Blue wave คลื่นหัวใจสายใยรัก

ตอนที่ 37 : SPECIAL: ดัดหลังเมีย [Loading80%] อัพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 61632
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 592 ครั้ง
    13 ก.พ. 60

ท้าวความจากตอนพิเศษของหมอเก็ทหมอนีนจ้า เดือนเด่นเผลอปูดความลับเรื่องแต่งงานตั้งนานทำไมไม่ท้องสักที=..= หมอจีโผล่มาได้ยินพอดีเป็นเรื่องเลย!!!

 

SPECIAL: ดัดหลังเมีย!

 

ปึง! เสียงประตูรถกระแทกปิดดังสนั่นทำเอาฉันสะดุ้งเฮือกรีบเปิดประตูตามลงไปแทบไม่ทัน ตั้งแต่ย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้นี่คือครั้งแรกที่เฮียจีออกแนวอาละวาดฟาดงวงฟาดงาลงกับข้าวของ

เราเพิ่งกลับมาจากงานแต่งงานหมอเก็ท เพื่อนสนิทของเฮียจี ขาไปยังอารมณ์ดีแต่ขากลับนี่สิ... อย่างกับหมาบ้า

ไม่น่าเลย!... ไม่น่าเผลอปูดความลับออกมาให้เขาได้ยินเลยจริงๆ

“เฮียจ๋า” ฉันเรียกด้วยน้ำเสียงออดอ้อน แปลงร่างเป็นลูกหมาไปพันแข้งพันขาได้คงทำไปแล้ว แต่คนตัวสูงกลับไม่มีทีท่าว่าจะสนใจกันเลยสักนิด

“...”

“เฮียโกรธเด่นเหรอ” ถามออกไปปุ๊บตาคมก็ตวัดมามองหน้าฉันปั๊บ จึงได้แต่ยิ้มแหยๆ เพราะมันฉายชัดว่า นี่ไม่รู้ตัวเหรอว่าถูกโกรธ “แหะๆ... เฮียโกรธเด่นจริงด้วยเนอะ”

ง้อยังไงดีล่ะวะคราวนี้! พอเห็นว่าฉันนิ่งคิดอยู่ขายาวๆ จึงก้าวเข้าบ้านหลังใหญ่ ด้านในมีเพียงแสงไฟสีส้มจากแชนเดอร์เลียร์สาดลงมาให้ความสว่างเท่านั้น

ตึง ตึง ตึง!

“เฮียจ๋าอย่าเดินเสียงดังสิ เดี๋ยวป๋ากับคุณแม่ตื่น” ฉันรีบจรดปลายเท้าลงบนขั้นบันไดอย่างแผ่วเบาทว่ารวดเร็วตามหลังมาติดๆ “เรื่องแค่นี้เอง อย่าโกรธเด่นเลย...”

แม้ว่าจะขึ้นมาถึงบนห้องแล้วแต่เขาก็ไม่ยอมพูดกับฉันแม้แต่คำเดียว เหตุการณ์เริ่มเลวร้ายเมื่อมือหนาเปิดตู้เสื้อผ้าพลางรื้อเสื้อผ้ากับเป้สะพายหลังใบใหญ่ออกมา

“เฮียจะทำอะไรเนี่ย”

“เก็บเสื้อผ้า”

“เก็บไปไหน?!

“ไปนอนห้องพักแพทยย์เวร”

“คะ... คราวนี้กี่วัน” การที่เรสสิเดนท์ไปนอนโรงพยาบาลเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วเพียงแค่ส่วนมากมักจะเกิดขึ้นในตอนที่อยู่เวรดึก เมื่อเช้าเขายังบอกด้วยท่าทางเริ่งร่าเลยว่าช่วงนี้คงได้กลับมานอนบ้านทุกวัน... แล้วที่จะหอบผ้าหอบผ่อนหนีไปโรงพยาบาลนี่คืออะไรกัน!

“ไม่รู้” ใบหน้าคมเข้มยังคงบึ้งตึงอยู่ “อาจจะสักอาทิตย์หนึ่ง”

เฮ้ย! ก็รู้อยู่หรอกว่าเป็นเรสสิเด้นท์ต้องตัวติดโรงพยาบาล แต่ถึงกับต้องเอามาเป็นข้ออ้างในการแก้แค้นเมียตาดำๆ น่ะใช่เหรอ?!

