่าลิลลี่จะเกิดอันตรายอะไรทว่าต้องเก็บอาการเพราะว่ายูยูนั่งอยู่ตรงหน้า ใครจะรู้ล่ะว่าในใจแบมแบมมันร้อนลุ่มแค่ไหน

 
 

อันที่จริงนั้นเขาไม่ต้องทำตามที่มาร์คขอยังได้ แต่เป็นเพราะอะไรบางอย่างที่แบมแบมเองก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันมันบอกให้เขาลองทำตามใจดู เอาหนีต่อไปก็ไร้ประโยชน์เพราะว่ายังไงวันพรุ่งนี้แบมแบมก็จะกลับเข้ามาอยู่ที่ห้องตัวเองแล้ว หากมีอะไรก็ควรคุยกันให้เคลียร์ๆไปเลยดีกว่า

 
 

แกร๊ก...

 
 

“สวัสดีค่ะคุณแบมแบม”

 

“...ครับ” หากแต่ด่านแรกที่เจอก็เล่นเอาแบมแบมแทบทรุด เพราะคนเปิดประตูห้องแทนที่จะเป็นมาร์คกลับเป็นหญิงสาวหุ่นดี ผู้ให้กำเนิดหนูน้อยน่ารักอย่างลิลลี่...ที่แบมแบมเคยเจอครั้งหนึ่งที่โรงพยาบาล ก่อนหน้านั้นอีกครั้งหนึ่งที่ชั้นล่างของคอนโด และสองสามครั้งที่เพื่อนเขาเห็นว่าเธอเดินออกมาจากห้องมาร์คเวลานัดสังสรรค์กันที่ห้อง

 
 

หากแต่ว่าตอนนั้นที่เพื่อนๆเล่าให้ฟังแบมแบมก็ไม่ได้คิดติดใจอะไรเลยแม้แต่น้อย...


 

คิดเพียงแค่ว่าอาจจะเป็นเพื่อนมาร์คเท่านั้น

 
 

“...”

 
 

แบมแบมเดินตามหญิงสาวในชุดเรียบๆอย่างเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงยีนขาดๆทว่ากลับดูดีอย่างไม่น่าเชื่อเข้ามาด้านใน จนกระทั่งพบเข้ากับร่างสูงของมาร์คที่ดูเหมือนว่ากำลังวุ่นวายอยู่กับการวางลิลลี่ที่หลับสนิทในอ้อมอกลงบนเปลเตียง ให้ทายว่าตอนนี้เขากำลังรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินมากแค่ไหนกัน...

 
 

“มาร์ค คุณแบมแบมมาแล้ว”

 
 

“แบม...”

 
 

มาร์คผละออกจากเปลก่อนจะหันหลังมามองเขาที่ยืนตัวแข็งทื่อเป็นท่อนไม้อยู่กลางห้อง หญิงสาวรับช่วงต่อจากมาร์คด้วยการตามไปห่มผ้าและจัดหมอนข้างกับตุ๊กตาในเตียงให้เข้าที่เข้าทางและไม่ให้รบกวนเด็กน้อย แบมแบมเห็นว่ามาร์คกำลังเดินเข้ามาใกล้เขา...ใบหน้าหล่อคมดูทรุดโทรมเสียจนเห็นได้ชัด

 
 

“คุณ...มีอะไรจะบอกผมเหรอ” แบมแบมเลี่ยงคำว่าเรื่องของลิลลี่เพราะเหตุผลบางอย่าง คิ้วคู่สวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเพราะว่ามาร์คไม่ตอบอะไร คนตัวสูงทำเพียงแค่ส่งยิ้มบางๆอย่างที่เขาชอบมาให้พร้อมกับระยะห่างที่กำลังลดลงเรื่อยๆเท่านั้น

 

“มาร์ค...” แบมแบมครางเสียงอ่อนเมื่อฝ่ามือของตัวเองถูกคนสูงกว่ายื่นมาจับกุมทั้งสองข้าง เขาออกแรงขืนหน่อยๆพลางเหลือบสายตาไปมองร่างของหญิงสาวผู้เป็นแม่ของลิลลี่และมีฐานะเป็นภรรยาของมาร์คที่กำลังนั่งยองๆหันหลังให้พวกเขาอยู่ตรงเปลลิลลี่ด้วยความหวาดหวั่น

 
 

นี่มาร์คจะทำอะไร...

