ไข่มุกจันทรา ( 月亮之珠 )

ตอนที่ 69 : ตอนพิเศษ บทสรุปแดนสวรรค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 731
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

ไข่มุกจันทรา (月亮之 )

ตอนพิเศษ : บทสรุปแดนสวรรค์

 

                ในห้องหนังสือตำหนักผู้นำเผ่า ลู่เหลียนนอนอิงแอบในอ้อมอกสามี ทั้งสองร่างซุกตัวอยู่ใต้ผ้าแพรผืนหนึ่ง มือของนางวางบนหน้าท้องกลมโตแสดงท่าทีปกป้องลูกน้อยอย่างหวงแหน ทุกครั้งหลังมื้ออาหารนางต้องนอนหลับพักผ่อน ครรภ์ของนางล่วงเข้าเดือนที่สิบสองแล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะคลอด ทั้งยังโตขึ้นทุกวัน มี่จื่อลงความเห็นว่าน่าจะเป็นครรภ์ฝาแฝด

ส่วนมี่เยี่ยนนั้นตั้งแต่เผ่ามังกรชิวเล้งเริ่มมั่นคงก็เดินทางกลับเผ่ามาร เขามีความกังวลใจบางอย่างที่ต้องรีบไปจัดการอย่างเร่งด่วน หากให้เดาคงไม่พ้นเรื่องแหลียนเฉียวผู้นั้น ต่อมาจอมมารมี่เยี่ยนก็ส่งข่าวมาว่าดวงจิตเหลียนเฉียวไม่อยู่ในร่างเซียนแล้ว  และยังบอกอีกว่าเกิดเรื่องกับเซียนน้อย ดวงจิตนางได้รับบาดเจ็บสาหัสจึงหลับไม่ตื่น มี่เยี่ยนจึงจัดการนำร่างหลินจื่อน้อยใส่โลงน้ำแข็งพันปีไปเก็บรักษาไว้ในสถานที่ที่ปลอดภัย หลังจากนั้นก็รุดกลับมาเผ่ามังกรชิวเล้งเพื่อตรวจดูว่าเหลียนเฉียวมากำเนิดในครรภ์ลู่เหลียนหรือไม่

ซึ่งเป็นเช่นนั้นจริงตามนั้น ดวงจิตเหลียนเฉียวมากำเนิดในครรภ์ลู่เหลียนอีกครั้งทำให้ทั้งหานโจวและลู่เหลียนดีใจเป็นอย่างมาก พวกเขาเฝ้าถนุถนอมเด็กทารกราวกับไข่ในหิน

บ่ายวันนี้มีสาร์นลับส่งมาจากเผ่าสวรรค์ ในรายงานกล่าวว่าหลังจากพวกเขาหนีออกจากเผ่าสวรรค์ ทั้งแม่ทัพสวรรค์ และฟางเซียนต่างถูกจับไปตัดสินโทษหนัก แม่ทัพสวรรค์ถูกปลดจากการเป็นแม่ทัพสวรรค์ และถูกปลดจากการเป็นเซียนส่งไปเกิดเป็นมนุษย์ไม่สามารถกลับมาเป็นเซียนได้อีก

ส่วนฟางเซียน เทียนจวินยังเห็นแก่หยางกวางตี้จวินแห่งเผ่าหงส์จึงมีคำสั่งให้ปลดนางจากตำแหน่งพระชายาเอก และส่งนางลงไปเวียนว่ายตายเกิดผจญในทะเลทุกข์สิบเอ็ดประการของมนุษย์เพื่อฝึกฝนตนเองเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี แต่ว่านางไม่ยอมรับโทษทันที นางขอดูแลเฟยหรงจนกว่าเฟยหรงจะฟื้น นับแต่ได้รับบาดเจ็บเฟยหรงก็ยังไม่ฟื้นขึ้นมาอีก เทียนจวินตามหาหมอจากทั่วหล้ามารักษาแต่ก็ไม่สามารถรักษาได้

