Knock knock ส่งรักมาทักหัวใจ

ตอนที่ 10 : Knock knock EP09::น็อก น็อก[Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    12 มี.ค. 59

EP09

น็อก น็อก

"มันดึกแล้ว ออกมานั่งกับผู้ชายมืดๆ แบบนี้ไม่ดีเท่าไหร่"

By Tar.

 

ฉันนอนกลิ้งอยู่บนเตียงอย่างเบื่อหน่าย ปกติคืนวันอาทิตย์ฉันต้องนอนอ่านนิยายสบายอารมณ์แต่วันนี้ฉันไม่สามารถทำอย่างนั้นได้เพราะมองเห็นไม่ชัด ครั้นจะไปนั่งเพ่งจอคอมพิวเตอร์หรือมือถือใกล้ๆ ก็ปวดตาเกินไป

 

"เฮ้ย! ใครมาแย่งลาส*กูวะ!" น้องชายบังเกิดเกล้าซึ่งนั่งชันเข่าจับเจ่าอยู่หน้าคอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะตะโกนออกมาอย่างหัวเสีย "ตีเกือบตาย ชุบมือเปิดซะงั้น"

 

"หนวกหูอ่ะบอนด์! ทำไมไปเล่นห้องตัวเองเนี่ย" ฉันพลิกตัวหันไปหรี่ตามองน้องชายซึ่งเห็นเพียงแค่เรือนลางเท่านั้น "คอมพิวเตอร์ที่ห้องตัวเองก็มี"

 

"มีไง...เอ๊ย!" มันตอบยังไม่ทันจบประโยคก็ร้องออกมาอย่างสะใจ คาดว่าคงโจมตีบอสสำเร็จแน่นอน "...แต่การ์ดจอคอมพิวเตอร์เจ้เทพกว่า เพราะฉะนั้นทำใจเถอะ!"

 

เมื่อได้รับคำตอบแสนมึนจากน้องชายสิ่งเดียวที่ฉันทำได้ก็คือคว้าหมอนมาปิดหน้าอย่างแสนเซ็ง เมื่อวานพอไอ้บอนด์เปิดประตูออกไปเจอพี่ต้าร์เขาก็ทิ้งฉันไปเลยดีหน่อยก่อนจะขึ้นรถเขายังมีน้ำใจบอกว่าจะเป็นคนเอาแว่นมาคืนฉันเอง...

 

คำถามคือแว่นจะมาคืนยังไงและได้คืนเมื่อไหร่?

 

ปี๊ดดด ปี๊ดดด

 

ออดเสียงนกร้องอันแสนเป็นเอกลักษณ์ดังเข้ามากระทบประสาทหูของฉัน คาดว่าอีกไม่นานแม่บ้านคงเป็นคนไปเปิดประตูเองเพราะอากงกับอาม่าไม่อยู่ส่วนพ่อกับแม่ก็ยังไม่กลับจากที่ทำงาน แต่ผิดคาดเมื่อผ่านไปครู่หนึ่งออดก็ดังรัวขึ้นมาอีกรอบ

 

ปี๊ดดด ปี๊ดดด

 

ชัดแล้วล่ะ...แม่บ้านคงหนีเข้าไปดูละครในห้องนอนตัวเองชัวร์!

 

"บอนด์ แกลงไปดูซิว่าใครมา"

 

"เจ้ไปดูเองสิ บอนด์ติดตีดอทอยู่" มันตอบกลับมาโดยไม่ต้องใช้สมองคิดสักนิด

 

"เผื่อแกจะลืมไปว่าเจ้มองไม่เห็น" ฉันบอกมันด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดก่อนจะคว้าหมอนปาไปทางน้องชายแต่คงเพราะกะระยะไม่ถูกหมอนจึงร่วงไปกองอยู่กลางทาง "ลงไปดูเดี๋ยวนี้!"

