Fic Onepiece : All Luffy [NL,Yaoi]

ตอนที่ 24 : Three Months with Donquixote Family [XII] ( Doflamingo x Luffy)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    15 ก.พ. 57



Three Months with Donquixote Family

 

[XII]

 

Pairing: Donquixote Doflamingo x Monkey D Luffy

 

Warning : มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชาย

เนื้อเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง

ตัวละครบางตัวอาจมีนิสัยไม่เหมือนต้นฉบับ

และฟิคนี้เน้นความสัมพันธ์ของตัวละครจนอาจดำเนินเรื่องช้าไปหน่อย

 เพราะฉะนั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ

 

 

 

วันที่ 53…

 

 

                “ อยากคุยรายละเอียดเรื่องงานงั้นเหรอ” โดฟลามิงโกเลิกคิ้วยามที่ได้ยินเวอร์โก้ที่อยู่ปลายสายเล่าถึงผลของการคุยตกลงกับนักวิทยาศาสตร์ที่ชื่อซีซ่าร์ คลาวน์

                “ ดูเหมือนเจ้านั่นจะไปหลอกเอาทุนวิจัยจากบิ๊กมัมมาพอดูเลยอยู่ในช่วงวิกฤต ต้องการที่พึ่ง มันต้องการความชัวร์ว่าทางเราจะสามารถทำให้มันปลอดภัยได้” เวอร์โก้รายงานเพิ่มเติม “ทางที่ดีนายควรมาคุยด้วยตัวเองจะดีกว่า ยังไงก็เป็นเจ้านายแล้วก็คนวางแผนธุรกิจนี้”

                เขานิ่งคิด ไม่ตอบกลับโดยทันที

 พรุ่งนี้เป็นวันที่การ์ปจะมาเยือนเพื่อเอาตัวหลานชายคนสำคัญคืนซะด้วยสิ

แต่เมื่อลองพิจารณาอย่างถี่ถ้วน เรื่องของซีซ่าร์ก็สำคัญมากเช่นกัน ถ้ารีบออกเดินทางตั้งแต่ตอนนี้ก็น่าจะกลับมาได้ทันเวลา

เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ เกิดสงสัยกับตัวเองนิดหน่อยเมื่อพบว่าตั้งแต่เมื่อไรที่เรื่องของเจ้าหนูนั่นมามีอิทธิพลต่อเขามากขนาดนี้

โดฟลามิงโกสะบัดศีรษะเบาๆเพื่อไล่ความคิดไร้สาระออกจากหัว

“ เฮ้! มิงโก้มากินมื้อเที่ยงด้วยกันไหม” เจ้าตัวโผล่มาราวกับรับรู้ได้ว่าเขากำลังคิดถึงมันอยู่

“ นั่นแกจะทำอะไรน่ะ” เอ่ยถามเมื่อเห็นเขาเกาะขอบหน้าต่าง

“ ทำธุระ”  ตอบสั้นๆ

“ แล้วออกทางหน้าต่างนี่นะ อ้อ!เข้าใจล่ะ แกเป็นนกนี่ จะบินไปใช่ไหม” ลูฟี่จินตนาการชุดขนนกนั้นเป็นปีกแล้วกระพือพั่บๆ

โดฟลามิงโกหัวเราะ เขาขยับเข้าใกล้เด็กหนุ่มหมวกฟาง ยกมือขึ้นลูบตามใบหน้าของมัน

“ อะไร”

“ เปล่า” ยังไล่ตามแก้มขึ้นไปถึงเส้นผมสีดำที่ลู่ติดหน้าผากเพราะเหงื่อ นิ้วช่วยเกลี่ยผมนั้นให้เข้าที่ หากคนรับใช้คนอื่นได้มาเห็นไม่รู้ว่าจะเอาไปลือว่าอะไรอีก

“ สัญญามาสิ

“ ห๊ะ?

