Fic Onepiece : All Luffy [NL,Yaoi]

ตอนที่ 45 : One Week with Straw-hat Pirates ... [1] (Three Months..2.3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    23 พ.ค. 57



One Week with Straw Hat Pirates ( and the others )

 

[I]

 

Pairing: Donquixote Doflamingo x Monkey D Luffy

 

Warning : มีเนื้อหาเกี่ยวกับชายรักชาย

เนื้อเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง

ตัวละครบางตัวอาจมีนิสัยไม่เหมือนต้นฉบับ

และฟิคนี้เน้นความสัมพันธ์ของตัวละครจนอาจดำเนินเรื่องช้าไปหน่อย

 เพราะฉะนั้นโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ

                                                                   

v ฟิคนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องจาก Three Months…,The Stories of Law และ The Hidden Moments…

 

 

เดรสโรซ่าเข้าสู่ความวุ่นวายและสงครามแล้วจบลงอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกับตอนเริ่มต้น บัดนี้ทุกอย่างจบลงแล้วด้วยฝีมือของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางและผู้ช่วยเหลืออีกหลายคนซึ่งความดีความชอบยิ่งใหญ่ที่สุดคงจะยกให้ใครไม่ได้นอกจากมังกี้ ดี ลูฟี่ กัปตันแห่งกลุ่มหมวกฟางที่โค่นดองกีโฮเต้  โดฟลามิงโก เจ็ดเทพโจรสลัดลง
 

ภายหลังงานฉลองอันเอิกเกริกสำหรับความชั่วร้ายที่ผ่านพ้นไปและความสงบสุขที่กำลังจะมาถึง ก็ถึงเวลาตัดสินความผิดของพวกดองกีโฮเต้  แฟมิลี่
 

เบื้องหน้าบัลลังก์ของราชาริคุและเหล่าผู้เกี่ยวข้องก็คือชายผู้เป็นต้นเหตุของความชั่วร้ายพร้อมด้วยลูกน้องในสภาพเต็มไปด้วยบาดแผลที่ยังไม่หายดีซ้ำยังถูกพันด้วยโซ่หินไคโร
 

  “ เดิมเราคุยกันแล้วว่าอยากจะส่งตัวพวกนี้ไปให้กองทัพเรือแต่คิดว่ามันคงไม่มีประโยชน์” ราชาริคุบอกทุกคนในห้องเพื่อขอความคิดเห็น ถึงอย่างไรเรื่องที่โดฟลามิงโกมีความสัมพันธ์กับพวกเผ่ามังกรฟ้า ทั้งยังมีอำนาจในการควบคุมออกคำสั่งแก่รัฐบาลโลกระดับหนึ่ง การส่งตัวไปให้พวกกองทัพเรือก็คงไม่ต่างจากการปล่อยเขาไป
 

“ แต่ขืนปล่อยไว้อย่างนี้พวกรัฐบาลก็ต้องส่งคนมาช่วยพวกนี้อยู่แล้ว” นามิเสนอความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้น กลุ่มหมวกฟางจริงๆไม่ต้องเข้าร่วมก็ได้ ปกติเมื่อสู้เสร็จ ฉลองเรียบร้อยก็จะออกเดินทางต่อแต่ครั้งนี้กัปตันกลับยืนกรานว่าจะเข้าร่วมให้ได้ พวกเขาทั้งหมดจึงต้องมาที่นี่ด้วย
 

“ จริงอย่างที่แม่หนูคนนี้บอก” พวกราชาริคุเห็นด้วย  เว้นช่วงให้คนอื่นเสนอความคิดบ้าง
 

ตลอดเวลาที่การประชุมดำเนินไปโดฟลามิงโกเหลือบมองเสี้ยวใบหน้าของลูฟี่เป็นระยะ เรื่องการตัดสินนี้เขาไม่มีความกังวลสักนิด เพราะอย่างที่พวกนี้พูดแล้ว ถึงจะทำอย่างไรสุดท้ายพวกเขาก็ได้รับอิสระอยู่ดี แต่
 

เรื่องของเขากับเด็กหนุ่มหมวกฟางเป็นสิ่งที่เขาไม่อาจคาดเดาได้
 

และตลอดเวลาที่คนอื่นพูดคุยกันเด็กหนุ่มก็ไม่ได้หันมามองทางเขาเลย เพียงแค่รับฟังนิ่งๆ นั่นทำให้เขารู้ไม่ดี ขณะที่มองอยู่ จู่ๆเด็กหนุ่มก็พูดขึ้นมา เรียกความสนใจทุกคนในห้อง
 

“ ว่าไงเหรอเจ้าหนุ่ม” ราชาริคุถาม
 

                ลูฟี่ยืนเท้าเอว บอกในสิ่งที่ทุกคนต้องตกตะลึงออกมา
 

                “ ฉันอยากให้พวกนายปล่อยพวกมิงโก้ไป”
 

                “ ว่าไงนะ!!!” ทุกคนที่ฟังตะโกน
 

                “ นายจะบ้าหรือไงยะ!” นามิที่อยู่ใกล้ที่สุด ดึงแก้ม (พยายามเลือกตรงที่ไม่มีแผลจากการต่อสู้) จนยืดยาว “ นายก็รู้ว่าพวกโดฟลามิงโกทำเรื่องชั่วร้ายอะไรลงไปบ้างแล้วยังจะให้ปล่อยไปเหรอ”
 

                เธอตกใจมากเพราะไม่เคยเห็นลูฟี่ขอให้ปล่อยศัตรูมาก่อนเลย
 

                “ ใช่แล้วลูฟี่” แฟรงกี้พูดอีกคน “ นายลืมแล้วเหรอว่าพวกโดฟลามิงโกทำอะไรกับประเทศนี้”
 

                “ แต่ว่า” โดนดึงแก้มสองข้างเลยทีนี้
 

                อุซปกับช็อปเปอร์ก็เริ่มพูดค้านเช่นกัน
 

                “ พวกนายหยุดก่อนได้ไหม!” โซโลพูดเสียงดังเพื่อให้เพื่อนๆเงียบ
 

                “ ให้ลูฟี่พูดไปก่อนสิ ยังไงหมอนี่ก็เป็นคนที่โค่นโดฟลามิงโกได้ ถ้าว่ากันตามจริงลูฟี่ก็มีสิทธิที่จะเสนอที่สุดแล้ว ” ซันจิบอกอย่างใจเย็น แม้จะสงสัยเช่นกันว่าลูฟี่คิดจะทำอะไร
 

                นามิยอมปล่อยมือจากแก้มลูฟี่
 

                “ ฉันอยากให้ปล่อยพวกนี้” เขาเอามือไขว้ไว้หลังศีรษะ “ ยังไงฉันก็จัดการเจ้ามิงโก้จนแพ้ไปเรียบร้อย แล้วประเทศนี้ก็กลับมาเหมือนเดิมเพราะฉะนั้นก็ปล่อยๆเจ้าพวกนี้ไปเถอะน่า”
 

                เกิดเสียงค้านดังไปทั่วห้อง แต่เชื่อสิว่าไม่มีใครเอาชนะความเอาแต่ใจของกัปตันหมวกฟางคนนี้ได้ และเมื่อท้ายที่สุดไม่สามารถทำอะไรได้ ประหารก็ไม่ได้ ส่งให้ทหารเรือก็ไร้ประโยชน์ หนทางที่ดีที่สุด (หรือจริงๆก็คือไม่มีทางเลือกอื่น) จึงเป็นการขับไล่ไม่ให้พวกโดฟลามิงโกกลับมาที่เดรสโรซ่านี้อีก (ว่าง่ายๆก็คือปล่อยตัวไปนั่นแหละ)
 

……….

