Bear boyfriend แกล้งรักขยับใจ

ตอนที่ 31 : Bear boyfriend SS2 EP01: ร้ายไปก็ไม่ดี[Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 276 ครั้ง
    4 ส.ค. 58

BBF SS2
EP01
ร้ายไปก็ไม่ดี




"ฉันควรเชื่ออะไรม๊าส้มไปมากกว่านี้ไหมเนี่ย?...."
By Em.





 
EM Ematchana::


 
“อากงงงงงงง!” ฉันกางแขนกางขาวิ่งถลาหน้าตั้งเข้าไปหาอากง หรือถ้าจะเรียกแบบไทยก็คือคุณปู่ หรือถ้าอยากจะเรียกแบบคนทั่วไปก็เจ้าสัวธรรณธรแห่งเอฟพีฟู๊ด นักธุรกิจรุ่นโคตรเก๋าเจ้าของบริษัทส่งออกอาหารแช่แข็งที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย=_=
 
 
 
 
 
แล้วฉันจะหรือเยอะแยะให้มันยุ่งยากทำไมกันล่ะเนี่ย!
 
 
 
 
 
 
“มีอะไรไอ้ตัวยุ่ง ไม่คิดจะกลับบ้านไปหาพ่อเค้าบ้างรึไง" อากงวางถ้วยน้ำชาลงกับโต๊ะเพราะกลัวฉันจะไปชนชุดกาน้ำชาสมัยราชวงศ์ถังที่โดนโจรเลื่องชื่อในสมัยนั้นขโมยมาจากในวังถูกขายทอดตลาดมืดให้ขุนนางซึ่งขุนนางคนนั้นดันโดนเมียวางยาฆ่าตาย สมบัติถูกย้ายมือโอนไปย้ายมา จนสุดท้ายมาไกลถึงคลองถมเมืองไทยและมาอยู่ในมือปู่ฉันนั่นเอง
 
 
 
 
 
 
 
คือ....จริงๆฉันแค่จะสื่อว่ามันมีประวัติยาวนานน่ะ=_=
 
 
 
 
 
 
 
“เอมจะกลับไปทำไมอ่ะ อยู่บ้านกงบ้าง ไปอยู่กับแม่ที่บ้านยายบ้าง แค่นี้เอมก็เวลาแทบจะไม่เหลือแล้ว" ฉันแถไปเรื่อยเพราะอันที่จริงฉันไม่อยากไปเหยียบบ้านหลังนั้นต่างหาก
 
 
 
 
 
 
 
“อย่าเวอร์ให้มาก อยู่บ้านกงเดี๋ยวเดียว บ้านคุณหญิงศรีก็เดี๋ยวเดียว เอาเวลาไปขลุกอยู่บ้านอชิซะมากกว่า!” กงพูดเองแล้วหนวดก็กระดิกเองยิกๆ “กลับบ้านไปหาพ่อบ้างมันจะเป็นอะไรไปฮะ!”
 
 
 
 
 
 
 
“....ก็เอม” ฉันพยายามเรียบเรียงคำพูด “เอมไปเจอเดี๋ยวก็ทะเลาะกันอีก เอมไม่อยากทะเลาะกับพ่อไม่อยากเจอพี่อิงค์”
 
 
 
 
 
 
 
ฉันไม่อยากไปบ้านนั้นจริงๆนะ โดยเฉพาะนังพี่อิงค์น่ะความอยากเจอฉันไม่ได้เป็นศูนย์นะ ติดลบเลยขอบอก=_=
 
 
 
 
 
 
 
“ถึงอย่างงั้นก็ไปหาพ่อเค้าบ้าง ไม่สงสารพ่อบ้างรึไง” กงพูดด้วยสีหน้าอ่อนใจมาก “เมียก็ไม่ยอมคืนดี ลูกก็ไม่ยอมไปหา”
 
 
 
 
 
 
 
“เอมว่ากงสงสารเอมเถอะ=_= พ่อยิ่งไม่ค่อยรักเอมอยู่แล้วเสนอหน้าไปให้เขาเห็นเขายิ่งจะอารมณ์เสียน่ะสิเอมว่า...โอ๊ย!” ฉันยังพูดไม่ทันจบอากงก็เอามือมาบิดเอวฉันอย่างแรง “กงบิดเอมทำไมเนี่ย!”
 
 
 
 
 
 
 
ขนาดอากงแก่ขนาดนี้เรี่ยวแรงยังเยอะ บิดจนเนื้อที่เอวฉันแทบหลุดเลยเนี่ย แรงเยอะเตะปี๊บดังขนาดนี้เอาเวลาไปหาสาวๆสวยๆมาดามใจไม่ดีกว่าเรอะ มาทำร้ายร่างกายหลานแบบนี้เอมอัชณาเสียใจ!
 
 
 
 
 
 
 
“พ่อที่ไหนเขาจะไม่รักลูกกันล่ะ!”
 
 
 
 
 
 
 
“เอมไม่ได้บอกว่าไม่รัก เอมบอกว่าไม่ค่อยรัก...หมายถึงรักน้อยอ่ะกง=_= กงเข้าใจเอมไหม”
 
 
 
 
 
 
 
“คุยกับแกแล้วกงปวดประสาท!” อากงยกมือขึ้นลูบหน้าแบบมึนในอามรมณ์ “ถ้าไม่ใช่ว่าแกหน้าได้พ่อได้แม่มาอย่างละครึ่งแล้วล่ะก็....”
 
