Knock knock ส่งรักมาทักหัวใจ

ตอนที่ 4 : Knock knock EP03::คู่จิ้นในตำนาน[Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20370
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    26 ก.พ. 59

EP03

คู่จิ้นในตำนาน

"รู้ใจมึงขนาดนี้มารับกูไปเป็นเมียได้แล้ว"

By Kate.

 

"โอยยย..." เขาครางเบาๆ ก่อนจะยกมือขึ้นกุมหน้าผากตัวเองราวกับปวดประสาทขนาดหนัก "ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้วะเนี่ย"

 

"พี่ต้าร์เป็นอะไร..."

 

"ผมเป็นอาจารย์" เขาสวนขึ้นมาทั้งที่ฉันยังพูดไม่จบประโยคด้วยซ้ำ "เรียกผมว่า 'อาจารย์'"

 

"ค่ะ" ฉันตอบรับเสียงอ่อยเมื่อโดนเขาตำหนิ "อาจารย์เป็นอะไรหรือเปล่าคะ"

 

"เมื่อตอนนั้นคุณแอบถ่ายรูปผมทำไม" เขาไม่ยอมตอบคำถามของฉันแต่เป็นฝ่ายถามขึ้นมาแทน

 

"ก็...อาจารย์เท่ดีไงคะ" ฉันโกหกแบบหน้าด้านๆ ขืนตอบไปตามความจริงว่าแอบถ่ายรูปคู่เขากับพี่เคทเพราะจิ้นว่าพวกเขาเป็นคู่รักร่วมเพศมีหวังโดนมองว่าโรคจิตหนักกว่าเดิมแน่ "หนูชอบผู้ชายเท่เลยตามถ่ายรูปอาจารย์แค่นั้นเอง"

 

"แน่ใจว่าพูดจริง?" เขาหรี่ตา มือทั้งสองข้างเท้าเอวด้วยท่าทางข่มขวัญนิดๆ "ผมว่าไม่น่าใช่นะ..."

 

"..." ฉันสะอึกไปนิดหนึ่งเมื่อโดนดวงตาคมกริบจ้องด้วยสายตาประเมินท่าที

 

"บอกความจริงผมมาดีกว่า..."

 

Rrr Rrr Rrr

 

เขายังพูดไม่จบประโยคเสียงโทรศัพท์มือถือซึ่งวางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะ พี่ต้าร์เหล่สายตามองฉันนิดหน่อยก่อนจะตัดสินใจเดินกลับไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูเบอร์ของคนที่โทรเข้ามา

 

"ผมคุยโทรศัพท์สักครู่ อย่าเพิ่งไปไหนนะ" พี่ต้าร์หันมาสำทับฉันซึ่งรีบพยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง เมื่อเห็นแบบนั้นเขาจึงกดรับโทรศัพท์ "ว่าไงวะเคท?"

 

แค่ได้ยินชื่อคนที่โทรเข้ามาฉันก็หูผึ่ง ทุ่งดอกลาเวนเดอร์เริ่มเบ่งบานกลางหัวใจฉันอีกครั้ง

 

"...บ่ายโมงที่ห้างแถวมหาวิทยาลัยได้ไหม กูเพิ่งสอนเสร็จ มึงไปรอที่ร้านเดอะลีฟเลย" เขาหันมามองฉัน คิ้วขมวดเป็นปมเมื่อเห็นว่าตัวเองกำลังถูกฉันแอบฟัง ซึ่งฉันก็หน้าด้านพอจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ "เออ แล้วเจอกัน"

 

"อาจารย์จะไปห้างเหรอคะ" ฉันรีบเสนอหน้าถามเมื่อเห็นเขาวางสายไป นาฬิกาบนผนังก็บอกเวลาเที่ยงแล้วด้วย เขามีนัดบ่ายโมงคงต้องรีบออกไปแน่เพราะถึงห้างจะอยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยแต่ย่านนี้รถติดมากกว่าจะฝ่าดงรถติดไปถึงห้างและหาที่จอดรถได้คงกินเวลาเกือบชั่วโมงแน่

 

"มันเป็นเรื่องส่วนตัวของอาจารย์ นิ-สิต-ไม่-เกี่ยว" เขาย้ำพยางค์ท้ายด้วยเสียงหนักๆ "มาพูดเรื่องของเราต่อดีกว่า!"

