คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic D18 >ผิดมั้ยถ้าจะรัก<

โดย JJ Zero

การที่เราจะรักใครสักคนก็ไม่ใช่เรื่องผิดสักหน่อย

ยอดวิวรวม

223

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


223

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


5
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 ก.ย. 56 / 23:56 น.
นิยาย Fic D18 >Դ¶Ҩѡ< Fic D18 >ผิดมั้ยถ้าจะรัก< | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
อ่านแล้วช่วย comment ให้ด้วยนะฮะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 ก.ย. 56 / 23:56


โรงเรียนนามิโมริ

   "นักเรียนทุกคนวันนี้จะมีครูคนใหม่มาประจำอยู่ที่ห้องพยาบาล ขอให้นักเรียนช่วยแนะนำครูเค้าด้วยนะ"


ณ ห้องรับแขก ซึ่งในตอนนี้เป็นห้องของกรรมการคุมกฎของนามิโมริไปแล้ว

"เคียวยะ เธอทำงานเสร็จรึยัง" ดีโน่ซึ่งโพล่มาอยู่ห้องนี้เป็นประจำ เพื่อชวน 'ฮิบาริ เคียวยะ' ไปไหนมาไหนอยู่เรื่อย

"ยังไม่เสร็จ"

"ไม่เป็นไร ฉันรอได้"

"รอได้รอไป"

"เออนี่ เคียวยะ เธอเห็นหน้าครูที่มาใหม่รึยัง"

"ได้ยินอยู่เมื่อเช้าแต่ยังไม่เห็น"

"ฉันว่าหน้าเค้าเหมือนเคียวยะ มากเลยนะ เธออาจจะรู้จักเค้านะ"

"คุณว่าเค้าหน้าเหมือนผมเหรอ"

"ใช่ ทำไมเหรอ"

"ตอนนี้เค้าอยู่ที่ไหน"

"เอ่อ อยู่ที่ห้องพยาบาลน่ะ ดะ เดี๋ยวสิเคียวยะ รอฉันด้วย"

เมื่อฮิบาริได้คำตอบจากครูสอนพิเศษ ซึ่งอยู่ในฐานะคนรักของตนก็รีบออกจากห้องเพื่อไป ดูให้แน่ใจว่าใช่

'คนๆนั้น' รึเปล่า

 'บ้าน่า จะเป็นไปได้ยังไง ตลอด 8 ปีก็หาจนทั่วแล้วไม่เจอ แล้วจู่ๆก็โพล่มาเนี่ยนะ'

ตึก ตึก ตึก ตึก ครืดดด....

เสียงฝีเท้าหยุดลงและเอื่อมมือไปเปิดประตูห้องพยาบาลออก

 'เป็นเค้า เค้าจริงๆด้วย'

"ไงไม่เจอกันนานนะ เคียวยะน้องรักของพี่" ชายปริศนาเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูก็หันไปหาต้นเสียงแต่ไม่มีท่าทีตกใจ

เหมือนคนตรงหน้าเลยซักนิด เค้าคนนี้ก็คือ ฮิบาริ ชินยะ พี่ชายที่หายไปของฮิบารินั้นเอง

"พี่...พี่ชินยะหรอ จะเป็นไปได้ยังไงก็หาจนทั่วญี่ปุ่นแล้วนี่"

"นายนี่น้า ท่าทางจะหาเฉพาะในญี่ปุ่นใช่มั้ย พี่ไปอยู่ America มาน่ะ"

"พี่ฮะ ผมคิดถึงพี่จังเลย" ว่าแล้วเคียวยะก็กระโดดกอดคนเป็นพี่ด้วยความดีใจ จนลืมใครบางคนไป

"ดีโน่ เข้ามาสิ จะแนะนำให้รู้จัก พี่ชายผม" ดีโน่ที่เพิ่งจะฟ่าอุปสรรคขั้นบรรไดมาได้ ก็เดินเข้ามา

"สวัสดีครับ ผม ดีโน่ คาวัคโลเน่ ครับ"

"สวัสดีเช่นกันครับ ผม ฮิบาริ ชินยะ พี่ชายของเคียวยะ ครับฝากตัวด้วยครับ"

หลังจากที่แนะนำตัวกันเรียบร้อยแล้ว ทั้ง 3 คนก็คุยกันต่อเป็นชั่วโมง ก็ทำให้ดีโน่ได้สนิทกับชินยะ

ก่อนจะกล่าวลากัน เพื่อไปทำงานของตนต่อ

"สนุกมากเลยล่ะ ไว้คราวหน้ามาคุยกันใหม่นะ บาย"

"ฮะ เดี๋ยวผมกลับไปทำงานก่อนนะฮะ พี่ ไปกันเถอะดีโน่"

"อืม ไปก่อนนะ ชินยะ"  หลังจากนั้นก็กลับไปที่ห้องรับแขกพร้อมกับฮิบาริ

12.00 น.