“ สัญญามา” น่าขำที่ตัวเขาที่ไม่เคยรักษาสิ่งที่เรียกว่าสัญญากำลังเรียกร้องสัญญาจากเด็กหนุ่มหมวกฟาง “ สัญญาว่าจะอยู่ที่นี่

ไม่รู้ว่าเขากังวลอะไรจึงได้พูดเช่นนั้น

“ อะไรของแก? ฉันสัญญาไปแล้วนี่ว่าจะอยู่ที่นี่จนกว่าจะครบสามเดือน” ลูฟี่ไม่เข้าใจสิ่งที่ร่างสูงต้องการจะสื่อ

ความไม่พอใจบางอย่างแล่นริ้วขึ้นมา อ้าปากจะพูดบางอย่างแต่ยั้งไว้ได้ทัน เขาจะสนใจทำไมในเมื่อถึงจะครบสามเดือนเขาก็ไม่คิดจะปล่อยมันไปอยู่แล้ว

รักษาสัญญาของแกให้ดีละกัน” ทิ้งท้ายแค่นั้นก่อนจะกระโดดออกจากหน้าต่าง ใช้พลังเส้นด้ายยึดกับก้อนเมฆไว้เพื่อเดินทาง



ทว่าครั้งนี้โดฟลามิงโกคาดการณ์ผิดไปเล็กน้อย

 

……………

 
 

ที่ท่าเรือของเดรสโรซ่า เรือรบของกองทัพเรือลำหนึ่งแล่นจอดเทียบช้าๆ จนไม่ทันใจผู้ที่โดยสารมา

พลโทการ์ปกระโดดลงจากเรือของเขา ลงมาเหยียบบนพื้นอย่างสวยงาม ชายแก่ไม่รอเหล่าลูกน้องที่ส่งเสียงเรียก เขามีเป้าหมายในใจอยู่แล้วและต้องรีบไปให้เร็วที่สุด

สถานที่ที่ว่าก็คือปราสาทของราชาแห่งเดรสโรซ่า

และยังเป็นสถานที่ที่หลานชายของเขาอยู่!

การ์ปเดินอาดๆไปยังหน้าประตูปราสาท เคาะและตะโกนเรียกเหมือนการมาเยี่ยมเยียนบ้านคนอื่น

“ เปิดประตูเดี๋ยวนี้เจ้านกกระจอก! ฉันมาเพื่อเอาหลานชายคืน!

เหล่าลูกน้องที่มีหน้าที่เฝ้าประตูรีบออกมาดูผู้ที่บังอาจ ทว่าพอเห็นว่าเป็นวีรบุรุษของกองทัพเรือก็เกิดอาการลังเลกันหมด หัวหน้าผู้เฝ้าประตูจึงสั่งให้ลูกน้องคนหนึ่งเข้าไปรายงานกับคนรับใช้ระดับสูงกว่า

ลูกน้องระดับล่างวิ่งโร่เข้ามาบริเวณลานกว้างของปราสาท

“ แย่แล้ว! การ์ปแห่งกองทัพเรือมา!” มันตะโกนเสียงดังเรียกความสนใจของทุกคนในดองกี้โฮเต้แฟมิลี่และ(ว่าที่)สมาชิกใหม่ของแฟมิลี่

“ ปู่มางั้นเหรอ!” เด็กหนุ่มฉีกยิ้มกว้าง ดูกระตือรือร้นขึ้นมาและคงจะวิ่งไปหาปู่แล้วถ้าเบบี้ 5 กับเดลลิงเกอร์ไม่ดึงชายเสื้อเอาไว้

พวกเธอถูกสั่งมาว่าไม่ให้มังกี้  ดี  ลูฟี่พบกับผู้เป็นปู่เด็ดขาด

“ ทำอะไรน่ะ ปล่อยสิ” ลูฟี่หันมาถามคนสองคนที่จับเขาแน่น

“ ก็ไม่มีอะไรนี่ จริงๆนายน้อยสั่งให้มาคอยขัดขวางไม่ให้แกพบกับปู่เด็ดขาด” เดลลิงเกอร์พูดสิ่งที่เป็นความลับไปตามนิสัย

“ แล้วนายจะบอกทำไมล่ะยะ!” เบบี้ 5 หันมาโวยวาย

“ ฉันจะไปหาปู่” ลูฟี่ก็พยายามจะวิ่งไปให้ได้

ในที่สุดก็ต้องใช้คำพูดไม้ตายที่เตรียมไว้ “ มีเนื้อชั้นดีอยู่ที่ห้องอาหารแน่ะ”

ได้ผล!

