[ลงแบบ E-BOOK ที่ MEB] FIC WIDOWER : { MARKBAM }

ตอนที่ 9 : widower :: chapter nine

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7125
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    23 ก.พ. 59

? themy butter
+


WIDOWER

#MARKBAM

CHAPTER NINE

 
 

                ผ่านมาสองวันหลังจากเช้าวันนั้นที่แบมแบมตื่นขึ้นมาอย่างงุนงงภายในห้องของมาร์ค ตอนที่รู้ว่าตัวเองตื่นขึ้นมาในห้องของมาร์คน่ะแบมแบมตกใจเสียจนแทบช็อค นั่งนึกย้อนกลับไปจนปวดหัวก็นึกไม่ออกว่าทำไมจู่ๆเขาถึงได้มาโผล่อยู่บนเตียงของมาร์คได้ แถมเสื้อที่ใส่ตอนนั้นก็เป็นของมาร์คอีกต่างหาก ซึ่งคนตัวโตให้เหตุผลว่าเสื้อที่แบมแบมใส่มานั้นมันคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าจนฉุนไปหมดเลยเปลี่ยนให้

 
 

“เพื่อนคุณบอกว่าคุณทำคีย์การ์ดหายแถมยังเมาไม่ได้สติ ไม่รู้จะทำยังไง”


 

และทันทีที่มาร์คพูดประโยคนั้นออกมาตอนที่เขากำลังยกกาแฟดำแก้วใหญ่ขึ้นซดก็ทำให้นึกขึ้นมาได้ว่าจนแล้วจนรอดยังไงก็ต้องเป็นแผนแกล้งเขาของไอ้ยองแจกับยัยแชรินตัวแสบนั่นแน่ๆ ถึงจะเมามากแต่เขาก็ไม่เคยทำคีย์การ์ดหรือทรัพย์สินหายหรอก เพราะพอรู้ตัวว่ากรึ่มๆแบมแบมจะทำการฝากของทั้งหมดเอาไว้กับเพื่อนที่คอแข็งอย่างแชรินนั่นเอง


 

พอหลังจากสร่างเมาและไปขอคีย์การ์ดใหม่เสร็จเขาก็ไม่รอช้า รีบกลับห้องมาโทรไปเฉ่งเพื่อนตัวดีทีละคนแบบหมดแม็กซ์ ทว่าสองคนนั้นกลับไม่ได้มีท่าทีสำนึกผิดให้แบมแบมรู้สึกภูมิใจที่ได้โทรไปด่าขึ้นมาแม้แต่น้อย แถมยังล้อเขาอีกว่าได้เสียกับมาร์คไปแล้วแน่ๆ


 

ประสาทชะมัดไอ้พวกนี้


 

“ฮัลโหลครับ” แบมแบมมีอันต้องหยุดความคิดวกวนพร้อมกับละปลายนิ้วออกจากแป้นพิมพ์เมื่อโทรศัพท์มือถือแผดเสียงดังลั่นอยู่บนโต๊ะคอม ฝ่ามือเล็กขยับแว่นกรอบหนาให้เข้าที่ก่อนจะหยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมากดรับแนบหู

 
 

“อ้าว! อยู่ครับ...โอเคครับ” ตากลมเบิกกว้างหลังจากได้ฟังอีกฝ่ายพูดก่อนที่ปลายสายจะถูกตัดทิ้งไปทันทีหลังจากคนตัวเล็กตกปากรับคำอะไรบางอย่าง แบมแบมถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปวักน้ำลูบหน้าลูบตาตัวเองแล้วหาผ้ามาซับให้แห้งในเวลาไม่ถึงนาที


 

ติ๊ง...


 

“...” ก่อนที่เสียงกริ่งจากด้านหน้าประตูจะดังขึ้นต่อจากนั้นทำให้แบมแบมต้องเดินลากสลิปเปอร์สีชมพูอ่อนไปเปิดประตูรับคนที่เพิ่งโทรมาหาเขาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้าด้วยใบหน้าที่เจือยิ้มบางๆ

 


“สวัสดีครับพี่โฮมิน จะมาทำไมไม่โทรบอกผมล่วงหน้าก่อนล่ะ” รุ่นพี่ที่ทำงานในชุดสูทดูดีเป็นภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า กลิ่นน้ำหอมของพี่โฮมินทำให้แบมแบมในสภาพเสื้อยืดกางเกงผ้าลื่นนั้นกลายเป็นเด็กกะโปโลไปในบัดดล

 