"เคียวยะเที่ยงแล้ว ไปกินซูชิกันเถอะ ฉันเตรียมมาให้แล้วล่ะ"

"อืม เดี๋ยวกิน ผมมีงานที่ต้องทำอีกนิดหน่อย" ฮิบาริว่าพลางทำเอกสารต่อไป

"งั้นเดี๋ยวฉันนั่งตรงนี้นะ"

"จะนั่งไหนก็ได้"

เมื่อฮิบาริทำงานเสร็จ ดีโน่แทบจะอุ้มในท่าเจ้าหญิงขึ้นไปบนดาดฟ้าเลยทีเดียว แต่ติดอยู่ตรงที่ว่าที่นี้เป็นโรงเรียน

เค้าจึงไม่ทำแต่ขณะที่กำลังเดินไปนั้น ก็มีใครอีกคนที่กำลังรู้สึกอยากจะแย่งดีโน่ไปจาก เคียวยะ สายตาคู่นั้นเป็น

ของ ซาวาดะ สึนะโยชินั้นเอง สึนะแอบชอบดีโน่ตั้งแต่เห็นครั้งแรก จึงรู้สึกแค้นที่ดีโน่ไปรักฮิบาริ ไม่ใช่ตน

"คุณดีโน่ หันมามองผมบางสิ แค่ครั้งเดียวก็ยังดี"


วันต่อมา

"คุณดีโน่ครับ" ซาวาดะ สึนะโยชิ มาหาดีโน่่ที่เพิ่งทำงานเสร็จ และกำลังจะไปหาฮิบาริ

"ว่าไงสึนะ"

"คุณพอมีเวลาซักแปบมั้ยครับ"

"เอ่อ พอดีฉันต้องไปหาเคียวยะแล้วนะ"

"ถ้างั้นเดี๋ยวผมไปด้วยได้มั้ยครับ ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณฮิบาริน่ะครับ"

"อ๋อ ท่างั้นได้สิ" ดีโน่ตอบรับไปโดยไม่เอะใจเลยว่าคนรักของเค้ากำลังจะเป็นยังไง

เมื่อมาถึงหน้าห้องรับแขก

"ถ้างั้นผมขอเข้าไปก่อนนะครับคุณดีโน่ เดี๋ยวคุณรออยู่ข้างนอกก่อนนะครับ"

"เอ๋อ อือ ได้เดี๋ยวฉันจะรอแล้วกัน"

"ขอบคุณครับคุณดีโน่"

ครืดดดดด...ปัง สึนะเปิดและปิดประตูเพื่อเข้ามาคุยบางอย่างกับ ฮิบาริ

"สวัสดีครับคุณฮิบาริ"

"มีอะไรเจ้าสัตว์กินพืช มีอะไรก็พูดมา ก่อนที่ฉันจะขย้ำนาย"

"งั้นผมพูดเลยนะครับ ผมอยากให้คุณยกคุณดีโน่ให้ผมซะ"

"......" ฮิบาริชะงักกับคำตอบที่ได้รับและยังคงนิ่งอยู่อย่างนั้น

"คุณดีโน่คงเบื่อหน้าดูที่มีคนรักเอาแต่ใจอย่างคุณ"

"....." ฮิบาริยังคงนิ่งอยู่

"ผมว่าเค้าคงไม่อยากอยู่กับคุณแล้วล่ะมั้งครับ"

"....." ฮิบาริยังคงไม่พูดอะไรแต่เค้ากลับลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินมาทางสึนะ

"คุณควรยกเค้าให้ผ..." ปึง เสียงที่เกิดจากการกระแทกของสึนะกับกำแพงห้อง

เมื่อดีโน่ได้ยินเสียงที่ดังมาจากในห้องจึงรีบเปิดประตูเข้ามา ครืดด....