 

"เออๆ" มันนั่งต่ออีกสักครู่จึงเดินกระแทกเท้าลงไปด้านล่าง

 

เมื่อน้องไม่อยู่ก็มีแต่เสียงดนตรีจากเกมดังลั่นห้อง ก็ยังดีกว่าฟังเสียงของบอนด์สบถกับเกมทุกสามนาทีล่ะนะ ไม่กี่อึดใจต่อมาบอนด์ก็กลับมาพร้อมอะไรสักอย่างซึ่งมันไม่รอช้าโยนลงมาตรงหน้าฉัน

 

"อะไร?" ฉันถามน้องด้วยความงุนงง

 

"แว่นไง ผู้ชายคนเมื่อวานเอามาให้" พอได้ยินที่มันพูดฉันก็รีบคว้าถุงมาเปิดออกและดึงแว่นมาสวมทันที แน่นอนว่าเมื่ออวัยวะที่สามสิบสามมาครบฉันก็สามารถมองเห็นได้ชัดแจ๋ว

 

"..."

 

"บอนด์ว่าหน้าเขาดูคุ้นๆ นะเจ้...อ้าว! เจ้จะไปไหนอ่ะ" มันหันมาถามเมื่อเห็นว่าฉันกระโจนออกจากที่นอน

 

"เดี๋ยวมา!" ฉันตอบเสียงดัง ขาก็รีบวิ่งออกจากห้องเพื่อลงบันไดมายังชั้นล่าง

 

แอบหวังในใจลึกๆ ว่าพี่ต้าร์จะยังไม่กลับ และก็แทบจะร้องกรี๊ดเมื่อเห็นว่างสูงยังยืนอยู่นอกประตูรั้ว

 

"อาจารย์!" ฉันตะโกนเรียกพี่ต้าร์ซึ่งกำลังจะขึ้นรถเสียงดัง เขาชะงักก่อนจะหันหน้ามามองฉันอย่างแปลกใจ พอเห็นท่าทางของเขาฉันก็รู้สึกเก้ออยู่หน่อยๆ

 

"มีอะไรเหรอ" พี่ต้าร์เดินกลับมายืนหน้าประตูรั้วอีกฝั่งพลางถามยิ้มๆ  "มองเห็นแล้วล่ะสิ"

 

"ค่ะ อาจารย์จะกลับบ้านแล้วเหรอ" พอเจอคำถามของฉันเขาก็ถอนหายใจออกมาหนักๆ ท่าทางเหมือนคนเบื่อโลกมาก

 

"ยังหรอก"

 

"แต่นี่มัน..." ฉันยกแขนขึ้นเพื่อจะดูนาฬิกาแต่ลืมไปว่าตัวเองไม่ได้ออกไปไหนเลยถอดมันทิ้งไว้ตรงโต๊ะหัวเตียง

 

"สามทุ่มครึ่งแล้ว อาจารย์รู้" เขาชูนาฬิกาขึ้นมาให้ฉันดู

 

"แล้วดึกขนาดนี้ทำไมอาจารย์ไม่กลับบ้านล่ะคะ" ไม่รู้เขาจะหาว่าฉันยุ่มย่ามเกินไปไหมแต่ดูจากหน้าตาที่ไม่ค่อยสบอารมณ์ของพี่ต้าร์ฉันก็รู้สึกเป็นห่วงนิดๆ "จะออกไปเที่ยวเหรอ?"

 

"เปล่า" พี่ต้าร์ส่ายหน้า "แค่เบื่อๆ"

 

"เอ่อ..." ฉันนึกคำพูดไม่ออกกะทันหัน ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรทำให้คนที่ไปอยู่กลางทะเลมาตั้งหกเดือนเบื่อได้ อยู่บนนั้นหันหน้าไปทางไหนก็มีแต่เครื่องจักรกับทะเลพอกลับมาบนฝั่งก็ต้องเริงร่าสิไม่ใช่ทำหน้าซังกะตายแบบนี้ เมื่อไม่รู้จะทำยังไงความคิดโง่ๆ จึงแล่นเข้ามาในสมองของฉัน "ไปกินไอศกรีมกันไหมอาจารย์ เดี๋ยวหนูเลี้ยงเอง"

 

"กินไอศกรีม?" เขาขมวดคิ้วราวกับว่าฉันพูดอะไรไม่เข้าหูอย่างแรง "...กับคนโรคจิตอย่างเธออ่ะเหรอ"

 

