Knock knock ส่งรักมาทักหัวใจ

ตอนที่ 5 : Knock knock EP04::ผู้ชายหล่ออีกคน[Loading100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    29 ก.พ. 59

EP04

ผู้ชายหล่ออีกคน

"เฮ้ย! เป็นอะไรหรือเปล่าครับ"

By Nest.

 

"ไข่หวานเพื่อนรักจ๋า" ฉันสะกิดแขนเพื่อนเมื่อเห็นว่ามันวางปากกาในมือลง ตอนนี้เรากำลังเรียนวิชาเลือกของคณะอีกตัวหนึ่งซึ่งค่อนข้างเบาแต่มีการส่งงานเล็กๆ น้อยๆ เพื่อเอาไว้ใช้เช็กชื่อนิสิตที่เข้าเรียน

 

"เรียกเสียงหวานแบบนี้มีอะไรจะใช้ฉันล่ะสิยัยพิชาบ้าเลือด" ไข่หวานทำหน้าเหมือนรู้ทัน "มีอะไรก็ว่ามาเลย"

 

"ไปสืบประวัติพี่ต้าร์ให้หน่อย" ฉันมองมันด้วยสายตามีความหวัง

 

"ตายแล้ว...นี่แกนึกว่าฉันเป็นเชอร์ล็อค โฮล์มส์ หรือโคนันกันยะ จะใช้เพื่อนสาวที่น่ารักสดใสอย่างฉันไปสืบประวัติผู้ชายเนี่ยแกคิดอะไรอยู่พิชา" มันทำหน้าไม่อยากเชื่อก่อนจะส่ายหน้ายิก "ต่อให้แกเลี้ยงบุฟเฟ่ต์เค้กฉันก็ไม่สนย่ะ"

 

"อย่าเพิ่งปฏิเสธสิ! ไม่ได้จะให้แกไปสืบละเอียดยิบถึงขั้นที่ว่าวันนี้เขาใส่กางเกงในสีอะไร ใช้น้ำหอมกลิ่นไหน แต่จะให้แกไปถามพ่อเรื่องที่บ้านของพี่ต้าร์ให้หน่อย เมื่อวานฉันตามเขาไปห้างแล้วได้ยินเขาพูดกับพี่เคทเรื่องหนีแม่เลยอยากรู้ว่าเขาหนีแม่ทำไม"

 

"อะไรนะ?!" ไข่หวานชี้หน้าฉันอย่างอาฆาตทันที "นี่เมื่อวานแกขอเบี้ยวนัดฉันเพื่อไปตามผู้ชายอย่างนั้นเหรอ"

 

"..." ฉันอึ้งไปนิดเมื่อรู้ว่าตัวเองพลาดหลุดความลับระดับชาติไปซะแล้ว

 

"แกนี่มันน่าโดนกระโดดถีบจริงๆ เลย!" ยัยไข่หวานเอื้อมมือมาบิดแขนฉันด้วยความโมโห "ทำไมบอกแล้วไม่รู้จักฟังบ้างยะ ไปตามเขาแบบนั้นเกิดโดนจับได้ขึ้นมาคราวนี้ถ้าเขาไม่ใจดีเหมือนเมื่อสามปีที่แล้วแต่ไปแจ้งความว่าแกคุกคามจะทำยังไง"

 

"ก็..."

 

"ก็อะไร?!"

 

"ก็ฉันชอบพวกเขานี่นา" ฉันบอกเพื่อนหน้าจ๋อย รู้ตัวอยู่หรอกว่าที่ทำอยู่นี่มันโรคจิตเข้าขั้นขนาดไหน พอเจอเขาทีไรฉันรู้สึกราวกับว่าควบคุมตัวเองไม่ได้ ขามันวิ่งตามเขาไปเองทุกที"

 

"เฮ้อออ!" ไข่หวานถอนหายใจเฮือกใหญ่ สีหน้าแสดงความหงุดหงิดนิดๆ "ถ้าแกอยากรู้ขนาดนั้นฉันไปถามให้ก็ได้ แต่ไม่รับปากนะว่าจะได้คำตอบไหม"

 

"ขนิษฐาน่ารักที่สุด!" ฉันดึงมือมันขึ้นมาแนบกับหน้าแล้วทำเป็นกะพริบตาอ้อน

 