"เคียวยะ! เธอทำอะไรของเธอน่ะ" ดีโน่ตะโกนด้วยความตกใจ
ในขณะที่ฮิบาริที่เห็นดีโน่โพล่เข้ามาก็ตกใจไม่แพ้กัน

"คุณ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่.."  ยังไม่ทันที่ฮิบาริจะถามจบเสียงของดีโน่ก็ดังขึ้น

"สึนะนายเป็นอะไรมั้ย" ทำให้ฮิบาริหยุดชะงักกับภาพที่เห็นเบื้องหน้า นั้นคือภาพที่ดีโน่เข้าไปประคองสึนะโยชิขึ้นจาก

พื้นอย่างอ่อนโยน ขนาดเค้าที่อยู่ในฐานะคนรักอย่างเค้ายังไม่เคยได้รับ แต่ศัตรูหัวใจกลับได้รับความอ่อนโยนนั้น

    ไม่ใช่เค้า

   'เป็นภาพที่เห็นแล้วเจ็บ รู้ได้ถึงความสึกเจ็บปวดที่ไหลเข้ามาที่อกข้างซ้าย'

   'ทำไมความอ่อนโยนเช่นนั้นผมถึงเห็น เห็นคุณมอบให้ แต่ทำไมผมไม่ได้รับมันบ้างนะ'

   'ดีโน่ผมอยู่ตรงนี้นะ ไม่ใช่ทางนั้น'


"เคียวยะเธอเป็นอะไรไป ทำไมทำแบบนี้"

"เดี๋ยวสิ คือ...." ยังไม่ทันสิ้นเสียงของร่างบางที่จะกล่าวบอกเหตุผลว่าที่ทำไปนั้นเพราะอะไร

"ไป สึนะ เดี๋ยวฉันจะพาไปห้องพยาบาล นายอยู่ที่นี่จะเป็นอันตราย"

  'ว่าไงนะ อันตราย ทำไม ทำไมกัน คุณบอกเจ้านั่นว่าถ้าอยู่กับผมมันจะเป็นอัตรายงั้นเหรอ'

  'คุณไม่ฟังเหตุผลของผมเลยว่าผมทำไปทำไม ทำไปเพื่อใคร'

  'ที่ผมทำเพื่อคุณนะ เพราะผมรักคุณไงล่ะ ดีโน่'

  'มันผิดมากใช่มั้ยที่ผมรักคุณ'


"เท็ตสึ ช่วยไป ฮึก ตะ ตามพี่มาให้ ฮึก ผมหน่วย"คำขอพร้อมกับน้ำตาเป็นสิ่งหายากจากคนๆนี้

"ครับคุณเคียว รอซักครู่นะครับ"

"อืม" เสียงขานรับที่แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่ก็รับรู้ได้จากการพยักหน้าของหัวหน้าคนเก่งที่ตอนนี้อ่อนแอมาก

10 นาทีต่อมา

"ว่าไงเคียวยะ มีอะไรถึงให้ เท็ตสึไปตามพี่มา"

"พี่ฮะ" ทันใดที่ได้เห็นร่างของชินยะ ฮิบาริก็กระโดดกอดพี่ชายทันที

"ฮืม มีอะไร รึเปล่า"

"พี่ว่ามันผิดมั้ยฮะที่ผมรักเค้าแล้วผมไม่อยากเสียเค้าให้ใคร"


ทางด้านดีโน่และสึนะที่ห้องพยาบาล

"เป็นอะไรรึเปล่า สึนะ"

"ผมไม่เป็นไรครับ เอ่อคุณดีโน่ครับ"

"ว่าไง สึนะ"

"คะ คะ คือ ผมชอบคุณดีโน่ครับ"สึนะหน้าแดงหลังจากพูดเสร็จ

"......" แต่ดีโน่ก็เงียบไป ก่อนจะพูดต่อ

"ฉันขอโทษนะ สึนะ ฉันคงรักนายไม่ได้หรอกเพราะหัวใจฉันโดนเคียวยะขโมยไปหมดแล้วล่ะ ถ้าฉันไม่อยู่ข้างเด็กคน