 

"เรื่องของเรา?"

 

"เรื่องที่คุณก่อกวนในชั้นเรียนของผมไง" พี่ต้าร์กอดอกพลางจ้องหน้าฉันด้วยสายตาดุๆ "หวังว่าคงจะไม่มีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีกนะ"

 

"ค่ะ" ฉันผงกหัวเพื่อแสดงอาการรับรู้ ใครจะไปกล้าทำกิริยาก้าวร้าวแบบนั้นอีกล่ะ

 

"งั้นผมก็หมดธุระกับคุณแล้ว" เขาผายมือไปทางประตูห้องซึ่งฉันก็ยอมหันหลังจะเดินออกแต่โดยดี ขณะที่ฉันเอื้อมมือแตะลูกบิดประตูเสียงทุ้มก็เรียกเอาไว้ซะก่อน "เดี๋ยว!"

 

"มีอะไรเหรอคะ?"

 

"ผมจะขอคุณอีกอย่างหนึ่ง..." พี่ต้าร์เดินเข้ามาใกล้ฉันอีกรอบ กลิ่นหอมอ่อนๆ โชยมาปะทะจมูกเล่นเอาฉันอยากจะกระโดดจิกหน้าอกเขาและสูดดมกลิ่นให้เต็มปอด "อย่ามาแอบตามผมเหมือนเมื่อสามปีที่แล้วอีก...ผมไม่ชอบ"

 

ฉันกะพริบตามองเขาสองสามทีแล้วจึงบิดลูกบิดและเดินออกมาโดยไม่ได้ตอบอะไร เรื่องนี้น่ะ...อย่าฝันเลยค่ะอาจารย์พี่ต้าร์! ฟ้าส่งพี่กลับมาให้สีสันกับชีวิตหนูขนาดนี้ หนูไม่มีทางปล่อยพี่ไปแน่ๆ

 

เมื่อออกมาพ้นประตูห้องของเขาฉันก็รีบกระโดดเข้าพุ่มดอกเข็มข้างตึก มือควักโทรศัพท์มือถือมากดโทรออกหาไข่หวาน รอสายอยู่ไม่นานมันก็รับ

 

(ว่าไงเพื่อนรัก)

 

"วันนี้เลี้ยงเค้กไม่ได้แล้วนะ ฉันมีธุระสำคัญด่วนมาก ขอเลื่อนเป็นพรุ่งนี้ตอนเย็นแทนได้ไหมไข่" ฉันรัวคำพูดราวกับพ่นไฟ ตาก็แอบส่องลอดพุ่มไม้เพื่อดูว่าพี่ต้าร์ออกมาหรือยัง "พรุ่งนี้เลี้ยงร้านสุดหรูที่แกชอบสองชิ้นพร้อมเครื่องดื่มอีกแก้วหนึ่งเลย!"

 

(โอ้โห...) ยัยไข่หวานทำเสียงเหมือนไม่อยากเชื่อก่อนจะหัวเราะ (เออๆ ถ้ามันสำคัญขนาดนั้นก็ไปทำเถอะ แต่พรุ่งนี้แกห้ามเบี้ยวฉันอีกนะ)

 

"ขอบใจมากเพื่อน" ฉันกดวางสายแล้วยัดโทรศัพท์กลับลงไปในถุงผ้าเหมือนเดิม รออยู่ไม่นานพี่ต้าร์ก็เดินออกมา เขากดปลดล็อกและเปิดประตูเข้าไปนั่งด้านคนขับขณะที่ฉันมัวแต่นั่งเอ๋ออยู่หลังพุ่มไม้

 

ลืมไปเลยว่าพี่ต้าร์มีรถขับเคลื่อนสีล้อส่วนตัวฉันพิชาน้อยผู้ขับเคลื่อนด้วยสองเท้า ทำยังไงจะตามเขาทันล่ะเนี่ย!

