Knock knock ส่งรักมาทักหัวใจ

ตอนที่ 30 : Knock knock EP27::เกิดขึ้น... อีกครั้ง [Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 154 ครั้ง
    25 พ.ค. 59

 

(**อ่านทอล์กเค้าด้วยน้า ด้านล่างเลย**)

 

ค้างสุดกู่มาแล้วจ้า!!

เคยเตือนไว้แล้วนะ หุหุ=..=

 

 

EP27
เกิดขึ้น... อีกครั้ง

"ตกหลุมรักอีกครั้งหรือไง"

By Tar.


 

ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างเลื่อนลอยเพื่อที่จะพบว่าไข่หวานนั่งเล่นโทรศัพท์โดยมีกระเป๋าของเราทั้งคู่วางกองอยู่ด้านข้างตัว ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันหายไปนานเท่าไหร่เพื่อนจึงต้องยอมออกมารอนอกห้องเรียนแบบนี้

 

"ท้องเสียเหรอแก หายเข้าไปนานมาก" ไข่หวานเป็นฝ่ายทักขึ้นมาก่อน "เมื่อกี้อาจารย์ก็ทำท่ามองหาแกแต่โดนผู้หญิงคนหนึ่งโคตรสวยเลย ลากออกไปก่อน!"

 

"อ้อ..." ฉันได้แต่ครางตอบเพื่อนเบาๆ รู้สึกเหมือนสติไม่อยู่กับตัวเท่าไหร่ "ลงไปหาอะไรกินเล่นข้างล่างก่อนกลับบ้านกันไหม"

 

ฉันชวนมันไปอย่างนั้นเอง จริงๆ ไม่ได้รู้สึกหิวหรืออยากกินอะไรเลยสักนิดเพียงแค่อยากมีเพื่อนอยู่ด้วยเพื่อดับความฟุ้งซ่านเฉยๆ

 

"ก็ได้! อยากกินยำมาม่าใต้อาคารเรียนพอดี" เมื่อไข่หวานคว้ากระเป๋าของตัวเองฉันจึงคว้าถุงผ้าขึ้นมาถือบ้าง เราสองคนเดินลงมาด้านล่างอย่างไม่รีบร้อน ใกล้ร้านยำมาม่าที่ไข่หวานอยากกินมีโต๊ะหินอ่อนซึ่งยังว่างอยู่ฉันจึงอาสาไปนั่งจองโต๊ะให้

 

"พิชา!"

 

"อุ๊ย!" ฉันสะดุ้งเพราะเสียงเรียกของคนที่ทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "ตกใจหมดเลยเนส!"

 

"ขวัญอ่อนเหลือเกิน" เขาอมยิ้ม มือเลื่อนหนังสือมาตรงหน้าฉันพลางอธิบาย "เจอเธอก่อนก็ดีแล้ว จะได้ให้ดูหนังสือเพื่อเตรียมตัวสอนเราในวันพรุ่งนี้"

 

"ดูก็ได้" ฉันยอมพยักหน้าและคว้าหนังสือขึ้นมาเปิดดูผ่านๆ อีกรอบ บอกได้เลยว่าเรื่องนี้ฉันสามารถสอนสดได้โดยไม่ต้องเตรียมตัวมาก่อนล่วงหน้าเพราะค่อนข้างถนัดเรื่องปริมาณสารสัมพันธ์

 

"แค่บทนี้บทเดียวต้องใช้เวลาติวกี่วันเนี่ย" เขาเอานิ้วจิ้มบนหนังสือด้วยท่าทางฝืนใจ "เราเกลียดมากเลย จะยากอะไรขนาดนี้ก็ไม่รู้ โมล โมลาร์ โมแรล...โมจนหัวเราจะระเบิดอยู่แล้ว"

 

"ถ้านายพยายามทำความเข้าใจ ติวสักสองครั้งก็คงทำโจทย์ได้หมดแล้วล่ะ"

 

"เธอสามารถทำให้เราเข้าใจทั้งหมดนี้ได้ภายในสองวันเลยเหรอเนี่ย...โม้หรือเปล่า?!" เนสทำหน้าไม่อยากเชื่อแต่ฉันไม่มีอารมณ์จะต่อล้อต่อเถียงกับเขาสักเท่าไหร่ซึ่งเหมือนเนสจะพอดูออก "เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย สีหน้าไม่ค่อยดีเลย"

 

"ไม่เป็นอะไรหรอก แค่เมื่อคืนนอนไม่ค่อยพอน่ะ" ฉันตอบความจริงไปแค่ครึ่งเดียว

 

ถึงตัวฉันจะอยู่ตรงนี้แต่ใจกลับลอยไปหาใครอีกคนที่เขาคงไม่คิดจะสนใจฉันเลยสักนิด พี่ต้าร์กับผู้หญิงคนนั้นจะไปไหนกันนะ...