นั้นเค้าก็คงจะทำอะไรไม่ถูกล่ะนะ" ดีโน่ว่าพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง มองไปหาก้อนเมฆที่ล่องลอยอย่างอิสระ

"ไม่ว่ายังไง ผมคงไม่สามารถเป็นใจของคุณให้หันมารักผมได้สินะครับ ผมเข้าใจแล้วล่ะครับ ผมขอให้คุณดีโน่กับคุณ

ฮิบาริมีความสุขนะครับ"

"อืม ขอบใจที่เข้าใจนะ สึนะ"


วันถัดมา

"ดีโน่ เมื่อวานทำไมนายถึงไม่ปกป้องน้องฉันล่ะ" ชินยะพูดด้วยความโกรธ

"ถ้าฉันเข้าไปหาเคียวยะ เค้าก็จะยิ่งโดนสึนะเกลียดน่ะสิ"

"นายรู้มั้ยว่าเมื่อวานเคียวยะเสียใจจนไม่ยอมกลับบ้านน่ะ"

"ห๊ะ!!!!!!"ดีโน่อึ้งกับคำพูดของชินยะ

   'เคียวยะเธอเป็นอะไรไป เธอไม่เคยเป็นแบบนี้นิ่'

"ชินยะ ทำไมล่ะ ถ้าเคียวยะไม่กลับบ้าน แล้วเค้าจะไปอยู่ที่ไหน"ดีโน่ถามด้วยความเป็นห่วง

"เท็ตสึบอกฉันว่า เด็กที่ชื่อเหมือนปลาทูน่ามาพูดกับเคียวยะว่า ให้ยกนายให้เค้า เพราะนายคงเบื่อที่จะต้องอยู่กับ

เคียวยะเพราะเคียวยะเอาแต่ใจ แต่ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันหมายความว่ายังไง ฉันมีคำถามนึงที่อยากจะรู้ นายกับน้อง

ชายฉันมีความสัมพันธุ์ยังไงกันแน่ ถ้านายตอบไม่ดีถึงนายจะเป็นเพื่อนฉันก็เถอะ ฉันจะไม่ยอมบอกที่อยู่ของเคียวยะ

ให้นายรู้เด็ดขาด"

   'จริงๆ แล้วฉันรู้แล้วว่านายกับเคียวยะคบกัน แต่ฉันไม่อยากให้น้องฉันเสียใจฉันก็เลยต้องถามนายให้แน่ใจก่อน'

"....ก็ได้ ฉันจะบอกความจริงให้นายได้รู้ ตอนแรกฉันกับเคียวยะเป็นแค่ครูกับลูกศิษย์ธรรมดา แต่เพราะอะไรบางอย่าง

ทำให้เราทั้งคู่รักกกัน ฉันน่ะรักเคียวยะจากใจจริง รัก รักมากจนไม่รู้ว่าชีวิตนี้จะรักใครได้มากมายขนาดนี้อีกรึเปล่า"

ดีโน่ตอบอย่างมั่นใจ

"ถ้าอย่างนั้นแล้วนายจะสัญญากับฉันข้อนึงได้รึเปล่าล่ะ ดีโน่ เพื่อเป็นข้อพิสูจน์ว่านายรักน้องฉันจริง"

"สัญญาเรื่องอะไรล่ะ"

"นายต้องสัญญากับฉันก่อนว่าจะไม่ทำให้เคียวยะเสียใจหรือร้องไห้อีกเป็นครั้งที่สอง แต่ถ้านายทำล่ะก็ นายอาจจะ

โดนฉันฆ่าก็เป็นได้นะ"

"ได้สิ ฉันสัญญา ไม่สิฉันขอสาบานว่าจะไม่ทำให้เคียวยะร้องไห้อีกเด็ดขาด"

"ฮึ เป็นคำตอบที่ดี ก็ได้ฉันจะบอกที่อยู่ของฉันให้"

"ไหนนายบอกนายจะบอกที่อยู่ของเคียวยะไง แล้วไหงนายถึงบอกที่อยู่ของนายล่ะ" ดีโน่ถามด้วยความสงสัย

"ก็เคียวยะอยู่บ้านฉันถ้าไม่บอกที่อยู่บ้านแล้วให้บอกที่อยู่ใครล่ะ เจ้างั้งเอ้ย!"ชินยะกระโกนใส่หน้าดีโน่เพราะความ