 
 

“แบม...ฟังนะ ขอร้องว่าให้ตั้งใจฟัง” แบมแบมลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่า ดวงตากลมโตยอมสบประสานเข้ากับแววตาคมตรงหน้า รอฟังทุกสิ่งที่มาร์คอยากจะพูดอย่างตั้งใจแม้ว่าความไม่เข้าใจจะมีมากกว่า...ขอให้คุณมิลาอย่าเพิ่งเกลียดขี้หน้าเขาเลยนะ

 
 

“ผมฟังอยู่มาร์ค”

 
 

“...”

 
 

แบมแบม...ผมชอบคุณ ชอบมากเสียด้วย

 
 

“...”



แบมแบมเบิกตากว้างเมื่อได้ฟังประโยคไม่คาดฝันจากอีกคน มาร์คพูดมันออกมาด้วยน้ำเสียงชัดเจนและหนักแน่นเสียจนแบมแบมสัมผัสได้ถึงก้อนเนื้อในอกของตัวเองที่เต้นตุบๆอย่างบ้าคลั่ง ทว่าอดไม่ได้ที่จะเหลือบตาไปมองร่างบอบบางของมิลา เห็นว่าเธอผละออกมาจากเตียงลิลลี่แล้วเดินหายไปยังห้องนอนฝั่งซ้ายราวกับเธอมองไม่เห็นว่าเขากับมาร์คกำลังทำอะไรหรือพูดอะไรกันอยู่ทั้งที่ตำแหน่งยืนของเขาทั้งคู่มันคือกลางห้องแบบนี้...

 
 

“ขอโทษนะที่ผมต้องเอาลิลลี่มาอ้างตอนส่งข้อความไป เพราะคุณเอาแต่วิ่งหนีผมแบบนี้...”

 
 

“แบมแบม...ผมคิดว่ามันถึงเวลาที่เราต้องคุยกันให้เข้าใจสักที”

 
 

“มาร์ค...”

 

ให้ตายเถอะ นี่มาร์คคิดจะทำอะไรกันแน่เนี่ย!

 

 

 



TALK!
ยูยู = ร่างแปลงของยูคยอมนะคะ 5555555555555
คุณพ่อเขาจะเลิกอมพะนำแล้วล่ะเพราะตอนที่แล้วโดนด่าซะหูชา สงสารเขานะคะ
จะเป็นยังไงต่อไปนะ เดาสิเดา ชอบจังเวลามีคนเดาถูก

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์ โหวตแล้วก็แท็กนะคะ น่ารักที่สุด

ปล.หนังสือยังขายอยู่นะคะ เพิ่มตอนพิเศษเป็น 3 ตอน แล้วก็โฟโต้การ์ดน่ารักๆให้ทุกคนด้วย
เร่เข้ามาเลยเร่เข้ามา ~