 

"อ้าว! สวัสดีเนส" ไข่หวานวางถ้วยโฟมบรรจุยำมาม่าลงบนโต๊ะและก้าวขาแทรกตัวเข้ามานั่งด้านข้างฉัน "ได้ข่าวพรุ่งนี้นัดติวกับพิชาเหรอ"

 

"อือ ไข่หวานไปด้วยไหม นั่งอ่านหนังสือกันขำๆ เดี๋ยวเราเลี้ยงน้ำกับขนมเอง"

 

"ไม่เอาอ่ะ พรุ่งนี้เราไม่มีเรียน ขี้เกียจออกจากบ้าน" ไข่หวานรีบส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะใช้ส้อมม้วนเส้นมาม่าขึ้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย "เลี้ยงเพื่อนเราดีๆ ก็แล้วกัน...ใช้งานเสร็จก็ส่งมันกลับบ้านด้วย"

 

"ครับผม" เนสตอบรับพอดีกับที่โทรศัพท์ของเขาสั่นขึ้นมา "เดี๋ยวเราขอตัวคุยโทรศัพท์กับแม่สักครู่นะ"

 

"อือ" เมื่อฉันพยักหน้าเขาจึงคว้าโทรศัพท์ลุกขึ้นออกไปคุยไม่ไกล

 

"แกจะกลับบ้านกี่โมงเนี่ยพิชา" ไข่หวานซึ่งสูดปากเพราะความเผ็ดถาม "รอกลับบ้านพร้อมบอนด์หรือจะกลับเอง"

 

"คงกลับเองแหละ" ฉันตอบอย่างไม่แน่ใจ ปกติถ้าวันไหนบอนด์กลับบ้านเร็วมันจะบอกฉันไว้ก่อนเผื่อว่าจะได้กลับพร้อมกัน แต่วันนี้น้องไม่ได้พูดอะไร

 

 

 

"เออ งั้นแกก็รีบกลับเพราะวันนี้ฉันไม่ว่าง ต้องกลับพร้อมพ่อ จะไปกินข้าวที่บ้านคุณย่ากัน" ขณะที่พูดมันก็ม้วนเส้นมาม่าส่งเข้าปากไปด้วย ไม่กี่นาทีในถ้วยก็เหลือแค่เศษหอม

 

"แกรีบกลับมากไหมล่ะ แยกกันตอนนี้เลยก็ได้"

 

"เดี๋ยวรอเนสคุยโทรศัพท์เสร็จก่อนจะได้ไม่น่าเกลียด" ไข่หวานพยักพเยิดหน้าไปทางเนสซึ่งเหมือนว่าจะรู้ตัวเพราะเพียงครู่เดียวเขาก็วางสายและเดินกลับมาหาเรา

 

"มีอะไรหรือเปล่าเห็นเมื่อกี้มองมาทางเรา"

 

"เดี๋ยวพวกเราจะกลับแล้วน่ะ เลยว่าจะรอลาเนสก่อน" ไข่หวานเป็นคนบอกเนสส่วนฉันก็เอาแต่พยักหน้า

 

"โอเค แล้วนี่กลับกันยังไง ให้เราไปส่งไหม?" เนสอาสาขึ้นมาอย่างมีน้ำใจ "วันนี้ไม่มีเรียนแล้วเดี๋ยวเราไปส่งทั้งคู่เลยก็ได้"

 

"ของเราไม่ต้องเพราะว่าวันนี้กลับพร้อมคุณพ่อ แต่ถ้ามีน้ำใจไปส่งพิชาก็ได้ ทางผ่านบ้านนายอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ" คำพูดของไข่หวานทำเอาฉันอึ้งไปพักหนึ่ง ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าว่าไข่หวานพยายามจะหาเรื่องให้ฉันอยู่ใกล้เนส?!