 

ฉันต้องถึงก่อนห้างก่อนพพี่ต้าร์เพื่อที่จะไปหาโต๊ะแอบซุ่มที่ร้านเดอะลีฟ

 

สมองของฉันวิ่งเร็วจี๋พยายามคิดหาทางอย่างเร็วแต่คิดยังไงก็คิอไม่ออก ขณะที่อับจนหนทางหางตาฉันก็เหลือบไปเห็นมอเตอร์ไซค์รับจ้างคันหนึ่งพร้อมด้วยผู้โดยสารแล่นมาจอดตรงจุดที่ฉันแอบอยู่พอดี ดูเหมือนผู้โดยสารจะรีบมากเพราะเขารีบก้าวเท้าลงจากรถ ควักเงินมาจ่ายเสร็จก็วิ่งเหยาะๆ ไปทางอาคารเรียน

 

โอ้!...สวรรค์เมตตาส่งพี่วินมอเตอร์ไซค์มาเพื่อฉัน!

 

"พี่คะ!"

 

"เฮ้ย!" พี่วินซึ่งกำลังเก็บเหรียญเข้ากระเป๋าเสื้อผงะไปเมื่อเห็นฉันโผล่พรวดออกมาจากพุ่มไม้ "นะ...น้องไปทำอะไรในนั้น"

 

"อย่าเพิ่งถามค่ะพี่!" ฉันไม่รอให้เขาได้ตอบรับหรือปฏิเสธ รีบกระโดดออกมาใกล้เขา จับชายกระโปรงสอดลอดใต้หว่างขาทำเป็นโจงกระเบนแบบชั่วคราวแล้วขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์โดยไม่ห่วงภาพลักษณ์ใดใดทั้งสิ้น "ขับตามแลนด์โรเวอร์สีขาวคันนั้นไปเลยค่ะ!"

 

"อะ...เอ่อ"

 

"ขับไปเลยค่ะพี่เดี๋ยวไม่ทัน! หนูให้สองร้อย!" เพื่อพี่ต้าร์พิชายอมได้!

 

"เอาก็เอา...เกาะแน่นๆ เลยน้อง!"

 

----

 

ฉันเดินเข้ามาในห้างสรรพสินค้าด้วยสภาพหัวฟูใกล้เคียงกับรังนกแต้วแล้วท้องดำ สงสัยใกล้ปลายเดือนคนเลยไม่ค่อยมาห้างสรรพสินค้าแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเที่ยงแต่การจราจรก็ไม่ค่อยติดขัดนัก พี่ต้าร์จึงขับรถได้ค่อนข้างเร็ว ซึ่งพี่วินมอเตอร์ไซค์ที่น่ารักของฉันก็ไม่น้อยหน้ารีบบิดคันเร่งตามจนฉันแทบปลิวตกจากรถ... ช่างขับรถได้คุ้มกับเงินสองร้อยบาทฉันจริงๆ!

 

จำได้ว่าร้าน 'เดอะลีฟ' ที่พวกเขานัดกันอยู่ก่อนถึงโรงหนังจึงไม่รอช้าขึ้นบันไดเลื่อนมาด้านบน เมื่อถึงชั้นสี่ก็ไม่ต้องสอดส่ายสายตาหาเลยเพราะร้านอยู่ห่างจากบันไดเลื่อนไปไม่ไกลมาก

 

"มากี่ท่านคะ" พยักงานหน้าตาน่ารักรีบเดินเข้ามาต้อนรับเมื่อฉันผลักประตูเข้ามาด้านใน

 

"คนเดียวค่ะ" ฉันตาวาวขึ้นมานิดหนึ่งเมื่อพบว่าพี่เคทนั่งอยู่โต๊ะริมกระจกทางฝั่งที่มองออกไปเห็นวิวด้านนอกอาคาร

 

"ถ้างั้นเชิญ..."