"เออ ขนิษฐาน่ารักที่สุด ส่วนพิชามลก็โรคจิตที่สุดเหมือนกัน" มันใช้มือบีบเข้ากับแก้มฉันด้วยแรงที่ไม่ได้มากมายอะไรนักเพราะความหมั่นไส้ "จะต้องชอบเขาอะไรขนาดนั้นก็ไม่รู้...ไป! เก็บของไปกินเค้กกันได้แล้ว"

 

เมื่อไข่หวานดึงมือออกไปเก็บอุปกรณ์การเรียนเข้ากระเป๋าฉันเลยทำบ้าง ใช้เวลาไม่นานเราก็เดินลัดเลาะอาคารเรียนมาถึงถนนหน้าคณะ

 

"เมื่อยขาจังเลยอ่ะแก" ไข่หวานบ่นพึมพำมาตามทาง วันนี้มันนึกยังไงก็ไม่รู้ถึงได้สวมรองเท้าส้นสูงมาเรียน "แถมไอ้รองเท้าบ้านี่ก็กัดด้วย"

 

"ทำไมไม่ใส่รองเท้าหุ้มส้นธรรมดาหรือผ้าใบล่ะ คิดยังไงถึงลากส้นสูงขนาดนี้มาเรียนทั้งที่รู้อยู่ว่าต้องเดินเยอะ"

 

"อยากดูสวยสง่าหมือนนางแบบวิคตอเรีย ซีเคร็ทบ้างไง...ว๊าย!" อยู่ๆ ไข่หวานก็หวีดร้องออกมาเสียงดังก่อนที่ร่างผอมบางบนรองเท้าส้นสูงจะถลามาชนกับร่างของฉันซึ่งยืนหมิ่นเหม่อยู่บนขอบทางเท้าอย่างจัง ผลคือฉันซึ่งไม่ทันระวังตัวเสียหลักล้มลงไปกระแทกกับพื้นถนนอย่างแรง

 

ฉันมีอาการขาตาย เผลอหลับตาลงอย่างยอมรับชะตากรรมเมื่อเห็นว่ารถยนต์สีขาวกำลังแล่นมาด้วยความเร็วสูงและดูท่าจะไม่สามารถเบรกได้ทัน มันน่าจะปะทะกับตัวฉันแน่นอน ความเร็วขนาดนี้อย่างน้อยอาจจะแขนขาหัก อย่างมากก็คง...

 

เอี๊ยดดด!

 

"กรี๊ดดด!" เสียงกรีดร้องดังแข่งกับเสียงยางครูดพื้นถนนอยู่ครู่หนึ่งก็เงียบไปตามมาด้วยเสียงกระแทกประตูดังลั่น

 

"เธอ!" แรงสะกิดเบาๆ ตรงหัวไหล่เรียกสติให้ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามอง ผู้ชายรูปร่างสมส่วนในชุดนิสิตนั่งยองๆ ทำหน้ากังวลใจอยู่ตรงหน้า ฉันยังไม่ทันได้ตอบอะไรยัยไข่หวานก็รีบเข้ามาคุกเข่าข้างฉันโดยไม่สนใจเขาเลยสักนิด

 

"พิชา! แกเป็นอะไรหรือเปล่า ฉันขอโทษนะ..." ไข่หวานกะพริบตามองฉันอยู่สักครู่น้ำตาก็เอ่อขึ้นมาคลอเบ้า คาดว่ามันคงตกใจน่าดู

 

"เราไม่ได้ชนเธอใช่ไหม" ผู้ชายคนนั้นถามย้ำขึ้นมาเมื่อเห็นว่าฉันยังเงียบอยู่ เมื่อไม่รู้จะตอบใครก่อนฉันจึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวมรวมสติก่อนตอบ

 

"ไม่ได้โดนชน"

 

"เฮ้อ..." เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ รอยยิ้มบางๆ เริ่มผุดขึ้นตรงมุมปาก "เราตกใจแทบแย่นึกว่าจะเบรกไม่ทันซะแล้ว"

 

 

"แกไม่ได้เจ็บตรงไหนจริงๆ นะพิชา" ไข่หวานยังคงมีสีหน้ากังวลอยู่พยายามจะถลกกระโปรงของฉันขึ้นแต่ฉันรีบคว้ามือมันไว้ก่อน "เข่ากระแทกหรือเปล่า"

 

"ไม่น่าจะกระแทกนะ เพราะมันไม่เจ็บ" ฉันค่อยๆ ขยับตัวแล้วก็ต้องร้องออกมาเสียงดังเมื่อรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ ตรงสะโพก "อูยยย..."