 

"ไม่เป็นไรเรากลับเองได้ นั่งรถไฟฟ้าไปต่อแอร์พอร์ตลิ้งก์สะดวกกว่า" ฉันรีบปฏิเสธ "วันนี้เรานอนไม่ค่อยพอไม่อยากไปนั่งรถติดอยู่บนถนนนานๆ"

 

"งั้นเดี๋ยวเราไปส่งพิชาที่สถานีรถไฟฟ้าแล้วกัน รถเราจอดอยู่ใกล้ๆ นี่เอง" เนสรวบหนังสือบนโต๊ะมาไว้ในอ้อมแขน ฉันอยากปฏิเสธเขาแต่ก็รู้ว่าถ้าทำไปมันคงดูน่าเกลียดจึงทำได้แค่พยักหน้า

 

"กลับบ้านดีๆ นะเนส พิชา" ไข่หวานโบกมือลาและเป็นฝ่ายเดินไปก่อน

 

"พรุ่งนี้ให้เราไปรับพิชาที่บ้านแล้วมาพร้อมกันไหม" เนสถามขึ้นมาขณะที่เรากำลังเดินไปทางลานจอดรถ

 

"ไม่เป็นอะไรหรอก เจอกันที่ร้านกาแฟก็ได้ เราไม่อยากให้เนสลำบาก"

 

"ไม่เห็นลำบากเลย ทำไมเธอขี้เกรงใจจัง...นี่เราเริ่มอายแล้วนะเนี่ย" เนสทำหน้าไม่สบายใจนิดหน่อยก่อนจะพูดต่อ "เรารบกวนพิชา แต่แค่เราจะอำนวยความสะดวกให้เธอนิดๆ หน่อยๆ เธอยังไม่ยอมให้ทำเลย บางทีเราก็คิดนะว่าเราหน้าด้านไปหรือเปล่า"

 

"เฮ้ย! ไม่ใช่อย่างนั้น" ฉันรีบปฏิเสธปากคอสั่น "แค่ติวไม่ได้รบกวนอะไรมากหรอก อีกอย่างเรารับปากเองว่าจะช่วย เนสไม่ได้บังคับเราสักหน่อย"

 

เมื่อได้ยินฉันพูดแบบนั้นเขาก็ค่อยๆ คลี่ยิ้มออกมาอย่างน่ารัก พูดตามตรงเนสก็ดูดีอย่างที่ไข่หวานบอกจริงๆ นั่นแหละ เพียงแต่ฉันไม่เหลือสายตาที่จะหันไปมองใครได้อีกแล้ว...

 

ฉันกำลังจะเดินข้ามถนนเมื่อเห็นว่าถนนโล่งแต่ขณะที่กำลังก้าวเท้าลงจากฟุตบาทเสียงรถก็แล่นมาราวกับเดจาวู เหตุการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นแล้วในวันที่ฉันเจอเนสครั้งแรก

 

“พิชาระวัง!" เนสกระชากตัวฉันขึ้นจากถนนจนถลาเข้ามากระแทกกับตัวเขาอย่างแรง ดูเหมือนเขาจะโมโหอยู่ไม่น้อยจึงสบถออกมาเสียงดัง "จะรีบไปตายที่ไหนวะ!"

 

"..."

 

"เป็นอะไรหรือเปล่า" เนสก้มลงมามองฉันเมื่อเห็นว่ารถที่เขาตะโกนไล่หลังวิ่งห่างออกไป ไม่มีทีท่าว่าจะยอมหยุดลงมาให้เขาเอาเรื่องสักนิด

 

"ไม่เป็นอะไรหรอก" ฉันบิดต้นแขนออกมามือเขาเบาๆ ซึ่งเนสก็ยอมปล่อยแต่โดยดี "ขอบใจมากนะเนส"

 

"ไม่ต้องขอบใจหรอก ไอ้คนขับรถคันเมื่อกี้มันเลวจริงๆ ในมหาวิทยาลัยยังขับเร็วขนาดนี้"

 

"เหมือนที่นายจะชนเราวันนั้นใช่ไหม" ฉันหัวเราะออกมาเมื่อเห็นว่าเขามีท่าทางโกรธอย่างจริงจังราวกับตัวเองไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน

 

"เอ่อ..." เนสนิ่งไปนิดหนึ่งก่อนจะมีท่าทางเขินขึ้นมา มือข้างที่ไม่ได้ถือหนังสือค่อยๆ ยกขึ้นไปเกาหัวตัวเอง "นั่นสิเนอะ...ถ้าวันนั้นเราไม่ได้ขับรถเวรๆ เหมือนคันเมื่อกี้ ก็คงไม่ได้เจอพิชา"

 

"หืม?" ฉันขมวดคิ้วกับประโยคแปลกๆ ซึ่งเนสไม่ได้ขยายความอะไรอีกแต่เป็นฝ่ายเดินนำฉันด้วยความระมัดระวังมากขึ้น

 

ฉันไม่เคยมองดูเขาจริงๆ จังๆ เลยสักครั้งจนมาวันนี้ แล้วก็ต้องยอมรับกับตัวเองตรงๆ ว่าเนสดูพึ่งพาได้อยู่เหมือนกัน

 

 

Tar talks.