 

"นั่งโต๊ะโน้นค่ะ!" ฉันรีบชี้มือไปยังโต๊ะด้านหลังพี่เคทซึ่งยังว่างอยู่ โซฟาของร้านนี้สูงจนบังหัวมิด เพราะคำนึงถึงความเป็นส่วนตัวของลูกค้า มั่นใจได้เลยว่าถึงฉันจะอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกพี่ต้าร์ก็ไม่มีทางมองเห็นฉันแน่นอน!

 

"ได้ค่ะ" เธอยิ้มให้ฉันนิดๆ พลางเอื้อมมือไปหยิบเมนูและเดินนำฉันมายังโต๊ะ  "เชิญนั่งค่ะ"

 

"ขอบคุณค่ะ" ฉันยิ้มตอบ ก่อนจะนั่งหันหลังติดกับฝั่งที่พี่เคทนั่งเพื่อความปลอดภัย พนักงานวางเมนูลงบนโต๊ะแล้วยกกระดาษขึ้นมาเตรียมจดรายการอาการ ฉันเปิดดูผ่านๆ ก็เห็นว่ามีเมนูของทานเล่น อาหารอิตาเลียน เครื่องดื่มและขนมเค้กเหมือนร้านกาแฟทั่วไป "ขอเค้กส้มกับชาเขียวร้อนค่ะ"

 

"รอสักครู่นะคะ" พนักงานจดรายการอาหารลงในกระดาษ ก้มหัวให้ฉันอย่างมีมารยาทเสร็จจึงหยิบเมนูเดินกลับไปทางเคาน์เตอร์เหมือนเดิม

 

ฉันหันมองบรรยากาศรอบๆ อย่างตื่นตาตื่นใจ ร้านนี้ตกแต่งได้ใกล้เคียงกับป่ามาก มีต้นไม้และเถาวัลย์พันเต็มไปหมด ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยใช้บริการเลย เคยแค่มองเข้ามาเพราะมีร้านเค้กเจ้าประจำอยู่แล้ว

 

"สั่งอะไรมากินหรือยัง" ฉันรีบเอาหูแนบโซฟาเมื่อได้ยินเสียงทุ้มดังขึ้นมาจากโต๊ะข้างๆ เป็นเสียงพี่ต้าร์อย่างไม่ต้องสงสัย! "โทษทีว่ะ ที่จอดรถหายากฉิบหาย"

 

"กูสั่งเผื่อมึงไปแล้ว" พี่เคทบอกเรียบๆ

 

"รู้ได้ยังไงว่ากูอยากกินอะไร?"

 

ฉันเผลอจิกเล็บเข้ากับพนักพิงโซฟาอย่างเคลิบเคลิ้ม ทำไมประโยคที่พวกเขาคุยกันมันดูมุ๊งมิ้งแบบนี้นะ...

 

"เอ้า! ก็กูรู้ใจเพื่อนไง ไปอยู่แท่นมาตั้งนานก็อยากให้เพื่อนกินของอร่อยๆ บ้าง"

 

"อาหารบนแท่นอร่อยเถอะ อย่าได้ดูถูกเชียว" พี่ต้าร์ตอบติดหัวเราะ "สรุปมึงสั่งอะไรให้กู"

 

"สปาเก็ตตี้หอยลายผัดน้ำพริกเผา"

 

"โห...รู้ใจเชียว"

 

"อะ...เอ่อ เค้กส้มกับชาเขียวร้อนค่ะ" พนักงานซึ่งยกอาหารมาเสิร์ฟมองฉันด้วยสายตาหวาดกลัวเมื่อเห็นว่าฉันเกาะโซฟาด้วยท่าทางตั้งใจ ซึ่งฉันก็ได้แต่ยิ้มแหยๆ ส่งให้เธอเพราะไม่รู้จะพูดอะไร พอเธอจากไปฉันจึงเปิดเรดาร์กางหูฟังพวกเขาคุยกันอีกครั้ง

 

"รู้ใจมึงขนาดนี้มารับกูไปเป็นเมียได้แล้ว"
 

แกร๊ง!