 

"เป็นอะไรเหรอเธอ ร้องแบบนี้เจ็บตรงไหน?" ผู้ชายเจ้าของรถจะเข้ามาจับตัวแต่ฉันรีบยกมือเป็นเชิงห้าม

 

"เจ็บสะโพกเฉยๆ สงสัยกระแทกแรงไปหน่อย" บอกเขาจบฉันก็หันไปหาไข่หวาน "พยุงฉันขึ้นหน่อยไข่"

 

"ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวเราช่วยเอง" เขาบอกเรียบๆ และใช้มือทั้งสองข้างดึงไหล่ฉันให้ฉันลุกขึ้นยืนโดยที่ไข่หวานยังไม่ทันจะขยับตัวด้วยซ้ำ

 

"ขอบใจนะ" ฉันบอกเบาๆ พลางขยับมือไปลองกดดูตรงสะโพก ยังรู้สึกว่ามันปวดหน่วงๆ อยู่

 

"พวกเธอจะไปไหนกัน ให้เราไปส่งไหม เรารู้สึกผิดยังไงก็ไม่รู้" เขาทำหน้ารู้สึกผิดตามที่พูดจริงๆ ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ที่ฉันเจ็บเพราะไข่หวานชนจนล้มลงมาต่างหาก

 

"ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ เกรงใจ เดี๋ยวพวกเราไปกันเองได้ ขอบคุณนะคะ" ฉันก้มหัวให้เขานิดหนึ่งก่อนจะคว้าแขนไข่หวานให้เดินตามมาแต่มันขืนตัวไว้

 

"ให้เขาไปส่งเถอะ ฉันไม่กินเค้กก็ได้" ไข่หวานทำหน้าขอร้อง "ไปหาอะไรกินที่บ้านแกก็พอ เห็นเพื่อนเจ็บขนาดนี้ฉันไม่มีอารมณ์ไปห้างแล้วล่ะ"

 

"ไม่เป็น..."

 

"ให้เราไปส่งเถอะ เราจะได้ไม่รู้สึกผิด" เขาพูดสวนขึ้นมามือก็ดึงกระเป๋าผ้าแสนโลโซของฉันไปถือไว้ในมืออย่างรวดเร็ว "ขึ้นรถเถอะทั้งสองคนเลย"

 

"ไปเถอะแก คนหล่อไม่อันตรายหรอก" ไข่หวานกระซิบติดตลกแต่ใบหน้ายังซีดเผือดอยู่ มันเอื้อมมือไปเปิดประตูและดันตัวฉันให้นั่งลงบนเบาะด้านหลังรถส่วนตัวเองขึ้นไปนั่งคู่ผู้ชายคนนั้นเพราะรู้ว่าฉันไม่ค่อยชอบสุงสิงกับคนแปลกหน้าสักเท่าไหร่

 

"จะให้เราไปส่งที่ไหนดี" เมื่อเราเข้ามาในรถเรียบร้อย เขาก็หันกลับมายื่นกระเป๋าผ้าให้ฉัน

 

"อยู่แถวหัวหมาก นายไปส่งพวกเราที่สถานีรถไฟฟ้าก็ได้เดี๋ยวเรานั่งรถไฟฟ้ากลับเอง" ฉันบอกเขาด้วยความเกรงใจ มหาวิทยาลัยที่เราเรียนกับหัวหมากห่างกันมากแถมรถก็ยังติดอีกต่างหาก

 

