Bear boyfriend แกล้งรักขยับใจ

ตอนที่ 41 : Bear boyfriend SS2 EP09: หมีโหด[Loadingุ100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29714
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 327 ครั้ง
    4 ก.ย. 58

BBF SS2
EP09
หมีโหด


"อย่าโกรธกันเลยนะหม่าม๊า..."
By Ashi.


 
Ashi talks.
 
 
 
 
 
ผมขับรถด้วยความเร็วเกินปกติมาที่โรงพยาบาล แค่ดัดนิสัยแฟนนี่มันจะวุ่นวายอะไรกันนักกันหนาวะ ขนาดผมบังคับกลายๆ ให้เอมทำตัวโทรมๆ โดยการชวนทะเลาะทุกครั้งที่เอมแต่งหน้าแต่งตัวสวยแล้วยังจะมีคนมาจีบอีกเหรอวะ!
 
 
 
 
 
 
ผมขับมาถึงลานจอดรถของโรงพยาบาลกำลังจะถอดรถเข้าจอดแต่ก็ต้องชะงักเท้าที่กำลังเหยียบคันเร่งทันที
 
 
 
 
 
 
 
เอี๊ยดดด
 
 
 
 
 
 
เสียงเบรคที่ดังลั่นลานจอดรถดังขึ้นพร้อมกับมีไอ้รถเสล่อขับมาจ่อรถผม ประตูรถคันนั้นเปิดออกมาพร้อมกับคนขับชาวชาวเอเชียที่ลงมาจากรถด้วยใบหน้าบูดบึ้ง
 
 
 
 
 
 
บึ้งหาสวรรค์วิมานอะไร! มันแหละผิดอยู่ดีๆ มาขับจ่อรถคนอื่น
 
 
 
 
 
 
"อชิ จะทำอะไรวะ" ไอ้เลซถามขึ้นมาเมื่อผมปลดเข็มขัดนิรภัยออก ปกติผมใจเย็นไม่โมโหกับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้นะ! แต่วันนี้มันไม่ปกติไง!
 
 
 
 
 
 
 
"ไปข้างนอกแปบนึง" ผมตอบมันไปแค่นั้น มันคงค่อนข้างแปลกใจเพราะปกติผมใจเย็นเป็นน้ำแข็ง เรื่องทะเลาะชวนหัวเสียเล็กน้อยแบบนี้ไม่สะกิดต่อมโมโหผมหรอก
 
 
 
 
 
 
 
 
"เอางั้นก็ตามใจ..." ไอ้เลซพยักหน้าส่งๆ เรื่องแบบนี้มันเคยจะห้ามผมที่ไหนล่ะ มีแต่ผมสิที่คอยห้ามมัน
 
 
 
 
 
 
 
"ขับรถอะไรของนายวะ!" มันเปิดประเด็นขึ้นมาเมื่อผมเปิดประตูรถลงไป "ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังขับมา"
 
 
 
 
 
 
 
"แหกตาดูบ้างว่าคนอื่นเขากำลังทำอะไร ขับรถใช้สมองด้วยไม่ใช่สักแต่ใช้มือกับเท้า!" ผมด่าไปอย่างโมโห
 
 
 
 
 
 
"เฮ้ย! พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงวะ" มันเดินเข้ามากระชากคอเสื้อผมทันทีแต่ผมเองก็ไม่ยอมยกสองมือผลักหน้าอกมันอย่างแรงจนมันเซถอยหลัง
 
 
 
 
 
 
 
 
"หมายความว่าขับแบบนี้ระวังจะไม่ตายดีไง!" ผมตะคอกใส่หน้ามันเสียงดัง
 
 
 
 
 
 
 
"พอล ใจเย็นๆน่า" เพื่อนผมทองตาฟ้าของมันรีบเดินลงมาจากรถแล้วปรามมันเบาๆ เมื่อเห็นว่าเรื่องเริ่มบานปลาย...ว่าแต่ไอ้หมอนี่ชื่อพลองั้นเหรอ?
 
 
 
 
 
 
 
"แกจะให้ฉันใจเย็นยังไงไหว! แกดูความกวนตีนของมันสิ" มันหันมาชี้หน้าผม ไอ้สองคนนี้ดูจากเครื่องแบบแล้วก็รู้ว่าเรียนที่เดียวกันกับผมนี่แหละ
 
 
 
 
 
 
 
ถ้าข้อสันนิษฐานของผมไม่ผิดล่ะก็...
 
 
 
 
 
 
 
"พอล หวัง..." ผมเรียกขึ้นมาเบาๆ เพื่อทดสอบว่าวิ่งที่ผมกำลังคิดนั่นน่ะผิดหรือถูก
 
 
 
 
 
 
 
"แกรู้จักฉันได้ยังไง" มันหันขวับมาหาผมทันที อ้อ...สรุปพอล หวังคือมันนี่เองสินะ
 
 
 
 
 
 
 
ไอ้ดวงซวย!
 
 
 
 
 
 
"Goofy!" ผมพูดสองพยางค์สั้นๆ ใส่หน้ามันแค่นั้นก็มากพอจะทำให้มันกระโจนเข้ามาหาผมโดยที่เพื่อนมันไม่ทันจะได้ห้าม
 
 
 
 
 
 
ผมไม่ได้มีชื่อด้านความโหดเหมือนไอ้เลซ ทุกคนรู้จักผมในชื่อของเพื่อนเลสลีย์คนที่เงียบๆ เพราะฉะนั้นก็ไม่แปลกถ้าทุกคนจะกลัวไม่กล้าเข้าใกล้ไอ้เลซแต่ไม่กลัวผม
 
 
 
 
 
 
แต่...การที่ผมทำตัวโนบอดี้ไม่ได้แปลว่าผมโนบอดี้รึเปล่าวะ!
 