 

"อร่อยจังเลย!" ข้าวเงยหน้าขึ้นตะโกนเสียงดังทั้งที่ในมือถือถ้วยลอดช่องน้ำกะทิโดยไม่รู้สึกอายนักเรียนซึ่งเดินผ่านไปมาเลยสักนิด ตอนนี้เรานั่งอยู่หน้าโรงเรียนนานาชาติย่านลาดพร้าวซึ่งเป็นโรงเรียนเก่าของเราทั้งคู่

 

"เอาอีกถ้วยไหม?" ผมถามเธอยิ้มๆ รู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปสู่วัยเด็กอีกครั้ง

 

"ไม่เอาแล้ว วันนี้อยากไปทานข้าวกับคุณแม่ต้าร์" ข้าวส่ายหน้าประกอบคำพูด "เราไม่ชอบทานข้าวคนเดียว มันเหงา"

 

"ก็ได้" ผมตอบรับง่ายๆ พลันสมองก็หวนคิดถึงใครบางคนที่แม่ของผมคะยั้นคะยออยากให้มาบ้านซะเหลือเกิน...ไม่รู้ป่านนี้เธอจะกลับถึงบ้านหรือยัง วันนี้ข้าวเร่งซะจนผมไม่มีเวลาเข้าไปคุยกับพิชาเลย

 

"อยากกินอาหารไทยรสจัดๆ อ่ะ" ข้าวทำตาลอยก่อนจะตีเนียนซบลงบนไหล่ของผมอย่างออดอ้อน "ที่บ้านมีอะไรเผ็ดๆ ให้กินไหม"

 

"มันก็ต้องมีอยู่แล้วล่ะ" ผมดึงถ้วยโฟมจากมือของเธอมาใส่ลงในถุงและผูกปากให้เรียบร้อยเตรียมเอาไปทิ้งถังขยะ "...นี่พ่อกับแม่จะกลับมาเมื่อไหร่?"

 

"ถ้าเราบอกว่าพ่อกับแม่ไม่กลับมามันจะแปลกไปไหม" คำตอบของเธอทำผมแปลกใจมาก ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อกับแม่ที่ไหนจะให้ลูกสาวกลับมาอยู่บ้านเพียงลำพังแบบนี้ ข้าวไม่มีพี่น้องที่ประเทศไทยแถมเป็นลูกคนเดียวอีกด้วย พ่อของข้าวเป็นนักการฑูตต้องย้ายไปประจำที่ประเทศอังกฤษเธอจึงจำเป็นต้องย้ายตามครอบครัวไปตั้งแต่ตอนนั้น

 

โดยที่เธอสัญญาว่าวันหนึ่งเราจะกลับมาเจอกันและถ้าเราสองคนต่างยังไม่มีใคร จะกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง...

 

 

"เรานึกว่าพ่อกับแม่ข้าวจะกลับมาอยู่ที่นี่ด้วยซะอีก"

 

"หึ" เธอส่ายหัวยุกยิกไปมาทั้งที่ยังพิงตัวผมอยู่ "เขาย้ายไปอยู่ที่นู่นกันถาวรแล้ว"

 

"อ้าว? แล้วทำไมข้าวกลับมาคนเดียวล่ะ"

 

เมื่อผมถามคำถามนี้เธอก็เงียบไปทันที ไม่รู้ว่ากำลังนึกคำตอบอยู่หรือว่าไม่อยากตอบกันแน่ สักพักจึงยอมทำลายความเงียบขึ้นมา

 

"ถ้าเราบอกว่าเรากลับมาตามสัญญาที่ให้ไว้กับต้าร์ล่ะ...จะว่ายังไง" ผมชะงัก ไม่นึกเลยว่าเธอเองก็รักษาสัญญาระหว่างเราอยู่เหมือนกัน "ข้าวก็ลองคบคนอื่นแล้วนะ แต่สุดท้ายข้าวก็ลืมเด็กผู้ชายหัวโตอายุสิบขวบคนนั้นไม่ได้"

 

"..."