เด็กหนุ่มหันขวับมาทันที

“ ถ้ายังไงก็ไปรอการ์ปในห้องอาหารก็ได้นี่” โจร่าเสนอ  พยายามซ่อนอาการน่าสงสัยเต็มที่ แต่อย่างไรลูฟี่ก็ไม่ทันรู้หรอก

“เอางั้นก็ได้ บอกปู่ทีนะว่าฉันรออยู่ที่ห้องอาหาร” เห็นแก่กินได้ใจจริงๆ เพราะอย่างนี้ถึงได้ถูกลักพาตัวมาง่ายๆน่ะสิ ครั้งนี้ก็ถูกล่อด้วยเนื้อจนตามเบบี้ 5 กับชูการ์ไปง่ายๆ

“ ฉันจะสู้ล่ะ” มัคไวส์ยิ้มตามปกติ  เขาเบ่งกล้ามแสดงให้เห็นว่าพูดจริง

“ ก็ต้องแบบนั้นแหละ เราได้รับคำสั่งมาให้ปกป้องปราสาทและไม่ให้เจ้าหนูนั่นโดนพากลับไป” เลา จีเตรียมตัวสู้เช่นกันแม้ว่าการตั้งท่าจะทำให้ขาสั่นพั่บๆเพราะสังขารไม่อำนวยก็ตาม

 

เปรี้ยง!

 

 

ไม่คาดคิดว่าพลโทในตำนานคนนั้นจะบุกเข้ามาได้เร็วขนาดนี้ เล่นพังกำแพงปราสาทอย่างนี้ก็ต้องเสียเวลาซ่อมอีกน่ะสิ

“ ลูฟี่อยู่ที่ไหน” ถามถึงหลานชายก่อนเป็นอันดับแรก

“ นายน้อยสั่งให้เราห้ามแกเข้าไปหาเจ้าหนูนั่น แม้ว่าตอนนี้จะโดนล่อด้วยเนื้อเข้าไปห้องอาหารแล้วก็ตาม อุ๊บ! ” มีตั้งหลายคนแต่ดันให้เดลลิงเกอร์ตอบก็มีอันพูดความจริงเช่นนี้แหละ

“ อ้ออยู่ห้องอาหารสินะ งั้นพวกแกก็หลบไปซะดีๆ” การ์ปออกคำสั่ง เริ่มหักนิ้วมือเสียงดังกรอบแกรบเป็นการข่มขวัญ

“ อย่ามาดูถูกกันนะ” บัฟฟาโลขึ้นเสียง “ พวกฉันน่ะเป็นถึงคนของดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ ถ้าหลีกทางให้ง่ายๆก็เสียชื่อกันพอดี”

คนอื่นพยักหน้าเห็นด้วย

การ์ปหัวเราะ เริ่มถอดเสื้อคลุมซึ่งอาจเกะกะในการต่อสู้ออก “ ใจกล้าดี ถ้างั้นก็เข้ามาสิ”

นั่นเป็นสัญญาณเริ่มการต่อสู้

ถ้าพวกเขาได้สู้กันจริงๆน่ะนะ

การต่อสู้ครั้งนี้ไม่เกิดขึ้นเพราะการปรากฏตัวของคนที่พลโทสูงวัยกำลังตามหานั่นเอง

“ ปู่!

การ์ปหันมามองหลานชายที่ส่งเสียงเรียกทันที เจ้าหนูนั่นยิ้มกว้างโบกมือทักทายเขาอย่างไม่ดูสถานการณ์ตึงเครียดบริเวณนี้

“ ลูฟี่” ปู่เรียกหลานกลับ เลิกสนใจพวกเลาจี แล้ววิ่งไปยังบริเวณที่ลูฟี่อยู่

“ ไม่เป็นไรใช่ไหม ปลอดภัยดีใช่หรือเปล่า” ถามรัวเร็วด้วยความเป็นห่วง “ เจ้าโดฟลามิงโกทำอะไรแกหรือเปล่า”

“ ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย ชิชิชิ”  เด็กหนุ่มหัวเราะ “ เจ้ามิงโก้เป็นคนดีจะตาย”