 

                “ ฉันไม่เห็นด้วยสักนิด เราจะรู้ได้ไงว่าพวกนั้นจะไม่กลับมาทำลายเดรสโรซ่าหรือไปก่อเรื่องที่ไหนอีก!” นามิโพล่งขึ้นมาในห้องนอนขนาดใหญ่ที่ถูกจัดให้พวกกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง( สำหรับผู้ชาย ) เวลานี้ทุกคนในกลุ่มอยู่ที่นี่
 

                “ พวกศัตรูก่อนหน้าหลังชนะเราก็ไม่ได้สนใจอีกไม่เห็นเธอจะบ่นอะไรเลยนี่” อุซปขัดเพื่อนสาว
 

                “ ก็พวกที่ผ่านมาไม่ได้เจ้าเล่ห์แล้วก็ชั่วร้ายเท่าเจ้าโดฟลามิงโกนี่ยะ” เธอเถียง “ ที่สำคัญก็คือที่ผ่านมาไม่เคยเห็นนายจะสนใจพวกศัตรูจัดการแล้วเลย ทำไมครั้งนี้ถึงได้สนใจล่ะ”
 

นามิชี้กัปตันคนสำคัญซึ่งนอนอยู่บนเตียงโดยมีช็อปเปอร์อยู่ข้างๆ คุณหมอกวางกำลังเปลี่ยนผ้าพันแผลให้เวลานี้ทุกคนในห้องต่างก็ต้องการคำตอบ
 

                “ มันเกี่ยวกับเรื่องที่นายกับเจ้านั่นเคยรู้จักกันมาก่อนไหม” ซันจิลองถามเกริ่นนำ
 

                ลูฟี่ยังไม่ตอบคนอื่นก็แทรกขึ้นมาว่าให้ลูฟี่เล่าเรื่องระหว่างตนกับโดฟลามิงโกมาซะดีๆ
 

                “ เข้าใจแล้ว พวกนายไม่ต้องจ้องแบบนั้นก็ได้” แบบที่ว่าก็คือจ้องตาแทบถลนมาที่กัปตันตัวดี ลูฟี่นึกก่อนว่าจะริ่มเล่าตั้งแต่ตรงไหน  แล้วตัดสินใจเล่าตอนที่โดนโดฟลามิงโกลักพา(?)ไปจากมารีนฟอร์ด
 

                ปฏิกิริยาตอบโต้เมื่อเล่าจบคือ
 

                นิ่งสนิท
 

                ทำหน้าบิดเบี้ยวเหมือนไม่อยากจะเชื่อ
 

                ซันจิดับบุหรี่ในมือลง พึมพำออกมาว่า “ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพวกแกจะมีอดีตกันแบบนี้”
 

                “ ไม่นึกเลยว่าลูฟี่จะมีอดีตที่น่าเศร้า นายโดนลักพาตัวคงจะกลัวมากสินะ” ช็อปเปอร์ร้องไห้ให้อดีตอันแสนเศร้า(?)ของเด็กหนุ่ม
 

                “ นั่นใช่ประเด็นที่ไหนล่ะโว๊ย!” อุซปหยิบหมอนที่ใกล้มือปาใส่กวางจมูกน้ำเงิน “ ที่สำคัญฟังจากหมอนี่เล่าไม่เห็นมีตรงไหนเลยที่ฟังแล้วน่าสงสาร”
 

                ฟังไปแลดูพวกดองกีโฮเต้ แฟมิลี่ยังน่าสงสารเสียมากกว่าที่ต้องมารองรับความเอาแต่ใจระดับสี่จักรพรรดิกับกระเพาะหลุมดำของหมอนี่!
 

                “ แต่ฟังอย่างนี้ก็แปลว่าคุณลูฟี่ต้องฝืนใจน่าดูเลยสิครับถึงจะสู้กับพวกโดฟลามิงโกได้” บรู๊คตั้งข้อสังเกต
 

                “ ก็นะ” ลูฟี่หัวเราะ “ แต่มันก็ผ่านไปแล้ว ตอนนั้นฉันโมโหมากเลยกับสิ่งที่เจ้าพวกนั้นทำ แต่ตอนนี้ก็สั่งสอนไปเรียบร้อยแล้ว เท่านี้ก็ถือว่าหายกัน”
 

                “ นายนี่มองอะไรง่ายๆไปแล้วนะ” โซโลบ่น
 

                “ แล้วตอนนี้นายจะจัดการกับพวกโดฟลามิงโกยังไงล่ะลูฟี่ หมายถึงจะปล่อยให้ไปเฉยๆแล้วเราก็เดินทางต่อน่ะเหรอ” แฟรงกี้ถามเพื่อขอความคิดห็น
 

                “ งั้น
 

                “ อย่าบอกนะว่านายจะชวนเจ้านั่นมาเป็นพวก” ซันจิดักคอ
 

                “ นายรู้ได้ไงน่ะ” จริงซะด้วย! “ ได้ใช่ไหม”
 

                “ ไม่!!!” ตอบอย่างพร้อมเพรียง
 

                “ บู่ววววว” ลูฟี่ทำปากยื่น
 

                “ ก็รู้หรอกนะว่าปกติก็ขัดอะไรนายไม่ได้แต่ครั้งนี้แหละที่ฉันจะทุ่มสุดตัวขัดขวาง” นามิประกาศ
 

                “ ที่ผ่านมาเธอก็ทุ่มสุดตัวไม่ใช่เหรอ” โซโลขัด แถมทุกครั้งก็ไม่ได้ผลซะด้วย
 

                “ ฉันว่าก่อนอื่น เราต้องถามนายก่อนว่านายรู้สึกยังไงกับโดฟลามิงโกกันแน่” โรบินตั้งคำถาม ลูฟี่ทำหน้าไม่เข้าใจ โรบินเลยถามใหม่ “ จากเรื่องที่ผ่านๆมาทั้งหมดตอนนี้นายรู้สึกยังไงกับโดฟลามิงโก ยังชอบหรือว่าเกลียดหรือว่าเฉยๆ”
 

                ทุกคนเงียบรอฟังคำตอบจากปากลูฟี่
 

                “ ไม่รู้สิ” เขาตอบตามตรง
 

                ไม่บ่อยที่คนซื่อตรงต่ออารมณ์และความรู้สึกตนเองอย่างลูฟี่จะตอบคำถามนี้ไม่ได้
 

                “ ถ้านายตอบไม่ได้ ฉันก็เสนอว่าพวกเราควรจะรีบไปต่อได้แล้ว” ต้นหนสาวเสนอ เธอสังหรณ์ว่าหากทิ้งไว้นาน อาจจะมีเรื่องยุ่งยากตามมา
 

                ลูฟี่ไม่ได้พูดอะไร เธอจึงเหมาเอาว่าเขาอนุญาต หันมาสั่งทุกคนแทนกัปตันว่าให้เตรียมตัวให้พร้อม ขนสมบัติข้าวของกลับเรือแล้วไปได้
 

               

                ……….

 

                ทว่าเหมือนโชคชะตาเล่นตลก
 

                เรือเธาซันด์ ซันนี่ได้รับความเสียหายจากการต่อสู้ที่ผ่านมาจำเป็นจะต้องซ่อมแซม แต่จะซ่อมแซมในเดรสโรซ่าก็ไม่ได้เพราะว่าทหารเรือกำลังมา พวกเขาไม่อยากให้กลายเป็นเรื่องวุ่นวาย ราชาริคุจึงเสนอว่าให้ไปยังเกาะใกล้ๆ ที่นั่นมีที่ซ่อมเรือและยังไม่หากจากที่นี่มากด้วย
 

                “ ค่าอุปกรณ์ ที่พักทุกอย่างก็ให้มาเก็บจากพวกเราถือซะว่าเป็นการตอบแทน” ราชาริคุบอก
 

                “ โอเค” ต้นหนสาวสุดงกตกลงทันที ถ้าราชาไม่บอกแบบนี้เธอก็จะส่งใบเก็บเงินมาที่เดรสโรซ่าอยู่ดี
 

                “ แล้วพวกมิงโก้ล่ะ”  ลูฟี่ถามพวกที่เดินทางมาส่งกลุ่มเขาที่ท่าเรือ
 

                “ เราส่งตัวออกนอกเดรสโรซ่าไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว” ไครอสตอบคำถามให้ ข้างตัวเขาคือรีเบคก้า วันนี้เธอมาในชุดกระโปรงสวยงามต่างจากปกติ
 