"ไม่เป็นอะไรหรอก บ้านเราอยู่บางนาแวะไปส่งพวกเธอก่อนก็ได้" เห็นความรั้นของเขาแล้วฉันก็เริ่มคิดว่าที่เขายืนยันขนาดนี้เป็นเพราะไข่หวานหรือเปล่า เพื่อนฉันมันสวยจนผู้ชายชอบมาขายขนมจีบไม่เว้นแต่ละวันแต่มันก็ยังไม่ยอมลงเอยกับใครสักที เขาอาจจะเป็นหนึ่งในผู้ชายที่คิดจีบมันก็ได้ "เราชื่อเนสนะ เรียนวิทย์-คอม* พวกเธอเรียนคณะอะไรกันเหรอ"

 

นั่นไง! ฉันเดาแล้วไม่มีผิด เริ่มมาแบบเนียนๆ อย่างนี้คงไม่พ้นติดใจยัยไข่หวานชัวร์

 

"เราไข่หวาน ส่วนคนที่นายเกือบขับชนชื่อพิชา พวกเราสองคนเรียนวิศวะปิโตรเคมี" ยัยไข่หวานแนะนำตัวแทนฉันซึ่งทำแค่เพียงพยักหน้า

 

"เฮ้ย! จริงเหรอ" เขาเสียงสูงราวกับตื่นเต้นอะไรมากมาย "อยู่ภาคปิโตรเคมีแบบนี้ก็ต้องเก่งเคมีน่ะสิ

 

"ถามแบบนี้จะจีบหรือเปล่าเนี่ย?" ยัยไข่หวานพูดดักทางจนฉันเกือบจะหลุดหัวเราะออกมาถ้าไม่ติดว่ายังรู้สึกเจ็บตรงสะโพกอยู่

 

"เปล่าจีบ ที่ตื่นเต้นเพราะตอนนี้เราปีสี่แล้วแต่ยังติดวิชาเคมีพื้นฐานไง" เนสหัวเราะแห้งๆ "ถ้าไม่เชื่อเราเปิดเกรดให้ดูก็ได้นะ ตัว F ยังโชว์หราอยู่เลย"

 

"เฮ้ย! นี่พูดจริงเหรอเนี่ย เรียนคณะวิทยาศาสตร์แต่สอบไม่ผ่านเคมีพื้นฐานเนี่ยนะ" ไข่หวานหันไปจ้องหน้าเขาอย่างไม่อยากเชื่อ

 

"ก็เราเรียนวิทย์คอมไงเธอ เรื่องเขียนโปรแกรมเราสู้ตาย แต่เคมีนี่ไม่ไหวจริงๆ"

 

"งั้นโน่นเลย ยัยพิชาช่วยได้ มันสอนรู้เรื่องแถมยังใจดีอีกต่างหาก" ไข่หวานโบ้ยมาให้ฉันโดยไม่ถามความสมัครใจกันสักนิด "เคมีพื้นฐานมันได้เกรด B+ มา รับรองช่วยนายได้แน่นอน"

 

ถามฉันก่อนไหม... ว่าฉันเห็นด้วยไหม... โธ่เว้ย! ทำไมยัยไข่หวานชอบทึกทักไปเองคนเดียวแบบนี้ทุกที

 

"ใครติวก็ได้ เราเข้าใจง่ายนะ รับเราเป็นศิษย์สักคนเถอะ สงสัยวันนี้สวรรค์ส่งพวกเธอมาช่วยเราแน่ๆ เลย เราเพิ่งเลิกคลาสเคมีมากำลังกังวลอยู่เลยว่ารอบนี้จะสอบผ่านหรือเปล่า..." เขาพูดเสียงอ่อย

 

"ถ้านายเข้าใจง่ายแล้วทำไมสี่ปีผ่านมานายยังติดเอฟล่ะ" ฉันถามอย่างอดไม่ได้ เคยได้ยินอยู่หรอกว่าเด็กคณะอื่นเกลียดวิชาเคมีพื้นฐานยิ่งกว่ากิ้งกือไส้เดือนเพราะการตัดเกรดแบบอิงเกณฑ์อันแสนโหดน่ะ

 

"คนเราก็ต้องมีอะไรสักอย่างที่ไม่ถนัดบ้างไง เทอมนี้เราก็ลงเรียนอีก" เขาพูดไปเรื่อยๆ ทั้งที่ตามองถนนและมือจับพวงมาลัย เมื่อเหลือบสายตาไปมองที่เบาะด้านข้างก็เห็นว่ามีหนังสือเคมีพื้นฐานซึ่งดูสมบุกสมบันมากวางอยู่จึงเอื้อมมือไปหยิบมันมาพลิกดูลวกๆ หน้ารองปกเขียนชื่อ 'นนธวัช' เนื้อในมีร่องรอยการขีดเขียนไปพอสมควร ดูก็รู้ว่าเจ้าของคงพยายามจะอ่านมันอยู่บ้าง

 

"นายชื่อนนธวัชเหรอ"

 

"อือ รู้ได้ยังไง?"