“ฮ่าๆ พี่ผ่านมาพอดีน่ะก็เลยซื้อขนมมาฝาก อันที่จริงอยากมาดูด้วยว่าคุณนักเขียนของพี่ยังสบายดีอยู่หรือเปล่า” ชายหนุ่มร่างสูงยื่นถุงขนมยี่ห้อขึ้นชื่อให้กับเจ้าของห้องที่ยืนขวางหน้าประตูไม่ยอมเชิญให้รุ่นพี่เข้ามาในห้องตัวเองเสียที ความจริงนั้นถึงแม้ว่าพี่โฮมินจะรู้ว่าแบมแบมพักอยู่ห้องไหนทว่าเขาก็ไม่เคยเหยียบย่างเข้ามาในนี้เลยสักครั้ง

 


“ขอบคุณมากครับ ผมยังสบายดีหายห่วงได้เลย” แบมแบมส่งยิ้มหวานให้อีกฝ่ายก่อนที่บทสนทนาจะเงียบลงไป มีเพียงสายตาที่อ่านยากของรุ่นพี่โฮมินเท่านั้นที่จ้องมองเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เล่นเอาคนตัวเล็กเผลอเม้มปากแน่น

 


“...”

 


“พี่...ขอเข้าไปได้ไหม” ก่อนจะเป็นโฮมินที่เอ่ยปากขอ แบมแบมนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะพยักหน้ารับแกนๆ คนตัวเล็กเบี่ยงกายให้อีกฝ่ายเข้ามาด้านในอย่างที่ต้องการในที่สุด

 


“นั่งก่อนครับ เดี๋ยวผมไปเอาน้ำมาให้” แบมแบมไม่ค่อยพาใครเข้าห้องนักหรอกนอกจากพวกเพื่อนๆที่ไว้ใจ ถึงแม้จะเป็นพี่โฮมินก็ตามแต่เขาก็พูดได้ไม่เต็มปากนักว่าสนิทใจ...

 


“ห้องแบมสะอาดดีจัง ไม่สกปรกเหมือนนักเขียนคนอื่นเลย”

 


“ฮ่าๆ ผมแพ้ฝุ่นน่ะครับเลยต้องคอยทำความสะอาด” คนตัวเล็กตอบก่อนจะทำท่าเดินเข้าไปในโซนครัวเพื่อเตรียมน้ำให้แขกที่จู่ๆก็โผล่มาโดยไม่ได้นัดหมายล่วงหน้า รวมถึงไม่รู้ว่าจุดประสงค์ของพี่โฮมินคืออะไรอีกต่างหาก

 


อยากจะบอกว่ามันเสียเวลาทำงานของผมนะครับคุณบก.


 

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปเกือบสองชั่วโมง พี่โฮมินชวนแบมแบมคุยนั่นคุยนี่อย่างไม่มีเบื่อ พอถามว่าวันนี้ไม่มีงานเหรอเขาก็ตอบมาว่ามีนัดคุยกับนักเขียนอีกคนตอนเย็น แต่ออกมาก่อนเพราะว่างานที่บริษัทพี่โฮมินสั่งให้ลูกน้องช่วยเคลียร์หมดแล้ว

 
 

“ฮ่ะๆ คุณมินซูเขาก็แบบนี้แหละครับ ผมเจอประจำ...”


 

“โอ๊ะ! แป๊บนะครับ” แบมแบมเองที่ดูเหมือนว่าจะเพลินเผลอคุยโต้ตอบไปด้วยสะดุ้งเฮือกเมื่อเสียงกริ่งจากหน้าห้องดังขึ้น คนตัวเล็กทำท่าจะลุกไปเปิดประตูแต่ทว่าต้องหยุดการกระทำเมื่อชายหนุ่มรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ดันตัวลุกขึ้นเช่นเดียวกัน


 

“เดี๋ยวพี่กลับเลยแล้วกัน ไปนั่งรอที่ร้านก็ได้เผื่อว่าคุณมินซูเขาจะมาก่อนเวลา” เมื่อเข้าใจจุดประสงค์แบมแบมก็พยักหน้าให้ พาอีกฝ่ายเดินไปยังประตูหน้าห้องพร้อมๆกัน

 


“ขับรถระวังด้วยนะครับพี่โฮมิน ขอให้โชคดีกับคุณมินซูนะ”

 


“ฮ่าๆ โอเคเลย” แบมแบมอวยพรให้รุ่นพี่ที่เพิ่งสวมรองเท้าเสร็จด้วยรอยยิ้มก่อนที่ฝ่ามือเล็กจะเอื้อมไปดึงประตูให้เปิดออกเพื่อส่งรุ่นพี่ด้านในพร้อมกับต้อนรับคนที่มารออยู่ด้านนอก

 


แกร๊ก...

