Danganronpa OC::Bloody Spree

ตอนที่ 53 : Chapter 6 - Hope Conducts Despair Orchestra #3 Daily(?) Life

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 พ.ค. 62

               พอฉันหันหลังจากสามคนนั้น ฉันก็เปิดคอมพิวเตอร์นั่งดูคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดต่อ เนเมซิโอก็นั่งลงข้างๆฉัน ช่วยไม่ได้นี่นะ ก็พวกเราไม่สามารถเชื่อใจกันได้นี่นา... ฉันเอาซีดีใส่เข้าไปในคอมพิวเตอร์ รอโหลดครู่หนึ่ง หลังจากนั้นฉันก็คลิกเข้าไปที่ไฟล์ของวันแรก วันที่ 10 พฤษภาคม ไม่กี่วันก่อนที่จะเริ่มเกม
               [วันที่ของคลิปบันทึกเหตุการณ์แรก] ได้ถูกเพิ่มเข้าไปใน [หลักฐาน]
               คลิปนี้นั้นเริ่มต้นด้วยเสียงหัวเราะร่วนของหญิงสาวคนหนึ่งโดยไม่เห็นภาพ หลังจากนั้นภาพสีดำก็เผยเป็นภาพหญิงสาวคนสำคัญในประวัติศาสตร์ จุนโกะ อิโนชิมะ ฉันรีบกดหยุดวิดีโอทันที เธอควรที่จะตายไปแล้วนี่นา? เมคอัพ? การตัดต่อ? ไม่น่าตายเลยนะฟลินน์... นายจะมีประโยชน์มากเลยนะถ้านายรอดมาได้
               แสดงว่า หนึ่งในพวกเราเป็นเศษเสี้ยวของความสิ้นหวังจริงๆด้วย แต่ดูจากภาพนี้... ก็ไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลย อันที่จริงฉันควรจะระบุได้ว่าคนในภาพนี้มีความเป็นไปได้หรือเปล่าที่จะเป็นปีเรตต้า แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ ฉันจะบอกได้ไงในเมื่อฉันเห็นแค่ใบหน้าที่สามารถตัดแต่งได้ด้วยโปรแกรมเอไอง่ายๆ
               แต่ฟังจากเสียงแล้วเหมือนกับคลิปวิดีโอพวกนั้นจริงๆ ฉันกดให้วิดีโอนั้นเล่นต่อ ผู้หญิงคนนั้นก็พูดต่อ "เอาล่ะจ้า~ อิโนชิม่า จุนโกะจังได้กลับมาอีกแล้ว~ แล้วในครั้งนี้ก็จะเป็นเกมฆาตกรรมของนักเรียนสิบหกคนจากโรงเรียนโฮปส์พีคอะคาเดมีอินเทอร์เนชันแนลรุ่นที่สิบเจ็ด เอาล่ะค่าๆ มาแนะนำตัวผู้เล่นกันดีกว่าเนอะ"
               จะว่าไป... จุนโกะตัวจริงเสียงจริงพูดภาษาอังกฤษได้หรือเปล่านะ? แต่ถ้านับตามอายุ ถ้าจุนโกะตัวจริงยังไม่ตาย เจ้าตัวก็น่าจะ ๓๐ เข้าไปแล้วนี่นา... ไม่น่าจะเป็นสาวสิบหกได้ แปลว่านี่น่าจะเป็นการปลอมตัวชัวร์ๆ แต่ฉันก็ไม่ได้หวังว่าจะเป็นตัวจริงอยู่แล้วแหละ ในเมื่อหลักฐานทางประวัติศาสตร์ทั้งหลายก็ยืนยันมาแล้วว่าจุนโกะตัวจริงน่ะ ได้ตายไปแล้ว...