มันน่าไหมยัยพิชา! อุส่าห์เป็นห่วงเขาแต่ดันโดนจี้ใจดำแบบนี้เนี่ย คราวหน้าคราวหลังก็ลองหุบปากไม่ต้องเสนอหน้าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเขาน่าจะดีกว่า

 

"อาจารย์คะ...หนูแค่เป็นห่วงเห็นว่าอาจารย์ทำหน้าเบื่อโลก แต่ถ้าการเป็นห่วงของหนูแลกมาด้วยการโดนด่าว่าโรคจิต หนูยอมแพ้ก็ได้ค่ะ" ฉันชูมือทั้งสองข้างขึ้นอย่างยอมจำนน แอบขัดใจนิดหน่อยเพราะทั้งที่ฉันบอกเขาแล้วว่าจะไม่ทำตัวโรคจิตตามถ่ายภาพเขาอีกก็ยังจะกัดฉันเรื่องนี้ไม่เลิก

 

ผู้หญิงโรคจิตอย่างฉันก็มีหัวใจนะ!

 

"จะลวนลามอาจารย์ทางสายตาน่ะสิ" พี่ต้าร์ทำเป็นยกมือขึ้นกอดอกตัวเองไว้ สีหน้าดูดีขึ้นมาหน่อยหนึ่งแต่ก็ยังดูออกว่ามีอะไรในใจ “ขอเตือนไว้ก่อนว่าอย่านะ...อาจารย์ไม่สู้คน”

 

"รู้ดี!..." ฉันพูดอย่างเหลืออด มือก็ดึงกลอนประตูรั้วให้เปิดออก เมื่อเขาหาว่าฉันเป็นโรคจิตนักจึงจงใจสาวเท้าเดินเข้าไปใกล้เขาอย่างเชื่องช้า "จริงๆ อาจารย์ก็พูดถูกนะ หนูมองทะลุเสื้อผ้าอาจารย์ไปแล้ว..."

 

"หยุดเลย" มือหนาดันหน้าผากของฉันไว้อย่างรวดเร็วก่อนที่จะได้เดินไปใกล้มากกว่านี้ "...ผู้หญิงอะไรน่ากลัวชะมัด เป็นสาววายแถมยังโรคจิตอีก"

 

"อย่าตอกย้ำสิคะ หนูเลิกเล่นก็ได้" ฉันเดินถอยหลังให้ห่างออกมาจากพี่ต้าร์สองก้าว รู้ว่ายิ่งพยายามจะทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นเท่าไหร่ยิ่งแย่ลง "อาจารย์กลับเถอะค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่อุส่าห์เอาแว่นตามาให้"

 

พูดจบฉันก็ยกมือไหว้เขาอย่างสุภาพก่อนจะกลับหลังหันเดินเข้าบ้านเพราะไม่รู้จะพูดเรื่องอะไรกับเขาอีก

 

"เดี๋ยว!" เสียงทุ้มหยุดการก้าวเดินของฉันเอาไว้ "ดึกป่านนี้จะไปกินที่ไหนกันดีล่ะ ร้านไอศกรีมไม่ปิดหมดแล้วหรือไง"

 

“แล้วหนูบอกตอนไหนล่ะคะว่าจะพาไปกินที่ร้าน” ฉันหันมายิ้มกริ่มพอรู้ว่าเขาสนใจข้อเสนอ

 

---------

 

ตื๊อ ดือออ

 

ฉันเดินนำพี่ต้าร์เข้ามายังตู้แช่ไอศกรีมในร้านสะดวกซื้อ มันจริงอย่างเขาพูดนั่นแหละ ดึกป่านนี้แถวนี้คงไม่มีร้านไอศกรีมที่ไหนเปิดแน่นอน...นอกจากจะซื้อที่ร้านสะดวกซื้อและไปหาที่นั่งกินเอาเอง

 

"อาจารย์จะกินแบบไหนเลือกได้ตามใจชอบเลยค่ะ" ฉันเลื่อนที่เปิดตู้ขึ้นและผายมือให้เขาเลือกก่อน "อร่อยทุกอย่างหนูรับประกัน หนูลองมาหมดทั้งตู้แล้วค่ะ"

 