 

"ข้าวถึงบอกไงว่าต้าร์เป็นแฟนเก่าที่แซ่บที่สุดแล้วตั้งเคยมีมาเลย..."

 

"แซ่บนี่หมายถึงอะไร" ผมถามทั้งที่บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าตอนนี้ความรู้สึกตัวเองเป็นยังไง

 

"ยังไม่บอกหรอก...ไปกันดีกว่า!" เธอลุกขึ้นยืนและพยายามฉุดแขนผมให้ลุกขึ้นตามไปด้วย

 

"ไปไหน? จะกลับแล้วเหรอ" ผมเหลือบสายตามองนาฬิกาข้อมือ เพิ่งจะสี่โมงยี่สิบนาที โรงเรียนของเราเลิกตั้งแต่บ่ายสามโมงครึ่งตอนนี้เด็กนักเรียนเลยบางตาลงจนแทบจะไม่เหลือ

 

ข้าวไม่ได้ตอบคำถามของผมแต่กลับออกแรงดึงให้เดินมาหารปภ. หน้าประตู

 

"เป็นศิษย์เก่าจะเข้ามาเยี่ยมอาจารย์เลอลักษณ์ค่ะ ขอเข้าไปหน่อยได้ไหมคะ" ข้าวบอกรปภ. ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ผมเพิ่งรู้เหมือนกันว่าเธออยากมาเยี่ยมอาจารย์ไม่ได้อยากมากินลอดช่องน้ำกะทิเพียงอย่างเดียว

 

"ต้องแลกบัตรนะครับ"

 

"ต้าร์เอาบัตรมาเร็ว!" เธอเขย่าแขนผมอย่างเอาแต่ใจจนผมต้องยอมล้วงกระเป๋าเงินมาเปิดเอาบัตรยื่นให้รปภ. ไป

 

ภายในโรงเรียนเปลี่ยนไปไม่มากเท่าไหร่ มีแค่อาคารรูปร่างแปลกตาและโรงยิมเพิ่มขึ้นมาเท่านั้น หลังจากเรียนจบเกรดสิบสองไปนี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้กลับมาเหยียบที่นี่อีกครั้ง

 

"มาทางนี้" ข้าวจะดึงผมไปโรงยิมทางฝั่งประถมแต่ผมขืนตัวเอาไว้

 

"ไหนบอกจะไปหาอาจารย์เลอลักษณ์ไง ห้องพักอาจารย์อยู่อีกทางหนึ่งนะ"

 

"แค่บอกว่า จะไป’ แต่ไม่ได้ไปจริงๆ ไง" เธอยักคิ้วและออกแรงดึงผมให้มากยิ่งขึ้นจนต้องยอมก้าวขาตามไป

 

 

ประตูโรงยิมหลังเก่าเปิดอ้าไว้แต่ไม่มีคนอยู่ในนั้นคงเพราะเป็นเวลาเย็นมากแล้ว ข้าวไม่รอช้าผละออกจากแขนผมเพื่อวิ่งไปหยิบลูกบาสมาเลี้ยง

 

"ต้าร์! รับนะ" เธอบอกแค่นั้นก่อนจะโยนลูกบาสมาให้ผมซึ่งกางแขนไปรับมันมาไว้ในอุ้งมืออย่างง่ายดาย "โชว์หน่อยเร็ว ตอนเด็กชู้ตเก่งไม่ใช่เหรอ"

 

"หึ..." ผมหัวเราะเบาๆ ไม่ต้องย่อตัวเพื่อกะยะระเพราะตอนนี้อยู่ค่อนข้างใกล้แป้นบาสมาก แค่โยนเบาๆ ลูกบาสก็ลอยไปเข้าห่วงและร่วงลงมาบนพื้นอย่างสวยงาม

 

"โอ้โห! เก่งกล้าสามารถที่สุด" ข้าวกระโดดปรบมือราวกับตื่นเต้นมากมาย "ทำไมแฟนเก่าเราเท่แบบนี้เนี่ย"

 

"ตกหลุมรักอีกครั้งหรือไง" ผมถามยิ้มๆ พลางก้าวเท้าไปเก็บลูกบาสซึ่งกระเด้งไปทางอัฒจันทร์เพื่อจะเอามาชู้ตอีกรอบ

 

"นี่..." ข้าวส่งเสียงเรียกก่อนที่ผมจะเดินห่างไปมากกว่านี้

 

"..."