               หลังจากนั้นฉันก็กลับมาตั้งสมาธิกับหน้าจอตัวเอง ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปยังโรงเรียน อาคารขนาดใหญ่ที่พวกเราตื่นขึ้นมา หลังจากนั้นกล้องก็ขยับขึ้นลงเหมือนจุนโกะกำลังแบกกล้องวิ่งเข้าไปในอาคารอย่างร่าเริง ฉันรีบกดหยุดแล้วย้อนภาพ กดเล่นใหม่โดยให้ความเร็วลดลงเหลือเพียง 0.25% แล้วค่อยๆเก็บรายละเอียดให้ได้มากที่สุด
               อาคารที่เห็นเป็นอาคารชั้นเดียวแบบที่พวกเราเห็นในวันแรก ทุกๆอย่างเหมือนกับวันแรกทั้งหมด แสดงว่าห้องทำงานต่างๆกับอาคารชั้นสองสามสี่ห้าเนี่ย... สร้างเสร็จในวันเดียวเหรอ? หรือว่าสร้างมาก่อนแล้วเอามาวางทับ? เทคโนโลยีอะไรกันแน่? ดูจากภาพแล้วเนี่ย... กล้องน่าจะอยู่สูงจากพื้นอย่างน้อย 150 เซนติเมตร แต่ถ้าปีเรตต้าเอากล้องมาไว้บนหัว บวกกับใส่ส้นสูงด้วย ก็เป็นไปได้อีก หรือจะเป็นหนึ่งในพวกเราที่แบกกล้องไว้บริเวณไหล่ก็ได้เหมือนกัน ปัญหาก็คือกล้องที่ใช้เป็นกล้องรุ่นอะไรกันแน่? จะเป็นกล้องรุ่นเดียวกับที่มีในห้องทำงานของสุดยอดนักเรียนม.ปลายฟรีแลนซ์หรือเปล่านะ?
               ฉันพยายามดูว่ามีเส้นผมหลุดเข้ามาในเฟรมหรือเปล่า แต่ก็ไม่มี ถ้าใส่วิกผมของจุนโกะน่ะ... มันก็ยากที่จะวิ่งโลดโดยที่ผมไม่เข้ามาบังกล้องเลย ชิ... ถ้าผมเข้ามาบังกล้องล่ะก็...เราก็จะเดาได้ว่ากล้องนั้นอยู่บนตำแหน่งไหนของตัวผู้ถือ รอบคอบชะมัด... ฉันได้แต่ถอนหายใจแล้วให้วิดีโอดำเนินต่อไปด้วยความเร็วปกติ
               [การวิเคราะห์ของโนลิชา] ได้ถูกเพิ่มเข้าไปใน [หลักฐาน]
               "เอาล่ะๆ คนที่สปาวน์(SPAWN เป็นศัพท์ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในเกม เปรียบเหมือนการเกิดขึ้นมาในตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่ง)กลางโถงนี่คือเนเมซิโอ ทีเซย์รา สุดยอดนักเรียนม.ปลายผู้โชคดีจากบราซิล"มือเรียวชี้ไปที่ร่างของเขา "ส่วนนี่เป็นห้องอาหาร เปิดเข้าไปเราก็จะพบกับสุดยอดนักเรียนม.ปลายสายลับ เธอลึกลับม้าก~มากเลยล่ะ ไม่มีใครรู้ชื่อจริงเธอด้วยซ้ำ ส่วนในครัวนั่นก็ออกัสตัส คราสตินเย สุดยอดนักเรียนม.ปลายนักแสดงสุดหล่อล่ะ!"
               เสียงแหลมเล็กแนะนำคนนู้นทีคนนี้ทีตามสถานที่ต่างๆที่พวกเราตื่นขึ้นมา "ถ้าเลี้ยวมาทางนี้ เราก็จะเจอกับห้องสัตว์เลี้ยง โดยฉันได้พาเรเน่ เอลีซ่ามานอนกับซาลาแมนเดอร์พวกนี้ เธอเป็นสุดยอดนักเรียนม.ปลายนักอนุกรมวิธานล่ะ! จะว่าง่ายๆล่ะก็เป็นนักชีววิทยาที่ศึกษาสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ๆ ดูเท่ใช่ไหมล่า~ ในห้องเล็กๆในนี้เป็นห้องที่มีสัตว์น่ารักๆ พวกเธอเห็นคนที่นอนอยู่กับกระรอกนี่ไหมล่ะ? นั่นอิซาห์ ซาโก้ นักพยาธิวิทยาจากประเทศมาลีเชียวนะ!"