"อาจารย์เชื่อ" เขายิ้มบางๆ ก่อนจะคว้าไอศกรีมออกมาแท่งหนึ่ง เมื่อเห็นว่าเขาเลือกเรียบร้อยตัวเองเลยหยิบไอศกรีมรสโปรดขึ้นมาบ้าง

 

ไม่อยากบอกเลยว่าเขาเป็นคนที่รอยยิ้มมีเสน่ห์มาก แค่ยืนอยู่เฉยๆ ใบหน้าอันแสนมีเอกลักษณ์บวกกับส่วนสูงซึ่งเกินมาตรฐานชายไปมากโขก็ทำให้เขาเด่นพออยู่แล้ว แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เขายิ้มมันยิ่งทำให้โลกดูสว่างสดใสมากกว่าเดิมซะอีก

 

"ดื่มน้ำอะไร" พี่ต้าร์หันมาถามฉันขณะที่เราเดินอ้อมมาทางตู้แช่เครื่องดื่ม

 

"น้ำเปล่าก็ได้ค่ะ" ฉันตอบเบาๆ

 

พอได้ไอศกรีมและเครื่องดื่มครบพี่ต้าร์จึงเดินนำมาทางเคาน์เตอร์ พอฉันล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วก็ต้องหน้าเสียเมื่อไม่เจออะไรในนั้น...ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าลืมพกกระเป๋าเงินมาด้วย!

 

ตายแน่ยัยพิชา! ดันไปบอกเขาไว้ซะดิบดีว่าจะเลี้ยง...เงินไม่มีจะเอาอะไรเลี้ยงล่ะเนี่ย! ทั้งเนื้อทั้งตัวของมีค่าอะไรก็ไม่มีเลย ขอเอาสุดหล่ออย่างพี่ต้าร์ยืนเป็นตัวประกันแล้ววิ่งกลับไปเอาเงินที่บ้านก่อนได้ไหมเนี่ย

 

"เก้าสิบแปดบาทครับ" พนักงานบอกราคาเมื่อสแกนสินค้าครบหมดแล้วและกำลังจะหยิบของใส่ลงในถุงพลาสติก

 

"อะ...อาจารย์" ฉันหันไปมองเขาหน้าจ๋อย แอบน้อยใจในวาสนาของตัวเองมาก ไม่รู้ทำไมพออยู่ใกล้เขาทีไรฉันถึงได้เฟอะฟะ ทำอะไรก็ผิดพลาดไปซะหมดแบบนี้ "หนูลืมเอากระเป๋าเงินมา"

 

"เอ้า...โกหกอีก" พี่ต้าร์ทำหน้าประหลาดใจอยู่พักหนึ่งจึงค่อยๆ ยิ้มที่มุมปากอยากขำๆ "ใครกันนะที่บอกว่าจะเลี้ยงอาจารย์..."

 

"เลี้ยงค่ะ แต่ขอยืมก่อนไง" ฉันตอบเสียงอ้อมแอ้ม แอบเหลือบสายตาไปมองรอยยิ้มของเขาอีกครั้งอย่างหลงใหล

 

"ตั้งเก้าสิบแปดบาทแน่ะ!" พี่ต้าร์ทำเป็นเสียดายเงินมากมายทั้งที่ฉันก็บอกอยู่ว่าขอยืม ร่างสูงล้วงมือเข้าไปหยิบกระเป๋าเงินออกมาจ่าย รอรับเงินทอนเพื่อนำไปหยอดใส่ตู้รับบริจาคอันเล็กติดเคาน์เตอร์เสร็จจึงคว้าถุงออกมาด้านนอก

 

"ทางนี้ค่ะอาจารย์" ฉันรีบเดินนำมาอีกด้านหนึ่งเมื่อเห็นว่าพี่ต้าร์จะพาเดินย้อนกลับไปทางบ้าน เวลาดึกขนาดนี้เชิญเขาเข้าบ้านไม่ได้หรอก พ่อกับแม่คงกลับมาแล้ว ไม่ดีแน่ถ้าจะให้พี่ต้าร์เดินตัวปลิวไปนั่งในบ้านทั้งที่สมาชิกในครอบครัวของฉันอยู่ครบน่ะ

 