 

เมื่อได้ยินคำตอบของพี่เคทฉันก็สะดุ้งเผลอถีบเท้าเข้ากับขาโต๊ะจนจานเค้กเคลื่อนไปกระทบแก้วชาเสียงดัง

 

โต๊ะข้างๆ เงียบไปทันที ฉันได้แต่ภาวนาด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะขอให้พวกเขาอย่าได้สนใจเสียงเมื่อสักครู่เลย

 

"แค่เสียงแก้วกระทบโต๊ะมึงจะเงียบทำไมวะต้าร์" ดูเหมือนสวรรค์จะเข้าข้างฉันเมื่อพี่เคทพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงติดหัวเราะ "เลิกสักทีนิสัยสนใจชาวบ้านเขาไปทั่วเนี่ย"

 

"เออๆ สรุปเรียกกูออกมาวันนี้มีอะไร"

 

"คิดถึงเฉยๆ ไม่มีอะไร ไม่เจอมึงตั้งหลายเดือน ตอนแรกโทรชวนไอ้ธีมาด้วยแต่มันติดประชุมเลยมาไม่ได้"

 

"ฟ้าจะถล่มไหมเนี่ยมึงคิดถึงกู? วันก่อนกูเพิ่งพาแม่ไปจองรถที่โชว์รูมของไอ้ธี มันก็บ่นๆ อยู่ว่าอยากนัดเจอ"

 

"ผับไหนดี" เสียงพี่เคทดูตื่นเต้นขึ้นมาทันที "ตั้งแต่มาทำบริษัทเองนี่กูแทบไม่ได้เที่ยว เงยหน้ามองนาฬิกาทีฉิบหาย...ตีสองยังนั่งทำงานที่บริษัทอยู่เลย"

 

"ผับไหนล่ะ อยากเจอไปนั่งกินที่บ้านมันก็พอแล้ว อายุขนาดนี้ยังอยากจะเที่ยวอีกเหรอวะ" พี่ต้าร์พูดจบพอดีกับที่พนักงานยกอาหารมาเสิร์ฟ ฉันได้กลิ่นสปาเก็ตตี้หอยลายผัดพริกเผาของเขาโชยมาก็ชักจะหิวเหมือนกันเลยหันกลับมาตัดเค้กของตัวเองกินบ้าง

 

"กูเพิ่งยี่สิบห้า อย่าพูดให้กูดูเหมือนชายไทยวัยห้าสิบหน่อยเลยเพื่อน ไม่นึกว่ามึงจะทำตัวจำศีลเหมือนไอ้ธี มันมีแฟนเลยทำตัวเป็นคนดีแต่สำหรับมึงนี่ช่วยบอกเหตุผลกูทีได้ไหมว่าทำไมไม่อยากเที่ยว...หรือมึงไม่ฝักใฝ่ผู้หญิงแล้ว" พี่เคทถามเสียงสูง ฉันใจเต้นตุบๆ ปากเคี้ยวเค้กแต่หูก็รอคำตอบของพี่ต้าร์ไปด้วย

 

"แล้วแต่มึงจะคิดเถอะ กูกินข้าวก่อน" เขาตอบมาแบบแบ่งรับแบ่งสู้ สาววายสายล้ำลึกอย่างฉันก็จินตนาการไปไกลเลยสิทีนี้!