               "ส่วนห้องสมุดนี่ก็ตกแต่งโดยฉันเองแหละ~ คนที่นอนพิงชั้นหนังสืออยู่ชื่อฟุลมิเน เทมเปสต้า ส่วนคนที่อยู่ตรงโต๊ะอ่านหนังสือชื่อปัญญาพัฒน์ มันตาเลิศ สองคนนี้เนี่ย ฉลาดที่สุดในบรรดาผู้เล่นทั้งหมดเลยก็ว่าได้นะ~ น่าตื่นเต้นจังเลย สองคนนี้ต้องทำให้เกมสนุกมากแน่ๆล่ะ!"
               "ส่วนห้องนี้เป็นห้องเกมล่ะ! ห้องเกมในเกมฆาตกรรมอีกทีหนึ่ง แปลกใช่ไหมล่ะ? คนที่นั่งบนตู้เครื่องรถแข่งอาร์เขดนั่นคือปีเรตต้า เลเฟบเวร์ ส่วนคนที่มีรีโมทเกมวี(Wii)อยู่ในมือนั่นก็คือลูซิก้า เนวาสก้า ดูจากความส้มแดงของสองสาวแล้วเนี่ย... เกมนี้ต้องฮอตสุดๆไปเลยล่ะ~"
               "ส่วนอีกห้าคนฉันไม่รู้จะเอาไปไว้ไหน ฉันเลยเอามากองไว้ที่นี่ ก็อย่างที่เห็น ตรงนี้เป็นห้องพักของผู้เล่นของเรา การตกแต่งเหมือนกับหลุมหลบภัยของโรงเรียนคิโบกามิเนะเลยใช่ไหมล่ะ? เพราะฉันคืออิโนชิม่า จุนโกะไงล่ะ! นี่ก็ซาเรีย เฮอร์นันเดซ แม่เนี่ย เป็นถึงคนเหมืองเชียวนะจ๊ะ~ เอาขวานจามหน้าได้สบายๆ คนนั้นชื่อแพทริเซีย แมคคราวนีย์ คนนี้ตื่นมาคงช็อกตายที่อยู่ท่ามกลางคนต่างชาติ เธอเป็นสุดยอดนักเรียนม.ปลายนักวิชาการวัฒนธรรมเชียวล่ะ ส่วนนี่ก็ลี มินจุน คนนี้เป็นหมอศัลย์ ดูนี่สิ ฉันแถมมีดไว้ให้เขาด้วยล่ะ~ เขาอาจจะเป็นฆาตกรในเกมนี้ก็ได้นะ ส่วนนั่นคือรมิตา นาคราช คนนี้เป็นนักภาษาศาสตร์ เธออาจจะส่งโค้ดลับให้ใครสักคนเพื่อช่วยในการฆาตกรรมก็ได้ คนสุดท้ายนี่คือฟลินน์ ฟริคส์ คนนี้ก็เป็นนักตัดต่อล่ะ! แต่ละคนตรงนี้ มีแต่ว่าที่ฆาตกรทั้งนั้นเลยว่าไหมล่ะ?"
               "ส่วนข้างนอกนี่ก็ดูร่มรื่นใช่ไหมล่ะ? ตรงนั้นเป็นสวน คนที่พิงต้นไม้อยู่ตรงนั้นชื่อเอลล่า เคลลี่ สุดยอดนักเรียนม.ปลายนักร้องประสานเสียง ฟังชื่อก็ดูน่าเบื่อแล้วสิ คนนี้ข้ามไปละกัน คงทำอะไรไม่ได้หรอก ส่วนนั่น! ปีศาจที่ทุกคนรอคอย โมโนคุมะไงล่ะ~ ไม่ทราบว่าคุณโมโนคุมะกำลังลากใครอยู่ล่ะคะเนี่ย?"