การ์ปทำสีหน้าเหมือนได้ฟังสิ่งที่แสลงหูมาก

“ อย่างเจ้านกนั่นน่ะเหรอ คนดี?” ส่ายหน้าไม่เชื่อสักนิด ไอ้เจ้านกนั่นมันต้องหลอกลวงอะไรหลานชายเขาแน่ๆ ไว้เจอจะจับถอนขนให้หมดเลย แต่เวลานี้สิ่งสำคัญที่สุดก็คือลูฟี่

“ มาเถอะฉันจะพากลับไปอยู่กับดาดัน” อย่างน้อยอยู่ที่นั่นก็น่าจะปลอดภัยกว่า เขาไม่ได้กลัวโดฟลามิงโกหรอกนะ แต่จะทิ้งลูฟี่ให้อยู่กองทัพเรือ เดี๋ยวเวลาที่เขาไม่อยู่เจ้านกนั่นก็จะมาโฉบเอาหลานเขาไปอีก

ทว่าลูฟี่ส่ายหน้า

“ ฉันยังกลับไม่ได้”  ส่งยิ้มให้

 

โป๊ก!

 

“ ไม่กลับอะไรของแก กลับเดี๋ยวนี้” เขกหัวหลานชายอย่างแรงหนึ่งครั้งเพื่อเรียกสติมัน

“ โอ๊ยๆเจ็บๆ ทำไมต้องเขกหัวด้วยล่ะ” ลูฟี่กุมบริเวณที่โดนหมัดของปู่ โอดครวญอย่างไม่เข้าใจ “ ก็ฉันสัญญากับเจ้ามิงโก้ไปแล้วนี่ ว่าจะอยู่ที่นี่จนครบสามเดือน”

สัญญากับโดฟลามิงโก?

เจ้าหลานตัวดีของเขาดันทำเรื่องอีกจนได้ การ์ปรู้ดีว่าลูฟี่เมื่อให้สัญญากับใครก็จะรักษาสัญญายิ่งกว่าสิ่งใด ชายแก่ทำเป็นไม่สนใจ ลากเด็กหนุ่มกลับ

“ เดี๋ยวก่อนสิปู่ ฉันบอกแล้วไงว่ายังกลับไม่ได้ ” ยื้อแขนกลับมา

“ ฉันสั่งให้กลับ” หันมาสั่งเสียงดัง “ แกไม่รู้หรอกว่าเจ้าโดฟลามิงโกมันชั่วร้ายขนาดไหน เด็กอย่างแกโดนมันหลอกเอาแล้ว”

“ ไม่นะ” ออกตัวแก้ให้ “ เจ้านั่นยังหาเนื้อเยอะๆให้ฉันกินอยู่เลย  เออใช่!…ที่ห้องอาหารมีเนื้อเยอะแยะเลย ถ้าฉันไม่กินจะเสียเปล่า ปู่มาด้วยกันสิ”

ลูฟี่พยายามจะดึงตัวการ์ปให้ไปทางห้องอาหารแม้ว่าปู่จะไม่ขยับเลยก็ตาม ตรงกันข้ามเขายิ่งโดนลากให้ห่างจากห้องอาหารมากขึ้น

“ฉันบอกแล้วไงว่ากลับไม่ได้น่ะ”

“แต่ฉันสั่งให้กลับ อย่ามาเถียงนะเจ้าตัวดี”

“ ฉันไม่กลับ!

“ กลับ!

ปู่หลานสองคนพากันยื้อไปมาสุดแรง

เหล่าสมาชิกของดองกีโฮเต้ แฟมิลี่มองภาพตรงหน้าด้วยอารมณ์ต่างกันไป แต่ทุกคนคิดเหมือนกันก็คือควรจะทำยังไงกับเหตุการณ์นี้ดี

 

โครกกกกกกกกกก ครากกกกกกกกกกกก

 

เสียงท้องร้องของวีรบุรุษในตำนานดังกลบเสียงทุกอย่าง


การ์ปยกมือขึ้นลูบผมสีขาวของตัวเอง พูดออกมาว่า “ แย่จังแฮะ ไม่ได้กินมาสามวัน หิวชะมัด”

 

 

อะไรเนี่ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

ทุกคน(ยกเว้นลูฟี่)ทำสีหน้าช็อคไปตามๆกัน

 
 

“ ฮ่าๆๆ” ลูฟี่หัวเราะ “ ปู่ๆ ในห้องอาหารมีเนื้อล่ะ”

