Bear boyfriend แกล้งรักขยับใจ

ตอนที่ 34 : Bear boyfriend SS2 EP03: มนุษย์ผู้แสนเพอร์เฟค[Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 209 ครั้ง
    11 ส.ค. 58

BBF SS2
EP03
มนุษย์ผู้แสนเพอร์เฟค





"เราไปวันเกิดน้อยหน่ากันเถอะ"
By Em.


 
'ตัวน้องเป็นสาวรุ่นราวเอ๊าะๆ หุ่นฮ่างก็เหมาะ บ่าวมาเก๊าะมาตอม อี่แม่น้องขางเปิ้นตึงบ่ยอม ตึงไผมาตอมตึงบ่ฮื้อใกล้~'
 
 
 
 
 
 
ฉันจำใจตื่นขึ้นมาเพราะเสียงเพลงอันแสนเพี้ยนทิ่มเข้ามาในรูหู เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็ไม่แปลกใจเลยเพราะพี่ฉายกำลังถือไม้ขนไก่ปัดฝุ่นไปส่ายสะโพกไปมาอย่างสนุกสนาน
 
 
 
 
 
 
 
"พี่ฉาย แหกปากแต่เช้าเลยนะ=_=" ฉันลุกขึ้นมากระพริบตาถี่ๆเพื่อไล่อาการง่วงออกไป
 
 
 
 
 
 
 
"อย่านึกว่ามันเช้าค่ะ นี่มันจะเที่ยงแล้ว คุณนายให้พี่มาปลุกน้องเอมไปทานข้าวตั้งแต่เช้าแล้วแต่นอกจากน้องเอมจะไม่ยอมตื่นยังเอาแต่ละเมอว่าหมี หมี หมี!" พี่ฉายพูดใส่อารมณ์อย่างรุนแรง "ที่สำคัญน้องเอมยังเกือบจะถีบหน้าพี่ฉายด้วยค่ะ"
 
 
 
 
 
 
 
"จริงเหรอคะ=_= เอ๊ะ! มะ...ม๊าส้มให้พี่ฉายมาปลุกเอมแต่เอมไม่ตื่น!" ฉันชะงักไปทันที แล้วม๊าส้มจะมองว่าฉันเป็นคนยังไงเนี่ย!
 
 
 
 
 
 
 
"ก็ใช่น่ะสิคะ=_="
 
 
 
 
 
 
"แล้วทำไมพี่ฉายไม่ปลุกเอมให้ตื่นล่ะคะ!" ฉันงอแงใส่พี่ฉายก่อนจะรีบเด้งตัวขึ้นจากเตียงหอบผ้าวิ่งเข้ามาในห้องน้ำ รวมระยะเวลาทั้งอาบน้ำและแต่งตัวก็กินเวลาสิบนาทีพอดิบพอดี
 
 
 
 
 
 
 
"พอได้ยินชื่อคุณนายนี่รวดเร็วจริงนะคะ" พี่ฉายที่กำลังรื้อผ้าห่มเพื่อที่จะเอาไปตากเงยหน้าขึ้นมากัดฉัน "คุณนายนั่งอยู่ที่ศาลาริมน้ำกับน้องอชิค่ะ รีบไปโดนเฉ่งได้แล้ว"
 
 
 
 
 
 
 
ฉันรู้สึกแม่งๆกับคำว่า 'โดนเฉ่ง' แต่ก็ไม่มีเวลาคิดอะไรมากรีบวิ่งลงมาที่ศาลาริมน้ำที่แม่หมี ลูกหมียักษ์ และไอ้หมานรกนั่งอย่างสบายอารมณ์อยู่ในนั้น
 
 
 
 
 
 
"ม๊าส้ม=_= ปวดหัวจังเลยค่ะ" ฉันพยายามทำหน้าให้เหมือนตัวเองป่วยเข้าไว้แล้วเดินทำหน้าสำออยเข้าไปหาเธอ "เมื่อเช้าตื่นมาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าแล้วแต่ลุกไม่ไหว"
 
 
 
 
 
 
"อ้อ....." ม๊าส้มเงยหน้าขึ้นมาจากแก้วโกโก้เย็นที่กำลังดูดอย่างสบายอารมณ์แล้วหันกลับมายิ้มให้ฉันอย่างสวยงาม "เลยนอนต่อแล้วตื่นขึ้นมาตอนเที่ยงใช่ไหมจ๊ะ น่าเชื่อจังเลย"
 
 
 
 
 
 
คำพูดหลอกด่าแต่หน้ายิ้มนั่นทำเอาฉันหงายเงิบไปแปดตลบเลยต้องรีบเดินไปนั่งข้างอชิแบบเงียบๆ ปกติหมีมันจะขำฉันนะแต่วันนี้ไม่ยักกะขำแถมยังทำหน้านิ่งอีกต่างหาก เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
 
"เออ มีจดหมายจากโรงเรียนมาที่บ้านแน่ะ ม๊ายังไม่ได้เปิดดูเลย" ม๊าส้มพลิกแฟ้มตรงหน้าไปมาเพื่อหาอะไรสักอย่างก่อนจะหยิบซองจดหมายสีขาวคาดแถบดำมายื่นให้อชิ "ม๊าให้เปิดก่อน"
 
 
 
 
 
 
"ครับ" อชิรับซองมาแล้วก็ฉีกมันต่อหน้าต่อตาฉันที่นั่งหน้าซีด
 
 
 
 
 
 
 
ไอ้ซองแบบนี้ทำไมฉันจะไม่รู้จัก! ในเมื่อฉันก็เคยได้มันมาตลอด ซองจดหมายจากAISไง!
 