แค่ยังไม่อยากท้องมันเป็นความผิดร้ายแรงถึงขั้นนั้นเลยหรือไง... ไอ้เตี้ยปวดร้าว

“ทำไมต้องทำแบบนี้อ่ะเฮีย ไม่รักเด่นแล้วเหรอ” ฉันแสร้งทำหน้าเศร้ากำลังจะบีบน้ำตาแต่ประโยคถัดมาเล่นเอาแทบยกมือทึ้งผมตัวเอง

“รักไง เฮียเลยคิดว่าไปอยู่ที่อื่นดีกว่าเมียจะได้ไม่ต้องลำบากนั่งกินยาคุมกำเนิด!” เสื้อตัวสุดท้ายถูกยัดลงไปก่อนที่เฮียจีจะรูดซิปแล้วเหวี่ยงมันขึ้นสะพายหลังเพียงข้างเดียว “อยู่บ้านดีๆ แล้วกัน”

 

8.45AM

“น้องเด่นเป็นอะไรหรือเปล่าลูก ทำไมนั่งหน้าเศร้าแบบนั้นล่ะ” คุณแม่ทักขึ้นเมื่อฉันวางช้อนลงบนจานข้าวเป็นสัญญาณว่าอิ่มแล้ว “นี่ตาจีทำไมยังไม่ลงมาอีก”

“เฮียเก็บเสื้อผ้าไปโรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ” น้ำเสียงของฉันคงฟังดูหงอยเกินไปเธอจึงขมวดคิ้ว

“ทะเลาะกันหรือเปล่า บอกมาเลยเดี๋ยวแม่จัดการให้” จะบอกได้ยังไงเล่าว่าเขาโมโหเรื่องฉันแอบกินยาคุมกำเนิดเลยไม่ยอมป่องเจ้าตัวน้อยสักที ขืนให้คุณแม่รู้มีหวังเคืองตามเฮียจีไปติดๆ แน่นอน

“ไปอยู่เวรตามปกตินั่นแหละค่ะ หนูแค่เหงาที่เขาไม่อยู่บ้านเฉยๆ” แม้ไม่อยากโกหกคุณแม่สักแค่ไหนสุดท้ายก็จำใจทำอยู่ดี แต่ดูเหมือนจะมีคนหนึ่งตงิดใจ ธีเงยหน้าจากโทรศัพท์มือถือพลางยิ้มอย่างรู้ทัน คาดว่าเพิ่งส่งข้อความหาแฟนสาวเสร็จอย่างไม่ต้องสงสัย “เดี๋ยววันนี้เด่นขอออกไปบริษัทกับธีนะคะ”

“ดีเลยครับ วันนี้ช่างลาหยุดซ้อจะได้ไปมุดใต้ท้องรถแทน”

หลังจากร่ำลาคุณแม่กับป๋าเรียบร้อยเราทั้งคู่จึงเดินออกมายังลานจอดรถ พอขึ้นมาบนรถได้ฉันก็กระชากคอเสื้อเขามาเขย่าไปมาราวกับคิดว่าผู้ชายคนนี้คือแก้วมิลค์เชก

“ธี จะง้อเฮียจียังไงดี!

“โอ๊ย... เบาๆ หน่อยซ้อ เดี๋ยวคอธีก็หักพอดี” ถึงจะทำเป็นบ่นแต่มือหนาก็ดึงแขนฉันออกได้ในคราวเดียว “ไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจล่ะ เคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่ามันเป็นพวกอินดี้จัด อย่าไปมีเรื่องด้วยเพราะเฮียน่ะโคตรเจ้าคิดเจ้าแค้น”

“นี่ก็ไม่ได้มีเรื่องด้วยไง... แค่ทำเขาโกรธเฉยๆ”

“ตกลงไปทำอะไร?”

“แค่...” ฉันอึกอักนิดหนึ่งก่อนจะจำใจพูดความจริง “แค่แอบกินยาคุมแล้วเฮียจับได้เฉยๆ”

“สมน้ำหน้า!

“สมน้ำหน้าพี่สะใภ้ตาดำๆ ซะให้พอใจเลย” ฉันกระแทกเสียงหน้าง้ำ “พอใจเมื่อไหร่ช่วยหาทางง้อพี่ชายขี้งอนของนายด้วย”

“ซ้อทำขนาดนั้นคงอีกนานแหละกว่ามันจะหาย” ริมฝีปากได้รูปยกขึ้นจนเห็นลักยิ้มตรงสองข้างแก้ม “ธียังไม่เคยเล่าให้ฟังล่ะสิว่ามันเคยทะเลาะกับป๋าจนหอบข้าวของออกจากบ้านหนีไปประเทศลาวตั้งนาน”

“นะ... นานนี่นานแค่ไหน” สิ่งที่ธีบอกเล่นเอาลมหายใจติดขัด เกิดคราวนี้เฮียจีทำแบบนั้นคาดว่าฉันคงทนไม่ไหวแน่ “ถึงอาทิตย์หรือเปล่า”

“เป็นเดือนเลยต่างหาก!