                “ งั้นเหรอ” ลูฟี่พึมพำ ไม่พูดอะไรอีก แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรนานเพราะรีเบคก้าเดินเข้ามาหาเขา
 

                “ ขอบคุณมากนะลูซี่” เธอกอดเขา เล่นเอาคุณตากับคุณพ่อตัวสั่นด้วยความหวงหลานกับลูกสาว ขณะที่ซันจิก็ตัวสั่นน้ำตาไหลด้วยความอิจฉา
 

                “ ไม่เป็นไร ชิชิชิ ตอบแทนที่เธอเลี้ยงข้าวฉัน” ลูฟี่ฉีกยิ้มกว้าง
 

                รีเบคก้าชะงักที่ได้ยินเหตุผลแต่ครู่เดียวเธอก็หัวเราะออกมา เวลานี้เธอสามารถหัวเราะและยิ้มได้จริงๆแล้ว เพราะคนเหล่านี้แท้ๆ
 

                ไวโอเล็ตเป็นคนต่อมาที่เดินเข้ามาขอบคุณลูฟี่
 

                “ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ทั้งตอนนี้แล้วก็ห้าปีก่อน” เธอว่า จากนั้นก็ผละไปขอบคุณซันจิ ทำเอารายนั้นออกอาการดีใจจนออกนอกหน้า
 

                “ แล้วพวกแกล่ะ” ลูฟี่ถามถึงพวกที่ช่วยในศึกที่เดรสโรซ่านี้
 

                “ แน่นอนอยู่แล้วฉันก็จะรอพวกนักข่าวที่นี่น่ะสิ” คาเวนดิชบอกพร้อมเสยผมตัวเองราวกับว่าเป็นท่าที่ทำให้ตัวเองดูเจิดจรัส “ เท่านี้ฉันก็จะดัง แล้วแย่งชื่อเสียงที่เงียบหายไปเพราะพวกยุคสมัยที่เลวร้ายอย่างพวกแกได้”
 

                “ จะทำอะไรก็ทำเถอะ” ลูฟี่ไม่สนใจอีกฝ่ายเท่าไร
 

                “ ฉันคงต้องกลับไปจัดการเอาสมบัติที่ฝังไว้ออกมา ” ดอนชินเจาลูบหนวดยาวของตัวเองอย่างอารมณ์ดี
 

                คนอื่นก็บอกไม่ต่างกัน คือจะกลับไปที่ประเทศของตัวเองแล้วทำสิ่งที่ค้างคาอยู่ ลูฟี่หัวเราะบอกให้พวกนี้โชคดีละกัน
 

                “ แล้วพวกนายล่ะ” มาถึงตาคนสำคัญอย่างกลุ่มของพี่ชาย
 

                “ ตอนแรกว่าจะกลับ แต่ตอนนี้ว่าจะอยู่กับพวกนายสักพัก” ซาโบตอบ “ พี่น้องไม่ได้เจอกันนาน ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับนายนะ”
 

                ลูฟี่พยักหน้า
 

                “ ส่วนพวกฉันจะกลับก่อน ต้องเอาเรื่องอาวุธที่เจอไปรายงานกับดราก้อน” แฮคบอก เขาหมายถึงตัวเองกับโคอาล่า ซึ่งเธอกำลังกอดแล้วร้องไห้กับอกของโรบิน
 

                ขณะที่พวกชาวทอนตาต้าก็ร้องไห้และบอกว่าจะสร้างรูปปั้นทองคำให้อุซปและพวกพ้อง ทั้งยังยกย่องเขาเป็นวีรบุรุษ มีอีกหลายคนที่ได้อุซปช่วยไว้ (โดยบังเอิญ ) จากคำสาปของชูการ์ก็เรียกเขาว่า GOD พร้อมยกย่องให้เขาเป็นผู้มีพระคุณตลอดไป
 

                “ แล้วเจ้าหงอนไก่นั่นล่ะ” โซโลถามขณะมองรอบๆ
 

                รุ่นพี่โซโลเรียกหาเราด้วยบาร์โธโลมิโอที่หลบอยู่หลังอาคารหลังหนึ่งแอบมองอย่างซาบซึ้ง ปลาบปลื้ม
 

                “ บอสครับ” ลูกน้องส่งเสียงทัก “ แล้วทำไมบอสไม่ออกไปพบพวกเขาล่ะครับ”
 

                “ ไม่กล้า พวกเขาเหล่านั้นเจิดจรัสเกินไป” บาร์โธโลมิโอเอามือปิดหน้าแดงๆ
 

                ” ลูกน้องพูดอะไรไม่ออก
 

                “ พวกลอว์ล่ะ จะทำยังไงต่อ ” ช็อปเปอร์ถาม เวลานี้คุณหมอร่างสูงได้พวกพ้องกลับมาแล้ว
 

                “ เดิมก็ว่าจะแยกกันน่ะนะ” เพราะเขาเองก็ประกาศเลิกเป็นพันธมิตรอย่างไม่เป็นทางการไปแล้ว ทว่า
 

                “ ได้ไงล่ะ แกเป็นพวกพ้องของฉันแล้วนะโทราโอะ!” กัปตันจอมเอาแต่ใจไม่ยอมแถมยังเหมารวมผิดๆอีก
 

                “ ไม่ใช่โว๊ย!” เขาตอบโต้โดยอัตโนมัติ “ เอาเถอะ
 

                ในที่สุดก็ถอนหายใจยอมแพ้ เขาก็ไม่ต่างจากคนในประเทศ ที่ติดหนี้พวกนี้จากการช่วยจัดการโดฟลามิงโก ศัตรูที่มีความแค้นต่อเขาลงได้ เป้าหมายถัดไปเวลานี้ก็คือไคโดหนึ่งในสี่จักรพรรดิ
 

                “ ท่านลูฟี่” คินเอม่อนเดินเข้ามาหาเด็กหนุ่ม “ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งนะขอรับ”
 

                ถ้าไม่ได้พวกนี้ เขาก็ไม่มีทางได้ร่างคืนแล้วก็ไม่มีทางช่วยลูกชายกับเพื่อนอย่างคันจูโร่ได้ ลูฟี่ตอบรับคำขอบคุณ เมื่อล่ำลากันเสร็จเรียบร้อยก็ถึงเวลาต้องแยกจากกัน
 

                ถึงซันนี่จะเริ่มเคลื่อนออกจากท่าเรือพวกเขาก็ยังโบกมือลาไม่เลิก จนกระทั่งไม่เห็นคนเหล่านั้นอีก ลูฟี่จึงลดมือลง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เรื่องของมิงโก้แวบขึ้นมากวนใจเขา
 

                จากเรื่องที่ผ่านๆมาทั้งหมดตอนนี้นายรู้สึกยังไงกับโดฟลามิงโก ยังชอบหรือว่าเกลียดหรือว่าเฉยๆ
 

                อืมมมมลูฟี่เอานิ้วโป้งทิ่มหน้าผากตัวเอง พยายามนึกทบทวนว่าคำตอบของคำถามนี้ควรจะเป็นอะไร แต่เวลานี้หลายอย่างมันตีกันเกินไปจนคิดอะไรไม่ออก
 

                ที่รู้อย่างแรกก็คือเวลานี้เขาอยากจะเจอมิงโก้
 

                “ ลูฟี่!” เสียงของซาโบทำให้การพยายามคิดหาคำตอบของลูฟี่สะดุด เขาหันกลับมามองพี่ชายที่โดยสารมากับเรือซันนี่ด้วย
 

                “ ว่าไงเหรอ”
 

                “ พวกพ้องนายบอกว่าเรากำลังจะถึงเกาะที่จะแวะซ่อมเรือแล้ว” ซาโบบอก
 

                “ อ่า” ดวงตาสีดำมองพี่ชายที่เดินมาพิงกาบเรือข้างๆเขา
 

                ต่างฝ่ายต่างเงียบ
 

                “ คือ” ซาโบเริ่มพูดก่อน “ ฉัน
 

                “ นั่นไงเรือของรุ่นพี่!” เสียงดังอันคุ้นหูดังขึ้น แต่เมื่อพวกบนเรือเธาซันด์ ซันนี่ยื่นหน้าออกมาดูเจ้าของเสียงกลับรีบหลบเข้าไปในเรือตัวเอง แม้แต่ลูกน้องก็ยังเอือมซะเอง
 