ฟางเซียนเอาแต่โทษว่าเป็นความผิดของนาง นางอยู่ในตำหนักสวรรค์ในฐานะบ่าวรับใช้นางหนึ่ง ในสาร์นลับเล่าต่ออีกว่าเทียนจวินพยายามบีบให้นางไปรับโทษ ด้วยวิธีการต่างๆ ฟางเซียนกลัวว่าเผ่าสวรรค์จะยอมแพ้ไม่ยอมยื้อการรักษาเฟยหรง นางจึงตัดสินใจใช้วิธีลัดเพื่อปลุกเฟยหรงให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล โดยใช้ปิ่นหางหงส์แทงเข้าหัวใจและเอาเลือดจากหัวใจของนางมาทำยาให้เฟยหรงดื่มกิน พอนางสิ้นใจ ดวงวิญญาณจึงไปเกิดเป็นมนุษย์รับโทษผจญทุกข์ทั้งสิบเอ็ดประการ

หลังจากฟางเซียนสิ้นใจตายได้ไม่นานเฟยหรงก็ฟื้นขึ้นมา พบว่ามีปิ่นหางหงส์อยู่ในมือของเขา แต่เขากลับจำเรื่องราวของเจ้าของปิ่นไม่ได้ ต่อมาไม่นานเทียนจวินก็แต่งตั้งเฟยหรงขึ้นเป็นไท่จื่อ และเลือกหญิงงามจากเผ่าอื่นแต่งเข้าตำหนักสวรรค์เป็นพระชายาเอกแทนฟางเซียน การตัดสินใจของเทียนจวินทำให้เผ่าหงส์ไม่พอใจ ถึงขั้นแตกหักและถอนกำลังออกจากเผ่าสวรรค์ทั้งหมดและหันไปตอบรับเป็นพันธมิตรกับเผ่ามารนับแต่นั้น

เผ่าปีศาจตกอยู่ในน้ำมือของเทียนจวินอีกครั้ง เทียนจวินแต่งตั้งผู้ที่ไว้ใจได้เพื่อสืบทอดตำแหน่งกุ่ยจวินแห่งเผ่าปีศาจต่อไป ส่วนเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ขอลาออกจากตำแหน่งและติดตามพระโพธิวัตว์กวนอิม เพื่อบำเพ็ญเพียรตลอดชีวิตไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทางโลกอีก

สาร์นลับยังบอกเล่าพฤติกรรมของเทียนจวินอีกว่าทุกวันเทียนจวินจะออกมายืนบนเมฆเหนือแม่น้ำเหลืองตรงชายแดนที่เคยเป็นสมรถูมิดุเดือดดั่งรอคอยใครบางคน  จนกระทั่งสว่างก็กลับตำหนักสวรรค์เทียนจวินยามนี้ดูเศร้าหมองไม่เหมือนเทียนจวินผู้สง่างามและสูงส่งเหมือนเช่นแต่ก่อน

หานโจวอ่านสาร์นจบก็พับเก็บไว้ในอกเสื้อ พลางก้มมองผู้ที่ยังนอนหลับในอ้อมแขน นางหลับสนิทมีเสียงกรนเล็กๆดังต่อเนื่อง หานโจวอมยิ้มนับวันนางยิ่งผุดผาด อวบอิ่มไปทั้งตัวเขากอดนางไว้แน่นกว่าจะมีวันนี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่าย เขาและนางต้องผ่านเคราะห์กรรมมานับไม่ถ้วน

เขานับถือความอดทนของนางเป็นอย่างมาก ทั้งที่นางผ่านการเวียนว่ายตายเกิดมาถึงสี่ชาติ ถูกสังหารครั้งแล้วครั้งเล่าแต่มาจนบัดนี้นางกลับไม่เอ่ยถึงเทียนจวิน ไม่พูดถึงบุญคุณความแค้นกับเทียนจวินอีก ตรงกันข้ามที่เป็นเขาคิดหาวิธีทุกวันว่าจะแก้แค้นแทนภรรยาอย่างไรให้เทียนจวินผู้นั้นได้ตระหนักถึงความผิดที่กระทำลงไป

