บทกวีของนางฟ้าสีน้ำเงิน

ตอนที่ 16 : แล้วใจนี้ จะยอมสลาย เป็นสายธุลี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 692
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    18 พ.ค. 59

แล้วใจนี้ จะยอมสลาย เป็นสายธุลี
นามปากกา กุหลาบน้ำเงิน
ขออุทิศแด่ ชายผู้ทำให้ฉันเสียน้ำตาเท่ามหาสมุทร

 



เมื่อความฝัน พลันสลาย กลายเป็นฝุ่น
โลกว้าวุ่น สิ้นหวัง น้ำตาไหล
จมสะอื้น ขืนข่ม ระทมใจ
หวังลับไป ไกลสุดฟ้า เพียงมายา

หมดแรงรั้ง รักจมไป ในความเงียบ
ลมหนาวเฉียบ เหยียบย่ำ ซ้ำใจข้า
สุดที่รัก อยู่หนใด โปรดคืนมา
จูบดวงตา ที่อ่อนล้า ก่อนลากัน

อย่าได้สาป ให้ข้าตรม จมซากรัก
เพียงประจักษ์ ไออุ่นอก ที่โอบฉัน
ความขมขื่น คงมลาย ลงใน พลัน
ความประหวั่น ที่หวาดผวา คงลับลา

ขอซึบซับ ไออุ่น เคยกรุ่นกอด
คำพร่ำพรอด เพียงรัก ที่ปรารถนา
จูบที่มือ ที่หน้าผาก ที่ดวงตา
แล้วบอกว่า รักฉัน อีกสักที

ก่อนจากกัน โปรดหลอกฉัน ว่ารักแท้
ให้ดวงแด ดวงนี้ ได้สุขี
โอ้ยอดรัก แห่งข้า โปรดปราณี
แล้วใจนี้ จะยอมสลาย เป็นสายธุลี

คำวอนขอ ครั้งสุดท้าย เธอคงยิน
ก่อนรักสิ้น ก่อนรักลา ก่อนรักหนี
ให้รักขม ครั้งสุดท้าย แก่ฉันที
แล้วใจนี้ จะจากไป ในห้วงกาล


http://image.dek-d.com/23/927491/105053070



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #61 กชมล (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 16:18

    ชอบมากเลยค่ะ


    #61
    0
  2. #13 Anthea Ann Belliammort (@girl-black) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 23:22
    สวัสดีจ้า อาจารย์ โรซี่เองคะ ตัดสินใจเลิกเอาบทกวีนี้นะคะ

    สาเหตุที่เอา ก็อาจเป็นเพราะ ตอนนี้ชีวิตกำลังเป็นแบบบทกลอนเลย 555+ ก็เลยแต่งตามฟิลอะคะ ก็อารมณ์ยังงี้ก็ แต่งมันออกมาแบบนี้ 555+ ยังไงก็ฝากติชมด้วยนะคะ 

    โอ้ได้โปรด ที่รัก ของฉันนี้
    กลับมาที อย่าปล่อยให้ ฉันห่วงหา
    ขอรับโทษ ในทุกสิ่ง ที่ทำมา
    โปรดเมตตา ช่วยกลับมา หาฉันที
    ดวงฤทัย ดวงนี้ จะแหลกแล้ว
    ไม่ได้ยิน เสียงเจื้อยแจ้ว แห่งปักษี
    ภาพตรงหน้า เริ่มดูมัว ลงทุกที
    ลมหายใจ ของฉันนี้ เริ่มแผ่วลง
    ภายในจิต อ้อนวอน ต่อพระเจ้า
    ขอได้โปรด อย่าเพิ่งเอา ชีวิตฉัน
    จะขออยู่ รอเธอ ชั่วนิรันดร์
    แม้นชีพพลัน มลาย ก็จะรอ
    แต่หากแม้น เธอนั้น กลับมาหา
    ได้เมตตา ยกโทษ เลิกถือสา
    ก็จะขอ ยอมไปตาม โชคชะตา
    แม้นกายา จมดิน ก็จักยอม


    #13
    0