                “ นั่นเจ้าหัวหงอนไก่นี่ เฮ้!” ลูฟี่โบกมือทักทาย
 

                จากนั้นก็มีเสียงอุทานไม่เป็นภาษา เท่าที่ฟังดูน่าจะเป็นความยินดีสุดๆ
 

                “ เจ้านั่นมันเป็นอะไรมากหรือเปล่า” ซาโบพึมพำกับน้องชาย แตะหมวกสีดำที่สวมอยู่ ลูฟี่บอกว่าไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่อีกฝ่ายประหลาดแต่เป็นคนดี
 

                “ แล้วนายจะคุยอะไรกับฉันล่ะ”
 

                “ อ้อ!คือ
 

                “ เห็นฝั่งแล้ว!” แฟรงกี้ตะโกนแทรกขึ้นมา  ลูฟี่ทำท่าตื่นเต้นแล้วยื่นศีรษะออกไปมอง ครั้งนี้มองไปที่เกาะ ซาโบเลยคิดว่าไว้โอกาสอื่นน่าจะดีกว่า
 

                เรือของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางเข้าจอดที่ท่าเรือของเกาะซึ่งอยู่หน้าอู่ต่อเรือพอดี พอเรือหยุดนิ่งเจ้าลิงอยู่ไม่สุขก็รีบโดดลงจากเรือเพื่อไปสำรวจก่อนใคร นามิตะโกนห้ามแต่สายไป ลูฟี่แค่หันมาตะโกนโบกมือเรียกให้พวกเขาตามมาเร็วๆ
 

                “ เจ้านั่นไม่เคยอยู่นิ่งเลยหรือไงนะ” กัปตันโจรสลัดฮาร์ทขึ้นมายืนบนดาดฟ้าของเรือดำน้ำ พวกเขาจอดเรือใกล้ซันนี่
 

                “ หมอนั่นเป็นอย่างนี้ตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ” ซาโบตอบคำถามลอยๆของลอว์ เขาหัวเราะเมื่อนึกถึงอดีต “ เดี๋ยวฉันไปตามให้เอง”
 

                ว่าแล้วคนพี่ชายก็กระโดดลงจากเรือแล้วตามน้องไป
 

                “ เอ๊----! รุ่นพี่ลูฟี่ไปนู่นแล้ว ตามไปดีไหมน๊า” เรือของบาร์โธโลมิโอแล่นมาจอดข้างๆอีกลำ ทุกคนต่างคิดตรงกันว่าถึงจะตามไปเจ้านี่ก็ไม่กล้าโผล่หน้าไปให้ลูฟี่เห็นแน่นอน
 

                “ งั้นพวกฉันก็” โซโลทำท่าจะไปอีกคนแต่ต้องชะงักอยู่กับที่เพราะการปรากฏตัวของเหล่าบุคคลไม่คาดฝัน พวกเขาก็คือโดฟลามิงโก เบบี้ 5 และบัฟฟาโล
 

                นามิ อุซปและช็อปเปอร์ร้องเสียงหลงรีบหลบหลังโซโล
 

                “ พวกแกมีธุระอะไร” ซันจิเป็นคนถาม  เขากับนักดาบตั้งท่าเตรียมพร้อมเผื่อรับสถานการณ์ไม่คาดฝัน
 

                “ ฉันต้องการพบกัปตันของพวกแก”  โดฟลามิงโกบอกเสียงจริงจัง หนักแน่น เขารู้มาว่าพวกหมวกฟางต้องมาซ่อมเรือที่เกาะนี้
 

                “ คุณลูฟี่ไม่อยู่หรอกครับ” บรู๊คตอบตรงๆ
 

                “ แล้วแกจะไปบอกเขาทำไม! เกิดพวกมันจะมาแก้แค้น ลูฟี่ก็ไม่อยู่ เราก็แย่สิ” อุซปเอาสันมือตีหัวกะโหลกหนึ่งครั้ง มีนามิกับช็อปเปอร์รับเป็นลูกคู่ 
 

                “ แล้วลูฟี่ไปไหน ตอบมาสิ” เบบี้ 5 ตะโกนถาม
 

                “ เรื่องอะไรจะบอก!  นามิตอบกลับ
 

                “ ความจริงคือพวกเราไม่รู้น่ะครับ” บรู๊คอุตส่าห์บอกให้หมด
 

                “ แล้วแกจะไปบอกเขาทำไมล่ะเจ้าโครงกระดูกนี่!” ซันจิหันมาตวาดใส่ บอกอย่างนี้บอกด้วยเลยดีกว่าว่าลูฟี่ไปทางไหน
 

                “ พวกแกมีธุระอะไร” โซโลเป็นคนกลับเข้าเรื่องให้
 

                “ ฉันมีเรื่องจะคุยกับหมวกฟาง” โดฟลามิงโกตอบ
 

                “ แกมีเรื่องอะไร” ซันจิรับถามต่อ
 

                “ ไม่จำเป็นต้องบอกพวกแก”  โดฟลามิงโกบอกด้วยท่าทางกวนโอ๊ยปนหยิ่งอย่างที่สุด
 

                ปึด!
 

                เส้นเลือดปูนโปนบนขมับของพวกกลุ่มหมวกฟาง นี่เหรอท่าทีของคนที่มาขอร้องน่ะ แบบนี้อย่าหวังว่าจะได้พบกัปตันของพวกเขาเลย!
 

                “ โจ๊กเกอร์” ลอว์เดินออกมาข้างหน้า ดวงตาสีเทาจ้องอีกฝ่ายนิ่ง
 

                “ ดูเหมือนจะสบายดีนี่ลอว์”
 

                “ ดีกว่าที่แกคิด”
 

                “ หึ ” โดฟลามิงโกทำเสียงขึ้นจมูก ดวงตาหลังแว่นกันแดดกวาดมองสมาชิกกลุ่มหมวกฟางทุกคน รวมถึงของลอว์และกลุ่มบาร์โธโลมิโอ
 

                “ ทำไมแกถึงมาอยู่นี่ได้” ลอว์ตั้งคำถาม
 

                “ พวกราชาริคุปล่อยพวกฉันไปก็เท่ากับว่าฉันมีอิสระจะไปที่ใดก็ได้” และเกาะนี้ก็มีธุรกิจและที่พักของดองกีโฮเต้ แฟมิลี่ด้วย รวมทั้งข่าวที่ว่าพวกหมวกฟางจะมาที่นี่ก็มากพอให้เขามาดักรอ
 

                “ ถ้าหมวกฟางลูฟี่ไม่ได้อยู่ที่นี่งั้นฉันก็ไม่มีธุระกับพวกแกแล้ว” เขาหันหลังเตรียมเดินออกไปตามหาคนสำคัญของเขาที่อื่น
 

                “ แกคิดจะทำอะไรกับกัปตันของพวกเรา” โซโลตะโกน มือจับดาบ เผยรังสีฆ่าฟันชัดเจน
 

                โดฟลามิงโกหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับคนที่ถาม “ โรโรโนอาลูฟี่ไม่เคยเล่าให้พวกแกฟังหรือไงว่มันกับฉันเป็นอะไรกัน”
 

                ทุกคนบนเรือเงียบ มีแค่บาร์โธโลมิโอที่โวยวายว่าจะไปรู้เหรอ สวะชั่วร้ายแบบแกจะเกี่ยวข้องกับรุ่นพี่ลูฟี่ได้ไง
 

                “ บอสครับเราควรจะเงียบก่อนดีไหม” ลูกน้องของบาร์โธโลมิโอชักไม่แน่ใจว่าสถานการณ์แบบนี้ควรจะเข้าไปร่วมแจมด้วย
 