 


“อ...อ้าว มาร์ค” แบมแบมเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่ยืนอยู่หน้าห้อง คุณพ่อลูกอ่อนกับยัยหนูตัวเล็กในอ้อมแขนจากห้องข้างๆนั่นเอง..ซึ่งอันที่จริงแบมแบมก็ไม่ควรจะตกใจขนาดนี้หรอก แต่มันเป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน

 


“นี่เหรอคุณมาร์คพ่อลูกอ่อนที่แบมแบมเล่าให้พี่ฟังบ่อยๆน่ะ” พี่โฮมินหันมาถามแบมแบมด้วยสีหน้ายิ้มๆ แบมแบมเองก็ทำเพียงแค่พยักหน้ารับ ในใจเริ่มเกิดอาการแปลกๆขึ้นมาเมื่อสังเกตได้ว่าสีหน้าของมาร์คนั้นมันเปลี่ยนไปจากตอนแรกที่เปิดประตูมานิดหน่อย


 

“ผมมาร์คครับ นี่ลูกสาวผม...ลิลลี่” มาร์คแนะนำตัวเองด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยเอาเสียมากๆ ส่วนยัยหนูลิลลี่ก็จ้องหน้าพี่โฮมินเขม็ง...พ่อลูกคู่นี้นี่แอบสื่อสารอะไรกันอยู่หรือเปล่าเนี่ย

 


“ฮ่าๆ น่ารักจังสาวน้อย...ถ้ายังไงก็ขอตัวก่อนแล้วกันครับ แล้วไว้ว่างๆพี่จะมาหาใหม่นะแบม” ประโยคหลังหันมาพูดกับเจ้าของห้องที่ยืนยิ้มเจื่อนอยู่ด้านข้าง ฝ่ามือใหญ่ของโฮมินตบลงบนบ่าเล็กเบาๆสองสามทีก่อนที่จะเบี่ยงตัวเดินออกไปจนลับสายตา...


 

“...”


 

จะบ้าตาย! ทำไมรู้สึกเหมือนกับว่าแบมแบมเพิ่งทำให้รถไฟชนกันอะไรทำนองนั้นเลยอะ




 

 

 

 

                เช้าวันใหม่ที่ถึงแม้ว่าอุณหภูมิจะเพิ่มขึ้นจากเมื่อวานมานิดหน่อยแต่ว่ามันก็ไม่ได้ร้อนเกินไปสำหรับการออกเที่ยวแบบเอาท์ดอร์ อย่างตอนนี้ที่มาร์คต้วนในชุดเสื้อเชิ้ตลายตารางแขนยาวปล่อยชายกับกางเกงยีนส์สามส่วนสีซีดแบบเซอร์ๆกำลังฮึมฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีขณะจับเอาของใช้ส่วนตัวของเด็กทารกยัดใส่กระเป๋าเป้สีชมพูหวานแหวว ลืมเรื่องน่าหงุดหงิดของเมื่อวานที่รบกวนจิตใจไปได้ทั้งหมด


 

ก็เพราะว่าวันนี้มาร์คมีทริปเที่ยวเล็กๆกับคุณพ่อทูนหัวข้างห้องน่ะสิ...


 

“พร้อมหรือยังคะลิลลี่”

 
 


ไม่นานนักหลังจากนั้นทั้งสามชีวิตก็พร้อมหน้ากันอยู่บนรถยนต์คันใหญ่ของมาร์คเป็นที่เรียบร้อย เป้าหมายของทั้งสามคนก็คือฟาร์มขนาดใหญ่ที่อยู่แถบๆชานเมือง แน่นอนว่าแบมแบมผู้นั่งเบาะข้างคนขับก็รับหน้าที่พ่วงเป็นการดูแลเด็กน้อยที่วันนี้ดูร่าเริงเป็นพิเศษอย่างลิลลี่นั่นเอง


 

“จะถึงแล้วนะ ลิลลี่ตื่นเต้นไหมบอกน้าแบมหน่อยเร็ว” แบมแบมอุ้มร่างเล็กๆของเด็กหญิงให้หันหน้าเข้าหาตัวเองชวนพูดคุยเพื่อไม่ให้แกเบื่อ ฟันซี่เล็กๆที่ปรากฏเวลายิ้มทำให้แบมแบมต้องยกยิ้มตามด้วยความเอ็นดูเสียจนตาหยีไปหมด

 


จะว่าไปแบมแบมเองก็ไม่ได้มาเที่ยวแบบนี้นานมากๆแล้วเหมือนกันนะเนี่ย


 

“แล้วคุณพ่อทูนหัวตื่นเต้นไหมครับ บอกป๊าหน่อยสิ” นั่นแน่ะ...

 
 

“ตลกเหรอมาร์ค!”  