               "ก็ลากลูกผอ.โรงเรียนแห่งความหวังมาเล่นเกมแห่งความสิ้นหวังไงล่ะ อุปุปุปุปุปุ สุดยอดนักเรียนม.ปลายนักวิเคราะห์ คิริคิโตะ นาเอกิ"
               "ขอบคุณค่ะ เอาล่ะนะคะ เกมกำลังจะเริ่มแล้ว ขอตัวจุนโกะไปซ่อนก่อนนะคะ บาย~"
               [เนื้อหาวิดีโอแนะนำตัวผู้เล่นเกมฆาตกรรม] ได้เพิ่มเข้าไปใน [หลักฐาน]
               หลังจากนั้นคลิปวิดีโอก็ตัดจบไป จุนโกะไปซ่อนตัวงั้นเหรอ? หรือที่นี่จะมีนักเรียน ๑๗ คน? หรือหนึ่งในร่างกายที่สลบอยู่นั่นเป็นของปลอม? เดาไม่ได้เลยแฮะ... สงสัยต้องกรอภาพดูอีกสักรอบแล้วล่ะ...
.
.
.
.
.
.
.
               เฮ้อ~ กรอภาพมาตั้งหลายรอบแล้ว ยังดูอะไรไม่ออกเลย รวมๆแล้วก็ปกติดี หรือว่าคนที่อยู่ในชุดจุนโกะเป็นภาพโฮโลแกรมหรือภาพตัดต่อกันนะ? จะเป็นคนนอกงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ผิดแผกแปลกไปจากเกมฆาตกรรมทุกๆรอบที่ผ่านมานี่นา หรือว่าจะมีช่วงที่ตัดต่อออกไป อาจจะมีช่วงที่จุนโกะสลับตัวกับหนึ่งในพวกเราที่นอนหลับอยู่ก็ได้
               ข้อสันนิษฐานมีตั้งมากโข ถ้าเอาแต่ดูอยู่คลิปเดิมๆก็ไม่ได้อะไรแน่ๆ ว่าแล้วฉันก็รีบดูคลิปวิดีโออื่นๆเพิ่มเติม ได้แต่หวังว่าจะได้อะไรเพิ่มขึ้นบ้าง เฮ้อ... ว่าแล้วฉันก็กดเปิดไฟล์ที่สอง ที่เป็นไฟล์ภาพจากกล้องวงจรปิดทั้งหมด ๓๐ ตัวทั่วโรงเรียน ซึ่งต้องเปิดผ่านโปรแกรมพิเศษ
               ฉันเลือกที่จะเล่นวิดีโอแค่ ๕ จุดหลักๆทั่วโรงเรียนก่อน โถงชั้นหนึ่ง สวน ห้องครัว โถงห้องพัก และห้องสมุด เพราะกล้องมีเยอะ ฉันไม่สามารถดูทั้งหมดพร้อมกันได้หรอก แถมหน้าจอยังถูกแบ่งออกเป็นตั้ง ๒๐ ส่วน ฉันคงเห็นล่ะนะ... หลังจากนั้นฉันก็เริ่มมาราธอนดูทีละ ๕ จุดไปเรื่อยๆ สำหรับสัปดาห์สุดท้ายและสัปดาห์ล่าสุด
.
.
.
.
.
.
.
.
.
