Ruin รูนกับการเริ่มต้นในโรงเรียนเทพปีศาจ

ตอนที่ 19 : บทที่ 16 วิชาที่ไม่มีใครสนใจ 100% มั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 มิ.ย. 58

บทที่ 16 วิชาแปรธาตุวิชาที่ไม่มีใครสนใจ 100% มั้ง

 
 ณ กระท่อมอาจารสตีฟ

 "อาจารครับผมมาแล้ว~" เสียงคนแหกปากอยู่หน้ากระท่อม
"อ้าว มาแล้วหรอไหนเอามาดูซิ" อาจารที่นั่งปากกล้วยกินอยู่ยิ้มหน้าบานมาแต่ไกล

 ผมเดินไปที่โต็ะไม้หน้าบ้านอาจารสตีฟแล้ววางของเควส(?)ลงบนโต็ะด้านหน้าอาจารแก
"เห้ย! เอาสีทองมาด้วยนิไปได้มาอีท่าไหนนิ" อาจารแกเห็นแล้วถึงกับตกใจจับขวดโหลไปมองใกล้ๆเลยทีเดีย
"ก็ตีปกติไม่ใช่หรอครับอาจารแค่มันอึดกว่านิดหน่อยเอง" พี่รูนแกถามกลับแบบงงๆ

 'ปกติ? อ้อสงสัยมันไปเจอตัวลูกเลยโชคดีได้มาล่ะมั้ง' แล้วอาจารแกก็พูดว่า
"อ่า งั้นนายก็โชคดีมากเลยล่ะ ไอ้เจ้านี่เอาไปทำได้หลายอย่างเลยล่ะอยากได้หยังบอกเพราะแกก็ช่วยให้ครูได้วัตถุดิบมาแบบไม่เหนื่อยเหมือนกันล่ะนะ" อาจารสตีฟพูดยิ้มๆ

"ครับ ว่าแต่อาจารจะสอนอะไรผมมั่งละ ผมนี่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย" รูนยิ้มพร้อมกับเกาะหัวเล็กน้อยบ่งบอกว่างงมานานแล้ว

"ฮ่ะๆ ลืมบอกๆอาจารสอนได้แค่เรื่องเวทมนต์ การแปรธาตุ ผสมยาอะไรงี้ล่ะ แต่อย่าคิดว่ากระจอกนาแค่เรียนเวทมนต์เหลือแปรธาตุจากอาจารสำเร็จก็เดินเที่ยวไปเที่ยวได้ทั่วทุกโลกเลยล่ะ"
 
 ผมได้ยินคำโฆษณานี้เข้าก็ถึงกับตาเป็นประกาย
'ดูท่าเราจะเจออะไรดีๆเข้าแล้วแหะ' ผมคิดในใจ
 
_____________________________________________________________________

 หลังจากนั้นไม่นานหนึ่งศิษหนึ่งอาจารก็เดินทาง(ด้วยจักรยาน)ไปจัดบูธโฆษณาคณะเรียนพิเศษ ที่หน้าตึกเรียนหลักของโรงเรียน นึกภาพคนหลายกลุ่มช่วยกันจัดซุ้มมอเตอร์โชว์ของตัวเองในเขตปราสาทหรูๆ


 เวลาผ่านไป

 "อาจารครับ" ผมเรียกอาจารด้วยสีหน้าเจื่อนๆ

"หะ มีอะไรหรอ" อาจารแกที่จัดของอยู่หันมามอง

"คือจัดตรงนี้ใครจะมาเห็นครับ คณะอื่นเขาจัดข้างหน้าดักนักเรียนกันหมดทำไมพวกเราต้องมาตรงนี้อะ"  อาจารแกแหวกแนวพาผมมาจัดตรงตรอกข้างๆอาคารพละ(โรงยิม)

"ฮ่าๆๆ อันนี้อาจารพึ่งมาปีแรกได้อยู่ตรอกไปก่อน แต่พวกที่จัดด้านหน้ามีแต่คณะดังๆ ดูตามตรอกสิมีคณะซ่อนแอบเหมือนพวกเราเพียบเลยนะบางที่ก็อยู่มานานแล้วล่ะแต่ไม่รุ่งเลยเป็นอย่างงี้" 

  'เออวะ ข้างๆเราก็มีหลายคณะอยู่ ถ้าเสื้อโทรมๆกันหน่อยนี่นึกว่าเป็นขอทานกันหมดนะเนี่ย'


  เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง

"เห้ยพวกเราดูนู่นสิ มีนักเรียนหลุดมาคนนึงอะ" คณะข้างๆตะโกนขึ้น

"โอ้วว~~" x ทุกคณะ(ยกเว้นคณะที่รูนมันอยู่)

"นักเรียนคนนี้ต้องเป็นของตรูโว้ยย~" อาจารท่านหนึ่งพูดขึ้น

"ไม่โว้ย ของตรูตรูมาอยู่ได้ 3 ปีละขอสักคนเถอะ" อาจารอีกคนรีบขัดทันที อาจารคนนี้ถึงกับน้ำตาไหลเลยทีเดียว(ท่าทีแกอย่างกับเจอลูกเมียที่พลัดพรากกันมานาน)