 
 
 
 
 
 
“ก็?” ฉันเอียงคอถามแล้วรอฟังคำตอบยิ้มๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
“ก็นึกว่าพยาบาลเอาลูกลิงมาแทนลูกคนน่ะสิ!” อากงเอื้อมมือมาบี้หัวฉันอย่างเมามันส์โดยไม่สนใจว่าผมอันแสนตรงยาวสลวยสวยเก๋ของฉันจะยุ่งเหยิงพันกันเป็นรังนกนางแอ่นขนาดไหน “พูดไม่รู้เรื่องแบบนี้ระวังเถอะเจ้าอชิจะทิ้ง!”
 
 
 
 
 
 
 
“อากง!” ฉันเบะหน้าอย่าขัดใจแต่อากงทำเป็นไม่ทุกข์ไม่ร้อน “เอมน่ารักจะตายไหงอากงแช่งเอมแบบนั้น!”
 
 
 
 
 
 
 
“เดี๋ยวเค้าไปเจอคนอื่นน่ารักกว่านิสัยดีกว่า จะโดนเค้าทิ้งเอาอย่าหาว่าอากงไม่เตือนนะ"
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่เอาแล้ว! เอมไม่คุยกับกงแล้ว เอมไปล่ะ" ฉันยกมือไหว้อากงหน้ามุ่ย 
 
 
 
 
 
 
 
 
อย่างหมีนะเหรอจะทิ้งฉัน......=_=
 
 
 
 
 
 
 
.......ทำไมฉันมองว่ามันอาจจะเป็นไปได้ล่ะเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
แล้วฉันจะไปคิดตามอากงพูดทำไมวะเนี่ย!! ฮือออออ....ไม่ไหวแล้วไปหาม๊าส้มดีกว่า!!
 
 
 
 
 
------------------------------
 
 
 
 
 
ปี๊นๆ! 
 
 
 
 
 
 
ฉันบีบแตรรถแค่สองทีประตูบ้านอันแสนสูงและทึบก็เปิดออกอย่างง่ายดายด้วยฝีมือลุงแอ๊ดคนสวนผมสีทองอร่ามตา ก่อนย้อมลุงแกไม่ต้องไปกัดสีผมให้วุ่นวายเลยเชื่อไหม....เพราะลุงแกผมหงอกทั้งหัวแล้วไง=_=
 
 
 
 
 
 
 
“กินข้าวยังลุงแอ๊ด!” ฉันกดกระจกลงไปยิ้มทักทาย
 
 
 
 
 
 
 
“กินแล้วครับน้องเอม มาหาคุณอชิเหรอครับ” ลุงแอ๊ดยิ้มกลับมาให้ฉัน “คุณอชิไม่อยู่นะครับออกไปพัทยาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว"
 
 
 
 
 
 
 
“เอมรู้แล้วแหละลุง วันนี้เอมจะมาหาม๊าส้มอ่ะ" จริงๆก็ไม่ได้มาหาม๊าส้มอย่างเดียวหรอกมาดักรอหมีด้วยนั่นแหละ เมื่อคืนโทรคุยกันเขาบอกว่าจะกลับมาบ้านวันนี้
 
 
 
 
 
 
 
โอ๊ยยยย! อยากเจอจัง!!
 
 
 
 
 
 
 
อยากกระโดดกอด อยากฟัด อยากซุก อยากไซร้ อยาก......โอ๊ยยยย อยากทำไปหมด!
 
 
 
 
 
 
 
“คุณนายอยู่ในบ้านนั่นแหละครับ เชิญเลย”
 
 
 
 
 
 
 
แล้วฉันก็ขับรถเข้ามาจอดในโรงจอดรถตรงช่องที่ยังว่างอยู่ ตอนนี้ฉันไม่ได้ขับรถรุ่นโบร่ำโบราณสมัยรัชกาลที่5แล้วนะ ฉันได้รถมินิสีเขียวแสบตาของตัวเองกลับคืนมาแล้วแต่รู้อะไรไหม ฉันไม่อยากขับเองเลยฉันอยากนั่งNissan GTR ตลอดเวลา~
 
 
 
 
 
 
 
 
พูดแล้วเขินจัง! อยากลงไปนอนชักดิ้นชักงอบนพื้นสักสิบนาที
 
 
 
 
 
 
 
“โฮ่ง!” แล้วความฝันฉันก็ต้องสะดุดลงเมื่อไอ้หมานรกที่นอนเฝ้าประตูบ้านอยู่เห่าทักฉันมาแต่ไกล ฉันจำใจเดินมาที่หน้าบ้านหลังล็อครถเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะค่อยๆกระเถิบตัวด้วยความเร็วเสมือนหอยทากคลานสายตาก็ต้องคอยดูไอ้หมาตัวนั้นว่ามันจะลุกขึ้นมางับขาฉันเล่นรึเปล่า
 
 
 
 
 
 
 
คือ....มันก็ไม่ได้จะกัดฉันจริงจังหรอกแต่รู้สึกเหมือนมันจะชอบหยอกฉันแรงเป็นพิเศษ ฉันเคยวิ่งหนีมันแล้วมันงับเบาๆที่ขาฉัน ไอ้งับเบาๆน่ะเขี้ยวมันไม่ฝังเข้าไปในเนื้อฉันก็จริงแต่รอยที่มันงับน่ะสิเขียวไปครึ่งเดือนได้!
 