 


                หลังจากหาที่จอดรถได้แล้วรวมทั้งซื้อบัตรผ่านเข้าฟาร์มจำนวนสองใบสำหรับผู้ใหญ่ส่วนบัตรฟรีตกเป็นของลิลลี่ในอ้อมอกของมาร์คสำเร็จแล้วต่อจากนั้นก็เป็นการเดินกินลมชมวิวท่ามกลางแสงแดดและสายลมอ่อนๆชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย สองเท้าของแบมแบมเยียบไปตามหญ้าสีเขียวชอุ่ม มองรั้วคอกยาวที่ล้อมเอาไว้เป็นส่วนของโคนมฝูงใหญ่ที่ใช้ชีวิตกันอยู่ในนั้น


 

“คุณมาเที่ยวแบบนี้บ่อยเหรอ” แบมแบมหันไปถามคนตัวสูงข้างๆที่กำลังชี้มือชี้ไม้ให้ลูกสาวตัวน้อยของตัวเองมองสัตว์ปีกบางตัวที่ถูกปล่อยให้ออกมาเดินนอกรั้วได้


 

“ไม่บ่อยหรอก ผมอ่านเจอในเน็ตน่ะ...เห็นเขาบอกว่าที่นี่เป็ดย่างอร่อยมาก”


 

“กล้าพูดแบบนี้ต่อหน้าเป็ดได้ยังไงเนี่ยมาร์ค ใจร้ายมาก” แบมแบมแกล้งว่า เรียกเสียงหัวเราะจากมาร์คได้เป็นอย่างดี


 

“ฮ่าๆ แล้วแบมล่ะได้มาเที่ยวแบบนี้บ่อยไหม” เป็นมาร์คบ้างที่ยิงคำถามใส่ขณะย่อตัวลงให้ลิลลี่ได้มองเจ้าเป็ดปากยื่นตัวสีน้ำตาลตรงหน้า ซึ่งก็ดูเหมือนว่ายัยหนูจะชอบใจเสียงร้องแหบๆของมันเป็นพิเศษ เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากดังขึ้นให้คนฟังยิ้มตาม


 

“ไม่ใช่ไม่บ่อย แต่ไม่เคยเลยต่างหาก”

 


แชะ!

 


แบมแบมตอบพร้อมกับเสียงชัตเตอร์ที่ดังขึ้น มาร์คเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงนั้นก่อนจะเห็นว่าเป็นแบมแบมที่กำลังลดกล้องโปรสีดำในมือลงพร้อมกับรอยยิ้มน่ารักของคนถ่าย ชวนให้มาร์คยิ้มตามอย่างไม่มีสาเหตุ แบมแบมก้มลงเช็ครูปภาพในกล้องโดยไม่ได้สังเกตเลยว่าตัวเองกำลังตกเป็นจุดโฟกัสสายตาของมาร์คไปเสียแล้ว


 

“กล้องถ่ายออกมาแล้วภาพสวยจัง ยัยหนูน่ารัก” แบมแบมเอ่ยปากชมกล้องกับนางแบบตัวน้อยเพราะรู้ดีว่าตัวเองไร้ฝีมือทางด้านการถ่ายภาพมากแค่ไหน กล้องตัวนี้เป็นของมาร์คซึ่งราคาของมันถ้าให้เดาก็น่าจะเหยียบหลักหมื่นหรือมากกว่านั้น


 

“แล้วป๊ายัยหนูล่ะ” อ่า...โนคอมเมนท์แฮะ


 

“ฮ่ะๆ แบมมาอุ้มลิลลี่สิเดี๋ยวผมถ่ายให้” มาร์คขำที่เห็นแบมแบมยืนนิ่งไปจึงยื่นข้อเสนอให้เพื่อไม่ให้เป็นการเสียบรรยากาศ จึงทำให้ตอนนี้ทั้งคู่สลับตำแหน่งกันโดยมีแบมแบมยืนอุ้มลิลลี่อยู่หน้าคอกไม้ที่ด้านในเป็นโคนมตัวใหญ่กำลังเดินแทะเล็มหญ้า บางตัวที่รู้มากก็มายืนดักรออาหารจากผู้เยี่ยมชมอยู่ติดคอกเลยทีเดียว


 

แชะ!