โอ๊ยยย! นี่สามีฉันเป็นตัวอะไรกันแน่เนี่ย ทำไมถึงได้มีจิตใจลึกลับซับซ้อนราวกับสตรีวัยหมดประจำเดือนแบบนี้ ถึงมั่นใจว่าเขาคงไม่หอบผ้าหอบผ่อนหนีออกนอกประเทศแต่ก็คงไม่ยอมกลับบ้านอีกนาน

“แล้วนี่เจ้ต้องทำยังไง” ถึงธีจะเรียกฉันว่า ซ้อ แต่ก็ยังสะดวกใจในการแทนตัวเองว่าเจ้มากกว่า

“เฮียมันอยากได้น้องไม่ใช่เหรอ” เขาเอื้อมมือไปกดปุ่มสตาร์ทรถพลางพูดด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆ “ซ้อให้ตามที่ขอก็สิ้นเรื่อง”

“ถะ... ถ้าไม่ให้ล่ะ” ฉันรู้สึกเขินนิดหน่อยเมื่อต้องมาพูดเรื่องนี้กับผู้ชายตัวถึกๆ ที่ไม่ยอมท้องเจ้าตัวเล็กมันก็มีเหตุผลอยู่ “ทำไมต้องยอมเขาทุกเรื่องด้วยเล่า”

“งั้นไม่ต้องยอมสิ แต่หลังจากนี้ซ้อต้องอดทนหน่อยนะ...” ฟังที่ธีพูดฉันก็กำลังจะถามว่าอดทนต่ออะไรแต่คำเฉลยกลับทำเอาอ้าปากค้างซะก่อน “อดทนอยู่เฝ้าบ้านที่ไม่มีสามีสักเดือนสองเดือนแล้วกัน!

 

ตู๊ดดด... ตู๊ดดด... ตู๊ดดด ติ๊ด!

ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกในปอดอย่างพยายามระงับอารมณ์ ท่องยุบหนอพองหนอในใจอยู่ประมาณห้าถึงหกรอบเพื่อเรียกสติแล้วสุดท้ายก็รู้ว่าสตินั้น... ขาดแล้ว

โว้ยยย! ถ้านับวันนี้ด้วยก็หมายความว่าเฮียจีไม่กลับบ้านมาครบหนึ่งอาทิตย์พอดี

ดูท่าเขาคงอยากจะพยศให้ถึงที่สุดนั่นแหละ โทรหาเป็นสิบๆ ครั้งก็ไม่รับสายแถมส่งข้อความไปก็ไม่ตอบกลับสักนิด อึดอัด... อึดอัดที่สุดเลยไอ้หมอบ้า!

สุดท้ายเมื่อไม่รู้จะหันไปพึ่งใครจึงตัดสินใจโทรหาหมอนีนพี่สาวของน้องแนมซึ่งเรียนเฉพาะทางด้วยกันที่โรงเรียนแพทย์ บ้านของเธออยู่ใกล้มากเพียงแต่หลังแต่งงานฉันก็ไม่รู้ว่าหมอนีนจะย้ายไปอยู่กับเก็ทถาวรเลยหรือเปล่า รออยู่ไม่นานปลายสายก็กดรับ

(นีราพูดค่ะ)

“หมอนีน นี่เด่นเองนะคะ” ฉันบอกเธอเร็วๆ ก่อนจะเข้าเรื่อง “หมอนีนอยู่ที่โรงพยาบาลหรือเปล่าคะ เด่นมีเรื่องจะรบกวนหน่อย”

(อยู่ค่ะ มีอะไรเหรอคะ)

“คือเด่นทะเลาะกับเฮียจีแล้วเขาไม่ยอมกลับบ้านมาเป็นอาทิตย์ ติดต่อก็ไม่ได้เลยอยากจะขอร้องหมอนีนช่วยบอกเขาให้หน่อยว่า...” พูดยังไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำฉันก็ถูกขัดจังหวะ

(ทำไมเด่นคิดว่านีนจะช่วยล่ะคะ จำไม่ได้เหรอว่าเด่นกับยัยแนมเคยหลอกอะไรนีนไว้) ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ จำได้ไม่เคยลืมว่าเฮียจีเคยขอให้ไปหลอกหมอนีนมางานเลี้ยงสละโสดของเก็ท

“เด่นขอโทษค่ะ”

(นีนล้อเล่นค่ะ!) น้ำเสียงที่ตอบคงฟังดูหงอยเกินไปเธอจึงรีบเปลี่ยนคำพูด (ว่าแล้วเชียว... เห็นจีนอนหอพักแพทย์ประจำบ้านตลอดไม่ยอมกลับบ้านกลับช่องก็นึกอยู่ว่าต้องมีปัญหากับเด่น)

“ตอนนี้เฮียเป็นยังไงบ้างคะ หมอนีนพอจะบอกให้เขากลับบ้านมาหาเด่นบ้างได้ไหม” ฉันพูดอย่างยอมจำนน

(จะเป็นยังไงได้ล่ะคะ ขอบตานี่ดำปี๋เลย เมื่อวันก่อนเกิดอุบัติเหตุรถตู้คว่ำเขายังวิ่งสะลึมสะลือมาช่วยนีนปั๊มหัวใจคนไข้อยู่เลย... พอนีนถามว่าได้นอนบ้างหรือเปล่าก็ตอบไม่ค่อยเต็มเสียงเท่าไหร่) พอได้ยินแบบนั้นฉันยิ่งปวดหัวเข้าไปใหญ่ สภาพปกติก็ดูง่วงงุนอยู่แล้วด้วย (มาง้อเขาหน่อยดีไหมคะ ดูท่าทางไม่ค่อยไหว)