“โอ้ว! นำไปสิ” ว่าง่ายๆ สั้นๆ ก่อนจะให้หลานชายเดินพานำไปยังห้องที่ว่ากันสองคน ทิ้งให้คนอื่นที่เหลือทำสีหน้าตกตะลึงอีกรอบ

 
 

นี่มันอะไรกันเนี่ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

…………………………

 

 

ขณะนี้พวกเบบี้ 5 ได้ประจักษ์แน่ชัดแล้วว่านิสัยต่างๆของเด็กหนุ่มหมวกฟางนั้นมาจากใครไม่ได้ นอกจากปู่คนนี้นี่เอง โดยเฉพาะไอ้เรื่องเรื่อยๆ ไม่คิดอะไรมาก ตรงไปตรงมาและกินเก่ง ลองดูสิ บุกรุกเข้าปราสาทคนอื่นแท้ๆแต่ตอนนี้กลับมานั่งกินอาหาร(ของคนอื่น)กับหลานชาย(ในห้องอาหารของคนอื่น)โดยไม่กระดากอายสักนิด

มีบางช่วงที่สองปู่หลานคุยไปกินไป จู่ๆก็ฟุบหลับซะงั้น ช่างเป็นนิสัยที่ประหลาดจริงๆ

“ แล้วปู่มานี่ได้ยังไงล่ะ” หลานชายถามก่อนยัดชิ้นเนื้อชิ้นใหญ่เข้าปาก

“นั่งเรือมาสิเจ้าบ้า ใช้เวลาเดินทางจากมารีนฟอร์ดมาที่นี่ทางทะเลน่ะเสียเวลาจะตาย  เจอพายุบ้าง พวกโจรสลัดที่เข้ามาโจมตีบ้าง เสบียงก็ดันหมดเร็วกว่าที่คาดกว่าจะมาถึงเดรสโรซ่าได้” ปู่เล่าถึงความลำบากที่เผชิญ หยิบอาหารปรุงพิเศษอย่างหนึ่งเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ “ ฉันมาเพื่อรับแกกลับ”

“ ฉันไม่กลับหรอก” ยืนยันเช่นเดิม

“ งั้นฉันก็จะลากแกกลับ”ปู่ยื่นคำขาดเหมือนกัน

“ ไม่ได้หรอก ก็ฉันสัญญากับเจ้ามิงโก้แล้วว่าจะอยู่สามเดือน ฉันต้องทำตามสัญญานะ ชิชิชิ”  ลูฟี่หัวเราะ “ ถ้างั้นปู่ก็มาอยู่ที่นี่สิ ไว้ครบสามเดือนเราก็กลับด้วยกัน”

เหล่าคนรอบด้านส่ายหัว โบกมือแทนการบอกว่า ไม่ได้

“ ได้ที่ไหนล่ะเจ้าโง่นี่ ฉันก็มีงานต้องทำนะ” การ์ปเรอ  ตอนนี้เขาอิ่มแล้ว

“ ปู่ก็กลับไปก่อนแล้วมารับฉัน

 

โป๊ก!

 
 

“ นี่แกฟังฉันบ้างไหมว่าฉันต้องลำบากแค่ไหนกว่าจะมาถึงที่นี่ได้น่ะ แล้วกล้าไล่ให้ฉันไปแล้วมาใหม่เหรอ ห๊ะ!” การ์ปมอบหมัดแห่งรักให้ “ กลับกับปู่เดี๋ยวนี้เลย”

ดึงแก้มของหลานชายจนยืดและลากให้ตามมา

“ ขอบใจสำหรับอาหาร” บอกพวกคนรับใช้ ก่อนจะลากเด็กหนุ่มคนสำคัญติดตัวไปด้วย

พวกเลา จีเข้าขวางทางทันทีตามหน้าที่

“ ถอยไปซะ ฉันแค่จะพาหลานชายกลับไป” ดวงตาของการ์ปเริ่มไม่มีแววล้อเล่นอีกต่อไป

ไม่มีใครถอย

เบบี้ 5 พูดแทนทุกคน “แย่หน่อยที่เราได้รับคำสั่งจากนายน้อยว่าให้ดูแลลูฟี่ ไม่ให้พาเขาไปไหนทั้งนั้น”

“ งั้นเหรอ ถ้าต่างฝ่ายต่างก็มีหน้าที่สำคัญล่ะก็ คงต้องแย่งกลับไปสินะ” พลโทสูงวัยหัวเราะ เขายอมปล่อยแก้มลูฟี่ แต่ที่เขาทำเช่นนั้นก็เพราะจะต้องใช้สองหมัดในการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้

 

…………………..