 

"แล้วถ้าเราหลงรักต้าร์อีกครั้งมันจะเป็นยังไงเหรอ?..." ข้าวเดินเข้ามาใกล้ผม แววตาคู่สวยดูจริงจังขึ้น ความทรงจำในวัยเด็กย้อนกลับมาอีกครั้งและผมก็นึกรู้ได้ในทันทีว่าเธอพาผมเข้ามาในนี้ทำไม

 

ข้าวหยุดอยู่ตรงหน้าผม มือเรียวค่อยๆ ยกขึ้นมาจับที่รอบคอและโน้มให้ผมก้มหน้าลงมาประสานสายตากับเธอ ภาพความทรงจำในวันวานลอยเข้ามาในสมองราวกับมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้

 

 

“ต้าร์ เราจะไม่อยู่แล้วนะ” ข้าวบอกขณะที่เราสองคนมานั่งหลบเพื่อนคนอื่นๆ อยู่ด้านหลังกระบะใส่ลูกบาสซึ่งค่อนข้างลับตาคน

“อือ” ผมพยักหน้า รู้สึกใจหายที่เธอจะต้องตามครอบครัวไปต่างประเทศซึ่งมันดูห่างไกลเหลือเกิน

“ก่อนเราจะไป ขออะไรอย่างหนึ่งได้หรือเปล่า”

“ขออะไรล่ะ”

“วันนี้เป็นแฟนกันวันหนึ่งได้ไหม”

“เป็นแฟนกัน...งั้นเหรอ” คำขอของเธอเป็นเรื่องประหลาดมากในความรู้สึกของผม ถึงจะไม่รู้แน่ชัดนักว่า “แฟน” ต้องเป็นยังไงก็เถอะ

“ได้ไหม...เราอยากมีต้าร์เป็นแฟนคนแรก เพราะเราคิดว่า...เราชอบต้าร์”

“ก็เอาสิ ไหนๆ ข้าวก็จะไม่อยู่แล้วนี่” วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะมาเรียน ถึงอาจจะได้เจอเธออีกเพราะบ้านของเราอยู่ติดกัน มันก็คงใจหายพิลึกที่ต้องมาเรียนโดยไม่มีเธอ

“ต้าร์จูบเป็นไหม”

“ไม่เป็น...มันทำกันยังไง”

“เราก็ไม่รู้ แต่เราคิดว่าน่าจะทำแบบนี้...” ข้าวดึงแขนผมให้เข้ามาใกล้ก่อนจะประทับริมฝีปากเข้ากับริมฝีปากของผมอย่างแผ่วเบา

...ไม่รู้ว่านั่นจะนับเป็นจูบแรกได้หรือเปล่าเหมือนกัน แต่หลังจากที่ทำแบบนั้นข้าวก็ผละออกไปเงียบๆ

'เราจะกลับมานะ...ถ้าวันที่เรากลับมาต้าร์ยังไม่มีใคร เราสองคนมาลองคบกันจริงๆ เถอะนะ' ผู้หญิงตัวเล็กด้านข้างเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยใบหน้าแดงก่ำ

'ก็ได้'

 

 

"ข้าว..." ผมครางชื่อเธอเสียงแผ่ว ไม่รู้เหมือนกันว่าควรจะทำยังไงกับสถานการณ์ตอนนี้ดี

 

ข้าวไม่พูดอะไรอีก เธอเขย่งตัวขึ้นก่อนจะประทับริมฝีปากกับผมอีกครั้ง มันไม่เหมือนการจูบที่ทำแค่ประทับริมฝีปากเหมือนตอนเราเด็กๆ แต่เป็นการจูบที่ลึกซึ้ง...

 

จูบเหมือนที่ผมจูบกับเด็กคนนั้น...

-----------------------------------------------

Loading100%

ครบโควต้าแล้วก๊าบบบ กว่าจะครบ=_=

ลงมากกว่านี้ใบทวงหนี้จากสนพ.จะส่งมาถึงบ้านแล้ว!!