 
 
 
 
 
 
"เป็นไงดีหรือแย่ ถ้าแย่ม๊าหักเงินนะบอกไว้ก่อน" ม๊าส้มหยิบพัดขึ้นมาโบกไปมาด้วยมาดคุณนาย
 
 
 
 
 
 
 
"ก็ไม่ได้แย่ครับ" เมื่ออชิตอบแบบนั้นฉันเลยแอบเหล่สายตาไปดูแล้วก็ต้องอ้าปากค้าง....
 
 
 
 
 
 
ทำไมตัว A มันเต็มไปหมดเลยล่ะ! โรงเรียนทำเกรดผิดรึเปล่าเนี่ย!!
 
 
 
 
 
 
 
"ไหนเอามาดูซิ" ม๊าส้มหยิบกระดาษแผ่นนั้นไปจากมืออชิ "อ่อ.....ก็ดี"
 
 
 
 
 
 
 
ฉันพยายามจะทำตัวให้เล็กที่สุดจนแทบจะแทรกเข้าไปอยู่กับเก้าอี้ไม้ อย่าถามฉันนะ ห้ามเด็ดขาดนะ ลืมไปเลยก็ได้ว่าฉันอยู่ตรงนี้
 
 
 
 
 
 
"แล้วเอมล่ะ เกรดเป็นยังไงบ้าง" ม๊าส้มเงยหน้าขึ้นมาถามฉัน
 
 
 
 
 
 
 
เป็นอันว่าสิ่งที่ฉันภาวนาไว้ไม่เป็นผลสินะ รู้อย่างงี้แกล้งนอนตายอยู่บนห้องดีกว่าไม่น่าลงมาเลย=_=
 
 
 
 
 
 
 
 
"นั่นสิ เป็นไงมั่งอ่ะ?" หมีหันมาถามฉันหน้านิ่งมาก เดาไม่ถูกเลยว่าอารมณ์ไหน
 
 
 
 
 
 
 
"มะ....ไม่รู้สิ ยังไม่ได้ไปเอาที่บ้านเลยอ่ะ ไม่อยากเจอพ่อกับพี่อิงค์" เมื่อโกหกเสร็จฉันก็ต้องรีบก้มหน้าไม่งั้นโดนหมีจับได้แน่ๆฉันเชื่อแบบนั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
"เปิดดูในเว็ปก็ได้นี่" อชิยังคงไล่บี้ฉันไม่เลิก
 
 
 
 
 
 
"เอมลืมรหัสอ่ะอชิ=_=" ฉันจะแทนตัวเองว่าเอมเวลาที่พยายามจะอ้อนเขา ซึ่งตอนนี้ฉันก็พยายามอ้อนเขาทางอ้อมให้เลิกถามฉันเรื่องนี้อยู่
 
 
 
 
 
 
"งั้นถ้าเปิดดูในเว็ปไม่ได้เปิดดูในนี้ก็ได้...." อชิควักซองจดหมายยับๆย่นๆออกมาจากกระเป๋ากางเกง "พอดีแม่บ้านโทรไปหาคุณแม่บอกว่ามีจดหมายจากโรงเรียนส่งมาให้เอม แม่เอมเลยโทรมาบอกอชิและอชิก็เพิ่งขับรถไปเอามาให้เมื่อเข้านี้เอง!"
 
 
 
 
 
 
ตาย=_=
 
 
 
 
 
 
ตายลูกเดียว
 
 
 
 
 
 
"เปิดดูเลยไหม?" อชิเลิกคิ้วข้างเดียวใส่ฉันเหมือนจะรู้ว่าฉันจงใจปกปิดเกรดตัวเองไว้ยังไงอย่างงั้น
 
 
 
 
 
 
 
ก็มาถึงขนาดนี้แล้วเนี่ยฉันคงปิดอะไรเขาไม่ได้แล้วสินะ=_= เต็มที่เลยแล้วกันหมีจ๋า
 
 
 
 
 
 
"นายเปิดดูเลยแล้วกัน=_=" ฉันบอกเขาเบาๆ
 
 
 
 
 
 
 
แคว่ก!
 
 
 
 
 
 
เสียงฉีกซองจดหมายบาดลึกเข้าไปในหัวใจฉัน รู้สึกเหมือนโดนมีดกรีดในหัวใจยังไงก็ไม่รู้เมื่ออชิควักกระดาษแผ่นบางๆออกมาดู
 
 
 
 
 
 
เขาเงียบไปได้ประมาณครึ่งนาทีก่อนจะหันหน้ามาหาฉัน
 
 
 
 
 
 
"เอมอัชณา!" อชิตะโกนขึ้นมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ "วิชาประวัติศาสตร์ฉันพอเข้าใจว่าเธอลืมส่งรายงานแล้วยังอ่อนวิชาประวัติศาสตร์อยู่แล้วเลยตก..."
 
 
 
 
 
"..........."
 
 
 
 
 
 
 
"แล้วไอ้F อีกตัวจากวิชา Calculus เธอได้มันมาได้ยังไง!"
 
 
 
 
 
 
 
"เบาๆสิหมี=_= เดี๋ยวม๊าส้มตกใจ" ฉันแอบเหลือบตาไปมองม๊าส้มนิดหน่อย ม๊าส้มแอบอ้าปากค้างหน่อยๆด้วยแหละ
 
 
 
 
 
 
 
"ม๊าไม่ได้ตกใจจากเสียงอชิหรอกลูก...." ม๊าส้มทำหน้ามึนๆอึ้งๆ "ม๊าตกใจจากเกรดหนูนี่แหละ"
 
 
 
 
 
 
 
"มันแก้ได้นะคะม๊าส้ม เอมแค่ลืมส่งสมุดเล็คเชอร์มิสเตอร์สตีเว่นเอง" ฉันหันไปส่งสายตาเว้าวอนใส่ม๊าส้ม โปรดอย่าเข้าใจฉันผิดฉันแค่ขี้เกียจส่งงานไม่ได้โง่อะไรมากมายเลยจริงๆนะ
 
 
 
 
 
 
 
"เผื่อเธอไม่รู้นะเอมอัชณา...." อชิยื่นกระดาษแจ้งผลการเรียนมาให้ฉัน "โรงเรียนใส่ดอกจันทร์อันเท่าบ้านมาว่าเธอต้องไปสอบซ่อมในวิชาแคลคูลัส!"
 