               ทุกคนไม่มีอะไรผิดปกติ แม้แต่การประหารและการฆาตกรรม ทุกอย่างดูสมจริงเกินกว่าจะเป็นการปลอมได้ แถมกล้องวงจรปิดยังบันทึกเสียงได้ด้วย ดังนั้นไม่มีอะไรรอดหูรอดตาฉันไปได้ แต่มันก็ไม่มีอะไรผิดปกติเลย... โมโนคุมะซ่อนอะไรอยู่กันแน่นะ... ทุกคนดูบริสุทธิ์กันหมด เกมนี้ก็เล่นจริงตายจริง ไม่มีใครที่จะโผล่มาทีหลังแล้วบอกว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังได้เลยสักคน
               แถมไม่มีใครเดินออกจากเฟรมแล้วหายไปเลยด้วย แปลว่าไม่มีห้องลับ หรือต่อให้มีก็ไม่มีใครเข้าไปเลย หรือถ้าผู้อยู่เบื้องหลังจะทำงานช่วงตรงกลางก็ไม่ใช่ ก็ต้องเป็นช่วงก่อนเริ่มการฆาตกรรมเท่านั้น ไม่มีใครน่าสงสัยเลย นอกจากที่ปัญบอกว่ามีเกมฆาตกรรมที่สึมุกิเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง... ซึ่งตราบใดที่พวกเราถูกล้างความทรงจำในช่วง ๓ ปีที่เราเรียนไป เราก็ไม่ควรจำเรื่องนั้นได้ แต่การล้างสมองไม่สมบูรณ์ก็เกิดขึ้นได้เสมอนี่นา
               ยิ่งคิดเยอะๆแล้วก็ยิ่งเหนื่อย ก็แหงล่ะนะ ก็ตั้งแต่เมื่อคืนก็ไม่ได้นอนเลยนี่นา ก็ฟุลมิเนตายช่วงกลางคืน กว่าจะจบศาลชั้นเรียน พระอาทิตย์ก็ขึ้นแล้ว ไหนจะเป็น ๑๒ ชั่วโมงสุดท้ายของชีวิตอีก จะว่าไป...กินกาแฟเติมคาเฟอีนหน่อยดีไหมนะ? ดีเถอะ สมองจะได้ปลอดโปร่งตอนอยู่ในศาล
               หลังจากนั้นฉันก็รีบมุ่งไปที่อาคารหลัก แล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องครัว รีบชงกาแฟแล้วดื่มแบบลวกๆ ก่อนจะเทกาแฟที่เหลือใส่ในกระติก แล้วจึงเอากลับมาที่โซนห้องทำงาน แต่ไหนๆก็เดินออกมาแล้ว ฉันแวะห้องทำงานของสุดยอดนักเรียนม.ปลายสายลับก่อนดีกว่า...
               ตามเอกสารที่โมโนคุมะให้มา ถ้าตบผนังข้างซ้ายของประตูห้าครั้งเป็นจังหวะ หนึ่ง หนึ่ง หนึ่งสองสาม หลังจากนั้นให้เอาตัวพิงกำแพง แล้วเราก็จะพบกับแรงจูงใจที่มันพูดถึง... เมื่อฉันทำตาม ฉันก็พบกับสิ่งที่ฉันไม่คิดว่าโมโนคุมะจะให้ฉันมา ฉันตกใจมาก แต่ก็ได้แต่อุทานสั้นๆว่า"ว้าว"

๔ ชั่วโมงสุดท้าย...
โปรดติดตามตอนต่อไป...
-------------------------------------------------------------------------------------------------
แรงจูงใจของโนลิชา ไรต์ให้เป็นปริศนาไว้ก่อนนะครับ อุอิ
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

139 ความคิดเห็น

  1. #130 NICE_MIKI (@NICE_MIKI) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 10:28
    จุนโกะรอบคอบขนาดนี้เดาไม่ถูกเลยจ้า~ น้องนาเอกิเราจะออกไหมขนาดคนอ่านยังเดาไม่ถูก
    #130
    1
    • 27 พฤษภาคม 2562 / 02:08
      รอบนี้ทุกคนได้หลักฐานที่เป็นข้อมูลสำคัญกันไม่น้อยเลยครับ แต่ปัญหาคือ'ความเชื่อใจ'ของแต่ละคน หลังจากนี้น้องนาเอกิจะไม่ได้เป็นคนเล่าเรื่องคนเดียวแล้ว ไม่มีอะไรจะช่วยพวกเขาได้นอกจากความสามัคคี! เย้!
      #130-1
  2. #129 noonoiiq (@noonoiiq) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 09:21
    เฮ้ยๆ ว้าวอะไร? แล้วทำไมถึงมี(?) อยู่หลังเดลี่ไลฟ์ด้วยยย แรงจูงใจคืออัลไล?
    #129
    1
    • #129-1 (@smart2545) (จากตอนที่ 53)
      25 พฤษภาคม 2562 / 09:24
      เพราะผมไม่รู้ไงครับว่ามันจะเป็นเดลี่ไลฟ์หรือเดดลี่ไลฟ์ @-@ เลยใส่ปรัศนีย์ลงไป
      #129-1