 
 
 
 
 
 
“น้องเอม เย็นนี้กินอะไรดี" ม๊าส้มเงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารที่ตั้งสูงเป็นภูเขาขนาดย่อมๆ เธอดันแว่นอันหนาเข้าไปชิดสันจมูกก่อนจะยิ้มให้ฉันอย่างใจดี๊ดี ไม่ต้องถามว่าเป็นยังไงมายังไง สบายดีไหม อ้วนขึ้นรึผอมลงแต่ถามว่าอยากกินอะไร!!
 
 
 
 
 
 
 
 
โอ๊ยยยยย! รู้ใจฉันดีที่สุดในสามโลก!!
 
 
 
 
 
 
 
 
“เอมอยากกินห่อหมกทะเล ต้มยำปลานิลน้ำใส พิซซ่า สปาเกตตี้ เต้าหู้เย็น ขาหมูหมั่นโถว.....”
 
 
 
 
 
 
“เอาสักชาตินึงนะเอมนะ แล้วอีกอย่าง......” ม๊าส้มพูดทิ้งเป็นปริศนาแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ
 
 
 
 
 
 
“อะไรคะม๊าส้ม=_=" อย่าทำให้อยากแล้วจากไปแบบนี้สิคะ รู้ไหมมันค้างนะ
 
 
 
 
 
 
 
“พักนี้หนูดูอวบๆขึ้นนะลูก"
 
 
 
 
 
 
 
 
วะ.....ว่าไง!! อวบๆขึ้นงั้นเหรอ=_=
 
 
 
 
 
 
 
“จะ....จริงเหรอคะ=_=" ฉันถามกลับไปด้วยท่าทีไม่มั่นใจ
 
 
 
 
 
 
“จริงจ้ะ” ม๊าส้มทำหน้าลำบากใจอย่างสุดซึ้งใส่ฉัน “จริงๆม๊าก็ว่าจะไม่พูดหรอกนะ กะว่าจะให้อชิบอกเองว่าหนูดูอวบๆ.....”
 
 
 
 
 
 
 
“เอ่อ....เย็นนี้เอมอยากกินผลไม้ค่ะ หมู่นี้ไม่รู้เป็นไงอยากกินแต่ผลไม้ตลอดเลย=_=” ฉันกัดฟันพูดแบบสุดๆ ทั้งๆที่จริงๆแล้วฉันอยากกินไก่ทอด ขาหมูหมั่นโถ อาหารคาวอีกเยอะแยะไปหมด! แต่จำใจต้องอดไว้เพราะคำพูดสี่ประโยคของม๊าส้มที่พูดว่า ‘หนูดูอวบๆ’
 
 
 
 
 
 
 
“ผลไม้บางชนิดน้ำตาลเยอะก็อ้วนนะลูก" ม๊าส้มฉีกยิ้มส่งมาให้ฉัน
 
 
 
 
 
 
 
“งั้นเอาแค่น้ำเปล่าก็ได้ค่ะ!”


 
 
 

Ashi talks.


ผมขับรถกลับมาที่บ้านด้วยร่างกายที่โคตรเหนื่อยล้า ช่วงนี้สินค้าที่จัดส่งมาโดนสุ่มตรวจบ่อยมาก ผมก็ต้องไปยืนตากแดดหน้าแหกเช็คเอกสารอยู่ที่ท่าเรือตลอดโดยที่หม่าม๊าไม่ยอมช่วย ใจจริงผมอยากจะนอนพักที่คอนโดก่อนด้วยซ้ำแต่ผมคิดได้ว่าบอกใครบางคนว่าจะกลับมาวันนี้และไม่ต้องเดาก็รู้ว่าจะต้องมารออยู่ก่อนแล้ว
 
 
 
 
 
“น้องอชิ กลับมาแล้วเหรอค๊าาาาา" พี่ฉายที่ตอนนี้กลับมาอยู่บ้านแล้วเรียบร้อยรีบวิ่งหน้าตั้งมาหาผม “น้องเอมมารอตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ"
 
 
 
 
 
 
อันนั้นไม่ต้องบอกผมก็รู้แล้ว รู้จากรถสีเขียวแสบตาที่จอดอยู่ข้างรถผมตอนนี้นี่แหละ
 
 
 
 
 
 
 
“พี่ฉาย ผมขอน้ำกินหน่อยสิ" ผมถามหาน้ำทั้งๆที่เพิ่งลงจากรถมา รู้สึกเหนียวในคอมากเพราะกลัวง่วงเลยอัดกาแฟมาเยอะ ซึ่งมันก็ไม่ค่อยได้ช่วยอะไรผมหรอก
 
 
 
 
 
 
 
“ได้ค่ะ ให้พี่ฉายเอาไปให้ที่ไหนคะ”
 
 
 
 
 
 
 
“เอมอยู่ไหนล่ะ? เดี๋ยวผมไปหาเอมแล้วพี่ฉายก็เอาไปให้ตรงนั้นแล้วกัน"
 
 
 
 
 
 
 
“อ้อ! น้องเอมอยู่โรงยิมหลังบ้านค่า" พูดจบแล้วพี่ฉายก็วิ่งเข้าบ้านไป ทิ้งผมไว้กับคำถามที่ว่าเอมไปทำอะไรที่โรงยิม?! อยู่ดีๆจะอยากไปโรงยิมทำไม.......
 
 
 
 
 
 
 
สังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลยแฮะ.....
 
 
 
 
 
 
 
ผมเดินเลาะสนามจนมาถึงโรงยิมหลังบ้าน เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ต้องแปลกใจอย่างที่สุดเมื่อพบว่าเอมอยู่ในชุดเสื้อกล้ามกางเกงขาสั้นมัดจุกไว้กลางหัวกำลัง......
 
 
 
 
 
 
 
“เตะต่อไป!”
 
