Blue wave คลื่นหัวใจสายใยรัก

ตอนที่ 6 : EP 05::เกือบลืมไปแล้ว [Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 637 ครั้ง
    12 ส.ค. 61

เปิดพรีออเดอร์หนังสือเรื่อง ‘Blue wave คลื่นหัวใจสายใยรัก

ระหว่างวันที่ 3 สค. - 24 สค. 61

สนใจ <<จิ้มๆ>>







EP04


เกือบลืมไปแล้ว

"ฉิบหาย ! ฉันลืมไปได้ยังไงวะว่าเธออยู่ที่นี่ด้วย"

By Gee.

 

Rrrr Rrrr Rrrr

นาฬิกาปลุกที่แผดเสียงดังลั่นส่งผลให้ฉันจำใจลืมตาตื่นขึ้นมา หยัดกายขึ้นมานั่งมึนอยู่ชั่วครู่จึงก้มลงมองตัวเอง พอพบว่ายังอยู่ในชุดเก่าความทรงจำก็เริ่มหลั่งไหลเข้ามาในสมอง เมื่อคืนฉันคงเหนื่อยมากเลยผล็อยหลับไปโดยไม่ได้อาบน้ำ

Rrrr Rrrr Rrrr

เดินตามเสียงนาฬิกาปลุกออกมาด้านนอก แล้วก็เจอที่มาของเสียง มันดังจากห้องเฮียจีที่ตอนนี้ยังคงนอนคว่ำหน้าอยู่ท่าเดิมตั้งแต่เมื่อคืน ตอนแรกว่าจะไม่สนใจปล่อยให้เจ้าของห้องนอนต่อแต่ดันนึกขึ้นได้ว่าเขาเรียนหมอนี่ ลองตั้งนาฬิกาปลุกไว้แบบนี้ต้องมีอะไรสำคัญแน่นอน และฉันสมควรก็ทำตัวให้เขาเห็นว่าตัวเองมีประโยชน์ จะได้ไม่ถูกเฉดหัวไปอยู่ที่อื่น

คิดได้แบบนั้นจึงเดินไปเขย่าตัวเขาเบา ๆ "เฮียจี ตื่นได้แล้ว"

"..."

"เฮียจี นาฬิกาปลุกดังมาสามรอบแล้วนะ"

"คนไข้มีอาการคลื่นไส้อาเจียนร่วมกับอาการปวด..." เขาพึมพำอาการของโรคอะไรสักอย่าง

"เฮียจี สายแล้ว"

“อือออ... อย่ากวน” คนขี้เซาครางงึมงำ

ไม่กวนไม่ได้ หน้าที่ฉันตอนนี้คือต้องปลุกเขาให้ตื่นเท่านั้น

เหลือบไปมองนาฬิกาแว้บหนึ่งฉันจึงไม้ตายตะโกนกรอกหูเขาดังลั่น “แปดโมงครึ่งแล้ว !”

"แปดโมงครึ่ง !" พอได้ยินเวลาเฮียจีก็ดีดตัวลุกขึ้นอย่างแรง จนฉันที่ก้มหน้าอยู่ข้างตัวเขาผงะเผลอกระโดดถอยหลังไปชนโต๊ะเขียนหนังสืออย่างจัง

"โอ๊ย !"

โครม !

กองหนังสือสูง ๆ ที่เคยเรียงกันอย่างสวยงามล้มลงกระจายเกลื่อนกับพื้น ไม่นับชีตและกระดาษโน้ตที่ปลิวว่อนก่อนจะค่อย ๆ ร่วงลงมาตามแรงโน้มถ่วงของโลกอย่างสวยงาม

ความเจ็บตรงข้อศอกยังแล่นจี๊ดอยู่ แต่ฉันร้องไม่ออกอีกต่อไปแล้วเมื่อเห็นความพินาศที่ตัวเองเพิ่งก่อ

คุณหมอหันมามองหน้าฉันนิ่งก่อนที่ใบหน้าจะเริ่มบูดเบี้ยวไปตามอารมณ์ แน่นอนว่าคนเอาตัวรอดเก่งอย่างฉันก็รีบดันร่างเขาเข้าห้องน้ำ

“สายแล้วน้า... เฮียรีบอาบน้ำเลย เดี๋ยวเด่นเก็บเอง”

การทำตัวเป็นประโยชน์ครั้งที่หนึ่งพังไม่เป็นท่าซะแล้วสิ

 

 