 


“...น่ารัก” มาร์คพึมพำเสียงเบาอยู่หลังกล้อง ตอนนี้ภาพผ่านเลนส์ของเขาก็คือแบมแบมและลิลลี่ที่ดูเข้ากันได้ดีกับบรรยากาศอบอุ่นของฟาร์ม มาร์คไม่รอช้ารีบกดถ่ายรัวๆทุกอิริยาบถของแบมแบมและลิลลี่ ไม่สนว่าภาพจะหลุดโฟกัสหรือเบลอแค่ไหน เอาไว้ไปเลือกทีหลังก็ไม่เสียหายอะไรนี่


 

“เก็บไว้ถ่ายตรงอื่นบ้างก็ได้นะมาร์ค”


 

“...” มาสะดุดเอาก็ตอนที่แบมแบมแกล้งพูดเย้าออกมานั่นล่ะคนตัวโตถึงยอมละใบหน้าออกจากกล้องถ่ายรูปได้ รู้สึกเขินแปลกๆจนต้องยกมือขึ้นเสยผมตัวเองตอนที่ลดกล้องลงแล้วเห็นใบหน้าล้อเลียนของแบมแบมที่มันขึ้นสีแดงระเรื่อ อาจจะเพราะความร้อนจากอาอากาศหรือปัจจัยอื่นๆก็เถอะ


 

เราเดินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโซนร้านค้าและร้านอาหารสไตล์คาวบอยสำหรับให้นักท่องเที่ยวแวะพักผ่อน มีทั้งจุดถ่ายรูปและจุดชมวิวมากมายในเวิ้งนี้ และแบมแบมซึ่งตอนนี้ได้ครอบครองกล้องถ่ายรูปของมาร์คก็ละทิ้งซึ่งความเกรงใจยกกล้องถ่ายไปยังจุดที่คิดว่าสวยและน่าจดจำโดยไม่ต้องรอให้มาร์คอนุญาต นับว่าโชคดีที่วันนี้ลิลลี่ไม่งอแงแบมแบมกับมาร์คเลยไม่ต้องรับบทหนักมากนัก


 

“...”


 

“มาร์ค...เราพักก่อนไหม ลิลลี่น่าจะหิวนมแล้วล่ะ” มาร์คหยุดเดินพลางเลิกคิ้ว อดคิดไม่ได้ว่าคำพูดแบบนั้นกับท่าทางของแบมแบมในตอนนี้นั้นมันเหมือนกับพวกคุณแม่ลูกอ่อนที่คอยห่วงลูกเล็กของตัวเองอยู่ตลอดอย่างไงอย่างงั้น

 


“เอาสิ แบมอยากแวะร้านไหนเลือกเลย”

 


และตอนนี้ทั้งสามชีวิตก็เข้ามาอยู่ในร้านเป็ดย่างตามที่มาร์คได้แนะนำไว้ตั้งแต่หน้าฟาร์ม รู้สึกแปลกๆอยู่เหมือนกันนะที่พวกเขาเพิ่งจะเดินชมความน่ารักของพวกมันไปเมื่อกี้ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเขากำลังมานั่งกินมันอย่างมีความสุขอยู่เสียอย่างนั้น...

 


“แบมอ้าปาก...” คนถูกเรียกเงยหน้าขึ้นมาเลิกคิ้ว เห็นว่ามาร์คเอาส้อมจิ้มเนื้อเป็ดมาจ่อไว้ตรงหน้าเขาพร้อมคำสั่งให้อ้าปาก

 


“ก็คุณเอาแต่ป้อนนมลิลลี่ เดี๋ยวเป็ดมันเย็นแล้วจะไม่อร่อยนะ” แบมแบมเหลือบตามองเด็กน้อยที่นอนตะแคงข้างเข้าหาหน้าท้องแบนเรียบของเขาเป็นการชั่งใจ ทั้งสองมือของเขาไม่ว่างจริงๆเพราะว่าป้อนนมให้ลิลลี่ที่จู่ๆก็เกิดดื้อแพ่งขึ้นมาด้วยการร้องไห้จ้าไม่เอาปะป๊าตัวเองจนแบมแบมต้องอุ้มพาดบ่าอยู่เกือบนาที

 


เอาก็เอาวะ...

 
 

“...” แบมแบมยอมขยับหน้าเข้าไปใกล้กับมืออีกฝ่าย ก่อนที่สุดท้ายริมฝีปากอิ่มๆนั้นจะเผยอออกจากกันแล้วงับเอาชิ้นเนื้อเข้าไปเคี้ยวหงุบหงับอย่างพิจารณา


 

“เป็นไง”

 
 

“อื้อ...อร่อย” แถมยัง...เขินโคตรๆด้วย


 




 

 
 

                บรรยากาศช่วงเย็นของฟาร์มนั้นดูคึกครื้นมากกว่าช่วงกลางวันอยู่มาก อาจจะเป็นเพราะว่าแสงไฟที่ประดับประดาตามทางเดินและต้นไม้ต่างๆที่ส่องสว่างรับกันกับแสงอ่อนๆจากดวงอาทิตย์ที่ใกล้จะตกดิน วันนี้ถือว่าเป็นทริปท่องเที่ยวเล็กๆที่แบมแบมมีความสุขมาก อาจจะเป็นเพราะว่านานๆทีเขาจะมีโอกาสมาเที่ยวแบบที่ไม่ใช่การดื่มสังสรรค์