"จะพาอาจารย์ไปไหน" เขาเดินมาตีคู่กับฉันพลางถามด้วยใบหน้าไม่ค่อยไว้ใจ "จะล่อลวงอาจารย์มาทำมิดีมิร้ายหรือเปล่า"

 

"ถ้าเห็นว่าหนูน่ากลัวขนาดนั้นจะตามหนูมาทำไมตั้งแต่แรกล่ะคะ" ฉันเหล่สายตาไปมองร่างสูงด้านข้างอย่างสุดแสนหมั่นไส้ ช่วยดูขนาดตัวเองบ้างก็ดี หุ่นขนาดเขาบอกเลยว่าสามารถล้มควายได้ด้วยมือเปล่า ต่อให้ฉันจะอยากข่มขืนขนาดไหนถ้าเขาไม่สมยอมฉันคงไม่มีปัญญาทำอะไรเขาได้แม้แต่ปลายเล็บขบ!

 

"ก็น่ากลัวอยู่หรอก...แต่ก็น้อยกว่าผู้หญิงบางคน" เขาพึมพำพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่

 

ฉันไม่ได้ตอบอะไรเขาอีก เมื่อเลี้ยวตรงหัวมุมถนนสนามเด็กเล่นซึ่งยังเปิดไฟไว้สลัวๆ ก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเรา ซึ่งฉันเลือกจะพาเขาไปนั่งตรงชิงช้าเตี้ยๆ



 

พี่ต้าร์ทรุดตัวลงไปนั่งบนชิงช้าด้านข้างฉันแล้วเหยียดขาไปทางด้านหน้าเพราะขายาวเกินไปไม่สามารถวางเท้าตั้งฉากกับพื้นได้ เขาคว้าไอศกรีมมายื่นให้ฉันอันหนึ่งก่อนหยิบของตัวเองออกมาแกะกิน

 

"อร่อยมั้ย" ฉันเป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นมาหลังจากที่กินไปได้พักหนึ่ง

 

"อือฮึ" เขาพยักหน้า "อร่อยดีเหมือนรสชาติที่กินมาตั้งแต่เด็กๆ"

 

"..." ฉันผงะไปนิดหนึ่งกับคำตอบกวนๆ ของเขา ไม่ได้คิดไปเองว่าพี่ต้าร์มีท่าทางผ่อนคลายขึ้นแตกต่างจากตอนที่เขาไล่ฉันออกจากห้องเรียนในคาบแรกลิบลับ ถ้าไม่ได้คิดไปเองฉันว่าเขาดู กวน ยังไงก็ไม่รู้ "กินแล้วอารมณ์ดีขึ้นบ้างไหมคะ"

 

"นั่นสิ" พี่ต้าร์พึมพำเบาๆ "ก็รู้สึกว่าโอเคกว่าเมื่อกี้นี้นะ"

 

"ดีแล้วล่ะค่ะ" พอเห็นว่าพี่ต้าร์ดูท่าทางสบายใจฉันจึงหันกลับมากินไอศกรีมของตัวเองต่อ จังหวะที่อ้าปากกัดแผ่นช็อกโกแล็ตเคลือบไอศกรีมก็ร่วงลงมาบนตัก ฉันไม่รอช้ารีบคว้ามันเข้าปากเพราะกลัวว่าจะละลายเลอะเทอะ

 

"หึ..."

 

"หัวเราะอะไรคะ" ฉันถามเขาอย่างไม่เข้าใจ

 

"เปล่า" พี่ต้าร์ส่ายหน้าทั้งที่เมื่อสักครู่เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเขาหัวเราะ "สายตาสั้นขนาดนี้ไม่คิดจะลองใส่คอนแท็คเลนส์มั่งเหรอ"

 

"ใส่แว่นก็ดีอยู่แล้วนี่คะ" จริงๆ ฉันก็เคยคิดจะใส่คอนแท็คเลนส์อยู่ครั้งหนึ่งนั่นแหละแต่ใส่ยังไงก็ใส่ไม่ได้ ลงท้ายเลยต้องใส่แว่นเหมือนเดิม

 

"แล้วถ้าเกิดเหตุการณ์แว่นพังเหมือนเมื่อวานจะทำยังไง สายตาเราสั้นไม่ใช่น้อยเลยนะ จะช่วยเหลือตัวเองไหวเหรอ"