“แล้ว... เฮียจะว่างให้เด่นง้อเหรอคะ”

(ว่างค่ะ สูติพร้อมใจกันออกหลายเตียงเลย ถ้าไม่คึกวิ่งไปช่วยคนอื่นอีกก็มีเวลาพอสมควรเลยล่ะ วันนี้นีนก็ว่าจะกลับบ้านไปหากุ๊กไก่กับยัยแนมเหมือนกัน) พูดยังไม่ทันจบประโยคเธอก็หาวออกมานิดหนึ่ง (เดี๋ยวนีนขอตัวไปดูคนไข้ก่อนนะคะ)

“ขอบคุณมากเลยค่ะ” ฉันบอกเธอด้วยความรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ก่อนจะกดวางสายไป

เอาล่ะ... ในเมื่อจะง้อทางโทรศัพท์คุณสามีตัวดีดันเมินใส่ขนาดนี้ เห็นทีคงถึงเวลาที่ฉันต้องบุกโรงพยาบาลสักทีสินะ!


-----

“เต้ยจ๋าช่วย...”

“คราวซวยอะไรของกูวะถึงต้องมีเพื่อนเตี้ยกะโหลกกะลาแถมหาเรื่องมาให้ช่วยไม่เว้นแต่ละวันอย่างแกเนี่ย!” ฉันยังพูดไม่ทันจบ เพื่อนปากมอมตัวเท่าควายป่าอย่างไอ้เต้ยซึ่งนั่งยองๆ อยู่บนพื้นก็พึมพำ พลางเงยหน้าขึ้นมาจากล้อรถยนต์คลาสสิคที่กำลังขันมืออยู่ ใบหน้าของมันบูดบึ้งเมื่อเห็นว่าฉันเอาเท้าสะกิดตรงก้น “แล้วก็เลิกเขี่ยตูดฉันเล่นสักที คนนะไม่ใช่แมวติดสัด จะได้ส่ายหางระริกระรี้ตอนโดนสะกิด!

“พาไปหาเฮียที่โรงพยาบาลหน่อยสิ”

“ไม่ไปโว้ย! เห็นไหมเนี่ยว่าฉันทำอะไรอยู่” ไอ้เต้ยไม่พูดเปล่าแต่ยกประแจถอดน๊อตในมือขวาขึ้นโชว์ด้วย “พรุ่งนี้ลูกค้านัดรับรถ ถ้าไม่เสร็จ... ตายแน่!

“เต้ยจ๋า... ช่วยเพื่อนหน่อยนะ พาเพื่อนไปง้อเฮียที”

“ปากแกออดอ้อนมากไอ้เตี้ย แต่ตีนอ่ะ!...” มือหนาปล่อยประแจลงพื้นเสียงดังก่อนจะฟาดเพี้ยะเข้ามาตรงหน้าแข้งของฉันอย่างแม่นยำ เมื่อเห็นว่าตูดยังโดนสะกิดไม่เลิก “เอาเวลาไปอ้อนผัวให้หายโกรธดีกว่า ไอ้หมอกวนตีนยิ่งหล่อเกินมาตรฐานอยู่ ป่านนี้คนไข้สวยๆ มาจีบจนมันเผลอตัวเผลอใจแล้วหรือเปล่าถึงได้ไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง”

“นี่แกแช่งฉันเหรอวะ!” อาจเป็นเพราะช่วงนี้จิตใจของฉันอ่อนไหวง่ายเนื่องจากหวาดระแวงไอ้เฮียอยู่แล้ว จึงอารมณ์ขึ้นแรงกว่าปกติ “ฉันไปเองก็ได้ แต่ก่อนไปขอแช่งคืนหน่อยเถอะ...”

“ไหน?” คิ้วเข้มของเพื่อนเลิกขึ้นข้างหนึ่ง “น้ำหน้าอย่างแกจะแช่งอะไรฉัน ...แช่งให้เลิกกับเมียแบบนี้เหรอ?”

“ไม่โว้ย แช่งให้แกส่งไอ้รถบุโรทั่งคันนี้คืนเจ้าของไม่ทันกำหนดทำให้ร้านเสียเครดิต จนเจ้าของปากหมาที่ชื่อว่าไอ้เต้ย ปฐวี เครียดจนกินไม่ได้นอนไม่หลับกระสับกระส่ายถ่ายเหลว!

ป้าบ!