สมองช้าของดีโน่

"โอเค โอเค ฉันขอโทษ"

"เอ้า นี่ที่อยู่ฉัน" ชินยะยื่นกระดาษที่เขียนที่อยู่ของตนให้ดีโน่

"ขอบใจนะ ชินยะ"

"ไม่เป็นไรหรอก ฉันอยากให้น้องของฉันมีความสุขน่ะ"


     บ้านชินยะ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น จึงทำให้ร่างที่อยู่ในห้องเดินไปเปิดประตู และก็ต้องตกใจกับใครบางคนที่เห็นอยู่เบื้องหน้า

"เคียวยะ"

"ดีโน่"

ตึก ตึก ตึก ปัง ฟรึบ.. ฮิบาริรีบวิ่งกลับเข้าไปในตัวบ้าน ดีโน่จึงวิ่งตามเข้าไปแล้วดึงฮิบาริเข้ามาสวมกอดเพราะความ

คิดถึง

"เคียวยะ เคียวยะ ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ" ดีโน่ยิ่งพูดยิ่งกอดแน่นขึ้น

"คุณออกไปได้แล้วผมอึดอัด" ฮิบาริก็พยายามดิ่นให้หลุดออกจากอ้อมแขนอันทรงพลังของดีโน่

"ไม่ฉันจะไม่ปล่อยเธอจนกว่าเธอจะยกโทษให้ฉัน" ดีโน่พูดขึ้นเพื่อหวังจะง้อฮิบาริ

"........"ฮิบาริเงียบไป

"เคียวยะ ตอบฉันหน่อย"

"........"ฮิบาริยังคงเงียบต่อไป

"คนดี อย่าเงียบแบบนี้สิขอร้องล่ะ"

"....ก็ได้" หลังจากที่เงียบมาสักพักฮิบาริก็พูดบางอย่าง

"เคียวยะ"

"ถ้าคุณอย่างให้ผมยกโทษให้คุณ คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ทำให้ผมเสียใจอีก เพราะถ้าไม่งั้นผมจะฆ่าคุณ"


"อา ฉันก็หวังว่าฉันจะตายด้วยมือเธอและอยากให้เธอเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะได้เห็นก่อนสิ้นใจ"

"แต่ถ้าคุณทำได้ เรื่องแบบนั้นก็อาจจะไม่เกิดขึ้นก็ได้"

    'ทำไมเหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้องเลยล่ะ พี่น้องคู่นี้พวกเค้าอยากฆ่าฉันจริงๆใช่มั้ย แต่อย่างน้อยเคียวยะก็บอกวิธีหลีก

 เลี่ยงคดีฆาตกรรมที่อาจจะเกิดขึ้นได้ล่ะนะ'


"ขอรับบัญชา องค์ราชินีผู้สูงศักดิ์แห่งคาวัคโลเน่" เมื่อกล่าวจบดีโน่ก็คุกเข่าลงข้างนึงแล้วเอามือนึงไขว้หลัง ส่วนอีก

มือนึงก็กุมมือเล็กของฮิบาริมาจูบที่หลังมือ

"-///-" ฮิบาริหน้าแดงหลังจากได้ยินตำแหน่งตนเองและท่าทีของดีโน่ที่ทำเหมือนตนเป็นราชินีจริงๆ

"เคียวยะ ฉันรักเธอนะ และจะรักตลอดไป"

หลังจากดีโน่พูดจบ ดีโน่ก็ลุกขึ้นในขณะเดียวกันก็อุ้มฮิบาริขึ้นมาไว้ในอ้อมอกที่แข็งแรงในท่าเจ้าสาว เพราะกลัวว่า

ตนเองจะตกฮิบาริจึงกอดคอดีโน่แน่น พร้อมกับเงยหน้าขึ้นไปสบตากับดีโน่เนินนาน ก่อนที่ฮิบาริจะโน้มหน้าเข้าไป

ใกล้หูดีโน่แล้วก็กระซิบข้างหูของร่างสูงเหมือนต้องการให้ดีโน่ได้ยินแค่คนเดียว
ก่อนที่ทั้งคู่จะแลกจูบให้กัน เพื่อเป็น

เครื่องพิสูจน์ว่าพวกเค้ารักกันแค่ไหนและจะไม่จากกันไป

          แน่นอน


     "ผมก็รักคุณดีโน่"