 
 
 
 
 
 
 
พลั่ก!
 
 
 
 
 
 
 
 
ผมต่อยสวนทีเดียวไอ้ผู้ชายที่ทำเท่ห์วิ่งมากระโจนใส่ผมก็ร่วงลงไปนอนแผ่บนพื้นทันที หึ...ไม่ใช่ประเทศไทยทำอะไรก็ได้!
 
 
 
 
 
 
 
แม่เคยบอกผมว่าพยายามอย่าไปใช้กำลังกับคนอื่นถ้าไม่จำเป็น ยกเว้นกรณีที่จะถูกทำร้ายก่อนเท่านั้น วันนี้ผมขอเพิ่มกรณีขึ้นเองแล้วกัน...กรณีหมั่นไส้ไอ้เวรนี่เป็นพิเศษนี่แหละ
 
 
 
 
 
 
 
ไม่ทำพ่อเสียชื่อเสียงแม่ผมก็คงไม่ห้ามหรอก!
 
 
 
 
 
 
 
"เฮ้ย! ทำอะไรวะ แกไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร?!" เพื่อนฝรั่งตาฟ้าของมันตะโกนห้ามทันทีเมื่อผมย่ำเท้าจะเข้าไปซ้ำพอล หวัง
 
 
 
 
 
 
 
"กลับบ้านไปถามแม่ดูก่อนไหม" ผมหันหน้าไปถามมันทื่อๆ "...เผื่อแม่แกจะรู้"
 
 
 
 
 
 
 
"x!" มันสบถดังลั่นแล้วจะเข้ามาเล่นงานผมอีกคน ซึ่งถ้าไม่โดนรุมผมบอกเลยว่าแค่นี้สบายมาก...
 
 
 
 
 
 
 
แม่เคยส่งผมไปเรียนศิลปะป้องกันตัวหลายแขนงมาก แต่ที่ผมชอบที่สุดคือมวยไทย ชอบขนาดที่ว่ามีกระสอบทรายมัดไว้โรงยิมหลังบ้านเพราะฉะนั้น...
 
 
 
 
 
 
พลั่ก!
 
 
 
 
 
 
 
มันก็โดนผมต่อยเสยมุมปากไปอีกคนไง! โดนผมต่อยตรงๆไปสักทีไม่ปากแตกก็ถือว่าโชคดีแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
"วันนี้ดูร้อนแรงเป็นพิเศษนะเพื่อน..." ไอ้เลซยอมเปิดประตูออกมาเมื่อเห็นว่าพวกมันโดนผมต่อยไปคนละทีก็ล้มคว่ำไม่เป็นท่า "รีบถอยรถเข้าไปจอดได้แล้ว เสียเวลานานพอแล้ว"
 
 
 
 
 
 
 
 
"แกแย่แน่!" พอล หวังยันตัวลุกขึ้นมาแล้วชี้หน้าผมอย่างโมโห ที่มุมปากมันมีเลือดติดอยู่ด้วย
 
 
 
 
 
 
 
"กลับบ้านไปฟ้องพ่อไป" ไอ้เลซหันไปพูดอย่างรำคาญ พอล หวังอึ้งไปนิดเมื่อเห็นว่าคนที่พูดกับมันเป็นไอ้เลซ
 
 
 
 
 
 
 
 
"ฉันเป็นหลานผู้อำนวยการ ทำกับฉันแบบนี้พวกแกแย่แน่!" ไอ้ฝรั่งเองก็ค่อยๆ ยันตัวขึ้นมา ดูท่ามันจะยังมึนอยู่ ตัวของมันค่อนข้างผอมบางกว่าพอล หวังเมื่อโดนผมต่อยด้วยแรงที่เท่ากันมันเลยมีอาการมากกว่าพอลหวัง
 
 
 
 
 
 
 
"ทะเลาะวิวาทโรงเรียนไม่ไล่ออกนะ" ไอ้เลซส่ายหน้าแล้วทำหน้านิ่ง
 
 
 
 
 
 
 
 
"แล้วแก..." ผมหันไปชี้หน้าพอล หวัง ด้วยหน้าตาจริงจังจนมันขมวดคิ้ว "อย่ามายุ่งกับแฟนคนอื่นอีก!"
 
 
 
 
 
 
 
"แฟนคนอื่น..." มันพึมพำอย่างไม่เข้าใจ "แกหมายถึงใครวะ"
 
 
 
 
 
 
 
"แกจีบใครอยู่ล่ะ" ผมเดินเข้าไปใกล้มันอย่างข่มขวัญทันที ดีนะ...ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่มาตั้งนานไม่เคยต้องมาทำสันดานแบบนี้ใส่ใครเลยให้ตายเหอะ
 
 
 
 
 
 
 
"แกหมายถึง...เอมเหรอ?!" ไอ้เคียวยะบอกผมมาแล้วล่ะแต่พอผมได้มาฟังจากปากมันจริงๆ กลับมีความรู้สึกอยากกระทืบมันให้หนัก
 
 
 
 
 
 
ตกลงมันคิดจะมายุ่งกับแฟนผมจริงๆ สินะ
 
 
 
 
 
 
 
"เออ เตือนแล้วนะ..." ผมยกมือชี้หน้ามัน "อย่าให้รู้นะว่ามาใกล้แฟนฉันอีกที ไม่งั้น..."
 
 
 
 
 
 
 
 
ถ้ายังมีอีกทีล่ะก็ อย่าได้เป็นคนจีนธรรมดาเลย...จีนเตี๊ยะเหอะมึง!




End talks.