แค่พูดไม่พอฉันยังอาศัยช่วงที่มันอ้าปากค้างเตะเข้าตรงตูดแข็งๆ อย่างแรงก่อนเผ่นออกมาขึ้นรถคันหรูซึ่งจอดอยู่ตรงหน้าอู่ด้วยความรวดเร็ว

ทั้งที่ลงโทษเพื่อนไปแล้วแต่กลับพบว่าคำพูดหมาๆ ของมันกัดกร่อนประสาทจนความหวาดระแวงพุ่งสูงปรี๊ด ปกติเฮียจีติดฉันอย่างกับอะไรดี ว่างตอนไหนเป็นต้องโทรมาออดอ้อนตอนนั้น แต่นี่เขาเงียบไปไม่สนใจเมียผู้น่าสงสารเลยสักนิด

อย่าบอกนะว่า...

 

ในที่สุดฉันก็มายืนอยู่หน้าโรงพยาบาลอันแสนคุ้นเคยด้วยตัวคนเดียวจนได้ เพราะหมอนีนบอกว่าเขา น่าจะ ว่าง จึงตัดสินใจยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรออก แล้วก็แทบเขวี้ยงมันทิ้งเพราะมีผู้หญิงรับสายแทน

หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ...

ลงท้ายพอไม่รู้จะทำยังไงจึงจำใจต้องเดินเข้าไปติดต่อกับพยาบาลตรงเคาน์เตอร์

“มาพบคุณหมอจีรภัทรค่ะ”

“คะ?” พยาบาลสาวมองหน้าฉันอย่างงุนงงเล็กน้อย ก่อนถามด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ “ซักประวัติหรือยังคะ แล้ววันนี้ก็เป็นคิวของหมอ...”

“ไม่ใช่ค่ะ คือดิฉันเป็นภรรยาของหมอจีรภัทรน่ะค่ะ โทรหาเขาไม่ติดเลยเป็นห่วง” ฉันรู้สึกเขินนิดหน่อยเพราะต้องมาถามหาสามีกับคนอื่น เธอคงจะแปลกใจไม่น้อยเหมือนกันเพราะสมัยนี้การสื่อสารก้าวไกล โทรกริ๊งเดียวหรือส่งข้อความก็สามารถติดต่อกันได้แล้ว...

มันจะไม่ยุ่งยากเลยถ้าไอ้หมอบ้ามันยอมรับโทรศัพท์ฉันบ้าง!

“งั้นเดี๋ยวลองโทรเข้าหอพัก...”

ตึก ตึก ตึก!

พยาบาลบอกยังไม่ทันจบประโยคเสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นก็ดังมาจากที่ไกลๆ เรียกให้ฉันหันกลับไปมองแล้วก็ต้องอึ้งกิมกี่ตอนเห็นภาพตรงหน้า

คุณหมอสองคนท่าทางเร่งรีบกำลังข้ามจากทางเดินอีกฝั่งหนึ่งมา คนแรกสวมแว่นหนารูปร่างสันทัดมีท่าทางร้อนรน จากการแต่งกายดูออกว่าน่าจะเป็นเอ็กซเทิร์น ส่วนอีกคนใบหล่อคมเข้มสวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตัวสั้นขอบตาคล้ำถึงจะดูงัวเงียแต่ก็พยายามยกมือขยี้ตา

ไอ้ผู้ชายหน้าง่วงนั่นคือสามีของฉันอย่างไม่ต้องสงสัยแต่ทำไม...

ทำไมเขาถึงวิ่งไปไหนมาไหนตามทางเดินโรงพยาบาลได้หน้าตาเฉยโดยไม่สวมรองเท้าล่ะ?!

หมอ... หมอมาก! เพียงแต่ว่าหมอแบบนี้คนไข้ที่ไหนจะให้ความนับถือกัน

PPH* ครับเฮีย ทำยังไงเลือดก็ไม่ยอมหยุด...” [*PPH-ตกเลือดหลังคลอด]

พวกเขาเกือบจะวิ่งเลยไปแล้วถ้าไม่ติดว่าเฮียจีเงยหน้าขึ้นมาพอดี ใบหน้าหล่อเหลาดูงุนงงอยู่แว่บเดียวก็เปลี่ยนเป็นบึ้งตึง ขายาวๆ หยุดกึกตรงหน้าฉันก่อนเจ้าตัวจะหันไปบอกน้องเสียงเรียบ

“เลือดเขาไม่หยุดแต่มึงอ่ะหยุดพูดแล้วนำไปก่อน เฮียขอสิบห้าวิ” อาจเป็นเพราะน้องหมอคนนั้นรู้จักสามีสุดอินดี้ของฉันดี จึงทำเพียงพยักหน้ารับแล้วออกวิ่งอีกครั้ง “เจ็บป่วยตรงไหนทำไมต้องมาโรงพยาบาล”

สาบานสิว่าไม่รู้จริงๆ น่าหมั่นไส้ที่สุดเลย!

“เด่นมาตามเฮียกลับ...”