 

“เฮ้ยมาร์ค ต้นไม้ต้นนี้ไฟสวยมาก...ไปถ่ายรูปๆ” ต้นไม้ใหญ่ใกล้จุดชมวิวที่มีคอกลูกแกะตัวน้อยอยู่ข้างใต้ถูกจัดเอาไว้ให้ถ่ายรูป โชคดีที่ตอนนี้มันว่างไม่มีใครมาถ่ายแบมแบมจึงไม่รอช้าที่จะดันหลังให้คุณพ่อลูกอ่อนรีบเดินเข้าไปใต้ต้นไม้นั่นเพื่อเก็บภาพ


 

“ยิ้มหน่อยลิลลี่” แบมแบมแอบขำผ่านเลนส์เมื่อเห็นว่าเด็กน้อยหน้าบูดแล้วเพราะว่าเริ่มเพลียจากการเดินเที่ยวเกือบทั้งวัน มือเล็กยกขึ้นมาขยี้หูขยี้ตาตัวเองอย่างน่าเอ็นดู


 

แชะ!


 

“สวยจริงๆด้วย...”


 

“คุณครับ” แต่ยังไม่ทันที่จะเดินเข้าไปหามาร์คเสียงของชายในชุดคาวบอยเต็มยศก็ดังขึ้นจากด้านหลังเรียกให้แบมแบมหันไปมองด้วยความสงสัย...จะมาขายอาหารแกะให้เขาล่ะสิท่า

 


“ผมเป็นสต๊าฟตรงโซนนี้ เห็นว่ามากันสามคน...อยากถ่ายรูปด้วยกันไหมครับเดี๋ยวผมจะช่วยถ่ายให้” ชายวัยกลางคนท่าทางใจดียื่นข้อเสนอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แบมแบมชั่งใจอยู่ชั่วครู่ก่อนจะหันไปมองหน้ามาร์คเพื่อขอการตัดสินใจ จนกระทั่งมาร์คพยักหน้าให้นั่นแหละแบมแบมถึงได้ยอมส่งกล้องให้ชายผู้นั้นรับไป

 


“แสงกำลังดีเลยครับ ชิดๆกันหน่อยนะจะได้ดูอบอุ่น” แบมแบมยอมทำตามอย่างว่าง่าย ขยับตัวเข้าไปชิดกับมาร์คพลางชูสองนิ้วทำปากจู๋แบบทะเล้นๆใส่กล้อง เขาเปลี่ยนท่าทางไปเรื่อยๆจนกระทั่งชายวัยกลางคนลดกล้องลงเล็กน้อย

 


“ครับ?”

 


“เอ่อ...ผมว่าบรรยากาศแบบนี้ถ้าได้ภาพโรแมนติกสักภาพจะต้องดีมากแน่ๆ คุณคนตัวสูงช่วยทำท่าเหมือนกำลังหอมแก้มแฟนหน่อยได้ไหมล่ะครับ ฮ่าๆ” พูดจบก็ไม่สนใจคำตอบและสีหน้าเหวอๆของแบมแบมแม้แต่น้อย ชายหนุ่มยกกล้องขึ้นในระยะสายตาอีกครั้งก่อนจะส่งสัญญาณเป็นเสียงนับเลขโดยมีร่างของแบมแบมยืนตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูกอยู่ตรงนั้น


 

แชะ!

 


“...”

 


“อา เรียบร้อยครับ...ภาพหอมแก้มเมื่อกี้สวยมากเลย ขอให้สนุกกับการเที่ยวฟาร์มของเรานะครับ”

 
 

 

.


.


.

 

 

 

                มาร์คทำเขาสติหลุดตั้งแต่ที่ฟาร์มเมื่อวาน...จนกระทั่งตอนนี้ก็ดูเหมือนว่าสติของแบมแบมจะยังกลับมาไม่ครบเท่าไหร่นัก เพราะตอนนี้แทนที่เขาจะนั่งพิมพ์งานอย่างที่ควรเป็นแบมแบมกลับเอาแต่ทิ้งตัวนั่งเหม่อมองกำแพงห้องสีขาวที่มีรูปภาพแขวนเรียงรายอยู่อย่างนั้น

 


มาร์คน่ะกำลังทำให้แบมแบมเป็นบ้า...