                “คงจะรู้อยู่แล้วสินะ” ดูจากท่าทางที่เงียบไป “ ฉันก็แค่มารับคนของฉันคืน”
 

                “ พวกเราไม่ยอมหรอก!!! ตอบเสียงดังฟังชัดพร้อมเพรียงราวกับนัดแนะกันมาก่อน ( กระทั่งลอว์กับบาร์โธโลมิโอยังหลุดพูด เล่นเอาเหล่าลูกเรืองงกันเป็นแถบ)
 

                “ ว่าไงนะ” ฝั่งโดฟลามิงโกก็ชักจะหงุดหงิด
 

                “ เท่าที่ฟังเรื่องที่ลูฟี่เล่าไม่มีตรงไหนเลยที่เขาบอกว่าเป็นของนายน่ะ” โรบินวิเคราะห์อย่างชาญฉลาด
 

                “ ใช่ๆ เท่าที่ฟังมีแค่แกฝ่ายเดียวนี่ที่จะเอาตัวลูฟี่ไป” นามิโผล่หน้าออกมา ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเพื่อนพ้องเธอก็กล้าออกมาพูดเพื่อปกป้องนะ
 

                “ ใช่แล้ว อย่าโมเมนะ” ช็อปเปอร์ช่วยเถียงอีกคน (?)
 

                “ แถมแกพึ่งจะก่อเรื่องจนสู้แล้วก็แพ้ลูฟี่มาไม่ใช่เหรอ ป่านนี้ลูฟี่เกลียดแกไปแล้วเจ้านกบ้า” ซันจิตอกย้ำเรื่องที่ผ่านมาไม่นานนี้ และมันก็แทงเข้าใจดำของโดฟลามิงโกพอดี
 

                เพราะเหตุนี้แหละเขาถึงได้อยากจะพูดกับเจ้านั่น  ใจหนึ่งก็กลัวว่ามันจะเกลียดเขาแล้วเพราะเห็นมันต่อสู้กับเขาโดยไม่ลังเล แต่อีกใจก็แอบหวังว่าจะไม่เป็นอย่างนั้นเพราะเห็นมันช่วยเขากับแฟมิลี่เอาไว้
 

                “ จะยังไงก็ช่าง พวกเราจะขัดขวางไม่ให้แกเอาตัวลูฟี่ไปแน่นอน” โซโลสรุปให้ คนอื่นๆพยักหน้าเห็นด้วยและเป็นประกาศชัดเจนว่าจะไม่ยอมให้โดฟลามิงโกได้แตะต้องกัปตันของพวกเขา
 

                เส้นเลือดตรงหน้าผากปูดโปนเพราะความโกรธแต่ถึงอย่างนั้นโดฟลามิงโกก็ยังแสร้งยิ้ม “ ถ้าพวกแกคิดว่ามีปัญญาก็เอาสิ”
 

                เขาพอจะรู้นิสัยคนที่รักอยู่ หากเข้าไปพูดด้วยและเอาอาหารเข้าล่อน่าจะช่วยได้มาก และด้วยความเอาแต่ใจไม่ฟังใครของูฟี่ หากทำให้ยอมรับเขาได้อีกครั้ง เสียงของพวกนี้ก็จะไม่มีผลอะไรมาก
 

คิดว่านะ
 

หลังจากแพ้แล้วสูญเสียสิ่งที่ทำมาตลอดสิบปี จอมวางแผนก็เริ่มไม่แน่ใจ เพราะกลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่คาดเดาไม่ได้ง่ายๆ โดยเฉพาะตัวกัปตันที่เป็นปัญหาสำคัญของเขาเวลานี้
 

                “ แฟรงกี้! เมื่อพวกเราซ่อมเรือเสร็จให้รีบออกเรือเลยนะ” นามิหันไปสั่งหุ่นไซบอร์ก เมื่อครู่เขาผละไปคุยกับเจ้าของอู่ต่อเรือมา ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายจะออกเรือตามมาก็ได้แต่รีบหนีจากที่นี่ก่อนก็คงจะดีกว่า เธอไม่อยากให้ลูฟี่เจอกับโดฟลามิงโกเพราะรู้ดีว่ากัปตันองเธอเป็นพวกหลอกล่อได้ง่าย แค่คำโกหกกับอาหารก็มากพอ และสองสิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่โดฟลามิงโกมี
 

                “ ฉันว่าเรามีปัญหานะนามิ” แฟรงกี้บอกเสียงค่อย
 

                “ ปัญหา?” ต้นหนสาวทวนคำ
 

                “ คือว่าวัสดุอุปกรณ์ที่เราต้องการเผอิญมันไม่ครบ ต้องรอสั่งเพิ่ม ถ้าให้ฉันประมาณดูกว่าจะซ่อมซันนี่เสร็จก็ประมาณหนึ่งอาทิตย์”
 

                “หนึ่งอาทิตย์!!! กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางอุทานเสียงดัง เมื่อหันกลับมาทางโดฟลามิงโกก็เห็นอีกฝ่ายส่งยิ้มเยาะมาให้

 

                หนึ่งอาทิตย์กับการที่กลุ่มหมวกฟางต้องติดอยู่ที่นี่
 

                หนึ่งอาทิตย์ที่จะได้อยู่ร่วมเกาะเดียวกัน
 

                หนึ่งอาทิตย์ที่ต้องหาทางเอาชนะพวกอุปสรรคทั้งหลายให้ได้
 

                และหนึ่งอาทิตย์สำหรับการทำให้หมวกฟางลูฟี่เป็นของเขา!!!

               

……………………………….

 

ภาคสุดท้ายตอนที่หนึ่ง ^^ ภาคนี้จะเกิดจากการมโนล้วนๆ ไม่ค่อยเชื่อมกับเนื้อเรื่องหลักเท่าไร
 

ตอนนี้เป็น กลุ่มหมวกฟาง + ลอว์และพวกพ้อง + บาร์โธและพวกพ้อง VS เสี่ยและแฟมิลี่เรียบร้อย
 

ตอนนี้เรากำลังเตรียมรวมเล่มอยู่ค่ะ อีกไม่นานคงจะมาลงรายละเอียดให้ได้ แต่แอบบอกเลยว่ามันเยอะมาก = = จนเราต้องแยกเป็นสองเล่มเลย ( อยากจะตัดตอนทิ้งก็เสียดายเกิน )

 

สุดท้ายคู่นี้จะจบแบบไหนโปรดติดตามในภาค 2.3 นี้ค่ะ

 

ขอบคุณค่ะ

 

                @องค์xญิงง่วงuou ขอโทษนะมิงโก้ ท่านอาจารย์โอดะแต่งมาอย่างนี้เราเลยต้องตามน้ำไป ส่วนภาคสุดท้ายนี่ขึ้นกับมือเราแล้วล่ะว่าแกจะได้คู่กับเด็กไหม ( เสียวสันหลังวาบโดนฮาคิราชันย์เล่นงาน คร่อก!) แอบสปอยว่าในรวมเล่มเราจะเขียนตอนพิเศษของ Unexpected Things ให้ด้วยค่ะ อันนี้นับเป็นจ้าวแห่งโจรสลัดไปแล้วใช่ไหม แต่ถ้าคิดออกนอกเหนือจากนี้จะมาลงให้ในเว็บนะคะ ^^
 

@ ขุนนางพันปี อย่าพึ่งเกลียดเสี่ยนะคะ เดี๋ยวแกจะไร้คนเชียร์แล้วร่วงจากบัลลังก์พระเอก ( โดนด้ายรัดคอ) เราชอบอ่านคอมเมนต์มากเลยค่ะ ถ้ามีเวลาก็จะตอบด้วย ^^ แต่ส่วนใหญ่ไม่มีนั่นแหละ เม้นย้อนหลังเลยค่ะเดี๋ยวเราตามตอบ 555+ เราเองก็ชอบบาร์โธมากค่ะ แอบเห็นด้วยที่ว่าแกเหมาะจะเป็นเคะเพราะท่าอายแบบโอเวอร์ แต่ก็ไม่แน่เป็นเมะทาสเอาไหม( แต่ลูฟี่ก็ไม่ราชินีซะด้วย = =)  ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์และกำลังใจมากๆเลยค่ะ ได้รับเรียบร้อย ^__^
 