หลังอ่านสาร์นลับจบเขาก็ยิ่งแค้นเทียนจวิน ลูกศิษย์ของเขาฟางเซียนถูกกระทำอย่างโหดเหี้ยม และเฟยหรงยังถูกลบความจำ เหมือนพวกเขาไม่มีผิด ไม่นึกว่าเทียนจวินผู้นั้นแม้แต่บุตรชายแท้ๆก็ยังนำมาเป็นเครื่องมือให้ตนเองได้อย่างเลือดเย็น หานโจวถอนหายใจ

“อาจารย์” ลู่เหลียนขยับตัวเล็กน้อย หานโจวจึงก้มมองหน้านางพลางวางมือลูบไล้แก้มอิ่มเรียบลื่น ก่อนจะก้มลงไปจุมพิตที่หน้าผากนางหนึ่งครั้ง

“ตื่นแล้วหรือ”

“ตื่นตั้งแต่ท่านถอนหายใจ มีเรื่องกลุ้มใจอันใดกัน” นางยื่นปลายนิ้วแตะปลายคางลูบไล้ตอหนวดเคราที่เพิ่งขึ้นเขียวครึ้ม

“สายของข้ารายงานว่าเทียนจวินปลดฟางเซียนออกจากตำแหน่งพระชายาเอกและส่งนางไปผจญทะเลทุกข์สิบเอ็ดประการในโลกมนุษย์เป็นเวลาร้อยปี”

“หา” ลู่เหลียนใจหาย นางเชื่อว่าที่ฟางเซียนถูกโทษหนักส่วนหนึ่งเป็นเพราะใช้ปิ่นหางหงส์กับนาง นางไม่ไว้ใจเทียนจวิน เกรงว่าเทียนจวินจะหาทางกำจัดฟางเซียนเช่นที่ทำกันนาง “ข้าเป็นห่วงนาง นางเป็นเช่นนี้เพราะข้า”

“เจ้าไม่ต้องกังวลไป พักผ่อนดูแลตัวเองกับลูกดีก็พอ ข้าลองหารือกับมี่เยี่ยนดูว่าพอส่งใครที่สามารถเชื่อใจได้ไปตามคุ้มครองนางห่างๆได้บ้างหรือไม่”

“เช่นนั้นก็ดี” ลู่เหลียนเชื่อว่าหานโจวต้องทำตามที่พูดได้แน่ นางจึงกอดหานโจวและทำท่าจะเคลิ้มหลับอีกหนก็ได้ยินเสียงหานโจวถามมาอีกประโยคหนึ่ง

“เจ้าคิดจะให้อภัยเทียนจวินในสิ่งที่เขาทำกับเจ้าหรือไม่”

นางนิ่งไปนานก่อนจะส่ายหน้า “เดิมทีข้าคิดจะแก้แค้น แต่พอมาคิดดูแล้วการที่ข้ามีขีวิตอยู่ได้ก็เป็นเพราะเขา การที่ข้าเข้มแข็งมาได้ก็เพราะเขา ทุกอย่างที่เขากระทำต่อข้าล้วนฝึกฝนข้าให้แข้มแข็งและเติบโตขึ้นเรื่อยๆ แม้นข้ายังไม่สามารถยอมรับเขาเป็นบิดาได้ แต่เลือดครึ่งหนึ่งในตัวข้าก็เป็นเลือดของเขา มันย้ำเตือนข้าทุกวันว่าเขาเป็นบิดาข้า ตอนที่ข้าอยู่แดนสุขาวดีองค์แม่ย้ำเตือนสั่งสอนข้าเสมอ ว่าเป็นบุตรควรสำนึกในพระคุณผู้ให้กำเนิด แม้ในใจลึกๆของข้ายังไม่สามารถให้อภัยเขาได้ แต่ต่อมาข้าก็พบว่าทุกอย่างที่ติดค้างในใจข้าล้วนว่างเปล่า ไม่หลงเหลือบุญคุณความแค้นในใจของข้า ข้ารู้ว่าท่านรักข้า และยังคิดแก้แค้นเพื่อข้า ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนัก แต่ว่าหากท่านไม่แก้แค้นและปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามผลการกระทำของเขาเองน่าจะดีกว่า ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเทียนจวินจะอยู่เหนือเคราะห์กรรม ตอนนี้เผ่าพันธุ์ของเราแข้มแข็งขึ้นแล้ว ท่านวางความแค้นต่อเขาลงเถิด คนเช่นเขาไม่มีค่าให้เราต้องคิดแค้น ท่านคิดเช่นข้าหรือไม่”