เปิดจอง FIC WIDOWER | MARKBAM < CLICK


#ficwdwmb

twitter : @since9397

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

1,337 ความคิดเห็น

  1. #1334 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 17:18
    ฮึบฮึบบบบ
    #1334
    0
  2. #1309 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:53
    แบบต้องฟังก่อนนะ
    #1309
    0
  3. #1288 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 21:39
    มามะ มาฟังมาร์คก่อนนะ
    #1288
    0
  4. #1260 sangster97 (@sangster97) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 22:48
    เร็วววววววว พี่มาร์ครีบบอกเร็ว ชั้นตื่นเต้นนนน
    #1260
    0
  5. #1233 Melinnnnnnn (@aboutMyWings) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 15:48
    อร่อออออ มิลานี่พี่สาวมาร์คแหงงง ฮื่อออ ไอ่แสบบบบบ ต่อจากนี้ก็เข้าใจกันสักทีนะ
    #1233
    0
  6. #1195 ✖ bAzzA✖ (@bazza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 22:35
    ตื่นเต้นอ่ะ
    #1195
    0
  7. #1157 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 01:14
    เริ่มทำอะไรซักทีนะ
    #1157
    0
  8. #1120 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 08:34
    ชัดเจนสักทีนะพี่มาร์ค
    #1120
    0
  9. #1109 마크뱀뱀 (@fonbang) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 23:54
    โอ้ว ลุยเลยพี่มาร์ค
    #1109
    0
  10. #1093 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:22
    มาร์คแม่งใจมากเลยยย
    #1093
    0
  11. #1071 มัคมัคบัมบัม (@kakakokokeke) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 03:11
    พีคคคคคคคค สรุปยังไงเนี่ยยยย มาร์คกับคนนั้นไม่ได้เป็นไรกันใช่มะ คนนั้นเปนน้องใช่มะ
    #1071
    0
  12. #1044 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 03:46
    คนที่ยูๆ พูดถึงนี่มิลาป่ะ
    พูดสักทีนะมาร์ค
    #1044
    0
  13. #1024 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 17:38
    รีบเคลียร์ให้เข้าใจกันสักทีเถอะ ลุ้นจะแย่อยู่แล้วเนี่ย
    #1024
    0
  14. #1005 0061. (@nutlovedonghae) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 12:05
    แงงงงง เราจินตนาการยูยูเป็นยูคยอมพอดีเลย ฮือออ น้องมี่ คุยกันได้แล้วววว อย่าเอาแต่หนีสิลูก
    #1005
    0
  15. #988 NewLoly PanTanyakit (@ninewloly) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 00:55
    คิดถึงเขาแย่เลยสิคะคุณมาร์คมันแต่เงียบ
    #988
    0
  16. #947 BAM.pyp (@poonyapron00) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 10:27
    ทำไมขำยูยูอ่ะ 555555555
    #947
    0
  17. #943 bammiie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 19:02
    สรุปมิลาคือใคร
    #943
    0
  18. #932 cassysanuk (@nuklovecm) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 13:39
    โอ้ยย น้องยูยู ยูคยอมมมม 5555
    #932
    0
  19. #914 march03 (@sataangg) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 20:46
    มาค มิลา มาอยุ่ทุกวันเลยสิน้า
    #914
    0
  20. #890 MandM (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 13:54
    ยูยูคือยูคยอมหรอเนี่ยน่ารักอ่ะ

    โอ๊ยยดีกับใจอ่ะมาร์คบอกว่าชอบแบม

    สู้ๆมาร์ค
    #890
    0
  21. #869 Castella_ombra (@pharunya) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 17:55
    มาร์คจะทำอะไรรร
    #869
    0
  22. #853 RAN (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 10:50
    โอ้ย ลุ้นมากกกกกกกกกกกกก



    ยูยู นี่คือยูคยอมหรอ โอ้ย 5555555555555
    #853
    0
  23. #844 ValentinoB (@ValentinoB) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 20:58
    ให้มันได้อย่างนี้ ตบเข่าฉาด คุณพ่อต้องชัดเจนนะคะ ก่อนที่คุณนักเขียนจะเตลิดไปมากกว่านี้ 5555
    เอ็นดูคุณนักเขียนมากเลยอะ โอ้ยย ไม่ฟงไม่ฟังอะไรเลย หนีค่ะ เล่นหนีหายไปเลย 5555
    สนุกมากเลยค่ะ ชอบการบรรยาย การดำเนินเรื่องของไรท์มาก มันลงตัวมากเลยค่ะ สนุกมากกก
    #844
    0
  24. #673 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 16:18
    นั้นดิคิดจะทำอะไร
    #673
    0
  25. #639 ぃ Libppk ◦ (@libppk_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 00:12
    ตัดจบได้น่าตี งื้อออออออออออออออออกลับมาทีมมาร์คก็ด้ายอยากรู้คุยอะไรกันต่อแล้วตกลงมิลานี่เป็นอะไรยังไงกะคุณม้าคโง่ยไม่เดาแล้ว แอมเวทติ้งฟอร์ยูนะคะ./.
    #639
    0