 

"ก็มันเขียนอยู่บนรองปกหนังสือเคมีพื้นฐานนี่ไง" ฉันชูหนังสือเคมีไปด้านหน้า เนสหันมามองแว่บหนึ่งก็หัวเราะ "สรุปอยู่ปีสี่แล้วยังสอบไม่ผ่านจริงๆ สินะ"

 

"ไม่ผ่านจริงๆ สิครับ เรื่องน่าอายแบบนี้ใครจะมาล้อเล่น"

 

"งั้นเราติวให้ก็ได้ เทอมนี้เราค่อนข้างว่าง" ฉันยอมรับปากเพราะเห็นว่าเขามีความจำเป็นต้องใช้งานติวเตอร์จริงๆ


 

"เห็นไหมเพื่อนเราใจดี" ไข่หวานพูดอย่างอวดๆ "ใจดีกว่ายัยพิชาก็แม่ชีแล้วล่ะ"

 

"เว่อร์ไป" ฉันปรามเพื่อนอย่างหมั่นไส้

 

"ไม่เว่อร์หรอก เธอใจดีจริงที่ยอมช่วยเรา" เนสเอี้ยวตัวมายิ้มให้ฉันเมื่อรถจอดติดไฟแดง

 

"ไม่ได้จะจีบเพื่อนเราแน่ใช่ไหม" ฉันถามออกไปตรงๆ เพื่อความมั่นใจ เพราะถ้ามารู้ทีหลังว่าเขาขอให้ฉันติวเพื่อหาเรื่องเข้าใกล้ยัยไข่หวานฉันคงรู้สึกแย่มากเพราะตั้งใจจะช่วยเขาจริงๆ

 

"โห...แกถามตรงมากเลยยัยมืดมน" ไข่หวานหันมาแยกเขี้ยวใส่ฉันบ้าง "อะไรทำให้แกคิดว่าเนสจะจีบฉัน เมื่อกี้นี้ฉันแค่ล้อเล่นนะยะ"

 

โอ๊ย! ก็ทุกอย่างที่หมอนี่ทำมาทั้งหมดนั่นแหละ มีอย่างที่ไหนอาสามาส่ง หาเรื่องมาขอให้ติวแบบงงๆ อีก จะให้ฉันไว้ใจเขาเต็มร้อยน่ะเป็นไปไม่ได้หรอก

 

ฉันเจอมาบ่อยแล้วพวกผู้ชายที่เข้ามาพันแข้งพันขาฉันเพื่อขอเบอร์ ขอไลน์ของยัยไข่หวานน่ะ!

 

"อือ เราไม่จีบเพื่อนเธอหรอกไว้ใจได้" เขายืนยันหน้าตายเล่นเอายัยไข่หวานเหวอไปเหมือนกัน

 

"ทำไมเนสพูดแบบนี้ล่ะ เราสวยนะไม่ลองจีบหน่อยเหรอ" มันทำเป็นสะบัดผมแต่เนสรีบส่ายหน้า

 

"เธอสวยจริงๆ แต่เราไม่คิดจะจีบหรอก เราแค่อยากเป็นเพื่อนกับพวกเธอเฉยๆ" คำตอบของเนสเล่นเอาฉันแปลกใจอยู่เหมือนกัน จะว่าเขาไม่ชอบผู้หญิง...ลักษณะก็ไม่ใช่ แต่ผู้ชายที่มองข้ามหัวยัยไข่หวานฉันก็ยังไม่เคยเจอเหมือนกัน

 

"ไข่หวานโซแซด..." ยัยไข่หวานทำเป็นบ่นพึมพำ "นายทำเราเสียความมั่นใจมากเลยรู้ไหมเนส"

 

"เอาน่า สวยๆ อย่างไข่หวานคงมีคนมาจีบเยอะ เว้นเราไว้สักคนแล้วกันเนอะ" เขาพูดยิ้มๆ "สรุปพิชาจะยอมติวให้เราจริงๆ ใช่ไหม"

 

"ติวให้จริงๆ แต่ขอช่วงใกล้สอบนะ ช่วงนี้เราไม่ค่อยว่าง" ไม่ค่อยว่างเพราะต้องเอาเวลาไปตามพี่ต้าร์-พี่เคท!