 

"เสาร์นี้มึงว่างหรือเปล่ากูอยากดู  Demonic ไปดูเป็นเพื่อนหน่อยดิวะ" พี่เคทเปลี่ยนเรื่องคุย เสียงช้อนส้อมกระทบจานดังมาเป็นระยะๆ พอให้รู้ว่าพวกเขากำลังทานอาหารไปด้วย

 

"วันไหนไม่ได้สอนกูก็ว่างหมดแหละ ชวนไปไหนกูไปหมดอยู่บ้านทีไรแม่กูชอบ...เฮ้อ!" พี่ต้าร์ไม่ยอมพูดให้จบประโยคแต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่เหมือนเก็บกดกับอะไรสักอย่าง

 

"ยังไม่เลิกอีกเหรอวะ ฮ่าๆ!" อยู่ๆ พี่เคทก็หัวเราะเสียงดังจนฉันงง มันอาจจะเป็นโค้ดลับของทั้งคู่เพราะเท่าที่ฉันฟังดูก็ไม่เห็นมีอะไรน่าขำเลยสักนิด

 

"ยัง...หนักกว่าเดิมอีก มีเวลาว่างเดือนหนึ่งกูเลยอยู่บ้านไม่ได้ต้องหนีมาสอนนี่ไง" น้ำเสียงพี่ต้าร์ฟังดูเซ็งจัดจนฉันชักสงสัยว่าเขามีปัญหาอะไรกับแม่กันแน่ ทำไมเขาถึงต้องหนีด้วย

 

"เออดี คนบ้าอะไรหนีแม่ตัวเอง" พี่เคทบ่นพึมพำ "งั้นตกลงวันเสาร์นี้เจอกันที่นี่สักหนึ่งทุ่มนะ พอดีกูต้องไปเคลียร์งานที่นนทบุรีก่อน"

 

"ตกลง"

 

โอ้มาก็อด! หนึ่งทุ่มวันเสาร์นี้อย่างนั้นเหรอ...

 

ไม่ได้แล้ว! ฉันต้องไปขโมยกล้องโปรของไอ้บอนด์มาเพื่อเก็บภาพพวกเขาโดยเฉพาะเลย ยิ่งคิดหัวใจฉันยิ่งกระชุ่มกระชวย รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นต้นมะม่วงในหน้าแล้งโดนแสงแดดแผดเผาใกล้ขาดน้ำตายแล้วจู่ๆ ฝนหลงฤดูก็ตกลงมาให้ความชุ่มชื่นโครมใหญ่!

 

อา... งานนี้พิชาจะแบกกล้องสู้ไม่ถอยเลยค่ะพี่ๆ! เสาร์นี้เจอกันนะคะสุดหล่อ

---------------------------------

Loading100%

ความป่าเถื่อนของพิชามาแบบจัดเต็มแล้วงานนี้

พี่ต้าร์เขาจะใจดีเหมือนเมื่อสามปีที่แล้วไหม

มาดูกัน หึหึ=..=

 

พิชาไต่ขึ้นอันดับมาแบบงงๆ นักเขียนดีใจจมูกบาน

อัพถี่ๆ เลยจ้า

#มามาะ มาเกาะท่าน้ำรอพี่ต้าร์กัน

 

