Only One Shot [Produce101]

ตอนที่ 71 : Gray [MinWoon]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 ต.ค. 61





          พวกเขาเคยคิดว่าต่างเป็นคนของกันและกัน

          ในโลกที่มีเพียงสีขาวและดำของอิมยองมิน โลกที่อีกไม่นานก็คงจะเป็นสีดำสนิท ชายหนุ่มแค่นยิ้ม นึกโมโหกับโชคชะตาของตนเอง
          ไม่เจอคู่ของตัวเองก็แย่พอแล้ว ยังจะมาตกหลุมรักกับคนที่ไม่ใช่คู่ของตนอีกเหรอ
          มันไม่ควรเกิดขึ้น พวกเขาไม่ควรที่จะอยู่ด้วยกัน เซอุนควรที่จะได้อยู่กับคู่แท้ของตนเอง และได้ใช้ชีวิตในโลกที่สดใสต่อไป
          ส่วนโลกของเขา ยองมินเตรียมใจเอาไว้นานแล้ว…

          เรื่องทั้งหมดมันเริ่มจากความเข้าใจผิด 
          เซอุนที่พุ่งตรงเข้ามาหาเขาด้วยสีหน้าที่เขาคงไม่มีวันลืม
          รอยยิ้มที่สดใสราวกับแสงแดดยามเช้าที่อิมยองมินไม่ได้เห็นมันมานานมากแล้ว
          ความสามารถในการรับแสงสีของเขาลดลงเรื่อยๆ ตามอายุที่มากขึ้น และเมื่อเขาอายุครบยี่สิบห้าปี… ยองมินเตรียมใจไว้สำหรับวันนั้นแล้ว แม้ใครหลายคนจะบอกว่ายังมีหวัง เขายังมีโอกาส การพบคู่แท้จะสามารถทำให้เขากลับมามองเห็นได้ดังเดิม แต่ยองมินไม่อยากจะเอาความหวังไปแขวนไว้กับคนที่เขาไม่เคยพบมาก่อน 
          ใครคนนั้นมีตัวตนหรือเปล่ายองมินยังไม่รู้เลย

          แต่กับเซอุนนั้นต่างออกไป
          เจ้าตัวรู้ดีว่าคู่แท้ของตนนั้นอยู่ไม่ไกล ในนิทรรศการตอนนั้นมีคนอยู่ไม่มาก ไม่ยากอะไรที่จะตามหา
          หรือบางทีเซอุนอาจจะรู้ดีอยู่แล้ว
          ยองมินปัดความคิดนั้นทิ้งไป  เขาเห็นแก่ตัวเกินกว่าที่จะยอมรับความจริง ยินยอมหลอกตัวเองต่ออีกสักนิดว่าเซอุนยังไม่เจอคู่แท้ เพื่อที่จะได้ไม่รู้สึกผิดที่ตนเองเป็นสาเหตุให้โลกของเซอุนค่อยๆ กลายเป็นสีขาวดำ
          แต่ถึงแม้ว่าเขาจะไม่คิด ก็ใช่ว่าเซอุนจะไม่พบคู่แท้ของตนเข้าแล้วจริงๆ 
          โดยบังเอิญ ยองมินพบเซอุนที่กำลังนั่งคุยกับหญิงสาวคนหนึ่ง คนที่ยืนอยู่ข้างเขาที่แกลลอรี่ ยองมินจำมันได้ดี วันแรกที่เขาพบกับเซอุน…
          ถึงจะไม่ชอบ แต่เขาก็คงต้องยอมรับความจริง
          ใช่ว่าเขาเองจะไม่รู้ พอจะเดาได้ตั้งแต่ช่วงแรกที่เซอุนมาหาเขาแล้ว แต่ก็นั่นแหละ เขาเห็นแก่ตัวเกินไป หลอกตัวเองว่าบางที เขาอาจจะเป็นใครคนนั้นของเซอุนก็ได้
          ยองมินได้ยินหญิงสาวถามถึงสิ่งที่เขาสงสัย
          เหตุใดเซอุนจึงไม่เลือกเธอ การได้เป็นคู่ชีวิตกับคู่แท้ของตนเองนั้นคือสิ่งที่ใครต่อใครต่างไขว่คว้า
          คำตอบนั้นแผ่วเบา และการที่เซอุนหันหลังให้เขาอยู่แบบนี้ก็ทำให้ยองมินไม่สามารถอ่านปากคนรักได้ 
          บางทีอาจจะดีกว่าถ้าเขาไม่รู้คำตอบ