 
 
 
 
 
 
ปึก!
 
 
 
 
 
 
 
“ดีมากจ้ะ! แรงอีก!”
 
 
 
 
 
 
 
ปึก! ปึก!
 
 
 
 
 
 
 
 
“แรงกว่านี้อีก!!”
 
 
 
 
 
 
 
“....ม๊าส้มเอมไม่ไหวแล้วววววว" เอมทรุดตัวลงนั่งกับพื้นทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แต่หม่าม๊าน่ะแทบจะไม่ได้สนใจด้วยซ้ำเอาแต่นั่งทาเล็บอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ
 
 
 
 
 
 
 
“ถ้าน้องเอมไม่ยอมออกกำลังกายน้องเอมก็จะ.......”
 
 
 
 
 
 
 
“พอแล้วค่ะม๊าส้ม=_=.....ขอพักแค่สิบนาทีแล้วจะรีบออก.....หมี!!” เอมกำลังจะตอบหม่าม๊าแต่หันมาเจอผมซะก่อนเลยตะโกนเรียกผมเลียงดังลั่นแล้วพยายามจะลุกแต่ดูเหมือนขาจะไม่เอื้ออำนวยเท่าไหร่ “มาหาหน่อยลุกไม่ไหว=_=......”
 
 
 
 
 
 
 
“อ้าว กลับมาแล้วเหรอลูกรัก งานหม่าม๊าเรียบร้อยดีนะ" หม่าม๊าเงยหน้าขึ้นมาจากขวดยาทาเล็บสีฟ้าพาสเทลในมือนิดหน่อย ดีจริง....ล่อให้แฟนผมมาเตะกระสอบทรายส่วนตัวหม่าม๊าเองมานั่งทาเล็บเฝ้า
 
 
 
 
 
 
 
“เรียบร้อยครับ ว่าแต่หม่าม๊าพาเอมมาเตะกระสอบทรายทำไม” ผมเดินเข้าไปหาเอมที่นั่งเบะปากเหมือนจะร้องไห้อยู่กับพื้นก่อนจะทรุดตัวลงไปนั่งข้างๆเธอ
 
 
 
 
 
 
 
ขาที่เคยขาวโอโม่แบบคนเชื้อสายจีนตอนนี้เริ่มออกสีม่วงเป็นจ้ำๆแล้ว อยู่ดีไม่ว่าดีจะมาเตะกระสอบทรายให้ขาช้ำทำไมวะเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
“ม๊าเปล่าชวนนะ เอมอยากมาเอง" หม่าม๊าพูดเสียงจริงจัง ผมเชื่อนะถ้าหม่าม๊าพูดแบบนี้น่ะ ไม่ได้ชวนแต่ไปล่อเอมอีท่าไหนล่ะถึงอยากมาเองได้เนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
“คิดยังไงอยากมาเตะกระสอบทราย? อยากมีขาเป็นมัดๆเหมือนบัวขาวเหรอ” 
 
 
 
 
 
 
 
 
“หมี!!” เอมตาเหลือกขึ้นมาทันที “ขาจะใหญ่เหมือนบัวขาวจริงเหรอ=_="
 
 
 
 
 
 
 
 
“อือ” ผมพยักหน้าตอบอย่างจริงจังทั้งๆที่จริงๆแล้วต้องกลั้นขำเอาไว้ เตะทีเดียวกล้ามจะไปขึ้นแบบบัวขาวได้ยังไง บางคนเตะไปครึ่งปียังไม่มีกล้ามขาถึงขนาดบัวขาวเลย
 
 
 
 
 
 
 
 
“น้ำมาแล้วค่ะน้องอชิ" พี่ฉายยกน้ำดื่มมาให้ผมทั้งขวดแทนการเอาใส่แก้วมา “พี่กลัวน้องอชิหิวหนักกินแก้วเดียวก็ไม่พอน่ะค่ะ"
 
 
 
 
 
 
 
 
“อุ๊ยตาย! ม๊าลืมไปว่าเย็นนี้มีนัดกับคุณหญิงอมรา” หม่าม๊าทำท่าตื่นเต้นตกใจเพราะคุณหญิงอมราคือภริยาของนายทหารใหญ่ เดาว่าธุรกิจต่อไปของหม่าม๊าคือการนำเข้าอาวุธมาขายแน่นอนเพราะพักนี้ชอบไปตีซี๊กับคุณหญิงคนนี้ตลอด “เย็นนี้เดี๋ยวม๊าให้แม่บ้านทำกับข้าวให้นะ เอมอยากกินอะไรก็รีบไปบอกแม่บ้านไว้"
 
 
 
 
 
 
“วันนี้ไม่หิวค่ะ=_="
 
 
 
 
 
 
 
พรวด
 
 
 
 
 
 
ผมสำลักแล้วพ่นน้ำออกมาจากปากอย่างตกใจก่อนจะต้องไออย่างบ้าคลั่งเมื่อมีน้ำส่วนหนึ่งเข้าไปติดในหลอดลม
 
 
 
 
 
 
 
“หมีเป็นอะไร!” เอมรีบตบหลังผมถี่ๆหลายครั้ง “พี่ฉายทำไมไม่เอาน้ำใส่แก้วมาเห็นมั้ยว่าอชิสำลักเลย"
 
 
 
 
 
 
 
สำลักเพราะเธอนั่นแหละ! ยังจะไปโทษพี่ฉายอีก ผมยังนึกว่าตัวเองหูฝาดอยู่เลยที่เอมบอกว่าวันนี้ไม่หิวน่ะ ผู้หญิงอย่าเอมอัชณาน่ะนะจะปฏิเสธของกิน บอกตรงๆผมช็อคมาก!
 