 

เปเด็ปเปเด็ปเปเด็ป….

 

เสียงแมลงสื่อสารขนาดเล็กที่พกติดตัวมาด้วยส่งเสียงกรีดร้องลั่น ราวกับว่ากำลังแสดงอารมณ์ของผู้ที่โทรเข้ามาให้เห็น

เวลานี้โดฟลามิงโกใช้เส้นทางทางอากาศจนใกล้ถึงเกาะที่นัดคุยธุระกับนักวิทยาศาสตร์ซีซ่าร์ คลาวน์แล้ว หากเดินทางต่อ อีกประมาณครึ่งชั่วโมงก็คงถึง

ร่างสูงค่อยๆหย่อนตัวลงเหนือเกาะเล็กแห่งหนึ่ง เขารับสายที่โทรเข้า

ผู้อยู่ปลายสายก็คือเบบี้ 5

“ เบบี้ 5 เหรอมีอะไรเกิดขึ้นที่ปราสาท” เขาถาม

เมดสาวตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงร้อนรนปนสะอื้น

“ มันเอาไปแล้วฮึก” เธอพูดขาดเป็นช่วงๆ “ ฮึกเอาไปแล้วขอโทษทั้งที่ต้องการฉันแท้ๆ”

“ เอาอะไรไปแล้ว” ถามเพื่อขยายความ หัวใจเขา จู่ๆก็เต้นเร็วขึ้น ราวกับว่าคาดเดาคำตอบที่น่ากลัวบางอย่างได้ เมื่อคนรับใช้พูดจาไม่รู้เรื่องสักทีจึงเผลอตวาดออกไปอย่างที่ไม่เคยเป็น “ ฉันถามว่าเกิดอะไรขึ้น!

ปลายสายชะงักไปชั่วครู่ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงสะอื้นและแฝงด้วยความหวาดกลัว

 

 

“ การ์ปเอาตัว(ว่าที่)คู่หมั้นคนที่หกของฉันไปแล้วตาแก่นั่นลูฟี่ไปแล้วค่ะนายน้อย”

 
 

!!!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

1,299 ความคิดเห็น

  1. #1252 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 05:20
    คิดจะเอาลูกสาว(?)คนอื่นเขาก็ต้องผ่านด่านบุพการีไปให้ได้ก่อนล่ะนะดอฟฟี่!!! ความรักย่อมมีอุปสรรค!
    #1252
    0
  2. #443 Nalana (@crazyo3o5) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 18:58
    50กว่าวันที่ได้มาอยู่แฟมิรี่นี่ ดอฟฟี่กับลูจังเค้าก็ดูมีสัมพันธ์ที่ดีด้วยกันเยอะขึ้นเนอะ โดยเฉพาะดอฟฟี่มีใจหวั่นชิมิๆล้าาา 55555555 
    ลูจังเราก็โดนหมัดแห่งรักไปกี่ทีแล้วเนี้ย แหม่ ปู่หลานคู่นี้ รักกันดีจริงๆ question 
    นี่ๆ ลูจังโดนเอาตัวไปแล้วน้าา นายน้อยจะทำยังไงต่อละทีนี้
    #443
    0
  3. #323 Harm (@tanzanaza) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 19:55
    ไปแล้วววว โดฟลาตกใจเต้นแรงขนาดนี้ รักแล้วสินะ ๆ ๆ อิ้อิ้
    #323
    0
  4. #206 Smile...^^ (@secret-of-star) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 06:05
    โดฟราตกใจอะไร ตกใจที่ลูฟี่เป็นคู่หมั้นคนที่หก ของเบบี้5 หรือช็อคที่ลูฟี่หายตัวไป XD? สนุกสนาน แหมๆๆมีแอบจับแก้มนะป๋า
    #206
    0
  5. #205 sec_chan (@secchan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 05:58
    ปู่หลานคู่นี้ทำเอาวายป่วงดีแฮะ
    #205
    0
  6. #204 Zoa Sanka (@11zoa00) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:55
    (ว่าที่)ปู่การ์ฟมารับตัวลูฟี่น้อย(ว่าที่ภรรยาในอนาคต)ของแกไปแล้ว
    คราวนี้แหละพ่อนกมิงโก้เอยแกงานเข้าแบบอย่างหนักแน่นอน...หึหึหึ
    รีบมาอัพนะไรท์
    สู้ๆ
    #204
    0
  7. #203 Zoa Sanka (@11zoa00) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:50
    (ว่าที่)ปู่การ์ฟมาเอาตัวลูฟี่(ว่าที่ภรรยาในอนาคต)ของแกไปแล้ว