“หากเจ้าว่าให้วางข้าก็จะวาง เข้าเชื่อเจ้า เพียงแต่ข้ายังไม่วางใจ ไม่รู้ว่าเทียนจวินจะยังมีความคิดโจมตีพวกเราอีกหรือไม่”

“ท่านลืมไปแล้วหรือว่าข้าเป็นบุตรของผู้ใด ตราบที่มีลูกหลานของเขาอยู่ เขาจะกล้าลงมือได้อย่างไร จะว่าไปลองปล่อยข่าวไปหน่อยก็ดี ส่งข่าวไปให้ถึงเผ่าสวรรค์ว่าเผ่าของเรากำลังมีข่าวดี หากฝ่ายนั้นคิดจะลงมืออีกก็ต้องคิดหนักหน่อย”

“ไหนเจ้าบอกว่าให้ข้าวางความแค้นลงอย่างไรเล่า เหตุใดเจ้าจึงเป็นฝ่ายวางแผนเสียเอง”

“ใครว่าข้าแก้แค้นกัน ข้าแค่เพียงอยากให้เขารู้ว่าข้ายังไม่ตายก็เท่านั้น”

“ที่แท้เจ้าก็เป็นห่วงเขา”

“ท่านโกรธข้าหรือไม่”

หานโจวส่ายหน้า “บุตรแสดงความกตัญญูต่อบิดาใยข้าต้องโกรธ เพียงแต่เจ้าอย่าหนีข้ากลับเผ่าสวรรค์เด็ดขาด”

“ข้าแต่งกับท่านก็เป็นคนของท่าน ข้าจะหนีไปไหนได้ หากวันหน้าท่านคิดแต่งอนุข้าก็ไม่ว่าอะไรและจะไม่หนีไปไหนด้วย”

“จริงหรือที่เจ้าไม่ว่าอะไรหากข้าแต่งอนุ” แทนที่จะดีใจเขากลับตกใจเสียมากกว่า ลู่เหลียนระยะหลังมานี่ความคิดนางล้ำลึกยากจะคาดเดาได้

“อืม ข้าไม่ว่าอะไร”นางยิ้มราวกับไม่ติดใจอะไร “ ข้าจะหาวิธีอยู่ร่วมกับพวกนางให้ได้ แต่มีข้อแม้ว่าหากข้าแต่งอนุชายบ้าง ท่านก็ต้องหาวิธีอยู่ร่วมกับพวกเขาให้ได้เหมือนข้า แบบนี้ดีหรือไม่”

“เจ้า” นึกแล้วไม่มีผิดว่าความคิดนางล้ำลึกและน่ากลัวขึ้นทุกวัน นางคิดแต่งอนุชาย พอได้ยินเช่นนั้นเส้นเลือดบนหน้าผากก็ผุดขึ้น ดวงตาพลันลุกโชน ความโกรธที่ไม่รู้มากจากที่ใดพุ่งเข้าจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาอยากจับนางกดบนแนบพื้นและจับนางตัดแขนตัดขาทำให้นางอัปลักษณ์เสีย จะได้ไม่ต้องมีมือมีขาไปหาอนุชาย

แต่ความจริงแล้วเขาทำได้เพียงแต่มองนางอย่างเดียวเท่านั้น เวลานี้นางตั้งครรภ์ เขาจะลงมือกับนางก็ไม่ได้ จะดุด่านางก็ไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง ใบหน้าท่านผู้นำเริ่มดำคล้ำ

 ลู่เหลียนจึงหัวเราะอย่างผู้ชนะ “สามี ท่านยังคิดแต่งอนุอยู่อีกหรือไม่”