 

"โอเคครับ" เนสหันกลับไปขับรถเหมือนเดิมเมื่อสัญญาณไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียว "เราขอแลกไลน์ไข่หวานกับพิชาหน่อยสิ จะได้เอาไว้ติดต่อเรื่องติวสอบ"

 

"เอาสิ"

 

-----

 

ประมาณชั่วโมงกว่าเนสก็ขับรถมาจอดที่หน้าบ้านของฉัน เขาทำให้ฉันประหลาดใจจริงๆ เพราะนอกจากไม่ได้มีท่าทีจะจีบไข่หวานยังเอาแต่ย้ำเรื่องติวสอบตั้งสามสี่รอบจนฉันแทบจะลากเขาเข้ามาติวในบ้านซะให้รู้แล้วรู้รอด

 

"เขาเป็นผู้ชายที่แปลกๆ นะ แกว่าไหม" ยัยไข่หวานพูดออกมาเบาๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงของฉัน วันนี้อากงอาม่าไปงานแซยิดของเพื่อนสนิท พ่อกับแม่ก็ออกไปทำงาน ทั้งบ้านจึงเงียบกริบ "แต่... ก็น่าคบดี"

 

"จะพูดเองเออเองไปถึงไหนยะ...อูย" ฉันดันตัวมันออกแล้วนั่งลงตรงพื้นที่ว่างบนเตียง "ปวดสะโพกชะมัดเลย"

 

"เพื่อนขอโทษนะ" ไข่หวานรีบกระเถิบตัวมานอนทำหน้ารู้สึกผิดข้างฉัน "เดี๋ยวเพื่อนจะขอไถ่โทษด้วยการไปล้วงความลับทุกอย่างของพี่ต้าร์ให้เลย เพื่อนสัญญา"

 

โห...ข้อเสนอล่อตาล่อใจมาก!

 

"พูดออกมาเองห้ามคืนคำนะแก" ฉันรีบย้ำกลัวว่ามันจะเปลี่ยนใจ

 

"จ้าๆ เพื่อนไม่เบี้ยวแน่นอน รู้แล้วว่าแกเป็นโรคพี่ต้าร์ลิซึ่มขนาดไหน" ไข่หวานกลิ้งตัวไปมากับเตียงอย่างสบายอารมณ์ "พรุ่งนี้เราไปกินเค้กที่ร้านประจำกันดีกว่า เดี๋ยวฉันเป็นฝ่ายเลี้ยงแกเองก็ได้"

 

"พรุ่งนี้ไม่ได้ว่ะแก ติดภารกิจสำคัญ" พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ ฉันต้องเตรียมตัวตามล่าพี่ต้าร์-พี่เคท ต่อให้เอาช้างมาฉุดฉันก็ไม่ยอมพลาดโอกาสนี้แน่นอน

 

"ภารกิจอะไรของแก...อย่าบอกนะว่าจะไปดักซุ่มอาจารย์ธาวิชญ์อีกน่ะ!" ไข่หวานรีบกระเด้งตัวขึ้นมานั่งทันที "ที่ฉันเคยเตือนไปจะไม่ฟังหน่อยเหรอ ถ้าเกิดเขาจับได้แล้วแจ้งความเอาเรื่องขึ้นมาจะขำไม่ออกนะแก"

 

"เขาจับไม่ได้หรอกน่า อีกอย่างฉันมีเวลาแค่ช่วงที่เขามาสอนเราเองนะ..." พอหมดระยะเวลาหนึ่งเดือนเขาก็ต้องกลับไปอยู่บนแท่นกลางทะเลอีกตั้งนาน เผลอๆ ฉันอาจจะไม่มีโอกาสเจอเขาอีกด้วยซ้ำ

 

"..."