 
 
 
 
 
 
“กินระวังๆสิอชิ ถ้าลูกชายสำลักน้ำตายไปหม่าม๊าทำใหม่ไม่ทันนะ" หม่าม๊ากรีดนิ้วมือให้ห่างกันเพราะกลัวเล็บที่บรรจงทาสีเองพังก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดปากหัวเราะแล้วเดินเข้าบ้านไปโดยที่ผมเถียงอะไรไม่ได้แม้แต่น้อยเนื่องจากกำลังไอหน้าดำหน้าแดงอยู่
 
 
 
 
 
 
“หมีดีขึ้นมั้ย" เอมถามเมื่อผมไอเบาลงจนเริ่มที่จะพูดได้แล้ว
 
 
 
 
 
 
 
“คิดยังไงถึงมาพูดว่าไม่หิวเนี่ย" ผมเอื้อมมือไปดึงแก้มเอมจนยืด
 
 
 
 
 
 
 
“ก็.....ไม่มีอะไรหรอก รู้สึกว่าไม่ค่อยอยากกินอะไรเลย=_=” โกหก!....โกหกชัดๆเลย! แค่มองหน้าผมก็เห็นทะลุไปถึงสมองแล้วเนี่ย
 
 
 
 
 
 
“แล้วถ้าฉันสั่งแม่บ้านทำไก่ทอดล่ะ อารมณ์อยากกินจะมาบ้างไหม?” แค่ผมพูดคำว่าไก่ทอดเอมก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่ให้เห็นแบบตำตาแล้วเนี่ย
 
 
 
 
 
 
แล้วยังจะบอกว่าไม่หิว?! ฝนตกลงมาเป็นเยลลี่ละแบบนั้น
 
 
 
 
 
 
 
“มะ....ไม่อยาก=_="
 
 
 
 
 
 
“แน่นะ?” ผมถามย้ำอีกครั้งนึง
 
 
 
 
 
 
 
“พี่ฉายไม่เชื่อค่ะ" พี่ฉายพูดทิ้งท้ายก่อนจะก้มลงเก็บขวดน้ำแล้วเดินตามหม่าม๊าออกไป อย่าว่าแต่พี่ฉายไม่เชื่อเลย....ผมก็ไม่เชื่อ!
 
 
 
 
 
 
11.00 PM
 
 
 
 
 
 
ผมเหลือบสายตาไปมองเอมที่นั่งกอดเข่าตามองดูการ์ตูนในทีวีแต่ทั้งๆที่การ์ตูนมันก็ออกจะแฮปปี้แต่เธอกลับทำหน้าเหมือนจะตาย เห็นแบบนี้แล้วผมไม่สบายใจเลยผมก็เลยปิดแฟ้มบัญชีในมือลงก่อนจะดึงเอมให้เข้ามาใกล้
 
 
 
 
 
 
 
“เป็นอะไรเนี่ยหน้าไม่ค่อยดีเลย" ผมถามทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แล้ว ก็ผู้หญิงตัวป่วนคนนี้ยังไม่ยอมกินอะไรเลยนอกจากน้ำเปล่ามาตั้งแต่ตอนเย็นแล้ว “ไปนอนมั้ย”
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่เอา จะอยู่เป็นเพื่อนอชิ" เอมส่ายหัวแต่ดูหน้าไม่ค่อยไหว
 
 
 
 
 
 
 
“เอมอัชณาตอบมาตามตรงซิ ทำไมไม่ยอมกินข้าว" ผมถามขึ้นมาอย่างจริงจัง ไอ้อารมณ์ที่ตอนแรกอยากจะแกล้งกะจะรอให้เธอทนไม่ไหวเองแล้วร้องหาของกินหมดไปเพราะเห็นได้ชัดแล้วว่าเธอยอมอดข้าวจริงๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
“ก็....ก็=_=" เอมอึกอักนิดหน่อยแล้วก้มหน้าลงไป “ม๊าส้มบอกว่าฉันอวบขึ้น"
 
 
 
 
 
 
 
อ้อ! เหตุผลนี้เองสินะที่เธอไปเตะกระสอบทรายจนขาช้ำแถมยังอดข้าวทั้งๆที่มันไม่ใช่สไตล์เธอเลยสักนิด
 
 
 
 
 
 
 
“เธอเคยกลัวอ้วนที่ไหนกัน" ปกติผมเห็นกินเหมือนกระเพาะเป็นหลุมดำที่ยัดอะไรเข้าไปก็หายหมด
 
 
 
 
 
 
 
“อ้วนน่ะไม่กลัวหรอก=_=" เอมก้มหน้าหนักกว่าเดิม “ที่กลัวน่ะ กลัวว่าถ้าอ้วนแล้วนายจะไม่รัก"
 
 
 
 
 
 
 
เอาอีกละ! โจมตีกันด้วยคำพูดและท่าทางแบบนี้อีกแล้ว ให้มันได้อย่างงี้สิวะ....ลำบากอีกแล้วผม!
 






“กลัวมากเลยเหรอ?” ผมถามย้ำอีกทีทั้งๆที่ต้องกลั้นยิ้มเอาไว้จนแก้มแทบแตก ผู้หญิงอะไรวะแม่ง...ยิ่งอยู่ด้วยนานยิ่งน่าฟัด!
 
