บันทึกถึงตัวเอง...
เขียนโดย
^-^g8pk
แล้วสินะที่ข้าน้อยต้องออกจากบ้านไปนอนที่อื่นอีกครั้ง
ไปกิน นอน อยู่ ทำงาน ในค่ายที่มหาวิทยาลัย เป็นเวลา7วัน
แล้วไปต่างถิ่นอีกต่างหาก ไปอยู่ในอีกมหาวิทยาลัยที่ข้าน้อยเคยไปแค่ครั้งเดียวและเวลาแค่ครึ่งวันเอง
แต่ตอนนี้ต้องไปอยู่ที่นั้นถึง7วัน 7คืน
นี้ก็ครั้งที่4แล้ว
มีแต่คนบอกว่า อยู่ๆไปเดี๋ยวก็ชินเองแหละ
แต่ข้าน้อยไม่ชินนะ
ข้าน้อยกลับรู้สึกกลัว...
รู้สึกถึงความกลัวภายในจิตใจ
กลัวทำไม่ได้
กลัวไม่มีเพื่อน (ตอนอยู่ในค่ายเหมือนอยู่ในสงครามจิตวิทยา)
กลัวอาจารย์
กลัวทำมหาวิทยาลัยที่สังกัดอยู่เสียหน้า
กลัวไปไม่รอด
(กลัวสารพัดแหละ)
ดูจากตารางกำหนดการแล้วนะ
วันที่1...
ลงทะเบียน
พบอาจารย์ที่ปรึกษาและทำโครงงาน
ตกดึกยังต้องไปต่อที่ฟิสิกต์อีก (นอน ตี2 มั้ง)
วันที่2...
ทำโครงงาน
เรียนวิชาคณิตศาตร์
ทำโครงงานอีกที
วันที่3...
ทำการทดลอง กับศึกษาดูงานนอกสถานที่
ฟังธรรมก่อนเข้านอน
(ข้าน้อยอยากให้ถึงวันนี้เร็วๆจัง สองวันแรกคงเครียดน่าดู)
วันที่4...
ทำโครงงาน
science-Walk Rally (ยังมีวิทยาศาตร์เพิ่มมาอีก แต่ละฐานเนี่ย น่ากลัว...)
ทำโครงงานต่ออีก
วันที่5...
ทำโครงงาน
เรียนคณิตศาสตร์
กีฬา(อยากเล่นขึ้นมาทันใด จะได้ผ่อนคลายบ้าง)
เขียนรายงานเตรียมนำเสนอ
วันที่6...
ทำการทดลอง ค้นคว้าข้อมูล
เตรียมนำเสนอผลงาน
นำเสนอผลงาน (คอมเม้นสุดโหด อยากจะร้องไห้)
ปรับปรุงแก้ไข
งานเลี้ยงอำลา
วันที่7...
นำเสนอผลงาน
พิธีปิด
กลับบ้าน (เย้ๆ)
.................................................
พูดง่ายๆ ข้าน้อยคงได้อยู่แล็บทุกวันแน่ๆ
กินนอนอยู่ในนั้นแหละ
โอ๊ย...แค่เห็นกำหนดการก็เครียดแล้ว
พรีสท์บ่นว่าอิจฉา
แต่ข้าน้อยรู้สึกว่าไม่อยากทำซะแล้วสิ
แค่ค่ายแรกๆ ที่ยังพอมีสันทนาการบ้าง ยังเครียดขนาดนั้น
แล้วนี้มันแทบไม่มีเลย
เฮ้อ...
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
6 พ.ค. 51
264
0
ความคิดเห็น