   

  'การที่เราจะรักใครสักคนก็ไม่ใช่เรื่องผิดนิ จริงมั้ย'


              - ขอบคุณนะฮะ  พี่ชินยะ -
          
                      - - End - -






เอ่อถ้าเขียนผิดก็ขอโทษด้วยนะฮะ ไม่เก่งภาษาไทย


แล้วก็ถ้าเมนท์ก็อย่าเรียกว่า writer เลยนะ พอดีว่าไม่ค่อยชอบซักเท่าไหร่อะ ให้เรียกว่า เคียว แทนนะฮะ




ผลงานทั้งหมด ของ JJ Zero

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 มกราคม 2559 / 01:24
    โอยยยย ชอบอ่า>< นางทูน่า หล่อนร้ายมากกกกกก โอย อิน- -* จะสับทูน่าค่ะ ชินยะน่ารัก ถ้านายยังว่างมาหาเรานะ//โดนตบสิค่ะ5555
    แต่งอีกนะค่ะ หงายๆเรื่องเลย ติดตามค่ะ><
    #6
    0
  2. วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 12:05
    สนุกมากกก น่ารักๆๆ
    ทั้งเศร้าทั้งหวาน เป็นอะไรที่ชอบมากเลยค่า><
    #5
    0
  3. วันที่ 27 กันยายน 2556 / 16:51
    แอดมินริทสึแวะมาคอมเมนต์ค้า >[]< ก็เนื้อเรื่องสนุกนะ นายปลาทูน่ามาเป็นมือที่สามอย่างนายควรจะไปหามุคุโร่หรือรีบอร์นต่างหากเล่า -3- นิสัยของเคียวจังไม่ค่อยเหมือนซะเท่าไหร่แต่ก็น่ารักไปอีกแบบ อ่อ คำว่า โพล่นะ เขียนว่า โผล่นะ แล้วก็เขียนข้อมูลเบื้องต้นให้ดูน่าติดตาม เะมขนาดตัวอักษรและให้สีเข้ม แต่งบทความหน่อยจะทำให้ดูน่าสนใจมากขึ้นนะ ปล.แวะมาอ่านนิยายริทบ้างนะ
    #4
    0
  4. วันที่ 27 กันยายน 2556 / 14:56
    อยากจะหามีมาแล่เนื้อทูน่าจริงๆ นี่หนูอัพเลเวลถึงขั้นกล้าพูดแบบนั้นกับคุณเคียวแล้วหรอจ๊ะ? ใจกล้าจริงๆ - -"
    หมั่นไส้เฮียอ่ะ ถึงจะรู้ว่าเฮียทำแบบนั้นเพราะไม่อยากให้หนูเคียวมีอันตรายแต่แบบ... เฮียไม่เข้าข้างที่รักได้ไงอ่ะ เชอะ!
    แต่พี่ชินยะนี่น่ารักนะ อิมเมจน่าจะคล้ายๆฟงอยู่ ฮ่าๆๆ เป็นคนที่ดูใจดี แต่ก็โหดได้

    เค้าว่าเรื่องมันสั้นไปค่ะ! มันรวบรัดไปนิดนึง ถ้ายืดได้กว่านี้ก็น่าจะดีนะคะ >< รอเรื่องต่อไปน้าาา
    #3
    0
  5. วันที่ 22 กันยายน 2556 / 01:29
    ข้อโทษฮะ เพิ่งเคยแต่งเป็นครั้งแรก เลยยังไม่รู้ว่าต้องทำยังไงง่า
    แล้วก็ขอบคุณที่ชอบเม้น จะติจะชมก็ขอบคุณที่ชอบเม้นนะฮะ
    #2
    0
  6. วันที่ 8 กันยายน 2556 / 19:36
    ว้าวววาววับ>\\\< น่ารักจังพี่ชายยยชินยะ ทำไมทูน่ามันถึงกล้ากับองึ์ราชินีขนาดนี้เล่่า*=*^ โน่อ่ะเคียวยะยืนอยูตรงนั้นทำไมแกถึงไม่ไปหาเคียวยะแทนอ่ะ=_= ไรท์เตอร์แต่งเก่งน่ะค่ะ^แต่เว้นวรรคสักนิดก็คงจะดี^^
    #1
    0