'เพราะทุกๆ ครั้งที่ฉันเห็นและสัมผัส มองในมือเธอกุมมือเธอก็รู้ว่ารักอยู่ตรงนั้น ไม่เคยจะไปไหน...วันและเวลาทำให้เราพบคำตอบรักไม่เรียกร้องข้อแม้มากมายขนาดนั้น แค่เราได้เข้าใจ'
 
 
 
 
 
 
ปึง!
 
 
 
 
 
 
 
"เอม!" 
 
 
 
 
 
 
 
"หา=_=" ฉันสะดุ้งสุดตัวมือถือในมือเกือบร่วงไปอยู่บนพื้น อชิเดินหน้านิ่งเข้ามายืนข้างเตียงฉัน "มีอะไรเหรออชิ"
 
 
 
 
 
 
 
ฉันดึงหูฟังออกจากหูเพื่อรอฟังว่าเขามีอะไรจะพูดกับฉันหรือเปล่า ทำหน้าเครียดใส่ฉันเชียว
 
 
 
 
 
 
 
"กินข้าวรึยัง" อชิถามขึ้นมาทื่อๆ จนฉันสงสัย นี่เขามาอารมณ์ไหนของเขากันเนี่ย?! 
 
 
 
 
 
 
 
"จะสนใจทำไมล่ะ=_=" ฉันพูดไปตามที่เคียวยะสอนไว้ หมอนั่นบอกว่าถ้าอชิถามอะไรมาให้ทำเป็นตอบแบบงอนนิดๆ งอแงหน่อยๆ เข้าไว้ แต่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอบไปแบบนี้มันจะตรงความต้องการของเคียวยะไหม
 
 
 
 
 
 
 
เลสลีย์เดินไปกอดคอบีน่าแล้วลากออกจากห้องไปเหมือนต้องการเปิดโอกาสให้ฉันกับอชิอยู่กันสองคนในห้อง ฉันเลื่อนสายตาไปมองอชิแล้วก็รู้สึกสลดในใจ
 
 
 
 
 
 
 
...อยากกอดจังเลย หุ่นหมีๆ ที่ฉันคุ้นเคย
 
 
 
 
 
 
 
ฮือ...อยากกอดอยากจิกอยากฟัดให้หนำใจเลย จริงๆ ตั้งแต่ตอนกลางวันที่เขาจูบหน้าผากฉัน ฉันก็รู้เองได้โดยอัตโนมัติว่าเขาน่ะฟอร์มชัดๆ ไม่ได้โกรธฉันจริงอย่างที่พูด พอรู้แบบนั้นความเครียดฉันก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง...
 
 
 
 
 
 
 
เอ่อ...เครียดมันหายไปแล้วก็จริงแต่อาการปวดท้องมันคงรักฉันมากเลยยังตามติดอยู่กับฉันเหมือนเดิมสินะ=_=
 
 
 
 
 
 
 
"ต้องให้พอล หวังมาป้อนไหม" อชิถามขึ้นมาเสียงเครียดจนฉันแปลกใจ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เดี๋ยวนะ...ฉันบอกเคียวยะไปแล้วว่าฉันจะไม่เข้าใกล้พอล หวังไม่ใช่เหรอ ฉันขอให้เขาไปคิดแผนใหม่มาและเขาก็เพิ่งจะตอบตกลงยอมเปลี่ยนแผนให้ฉันยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเลย แล้วอชิไปรู้จักพอล หวังได้ยังไง=_=
 
 
 
 
 
 
 
 
เอาแล้วไง...นี่มันแผนอะไรของไอ้หมอนั่นกันเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
 
"นายรู้จักพอลได้ยังไง=_="
 
 
 
 
 
 
 
 
"ทำไม ชอบมันมากเหรอ?!" อชิขึ้นเสียงใส่ฉันนิดหน่อย มันเป็นโหมดที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลยจริงๆ นะ ปกติถ้าเขางอนเขาจะงอนนิ่งไปเลยแต่นี่เขากลับขึ้นเสียงหาเรื่องฉันซะงั้นน่ะ=_=
 
 
 
 
 
 
 
 
เคียวยะเอาอะไรไปฝังหัวเขารึเปล่าเนี่ย?
 
 
 
 
 
 
 
 
"ขึ้นเสียงทำไมเนี่ย" ฉันทำเป็นขมวดคิ้วจ้องหน้าเขา "ถ้าอชิจะมาหาเรื่องเอมอชิกลับไปเถอะ เอมปวดหัว ปวดท้อง ปวดไปหมด อยากพักผ่อน!"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พูดจบฉันก็ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหน้า เหตุการณ์เป็นแบบนี้แล้วฉันต้องทำยังไงต่อล่ะเนี่ย เคียวยะบอกไว้ว่าไม่ว่าอชิจะพูดอะไรทำอะไรให้ฉันทำตรงข้ามและหาเรื่องปั่นประสาทเขาให้หนักเอาไว้ก่อน...ฉันควรต้องทำตามคำพูดเคียวยะสินะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แต่...เคียวยะคิดจริงๆ เหรอว่าคนอย่างฉันจะปั่นหัวไอ้หมีถึกแสนฉลาดนี่ได้=_=
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"นี่เลี่ยงที่จะไม่ตอบเหรอ?" อชิดึงผ้าห่มที่ฉันเอามาคลุมหน้าไว้ออกไปอย่างรวดเร็ว ฉันได้แต่กระพริบตาปริบๆ ใส่หน้าเขาเพราะทำอะไรไม่ถูก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เคียวยะทำอะไรกับพี่หมีแสนเยือกเย็นของฉันเนี่ย?! ทำไมวันนี้เขาดูดุแบบนี้ทั้งที่ฉันควรจะเป็นฝ่ายโมโหเขาแต่เอาเข้าจริงฉันกลับโมโหเขาไม่ออกกลายเป็นเขาที่โมโหฉันแทนซะงั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
"กลับไปก่อนเถอะอชิ เอมอยากพัก=_=" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ถามไม่ตอบอยากมีเรื่องนักใช่ไหมเอม"
 