ภาค 2.3 เป็นภาคสุดท้ายแล้วจริงๆค่ะ จะว่าเร็วมันก็ไม่นะ ( มองย้อนกลับไปที่ตอนคู่นี้ออกตอนแรก ระยะเวลายาวนานพอควรแล้วให้คู่อื่นออกมั่ง) หลังจบคู่นี้เราวางแผนจะเอาคู่แชงคูสบากี้กับมัลโกเอสลงให้ตามสัญญาก่อนค่ะ ส่วนคู่อื่นคงจะเคลียร์ตามรีเควสต์เท่าที่คิดพล็อตออก
 

@vviiwwyy  เสี่ยเสียใจไม่แพ้ลูฟี่หรอกค่ะ แล้วก็ไม่ต้องห่วงคุณหมอเลย ตอนนี้ก็โผล่มาแบบมีชีวิตดี ( ตั้งแต่อ่านเรื่องนี้มานอกจากเอสกับเหล่าตัวในอดีตแล้วเราไม่เห็นใครตายเลย ไม่ว่าจะสู้กับใครก็ไม่ตาย = =) มังงะล่าสุดตอนนี้รวมพลถล่มเสี่ยแล้วค่ะ ทำไมเราฮาฉากลูฟี่ขี่อูซี่จัง คล้ายหนังไทยสักเรื่อง 555+  ตอนที่แล้วก็ดีได้แอบเผยชีวิตเสี่ยนิดนึง อยากให้อาจารย์แกเฉลยอดีตลอว์กับเสี่ยเร็วๆ
 

@ แมวเหมียว ขอบคุณมากค่ะ ตอนนี้มาลงตอนใหม่ให้แล้วนะคะ เป็นอย่างไรบอกได้จะได้เลย
 

@ รักนก เสี่ยนี่จริงๆก็คล้ายลูฟี่นะคะคือรักพวกพ้องและคนสำคัญเท่านั้น แต่วิธีการปฏิบัติต่อคนอื่นต่างกัน เห็นไหม! พวกแกออกจะเหมาะสมกัน ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ บทสรุปคู่นี้จะเป็นไง หรือคุณหมอจะแย่งไปรอดูค่ะ ^^
 

@คุณฮินะ  คู่นี้กินเวลานานมากจริงๆค่ะ ( ย้อนไปมองวันที่ลงตอนแรก) ความจริงโมเมนต์คู่นี้ไม่ค่อยเจอกันเท่าไรเลย แต่เราก็อุตส่าห์จิ้นออกมาได้เยอะขนาดนี้ (แอบรู้สึกผิดกับอาจารย์โอดะ) อยากรู้ทั้งอดีตของเสี่ยทั้งของลอว์เลยค่ะ อาน่าจะดราม่า แล้วก็จะเสร็จเรา ให้เราได้แต่งฟิคออกมา ( หัวเราะน่ากลัว)
 

                @khwan สมน้ำหน้าไปก็ได้เพราะเราจะเตรียมบทให้สงสารเสี่ยไว้ ( หรือเปล่า)แอบสปอย 555 พิษรักแรงหึงทำให้เสี่ยจะฆ่าหมอได้จริงๆนะเออ ถึงหมอจะอึดมากจนไม่ตายก็ตาม
 

                @ Mook_Kung_Zaa เสียดายอดีตของเสี่ยจริงๆค่ะ ถ้าออกมาก็ดีสิจะได้เสร็จเราเอ๊ะ!? แอบสงสัยเหมือนกันค่ะว่าเราเอามาแต่งอิงเนื้อเรื่องแบบนี้คนอื่นจะอ่านแล้วจิ้นเพี้ยนจากเรื่องจริงไหม 555+ ถ้าเป็นแบบนั้นแสดงว่าเราสำเร็จในการล่อลวงคนอ่าน 555
 

รูปแฟนอาร์ทสวยมากเลยค่ะ เราทำแบบนี้ไม่ได้ แบบนี้ก็สุดยอดสุดๆ สู้ๆนะคะ ถ้ามีเวลาแล้วว่างก็ลงให้เราได้ชื่นชมด้วย ^^
 

ขอบคุณค่ะ
 

@ ขมวดคิ้ว เดี๋ยวจะมีให้สงสารกว่านี้ (หัวเราะน่ากลัว) แต่เสี่ยยอมรับการกระทำของตัวเองเรียบร้อยแล้วค่ะ ตอนนี้เหลือแค่ปรับปรุงตัวและแก้ไข สำหรับคุณหมอเราเตรียมตอนพิเศษให้ในรวมเล่มเรียบร้อยแล้วค่ะ ถ้าคิดออกมากว่านี้ก็อาจจะเอามาลงในเว็บด้วย ถึงนี่จะเป็นภาคสุดท้ายแต่ก็ยาวหลายตอนเหมือนกันนะคะ (สูบพลังวิญญาณคนเขียน = =)  ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ ได้รับแล้วมีกำลังใจจริงๆ^___^
 

@HalloWeD เสี่ยกำลังเดินหน้าพร้อมยอมรับในสิ่งที่กระทำแล้วค่ะ แต่จะชนะใจลูฟี่ไหม อันนี้ต้องรอติดตาม กับลอว์ ลูฟี่จะเอาไง มีเฉลยในภาคนี้แน่นอนค่ะ
 

@NeeniTY ขอบคุณมากค่ะ จะแฮปปี้เอนดิ้งไหมอันนี้ให้ลุ้นเอา บอกไม่ได้ ^___^  ถ้าจบฟิคเรื่องนี้แล้วถ้าเราคิดออกสัญญาว่าจะเอาคู่นี้มาเขียนในเรื่องใหม่ให้ชมแน่นอนค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ^^ รู้ว่ามีคนที่อ่านและติดตามเราก็ดีใจมากแล้ว
 

@ รักลูฟี่ เราสงสารทั้งคู่นะ (ได้ข่าวว่าแต่งเอง) คนหนึ่งก็เห็นอีกคนทำไม่ดี ขณะที่อีกคนก็เห็นคนที่รักรู้เรื่องที่ปิดเอาไว้ แต่ในตอนนี้บรรยากาศดีขึ้นแล้วล่ะค่ะ ( คิดว่านะ?) อย่างน้อยเสี่ยก็จะหาทางพิชิตใจลูฟี่ใหม่ แต่จะสำเร็จไหม
 

@ ปิ่นนะคุคุ นั่นสินะถ้าเสี่ย SM แต่แรกก็จบแล้วเอ๊ะ!? ลูฟี่ก็น่าสงสาร เสี่ยก็น่าสงสาร โซโลหลังๆเท่ขึ้นมากเลย = = แต่เดี๋ยวนี้เราจิ้นคู่อื่นมากกว่าเลยนึกคู่นี้ไม่ออกเลย ขอโทษด้วยนะคะ แต่ก็ไม่แน่ถ้ารื้อฟื้นอนาคตอาจโผล่มาให้อ่านก็ได้ 555
 

@ inlove_inlove ไม่บอกๆ ^^ ให้ลองลุ้นดู
 

@PiToN ถ้าหมอมาปลอบคงโดนด้ายปาดคอขาดแน่ๆ แล้วลูฟี่ก็ต้องโกรธเสี่ย เย้ ( อ่อก///โดนด้ายปาดคอ) อีกสองคู่รอหน่อยนะคะเมื่อจบคู่นี้จะเอามาลงให้ชมแน่ๆ
 

@ Zoa Sanka เสี่ยจะรักกับลูฟี่ได้ไหม ได้ยังไง จะมาเฉลยในภาคนี้เลยค่ะ ^^ เสี่ยไม่มีปัญญาจัดการไคโดหรอกเพราะกระจอกกว่า ( โดนกระสุนด้ายจนพรุน) ตามเนื้อเรื่องจริงนะ ส่วนจัดการพวกลูฟี่มีหวังโดนลูฟี่รังเกียจจนตายแน่นอน ไม่ว่าจะทางไหนก็ทำไม่ได้ทั้งนั้น เป็นเสี่ยนี่ลำบากแท้ มีต้อยก็เศร้าเงี้ย
 