 
 
 
 
 
“ก็...มากๆอ่ะ” เอมยังคงก้มหน้าอยู่เดาไม่ยากเลยว่ากำลังอาย แต่อายเพราะเรื่องอดข้าวหรืออายเพราะว่ากลัวผมไม่รักน่ะผมเองก็ไม่แน่ใจ
 
 
 
 
 
 
 
“เงยหน้าขึ้นมาซิ" ผมบอกเบาๆแต่เอมเอาแต่ส่ายหน้าผมเลยเอื้อมมือไปจับหน้าเธอให้เงยขึ้นมาหาผม ใครเป็นคนบอกไว้ว่าความเขินจะมีมากตอนก่อนเป็นแฟนกัน เรื่องนี้ผมปฏิเสธสุดใจขาดดิ้นเลยล่ะเชื่อไหม...
 
 
 
 
 
 
 
ก็ดูผู้หญิงตรงหน้าผมสิ! เมื่อตอนก่อนเป็นแฟนกันเคยเขินผมยังไงพอมาเป็นแฟนกันแล้วเธอเขินหนักกว่าเดิมคูณสามเลยน่ะสิ!
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่เอาอ่ะ หน้าฉันต้องแดงมากแน่เลย!” เอมพยายามจะเอามือปิดหน้าตัวเองแต่ผมเร็วกว่ารีบรวบมือสองข้างของเธอไว้ “หมีปล่อยดิ มันเจ็บนะ"
 
 
 
 
 
 
 
 
“อย่ามาพูดเหอะ จับเบาขนาดนี้" ผมส่ายหัวให้กับคำโกหกที่ไม่เนียนเลยสักนิดของเธอ “อายก็บอก"
 
 
 
 
 
 
 
“ก็....ก็.....ก็อายอ่ะ ปล่อยก่อนดิ นะๆ” 
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่อ่ะ” ผมส่ายหน้าทันที “ดิ้นให้หลุดเองดิ"
 
 
 
 
 
 
 
“แรงควายอย่างนาย ฉันคงดิ้นหลุดหรอก....” เธอพยายามบิดมือออกจากแขนผม ทีเมื่อก่อนเธอยังเอาแต่จ้องจะลวนลามผมอยู่เลยเชื่อไหมแต่เดี๋ยวนี้อะไร? แค่กอดผมเธอก็อายม้วนตัวสิบตลบไปสามชั่วโมงแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
“ฉลาดดีนี่ รู้ว่าดิ้นไม่หลุดก็ไม่ต้องดิ้นสิ" ผมว่าผมเริ่มจะใกล้โรคจิตแล้วเข้าขั้นแล้วล่ะ ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่แฟนคนแรกที่ผมเคยมี แต่เป็นแฟนคนแรกที่ผมอยากจะแกล้งและอยากจะฟัดได้ขนาดนี้ให้ตายเหอะ!
 
 
 
 
 
 
 
ผมค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้เธออย่างจงใจจนในที่สุดจมูกก็แทบจะชนกับจมูกของเธออยู่แล้ว มันใกล้จนผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ไม่เป็นจังหวะของคนตรงหน้า
 
 
 
 
 
 
อายมากนักใช่ไหม....
 
 
 
 
 
 
 
“จะจูจุ๊บเหรอ=_=....” เอมกระพริบตาใส่ผมปริบๆและเมื่อผมมองสบตากลับไปเธอก็รีบก้มหน้า “บอกไว้ก่อนนะยังไม่ได้แปรงฟัน"
 
 
 
 
 
 
“กลัวที่ไหนล่ะ...” 
 
 
 
 
 
 
 
“น้องอชิขา!......” ผมผละออกจากเอมแทบไม่ทันเมื่อพี่ฉายที่ทาแป้งพม่าจนหน้าขาวอย่างกับผีจูออนส่งเสียงเรียกมาจากประตูห้องนั่งเล่น แล้วจะเข้ามาอะไรเวลานี้วะเนี่ย?!
 
 
 
 
 
 
 
 
“มีอะไรพี่ฉาย” ผมถามพี่ฉายด้วยน้ำเสียงเรียบๆตามปกติ ก่อนจะเลื่อนสายตาลงไปมองแก้วนมสองแก้วในมือพี่ฉาย
 
 
 
 
 
 
 
“เอ่อ....พี่ฉายจะเอานมมาให้น่ะค่ะ เห็นน้องเอมไม่ยอมกินข้าว” พี่ฉายยิ้มแหยๆ “ในห้องนี่มืดเนอะมองอะไรไม่ค่อยเห็นเลย เนี่ยเข้ามาตอนแรกพี่ฉายไม่เห็นเลยนะคะว่าน้องอชิกับน้องเอมทำอะไรกัน=_=”
 
 
 
 
 
 
 
 
ยิ่งพี่ฉายพยายามแก้ตัวผมว่ามันยิ่งแย่นะเชื่อไหม เอมทำท่าจะลุกหนีไปผมเลยเอื้อมมือไปจับแขนเธอไว้ก่อน ผมยังไม่เสร็จธุระกับเธอเลย!
 