  อาจารจากแทบทุกคณะรีบวิ่งไปโฆษณานักเรียนที่หลุดรอดมาทันที
"โอ้ ผมเชื่ออาจารละ คนแถวนี้เขาอดอยากกันจริงๆ"

"ฮ่าๆๆ ไม่แน่พวกเราอาจเป็นแบบนั้นในอนาคตก็ได้นะ" อาจารแกพูดยิ้มๆ

 ผมก็ยิ้มให้อาจารแกแล้วพูดว่า "ไม่ต้องห่วงครับ ผมจะลาออกจากการเป็นศิษอาจารก่อนถึงช่วงเวลานั้นแน่นอน" ก็แน่ล่ะใครเค้าจะอยากทำอะไนอนาถแบบนั้น

   ผมพูดออกไปแบบนั้นแต่อาจารสตีฟก็ไม่ว่าอะไร อาจารแก้นั้นยิ้มอยู่คนเดียว


 พอผมดูอาจารหลายท่านกำลังมุงกันเผยแผร่ศาสนาให้นักเรียนผู้โชคร้ายคนนั้นผมก็นึกอะไรขึ้นมาได้  

"เอ้ออาจารตีฟ"

"มีไรอีกนิ" อาจารแกถึงกับมึนๆเล็กน้อย
'เดวนะเมื่อกี้มันเรีกเราว่าตีฟใช่ไหมวะ' อาจารแกคิดในใจ

"คือว่าอาจารโรงเรียนนี้นี่เค้าเป็นไรมาก่อนครับ" คำถามนี้เกิดจากการที่รูนได้เห็นภาพเบื้องหน้า(อาจารเป็นสิบมุงนักเรียนคนเดียว)

 "อ้อ ก็พวกนักศิษเก่า จอมเวทย์ ทหารเก่า นักฆ่า บลาบลาบล๋า~ เอาเป็นว่าที่นี่รับหมดอะนะ"
พอผมหายสงสัยก็หันไปมองกลุ่มคนที่มุงกันอีกครั้ง

 'เห้ย ไอกะนี่หว่ายังว่าอยู่หัวใครคุ้นๆ' รู้สึกเหมือนเธอจะสังเกตุเห็นผมเหมือนกัน

"ขอโทดนะค้า นู๋มีคณะที่จองไว้แล้วค่ะ  รูนน!! ช่วยด้วยย~" เธอก้มคำนับอาจารแถวนั้นแล้วก็พุ่งตัวบุกตีฝ่าออกมาจากวงล้อมทันที ครูอาจารแถวนั้นก็รู้ตัวทันทีว่าตนนั้นชวดสะแล้ว

"อ้าวไงไอกะแล้วนักเรียนคนอื่นล่ะ" ผมถามยิ้มๆ

 ไอกะที่อยู่ในสภาพหอบแฮกๆต้องหน้าตอบมาว่า "ส่วนใหญ่ยังทำไม่เสร็จอะ ครูคุมสอบขอบอกว่าดูผิดจาก 3 ชั่วโมงเป็น 2 ชั่วโมง " แล้วเธอก็เดินมานั่งเบียดผมสะงั้น



 แล้วอาจารสตีฟที่นั่งยิ้มมานานก็พูดขึ้นว่า
"แล้วคุณหนูจะอยู่คณะไหนครับ"

ไอกะที่นั่งอยู่ข้างๆรูนก็ตอบไปว่า "ไอ้เจ้าหมอนี่อยู่คณะไหนหนูก็อยู่คณะด้วยแหละค่ะ อาจาร ฮิฮิ"

"อ่าหะ งั้นอาจารชื่อสตีฟนะ แล้วอาจารของเรี
ยกหนูว่าไอกะตามเจ้ารูนละกันนะ" อาจารแกพูดยิ้มๆ
   ผมมองหน้าอาจารสตีฟ  'หะแน่ ท่านอาจารสตีฟอย่าคิดว่าผมดูไม่ออกนะ ถึงหน้าจะยิ้มใจดีในใจอาจารคงไม่พ้นคิดว่า "ปีหน้า ตรูรอดแล้วโว้ย~" 
หรอก อย่าคิว่าผมไม่รู้นะ หึหึ' (รูนมันมโนเอาเอง)
 



//เที่ยงคืนครึ่งแล้วผมหนีไปนอนก่อนล่ะครับ ทำไมรู้สึกมันสั้นนิดๆ 555+
จะมาลงวันละนิดนะครับประมาณ 10% 50%หรือ100%ก็แล้วแต่กันไป (หลังจากนี้อาจจะลงบ่อยขึ้น)
ปล.ช่วงงานเข้าของผมก็หายไปแล้วด้วยสิ 555+






 

44 ความคิดเห็น