 
 
 
 
 
 
 
"ก็เลิกกันไปแล้วจะมาอยากรู้ทำไมล่ะ" ฉันกลั้นใจพูดออกไป เดาผลไม่อออกเหมือนกันว่าอชิจะว่ายังไง ที่กล้าพูดเพราะรู้ว่าเขาแคร์อยู่ล้วนๆ เลยนะเนี่ย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ถ้ารู้ว่าเขาไม่แคร์ฝันเถอะว่าฉันจะกล้าพูดประโยคน่าตบกะโหลกนั่นออกไป=_=
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"เลิกแล้วใครบอกกลับมาคบไม่ได้!" อชิตะโกนใส่หัวฉันเสียงดังลั่นจนฉันเผลอหลับตาปี๋ ตายแน่! ฉันจะสู้เขายังไงไหว 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"คงไม่ได้กลับไปคบหรอกเพราะเอมจะไม่ง้ออชิอีกแล้ว!"  ฉันตอบเขาออกไปเมื่อรวบรวมสติได้แล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
"หมายความว่ายังไง?" อชิทำหน้าบึ้งจ้องหน้าฉันเขม็ง
 
 
 
 
 
 
 
 
"ก็หมายความตามที่พูดนั้นแหละ ต่อจากนี้ไปเอมจะทำใจ จะไปคบคนใหม่จะ..." ฉันนิ่งสนิทไปทันทีเมื่อริมฝีปากของคนตรงหน้าประกบลงมาอย่างรวดเร็ว ความใกล้ชิดอันแสนคุ้นเคยที่ฉันโหยหามันกลับมาหาฉันอีกครั้งแล้ว อชิไม่ได้รีบร้อนแต่ค่อยๆ ขยับริมฝีปากอย่างอ้อยอิ่งจนฉันรู้สึกอยากจะคลั่งตายซะให้รู้แล้วรู้รอด  สุดท้ายก็ต้องเป็นฉันเองที่ทนอึดอัดไม่ไหวเอามือโอบต้นคอเขาแล้วจูบตอบ
 
 
 
 
 
 
 
 
ฮือ...สวรรค์ลงโทษชัดๆเลย 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ใคร?! ใครใช้ให้เซ็กซี่เกินต้านทานแถมหล่อลากขนาดนี้เนี่ยหมีอชิ!
 
 
 
 
 
 
 
อ่อยฉันขนาดนี้ปล้ำเลยได้ไหมเนี่ย! ฉันจะทนไม่ไหวอยู่แล้วนะ?!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ยอมจูบตอบแบบนี้คิดถึงอ่ะดิ" อชิถอนจูบออกไปแล้วยักคิ้วใส่ฉันอย่างเป็นต่อ...ไอ้หมีเจ้าเล่ห์!
 
 
 
 
 
 
 
 
"เปล่า=_=" ฉันกัดฟันโกหกออกไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"โกหกโคตรไม่เนียนอ่ะ!" อชิเอามือดึงมือของฉันที่ยังเกี่ยวคอเขาอยู่ลงมากุมไว้ "เอาไงจะยอมกลับมาคบกันไหม นี่ง้อแล้วนะเอม"
 
 
 
 
 
 
 
"ง้อแบบนี้ไม่หายอ่ะ=_=" ฉันส่ายหน้าไปมาทั้งที่ในใจอยากจะกระโจนเข้าไปฟัดเขาจะแย่แล้ว อยากโทรไปถามม๊าส้มจริงๆ ว่านิสัยแบบนี้เขาได้มาจากใครเนี่ย ทำไมมันมันน่าหมั่นไส้และน่าฟัดได้ในเวลาเดียวกันแบบนี้
 
 
 
 
 
 
 
"แบบไหนถึงจะหาย" อชิถอนหายใจใส่หน้าฉันกลิ่นมินต์อ่อนๆ ที่คุ้นเคยลอยมากระทบจมูกฉันอย่างจัง
 
 
 
 
 
 
 
 
โอ๊ย! อีกทีได้มั้ยอ่ะตัวเองงงง!
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันลอบมองริมฝีปากสีชมพูของอชิแล้วก็อยากจะเป็นลม=_= ใจแข็งไว้เอมอัชณา!
 
 
 
 
 
 
 
 
แกจะมาพลาดเพราะริมฝีปากสีชมพูน่าจูจุ๊บนี่ไม่ได้นะ
 
 
 
 
 
 
 
"อะ...อชิต้องจีบเอมก่อน=_=" ฉันก้มหน้าลงมามองพุงตัวเองเพราะกลัวว่าถ้าไปเผลอจ้องหน้าเขาฉันต้องใจอ่อนแน่นอน
 
 
 
 
 
 
 
 
"หา?!" อชิอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงแปลกใจ "จะไปมีเวลาทำแบบนั้นได้ยังไงเล่า"
 
 
 
 
 
 
 
"ทำไมล่ะ=_=" ฉันใจแป้วขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าอชิมีท่าทีกระอักกระอ่วนใจพิลึก 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ก็...เมื่อกี้เพิ่งไปต่อยคนมา" อชิเกาหัวเก้อๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
"แล้วมันเกี่ยวกับไม่มีเวลาจีบเอมตรงไหน บอกเลยนะถ้าอชิไม่จีบเอมจะงอน เอมจะไม่คืนดี เอมจะมีแฟนใหม่" ฉันเบะปากทำท่าจะร้องไห้
 
 
 
 
 
 
 
"เกี่ยวสิ" อชิดูมีท่าทีอายๆ นิดหน่อย "ถ้าอชิโดนทำโทษกักบริเวณไปบำเพ็ญประโยชน์อีก อชิจะเอาเวลาไหนไปจีบเอมล่ะ?"
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่รู้ล่ะอชิต้องจีบเอม!" ฉันได้ทีบีบน้ำตาเข้าใส่ กลัวไม่สมจริงเลยดึงมืออกจากมืออชิมากุมท้องเอาไว้ด้วย
 
 
 
 
 
 
 
 
เห็นใจฉันสิ=_= รับปากมาเดี๋ยวนี้ว่าจะจีบฉัน รู้สึกผิดเพราะฉันป่วยเดี๋ยวนี้นะ!
 