 

"ทำใจสิคะ" พอฉันตอบติดตลกพี่ต้าร์เลยไม่ได้พูดอะไรอีก

 

ฉันสวมแว่นมาตั้งแต่สมัยประถม สายตาก็สั้นเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะใช้สายตาในการอ่านหนังสือเรียนและหนังสือนิยายอย่างหนัก แปลกดีเหมือนกันที่ฉันไม่เคยมีปัญหาเรื่องแว่นตาเลยจนมาโดนเขาทำแว่นพังเมื่อวานนี้นั่นแหละ

 

 

"เด็กโรคจิต" อยู่ๆ เขาก็เรียกฉันขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ก่อนจะใช้ลิ้นเลียรอบริมฝีปากเหมือนเด็กตัวเล็กๆ เวลากินอะไรเลอะ

 

"วะ...ว่าไงคะ" ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ไม่รู้มีใครเคยบอกเขาไหมว่าท่าเลียปากของเขาโคตรเซ็กซี่เลย!

 

"กลับกันดีกว่า"

 

"อาจารย์รีบเหรอคะ" ฉันอ้าปากงับไอศกรีมที่เหลือทั้งหมดแล้วรูดไม้ออกมา รู้สึกเย็นในปากจนน้ำตาแทบจะไหลเมื่อคิดว่าเขารีบ

 

"เปล่า" พี่ต้าร์หยิบน้ำออกมาจากถุง เปิดฝาและยกขวดขึ้นกรอกปาก พอดื่มเสร็จเขาก็ใช้หลังมือปาดน้ำส่วนเกินออก "เราต่างหากที่ต้องรีบกลับ"

 

"หนูไม่ได้..." ฉันกำลังจะเถียงแต่เขากลับยกมือขึ้นมาห้ามซะก่อน

 

"มันดึกแล้ว ออกมานั่งกับผู้ชายมืดๆ แบบนี้ไม่ดีเท่าไหร่"

 

สุภาพบุรุษอีกแล้ว! แต่...อย่างเขาควรจะนับเป็นผู้ชายจริงๆ เหรอ?! ตอนนี้บอกเลยว่าฉันมั่นใจแปดสิบเปอร์เซ็นต์เรื่องเขาเป็นเกย์ ที่เขาต้องปิดบังตัวเองก็คงเป็นเพราะแม่ของเขารับไม่ได้นั่นแหละ!

 

ให้ตายเถอะ! อยู่ๆ ทำไมฉันใจเต้นแรงอีกแล้วล่ะเนี่ย ไม่ใช่ว่า...



ลาส::การโจมตีครั้งสุดท้ายก่อนบอสตาย

---------------------------------

Loading100%

ฮือออ...ไม่ธรรมดา!

ใครอ่อยใคร พี่ต้าร์...ตอบ!

ถ้าบี้เป็นพิชาบี้จะไม่ทน กระซิกๆ ปล้ำมันตรงสนามเด็กเล่นนั่นแหละ!

เอ๊ย! ไม่ใช่=..=

 

 

จิ้มมาเช็กอัพเดตกันเองโลดจ้าเด็กดีไม่แจ้งเตือน

 

แต่ที่แน่ๆ แปะโป้งเจอกัที่ท่าน้ำทุกวันจ้า

 