ค้างสะใจตามที่เตือนไว้มั้ย555

 

**อยากได้E-Bookต้องขยันทวงสนพ.แล้วจ้างานนี้**

หนังสืออาจจะตามเจอยากสักหน่อยนะคะ

เพราะตอนนี้หมดคลังของสนพ.แล้ววว=_=

หมดแบบงงๆ เพิ่งวางจำหน่ายสองอาทิตย์กว่า

เหลือแค่ตามหน้าร้าน นายอินทร์ ซีเอ็ด บีทูเอส ประนอมจ้า

หาไม่เจอสอบถามพนักงานได้เลยเพราะรูปเล่มเหลือแค่นั้นแล้วจริงๆ

 

 

-ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่ติดตามพี่ต้าร์ พิชามืดมนของบี้นะคะ

-ขอบคุณเพื่อนรุ้งที่เอื้อเฟื้อข้อมูลของช่างเทคนิคปิโตรเลียมไว้ ณ ที่นี้ด้วย

อุดหนุนไม่อุดหนุนไม่ว่ากันจ้า

เนื้อหาจบสวยงาม จิกหมอนจิกที่นอนขาดตามสไตล์บี้นั่นแหละ555

และ... พึงระลึกไว้เสมอว่าพี่ต้าร์ ไม่ใสอย่างที่คิด นะคะ!!!

ไม่ซื้อก็เดาได้... เหรอออ555

 

นี่ไง พี่ต้าร์ของบี้เองงง

ไม่รู้จะอยู่บนนั้นได้กี่วัน5555

 



**แต่น แตน แต๊นนนน**

นักอ่านท่านใดพร้อมพบกับผู้ชายคนต่อไปจิ้มโปสเตอร์ด้านล่างเลยจ้า

คำเตือนถ้าใครเคยจิกหมอนธรรมดา... ลืมมันไปได้เลยค่ะ555
v

 

บี้เชื่อว่าเราอาจได้เจอกันอีกในเรื่องต่อๆ ไปค่ะ

เค้าจะพยายามพัฒนาการเขียนให้ดีขึ้นเรื่อยๆ นะคะ

 

รักนักอ่านทุกคนเลย

จากบี้ลินชะนีอินดี้ชอบขี่มังกรนอนบนยอดดอย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 154 ครั้ง