 

"แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละแก หลังจากนี้ฉันสัญญาว่าจะเลิกบ้าเขาอย่างเด็ดขาดเลย" เพราะถ้าเขาไม่อยู่ ฉันก็ไม่รู้จะไปวิ่งตามใครแล้ว ทำไมฉันถึงรู้สึกไร้อารมณ์กับผู้ชายคนอื่นๆ ยกเว้นพี่ต้าร์ พี่เคทก็ไม่รู้

 

"เฮ้อ..." ไข่หวานถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เอื้อมมือไปคว้าแล็ปท็อปมาเปิด เมื่อต่ออินเตอร์เน็ตเรียบร้อยก็ไม่รอช้ารีบเปิดหน้านิยายวาย มันเหล่สายตามามองหน้าฉันสักครู่จึงเตือนอย่างคนที่จะเลิกยุ่ง "เอาตามที่แกพอใจเลย โดนจับได้ขึ้นมาแกอย่าบอกใครว่ารู้จักฉันแล้วกัน!"

-----------------------------------

Loading100%

แก้ใหม่อีกรอบกระซิกๆ ถ้าเจอบรรทัดนี้แสดงว่าบี้อัพสำเร็จแล้วค่าท่านผู้อ่าน=_=

สรุปเนสนี่ยังไง จะจีบสาวคนใดคนหนึ่งหรืออยากเป็นเพื่อนเฉยๆ

เดาไม่ออกเลยวุ๊ย! มีใครเดาออกบ้างมั้ย เดาออกเอาเนสไปเป็นรางวัลเลย เฮ้ย! ไม่ใช่555

 

ผู้ชายหล่ออยู่ต่อหน้านางยังไม่สนใจ แลดูว่าน้องพิของเราจะบ้าแค่พี่ต้าร์ซะแล้วล่ะมั้ง!...

บ้าขนาดนี้สนับสนุนให้พิชาปล้ำพี่ต้าร์ค่ะ555

 

นักเขียนขยันบ้านอย่าเงียบนะนักอ่านที่รักกก

นี่ทวงแล้วนะ! กร๊ากกกก

พรุ่งนี้แจกัน เอ๊ย! เจอกัน

 

#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

19,252 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #19227 มมม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 18:59
    มีอีบุ๊คมั้ยคะ
    #19227
    0
  2. #19208 MIRPUMPUI (@pumpui32262) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:23
    พิชาหล่อนได้B+มาในขณะที่เราได้Cมาแบบอดนอนตายกันไปข้าง แบ่งเกรดหล่อนมาาาา!
    #19208
    0
  3. วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 08:23
    นางเอกนี้เข้าขั้นหนักเลยนะ
    #19161
    0
  4. #19158 BantitaAom (@BantitaAom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 11:44
    แต่ถ้าจิ้นหนูจิ้นไข่ กับ บอนด์ดีกว่าข่ะ555
    #19158
    0
  5. #19157 BantitaAom (@BantitaAom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 11:43
    เพื่อนหนูก็ชื่อเนสแต่มันเป็นตุ๊ด=_=
    #19157
    0
  6. #12573 Kr.Bamboo (@pai4226) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 00:32
    จะจีบพิชาหรอเนส 5555
    #12573
    0
  7. #11552 Megasweetty (@Megasweetty) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 21:14
    ขอคู่เนสพิชาได้ไหมมม
    #11552
    0
  8. #11042 Cupcakesx (@imoommy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 15:37
    "อยู่ภาคปิโตรเคมีแบบนี้ก็ต้องเก่งเคมีน่ะสิ -ลืม"ปิดประโยคค่ะ
    ว๊าย -ว้าย
    แว่บหนึ่ง -แวบหนึ่ง