#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

19,252 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 18:12
    สุภาพบุรุษไปอีกก
    #19165
    0
  2. #18989 Alone_Alonly (@Alone_Alonly) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 21:54
    ฟินมาก
    #18989
    0
  3. #18549 Icez :) (@wanidaice22) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 16:11
    ฮื้ออ เขินะตัวจะเเตกกก
    #18549
    0
  4. #18411 moriko!!~ (@nerfertiti) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 00:55
    น่ารักง่อววว หนุ่มหล่อกินไอติม>\\\<
    #18411
    0
  5. #18377 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 14:13
    พิชาอ่อยแรงงง เขามาคืนของให้ แต่ตัวเองรั้งไว้ ชวนคุยชวนกินติมแบบนี้ อ่อยชัดๆๆ! -0-
    แต่คนสายตาสั้นมากๆ เขาไม่ให้ใส่คอนแท็กนะคะ 800 ขึ้นไปนี่แว่น onlyเถอะ
    #18377
    0
  6. #11079 Nart Nong (@nartnong22) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 18:27
    ทำไมไปเล่น--ทำไมไม่ไปเล่นที่ห้อง
    เห็นว่างสูง--เห็นว่าร่างสูง
    เพิ่มคะเพิ่ม
    #11079
    0
  7. #11057 Cupcakesx (@imoommy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 16:28
    ชุบมือเปิด -ชุบมือเปิบ
    เรือนลาง -เลือนราง
    อุส่าห์ -อุตส่าห์ (สองจุดค่ะ อุตส่าห์เอาแว่นตา/อุตส่าห์เป็นห่วง)
    ยิ้มที่มุมปากอยากขำๆ -ยิ้มที่มุมปากอย่างขำๆ
    อันนี้แอบสงสัยตอนที่พิชาถามพี่ต้าร์ว่า ?อร่อยมั้ย? คือไม่แน่ใจว่าตั้งใจพูดแบบนี้เลยมั้ย หรืออาจจะเป็น ?อร่อยไหมคะ? เพราะปกติพิชาสุภาพกับพี่ต้าร์มากๆเลย ถูกผิดยังไงขอโทษนะคะ
    #11057
    0
  8. #9592 ☆tbyyshipper☆ (@ttaebbaek) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 18:16
    พี่ต้าร์อ่าาาา เขินนน
    #9592
    0
  9. #9379 oChAyAo (@oChAyAo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 22:43
    นางเอกเราเริ่มแล้วไง แอร้ยยย เขินน
    #9379
    0
  10. #9080 ฤดูใบไม้ผลิ ^^ (@prino) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 11:35
    พี่ต้าร์น่ารักอ่ะ
    #9080
    0
  11. #6655 lightcalmdown (@benzz_natnichaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 11:25
    น่ารักอ่ะพี่ต้า
    #6655
    0
  12. #2270 Little (@peypey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 10:46
    สุภาพบุรุษทำใจสาววายหวั่นไหว
    #2270
    0
  13. #2117 Cupcakesx (@imoommy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 21:49
    อ่อย... ที่ทำอยู่คือการอ่อยสินะพี่ต้าร์55555555
    #2117
    0
  14. #2001 Runglakkuma (@bubeebebe) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 14:05
    เอื้ออออ ดิ้นตายกับท่าเลียปากพี่ต้าร์ T T
    #2001
    0
  15. #1981 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 12:55
    พิชาโดนโจมตี
    #1981
    0
  16. #1975 BAM_KJI (@20756) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 12:33
    พิตาร จะทำหนูตายแล้ววว
    #1975
    0
  17. #1965 tonfonpayaka (@tonfonpayaka) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 12:11
    อยากอยู่นานๆนะคนดี
    #1965
    0
  18. #1943 น้องปลา จร้า (@lookpla1991) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 11:19
    พี่ต้าน์ เฮือกเลียปะ ปาก ????
    #1943
    0
  19. #1942 HOKYM (@ilfeinmymen126) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 11:19
    พิชาคือตัวแทนของหมู่บ้าน มันใช่มากกกกกก
    #1942
    0
  20. #1932 Radioactive (@human_of_dark) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 11:02
    งานอ่อยแรงแบบเนียนไ
    #1932
    0
  21. #1898 Num15092 (@Num15092) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 10:12
    ลาส : การโจมตีครั้งสุดท้ายก่อนบอสตาย
    #1898
    0
  22. #1806 ซูซิมิกิ^^ (@nestybu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 06:59
    เขินพี่ต้าาา
    #1806
    0
  23. #1805 monalizapapa2 (@Monalizapapa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 06:50
    ไคคคค ชอบ
    #1805
    0
  24. #1804 Mmintguz (@Mmintguz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 06:42
    แหมมีชวนให้ถอดแว่น น้องถอดแว่นแล้วน่ารักล่ะซี่~~~
    #1804
    0
  25. #1803 หมูหวาu (@wan_wan088) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 06:12
    เพ่ต้าร์~~~~~ ???? ใจรัวๆ
    #1803
    0