 
 
 
 
 
 
"สอบซ่อม=_=" ตายแล้วผ่านมาตั้งเป็นเดือนๆความรู้ฉันก็คืนอาจารย์ไปหมดแล้วถึงอาจารย์จะไม่อยากได้คืนก็เถอะ จะเอาความรู้ที่ไหนไปสอบซ่อมล่ะเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ที่สำคัญกำหนดสอบซ่อมคือก่อนเปิดเทอมหนึ่งอาทิตย์ แสดงว่าตอนนี้เธอมีเวลาอ่านหนังสือสอบซ่อมอาทิตย์เดียว!" อชิยังคงตั้งหน้าตั้งตาโวยวายใส่ฉันที่นับนิ้วตามที่เขาพูดแล้วก็พบว่ามันเหลือแค่อาทิตย์เดียวจริงๆด้วย
 
 
 
 
 
 
 
"ทำไงดีอ่ะหมี ความรู้หายหมดแล้ว=_="
 
 
 
 
 
 
"เรียนใหม่สิจ๊ะ" ม๊าส้มบอกฉันแบบง่ายๆ
 
 
 
 
 
"ใครสอนคะ=_=" อชิก็ต้องออกไปทำงานตลอดเวลาจะมีเวลามาสอนฉันได้ยังไง
 
 
 
 
 
 
 
"ก็เลือกเอาระหว่างม๊ากับอชิ" ม๊าส้มส่งยิ้มแสนสวยพิฆาตชีวิตมาให้ฉัน "ถ้าหม่าม๊าก็ใจดีหน่อยอชิก็ดุหน่อย"
 
 
 
 
 
 
"พูดกลับกันแล้วหม่าม๊า..." อชิส่ายหน้าไม่เห็นด้วย "อชิใจดีหน่อยหม่าม๊าดุมากหน่อยต่างหาก"
 
 
 
 
 
 
"ม๊าส้มสอนได้เหรอคะ=_=" แม่เขาทำอาชีพอะไรกันแน่เนี่ย ฉันยังสงสัยไม่หายเลยนะ เป็นครูสอนประถมเหรอ....ก็ไม่น่าใช่
 
 
 
 
 
 
"แล้วเอมคิดว่าอชิฉลาดขนาดนี้เป็นเพราะฝีมือใครล่ะจ๊ะ" ม๊าส้มยกมือปิดปากแล้วหัวเราะเหมือนตัวร้ายในละคร
 
 
 
 
 
 
"....ชิสอนเอมเองก็ได้ครับหม่าม๊า" อชิรีบแทรกขึ้นมาทันที "แคลคูลัสเบื้องต้นสอนไม่นานหรอก อชิเอาเวลาว่างจากทำงานมาสอนเอมเอง"
 
 
 
 
 
 
แล้วอยู่ๆฉันก็รู้สึกเป็นภาระของหมีอชิกระทันหัน แค่ปกติเขาก็แทบจะไม่มีเวลาว่าง แล้วยังต้องเจียดเวลาพักผ่อนที่มีน้อยนิดมาสอนฉันเนี่ยนะ.....รู้อย่างงี้ฉันไม่น่าขี้เกียจแต่แรกเลยน่าจะส่งงานให้มันผ่านๆไป=_=
 
 
 
 
 
 
 
"เดี๋ยวเอมเรียนกับม๊าส้มก็ได้" ฉันบอกอชิแต่เขาส่ายหน้าส่งซิกให้ฉันใหญ่เลย....มีอะไรเหรอ เรียนกับม๊าส้มแล้วจะเป็นอะไรเหรอ
 
 
 
 
 
 
 
"ตกลงกันให้ได้แล้วค่อยบอกม๊านะ วันนี้ม๊าต้องเข้าไปดูโรงเรียนหน่อย ตอนเย็นมีนัดกับแม่เอมด้วย" ม๊าส้มบอกเร็วๆแล้วลุกขึ้นเดินเข้าบ้านไปพร้อมกับไอ้ดัซโซ่ที่รีบวิ่งตูดสะบัดตามเจ้านายไปในทันที
 
 
 
 
 
 
 
มีองครักษ์เป็นหมาหน้าดุด้วย...เท่ห์จริงๆ=_=
 
 
 
 
 
 
 
"ทำไมเรียนกับม๊าส้มไม่ได้อ่ะหมี" ฉันหันไปถามอชิที่ยังคงหน้าบึ้งอยู่
 
 
 
 
 
 
 
"อย่าแม้แต่จะคิด ถ้าหม่าม๊าสอนจริงๆเธอตายแน่!"
 