 
 
 
 
 
 
 
"ได้ จีบก็ได้" อชิยอมพยักหน้า "จะจีบให้เหมือนเพิ่งรู้จักกันใหม่เลยเอางั้นไหม"
 
 
 
 
 
 
 
เมื่อเขายอมรับปากแบบนั้นฉันก็รู้สึกว่าโลกสดใสขึ้นมาทันตาเห็น ฉันต้องกลั้นยิ้มจนแก้มแทบจะแตกเพราะกลัวอชิจะรู้ว่าตอนนี้ฉันดี๊ด๊าแค่ไหน
 
 
 
 
 
 
 
คาซึมะ เคียวยะช่วยฉันได้จริงนี่นา...แล้วทำไมบีน่าทำท่าไม่ไว้ใจเคียวยะขนาดนั้นนะ
 
 
 
 
 
 
 
"แล้วไปต่อยใครมา" ฉันเงยหน้าขึ้นไปถามเขาเมื่อจัดการเก็บอาการกระดี๊กระด๊ามิดแล้ว แต่สิ่งที่อชิตอบกลับมาทำเอาฉันอ้าปากค้างทันที
 
 
 
 
 
 
 
"พอล หวัง กับหลานผู้อำนวยการ..." 





------------------------------------


เมื่อคืนนี้อชินอนเฝ้าฉันทั้งคืนแต่พอฉันตื่นขึ้นมาในตอนเช้าอชิก็ไม่อยู่แล้ว ฉันเลยแอบงอนเขานิดหน่อยตามประสาแต่พอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก็ต้องยิ้มแก้มแทบแตกเมื่อเจอสติกเกอร์หมีถือช่อดอกไม้พร้อมกับข้อความว่า 'เจอกันเย็นนี้'
 
 
 
 
 
 
ฉันกระดี๊กระด๊าฮาเฮอยู่ได้ไม่นานพยาบาลก็เข้ามาพร้อมถาดอาหาร ฉันพยายามจะกินให้มากขึ้นเพราะอยากหลุดพ้นจากอาการที่เป็นอยู่เร็วๆ
 
 
 
 
 
 
 
แต่อนิจจัง ทุกข์ขัง อนัตตา! กินน้อยไปก็ปวดแสบปวดร้อนในท้อง กินมากไปยังจะมาท้องอืดลมตีขึ้นมาถึงคอหอยจนต้องนั่งเรออีก!
 
 
 
 
 
 
 
นรกแตก=_= ไม่น่าเครียดจนร่างกายต้องมาเป็นแบบนี้เลย
 
 
 
 
 
 
 
หลังจากฉันทนทุกข์ทรมานอยู่กับอาการเรอทุกสามนาทีหมอก็เข้ามาบอกฉันด้วยท่าทางสุขุมนุ่มลึกว่า ฉันเป็นโรคกระเพาะไปเรียบร้อยแล้วและหมอก็ยังยิ้มด้วยหน้าตาใจดีก่อนจะบอกฉันต่ออีกว่าดีใจด้วยฉันจะมีมันเป็นเพื่อนไปตลอดกาลรักษายังไงก็ไม่หายตายลูกเดียว เอ๊ย!...ไม่ใช่สิ=_=  รักษายังไงก็ไม่หายขาดแต่สามารถเปลี่ยนพฤติกรรมการกินและการใช้ชีวิตโดยการกินอาหารให้เป็นเวลาด้วยปริมาณที่พอดีและเลิกซะอาการเครียดที่เป็นอยู่เนี่ย
 
 
 
 
 
 
แล้วไอ้การกินเวลาปกติของฉันนี่...มันถือว่าพอดีไหมนะ=_=
 
 
 
 
 
 
 
 
ความทรมานของฉันผ่านพ้นไปเมื่อฉันกินอาหารเที่ยงแล้วเริ่มรู้สึกไม่ค่อยปวดท้องเลย ฉันนั่งๆ นอนๆ อยู่จนเกือบบ่ายสามโมงเสียงเตือนโปรแกรมไลน์ก็ดังขึ้นมา
 
 
 
 
 
 
 
ติ๊ง!
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันรีบคว้าโทรศัพท์มาดูทันทีแล้วก็ต้องแอบกรี๊ด
 
 
 
 
 
 
 
 
'15.00Ashi_Thapakorn: กำลังจะไปหา'
 
 
 
'15.00Ashi_Thapakorn: อย่าเพิ่งงอแงนะ'
 
 
 
 
 
 
 
 
โอ๊ย!...ฉันจะทนไหวอีกสักกี่วันกันเนี่ย แค่ประโยคน่ารักๆ ที่อชิส่งมาฉันก็แทบจะดิ้นตายให้ได้แล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
แปลกดีนะความรู้สึกฉันตอนนี้เหมือนตอนก่อนเป็นแฟนกับเขาเลย ก่อนมาคบกับฉันเขาทำตัวนิ่งมากจนฉันเดาอารมณ์ไม่ถูกว่าเขาคิดกับฉันยังไงมันเลยทำให้ฉันกล้าเข้าไปตอดเล็กตอดน้อยแอบกอดแอบหอมเขา=_= แต่พอเป็นแฟนกันฉันก็เห็นว่าเขาแสดงออกมากขึ้นเลยเอาแต่เขินเขาอยู่ตลอดเวลา
 