 

“...” โชคดีเหลือเกินที่วันนี้มาร์คพาลิลลี่เข้าไปบ้านแม่เพราะเหตุผลอะไรบางอย่างซึ่งแบมแบมเองก็ไม่ได้ถาม ที่รู้เรื่องก็เพราะว่าเมื่อเช้านี้มาร์คส่งไลน์มาบอก แล้วที่บอกว่าโชคดีนั่นก็เป็นเพราะว่าถ้าหากวันนี้เขาต้องเจอหน้ามาร์คแน่นอนว่าคนตัวเล็กคงเลือกสีหน้าที่จะแสดงออกไม่ถูก

 
 

“แบมแบม...นาย บ้า แล้ว แน่ๆ”


 

หมอนอิงใบใหญ่ถูกดึงมาจากด้านหลังเพื่อที่คนตัวเล็กจะกดหน้าตัวเองลงไปบนนั้น สัมผัสบางอย่างยังคงตรึงอยู่ในความรู้สึกแม้ว่ามันจะผ่านไปนานเป็นสิบชั่วโมงแล้วก็ตาม และแน่นอนว่าเรื่องนี้แบมแบมยังไม่ได้ปริปากเล่าให้เพื่อนสนิทอย่างยองแจฟัง ถ้าหากเป็นไปได้แบมแบมก็จะไม่เล่าให้ใครฟังทั้งนั้นแหละ


 

จะไม่บอกใครจริงๆว่าหลังจากที่คุณพ่อลูกอ่อนฉวยโอกาสหอมแก้มเขาที่ฟาร์มนั้น...แบมแบมก็มาโดนมาร์คขโมยจูบอีกทีที่หน้าประตูห้องของตัวเอง


 

“...” และที่สำคัญไปกว่านั้น แบมแบมก็จะไม่บอกใครอย่างหัวเด็ดตีนขาดด้วยว่า...

 
 

เขาไม่ได้รู้สึกรังเกียจ หรือแม้กระทั่งปฏิเสธสัมผัสนั้นจากมาร์คอย่างที่ควรจะทำสักนิดด้วยซ้ำไป


 

“บ้าชิบหายเลยโว้ย!






 



TALK!

หนูไม่ได้บ้าหรอกจ่ะหนูแบม หนูแค่สมยอมเขาน่ะ (กระซิบ)

หวานฉ่ำ ผลิบาน เปล่งปลั่ง 555555555555
รู้สึกทำนองนี้กันหรือเปล่าคะ? คุณพ่อข้างห้องเขาร้ายนะ ร้ายมาตั้งแต่แรกๆแล้วด้วย
มีหลายคนสัมผัสได้ ซึ่งแปลว่าคุณมาถูกทางแล้ว ไม่หลงกลคุณพ่อลูกอ่อนค่ะ ฮ่า

ขอแจงอีกเรื่อง คือเราเห็นคอมเมนต์ของรีดเดอร์ที่แนะนำมาเรื่องควรให้เด็กนั่งคาร์ซีทเพื่อความปลอดภัย
เราต้องขอโทษจริงๆค่ะที่มองข้ามเรื่องนี้ไปเพราะอยากจะเน้นความใกล้ชิดของตัวละคร
และมันก็ปรับแทรกเข้าไปไม่ได้แล้วเพราะจะทำให้หลายฉากที่วางไว้ต้องเปลี่ยนหรือลบไปจนเกรงว่าจะเสียอรรถรส
จึงต้องขออภัยผู้อ่านมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ แต่สำหรับคนที่ไม่ซีเรียสก็อ่านเอาเพลินๆกันไปเนอะ
รับรองว่าคุณพ่อลูกอ่อนจะขับรถอย่างระมัดระวัง ไม่ต้องห่วงว่าลิลลี่จะเจ็บตัวเลยค่ะ

แล้วก็ขอแง้มหน่อยว่าฟิค widower จะเปิดจองต้นเดือนมีนาคมนะคะ
ฝากไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของคนที่สนใจอยากเก็บไว้ด้วย ♥

สุดท้ายตรงนี้ก็ขอบคุณหลายๆคนที่คอยสนับสนุนเป็นกำลังใจให้เรา
ทั้งจากคอมเมนต์ โหวต แท็ก หรือที่เมนชั่นมาหากันตรงๆในทวิตก็ตาม เราดีใจมากๆเลยยย
เจอกันตอนหน้าค่ะ



#ficwdwmb

twitter : @since9397


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

1,337 ความคิดเห็น

  1. #1331 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 16:50
    วุ้ยพี่ต้วนนน
    #1331
    0
  2. #1320 pulin19 (@pulin19) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 11:02