“ไม่กลับ” ยังพูดไม่ทันจบประโยคเฮียจีก็สวนทันควัน

มันจะมากไปแล้วนะไอ้เฮีย! คำตอบนั้นเล่นเอาฉันปรี๊ดแตกยกมือขึ้นท้าวสะเอวพร้อมยื่นคำขาดในทันที

“เฮียต้องกลับ! ถ้าเฮียไม่กลับเด่นจะเก็บของกลับไปอยู่ที่สัตหีบ”

ดวงตาปรือเหมือนคนจะหลับมิหลับแหล่เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยแต่คำตอบก็ยังคงเดิม

“เฮียรับแลกเวรมาเต็มแม็กซ์ กลับไม่ได้หรอก” พอได้ฟังฉันก็รู้สึกร้อนผ่าวบริเวณขอบตาจึงรีบสะบัดตัวแล้วก้าวฉับๆ ตรงมายังรถ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงอ่อนไหวง่ายขนาดนี้

ฉันกำลังอยู่ในวัยที่ฮอร์โมนแปรปรวนหรือยังไง?!

วินาทีที่ฉันกดรีโมตปลดล็อกประตูเสร็จมือหนาก็คว้ามันยัดใส่กระเป๋ากางเกงตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนเปิดประตูแล้วคว้าเอวฉันเข้าไปนั่งซ้อนตักอุ่นๆ ตรงเบาะคนขับ

ปึง! เสียงปิดประตูทำฉันสะดุ้งนิดหน่อย

“เกินสิบห้าวินาทีแล้ว” ถึงจะหงุดหงิดสักแค่ไหน ฉันก็จำต้องเตือนสติเพราะศรัทธาในอาชีพของเขา

“หายงอนก่อน” อ้อมแขนแข็งแรงโอบรัดรอบเอวฉันแน่นขึ้น

“งั้นเย็นนี้เฮียต้องกลับบ้าน” หมอบ้าอะไรจะกินนอนอยู่ที่โรงพยาบาลนานขนาดนี้ มันต้องมีลิมิตบ้างสิ

“กลับยังไม่ได้ เฮียต้องอยู่เวรยาว ลงอีกทีก็เย็นวันที่สิบห้ากุมภาฯ” เฮียจีเสียงอ่อนลง แต่ความระแวงในใจฉันกลับพุ่งสูงขึ้น ทำไมต้องมาอยู่เวรวันวาเลนไทน์ด้วยเล่า! เขาโกหกฉันแล้วนัดกับใครหรือเปล่าเนี่ย “เตี้ยมาง้อเฮียช้าเกินอ่ะ เฮียแลกเวรให้หมอคนอื่นได้ไปกุ๊กกิ๊กวันวาเลนไทน์กับแฟนกันหมดแล้ว... เตี้ยผิด”

ท้ายประโยคทำให้ความฟุ้งซ่านของฉันหยุดชะงักลง จริงอย่างที่เฮียจีพูดนั่นแหละ คนผิดคือตัวฉันเอง

เรื่องที่ควรทำคือบอกสาเหตุที่ไม่ยอมมีเจ้าตัวเล็ก และความต้องการภายในจิตใจให้เขาได้รับรู้มากกว่าจะปิดบัง

“เด่นขอโทษ” ฉันเอ่ยเต็มปากอย่างไม่อาย “ออกเวรแล้วกลับบ้านเราเถอะนะ เด่นมีเรื่องอยากจะคุยกับเฮียเยอะแยะไปหมดเลย”

สิ่งที่เฮียจีอยากได้ฉันตัดสินใจว่าจะให้แล้วด้วย...

“อือ” เขาพยักหน้าอย่างว่าง่ายก่อนกดริมฝีปากลงบนหัวไหล่ฉัน “คิดถึงมากเลย”

ไม่ใช่แค่เขาหรอก ฉันเองก็เหมือนกัน

ฉันหันกลับไปหาคุณหมอหน้าตาซีดเซียวพร้อมเอนกายเข้าใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา เสี้ยววินาทีที่ริมฝีปากของเราทาบทับกันเฮียจีก็เลื่อนมือขึ้นมาประคองท้ายทอยฉันไว้ ก่อนเอียงคอให้ได้มุมถนัดแล้วเริ่มดูดเม้มผิวเนื้ออ่อนๆ อย่างหิวกระหายผิดกับท่าทางสะลึมสะลือเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง ขณะที่ลิ้นนุ่มละมุนเริ่มไล้มายังบริเวณริมฝีปากฉันจึงตัดสินใจเบนหน้าหนีเพราะรู้ดีว่ามันอาจจะยาว

“ต้องทำงานไม่ใช่เหรอ”

“อือ” ทำปากจู๋เหมือนเด็กน้อยอยู่ครู่หนึ่ง คนตัวโตจึงกดจูบบนหน้าผากฉันอีกครั้งแล้วค่อยเปิดประตูกระเถิบตัวลงจากรถ โดยไม่ลืมล้วงเอากุญแจออกมาคืนด้วย “อยากกลับบ้านกับเมียจัง”

เด่นก็อยากให้กลับบ้านเหมือนกันนั่นแหละเฮียประโยคนี้ฉันได้แต่พูดในใจ

“ตั้งใจทำงานนะเฮีย”

“ครับ ได้รับพลังจากเมียแล้วจะรักษาคนไข้ทั้งโรงพยาบาลเลย!