 
 
 
 
 
 
 
แล้วตอนนี้ฉันก็กลับมาเป็นฝ่ายอยากขย้ำเขาอีกครั้ง...ติดอยู่ตรงที่ว่าฉันต้องวางฟอร์มนิดหนึ่งนี่แหละ=_=
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันนอนรอจนจะเคลิ้มหลับไปอยู่แล้วอชิก็ไม่มาสักทีเลยตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มาเล่นเกมส์ เห็นเกมส์เศรษฐีในเครื่องแล้วก็แอบคิดถึงธีเหมือนกันนะ หมอนั่นชอบมาท้าฉันเล่นเพราะมันเห็นว่าฉันอ่อนโด้แต้มง่าย
 
 
 
 
 
 
 
 
ที่น่าเจ็บใจคือฉันไม่เคยชนะมันเลยสักครั้ง=_=
 
 
 
 
 
 
 
ติ๊ง!
 
 
 
 
 
 
 
'15.32Ashi_Thapakorn: พร้อมจะโดนจีบรึยัง?'
 
 
 
 
 
 
โอ้มายก็อด! 'พร้อมจะโดนจีบรึยัง' งั้นเหรอ!
 
 
 
 
 
 
 
 
พร้อมค่ะ พร้อมมาตั้งแต่เกิดแล้วค่ะ...วันนี้เลยที่รอคอย!
 
 
 
 
 
 
 
'15.33Em_Emat: มีใครจะจีบผู้หญิงแล้วมาประกาศบอกก่อนกัน=_='
 
 
 
 
 
 
 
 
เมื่อพิมพ์ตอบกลับไปเสร็จฉันก็กรีดร้องตีขาไปมาแล้วตะโกนคนเดียวอย่างดีใจ จะโดนอชิจีบอ่ะ...ตื่นเต้น!
 
 
 
 
 
 
 
 
"โอ๊ย! ไม่ไหวแล้ว..." 
 
 
 
 
 
 
 
 
ปึง!
 
 
 
 
 
 
 
ภาพตรงหน้าทำให้ฉันหยุดร้องแต่ยังอยู่ในท่าอ้าปากค้างอยู่ ไอ้ตุ๊กตาหมีที่ใหญ่เท่าบ้านที่มีคนอุ้มมันไว้จากด้านหลังแถมในมือมันยังถือกุหลาบอยู่คืออะไร=_=
 
 
 
 
 
 
 
ตอนแรกฉันคิดว่ามีคนเอามาส่งผิดห้องแล้วนะเพราะไอ้หมียักษ์นั่นน่ะบังหน้าคนอุ้มจนมิด แต่ความรู้สึกแปลกๆ นั่นทำให้ฉันต้องลองเรียกออกไป
 
 
 
 
 
 
 
"เอ่อ=_=...อชิ" 
 
 
 
 
 
 
 
"ผิดครับ ผมคือพี่หมี!" เสียงอู้อี้ที่ดังลอดออกมาจากหลังหมียักษ์นั่นมันเป็นเสียงของอชิแน่นอน "พี่อชิส่งผมมาพร้อมกับ...."
 
 
 
 
 
 
 
อชิเว้นคำพูดไปก่อนจะเดินอุ้มหมีมาใกล้กับปลายเตียงของฉัน เมื่อเขาวางมันลงบนพื้นฉันก็อึ้งแดกไปอีกรอบทันที!
 
 
 
 
 
 
 
 
อชิตอนนี้ไม่ใช่อชิ! เขาคือพี่หนึ่งวงEtc…
 
 
 
 
 
 
 
อชิกำลังใส่หน้ากากรูปพี่หนึ่ง! แถมที่หลังของเขายังสะพายกีต้าร์อยู่ อชิเดินไปหยิบเก้าอี้มาวางข้างหมียักษ์แล้วถอดกีต้าร์ที่คล้องหลังออก
 
 
 
 
 
 
 
เขาทรุดตัวลงไปนั่งบนเก้าอี้ยกเท้าอีกข้างมาวางพาดไว้กับหัวเข่าแล้วอุ้มกีตาร์ก่อนจะเริ่มเกาไปมาเช็คเสียง
 
 
 
 
 
 
 
 
"อชิฝากพี่หนึ่งมาร้องเพลงนี้ให้ฟัง..." เขาเงยหน้าขึ้นมาบอกฉันแล้วเริ่มเกากีตาร์
 
 
 
 
 
 
 
 
'ฉันเคยพลาดไป ฉันเคยผิดไป ทำให้เธอต้องเคืองประจำ เธอคนเดียวที่ยังเข้าใจ รักกันเพียงใด รู้ใจเท่าไรมันก็มีไม่ตรงใช่ไหมใครจะดีกันได้ทุกวัน...' อชิหยุดมือที่กำลังเกากีตาร์ไว้แล้วเงยหน้าขึ้นมามองฉันแวบหนึ่ง
 
 
 
 
 
 
 
 
"อชิกำลังเป็นแบบนี้อยู่ใช่ไหม..." เขาถามกลับมาเสียงนิ่มจนทำให้ฉันอึ้งไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"อือ" ฉันพยักหน้าตอบกลับไปเขาเลยหันกลับไปเล่นกีต้าร์อีกครั้ง
 
 
 
 
 
 
 
'ถึงแม้บางครั้งเราไม่เหมือนกัน แต่มันไม่ทำให้เราเปลี่ยนไป...เพราะทุกๆ ครั้งที่ฉันเห็นและสัมผัส มองในตาเธอกุมมือเธอก็รู้ว่ารักอยู่ตรงนั้น ไม่เคยจะไปไหน วันและเวลาทำให้เราพบคำตอบรักไม่ซับซ้อนไม่เรียกร้องข้อแม้มากมายขนาดนั้น ถ้าเราได้เข้าใจ' อชิหยุดร้องแล้วเงยหน้าขึ้นมามองฉันอีกครั้ง 
 
 
 
 
 
 
 
 
"แต่ความรักของอชิไม่เคยเปลี่ยนไปนะ"
 
 
 
 
 
 
 
ฮือ!...คุณแม่ขา เอมจะทนไม่ไหวแล้วอ่ะ ไม่วางฟอร์มแล้วได้ไหมเนี่ย!
 