@guinw55 ตีกันเรียบร้อยแล้วค่ะ เวลานี้คือเวลางัดทุกวิธีมาง้อว่าที่เมีย 555 ไม่แน่งานนี้อาจโดนมือดี(มือไหนก็ไม่รู้)งาบไปก็ได้ ส่วนแฟนคลับ(+สโตกเกอร์)ก็ยังติดตามรุ่นพี่ต่อไป งานนี้มีบาเรียก็กันไม่ได้ค่ะ แต่อยากรู้จังว่าสุดท้ายบาร์โธจะมาเป็นสมาชิกด้วยไหม แต่อีกฝ่ายเล่นมีลูกน้องอยู่แล้วนี่ (สงสัยๆ) อาจารย์แกก็สปอยว่าลูกเรือคนที่สิบจะเป็นอดีตบอสซะด้วย หรือจะเป็นศัตรูเก่าในอดีต
 

@...BBooKK คู่สโมคเกอร์ตอนนี้ไม่มีพล็อตเลยอ่ะค่ะ = = ขออภัย แต่ก็แอบคิดนะว่าลุงควันแกเท่ขึ้นเยอะ คู่เรย์ลี่กำลังเปลี่ยนพล็อตใหม่อยู่ค่ะ คาดว่าหลังลงคู่นี้เสร็จจะมาลงให้ได้
 

@L.Salapao คำถามเรื่องอายุนี่เป็นมุกที่ไม่คาดเลยว่าคนจะชอบมากขนาดนี้ (ตกใจ) ไม่มีคุกไหนเอาเสี่ยอยู่หรอกค่ะ ใหญ่ขนาดสั่งรัฐบาลได้เชื่อว่าอิมเพลดาวน์ก็เอาไม่อยู่



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

1,299 ความคิดเห็น

  1. #1268 MatchaLatteCream (@tarkra) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 03:35
    แหม่ดอฟฟี่ ยิ้มหวานเลยสิ อาทิตย์นึงยาวๆ
    #1268
    0
  2. #689 guinw55 (@guinw55) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 00:21
    อื้อหือ...เสี่ยรับศึกหนักสามทางเลยอ่ะ แย่หน่อยนะเสี่ยถือซะว่ากรรมที่เคยแกล้งฟี่ไว้มันตามทันละกัน
    ลงทุนตามมาดักถึงนี่เลย... แย่แล้วล่ะฟี่ยิ่งหลอกง่ายอยู่ พวกโซโลก็งานหนักเหมือนกันเลยแฮะ
    #689
    0
  3. #679 HalloWeD (@melonpung03) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 21:00
    หนึ่งอาทิตย์สำหรับการพิสูจน์นะคะป๋าโด ฟุฟุ
    งานนี้ศึกหนักค่ะ แนวป้องกันเต็มเลย ฮาาาาาา
    //หมุนเงินรัวๆ รวมเล่มป๋าโดหนูลู แง้ววววววววว
    #679
    0
  4. #666 vviiwwyy (@vviiwwyy) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2557 / 21:43
    อร๊ายยย 1 อาทิด เสี่ยสู้ๆนะคะ จัยนึงกะอยากให้เสี่ย แต่อีกจัยนึงกะอยากให้ยุกลอว์ แต่อีกจัยกะอยากให้ยุกะพวกพ้อง แต่อีกจัย เฮ้ยยยยย มีกี่จัยกันเนี้ยชั้น 5555 ตกลงนารูโตะมาสอนคาถาแยกเงาพันร่างให้ ฟี่น้อย หน่อยละกันนะ 555
    #666
    0
  5. #664 MooK_KunG_Zaa (@letsdance12) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2557 / 03:05
    อ่านเม้นแรกในตอนนี้แล้วขำ เสี่ยอาจหมดตัวเพราะนามิ กร๊ากกกกก เห็นภาพมาก





    พูดๆแล้ว ในกลุ่มนี้เราแอบคิดว่านามิเหมือนแม่มากเลยนะ ตามเช็ดให้ลูกที่อยู่ไม่สุขแทบทุกคน(โรบินเป็นพี่คนโต คอยช่วยแม่) น่าสงสาร ฮ่าๆๆๆๆ



    อา อาจซ้ำรอบที่เท่าไหร่แล้วเนี่ย ฟิคนี้ทำให้เรา กลับไปทั้งอ่านใหม่ ทั้งดูอนิเมะใหม่จริงๆ ฮ่าๆๆๆ





    ไรท์ได้ตามอนิเมรึเปล่าค่ะ (ถ้าจำไม่ผิดไม่ได้ตามใช่ไหม) มันมีตอนเสริมที่เราดูแล้วหลุดกรี้ดมาก ลอว์กับลูฟี่โดนผู้ใช้ผลปีศาจที่เหมือนกับทำละครสัตว์อ่ะ โดนสวมปลอกคอแล้วสั่งให้นั่งกับขอมือ....//ตายคาคอมเลยทีเดียว มัน...มัน.... อ้ากกกกกกกกกกกกกกก  ปกติเฉยๆกับตอนเสริม แต่ตอนนี้ ท่านี้ไม่ไหวจริงๆ ลูฟี่โมเอ้มาก ลอว์โคตรรรรรรรร .... อร้ากกกTT[]TT ฮ่าๆๆๆๆๆ กรี้ดหน้าจอเลย
    #664
    0
  6. #662 ..BBooKK.. (@horseaholic) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 17:51
    55ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องพยายามคิดก้ได้ถ้ามันไม่มีพล็อต ทีนี้ถึงงานหนักของป๋านกแล้วสิ55 จะง้อกันยังไงนะแล้วเรื่องที่ซาโบจะบอกหนูลูคือไรอะจะบอกว่า 'ฉันชอบนาย' หรือปล่าวนะ> < ตอนต่อไปคงพูดได้แค่ว่า 'ถึงเวลาสนุกแล้วสิ ถึงเวลาสนุกแล้วสิ' 55 ยังไงก้สู้ๆนะคะไรท์เป็นกำลังใจให้จะคอยอ่านนะคะไม่ว่าคู่ไหนก้จะคอยอ่านค่ะ54
    #662
    0
  7. #661 Zoa Sanka (@11zoa00) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 06:00
    ซาโบจะบอกไรกับฟี่อะ? อย่าบอกนะว่ารักฟี่เข้าให้แล้วอีกคนนะ!!
    หนึ่งอาทิตย์สำหรับการตัดสินสินะว่าฟี่รักเฮียมิงโก้บ้างหรือเปล่า
    ตัวขัดขวางนี้เยอะแยะยั่วะเยียะเลยนะ
    แล้วเฮียจะได้ความรักจากฟี่มั้ยเนี่ย เฮ้ออ หนักใจแทนเฮียจริงๆ
    ยังไงก็ขอให้เฮียคู่กะฟี่นะค่ะไรต์
    #661
    0
  8. #660 Trafal-kung Fanclub (@goingmerry) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 04:28
    "พวกเราไม่ยอมหรอก!!!" ตอบเสียงดังฟังชัดพร้อมเพรียงราวกับนัดแนะกันมาก่อน (กระทั่งลอว์กับบาร์โธโลมิโอยังหลุดพูด เล่นเอาเหล่าลูกเรืองงกันเป็นแถบ)

    ฮาประโยคนี้จริงๆ นะ 555

    #660
    0
  9. #657 inlove_inlove (@inlove_poo) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 19:45
    1 อาทิตย์ สำหรับตัดสินในเรื่องต่างๆๆ
    แล้ว ไรท์เตอร์คนดีจะมาอัพใน 1 อาทิตย์ มั้ยน้อ