 
 
 
 
 
 
 
"ม๊าส้มสอนไม่เก่งเหรอ=_="
 
 
 
 
 
 
 
 
"เก่งนรกเลยน่ะสิ! สอนนรกไม่พอจิตวิทยายังนรกขั้นเทพอีกถ้าหม่าม๊าสอนแล้วเธอดันทำไม่ได้หรือไม่รู้เรื่องหม่าม๊าได้ตะคอกเธอหูฉีกแน่ หรือไม่เธอก็อาจจะโดนหม่าม๊าเอาหนังสือฟาดหัวยุบแน่....เธอก็ว่าแม่ฉันดุมาก!" อชิร่ายยาวเร็วปรื๋อ
 
 
 
 
 
 
"หม่าม๊านายทำอาชีพอะไรกันแน่เนี่ย=_="
 
 
 
 
 
 
 
"หม่าม๊าเคยเป็นอาจารย์มหาลัย" อชิถอนหายใจหนักๆแล้วก้มลงไปมองเกรดฉันอีกครั้ง อันที่จริงมันก็ไม่ได้แย่หรอกวิชาอื่นน่ะดีหมดเลยนะมีแค่สองตัวนี้แหละที่ฉันดันตกแบบไม่ได้ตั้งใจน่ะ
 
 
 
 
 
 
 
"แล้วเมื่อกี้แม่นายบอกจะไปโรงเรียน ไปทำไมอ่ะ?"
 
 
 
 
 
 
 
 
"หม่าม๊าเป็นเจ้าของโรงเรียน"
 
 
 
 
 
 
"อ้าว.....แล้วที่ท่าเรือ?" สรุปแม่เขาทำอะไรแน่เนี่ย ฉันเริ่มงงหนักแล้วนะ=_=
 
 
 
 
 
 
"หม่าม๊าทำธุรกิจนำเข้าและส่งออกสินค้าด้วย" อชิวางใบแจ้งผลการเรียนของฉันไว้บนโต๊ะแล้วยกมือสองข้างมานวดขมับตัวเอง "รู้แบบนี้แล้วเธอยังคิดว่าแม่ฉันเป็นคนขำๆอีกไหม ทีหลังโดนแม่ฉันหลอกล่ออะไรให้จำไว้ว่าอย่าเพิ่งไปตกลง รู้ไว้เลยว่าแม่ฉันขี้แกล้งมาก เกิดอีกสิบชาติก็ตามไม่ทันแม่ฉันหรอก"
 
 
 
 
 
 
 
 
"เอ่อ....." ฉันรู้สึกพูดไม่ออกกะทันหัน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เมื่อกี้นี้ถ้าเธอตกลงให้แม่ฉันสอนให้ ฉันรับรองได้เลยว่าฉันต้องกลับบ้านมาเจอเธอนั่งร้องไห้ซบกองหนังสือตั้งเท่าบ้านโดยมีแม่ฉันยืนคุมอยู่แน่นอน"
 
 
 
 
 
 
 
ติ๊ง!
 
 
 
 
 
 
เสียงไลน์ของฉันดังขึ้นมาขัดจังหวะ ไม่ต้องเปิดดูก็เห็นว่าเป็นข้อความจากยัยน้อยหน่าเพราะหน้าจอแสดงข้อความชัดเจน
 
 
 
 
 
 
 
'12.33Noinanana: เอ่มเอ๊มวันนี้วันเกิดเรา เราจัดวันเกิดที่ร้าน Inch clubว่างมาวันเกิดเราไหม'
 
 
 
 
 
 
"ถามเพื่อนซิกี่โมง วันนี้ฉันต้องออกไปทำงานกลับมาถึงคงประมาณสามทุ่ม" อชิชะโงกหัวไปอ่านก่อนฉันซะอีก ฉันเลยหยิบมือถือขึ้นมากดเข้าโปรแกรมไลน์แล้วถามกลับไปตามที่อชิบอก
 
 
 
 
 
'12.34Em_emat: เริ่มกี่โมง'
 
'12.34Noinanana: 2ทุ่ม'
 
'12.35Noinanana: พาแฟนมาด้วยนะ'
 
 
 
 
 
 
 
ฉันเงยหน้าไปมองอชิทันที อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะตอบยังไงเพราะงานเริ่มก่อนเขากลับมาอีก
 
 
 
 
 
 
"แฟนว่างสามทุ่ม แฟนไม่ให้ไปก่อน" อชิตอบกลับมาทันทีไม่ต้องรอให้ฉันถาม
 
 
 
 
 
 
 
"โอเค!" รู้สึกดีจังแฟนหวง....ถึงฉันจะยังเศร้าเรื่องเกรดอยู่ก็เถอะ=_=
 
 
 
 
 
 
 
'12.38Em_emat: แฟนว่างสามทุ่ม'
 
'12.38Noinanana: งั้นเอ่มเอ๊มมาก่อนเดี๋ยวหน่าไปรับ บอกแฟนไม่ต้องห่วง เราปิดโซนด้านบนเลี้ยง ไม่มีคนนอกไว้ใจได้'
 
 
 
 
 
 
"เพื่อนบอกจะมารับอ่ะหมี=_= จัดแบบไพรเวทไม่มีคนนอก" ฉันหันไปบอกอชิทั้งๆที่จริงๆแล้วเขาก็ยังก้มหน้าอ่านไลน์ฉันอยู่ ไม่ต้องบอกก็ได้เพราะเขาเห็นไปหมดแล้วเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
".....ถ้าแบบนั้นก็ได้" อชิยอมพยักหน้า "แต่งตัวดีๆนะเอมอย่าให้มีปัญหาทีหลังนะ"
 
 
 
 
 
 
 
อชิเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันแบบจริงจัง
 
 
 
 
 
 
"อือ=_="
 
 
 
 
 
 
"ดีมาก....ตอนนี้ฉันมีเวลาว่างอยู่สองชั่วโมง เรามาเริ่มติวกันเถอะ!" หมีอชิส่งยิ้มด้วยใบหน้าเหี้ยมเกรียมมาให้ฉันที่รู้สึกเหมือนเป็นลูกแกะที่กำลังจะโดนหมียักษ์ตะปบ
 
 
 
 
 
 
 
ไม่นะ=_=.......