    คราวนี้พ่อนกมิโก้แกงานหนักของแท้แน่นอน...หึหึหึหึ

    รีบมาอัพนะไรท์

    สู้ๆ
    #203
    0
  8. #202 DG[Y]ThePlatinum (@dgytheplatinum) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:32
    เสี่ย!!!~~~
    กลับมาก่อนนนนน
    กลับมาเอาตัวลูฟี่ก่อนน
    ต้อยเสี่ยกำลังจะโดนพาตัวกลับแล้ววว
    #202
    0
  9. #201 khwan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:26
    โอ๊ะ โอ๋!!!!!!



    พ่อนกเอยงานนี้เจอศึกหนักละ



    ปู่มาเอาตัว(ว่าที่)ภรรยาไปแล้วนะ



    อยากรู้จริงว่าจะไปเอาคืนยังไง



    อีกฝ่ายเป็นถึงวีรบุรุษทหารเรือ



    นี่ยังดีนะว่าพ่อลูฟี่กับเอสไม่ได้รู้เรื่องนะ ไม่งั้น......
    #201
    0
  10. #200 เทพทีดา (@lovewow) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:10
    ไอหยา!!!
    #200
    0
  11. #199 inlove_inlove (@inlove_poo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:46
    ฉากต่อไป ต้องเป็นตอนที่ โดฟลา ไปตาม พี่น้อยกลับแน่เลย  5555
    ( ขอ อนุญาต คาดเอา เอาเอง)
    #199
    0
  12. #197 HalloWeD (@melonpung03) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 06:34
    ป๋าโด เด็กป๋าโดนคุณปู่(ลาก)พากลับบ้านแล้วนะ
    ลูฟี่น้อยรักษาสัญญาสุดๆ แต่ปู่ลากไปแล้วอะ โฮวววววววววว
    ป๋าโดจะไปพาลูฟี่น้อยกลับมาปะ (ได้ข่าวว่าป๋าแกเป็นคนลักพาตัวมานะ!!!)
    #197
    0
  13. #196 MaStEr_YaOi (@59278027) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:51
    เฮ้ยยยยยย ไปเอาลูฟี่คืนมาเลยดอฟฟี่!!!!!!
    เอ๊ะ? แต่คนที่เอาตัวลูฟี่มาก็ดอฟฟี่นี่หว่า? 555+
    ลูฟี่พยายามรักษาสัญญา แต่ปู่ไม่สน
    ป๋านกอย่าเข้าใจผิดคิดว่าลูฟี่ไม่รักษาสัญญานะ!
    ลูฟี่รักษาสัญญาแต่ปู่ไม่ให้ 555+
    #196
    0
  14. #195 dark violeta (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:03
    ไม่นะะ กลับมาเร็วเสี่ยยย ตะ แต่ ทำไมถึงแอบคิดว่าดอฟฟี่จะเลือกงานมากกว่านะ ;w;

    รออ่านต่อค่าา
    #195
    0
  15. #194 guinw55 (@guinw55) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:43
    เสี่ยย!!! เด็กเสี่ยถูกพาตัวไปแล้ว ตามไปอย่างด่วนๆ
    ยกขันหมากไปขอเลยจ้าหมดเรื่อง...แต่คาดว่าเสี่ยยังไม่รู้ใจตัวเองหรอก
    แบบนี้ต้องส่งตัวเร่งปฏิกิริยามา ถ้าเป็นหมอหล่อๆสักคนจะ work มาก 555
    #194
    0