ฉันรวบรวมหนังสือเล่มหนาปาหัวควายสลบของเฮียจีขึ้นมาวางซ้อนกันเป็นตั้งบนโต๊ะพยายามจะหลอกตัวเองว่าอีกไม่นานก็เสร็จ แต่พอหันมาเจอกองชีตที่กระจายเกลื่อนพื้นก็แทบกรีดร้อง

โว้ย ! เก็บยังไงดีวะเนี่ย ปนกันวุ่นไปหมดแล้ว

"ชีตเรื่องอะไรก็เก็บไว้กับเรื่องนั้นนะ ห้ามเก็บปนกันเด็ดขาด" เสียงที่ดังมาจากประตูห้องน้ำเรียกให้ฉันต้องหันหลังไปมอง แล้วก็ช็อกตาค้างกับภาพตรงหน้าเมื่อพบว่าเฮียจีอยู่ในสภาพผมเปียกลู่ มีน้ำหยดลงมาใส่เสื้อนิสิตซึ่งยังไม่ได้ติดกระดุมให้เรียบร้อย ผิวหนังเหนือขอบกางเกงด้านซ้ายมีรอยสักสีดำเป็นประโยคที่อ่านไม่ถนัดนัก

คุณพระคุณเจ้า ! นี่จะไปเรียนหรือไปประกวดหนุ่มคลีโอกันคะเนี่ย

"ไม่มีไดร์เป่าผมเหรอเฮีย น้ำย้อยเป็นทางแล้วเนี่ย" ฉันกลืนน้ำลายลงคอพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด

"ไม่มีอ่ะ ไม่เคยใช้" ตอบแค่นั้นเขาเขาก็ติดกระดุมเสื้อโดยไม่สนใจฉันที่ยังยืนอยู่ในห้องสักนิด "เก็บให้ดีเลยนะ เก็บไม่เรียบร้อยล่ะน่าดู"

หลังจากจัดการตัวเองเรียบร้อยค่อยเดินมายืนเท้าสะเอวค้ำหัวกัน น้ำจากผมที่ยังเปียกอยู่หยดลงมาโดนใบหน้าฉันอย่างน่าอนาถใจที่สุด

เช็ดบ้างก็ได้นะ ผ้าขนหนูก็มี

"จะเก็บให้เรียบร้อยทั้งห้องเลย สัญญา" ฉันทำมือตะเบ๊ะท่าทหารรับคำสั่งพลางปาดน้ำออกจากหางคิ้วทั้งที่ยังนั่งพับเพียบอยู่

สักพักเฮียจีก็ตั้งท่าจะเดินออกจากห้องแต่ฉันนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองต้องใช้โทรศัพท์ เลยเรียกเขาไว้ "เดี๋ยวเฮีย ! เด่นขอ..."

"โทรศัพท์บ้านอยู่ตรงนั้น" นิ้วเรียวยาวชี้ไปที่โทรศัพท์ซึ่งวางไว้ตรงโต๊ะหัวเตียง ก่อนเจ้าตัวจะพูดต่อ "ส่วนเงินก็วางไว้ใต้โทรศัพท์ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว"

"แล้ว..."

"อย่างอื่นก็จัดการตัวเองไป ฉันรีบ" พูดแค่นั้นเขาก็สะบัดตูดเดินไปคว้ากุญแจรถที่วางอยู่บนโต๊ะรับแขกแล้วเปิดประตูออกจากห้องไปเลย

เคยได้ยินแค่ว่าพวกศิลปินจะมีความอินดี้ แต่เพิ่งรู้วันนี้เองว่าหมอสมองล้ำก็เป็นไปกับเขาด้วย

กว่าจะจัดการแยกชีตเสร็จเงยหน้าขึ้นไปมองนาฬิกาบนผนังก็เห็นว่าเป็นเวลา 10 โมงเช้าแล้ว เมื่อเริ่มรู้สึกเหนียวตัวจนทนไม่ไหวฉันจึงเดินไปรื้อตู้เสื้อผ้าของเขาเพื่อหาชุดและผ้าเช็ดตัวโดยไม่สนเรื่องมารยาท เจ้าของห้องเป็นคนบอกว่าให้จัดการตัวเองไปนี่นา จะมาโทษกันทีหลังไม่ได้นะ

หลังจากอาบน้ำเรียบร้อยฉันค่อยเดินมาทรุดตัวลงนั่งบนเตียงของเขาก่อนจะยกโทรศัพท์กดโทรเข้าเบอร์ที่อู่

(DT Club สวัสดีครับ) เสียงที่ไม่ค่อยสบอารมณ์นั่นเป็นเสียงของไอ้เต้ย เพื่อนรักฉันเอง