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 เมษายน 2559 / 18:13
    #11042
    0
  9. #9581 ☆tbyyshipper☆ (@ttaebbaek) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 16:46
    เหมือนเนสท์สนใจพิชา รู้สึกอย่างนั้นอ่ะะะ
    #9581
    0
  10. #9330 oChAyAo (@oChAyAo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 22:25
    ถ้าโดนจับได้อีกคราวนี้ไม่รอดแน่
    #9330
    0
  11. #6599 lightcalmdown (@benzz_natnichaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 09:33
    ลุ้นๆอยู่
    #6599
    0
  12. #1395 Cupcakesx (@imoommy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 22:30
    เนสจะมาแนวเดียวกับพีทเปล่าง่ะ 5555555
    #1395
    0
  13. #1383 Mouy... (@bbb0611251527) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 21:08
    เอ๋ จีบพิชารึเปล่าน้าา555
    #1383
    0
  14. วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 19:00
    เนสมาแรงงง
    #1147
    0
  15. #959 มืใหม่คาซึ (@wapaya) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 23:18
    มั่นใจว่าเรื่องนี้พระเอกจะรักนางเอกได้ 555
    #959
    0
  16. #652 ornnyreddevil (@ornnyreddevil) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:13
    ชอบงานเขียนของบี้ทุกเรื่องเลยนะคะ สนุกน่าติดตาม เรื่องนี้ ถ้าไม่ใช่คุณบี้เขียนอ่านคำโปรยคงไม่คลิกมาอ่าน แต่พอเป็นคุณบี้ เลยอ่าน ไม่ผิดหวังเลย เนื้อหาแปลก นางเอกจิตมว๊าก แต่น่าติดตาม สนุกเหมือนเดิมที่เพิ่มเติม คือ เฮ้ย เดาไม่ออก ต่อไปจะเป็นไง 
    สำหรับเนส คิดว่า นางคงไม่สนใจผู้หญิงละมั้ง 5555 เม้นยาวสุดแล้วไม่เคยเม้นยาวขนาดนี้เลยอิอิ
    #652
    1
    • #652-1 พลอยส้ม (@somice) (จากตอนที่ 5)
      1 มีนาคม 2559 / 01:13
      ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ บี้อ่านคำโปรายตัวเองแล้วก็สะดุ้งเหมือนกัน แฮ่ๆ แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องที่บี้ชอบพล็อตมากเลยค่ะ คิดอยู่เหมือนกันว่าทำยังไงนักอ่านจะกล้ามาอ่านโดยไม่โดนคำโปรยไล่ซะก่อน=..=
      #652-1
  17. #645 Little (@peypey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:46
    แอบปันใจให้ชายอื่น
    #645
    0
  18. #638 Jge_NatChaJi (@jeejayanin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:01
    เนสจีบพิชาแน่เลยอ่ะ เราสัมผัสได้
    #638
    0
  19. #637 แก้วกลางดง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:58
    หูยยย เนส ดีแล้ว อย่าจีบใครเลย ขอให้เป็นเพื่อน(ที่จะสนิทในภายภาคหน้า)กับไข่หวานและพิชาเหอะ อย่าชอบพิชาเลย

    #เพราะถ้าไม่ใช่พระเอก ก็ อกหักยุดี #สงสารมากกก

    .

    .

    #เพราะงั้น!! ห้ามชอบพิชานะ
    #637
    0
  20. #614 paewoil (@paewoil) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:16
    เนส เธอยังไงแน่ 555 พิชา หนูเจ็บสะโพกนะคะ ยังพยายาม
    #614
    0
  21. #609 Chianti... (@warda_vitamin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:34
    เนสน้อยเป็นเกย์อะป่าววววว หรือชอบพิชา โอโมะ!
    #609
    0
  22. #608 เพ็ญศรี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:17
    นางออกแนว ไม่วอกแวก กับชายใดนอกจากพี่ต้าร์
    #608
    0
  23. #607 Gnamfon (@Gnamfon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:02
    โฮ้ยยยย เซงเลย เนสพูดจริงป่ะเนี่ยว่าอยากเป็นแค่เพื่อนของพิชา เราเชียร์นายนะเฮ้ย จีบพิชาเฮอะ พลีสสสสสสส
    #607
    0
  24. #604 21009012544 (@21009012544) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:56
    เนสเป็นเกย์แน่ๆ5555555
    #604
    0
  25. #601 fahpsk (@fahpsk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:52
    แง่ะ...อย่างนี้เค้าเรียกถูกชะตา
    #601
    0