#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

19,252 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #19232 eieiza (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 14:56
    โอ้ยฮาาาาาา ใจเย็นพิชา55555555555
    #19232
    0
  2. #19214 ทำไมต้องไอค่อน' (@tingerbel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 16:15
    แอบกลัวพิชา ใจเย็นนะเธอ ผู้ชายตื่นหมด
    #19214
    0
  3. #19189 sallysally (@sallysally) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 19:47
    ชอบมากกก
    #19189
    0
  4. #18830 ❥predrali. (@dadraboyfriend) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 15:02
    พิชาอย่างเธอไม่เรียกจิ้นแล้ว อย่างเธอเรียก จิต เธอสนใจพี่ต้าก็พูดมาาาาาา อย่าเอาสาววายมาบังหน้าาา 555555555555555555555555555
    #18830
    0
  5. #18649 Papie Paii (@paiiluck) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 02:57
    พิชาอย่าเอาความเป็นสาววายมาบังหน้าหน่อยเลยชอบพี่ต้าร์ก็บอกตรงๆ
    #18649
    0
  6. #18366 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 13:42
    พิชาเข้าขั้นน่ากลัว 555 โรคจิตของจริง นี่มันเรียกว่าสโต๊กเกอร์ชัดๆ แต่เราว่าลึกๆนางสนใจแค่พี่ต้ามากกว่า เอาเรื่องวายมาบังหน้าชัดๆ เพราะดูจะสนใจแค่พี่ต้า พี่เคทงี้ไม่เห็นตามบ้าง
    #18366
    0
  7. #18274 Sm.nmm (@soonmee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 08:55
    สองคนนั้นยังไง อ่านแล้วขำ
    #18274
    0
  8. #18259 Armano akisaki (@nat2482nat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 21:37
    สาววายอย่างผมนี่ฟินเบย
    #18259
    0
  9. #18026 Torikita (@torikita) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 11:19
    น่ารักกกชอบบบบอ่าา
    #18026
    0
  10. #17964 5500 (@5500) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 18:20
    จะกลัวพี่ตาร์หรือจะกลัวพิชาดีเนี่ย!!!!
    #17964
    0
  11. #16028 พาลาลอย กิ้กิ้ (@ploypoom2543) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 19:06
    นี่ว่าตัวเองติ่งวายหนักละนะ มาเจอพิชายอมแพ้เลยจ้าาา
    #16028
    0
  12. #14137 t_g_k (@rasberry-kwa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 17:09
    พิชาจิตมาก -[]-
    #14137
    0
  13. #13583 เอเอ็มพี (@amplove19) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 18:00
    พี่ต้าร์โหดจุงเบย
    #13583
    0
  14. #12571 Kr.Bamboo (@pai4226) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 00:25
    กลัวพิชาาา
    #12571
    0
  15. #11052 Nart Nong (@nartnong22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 16:11
    พยักงานหน้าตาน่ารัก--พนักงาน
    โอ้มาก๊อด--โอ้มายก๊อด
    #11052
    0
  16. #11038 Cupcakesx (@imoommy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 15:26
    ป.ล.อ่านพิชาแล้วเวลาเดินผ่านวิศวะทีไร ต้องไปตามหาพุ่มดอกเข็มทุกที หานานมากว่าอยู่ตรงไหน 5555555555
    #11038
    0
  17. #11037 Cupcakesx (@imoommy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 15:22
    ก่อนพพี่ต้าร์ -ก่อนพี่ต้าร์
    ยังไงก็คิอไม่ออก -ยังไงก็คิดไม่ออก
    มุ๊งมิ้ง -มุ้งมิ้ง
    #11037
    0
  18. #10305 TeeLeeChen (@chonthicha_04) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 17:23
    พิชาโรคจิตมากกกก ก.ไก่ล้านตัวเลย
    #10305
    0
  19. #9577 ☆tbyyshipper☆ (@ttaebbaek) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 16:24
    พิชาบ้าเเรงมากกก โอ้ยยยย
    #9577
    0
  20. #9323 oChAyAo (@oChAyAo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 22:21
    โหยย ยอมใจค่ะนสงเอก จิ้นตั้งใจมาก ฮ่าๆๆ
    #9323
    0
  21. #6686 sss.doofa (@tonkao00) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 12:27
    นางแลดูโรคจิตตตต
    #6686
    0
  22. #6593 lightcalmdown (@benzz_natnichaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 09:15
    โรคจิตมากกกกกก
    #6593
    0
  23. #5514 Num-khaw (@Num-khaw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 20:32
    นะ...น่ากลัวจริง
    #5514
    0
  24. #5144 yellow doll (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 16:57
    บางทีนางเอกของเราก็แลดูน่ากลั๊ว 555
    #5144
    0
  25. #3743 0992291240 (@0992291240) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 10:26
    นะ...น่ากลัวววว ~~~ โหดร้ายที่ซู้ดดดดดด
    #3743
    0