"ไอ้เต้ย แกมารับฉันไปที่ร้านหน่อยสิวะ" หากจะอยู่ที่นี่ต่อฉันจำเป็นต้องไปขนเอาของใช้ส่วนตัวมาบ้าง

(ไม่ได้ ! แล้วแกอย่าเพิ่งเสนอหน้ามาที่อู่นะเว้ย ตอนนี้พ่อแกให้ทหารมาเฝ้าหน้าร้านเป็นสิบเลย) สิ่งที่ไอ้เต้ยบอกทำเอาฉันต้องทุบหัวตัวเองอย่างแรง ทำไมมันวุ่นวายแบบนี้เนี่ย (แล้วนี่แกเอาเบอร์ใครโทรมาวะ ?)

"เบอร์เพื่อนน่ะ ฉันมาขออาศัยเขาอยู่สักพัก พ่อส่งคนไปเฝ้าที่คอนโดไอ้เฟรเหมือนกัน" พูดแล้วก็เซ็งในอารมณ์ ไม่ว่าใครก็ตามที่รู้จักฉัน ล้วนต้องมีความซวยตามมาไม่หยุดหย่อน

(ไปทำอะไรมาวะพ่อถึงได้ตามหาแกซะขนาดนี้)

"เฮียไทม์คงไปฟ้องพ่อเรื่องเลิกกันนั่นแหละ" ฉันไม่เล่าอะไรมากเพราะไอ้เต้ยพอรู้เรื่องมาบ้างแล้ว

(แล้วแกจะเอายังไงต่อวะ)

"ยังไม่รู้เลยว่ะ เงินก็ไม่มี เฮียไทม์เอาไปทั้งกระเป๋าเลย"

ดีที่เมื่อวานฉันให้ไอ้เฟรขับรถกลับคอนโดไปก่อน เพราะมันดันเป็นประจำเดือน รถฉันเลยยังปลอดภัยดีอยู่ที่คอนโด แต่พวกงาน แลปท็อป กระเป๋า โทรศัพท์มือถือ โดนเฮียไทม์เอาไปหมดแล้ว โชคอาจจะเข้าข้างฉันนิดหน่อยตรงที่เคยแบ็คอัพงานไว้ในคอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะของไอ้เฟรด้วย เดี๋ยวค่อยให้มันส่งเข้าอีเมลก็ได้

(งั้นแกอยู่ตรงไหนเดี๋ยวฉันไปหา จะเตรียมเงินกับโทรศัพท์ไปให้)

"คิวคอนโด เอกมัย"

(ไปอยู่ซะหรูเชียวไอ้เตี้ย) เพื่อนบ่นพึมพำเบา ๆ (เดี๋ยวอีกสักชั่วโมงฉันคงไปถึง แกลงมารอที่ด้านหน้าคอนโดเลยนะ เพราะฉันรีบมาก คงไม่มีเวลาลงจากรถไปคุยเล่นกับแก)

"เออ ๆ งั้นก็รีบมา"

ระหว่างที่รอไอ้เต้ย ฉันก็เริ่มจัดการเก็บกวาดห้องของเฮียจีไปด้วย รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแม่บ้านขึ้นไปทุกทีแต่ทำยังไงได้ล่ะ รับปากเขาไปแล้วนี่นาว่าจะทำให้

เมื่อใกล้ถึงเวลานัด ฉันหยิบเงินที่เฮียจีวางไว้แล้วลงมาสั่งเครื่องดื่มนั่งรอไอ้เต้ยที่ร้านกาแฟใต้คอนโด ละเลียดจนกาแฟเกือบหมดแก้ว รถอันแสนคุ้นตาของเพื่อนก็แล่นมาจอดตรงทางเข้า เห็นดังนั้นฉันจึงรีบออกมาหามัน

"ไปเอาเสื้อผู้ชายที่ไหนมาใส่วะเนี่ย" เมื่อกดกระจกรถลงแล้วเห็นสภาพของฉันไอ้เต้ยก็ทักตาโต

"ของแฟนใหม่" ฉันตอบหน้าตาเฉย

"เฮ้ย ! เอาจริงดิ" มันทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ "เตี้ยก็เตี้ย แถมแมนขนาดนี้ ยังมีผู้ชายคนไหนหลงผิดมาเอาอีกเหรอวะ"

"ปากแบบนี้ เดี๋ยวก็โดนกระทืบจมดินหรอก" พอถูกชี้หน้าอย่างหมั่นไส้ มันก็หัวเราะแล้วหันไปหยิบถุงกระดาษใบไม่ใหญ่นักมาส่งให้ฉัน 