    ทำเราเขินอ่าาาา
    #1320
    0
  3. #1317 tripleM (@aaumwn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:39
    จูบกันแล้ววว เขิงงง-///-
    #1317
    0
  4. #1313 Nini_Sa (@Nini_Sa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 14:16
    มาร์ครุกหนักมาก
    #1313
    0
  5. #1306 VivoV5 (@VivoV5) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 22:05
    เขินอะไรก่อนดี
    #1306
    0
  6. วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 21:46
    ไรท์กลับมาเเต่งตอนจูบหน้าห้องเดี๋ยวนี้นะ ฮืออออ////
    #1295
    0
  7. #1285 pimpimpim1a (@pimpimpim1a) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 20:51
    อุ๊ย ทั้งหอมทั้งจูบ ^^
    #1285
    0
  8. #1276 Fanwaan (@kaewkaraket) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 22:43
    ดีต่อใจ
    #1276
    0
  9. #1269 TuanBam (@TuanBam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 14:52
    ร้ายกาจมากกกกก 5555
    #1269
    0
  10. #1256 sangster97 (@sangster97) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 21:33
    โห ร้าย ร้ายมาก คุณพ่อออออออออออ กรี้ด ขโมยสองต่อเลยนะทั้งหอมทั้งจูบ แต่ว่าเอาอีกๆฮื่อเชียร์ๆ
    #1256
    0
  11. #1231 Melinnnnnnn (@aboutMyWings) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 15:16
    ย๊าาาาา หอมไม่พอยังมาขโมยจูบอีก ให้ตาย
    #1231
    0
  12. #1222 คุณแมวเหมี้ยว (@levilevi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 17:59
    ร้ายกาจ... //ทำเสียงรอน
    #1222
    0
  13. #1216 i_am_a_weirdo (@i_am_a_weirdo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 05:55
    มีหอมกงหอมแก้ม เขิน
    #1216
    0
  14. #1210 nam_ioz (@nam_ioz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 23:44
    มาร์คคนบ้าาาา ทำเขินไปหมด พ่อหนูร้ายกับลูกยายมากเลยนะคะหนูลิลลี่
    #1210
    0
  15. #1192 ✖ bAzzA✖ (@bazza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 21:57
    มันแบบ สุดอ่ะ มาร์คทำดีค่ะ หลังจากหอมแก้มแล้วมีจูบด้วย เขินไปหมดแล้ว มันดีอ่ะ
    #1192
    0
  16. #1179 PaulaPum (@yukiko12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 21:51
    แบมโดนปั่นมาก5555555
    #1179
    0
  17. #1171 My.nvj (@0940979599) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 09:51
    พี่มาร์คเราไม่เบาเลยนะ~~5555
    #1171
    0
  18. #1166 HiddenHills (@tmjuthaphorn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 13:57
    โอ๊ยยยยยยนี่มันอารายก๊านนนนนน555555555 จูบด้วยอ่าาากร๊าซซซซซซ นี่ก็คิดไว้แล้วแหละว่ามาร์คต้องร้ายกาจบ้างแหละ ฮึ่มๆๆ
    #1166
    0
  19. #1154 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 00:41
    ร้ายกาจจจจจมากมาร์คต้วน แต่ถือว่าทำดี เราชอบบบบ อุวะฮะฮ้าาา ส่วนคุณบก.คิดไม่ซื่อกับพ่อทูลหัวของลิลลี่หรือคะ หึ ก็เป็นได้แค่คนคิดไม่ซื่อต่อไปนั่นแหละค่ะ เบะปากมองบน เค้าจูบกันแล้วโว้ยยย -บก.เบ้อะ #ทีมพ่อลูกอ่อน
    #1154
    0
  20. #1142 FRVN (@FRVN) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 08:01
    ร้ายอ่ะะะะะ ยังไม่บอกเขาเลยว่าชอบ ว่าที่ทำคือจีบ มาจูบกันซะและ ตาคนนี้นี่!
    ปล. อยากอ่านฉากขโมยจูบจังเลยค่ะ55555555
    #1142
    0
  21. #1131 ChicJaebeom (@ChicJaebeom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 17:20
    จูบด้วยยย
    #1131
    0
  22. #1129 เบค่อนน้อย exo (@exo_xoxo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 10:42
    จูบด้วยเหรอออ
    #1129
    0
  23. #1118 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 00:50
    พี่มาร์คร้ายอ่าาาา หอมแก้มไม่พอแถมยังขโมยจูบอีก ขอเค้าเป็นแฟนอ่ะยังเถอะ 
    #1118
    0
  24. #1106 마크뱀뱀 (@fonbang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 19:25
    โอ้ววววว นางร้ายยกว่าที่คิดดด
    #1106
    0
  25. #1090 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:15
    โอ้ยยยย มาร์คร้ายยยย เขินนนนนน จิกหมอนนนนนนนน
    #1090
    0