 
 
 
 
 
 
 
“เก็บในตู้เย็นไปก่อนพี่ฉาย เดี๋ยวผมเดินไปเอาเอง”
 
 
 
 
 
 
 
 
“อ้าว! แล้วน้องเอมจะไม่หิวเหรอคะ” พี่ฉายประท้วงขึ้นมา นี่ก็รักกันดีจัง...ผมควรจะดีใจไหมที่แฟนผมมีเพื่อนเป็นแม่บ้านแสนเฟี้ยวที่มีความคิดล้ำยุค กับมีคุณแม่สุดแซ่บของผมเป็นหัวหน้าแกงค์น่ะ
 
 
 
 
 
 
 
“หิวแน่ๆอยู่แล้วสิ" ผมตอบแทนเอมไป
 
 
 
 
 
 
 
“งั้นก็ให้น้องเอมดื่มนมสิคะ! รู้ไหมพี่ฉายเป็นห่วงน้องเอมขนาดไหน คนที่กินข้าวเป็นหม้ออย่างน้องเอมมาอดข้าวเดี๋ยวก็ได้เป็นลมหัวฟาดพื้นตายหรอกค่ะ"
 
 
 
 
 
 
 
 
“แน่ใจนะพี่ฉายว่าเป็นห่วงเอม=_=" เอมหันหน้าไปพูดกับพี่ฉายแบบมึนๆ “ที่พูดอยู่เนี่ยดูเหมือนแช่งเอมยังไงก็ไม่รู้นะ"
 
 
 
 
 
 
 
“กินแค่นมน้องเอมของพี่ฉายไม่อิ่มหรอก” ทำอย่างกับไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้กระเพาะครากแค่ไหน นั่งแทะน่องไก่ทอดห้ากิโลหมดคนเดียวเธอยังทำมาแล้วเลย “เดี๋ยวผมพาออกไปกินข้าวเอง"
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่เอา!” เอมพูดขึ้นมาเสียงดัง
 
 
 
 
 
 
 
“จะพาไปฟู๊ดแลนด์ ไปซื้อพอร์คเลค เบค่อน แฮมหมู พิซซ่า ผักโขมอบชีส แน่ใจว่าไม่เอา?” ผมจงใจพูดชื่อของกินทุกประเภทที่ยั่วน้ำลายเธอแบบสุดๆ
 
 
 
 
 
 
“มันอ้วน!”
 
 
 
 
 
 
 
“อ้วนก็รัก จบปะ!”
 
 
 
 
 
 
“อูยยยยย พูดแบบนี้พี่ฉายขอไปนอนดีกว่าค่ะ” พี่ฉายรีบส่งเสียงขัดจังหวะขึ้นมา “รู้สึกเป็นส่วนเกินขึ้นมาทันตาเห็นเลยค่ะ”
 
 
 
 
 
 
เมื่อพูดจบพี่ฉายผู้ทาหน้าขาวเป็นผีก็หันหลังกลับออกจากห้องนั่งเล่นไปอย่างรวดเร็ว
 
 
 
 
 
 
 
“อ้วนก็รักแน่นะ=_=" เอมหันมาหาผมจ๋อยๆ “โกหกตกนรกนะหมี"
 
 
 
 
 
 
 
“อือ” ผมเอื้อมมือไปคว้ากุญแจรถก่อนจะลุกขึ้นยืน “ลุกได้แล้วจะพาไปซื้อของกิน"
 
 
 
 
 
 
 
 
นี่แหละธุระที่ผมมีกับเธอ บอกตรงๆว่ารับไม่ได้จริงๆที่จะต้องมาเห็นแฟนตัวเองอดข้าว ผมมองว่ามันไร้สาระมากเลยเชื่อไหม คนจะรักยังไงมันก็รักรึเปล่าวะ แล้วผมก็รู้สึกว่าตัวเองแฮปปี้กว่าเวลาเห็นแฟนมีความสุขกับการกิน.....ถึงแม้ว่าเธอจะกินเหนือมนุษย์ไปหน่อยก็เถอะ
 
 
 
 
 
 
 
อีกอย่างนึง....เธอไม่ได้อวบขึ้นหรอก แต่ผมคิดว่าแม่ผมโกหกเพราะอยากแกล้งให้เธองอแงใส่ผมแค่นั้นแหละ!
 
 
 
 
 
 
 
 
----------------------------
Loading100%


เหมือนออกอีพีนี้มาเพื่อฆ่าคนโสดโดยเฉพาะ
อย่าว่าแต่คนโสดสิ!! 
คนไม่โสดนี่ยังแอบดิ้นเลย555

คาดว่าพี่ฉายจะโดนอชิแช่งไปอีกหลายวัน><
โถถถถ......นึกว่าอชิจะมีธุระอะไรกับน้องเอมอีก
ที่ไหนได้จะพาไปกินข้าว

มันแฮปปี้เกินไปม้ายยยยยย
เอาดราม่าม้ายยยยย555
 


 
#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้าาาาา
มีเรื่องของชลธีด้วยนะจ๊ะ
อย่าคิดไปปค่ะว่าชลธีจะนิ่ง มันหุบเล็บอยู่ค่ะ5555


Pretty Boy เปลี่ยนตัวร้ายเป็นคนรัก 
ช่างเป็นผู้ชายที่เห็นแล้วออร่าความหล่อทิ่มตาตั้งแต่ครั้งแรก! มันจะดีมากเลยถ้าชื่อเสีย(ง)ของเขาจะดีกว่า'กะล่อนร้อยรู!' แล้วกระเทยหลอกๆอย่างฉันจะเปลี่ยนเขายังไงล่ะเนี่ย....ทำไงดีคนนี้ฉันอยากได้มาก! 
 