          เย็นวันเดียวกัน ยองมินเลือกที่จะปล่อยมือจากเซอุนไป
          ใจจริงเขาอยากจะพาเซอุนไปทำอีกหลายๆ สิ่งร่วมกันก่อน แต่ก็กลัวว่ามันจะทำให้เขาปล่อยเซอุนไปไม่ได้
          พวกเขาคุยกันด้วยเหตุผล ยองมินสารภาพออกไปว่าเขารู้มานานแล้วว่าตนเองไม่ใช่ใครคนนั้นของเซอุน
          เพราะถึงแม้ว่าเซอุนจะบอกเขาว่าเขาทำให้สีต่างๆ ในโลกของเซอุนสดใส แต่โลกของยองมินก็ยังคงเป็นสีขาวดำ  

          “พี่โกรธผมมั้ยที่ทำให้พี่ไม่ได้ไปตามหาคู่แท้” เซอุนถามออกมาอย่างนั้นด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย
          แน่นอนว่ายองมินปฏิเสธ เขาเลิกคิดถึงการตามหาคู่แท้ไปนานแล้ว
          “แล้วทำไมพี่ถึงอยากส่งผมให้คนอื่น…ถ้าพี่ไม่โกรธ ทำไมผมถึงจะอยู่กับพี่ไม่ได้”
          น้ำเสียงสั่นเครือและตัดพ้อของเซอุนที่ได้ยินเป็นครั้งแรกทำให้เขาปวดหนึบในใจ 
          ยองมินพยายามอธิบายอีกครั้ง ว่ามันเป็นสิ่งที่ควรทำ ไม่ควรมีใครต้องมาอยู่ในโลกที่มืดมนทั้งๆ ที่ได้พบกับคู่แท้ของตนแล้ว
          มันก็แค่สีบางสี การพบคู่แท้ทำให้การหายไปของแสงสีนั้นหยุดลง “เท่านั้นก็พอแล้ว” เซอุนว่าอย่างนั้น แต่อย่างไรเสีย การมองเห็นสีต่างๆ ที่หายไปแล้วจะไม่กลับมาจนกว่าจะแต่งงานและผูกพันธะ ยองมินจึงพยายามเกลี้ยกล่อมคนรักให้ทำในสิ่งที่ควร
          การยื้อยุดของพวกเขาเกิดขึ้นนานหลายเดือน
          ระหว่างที่เซอุนยังไม่ยอมไปไหน หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีดำสนิทก็ยังคอยเทียวไล้เทียวขื่อ หาโอกาสวนเวียนมาพบเซอุนอยู่เนืองๆ ยองมินเข้าใจได้ ไม่มีใครไม่อยากอยู่ใกล้คู่แท้ของตัวเองหรอก
          ยองมินคอยเกลี้ยกล่อมให้เซอุนเปลี่ยนใจ แต่คนรักของเขายังคงแน่วแน่ในการตัดสินใจของตน

          ยิ่งนานวัน โลกของยองมินก็ยิ่งหม่นแสง ความคิดที่ว่าเซอุนอาจจะทิ้งไปในวันที่ดวงตาของเขามืดบอดนั้นทำให้เขากลัวขึ้นมา
          ฟังดูน่าตลก คนที่คอยบอกให้เซอุนเลือกคู่แท้อย่างเขากลับกลัวที่จะถูกทิ้งไป แต่มันก็เป็นอย่างนั้น
          ยองมินคิดว่าตนเองทำตัวเป็นปกติ แต่เซอุนกลับรู้
          เย็นวันหนึ่ง เมื่อเขากลับจากที่ทำงาน เซอุนจึงรอเขาอยู่ที่บ้านพร้อมกับอาหารมื้อใหญ่
          แวบหนึ่งที่ยองมินคิดว่ามันคืออาหารมื้อสุดท้ายระหว่างพวกเขาทั้งสอง แต่เซอุนกลับมอบแหวนให้เขาหลังจบมื้ออาหาร กล่าวคำขอแต่งงานด้วยน้ำเสียงนุ่มที่เขาชอบฟัง แววตามั่นคงที่มองมาทำให้ยองมินไม่คิดที่จะปฏิเสธมันอีกต่อไป
          เขาเลือกแล้ว และเซอุนก็เลือกแล้วเช่นกัน