 
 
 
 
 
 
 
นี่เหรอโมเมนต์ของการโดนหมีจีบ พอเจอแบบนี้แล้วฉันโคตรเกลียดแฟนเก่าเขาทุกคนเลยตอนนี้ ชะนีพวกนั้นมันก็ต้องเคยผ่านโมเมนต์แบบนี้มาด้วยใช่ไหม...
 
 
 
 
 
 
 
 
โอ๊ย! อยากกรีดร้อง=_=
 
 
 
 
 
 
 
 
"เดี๋ยวนะพี่หนึ่ง=_= อชิจีบผู้หญิงทุกคนแบบนี้รึเปล่าเนี่ย" ฉันเอ่ยปากถามเขาไปก่อนที่เขาจะก้มหน้าดีดกีต้าร์ต่อ อชิชะงักมือไปก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา
 
 
 
 
 
 
 
 
"ไม่มีอ่ะ" เขาตอบกลับฉันมาทันที "ปกติให้ดอกไม้ก็จบแล้ว"
 
 
 
 
 
 
 
"เหรอ=_= งั้นวันนี้เอมไม่เอาดอกไม้นะ" ฉันชี้นิ้วไปที่ดอกไม้ในมือหมียักษ์อย่างสุดแสนจะรังเกียจ "เอมไม่อยากได้เหมือนผู้หญิงคนอื่น"
 
 
 
 
 
 
 
 
"อ้าว?!"
 
 
 
 
 
 
 
"หวังว่าพี่หนึ่งคงไม่เคยไปเล่นกีต้าร์ให้ผู้หญิงคนอื่นฟังด้วยนะ=_=" ไม่งั้นฉันจะหาเรื่องงอนเขาไปอีกสามวันเลยจริงด้วย
 
 
 
 
 
 
 
"ใครจะบ้าทำอย่างงั้นเล่า เพลงนี้ฉันเคยฟังที่ไหน เมื่อคืนที่เธอหลับไปฉันนั่งจำคอร์ดกับฟังเพลงนี้ทั้งคืนจนติดหูเลยนะ" อชิในคราบพี่หนึ่งตอบกลับมาเสียงเซ็ง 
 
 
 
 
 
 
 
"แล้วใครบอกว่าเอมชอบพี่หนึ่งวงอีทีซีเนี่ย=_="
 
 
 
 
 
 
 
 
"อ้าว ก็เมื่อวานเห็นฟังเพลงวงอีทีซี ไม่ได้ชอบหรอกเหรอ?!"
 
 
 
 
 
 
 
 
"เปล่าชอบวงลิปตา=_=" 
 
 
 
 
 
 
 
"เฮ้ย!..." อชิดึงหน้ากากขึ้นไปค้างบนหัว สีหน้าเซ็งในอารมณ์สุดขีดมาก ฉันขำออกมาทันทีเมื่อเห็นเขา
 
 
 
 
 
 
 
 
"ล้อเล่นหรอกน่า" 
 
 
 
 
 
 
 
 
"ล้อแบบนี้รู้ไหมว่าเสียเซลฟ์มากน่ะฮะ!..." อชิสีหน้าดีขึ้นมานิดหน่อย เขาลุกขึ้นแล้ววางกีต้าร์ไว้บนเก้าอี้ก่อนจะอุ้มหมีขึ้นมาหาฉันที่ข้างเตียง "ทีนี้...กลับมาเป็นแฟนกันได้รึยัง"
 
 
 
 
 
 
 
กลับค่ะ! ณ จุดๆ นี้ยังไงก็กลับ!
 
 
 
 
 
 
 
ปึง!
 
 
 
 
 
 
 
"อ้าว! ทำอะไรกันเอ่ย?!" เคียวยะเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าประหลาดใจ "นี่ว่าจะมาเยี่ยมเอมนะเนี่ยไม่ยักรู้แกก็อยู่ด้วย"
 
 
 
 
 
 
 
เคียวยะส่งยิ้มมาให้ฉันเสมือนว่าตั้งใจมาเยี่ยมฉันจริงๆ แต่แววตาเขาน่ะมันไม่ใช่เลยน่ะสิ=_=
 
 
 
 
 
 
 
มันแววตากำลังสนุกอยู่ชัดๆ เลยนะนั่น
 
 
 
 
 
 
 
"โห...มีตุ๊กตาด้วย! ง้อเอมอยู่เหรอ" เคียวยะทำหน้าตื่นเต้นขึ้นมา "แล้วเอม...จะกลับไปคืนดีเหรอ ไอ้อชิมันทำเธอไว้เยอะนะ..."
 
 
 
 
 
 
 
เอ่อ...เอาแล้วไง=_= ฉันหันหน้าไปมองสลับกันระหว่างอชิกับเคียวยะอย่างสับสน ฉันควรจะกระดิกหางวิ่งเข้าใส่อชิหรือฉันควรจะเชื่อเคียวยะดีล่ะเนี่ย! 
 