------------------------------------------------


 
 
"คุณมิกันต์คิดว่าเป็นยังไงบ้างคะ...." แม่ฉันถามม๊าส้มที่กำลังเคี้ยวแกงเลียงตุ้ยๆ
 
 
 
 
 
 
"อร่อยกำลังดีค่ะ เพิ่มเป็นเมนูแนะนำได้เลย" 
 
 
 
 
 
 
เมื่อตอนเย็นฉันติดสอยห้อยตามม๊าส้มมาที่บ้านของคุณยาย แม่ฉันมีแพลนจะเปิดกิจการร้านอาหารหลังจากทนนั่งๆนอนๆอยู่ที่บ้านเฉยๆไม่ไหวเลยชวนม๊าส้มมาช่วยคอมเม้นต์อาหารให้ ก่อนหน้านี้ตอนแม่ฉันยังอยู่ที่บ้านหลังนั้นมีอะไรต้องทำมากมาย พอมานั่งเฉยๆแล้วเลยออกอาการอยู่ไม่ได้ต้องหาอะไรทำ
 
 
 
 
 
 
ซึ่งงานถนัดแม่ฉันคือเรื่องทำอาหารไง=_=
 
 
 
 
 
 
"น้อยหน่ามารับกี่โมงจ๊ะ" แม่หันมาถามฉันที่ตอนนี้แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว
 
 
 
 
 
 
"ไม่เปลี่ยนชุดหน่อยเหรอน้องเอม ม๊าว่าชุดเหมือนจะไปงานบวชมากกว่าจะไปงานวันเกิดนะ" ม๊าส้มถามฉันด้วยใบหน้าจริงจังมาก คงจะขัดใจกับชุดเดรสกระโปรงปาดไหล่ของฉันมากเลยสินะ=_=
 
 
 
 
 
 
"ไม่ล่ะค่ะ เอมชอบชุดนี้" ฉันเลิกสนใจการแต่งตัวแต่งหน้าทำผมมาพักใหญ่แล้วล่ะ หลังจากพยายามจะทำตัวเองให้เริ่ดทีไรต้องมีเรื่องกับหมีอชิทุกที
 
 
 
 
 
 
"น้องเอมขาเพื่อนมารับแล้วค่ะ" พี่ดาวแม่บ้านวิ่งขึ้นมาบอกฉัน
 
 
 
 
 
 
"แม่ ม๊าส้ม เอมไปก่อนนะคะ" ฉันลุกขึ้นไปหอมแก้มแม่กับม๊าส้มคนละที
 
 
 
 
 
 
"อชิตามไปกี่โมงนะ" ม๊าส้มหันมาถามฉันก่อนจะตักปลาช่อนแดดเดียวเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย
 
 
 
 
 
 
 
"สามทุ่มค่ะ" ฉันยกมือไหว้แม่กับม๊าส้มแล้วเดินลงมาที่รถสีชมพูสดที่คาดว่าน่าจะเป็นของยัยน้อยหน่า เมื่อสองชั่วโมงก่อนฉันเพิ่งแชร์แผนที่ผ่านไลน์ไปให้มันเอง คิดไม่ถึงเหมือนกันว่ามันจะมารับได้ตรงเวลาเป๊ะ
 
 
 
 
 
 
"เอ่มเอ๊ม! คิดถึงจัง!" น้อยหน่ารีบเปิดประตูลงมากระโดดกอดฉันแน่น "ไม่เจอกันนาน น่ารักขึ้นตั้งเยอะ"
 
 
 
 
 
 
 
"ฉันน่ารักอยู่แล้วรึเปล่า=_="
 
 
 
 
 
 
"โอ๊ย! คำพูดนางมั่นใจมาก" ยัยน้อยหน่าเอามือทาบหน้าอกด้วยสีหน้าล้อเลียน "อยากเจอหน้าแฟนแกตัวเป็นๆมาก"
 
 
 
 
 
 
"เดี๋ยวก็ได้เจอ ห้ามอิจฉาด้วยเพราะหล่อมาก=_="
 
 
 
 
 
 
"ฉันก็เคยเห็นรูปที่แกลงในอินสตราแกรมแล้วแหละ" ยัยน้อยหน่าเอามือปิดหน้าแล้วทำท่าเขิน “หล่อน่าหลงที่สุด”
 
 
 
 
 
 
 
"ไปได้รึยังครับสาวๆ" เสียงนุ่มๆดังลอดออกมาจากรถที่ถูกกดกระจกลง
 
 
 
 
 
 
"พี่ฟาน?" ฉันเรียกชื่อเขาเบาๆ อย่างไม่แน่ใจแต่ก็มาแน่ใจตอนเขายิ้มรับนั่นแหละ
 
 
 
 
 
 
"ไม่เจอกันนานนะน้องเอม" พี่ฟานทักฉันยิ้มๆ
 
 
 
 
 
"อย่าทำตาฟรุ๊งฟริ๊งแบบนั้นนะพี่ฟาน! เพื่อนหน่ามีแฟนแล้ว" ยัยน้อยหน่ารีบหันไปย่นหน้าใส่เขา
 
 
 
 
 
 
"พี่พูดอะไรสักคำรึยังล่ะ? ขึ้นรถมาเร็วๆเป็นเจ้าของงานไปไม่ทันมันน่าเกลียด" พี่ฟานเร่งน้อยหน่าแต่หันสายตามามองฉัน
 
 
 
 
 
 
 
ฉันว่าฉันไม่ได้คิดไปเองนะ=_=.....อยู่ๆตาขวาของฉันก็กระตุกขึ้นมาอีกแล้ว
 
 
 
 
 
 
"อ่าๆ ขึ้นรถๆ" ยัยน้อยหน่าดันฉันเข้ามานั่งด้านหลังรถส่วนตัวเองเข้าไปนั่งด้านหน้าคู่พี่ฟาน
 
 
 
 
 
 
 