"บัตรเอทีเอ็มกับโทรศัพท์มือถืออยู่ในนี้ อยากได้อะไรไปซื้อเอาเอง"

"ขอบใจมากเพื่อน"

"เออ ดูแลตัวเองดี ๆ แล้วกัน ฉันไปล่ะ" พูดแค่นั้นไอ้เต้ยก็กดกระจกขึ้นแล้วขับรถออกไป ตอนนี้ฉันมีเงินและโทรศัพท์แล้ว ขาดก็แต่งานที่อยู่ในคอมพิวเตอร์ไอ้เฟรเท่านั้นแหละ จะโทรไปให้มันเอามาส่งก็คงไม่ได้เพราะเพื่อนต้องทำงาน ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจกลับขึ้นคอนโดเพื่อรอเวลา

 

 

 

 

แกรก !

ตอนหูได้ยินเสียงอะไรแว่ว ๆ ฉันก็ปรือตามองแต่ไม่ได้ขยับตัวตอบสนองต่อสิ่งเร้านั้น เพราะยังงัวเงียอยู่ ความมืดที่รายล้อมรอบตัวทำให้พอเดาออกว่าคงเป็นช่วงหัวค่ำแล้ว

ตึก ตึก ตึก !

พลั่ก !

"โอ๊ย !" ฉันร้องเสียงหลง ตาเบิกโพลงเมื่อรู้สึกถึงบางสิ่งที่ทิ้งตัวลงมาทับร่างเต็มแรง ความเจ็บและจุกทำให้ขยับตัวไม่ได้ และราวกับว่าไอ้วัตถุประหลาดนั้นก็รู้ตัวเหมือนกัน จึงรีบกระเด้งตัวออกห่างจากฉันอย่างรวดเร็ว

พรึ่บ ไฟสว่างขึ้นมาพร้อมกับร่างสูงของเฮียจีที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

"ฉิบหาย ฉันลืมไปได้ยังไงวะว่าเธออยู่ที่นี่ด้วย" เขาพูดเบาราวกับละเมอ เมื่อเห็นฉันนอนตัวงอกุมท้องร้องโอดโอยอยู่บนโซฟา "เป็นอะไรมากหรือเปล่าเนี่ย"

"โอยยย"

เมื่อเห็นว่าฉันยังร้องไม่ยอมหยุดเฮียจีก็รีบเดินมาคุกเข่าด้านข้าง น้ำหนักที่เขาโถมใส่ไม่ใช่น้อยเลยนะ คนบ้าอะไรเดินเข้าห้องโดยไม่ยอมเปิดไฟแถมยังทิ้งตัวลงบนโซฟาได้เหมาะเจาะอีก

"ลืมจริง ๆ ขอโทษที" มือทั้งสองข้างกดไหล่ฉันให้นอนนิ่ง ๆ “ร่างกายมันเคยชิน”

ดีจัง ! เขาเข้าใจว่าฉันคือตุ๊กตาเป็ดตัวน้อยที่เก็บมาจากใต้คอนโดเพื่อนเหรอถึงได้ลืมกันแบบไร้เยื่อใยขนาดนี้เนี่ย

"อยู่นิ่ง ๆ ก่อนนะ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง ฉันกระแทกโดนตรงไหน ท้องหรือเปล่า"

ฉันพยายามสงบสติอารมณ์ทำตามที่เฮียจีบอก กว่าจะข่มความเจ็บแล้วตอบได้ก็กินเวลาเป็นนาที "ทั้งตัว" 

คนตรงหน้าเงียบไป มีอยู่ชั่วครู่ที่ฉันเผลอคิดว่าตัวเองเป็นคนไข้ แต่แล้วเสียงกดออดก็ดังขัดจังหวะขึ้นมา

ออด ออด ออด !

เฮียจีขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ เดาว่าเขาคงไม่ชินกับการที่มีใครมาหาถึงห้อง

"ใครวะ" ริมฝีปากได้รูปพึมพำ "เดี๋ยวมา"

พูดจบก็ลุกขึ้นเดินไปที่ประตูซึ่งตอนนี้เสียงออดดังระงมไม่หยุด และพอชักช้าไม่ได้อย่างใจคนด้านนอกก็เริ่มทุบประตูในตอนที่เฮียจีจับลูกบิดพอดี

ปึง ปึง ปึง !

