อ่ะนะ

อืม

อืม

อืม

อืม

อืม

อืม

อืม

ตี 2 แล้ว มันก็ยังไม่นอน

พรุ่งนี้ได้หยุดวันแรก ตั้งแต่เปิดเทอมมาก็ดีใจอยู่หรอก

แต่ว่า

ในหัวตอนนี้น่ะ มันกลับตื้อๆ ไปหมด

ไม่ต้องมาบอกหรอกนะว่านอนดึก รู้น่าว่านอนดึกแล้วมันไม่แย่ขนาดนี้หรอก

มันก็แค่กังวล กลัว และ ความไม่อยากให้มันจบแค่เนี่ย
(แต่ฉันนี่มันไก่อ่อนชะมัด)

ตั้งแต่ขึ้นม.4 มาเนี่ย

บอกตรงๆ ไม่กังวลหรอกนะ

เรื่องเรียนหนักน่ะ ไม่กังวลหรอก ออกเพลินกับมันซะด้วยซ้ำ
รู้นะว่าตัดสินใจแล้วจะไม่เปลี่ยน

รู้นะว่าเลือกทางนี้แล้วจะเจออะไร

แล้วเรื่อง...

แบนห้องกันน่ะ ก็ไม่ได้แคร์เท่าไหร่หรอก

ใครจะว่าอย่างไรก็ช่างหัวมัน

แต่ฉันก็แคร์อยู่ไม่กี่คนหรอก

คนอื่นว่าไงฉันไม่ว่า

แต่ขอให้เธอ ซึ่งเป็นหนึ่งในนั้น
(หรือจะเรียกว่า "พี่" ดีกว่า "แก"มันก็เลยรุ่นน้องเกินไป อายุเท่ากันแต่ฉันต้องเรียกว่า "พี่" สินะ)

อืม...ไงดี เข้าใจกันน่ะ

จำไม่ได้หรอกนะ ว่าบอกไปรึยัง ว่าจะมาอยู่ห้องนี้

ตอนนี้ห้องเราก็อยู่ติดกันแล้ว (ปีที่แล้วห่างกันคนละฝั่งโรงเรียน)

ติดกันแบบว่าเห็นหน้ากันทุกวัน

แต่มันคั่นด้วยกระจกบางๆ เอง

ทักไปก็ไม่ค่อยจะตอบเท่าไหร่ ถามสิบตอบหนึ่งเงี่ย

ไม่รู้หรอกนะว่า พี่น่ะ "โกรธ เกลียด รำคาญ หรือ อยากจบ หรือ แค่เหนื่อยเฉยๆ " กับรุ่นน้อง(ในนาม) คนนี้หรอกนะ

มันทำเรากลัวไปเลย

ไม่กล้า ไปถามเลยแฮะ ว่า ตกลงเป็นไง

มันคงเป็นความกลัวมั้ง?

กลัว ที่จะโดนตอบกลับมาว่า "อย่ามายุ่งกับฉันอีก"

อืม... สุดท้ายเรามันก็แค่ "ไก่อ่อน" ตัวหนึ่งเท่านั้นเอง เฮ้อ...

หรือ จะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปดีหว่า

เครียดเว้ย...

............................................................................................

อยากให้มันเหมือนตอนเรายังอยู่ ม. ต้นเลยแฮะ

ห้องห่างกันเป็น200-400 เมตร เป็นอย่างต่ำเพราะโรงเรียนมันกว้าง

แต่อย่างน้อย ถ้าได้เจอหน้ากันเมื่อไหร่ เป็นอันได้เฮฮา

แต่ตอนนี้...

ห้องห่างกัน 1 เมตรกว่าๆ (ซึ่งเมื่อก่อนเคยหวังไว้)

เห็นหน้านะ เห็นทุกวันเลยก็ว่าได้

แต่คุยด้วยไม่ได้ อึดอัดชะมัดเลยแฮะ

ผ่านมา 2 ปีกว่าๆ กำลังจะถึงปี3 แล้ว เฮ้อ... หรือว่าแค่คิดมากไปเองฟระ

หรือ "เด็กวิทย์" กับ "เด็กศิลป์" มันจะไปด้วยกันไม่ได้จริงๆ อ๊ากกกกกก

................................................................................................................

ปล. มีผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่ง ซึ่งเราจำชื่อไม่ได้ ตอนที่เขาอบรม พวกเด็กที่ต้องระวังตัวทั้งหลายน่ะ บอกไว้ว่า

"อย่าเขียนไดอารี่ เพราะ มันจะเป็นหลักฐาน มัดตัวเราเอง"

อืม... อ่ะนะ เขียนไปแล้ว ช่างมันๆ ตูยังไม่มีใครตามฆ่าใช่ไหม - -

ที่ว่า จะ "มัด" นี่คงหมายถึง ว่าคนอื่นจะรู้ตัวตนของเราสินะ

อ่ะนะ

ความคิดเห็น