พี่ฟาน เป็นพี่ชายของยัยน้อยหน่าอายุห่างกันสี่ปี ฉันเคยเจอเขาอยู่ไม่กี่ครั้งหรอกตอนไปบ้านน้อยหน่า เขาเคยจะมาจีบฉันด้วยแต่ตอนนั้นฉันมองว่าเขาเฉยๆไม่ได้ดูหล่อและภูมิฐานขนาดนี้
 
 
 
 
 
 
 
ตอนนี้น่ะ......หล่อเข้มกว่าแต่ก่อนเยอะเลย=_=
 
 
 
 
 
 
 
"เอมกลับมาไทยนานแล้วเหรอครับ" พี่ฟานถามขัดจังหวะฉันที่กำลังจะหยิบมือถือมาไลน์บอกอชิว่ากำลังออกจากบ้าน ฉันเลยจำใจต้องแหกหน้าไปยิ้มและตอบคำถามของเขา
 
 
 
 
 
 
"นานแล้วค่ะ" ปกติฉันไม่ใช่คนสุภาพ แต่สำหรับพี่ชายเพื่อนที่แสนหล่อฉันยอมสุภาพด้วยก็ได้
 
 
 
 
 
 
ฉันไม่ได้ต่อประโยคสนทนาให้มันยาวออกไปเพราะหลังจากตอบแค่นั้นฉันก็ก้มลงมาพิมพ์ไลน์หาอชิอย่างจริงจัง
 
 
 
 
 
'19.40Em_emat: ออกจากบ้านมาแล้วนะ นายอยู่ไหน'
 
 
 
ฉันไม่ต้องรอนานเลยเมื่อมันขึ้นว่า read แทบจะในทันที
 
 
 
 
'19.41Ashi_Thapakorn: ออกมาแล้วเหมือนกัน อาจจะถึงเร็วกว่าที่บอกไว้นะ'
 
 
 
'19.41Em_emat: รอนะ:)'
 
 
 
 
 
 
 
"พี่บอกให้หน่านัดเอมมาเที่ยวที่บ้านทุกวันเลยแต่หน่าไม่ยอมนัดให้" พี่ฟานพูดทำลายความเงียบขึ้นมาเมื่อขับรถออกมาได้สักพักแล้ว
 
 
 
 
 
 
"พี่ฟานอย่าอ่อย!" น้อยหน่าด่าพี่ชายเสียงดัง "เอมมีแฟนแล้วอย่าเยอะให้มาก"
 
 
 
 
 
"พูดหลายทีแล้ว พี่ฟังจนเบื่อละเนี่ย" พี่ฟานเอามือซ้ายปิดหูส่วนมือขวาบังคับพวงมาลัย "มีแฟนแล้วเปลี่ยนใจไม่ได้เหรอ"
 
 
 
'19.50Ashi_Thapakorn: ครับ'
 
 
 
 
 
 
ฉันที่กำลังจะพิมพ์ไลน์ตอบอชิเงยหน้าไปมองเขาอย่างตกใจทันที เมื่อกี้ฉันไม่ได้หูฝาดใช่ไหม?!
 
 
 
 
 
 
"พี่ฟาน!" น้อยหน่าตะโกนอย่างหงุดหงิด
 
 
 
 
 
 
"พี่ถามเอมนะไม่ได้ถามหน่า" พี่ฟานพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงติดตลกแต่สีหน้าจริงจังมาก "....ถามตอนหน่าอยู่ด้วยลำบากจัง ไว้เดี๋ยวหน่าเผลอพี่ถามอีกทีแล้วกันนะเอม"
 
 
 
 
 
ฉันแทบอยากจะกรีดร้องกับประโยคสุดแสนหน้าด้านนั่น ถ้าไม่ติดว่าเขาหล่อ เท่ห์ ดีกรีนักเรียนนอกและยังเป็นพี่ชายเพื่อนฉันล่ะก็ฉันนี่จะด่าให้เตลิดสักที
 
 
 
 
 
 
 
ไม่นานรถก็แล่นเข้ามาจอดที่ Inch club ฉันรีบทำตัวติดกับยัยน้อยหน่าทันทีเพราะไม่ค่อยไว้ใจพี่ฟานสักเท่าไหร่ เหมือนเขาจะรู้ตัวว่าฉันค่อนข้างขยาดเขาเหมือนกันเลยไม่ได้พยายามมาใกล้ฉันอีก
 
 
 
 
 
"ดูซิใครมา!" น้อยหน่าจูงฉันเข้าไปหาฝูงเพื่อนสมัยม.ต้นนับสิบ ฉันแอบตะลึงนิดๆเมื่อเห็นเพื่อนแต่ละคนสวยแซ่บขึ้น มีทั้งสวยจริงและสวยด้วยศัลยกรรม
 
 
 
 
 
 
"ยัยเอม!"
 
 
 
 
 
 
"ได้ข่าวว่าแฟนหล่อ!"
 
 
 
 
 
 
 
ฉันเกือบจะยิ้มแล้วแหละถ้าไม่ติดว่าเพื่อนๆพากันสนใจแฟนฉันมากกว่าฉันน่ะ ขนาดเขายังไม่ได้มาปรากฏตัวเลยนะเนี่ย=_=
 
 
 
 
 
 
ภูมิใจอ่ะ!
 
 
 
 
 
 
 
"มันสวยขึ้นก็ทักมันบ้าง อย่าทักแต่เรื่องแฟน" ยัยน้อยหน่าทำท่าระริกระรี้แต่ได้ข่าวว่ามันแหละตัวดี ถามถึงอชิตั้งแต่อยู่บ้านยายฉันแล้วน่ะ
 
 
 
 
 
 
"คือแฟนอยู่ไหนคะเพื่อน ทุกคนอยากเห็นค่ะ" บิวเพื่อนสาวสุดแซ่บทำท่าปาดน้ำลาย สมกับเป็นเด็กโรงเรียนหญิงล้วนจริงๆคงสเต็ปการพูดจาบ้าผู้ชายไว้ได้อย่างเหนียวแน่นมาก=_= "ผู้ชายอะไรหล่อน่าลากมาก!"
 