          




Talk:  สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าพลอตนี้เราได้มาตอนที่คุยกับเพื่อนค่ะ เพราะฉะนั้น ก็บอกได้เลยว่าพลอต (เวอร์ชั่น 11.5) ของเพื่อนเราคือแรงบันดาลใจของเรื่องนี้ บวกกับเพลงปล่อยที่พี่มาเรียมนำมาร้องใหม่ เราฟังแล้วเพลงมันวนอยู่ในหัวเราไม่ยอมออกไปไหนสักที และใช่ค่ะ ทางที่จะทำให้เพลงในหัวหยุดเล่นซ้ำได้ก็คือการเขียนมันออกมา 
         ที่พูดมาทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะบอกว่าอย่าลืมไปอ่านฟิคเรื่อง Light up the sky และเปิดเพลงปล่อยฟังตอนอ่านเรื่องนี้ด้วยนะคะ เฮ้
          สุดท้าย ขอขอบคุณคนอ่านทุกคน หวังว่าจะชอบกัน หรือไม่ชอบยังไงก็ทิ้งความเห็นไว้ที่ช่องคอมเมนท์ข้างล่างได้เล้ย เรารออ่านด้วยใจเต้นตุ้บเสมอ ♡ 




#OneShotPD
.



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

408 ความคิดเห็น

  1. #377 theJING'z* (@thejingz) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 19:50
    เศร้าดีจังค่ะ แต่ชอบ ไม่รู้ว่าเซอุนโกหกหรือเปล่าแต่เขาต้องรักยองมินมากจริงๆ มากพอที่จะยอมทิ้งสิ่งที่ใครต่างกันตามหา มันคือความเสียสละอย่างนึงเหมือนกันนะ แต่ก็อดคิดไม่ได้ วันนึงทั้งสองคนก็จะมองไม่เห็นใช่มั้ย แล้วถึงตอนนั้นคำว่ารักจะยังมีความหมายมากพอรึเปล่า ถ้าสุดท้ายแล้วเราก็จะไม่ได้เห็นหน้ากันอีก ฮือ //เอ้า เศร้ากว่าเดิมเฉยเลยค่ะ
    #377
    0
  2. #362 Muan (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 23:09

    แงงงงงง อ่านไปใจแป้วไป แต่จบแบบนี้ก็สวยงามดีค่ะ เป็นแฮปปี้เอนด์ที่ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์ในทุกๆ อย่าง

    หมายถึงว่าตามปกติแล้วถ้าได้คู่กับโซลเมทจะดีกว่าใช่มั้ยคะ แต่พอคนที่ใช่ดันไม่ใช่โซลเมทนี่สิ จะทำยังไงดี เรื่องนี้ก็ตอบโจทย์นั้นได้ค่ะ

    รู้สึกว่าตอนเซอุนขอยองมินแต่งงานนี่เท่มากเลย เราชอบมากๆๆๆๆ คือเขาดูแน่วแน่และหนักแน่นดี ประทับใจ

    แล้วก็มีท่อนนึงที่เราอ่านแล้วสะดุดใจค่ะ

    ยองมินบอกว่าหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีดำสนิท ที่เป็นสีดำนี่เพราะยองมินเห็นแต่ขาวกับดำรึเปล่านะ จริงๆ อีกฝ่ายจะมีผมสีอะไรก็ไม่มีทางรู้เลย โลกสีขาวดำนี่ใจร้ายจัง

    ขอให้ทั้งสองพบแต่ความสดใสค่ะ


    #362
    0
  3. #361 ผักกาด (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 19:15

    เหมือนจะเศร้าแต่ก็ไม่เศร้า เป็นสีเทาๆ เหมือนชื่อเรื่องจริงๆ ค่ะ

    #361
    0