 
 
 
---------------------------------
Loading100%

เคียวยะ! นายช่างเป็นตัวเสือกที่...จริงๆ=_=
เจอแบบนี้ไปจะเป็นยังไงต่อล่ะเนี่ย ดูท่าเคียวยะจะไม่จบแฮะ555
วันนี้ตัดไม่ทำร้ายจิตใจนะเออ ไม่ค้างด้วย หุหุ
พี่หมีในคราบพี่หนึ่งEtc.น่ารักจุงงงงง



#คอมเม้นเป็นกำลังใจเค้าด้วยเน้อออออ
แล้วแจกัน....เอ๊ย! เจอกัน555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 327 ครั้ง

31,180 ความคิดเห็น

  1. #30761 Veronica_15407 (@Veronica_15407) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 11:38
    นางเอกงี่เง่า
    #30761
    1
    • #30761-1 jinjin (จากตอนที่ 41)
      21 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:14
      แรงจังเลย
      #30761-1
  2. #30735 Matthanaporn Musipon (@pompang135) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 19:48
    เคียวยะนายเนี่ยเข้ามาทำไม!-*-....
    #30735
    0
  3. #28498 puinara (@puinara) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 05:45
    ชอบหมีอชิหึงอ่ะ..คือดีงามมากกกก น่ารักอยากได้แบบหมีหาได้ที่ไหนอ่ะ
    #28498
    0
  4. #28133 Gala Gate Noy (@gate55) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 22:11
    ฟินเฟ่อออ????????
    #28133
    0
  5. #27088 engupidd (@engupidd) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 7 กันยายน 2558 / 20:42
    ขอแบบอชิในชีวิตจริง1คนนนนนน โฮกกกกก
    #27088
    0
  6. #26840 sutita555 (@sutita555) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 14:16
    บอกได้คำเดียวคะว่าชอบมากกกกกกกกฟินเวอร์
    #26840
    0
  7. #26839 sutita555 (@sutita555) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 14:12
    บอกได้คำเดียวคะว่าชอบมากกกกกกกกฟินเวอร์
    #26839
    0
  8. #26834 onsiri1856 (@onsiri1856) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 11:38
    อชิตอนนี้น่ารักมากๆๆๆ เคียวย่ะเดียวถ้าอชิรู้ว่าเป็นแผนเดียวก็เจ็บเหมือนตอนเลสลีย์หรอก
    #26834
    0
  9. #26831 Love me like you do (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 10:13
    น่ารั๊กกกกกก
    #26831
    0
  10. #26830 sobeeluhan (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 10:00
    เฮือกเป็นลมกับพี่หมีแปปน่ารักเกินไปค่ะ
    #26830
    0
  11. #26829 oilzeebar (@oilzeebar) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 09:43
    เอาเคียวยะไป เก็บที
    #26829
    0
  12. #26828 i-tim IcE (@icesupatcha) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 09:36
    กรีดร้องง เขินนน -..-
    #26828
    0
  13. #26827 Jing (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 08:50
    เครียดนะเนี่ย ไรท์ไม่มาอัพ บ้านอยู่แถวไหนจะเอาอิฐไปปา คนกะลังลุ้นอยู่อิอิ
    #26827
    0
  14. #26821 Onuma Kasa (@onuma718) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 23:32
    คืนนี้ไม่มาต่อเหรอ
    #26821
    0
  15. #26819 sp.plai (@sp-haha) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 23:14
    ไรท์จ๋าาา ทำไงอยากได้แบบหมีสักคน55555
    #26819
    0
  16. #26817 aey_nameay (@pakanan_aey) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 23:10
    ยอมเหอะ ยอมมมมม
    แดดิ้นนนนน
    รอออออออ
    #26817
    0
  17. #26816 PooH (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 22:59
    มารอไรต์ให้อัพทุกวัน แต่ก็ไม่อยากให้นิยายจบเลย เป็นนิยายที่สนุกและทำให้มีความสุขมากๆๆจริงๆๆ ไรต์สู้สู้
    #26816
    0
  18. #26810 PamPP :D (@best-poppy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 22:40
    เลิกแกล้งงไม่ใช่เลิกเกรงงง งืออ
    #26810
    0
  19. #26809 PamPP :D (@best-poppy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 22:39
    น้องเอมม เลิกเกรงอีหมีได้ละ ไม่งั้นเดี๋ยวเจ้จะดามใจหมีแทนน้องเอมแล้ววว ไม่ให้อีหมีไปง้อแล้วนะ!
    #26809
    0
  20. #26808 !•คิวปิด•! (@kukcruel) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 22:22
    เอ่อ ใครก็ได้เอาเคียวยะไปเก็บทึ
    #26808
    0
  21. #26805 Proud Chanya (@proudlovelove) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 21:59
    เคียวยะ.. แกอย่านะ.. อย่มายุ่งกะเอม~ คืนดีเถอะ~ >< เอมอย่าฟังเคียวเกี่ยหญ้านะ!
    #26805
    0
  22. #26804 ampa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 21:46
    ณ จุดๆนี้เขินอีหมีฝุดๆ(มโนเปนเอมแป๊บ)โอ้ยยยยยยย...ฟินอ่ะ#อ่านไปยิ้มไป#สรุปเริ่มบ้าหมี
    #26804
    0
  23. #26802 Tang NaHa-Thai (@nahathaiwi) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 21:01
    กลับเถอะเอมได้โปรด
    #26802
    0
  24. #26800 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 20:07
    เอมนางอย่าทำผิดอีกรอบนะค่ะ
    #26800
    0
  25. #26799 Numhom (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 20:05
    เค้าอาบน้ำประแป้งมานั่งรอหมีกะเอ่มเอ๊มมมที่ท่าน้ำแล้วนะ รีบมานะ งือออออ.....
    #26799
    0