 
 
 
 
 
"แล้วพี่ไม่หล่อเหรอครับ?" เสียงนุ่มๆที่ถามขึ้นมาทำเอาเพื่อนทุกคนของฉันหันไปมองเขา
 
 
 
 
 
 
"พี่ฟาน!!" ทุกคนตะโกนขึ้นมาพร้อมกันอย่างแปลกใจ
 
 
 
 
 
 
 
"สรุปแล้วพี่หล่อไหมครับ" พี่ฟานส่งยิ้มอันแสนล่อลวงหัวใจไปให้ทุกคน
 
 
 
 
 
 
"หล่อ!"
 
 
 
 
 
 
"หน่า....ฉันรู้สึกไม่โอเคเลย=_=" ฉันแอบดึงน้อยหน่ามาคุยอีกมุมหนึ่ง
 
 
 
 
 
 
 
"เรื่องพี่ฟานอ่ะเหรอ" ยัยน้อยหน่าทำหน้าแหยๆเหมือนจะขอโทษ "วันนี้ฉันไม่ได้ให้เขาตามมาด้วยนะแต่เขาตามมาเองเพราะรู้ว่าเอมมา ขอโทษนะเอม"
 
 
 
 
 
 
"ตอนแรกฉันก็ไม่ค่อยคิดอะไรนะ โดนเขาหยอดหนักเข้าๆฉันก็เริ่มไม่สนุกแล้วอ่ะ" ฉันบอกมันไปตามตรง คือเขาหล่อน่ามองจนสามารถทำให้ใจเต้นได้จริงแต่ฉันไม่ชอบให้มาวุ่นวายกับฉันขนาดนี้
 
 
 
 
 
 
 
"เขาคงชอบแกมากแหละ จะทำอะไรก็ปล่อยเขาเถอะ แกไม่เล่นด้วยซะอย่างเขาจะทำอะไรได้" น้อยหน่าพูดอย่างเห็นใจฉัน อยู่ๆโทรศัพท์ของฉันก็สั่นขึ้นมา เมื่อยกขึ้นมาดูรูปหมีก็โชว์หราที่หน้าจอ
 
 
 
 
 
 
"แกกลับไปหาเพื่อนๆก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันคุยโทรศัพท์กับอชิแปบนึง"
 
 
 
 
 
 
"โอเค คุยเสร็จแล้วรีบตามไปนะ" ฉันพยักหน้าให้น้อยหน่าแบบลวกๆแล้วรีบกดรับสาย
 
 
 
 
 
 
"หมีอยู่ไหน?" ฉันรีบถามเขาอย่างรวดเร็วจนอชิหัวเราะออกมาเบาๆ
 
 
 
 
 
 
(ใกล้ถึงแล้วครับ อยู่ชั้นสองใช่ไหม)
 
 
 
 
 
 
"อือ มาเร็วๆนะ=_="
 
 
 
 
 
 
(ครับ)
 
 
 
 
 
 
"เอม" ฉันที่เพิ่งจะกดวางสายจากอชิไปตกใจจนสะดุ้งโหยงเมื่อเสียงนุ่มๆอันแสนน่าสยดสยองดังขึ้นมาทางด้านหลังฉัน "พี่ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม"
 
 
 
 
 
 
ฉันหันกลับไปยิ้มเจื่อนๆให้พี่ฟานที่ตอนนี้ไม่ได้มีวี่แววล้อเล่นเหมือนตอนที่อยู่กับน้อยหน่าแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
"พี่ฟานมีอะไรคะ=_=" ฉันถามไปตามมารยาทไม่ได้อยากรู้ว่าเขามีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันไหม ฉันไม่ได้อยากมาอยู่ในสถานการณ์นี้เลยจริงๆ
 
 
 
 
 
 
"พี่คิดมาตลอดเลยว่าพี่มีอะไรค้างคาอยู่..." เขาก้มหน้าลงมาสบตาฉันก่อนจะพูดต่อ "ที่พี่จะบอกคือ...."
 
 
 
 
 
 
".........."
 
 
 
 
 
 
"พี่ชอบเอมครับ!"
 
 
 
 
 
 
ฉันไม่ได้แปลกใจกับคำสารภาพรักของเขาสักเท่าไหร่ แต่ก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะปฏิเสธเขายังไงไม่ให้เสียน้ำใจและยังพอมองหน้ากันติดบ้าง
 
 
 
 
 
 
"คือเอมมีแฟนแล้ว......"
 
 
 
 
 
 
"พี่รู้!" เขาแทรกขึ้นมาอย่างค่อนข้างหงุดหงิด "พี่รู้ว่าพี่มาช้ากว่า แต่พี่ขอโอกาสได้ไหม"
 
 
 
 
 
 
"คือว่า=_=..." ฉันพยายามนึกหาคำพูดดีๆไปปฏิเสธนั้นแต่เหนื่อสิ่งอื่นใดฉันอยากจะด่าเขาว่าหน้าด้านสักที
 
 
 
 
 
 
"ให้พี่พยายามทำทุกอย่างให้เราหันมาชอบพี่แทนผู้ชายคนนั้นได้ไหม ถ้าพี่ทำทุกอย่างแล้วเอมยังเห็นเขาดีกว่าถึงตอนนั้นพี่จะไม่เซ๊าซี้เอมเลย" พี่ฟานจะเดินเข้ามาจับไหล่ฉันแต่ฉันถอยหลังหนีอย่างรวดเร็ว
 