 
รักนะชุ้บๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 276 ครั้ง

31,180 ความคิดเห็น

  1. #31169 Lalilaa (@Lalilaa) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:37
    โว๊ยยยยย จมกองผักโขมอบชีสละด๋อยย
    #31169
    0
  2. #30894 tuysri (@tuysri) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 07:42
    รักหมีสุดๆๆๆ
    #30894
    0
  3. #30367 Bwitchayaz.♥ (@witchbenz) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 15:15
    เจิมๆๆๆ
    #30367
    0
  4. #23047 Little (@peypey) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 21:58
    อู้ยยย น่ารักกกก พี่ฉายล้ำสุดๆ
    #23047
    0
  5. #21101 นุ่ม (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 01:40
    น่ารักจัง
    #21101
    0
  6. #21098 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 00:54
    เอมอย่าได้แคร์กินเลยยย
    #21098
    0
  7. #20568 แฟนคยู' (@mocca030231) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 18:51
    เขินอะ ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ชอบหมีที่สุดดดดดดดด
    #20568
    0
  8. #20402 loveb55553 (@loveb55553) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 21:24
    ฟินไป10วันเลยย แต่ตอนนี้ไมม่มีอารมณ์ คนที่ชอบกลับต่างประเทศพรุ่งนี้อแล้ว หือๆ 
    #20402
    1
    • #20402-1 พลอยส้ม (@somice) (จากตอนที่ 31)
      7 สิงหาคม 2558 / 04:05
      จีบเลยสิคะ รออารายยยยยย><
      #20402-1
  9. #20379 LunarLN (@nutyawee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 00:31
    น่ารักจังอชิ
    #20379
    0
  10. #20265 Skynpw (@fasaii2) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2558 / 00:50
    ดาเมจหมีแรงมากค่ะ ขอตายเอื้อกกกก
    #20265
    0
  11. #20227 Mamayyy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 22:24
    หูยยยย ป้อจายแบบพ่หมีมีอยู่บนโลกนี้มั๊ยยย?

    อิจฉาเอมแรงม๊วกกก แต่ฟินมากค่ะบอกเลย อยากให้ไรท์แต่งคู่นี้จนแก่เฒ่าเลย ชอบชอบ
    #20227
    0
  12. #20191 Chianti... (@warda_vitamin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 20:41
    กรี๊ดดดค่ะกรี๊ดดด อชิบอกขนาดนี้แล้ว มีหรือจะอดอีก ฮ่าๆๆๆ "อ้วนก็รัก"  อูยยยยย ฟินจนหมอนขาดเลย #โดนแม่ฟาด
    ไรท์มาต่อน่ะค่ะ สนุกมากเลยอ่ะ 
    #20191
    0
  13. #20178 numfon (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 20:04
    อร้ายยยยอยากมีเเฟนเเบบหมีจังเลยยยย ฟินสุดๆน่ารักมากมาย
    #20178
    0
  14. #20167 massisa (@masnisa) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 19:33
    ถ้ามันจะ ฟินขนาดนี้ !!!
    #20167
    0
  15. #20163 เพ้อฝัน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 19:30
    อ๊ายยย ผู้ชายแบบหมีมีที่ไหนบ้างค่ะไรต์ อยากได้อ่าาาา อิจฉาน้องเอมสุดๆน่ารักอ่าาา ฟินเบยยยย
    #20163
    0
  16. #20138 Malay Zii (@khunmay) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 19:07
    โอ้ยยยยยยยยย หมีน่ารัก ลากเข้าห้องแปป -///- อ้วนก็รักจบป่ะ งื้ออออออ เขินแทนเอม ชอบมากกกกกกก ><
    #20138
    0
  17. #20134 ChiJun_pmds (@dcdirec) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 18:54
    ม๊าส้มคนร้ายกาจจจจ 555555 โอ้ยเขินนน หมีน่ารักกกก
    #20134
    0
  18. #20132 โบว์'โบว์ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 18:53
    ถ้าได้หมีเป็นแฟน ชาตินี้ไม่ขอไรแล้วอ่ะจริงงงง 555555555555555 #อิจฉาเอมสุดๆเทอทำบุญด้วยอะรายยยยยยย
    #20132
    0
  19. #20114 ★Beemine★ (@beebiebio) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 18:07
    ไม่เอาดราม่าได้มั้ยย ชอบคู่นี้มุ้งมิ้ง ฟรุ้งฟริ้งแบบนี้อ่ะค่ะไรท์ น้าาาาาาาาาตัวเองงงงงง
    #20114
    0
  20. #20110 ฟองคลื่นทะเล (@amor-g55) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 17:53
    ฆ่าคนโสดจริงๆๆๆๆ อ่านตอนนี้แล้วแบบขออ่อยแรงๆอยากมีแฟนคูณสาม555555 น่ารักมากเลยค่าาา แต่งได้ฟินทะลุทลวงเฟร่อออ
    #20110
    0
  21. #20089 Wilasinee Dear (@dear-07) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 17:23
    ตอนนี้ไม่มีในเล่มเหรอค่ะ หรือไรท์เพิ่มให้อ่านเฉยๆ
    #20089
    0
  22. #20077 ยอนอู (@0848458950) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 17:12
    ไม่เอาดราม่าน้าาาา ให้หมีหึงหมาดีกว่า คงฟินเว่อร์แน่ๆ รอต่อไป^_____^
    #20077
    0
  23. #20051 NMM^_^ (@mmaattee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 16:21
    อิจฉา อะ เราก็อ้วนไม่เห็นมีใครมารักเลย เศร้าแปป T_T
    #20051
    0
  24. #20046 yellow doll (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 16:10
    กรี๊ดไป3สลบ น่าร้ากเกินไปแล้วววววว
    #20046
    0
  25. #20004 !•คิวปิด•! (@kukcruel) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 15:17
    สนุกมากค่ะ จะรออ่านคู่นี้ทุกวันเลย
    #20004
    0