19,252 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #19243 0910383402 (@0910383402) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 22:12
    ต้องหาซื้อได้ที่ไหนึ่ะ
    #19243
    1
    • #19243-1 Kn_nann (จากตอนที่ 30)
      24 มีนาคม 2560 / 22:21
      ที่นายอินทร์น่าจะมีขายคะ
      #19243-1
  2. #19211 Y'Ym Yuii (@phout_tha_phone) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 11:39
    งือออ ค้างมากก
    #19211
    0
  3. #19206 karsta-manta (@karsta-manta) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 23:15
    ส่งต่อหนังสือค่ะ
    #19206
    2
    • #19206-1 NoyPoo (@ploykallaya) (จากตอนที่ 30)
      3 ตุลาคม 2559 / 19:03
      ส่งต่อเท่าไหร่คะ
      #19206-1
    • #19206-2 NoyPoo (@ploykallaya) (จากตอนที่ 30)
      3 ตุลาคม 2559 / 19:04
      ส่งต่อเท่าไหร่คะ
      #19206-2
  4. #19194 STamp Preammo (@tinagorn) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 20:17
    อ้าว. ทายผิดสะงั้น. แต่ก็มีส่วนคล้ายนะเนี่ย. พี่ต้ารอข้าวเหรอ. ตอนแรกก็ทายว่ามืดมน.
    #19194
    0
  5. #19183 toon_OT (@toon_OT) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 10:09
    ไม่อัพต่อละหรอ
    #19183
    0
  6. #19178 ctkarh (@ctkarh) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 18:47
    มีใครอยากส่งต่อหนังสือบ้างไหมค่ะ ทักมาเลยID:ktcys
    #19178
    2
  7. วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 19:57
    ยังมีขายอยู่ไหมอะ
    #19174
    4
  8. วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 19:56
    คืออ่านก่อนหน้านี้ไม่ทัน
    #19173
    0
  9. #19155 RealbeeZ (@apitsara) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 02:18
    ไรท์จะเปิดตอนให้อ่านอีกมั้ยคะTT
    #19155
    0
  10. #19148 นีน (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 20:36
    จลแล้วเหรอเนี่ยT_T
    #19148
    1
    • #19148-1 นีน (จากตอนที่ 30)
      7 กรกฎาคม 2559 / 20:38
      คืออยากให้อัพต่อให้จบไปเลยเพราะไม่มีโอกาสได้มาซื้ออยู่ต่างประเทศ7-8ปีนู่นแหนะ
      #19148-1
  11. #19141 chmmii (@chaaimcrr) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 23:06
    ตอนนี้ยังมีหนังสือวางขายตามหน้าร้านอยู่มั้ยคะ
    #19141
    2
  12. #19138 aojullapon (@aojullapon) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 00:42
    Ebook มีไหมค่ะ<~>
    #19138
    0
  13. วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 10:14
    เค้าซื้อแล้วนะะ นึกว่าจะไม่ได้ซะแล้ว ไปได้ที่บีเทรนด์ในพารากอน ;_; พี่ต้าร์ไม่ใสจริงค่ะ แอบตกใจที่พี่ต้าร์เป็นแบบนี้ จิกหมอนรัวๆ รู้สึกรักคุณเชนมาก และแอบจิ้นคุณเชนกับไข่เบาๆ อยากให้เขาได้คู่กัน ขอบคุณที่เขียนนิยายน่ารักๆมาให้อ่านกันนะคะะ จะติดตามคุณเคทต่อไปยาวๆ
    #19129
    1
    • #19129-1 5811766 (@5811766) (จากตอนที่ 30)
      16 ตุลาคม 2559 / 10:33
      สนใใจส่งต่อหนังสือไหมคะ?
      #19129-1
  14. #19121 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 17:34
    เคืองอิพี่ต้าร์แรง เด็กๆเคยปากแตะปากกะข้างด้วย-- เก๊าไปเอาหนังสือมาแล้วแหละ(จอง~กว่าจะได้ตั้ง7วัน--) เมื่อวานนี้ตอนเย็น แว๊นมอไซต์ไปเลย55555 เอาใบให้พี่พนักงานเค้า พอหาได้ พี่เค้าก็คุยกันเองว่า "ไมมีแต่คนสั่ง...แต่หน้าร้านไม่มี" หูยยย แปลว่ามีคนไปสั่งไว้เหมือนกัน จะอ่านแต่ก็ยังไม่มีเวลา --การบ้านเยอะมากกกก คงเป็นเสาร์อาทิตย์นี้แน่เยย~
    #19121
    0
  15. #19120 FUYS (@futongys) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 11:42
    สนุกมากค่ะ เดี๊ยวไปตามหาหนังสือ
    #19120
    0
  16. #19119 sansoan (@sansoan) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 23:23
    นิยายสนุกทุกเรื่องค่า เป็นเอกลักษณ์ ทุกเรื่องเลย ภาษาดีด้วย แม่ยกชอบค่า >< 
    #19119
    0
  17. #19116 dadayokE6 (@dadayokE6) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 14:58
    ซื้อหนังสือมาแล้วนะค่ะ
    #19116
    0
  18. #19113 Linlij (@Linlij) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 19:57
    พี่ต้าร์ไม่จูบตอบหรอก! พี่ต้าร์รักพิชา!!!
    #19113
    0
  19. #19112 Rtypp (@rty-ploy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 16:47
    พี่ตาร์ TT
    #19112
    0
  20. #19111 F.K.001 (@kanokporn-flame) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 15:18
    พี่ต้าร์...
    #19111
    0
  21. #19109 Natnicha Aoo (@nicha1986) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 21:08
    สอยมาแร้ว เลอค่ามากกก
    #19109
    0
  22. วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 20:39
    โอ้ยยยยยเอาปืนมายิงนี่เลยยยย
    #19108
    0
  23. #19106 ma yom (@malakoza) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 08:55
    ไปสอยมาแล้ว บอกเลยย สนุกมากคะ มีเรื่องที่คิดไม่ถึงอีกเยอะ5555 ขอบคุณไรท์บี้ ที่แต่งนิยายดีๆ มาให้อ่านมาให้ฟินนะคะ ชอบนิยายของไรท์เกือบทุกเรื่องเลย ผู้ชายของไรท์ คือ แซ่บทุกคน สกิล คิคิ
    #19106
    0
  24. #19105 phvngpitt (@phvngpitt) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 23:36
    ตามตั้งแต่พี่เก็ท มาตอนแรกยันตอนสุดท้ายในเว็บ เคยไปหาละไม่มี #กลัวไปซื้อไม่ทันมากๆ ไม่อัพแล้วใจหายเนอะ

    ขอบคุณบี้มากๆนะคะ????????
    #19105
    0
  25. #19103 1249900328295 (@1249900328295) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 15:50
    ขอบคุณมากเลย
    #19103
    0