 
 
 
 
 
โว๊ย! ไปกันใหญ่แล้ว! ฉันอยากจะบ้าตาย=_=
 
 
 
 
 
 
"พี่ขอโอกาสเถอะนะเอม....นะ"
 
 
 
 
 
 
"คือถ้าเอมไม่ชอบแล้วพี่จะจบจริงๆนะคะ" ฉันพูดออกมาอย่างรำคาญ "จบแบบดีๆ แบบที่เรายังมองหน้ากันติดนะคะ"
 
 
 
 
 
 
 
"ครับ เอมแค่ให้โอกาสพี่แค่นั้นก็พอ" พี่ฟานทำตาเว้าวอนแต่ฉันไม่ได้รู้สึกใจอ่อนเลย
 
 
 
 
 
 
 
"ค่ะ เอางั้นก็ได้" ฉันตอบออกไปอย่างรู้สึกเซ็งในอารมณ์
 
 
 
 
 
 
"งั้นเหรอ!" เสียงอันคุ้นเคยที่ดังมาจากด้านหลังพี่ฟานทำเอาฉันหัวใจกระตุกวูบ “ตอบง่ายดีนะเอม!”
 
 
 
 
 
 


------------------------------------------
Loading100%

งานเข้าแล้วววววว วิ่งหลบรองเท้ารีดเดอร์แพลบ5555
เพิ่งรู้ว่าเอมอัชณาตรงความต้องการของตลาดขนาดนี้

ฟิ้ววววววว ไปดีกว่า5555



#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้าาาาา
รักนะชุ้บๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 209 ครั้ง

31,180 ความคิดเห็น

  1. #26321 yellow doll (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 กันยายน 2558 / 02:07
    มันน่าโกรธมั้ยล่ะเนี่ยยยยย
    #26321
    0
  2. #23057 Little (@peypey) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 22:16
    งานเข้า
    #23057
    0
  3. #23056 Little (@peypey) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 22:16
    งานเข้า
    #23056
    0
  4. #21192 อิอิกรรม (@earnratcha) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 14:37
    เจิมมมมม
    #21192
    0
  5. #21191 Merlin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 12:06
    ง่าาาา ไรท์อ่า มาอัพต่อเร้ววว อยากรู้หมีจะทำไง

    เอมนะเอมทำไมตกลงง่ายจังว้าาาาา

    งือออออ อยากอ่านต่ออ่ะ
    #21191
    0
  6. #21188 Imessage (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2558 / 06:53
    คิดถพี่หมีพี่เอมแล้วง่าไรท์
    #21188
    0
  7. #21187 kwan :D (@kongkwanka) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 23:59
    รอนะค่ะ ลุ้นสุดๆ
    #21187
    0
  8. #21183 บอลลูนล่องลอย. (@numphung098) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 21:18
    รอๆๆๆๆๆๆๆ
    #21183
    0
  9. #21182 L"n" (@kapoknoon) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 21:15
    หมีมาๆๆ รอนะไรต์
    #21182
    0
  10. #21181 aim-ny (@aim-ny) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 20:58
    งานเข้าหนักมากๆๆๆๆๆๆๆ
    #21181
    0
  11. #21178 Sajee Sontana (@sajeeson) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 19:36
    มาต่อเถอะค่าาาา จาขาดใจแว้วๆๆๆ
    #21178
    0
  12. #21177 อิอิกรรม (@earnratcha) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 19:12
    ไมไม่อัพพพพพ
    #21177
    0
  13. #21176 Yui Supaporn (@yuiton) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 18:30
    รอๆๆๆๆค่ะอัพไวๆๆๆนะค่ะ
    #21176
    0
  14. #21174 อิอิกรรม (@earnratcha) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 17:16
    เจิมมมมม
    #21174
    0
  15. #21173 อิอิกรรม (@earnratcha) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 17:16
    เจิมมมมม
    #21173
    0
  16. #21172 อิอิกรรม (@earnratcha) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 17:15
    รอนานเกินไปล้าวววววว
    #21172
    0
  17. #21170 parestory (@duckugly) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 14:37
    เออ..จิง ตอบได้น่าตบมาก
    คนสมัยนี้ก้เปนแบบนี้จิง คนมีเจ้าของแล้วชอบยุ่งกันจัง
    ต้นงิ้วมีไม่พอให้ปีนแล้ว
    #21170
    0
  18. #21168 Tang NaHa-Thai (@nahathaiwi) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 08:44
    ตาย ตายแน่เอม อิอิ
    #21168
    0
  19. #21167 Karn Chutikarn (@karnpida) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 08:28
    มาต่อเถอะไรท์ หมีจะทำอะไรใส่เอมมม
    #21167
    0
  20. #21166 coldnoodles_ (@coldnoodles_) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 08:20
    ไรท์ขาาาาา อยากรู้ใจจะขาดแล้วนะ!T T
    #21166
    0
  21. #21163 muii (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 03:35
    เอมเอยตอบอะไรแบบนั้นละ .........................
    #21163
    0
  22. #21162 Aoy Chadaporn (@aoylycsv) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 03:07
    หมีโกรธแน่ เอมเอ้ยยยยยย
    #21162
    0
  23. #21161 faraway_winez (@faraway_winez) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 01:40
    งานเข้าเเล้วเอม 555
    #21161
    0
  24. #21160 Sulli Yoonny SM (@namsomphonsiri) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 01:12
    เอมจะทำไง อชิมา
    #21160
    0
  25. #21159 Ciztems (@zoezad) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 00:02
    เอมก็ตกลงง่ายไป รู้ว่าคงไม่มีโอกาสนั้น แต่หมีฟังยังไงก็ไม่โอเค
    #21159
    0