“ภรรยาอย่าใส่ใจเลย สามีก็แค่ถามเฉยๆเท่านั้น” หานโจวกัดฟันข่มอารมณ์เดือดพล่านไว้ในอกและพยายามฉีกยิ้มหวานเท่าที่จะทำได้ไปให้นาง

“ดี ดีมาก” นางกล่าวพลางตบไหล่สามีสามทีและซุกหน้าลงในอ้อมอกและหลับต่ออีกรอบ

หานโจวเห็นลมหายใจอีกฝ่ายเริ่มสม่ำเสมอ อารมณ์หงุดหงิดเมื่อครู่ก็จางหาย เขามองนางพลางคิดทบทวนทุกประสบการณ์ที่เคยพานพบ ที่จริงแล้วทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและนาง ไม่ใช่เพราะบังเอิญไข่มุกวิญญาณสองใบหลอมรวมประสานกันจนเป็นไข่มุกจันทรา แต่เพราะบุพเพถูกกำหนดมาเช่นนี้แล้ว

นึกถึงไข่มุกจันทรา หากมีโอกาสเขาต้องแย่งกลับมาถือครองไว้เสียเอง จะปล่อยให้นางถือครอบครองของสำคัญเช่นนั้นไว้ไม่ได้ หากวันใดนางเกิดอยากหนีกลับสวรรค์ขึ้นมาเขาจะทำอย่างไรพอคิดไตร่ตรองดีๆพบว่าตอนนี้นอกจากนางได้รับฉายา ราชินีแห่งราชันย์แห่งราชา นางยังอุ้มท้องทายาทผู้นำเผ่า และยังถือครองไข่มุกวิญญาณของผู้นำเผ่าไว้ในมืออีกด้วย

พูดง่ายๆเขาตกอยู่ในกำมือนาง  

ไม่ได้การแล้ว ในฐานะผู้นำเผ่าจะต้องแย่งชิงไข่มุกจันทรามาจากนางให้ได้ ภารกิจหนนี้เสี่ยงนัก หากนางรู้ว่าเขาวางแผนชิงไข่มุกจันทรากลับมา เขาอาจตายระหว่างทำภารกิจก็เป็นได้ แต่เพื่อปกป้องเผ่ามังกรชิวเล้ง เขาต้องทำให้สำเร็จดวงตาคมกคริบจ้องใบหน้าของนางอย่างมีจุดมุ่งหมาย ในหัวเริ่มวางแผนการ ในขณะที่สองมือก็กอดนางไม่ไว้ไม่ยอมปล่อย

                จบตอนพิเศษ

………………………………………………………………………………………………………………………………………….

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

97 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 กันยายน 2562 / 11:51
    เดี๋ยวเมียหมั่นไส้หาอนุชายนะ55555
    #94
    1
  2. #85 Meiju writer (@sirirutdavan) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 10:49
    เหลือเวลาอีกหนึ่งวันนะคะ ไรท์จะทำการปิดตอนหลังเที่ยงคืนวันที่ 20 พค 62
    #85
    2
    • #85-1 pp_prdssoul (@pp_prdssoul) (จากตอนที่ 69)
      1 มิถุนายน 2562 / 22:31
      อยากอ่านต่อต้องทำไงค่ะ TT
      #85-1
    • #85-2 Meiju writer (@sirirutdavan) (จากตอนที่ 69)
      1 มิถุนายน 2562 / 23:47
      ต้องรอตอนเป็นเล่มแล้วค่ะ ไรท์กำลังรัไรท์ส่ง สนพ.ค่ะ
      #85-2
  3. #83 nonameja55 (@nonameja55) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 15:34
    เทียนจวินยังชั่วร้ายเหมือนเดิมเฮ้อสงสารฟางเซียน
    #83
    1
    • #83-1 Meiju writer (@sirirutdavan) (จากตอนที่ 69)
      6 พฤษภาคม 2562 / 15:39
      ต้องร้ายค่ะไม่งั้นไม่มีปิ่นหางหงส์ อิๆ
      #83-1
  4. #82 Saengharuthai (@Saengharuthai) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 15:29
    หานโจวคิดดีแล้วใช่ไหม

    ระวังเมียโกรธนะ
    #82
    1