    รอ ร๊อ รอ
    #657
    0
  10. #656 ปิ่นนะคุคุ (@narupin-578-sana) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 10:02
    จะจบแล้วเหรอ อยากซื้อมาเก็บไว้บ้างจัง ฮรืออออ แล้วไรท์จะลงตอนจบด้วยใช่ไหมคะ คือถ้าไม่ได้ซื้อเก็บไว้ ก็สามารถอ่านตอนจบได้ในเว็บใช่ไหมคะ หวาดเสียวกลัวไรท์จะไม่ลงตอนจบให้อ่ะ T.T ยังไงฟิคของไรท์ก็เจ๋งสุดๆไปเลยค่ะ อยากซื้อเก็บจัง เราก็เป็นคนที่ชอบอ่านนิยายซ้ำด้วยสิ หุหุ ยังไงก็จะรอตอนต่อไปนะคะ ซาโบจะพูดอะไรกับลูฟี่ หนึ่งอาทิตย์แห่งรัก และตอนจบที่อาจหักมุม รอเสมอเลยค่า //รักไรท์ *♡*
    #656
    0
  11. #655 ~PiToN~ (@nightsza) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 01:31
    1 อาทิตย์พิชิตใจลูฟี่ที่รักกก ยังแอบเชียร์ลอว์ให้คู่กับลูฟี่อยู่ แต่คงยากสินะ
    #655
    0
  12. #654 รักนก (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 00:03
    คงสนุกน่าดูเลยนะนั้น (- -:;;;)

    ไรท์จะทำเป้นหนังสือด้วยเหรอ *0* อย่างเห้นเร้วๆจัง

    ปล. แย่งลู่ฟี่มาให้นะเสี่ย
    #654
    0
  13. #653 จอมโจรแมวดำ (@kurai) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 23:43
    1 อาทิตย์พิชิตใจหมวกฟางที่รัก(?)


    รวมเล่ม รวมเล่ม รวมเล่ม รวมเล่ยบันซายยยย*0*
    รวมเล่มนี่ทุกเรื่องที่แต่งเลยมั้ยอ่างับ *0* 
    อยากได้รวมเล่มจังเลยยยย><
    จองไว้เลยนะครับ*0*
    #653
    0
  14. #652 Asahi (@salisa1) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 23:19
    อาทิตย์เดียวเอ๊ง หาเจอก็อยู่ด้วยกันแค่อาทิตย์เดียวเองอ่า >3<
    #652
    0
  15. #650 MooK_KunG_Zaa (@letsdance12) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 22:59
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย



    หนึ่งอาทิตย์นี่จะฟินขนาดไหนกัน (ตายๆๆๆ)





    มิวโก้ รักขนาดนี้สู่ขอเลยเหอะ ไหนๆแผนก็พังหมดแล้ว หอบผ้าหอบผ่อนมาอยู่กินกันที่ซันนี่เลยก็ได้นะฮ่าๆๆ





    รวมเล่ม O[]O กรี้ดดดด ซื้อแน่ๆ เค้าวาดปกให้ไหม วาดให้ฟรี ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



    คู่ต่อไป แชงบากี้ กับมัลโก้เอสสส  แอร้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย คู่โปรดเค้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  (จะตีลังกากรี้ด T[]T ไม่อาจบรรยายคำใดๆได้ อร้ากก)


    นักถือไรเตอร์ค่ะ ที่ทำให้สายลอว์ลูอย่างเราบ้ามิงโก้ได้ขนาดนี้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 พฤษภาคม 2557 / 23:08
    #650
    0
  16. #649 NeeniTY (@memoi--------) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 22:29
    เสี่ยคะ สู้ๆคะ =_= ลูฟี่คะ รีบๆรู้ใจตัวเองเร็วนะ ว่ารักใครกันแน่... ลอว์คะ...รู้สึกว่านายจะเป็นเหมือนมือที่สามนะ = = ไรต์แต่งสนุกอ่าาาา TT^TT

    ขอบคุณ...
    ขอบคุณที่อัพตามสัญญา
    ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกแบบนี้ให้อ่านนะคะ
    ขอบคุณที่ทำให้...นักอ่านคนหนึ่งมีความสุขและยิ้มได้ ^ ^
    ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง...ใน ...

    Fic Onepiece : All Luffy [NL,Yaoi]

    #649
    0
  17. #648 ขมวดคิ้ว (@mtniee) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 22:26
    ปฏิบัติการง้อลูฟี่ เดธไลน์หนึ่งสัปดาห์ เริ่มได้ !
    เราคิดว่าคงสนุกน่าดูที่หลายๆ คน ร่วมมือกันคัดค้านเสี่ย
    แบบนะเสี่ย..ภาพพจน์ไม่ดีเยอะ เป็นใครใครเขาก็ไม่ยอมหรอก =3=

    แง๊ ไรเตอร์แว่วๆ เรื่องรวมเล่มมาเรารู้สึกปริ่มจัง
    (หนังสือเรียนไม่อ่าน รอรวมเล่มไรเตอร์ ฮ่าๆ/แย่) 
    ซื้อแน่นอนค่ะ !!!
    #648
    0
  18. #647 khwan (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 21:53
    หนึ่งอาทิตย์ของเสี่ยมันจะกับสามเดือนไหม



    งานนี้จะได้รู้กัน

    อุปสรรคมากมายกว่าครั้งก่อนเยอะ

    ดูท่าจะไม่ได้มีแค่ลอว์ที่รักลูฟี่นะ



    เสี่ยถ้าจะรักขนาดนี้ ไปขอกับพ่อลูฟี่เหอะ

    เงินทองก็มีค่าสินสอดนะไม่ใช่ปัญหาอยู่แล้ว

    จะเหลือก็แต่ความไว้ใจจากพ่อตาแค่นั้นแหละ(ซึ่งน่าจะเป็นปัญหาใหญ่สุด)

    ยังไม่นับหมวกแดงนะเฮ้ย รายนั้นใหญ่ยิ่งกว่าเสี่ยหลายโข

    ถ้ารู้ว่าเสี่ยรักลูฟี่นี่ ........
    #647
    0
  19. #646 oงค์xญิงง่วงuou (@pingpong611) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 21:52
    ลูฟี่ๆๆๆๆ ช่างใสซื่อนักหลงรักเสี่ยแต่ไม่รู้ตัวนี้มันลำบากนักน่ะ
    #646
    0
  20. #645 Takamina Yuko (@bungtcc) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 21:17
    อีกหนึ่งอาทิตย์ เสี่ยจะง้อลูฟี่ยังไงน๊าาาา
    ถ้ารวมเล่มแล้วเราจะซื้อแน่น

    รอตอนต่อไปอยู่น่ะค่ะ
    #645
    0
  21. #644 Hina_Sakura (@hina_sakura) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 20:53
    หนึ่งอาทิตย์ล่ะ เอาล่ะสิเสี่ย...จะไหวจริงเร้อ ปราการต่อต้านนี่หลายด่านเลยนา ทั้งพวกฟี่น้อย พวกลอว์ พวกบาโธ และพี่ชายคนสำคัญของพี่น้อยอีก

    งานนี้เสี่ยคงต้องลงทุนขนาดหนักอ่ะ เพราะแต่ละคนใช่จะง่ายยอมให้เสี่ยผ่านซะเมื่อไหร่///ระวังจะหมดตัวนะคะ โดยเฉพาะกับนามิ





    ในที่สุดตอนนี้ก็มาาาาาา หลังจากที่เฝ้ารอคอยมานาน รู้สึกสมค่าแก่การรอคอย 

    และซื้อแน่ค่ะหากมีการรวมเล่มขาย ของจองคิวไว้เลยกันทีเดียว





    ต่อจากนี้เราจะได้เห็นสารพัดวิธีที่เสี่ยจะขุดเอามาต่อรองกับทุกคนที่ขวางกั้นสินะคะ 

    พยายามเข้านะเสี่ย หลงรักคนดังก็งี้แหละ

    ...ว่าแต่ นี่ขนาดเสี่ยแพ้นะเนี่ย ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะเอาตัวพี่น้อยมาเลย แสดงว่ารักจริงหวังแต่งสินะคะ!!!

    เอ้า เสี่ยสู้ๆ !! เท่าที่ดู ด่านพี่ชายน่าจะลำบากที่สุดแล้ว...^^;;
    #644
    0