 

14 February

2.11PM

“เต้ยเพื่อนรักกก...” ทันทีที่หอบของพะรุงพะรังเพื่อเตรียมทำขนมเซอร์ไพรส์เฮียจีเข้ามาในอู่ ฉันก็ตะโกนเรียกเพื่อนตัวโตซึ่งกำลังอ๊อกเหล็กเสียงดังลั่น ผ่านไปไม่กี่วินาทีมันจึงยอมหยุดมือแล้วเลื่อนหน้ากากลง

“มีอะไรมาให้ปวดหัวอีกล่ะ”

เมื่อเห็นไอ้เต้ยชัดถนัดตาฉันก็ต้องอ้าปากหวอ ใบหน้าที่เคยหล่อเข้มจนรุ่นพี่ต้องมาขอร้องให้ลงประกวดเดือนคณะ บัดนี้มีไรหนวดขึ้นจนเขียวครึ้มเหมือนไม่ได้โกนมาสักสองอาทิตย์

“นี่แกจะหันมาไว้หนวดเหรอไอ้เต้ย” คราวก่อนกำลังเครียดเรื่องเฮียจีจึงลืมสังเกตเพื่อนไป “หน้าโคตรดุเลย”

หล่ออย่างกับดารามาทั้งชีวิต ทำไมวันนี้มันถึงได้อยากแปลงร่างเป็นโจรป่าได้ล่ะเนี่ย?

------------------------------------------

Loading80%

โถ... ที่แท้หมอก็อยากให้เมียมาง้อนี่เอง

ว่าแต่เมียจะทำอะไรให้หมอกันน้อออ=..=

 

รู้แล้วสินะว่าทำไมบี้ถึงอัพสเปเชียลช้า5555 มันแอบมีสปอยพี่เต้ยคนโหดของบี้ไง=..= อ๊างงง

รักผู้ชายของตัวเองทุกคนเลย ตัดสินใจเลือกใครมาเป็นเดอะเบสท์ยังไม่ได้ทำยังไงดี

 

ฝากเสี่ยเต้ยเจ้าของ DT Club ของบี้ด้วย

Run away หนีให้ทันไม่งั้นอาจตกหลุมรัก

อัพไป 5 ตอนแล้วด้วยความรวดเร็ว สนุกมากด้วย

(เอ๊ะ?! อวยตัวเองก็ได้เหรอบี้5555 =..=) อ๊างงง

จิ้มๆ

V

 

**บี้ไม่แน่ใจว่าตอนดัดหลังเมียจะยาวแค่ไหนเพราะอาศัยเขียนสดเพราะฉะนั้นขอขยับ % ทีละกระติ๊ด

ไม่ต้องสนเรื่อง % นะ % ขยับคือมีเนื้อหาและยาวด้วยบอกเลย แฮ่กกก**

 

#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 592 ครั้ง

27,144 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #27144 KikkiCarina (@KikkiCarina) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 18:31
    เราอยากมีส่วนร่วมแผนเซอร์ไพส์เฮียของเด่นด้วยนะ บู้บี้
    #27144
    0
  2. #27133 xxx.000.xxx (@beam-12345) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
    อย่าลืมเฮียหมอนะคะ
    #27133
    0
  3. #27132 xxx.000.xxx (@beam-12345) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 22:23
    แง่ๆอยากอ่านต่อมากๆเลยค่ะ
    #27132
    0
  4. #27131 等你回来 (@lu_pud) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 14:49
    ไม่มาต่อแล้วหรอคะ😂
    #27131
    0
  5. #27130 Nongmeen_14 (@Nongmeen_14) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 02:49

    ลลืมกันรึยัง

    #27130
    0
  6. #27127 i_kululu (@i_kululu) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 20:07
    รอตอนพิเศษนานมาก
    #27127
    0
  7. #27108 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 09:44