เขาโน้มตัวไปส่องตรงตาแมวก่อนจะเอียงคอ จังหวะที่จับจ้องการกระทำของร่างสูงใจฉันก็เต้นตุบตับ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมรู้สึกลุ้นระทึก แต่แล้วพอเฮียจีเปิดประตูออกฉันพลันต้องอ้าปากค้างเมื่อเห็นคนที่ยืนทำหน้าถมึงทึงอยู่ด้านนอก

"ลูกสาวฉันอยู่ไหน !"

-------------------------------------------

Loading100%

พ่อใครมา น้ำตาใครไหล แม่ใครมาใครนองงงงงง

โง้ยยยยยย งานนี้เฮียหมอของบี้จะรอดไหมเนี่ย=..=

 

 

#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ

 

   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 637 ครั้ง

27,144 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #27093 pss9635 (@pss9635) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 11:37

    ว่าที่พ่อตาตามมาภึงห้องแล้วทำไงต่อล่เฮีย

    #27093
    0
  2. #27089 nnnnnn7777 (@nnnnnn7777) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 16:38
    อุ้ย!!!พ่อมา!!
    #27089
    0
  3. #27084 Departure (@pogpag_sunisa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 12:33
    พ่อมาแล้วววว เด่นวิ่งเลยยยย
    #27084
    0
  4. #27083 tphee (@tphee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 11:46
    จะอีกเล่ม หุๆๆรักเฮียจี
    #27083
    0
  5. #27082 Axia_k (@kpcgerms) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 09:28
    พ่อมาแล้วววว ทำไงดี~~
    #27082
    0
  6. #27081 modnoii91 (@modnoii91) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 09:21
    พ่อมาแล้ววววววว
    #27081
    0
  7. #27080 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 08:50
    เอาแล้ววววพ่อมาอย่างโหดเลยยยย
    #27080
    0
  8. #27079 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 08:31
    อ้าวพ่อมาอ่ะเด่น ทามงัยดี
    #27079
    0
  9. #27078 modnoii91 (@modnoii91) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 06:31
    ฟินนนนน รักคู่นี้
    #27078
    0
  10. #27077 ซา หมุด โน้ด (@thippawan00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 21:53
    เอาเสื้อหลัวในอนาคตมาใส่ โอ้ยยย ฟินน
    #27077
    0
  11. #27076 Phicha-MM (@08520852) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 21:43
    ฟินไปอีกกกก รักเฮียหมอจริงไรจริงง
    #27076
    0
  12. #27075 tphee (@tphee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 20:12
    อ่านแล้วยิ่งรักกกกก
    #27075
    0
  13. #27074 Phicha-MM (@08520852) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 17:31
    จะอ่านกี่รอบก็สยังฟินนน
    #27074
    0
  14. #26777 Sudjai-Padthong (@Sudjai-Padthong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 10:50
    น่ารักอ่าาา
    #26777
    0
  15. #26758 oMelanieo (@oMelanieo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 09:12
    เง้อน่ารักอ่ะ
    #26758
    0
  16. วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:53
    จ้าา- เตี้ยย
    #26693
    0
  17. #26459 Joyrita (@Joyrita) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 21:30
    -เตี้ย...น่ารักไปอีก
    #26459
    0
  18. #26455 Pammii0417 (@Pammii0417) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 17:51
    เดือนเด่นคะ!! เป็นผู้หญิงค่ะลูก มาน่ารักน่ารัก
    #26455
    0
  19. #26228 jirawanploy201 (@jirawanploy201) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 18:31
    เอาแล้วๆ เฮียจีถ้าไม่ได้คิดอะไรกับเขาจะเป็นบ้าเป็นหลังขนาดนี้มั้ย คิดซิคิด
    #26228
    0
  20. #26203 KAKARN_MATO (@kakarn00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 12:21
    เกือบตายละเฮีย555
    #26203
    0
  21. #26187 jirawanploy201 (@jirawanploy201) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 21:48
    โอ้ย ถ้าเฮียจีจนน่ะ ฉันก็ขอทานข้างถนนแล้วค่ะ ????????
    #26187
    0
  22. #26186 Minrt (@Minrt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 21:25
    ขำได้อีก น่ารักอะ
    #26186
    0
  23. #25950 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 01:35
    วั้ยยยยยบ

    คู่ฮาาา 5555

    จะฮาไปไหนนน

    จะฮาจนกว่าจะได้กันใช่ไหม55555
    #25950
    0
  24. #25901 Nutjung1414 (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:42
    น่ารักกันจังเลย ชอบตอนที่เรียกว่า-เตี้ยอ่ะ ;)
    #25901
    0
  25. #21115 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 00:02
    คำพูดเฮียตอนพูดกับพ่อโคตรจะเสี่ยวอ่ะ 555555
    #21115
    0