    ก็แช่งเค้าไว้ไม่ใช่เหรอ กลับไปซ่อมรถเล้ยยยยย

    #27108
    0
  8. วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 08:33
    รอสเปเชียล...อยู่ค่ะบี้
    #27013
    0
  9. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  10. #26933 PK-KANKAN (@PK-KANKAN) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 00:36
    อยากได้หนังสือจังงง
    #26933
    1
  11. #26930 FantaThanam (@FantaThanam) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 22:54
    อยากอ่าน ฮื่อออมาช้าไป
    #26930
    3
    • #26930-2 Idea Witsuta (@idea_idea) (จากตอนที่ 37)
      12 มกราคม 2561 / 17:40
      RL451523254TH
      #26930-2
    • #26930-3 Idea Witsuta (@idea_idea) (จากตอนที่ 37)
      12 มกราคม 2561 / 18:02
      ให้เช่าe-book อ่านได้5วัน
      สนใจติดต่อ LINE : idwst
      #26930-3
  12. #26929 Muskysky (@muskykysky) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 10:09
    อยากได้ ebook
    #26929
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #26929-2 Idea Witsuta (@idea_idea) (จากตอนที่ 37)
      12 มกราคม 2561 / 18:02
      ให้เช่าe-book อ่านได้5วัน
      สนใจติดต่อ LINE : idwst
      #26929-2
  13. #26927 chantrawadee1290 (@chantrawadee1290) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:35
    ใครส่งต่อหนังาือบ้างค่ะ. จะเอาๆๆๆๆchantrawadeepolyly
    #26927
    0
  14. #26925 chan chan chanyeol (@Kannichana) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 18:01
    เปิดรีปริ๊นที อยากได้เป็นเล่ม ไม่อยากอ่านในเว็ป
    #26925
    0
  15. #26923 taheeyah (@taheeyah) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 23:35
    เสียดายมาช้า โคตรฟินนมากค้ะ????
    #26923
    0
  16. #26921 PunyisayaW (@PunyisayaW) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 00:40
    รออออออ
    #26921
    1
  17. #26912 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 01:30
    คิดถึงเฮียเต้ยยย
    #26912
    0
  18. #26911 siriyakronok (@bambie101) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 20:07
    บี้ลืมเฮียจีแล้วหรอค๊า เค้ารอยุนะ
    #26911
    0
  19. #26909 ม่ะลิ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 02:25
    มีe book มั้ยค่า
    #26909
    1
    • #26909-1 Idea Witsuta (@idea_idea) (จากตอนที่ 37)
      12 มกราคม 2561 / 18:02
      ให้เช่าe-book อ่านได้5วัน
      สนใจติดต่อ LINE : idwst
      #26909-1
  20. #26906 pang231 (@pongpang26) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 12:29
    เมื่อไหร่จะครบ100 % อ่าาา
    #26906
    0
  21. #26905 ploy.w.yasu (@ploy-w-yasu) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 14:20
    หมอหาย เสี่ยเต้ยก็จบแล้วนะบี้
    #26905
    0
  22. #26904 Hippieyippie (@Hippieyippie) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 02:10
    มีในe book มั้ยคะ
    #26904
    0
  23. #26900 Tuck (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 09:20
    ตามมาจากเฮียโซ่ เสียดายมาช้าไม่ได้อ่านตอนก่อนๆเลย สนุกมากๆเลยค่ะ
    #26900
    1
    • #26900-1 Idea Witsuta (@idea_idea) (จากตอนที่ 37)
      12 มกราคม 2561 / 19:45
      ให้เช่าe-book 50฿
      สนใจติดต่อ LINE : idwst
      #26900-1
  24. #26899 maprang193 (@maprang193) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:12
    มีลงขายยังค่ะอยากได้ค่ะ
    #26899
    1
  25. วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 17:33
    อยากอ่านเรื่องนี้ค่ะ ใครส่งต่อบ้างคะ
    #26894
    3
    • #26894-3 Idea Witsuta (@idea_idea) (จากตอนที่ 37)
      12 มกราคม 2561 / 18:27
      ให้เช่าe-book 50฿อ่านได้5วันคะ
      Line : idwst
      #26894-3
  26. #26869 miwi (@zemi) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 01:03
    ได้พี่เต้ยแล้ว อยากอ่านหมอแล้วววว ดัดหลังเมียยังไงงง ไปโผล่ท้องเรื่องนู้นแล้วววววว ฮือออ คิดถึงเฮียจี
    #26869
    3
    • #26869-2 Addle (จากตอนที่ 37)
      2 กรกฎาคม 2560 / 09:37
      สนใจส่งต่อความฟินมั้ยคะ จะเป็นพระคุณอย่างสูงง พลีสสสส lineID : applenawaro
      #26869-2
    • #26869-3 panan000 (@panan000) (จากตอนที่ 37)
      12 กันยายน 2560 / 18:32
      e book มีไมอ่า
      #26869-3
  27. #26841 Nyuu-Nype (@Nyuu-Nype) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 19:03
    เปิดเรื่องให้อ่านอีกรอบได้มั้ยคะ Y Y อยากอ่านมากๆ ฮือ
    #26841
    1
    • #26841-1 Idea Witsuta (@idea_idea) (จากตอนที่ 37)
      12 มกราคม 2561 / 18:04
      ให้เช่าe-book 50฿ อ่านได้5วัน
      สนใจติดต่อ LINE : idwst
      #26841-1
  28. #26832 earn00-12 (@earn00-12) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 03:22
    เปิดเรื่องอีกรอบไม่ได้เหรอคะ?5555555
    #26832
    1
    • #26832-1 Idea Witsuta (@idea_idea) (จากตอนที่ 37)
      12 มกราคม 2561 / 18:03
      ให้เช่าe-book อ่านได้5วัน
      สนใจติดต่อ LINE : idwst
      #26832-1